24 marca 2026 roku w budynku Sejmu RP w Warszawie odbędzie się konferencja „TAK dla ŻYCIA – Siła Macierzyństwa”, organizowana z okazji Narodowego Dnia Życia. Wydarzenie zgromadzi przedstawicieli świata nauki, polityki oraz organizacji społecznych, którzy wspólnie podejmą refleksję nad znaczeniem macierzyństwa we współczesnym społeczeństwie oraz nad potrzebą jego realnego wsparcia.

Spotkanie, które potrwa od godziny 11:00 do 15:00, organizują Parlamentarny Zespół na rzecz Życia i Rodziny oraz Koalicja dla Życia i Rodziny. Konferencję poprowadzi Lidia Sankowska-Grabczuk. W centrum wydarzenia znajdzie się jedno przesłanie – macierzyństwo jest ogromną siłą społeczną, która kształtuje zarówno rozwój kobiety, jak i przyszłość całego społeczeństwa.

Macierzyństwo jako siła, która buduje społeczeństwo

Organizatorzy zwracają uwagę, że współczesna kultura często pomija lub umniejsza znaczenie macierzyństwa. Presja szybkiego tempa życia, oczekiwania społeczne i przekazy medialne sprawiają, że wiele kobiet odkłada decyzję o macierzyństwie lub rezygnuje z niej, nie dostrzegając w pełni potencjału, jaki ono w sobie niesie.

Tymczasem doświadczenie bycia matką rozwija człowieka na wielu poziomach: emocjonalnym, społecznym i intelektualnym. Budzi w kobietach talenty, predyspozycje i zdolności organizacyjne, które często wcześniej pozostawały uśpione. Macierzyństwo nie jest jedynie biologiczną funkcją ani zestawem codziennych obowiązków, to doświadczenie, które kształtuje charakter, wzmacnia odpowiedzialność i buduje więzi będące fundamentem życia społecznego.

Na ogromną, choć często niedostrzeganą wartość pracy wykonywanej przez kobiety w domu zwracał uwagę również ekonomista Gary Becker, laureat Nagrody Nobla. W swoich badaniach wykazał, że praca domowa stanowi nawet około 30 procent dochodu narodowego, choć pozostaje poza oficjalnymi statystykami gospodarki. To właśnie w przestrzeni rodzinnej rozwijają się cechy kluczowe dla funkcjonowania społeczeństwa – współpraca, odpowiedzialność, troska o innych czy zdolność zarządzania wieloma zadaniami jednocześnie.

Wystąpienia ekspertów i świadectwa matek

Program konferencji obejmuje wystąpienia ekspertów reprezentujących różne dziedziny, od demografii i psychologii po teologię i nauki o rodzinie. Spotkanie otworzy poseł Agata Wojtyszek. Wśród prelegentów znajdą się m.in. doradca Prezydenta RP Barbara Socha, która podejmie temat relacji między demografią a zniechęcaniem kobiet do macierzyństwa, a także poseł Karina Bosak, która przeanalizuje medialny obraz macierzyństwa i zestawi go z rzeczywistością.

O duchowym i psychologicznym wymiarze macierzyństwa mówić będą prof. Dorota Kornas-Biela oraz prof. Elżbieta Osewska, wieloletnia prezes Polskiego Stowarzyszenia Familiologicznego. Z kolei dr Ewa Ślizień-Kuczapska przedstawi wnioski z międzynarodowej konferencji w Rzymie poświęconej tzw. geniuszowi macierzyństwa.

Ważną częścią spotkania będzie również blok świadectw kobiet, które opowiedzą o osobistym doświadczeniu macierzyństwa i jego wpływie na życie rodzinne oraz społeczne.

Głos Polskiego Stowarzyszenia Obrońców Życia Człowieka

Jednym z ważnych punktów programu będzie wystąpienie Magdaleny Guziak-Nowak dyrektora ds. edukacji i sekretarza zarządu Polskiego Stowarzyszenia Obrońców Życia Człowieka, która przedstawi temat: „Mamo, nie jesteś sama – formy wsparcia na różnych etapach macierzyństwa”.

Magdalena Guziak-Nowak od lat podkreśla, że działania na rzecz ochrony życia każdego człowieka powinny iść w parze z konkretną pomocą dla kobiet i rodzin, które mierzą się z trudnymi sytuacjami życiowymi. Szczególną uwagę zwraca na wsparcie samotnych matek, które potrzebują pomocy w drodze do samodzielności i stabilizacji, kobiet wychowujących dzieci z niepełnosprawnościami. Jak zaznacza, prawdziwa troska o życie wyraża się nie tylko w deklaracjach, ale przede wszystkim w tworzeniu realnych możliwości wsparcia – tak, aby żadna kobieta nie czuła się pozostawiona sama wobec wyzwań macierzyństwa.

Jej wystąpienie będzie poświęcone konkretnym formom pomocy dla kobiet i rodzin, od wsparcia w czasie ciąży, przez pomoc dla młodych matek, matek wychowujących dzieci z niepełnosprawnościami aż po działania skierowane do rodzin wychowujących większą liczbę dzieci. Magdalena Guziak-Nowak zwraca uwagę, że macierzyństwo często wymaga odwagi, a kobiety powinny mieć poczucie, że nie pozostają same wobec wyzwań związanych z wychowaniem dziecka.

Magdalena Guziak-Nowak podkreśla zawsze znaczenie budowania kultury szacunku dla życia ludzkiego oraz tworzenia przestrzeni, w której kobiety mogą realizować swoje powołanie do macierzyństwa bez presji i bez lęku o przyszłość.

Narodowy Dzień Życia – czas refleksji i działania

Konferencja odbędzie się w szczególnym dniu. Narodowy Dzień Życia został ustanowiony przez polski parlament jako moment refleksji nad odpowiedzialnością państwa, społeczeństwa i opinii publicznej za ochronę życia ludzkiego – zwłaszcza tych najbardziej bezbronnych.

W dokumencie ustanawiającym to święto podkreślono, że 24 marca powinien być również zachętą do działań na rzecz solidarności społecznej oraz wsparcia rodzin.

Organizatorzy konferencji podkreślają, że w obliczu wyzwań demograficznych Polska potrzebuje szerokiej debaty o macierzyństwie, rodzinie i warunkach, które sprzyjają wychowywaniu dzieci.

Właśnie dlatego wydarzenie w Sejmie ma być nie tylko spotkaniem ekspertów, lecz także impulsem do rozpoczęcia większej kampanii społecznej pokazującej prawdziwą wartość macierzyństwa. Jak wskazuje myśl przewodnia konferencji, siła macierzyństwa nie kończy się na murach domu. To siła, która buduje przyszłość całego społeczeństwa.

Rejestracja na stronie internetowej Koalicji dla Życia i Rodziny.

jb

Artykuł TAK dla ŻYCIA – Siła Macierzyństwa pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Centralny Szpital Kliniczny Uniwersytetu Medycznego w Łodzi został ukarany przez Narodowy Fundusz Zdrowia, ponieważ lekarze nie zgodzili się na przeprowadzenie aborcji w zaawansowanej ciąży. Chodzi o głośną sprawę małego Felka – dziecka, które ostatecznie zostało uśmiercone tuż przed narodzinami.

Lekarze z łódzkiej placówki odmówili wykonania aborcji a zamiast tego zaproponowali rozwiązanie, które dawało szansę na ocalenie życia chłopca. Lekarze chcieli zakończyć ciążę poprzez cesarskie cięcie, a następnie objąć noworodka specjalistyczną opieką neonatologiczną. Szpital deklarował także pełną pomoc medyczną dla matki oraz opiekę specjalistów.

Kara dla szpitala za odmowę aborcji

Narodowy Fundusz Zdrowia nałożył karę finansową na Centralny Szpital Kliniczny Uniwersytetu Medycznego w Łodzi. Jak informują media, grzywna może sięgać nawet 2 procent wartości kontraktu z NFZ, co w praktyce oznacza kwotę sięgającą kilkuset tysięcy złotych.

Powodem sankcji była decyzja lekarzy, którzy nie zgodzili się na przeprowadzenie aborcji w dziewiątym miesiącu ciąży.  U chłopca w badaniach prenatalnych zdiagnozowano wrodzoną łamliwość kości. Matka dziecka – pani Anita – domagała się zakończenia życia swojego syna jeszcze przed narodzinami.

Lekarze z łódzkiego szpitala zaproponowali jednak inne rozwiązanie: zakończenie ciąży poprzez cesarskie cięcie i objęcie noworodka specjalistyczną opieką neonatologiczną. Oznaczałoby to możliwość leczenia dziecka i podjęcia walki o jego życie.

Mimo to Narodowy Fundusz Zdrowia uznał odmowę przeprowadzenia aborcji za naruszenie zasad kontraktu z publicznym płatnikiem i zdecydował o nałożeniu kary finansowej na placówkę.

Lekarze działali zgodnie z prawem

W opublikowanym oświadczeniu dyrektor kliniki i kierownik oddziału ginekologiczno-położniczego, prof. Piotr Sieroszewski, podkreślił, że zespół medyczny działał w oparciu o obowiązujące przepisy i zasady etyki lekarskiej.

„Postępowaliśmy zgodnie z obowiązującym prawem, które nie zezwala na uśmiercanie płodu w trzecim trymestrze ciąży (tym bardziej że mieliśmy do czynienia z dzieckiem zdolnym do życia)” – zaznaczył profesor.

Specjalista zwrócił także uwagę, że choroba zdiagnozowana u dziecka nie przekreśla jego życia.

„Wrodzona łamliwość kości jest wadą, przy której dzieci są sprawne intelektualnie i istnieje leczenie celowane tej wady, bez potrzeby terapii eksperymentalnej” – dodał.

Z punktu widzenia lekarzy ich obowiązkiem było ratowanie życia każdego pacjenta – zarówno kobiety, jak i dziecka rozwijającego się w jej łonie.

Tragiczny finał w Oleśnicy

Matka nie przyjęła jednak propozycji przedstawionej przez łódzki szpital. Ostatecznie udała się do placówki w Oleśnicy, gdzie w 36. tygodniu ciąży wykonano śmiertelny zastrzyk z chlorku potasu, który doprowadził do zatrzymania akcji serca dziecka.

Sprawa natychmiast wywołała ogólnopolską dyskusję o granicach medycyny, etyce lekarskiej i ochronie życia dzieci nienarodzonych.

Trudny do zrozumienia jest fakt, że szpital, który chciał ratować dziecko i proponował leczenie, został ukarany finansowo.

Podobne przypadki w innych miastach

Łódź nie jest jedynym miejscem w Polsce, gdzie placówki medyczne spotykają się z sankcjami za odmowę wykonania aborcji. W ostatnich latach podobne sytuacje miały miejsce m.in. w Pabianicach, Lubartowie czy Wrocławiu.

W każdym z tych przypadków lekarze wskazywali, że kierowali się zarówno przepisami prawa, jak i obowiązkiem ochrony życia pacjentów.

Sumienie lekarzy i ochrona życia

Sprawa małego Felka pokazuje, jak trudna staje się dziś sytuacja lekarzy, którzy chcą pozostać wierni swojej misji – ratowania życia. Lekarze z łódzkiego szpitala nie chcieli uczestniczyć w procedurze prowadzącej do śmierci dziecka. Zamiast tego zaproponowali rozwiązanie, które dawało szansę zarówno matce, jak i jej synowi. Mimo to to właśnie oni zostali ukarani.

Lekarze, którzy bronią życia, spotykają się z presją i konsekwencjami, podczas gdy działania prowadzące do odebrania życia dziecku pozostają bez realnej odpowiedzialności. Tymczasem fundamentem medycyny od zawsze było chronienie życia i zdrowia każdego pacjenta – także tego najmniejszego, który dopiero przygotowuje się do narodzin.

Każde dziecko, również to nienarodzone, jest człowiekiem posiadającym swoją godność. Dlatego dla wielu ludzi tak bolesne pozostaje pytanie, dlaczego w tej sprawie konsekwencje poniosła placówka, która chciała ratować życie, a nie ci, którzy doprowadzili do jego zakończenia.

jb
Źródło: opoka.org.pl

Artykuł Szpital w Łodzi ukarany za odmowę zabicia dziecka pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

20 listopada 2025 roku Departament Stanu USA ogłosił decyzję, która natychmiast wywołała poruszenie w środowiskach dyplomatycznych, organizacjach praw człowieka oraz ruchu pro-life na całym świecie. Po raz pierwszy w historii tego kraju amerykańskie placówki dyplomatyczne otrzymały wytyczne nakazujące traktować aborcję jako naruszenie praw człowieka.

Nie jest to symboliczny gest ani deklaracja bez konsekwencji. Dokument precyzyjnie instruuje dyplomatów, jak zbierać dane, jak raportować i jak oceniać działania rządów, które finansują aborcję z pieniędzy podatników. To moment przełomowy – moralna jasność w miejscu, gdzie przez dekady panowała kalkulacja i ideologiczna mgła.

Co nakazuje nowa instrukcja Departamentu Stanu?

Okólnik wysłany do ambasad i konsulatów zawiera szczegółowe polecenia dotyczące dokumentowania praktyk aborcyjnych w państwach goszczących. Dyplomaci mają:

• prowadzić badania terenowe oraz wywiady,
• ustalać czy i w jaki sposób rządy finansują aborcję lub środki poronne z pieniędzy podatników,
• szacować roczną liczbę aborcji,
• włączać te dane do corocznych raportów o prawach człowieka, przygotowywanych przez USA.

Wytyczne obejmują także dodatkowe obszary uznane przez administrację za kwestie naruszeń praw człowieka, m.in. finansowanie zabiegów zmiany płci u nieletnich, część polityk DEI, regulacje mowy nienawiści oraz formy dyskryminacji w zatrudnieniu.

Tak szeroki zakres raportowania ma sprawić, że państwa deklarujące obronę praw człowieka będą musiały zmierzyć się z pytaniem o spójność własnej polityki – zwłaszcza jeśli jednocześnie finansują działania prowadzące do pozbawienia życia najsłabszych.

Mocne wsparcie obrońców życia i zdecydowany sprzeciw grup międzynarodowych

Środowiska pro-life określają decyzję jako przełom, podkreślając, że prawo do życia zostaje wreszcie umieszczone w centrum debaty o prawach człowieka. Zwracają uwagę, że administracja prezydenta Donalda Trumpa oraz sekretarz stanu Marco Rubio wzmacniają głos tych, którzy od lat zabiegają o zauważenie losu nienarodzonych w polityce międzynarodowej.

Zapowiadana zmiana nie pozostaje jednak bez krytyki. Znane organizacje praw człowieka – takie jak Human Rights Watch czy Amnesty International – oceniają ją jako „upolitycznianie” tematów związanych z prawami człowieka oraz wyraz niechęci wobec środowisk LGBTQ+.

Decyzja o wielkim znaczeniu

Ta decyzja jest dla obrońców życia sygnałem budującym. Po latach, w których kolejne rządy USA unikały tematu aborcji w raportach praw człowieka, kierunek został odwrócony.

W praktyce może to oznaczać większą presję dyplomatyczną na kraje finansujące aborcję, możliwe konsekwencje w zakresie współpracy i pomocy międzynarodowej, a także uwidocznienie skali aborcji również w państwach europejskich, gdzie liczby sięgają setek tysięcy przypadków rocznie.

To narzędzie „miękkiej siły”, ale potencjalnie bardzo skuteczne – szczególnie wobec państw, które odwołują się do języka praw człowieka, a jednocześnie nie podejmują realnych działań w obronie życia nienarodzonych.

Dlaczego ta decyzja jest ważna?

W czasach, gdy definicje praw człowieka często dopasowuje się do interesów politycznych lub ideologicznych, jasne wskazanie, że życie dziecka w fazie prenatalnej zasługuje na ochronę, zmienia reguły rozmowy. To sygnał, że nie można dalej pomijać kwestii aborcji w globalnych raportach o prawach człowieka. Nie można traktować jej jak zabiegu pozbawionego konsekwencji moralnych. To także przypomnienie, że w centrum tej debaty stoją konkretne osoby – dzieci, ich matki, rodziny.

jb
Źródło: pl.aleteia.org

Artykuł USA: Aborcja oficjalnie uznana za naruszenie praw człowieka pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Naukowcy z Uniwersytetu w Cambridge ogłosili opracowanie w laboratorium struktury przypominającej wczesny ludzki zarodek, nazwaną hematoid. Model powstał z ludzkich komórek macierzystych, co budzi poważne pytania etyczne i moralne. Postęp naukowy nie może odbywać się kosztem życia ludzkiego ani godności osoby od poczęcia.

Odkrycie, zostało opisane w prestiżowym czasopiśmie Cell Reports i pozwoliło odtworzyć pierwsze etapy rozwoju człowieka, zwłaszcza moment, w którym zaczyna się wytwarzanie krwi.

Według autorów badania, hematoid jest nowym modelem do obserwacji procesów zachodzących w zarodku w pierwszych dniach życia. Już po dwóch dniach od rozpoczęcia hodowli komórki samoczynnie uformowały trzy warstwy zarodkowe – ektodermę, mezodermę i endodermę – które stanowią podstawę rozwoju wszystkich tkanek i narządów. Po ośmiu dniach pojawiły się komórki przypominające serce, a po trzynastu dniach zaobserwowano pierwsze czerwone ślady krwi.

„To był ekscytujący moment, gdy na szalce pojawił się krwistoczerwony kolor – był widoczny gołym okiem. Nasz model odtwarza w laboratorium rozwój krwi płodowej człowieka i otwiera drogę do nowych terapii chorób krwi” – powiedział dr Jitesh Neupane, główny autor badania z Uniwersytetu w Cambridge.

Zespół badawczy kierowany przez prof. Azima Suraniego, pioniera w dziedzinie biologii rozwoju, podkreśla, że hematoid nie jest prawdziwym zarodkiem i nie może rozwinąć się w człowieka. Brakuje mu kluczowych struktur wspomagających – takich jak trofoblast (tworzący łożysko) czy pęcherzyk żółtkowy – niezbędnych do dalszego wzrostu i implantacji w macicy.

Badacze tłumaczą, że stworzenie tego modelu ma służyć wyłącznie celom naukowym: pomoże lepiej zrozumieć, jak powstaje ludzka krew, jak rozwija się układ odpornościowy oraz jak dochodzi do chorób takich jak białaczka. W przyszłości technologia może umożliwić tworzenie spersonalizowanych komórek krwi zgodnych z organizmem pacjenta.

Etyka i granice nauki

W badaniu z Cambridge wykorzystano dwie grupy komórek:

• hESC (human embryonic stem cells) – komórki embrionalne, uzyskiwane z ludzkich zarodków na bardzo wczesnym etapie rozwoju (zazwyczaj w fazie blastocysty, 5–7 dzień). Ich pozyskanie wiąże się z niszczeniem zarodka ludzkiego, czyli z przerwaniem życia w jego najwcześniejszej fazie.
• hiPSC (human induced pluripotent stem cells) – komórki indukowane pluripotentne, które uzyskuje się bez udziału zarodków, poprzez „przeprogramowanie” dorosłych komórek somatycznych (np. skóry lub krwi) tak, aby odzyskały właściwości komórek macierzystych.

Choć to odkrycie wzbudza zainteresowanie świata nauki, to równocześnie rodzi poważne pytania etyczne. Kościół katolicki sprzeciwia się eksperymentom, które wymagają niszczenia ludzkich embrionów, natomiast dopuszcza badania na komórkach macierzystych pochodzących z dorosłych tkanek lub z krwi pępowinowej. Kościół przypomina, że wszelkie eksperymenty na ludzkich komórkach muszą odbywać się z poszanowaniem godności osoby ludzkiej od poczęcia.

W dokumencie Donum Vitae (1987) czytamy:

„Człowiek od chwili poczęcia powinien być uznawany za osobę, posiadającą prawa osoby, w tym przede wszystkim nienaruszalne prawo do życia”.

Postęp z odpowiedzialnością

Odkrycie naukowców z Uniwersytetu w Cambridge stanowi istotny krok w rozwoju nowoczesnej medycyny i może otworzyć nowe możliwości w leczeniu chorób krwi. Jednocześnie przypomina jednak, jak delikatna jest granica między badaniem a kreowaniem ludzkiego życia. Kościół katolicki jednoznacznie sprzeciwia się badaniom, które wymagają niszczenia ludzkich embrionów, przypominając, że życie ludzkie ma nienaruszalną godność od poczęcia. Nauka, która traci z oczu godność osoby ludzkiej, przestaje służyć życiu. Prawdziwy postęp to ten, który rozwija się w służbie człowiekowi, a nie jego kosztem.

jb
Źródło: www.cell.com, PAP

Artykuł Stworzono model ludzkiego zarodka w laboratorium pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

W Sejmie pojawił się projekt ustawy autorstwa Polski 2050 zakładający, że kobiety w wieku od 18 do 25 lat otrzymają bezpłatny dostęp do środków antykoncepcyjnych. Brzmi niewinnie? Niestety, sprawa ma znacznie głębszy wymiar – finansowy, moralny i społeczny.

Według założeń twórców ustawy koszt tego programu wyniósłby pół miliarda złotych rocznie, a rachunek pokryliby podatnicy poprzez Narodowy Fundusz Zdrowia. Trudno nie zadać pytania: czy naprawdę w sytuacji gigantycznej luki finansowej w systemie ochrony zdrowia powinniśmy wydawać setki milionów na finansowanie współżycia pozamałżeńskiego, często przypadkowego, które sprowadza się do zaspokajania chwilowej przyjemności?

Dziś pacjenci czekają miesiącami, a nawet latami, na specjalistyczne leczenie czy kosztowne terapie ratujące życie. Tymczasem politycy chcą wydawać miliardy w dłuższej perspektywie na to, co dla wielu Polaków jest po prostu formą rozrywki. Czy to naprawdę odpowiedzialne gospodarowanie publicznymi pieniędzmi?

Zdrowie kobiet na szali

Zwolennicy projektu próbują przedstawiać go jako „troskę o zdrowie kobiet”. Tymczasem badania jasno pokazują, że hormonalne środki antykoncepcyjne niosą ze sobą poważne skutki uboczne. Wśród nich wymienia się m.in. podwyższone ryzyko zakrzepicy żylnej i tętniczej czy zwiększoną zachorowalność na niektóre nowotwory.

Mechanizm ich działania polega na zakłócaniu naturalnych procesów organizmu kobiety poprzez sztuczne hormony. Trudno więc mówić tutaj o profilaktyce zdrowotnej – raczej o eksperymencie, którego konsekwencje mogą ponieść tysiące młodych Polek.

Kto na tym zyska naprawdę?

Przyglądając się projektowi, łatwo dostrzec, kto może być największym beneficjentem – koncerny farmaceutyczne. To one, dzięki państwowym pieniądzom, otrzymałyby dostęp do ogromnego rynku młodych klientek. Darmowe tabletki czy plastry to nie tylko zysk tu i teraz, ale także „wychowywanie” nowych klientek na przyszłość.

Moralny wymiar sprawy

Nie można też pomijać faktu, że projekt ten stoi w sprzeczności z wartościami wyznawanymi przez miliony Polaków. Dla wielu rodzin, które wychowują dzieci w duchu odpowiedzialności i szacunku dla życia, promowanie rozwiązłości seksualnej wśród młodych jest nie do zaakceptowania.

Państwo, które ma wspierać rodzinę, nie powinno wspierać stylu życia prowadzącego do rozluźnienia więzi, przypadkowych relacji i traktowania seksualności wyłącznie w kategoriach przyjemności. To droga donikąd – zarówno dla jednostek, jak i dla całego społeczeństwa.

Powiedzmy jasno: NIE

Projekt darmowej antykoncepcji dla młodych kobiet to nie tylko finansowe obciążenie dla nas wszystkich. To również zagrożenie dla zdrowia, moralności i przyszłości Polski.

Dlatego zachęcamy do podpisania apelu o odrzucenie tej ustawy: Nie dla finansowania darmowej antykoncepcji młodym kobietom!

jb
Źródło: www.proelio.pl

Artykuł Darmowa antykoncepcja dla młodych? pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

W Ginekologiczno-Położniczym Szpitalu Klinicznym im. H. Święcickiego w Poznaniu działa Poradnia niepowodzeń położniczych. Jej zadaniem jest niesienie pomocy kobietom i małżeństwom, które doświadczyły wielokrotnej utraty ciąży – dramatycznego doświadczenia dotykającego coraz więcej rodzin w Polsce.

Rzeczniczka szpitala, Małgorzata Kolczyńska, podkreśla, że poronienia nawracające, definiowane jako utrata dwóch lub więcej kolejnych ciąż klinicznych przed 22. tygodniem, dotyczą około 1–2% par starających się o dziecko.

„To złożony problem medyczny, wymagający specjalistycznej diagnostyki i odpowiedniego leczenia” – zaznacza Kolczyńska.

Nowa poradnia to miejsce, gdzie pacjentki mogą uzyskać rzetelną odpowiedź na najtrudniejsze pytania: Dlaczego doszło do utraty dziecka? Czy mogę ponownie spróbować? Jakie badania powinnam wykonać? Czy istnieje terapia, która pozwoli usunąć przyczynę strat?

Specjaliści oferują pełną diagnostykę – od badań genetycznych, przez hormonalne i immunologiczne, aż po szczegółową ocenę anatomiczną. Wszystko po to, by nie tylko wskazać przyczynę poronień, ale też dać parom szansę na poczęcie i narodziny upragnionego dziecka.

Poradnia w Poznaniu wpisuje się w Program kompleksowej ochrony zdrowia prokreacyjnego, finansowany przez Ministerstwo Zdrowia. Program ten obejmuje małżeństwa, które od roku starają się o potomstwo i nie były wcześniej diagnozowane pod kątem niepłodności. Zgłoszenia odbywają się przez Uniwersyteckie Centrum Leczenia Niepłodności.

Dla wielu rodzin utrata dziecka to ogromny ból, często związany z poczuciem bezsilności. Dzięki otwarciu nowej poradni mogą oni jednak znaleźć nie tylko wsparcie medyczne, ale również nadzieję. Każde życie ludzkie jest bezcennym darem, a troska o rodziny pragnące dziecka to konkretna odpowiedź na wezwanie do obrony życia i wspierania małżeństw.

jb
Źródło: PAP

Artykuł Nowa poradnia niepowodzeń położniczych rusza w Poznaniu pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Administracja prezydenta Donalda Trumpa ponownie zaostrza kurs wobec badań naukowych, które od lat budzą kontrowersje w świecie polityki, etyki i medycyny. Narodowe Instytuty Zdrowia (NIH) ogłosiły, że 17 grantów badawczych – opiewających łącznie na 22 miliony dolarów – nie zostanie przedłużonych. Powód? Wykorzystywały one tkanki pobrane z ciał abortowanych dzieci.

Debata nad badaniami z użyciem tkanek płodowych dzieci sięga dziesięcioleci. W 2015 roku głośnym echem odbiły się nagrania dziennikarza śledczego Davida Daleidena, które ujawniły praktyki handlu organami pobieranymi z ciał abortowanych dzieci przez organizację Planned Parenthood. Obrazy te wstrząsnęły opinią publiczną, a przeciwnicy badań nazwali je „przykrywką dla makabrycznego biznesu”.

Zwolennicy eksperymentów przekonywali wówczas, że właśnie tkanka płodowa dziecka jest „niezastąpiona” w opracowywaniu nowych terapii. Jednak po ponad stu latach badań nie udało się wskazać choćby jednego leku, który powstał dzięki przeszczepianiu tkanek abortowanych płodów ludzkich.

„To nie nauka, lecz ślepa uliczka, której koszty ponoszą podatnicy” – podkreślają przeciwnicy tej praktyki.

Zwrot w polityce

W czerwcu 2019 roku administracja Trumpa anulowała duży kontrakt badawczy, a rok później powołana Rada Doradcza ds. Etyki odrzuciła niemal wszystkie nowe wnioski o granty dotyczące badań na tkankach płodowych. Wówczas jedno z czternastu zgłoszeń zyskało warunkowe poparcie – resztę uznano za niezgodne z zasadami etyki.

Zmiana przyszła wraz z prezydentem Joe Bidenem, którego administracja zniosła restrykcje, rozwiązała Radę ds. Etyki i otworzyła strumień federalnych pieniędzy dla naukowców. Ówczesny sekretarz zdrowia, Xavier Becerra, przekonywał, że „nie ma nowych kwestii etycznych” wymagających dodatkowej oceny.

Dziś wahadło znów wychyla się w drugą stronę. Robert F. Kennedy Jr., obecny sekretarz HHS, wprost zadeklarował przed Kongresem, że finansowanie badań na tkankach abortowanych płodów ludzkich dobiega końca:

„Możemy prowadzić badania w oparciu o komórki pępowinowe czy dorosłe komórki macierzyste. Nie ma potrzeby sięgać po tkanki dzieci zabitych w wyniku aborcji” – podkreślił.

Polityka, etyka i alternatywy

Nowa linia administracji Trumpa spotyka się z poparciem w Kongresie. W projekcie ustawy budżetowej na badania medyczne pojawił się zapis zakazujący przeznaczania środków podatników na eksperymenty z wykorzystaniem tkanek abortowanych płodów ludzkich. Dodatkowo procedowana jest ustawa H.R. 5160, którą popierają zarówno republikanie, jak i demokraci. Zakłada ona wsparcie badań nad dorosłymi komórkami macierzystymi – tymi, które już dziś stosowane są w leczeniu ponad 75 chorób zagrażających życiu, od białaczki po ciężkie choroby autoimmunologiczne.

„Etyczna nauka to nie slogan, ale konieczność. Jeśli coś nie daje rezultatów, a jednocześnie budzi tak poważne wątpliwości moralne – nie ma sensu tego finansować” – mówił podczas przesłuchań senator Josh Hawley.

Co dalej?

Decyzja NIH to mocny sygnał, że polityka badań biomedycznych w USA ponownie wchodzi na nowe tory. To zwycięstwo moralne i praktyczne – koniec z „marnotrawieniem pieniędzy podatników na badania bez przyszłości”.

Jedno jest pewne: spór o granice nauki i etyki nie zakończy się szybko. Jednak obecny kierunek administracji jasno pokazuje, że era eksperymentów na tkankach abortowanych płodów ludzkich w USA zbliża się do końca.

jb
Źródło: Life News

Artykuł Koniec finansowania badań na tkankach abortowanych dzieci pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Pod niewinnym hasłem „edukacji zdrowotnej” rząd próbuje wprowadzić do szkół coś znacznie groźniejszego – program seksualizacji dzieci i młodzieży. Minister Barbara Nowacka doskonale wie, że słowo „zdrowie” budzi zaufanie, dlatego opakowała w nie treści, które w rzeczywistości mają zmienić sposób myślenia młodego pokolenia o rodzinie, miłości i odpowiedzialności.

To dobrze znana metoda: najpierw niewinne hasła i „lekko uchylone drzwi”, potem konsekwentne przesuwanie granic. Tak było w innych krajach, gdzie najpierw mówiono o „prawach kobiet” czy „związkach partnerskich”, a skończyło się na promocji aborcji, redefinicji małżeństwa i adopcji dzieci przez pary jednopłciowe. Nowy przedmiot to furtka do tego samego scenariusza w Polsce.

Edukacja czy seksualizacja?

Nowa podstawa programowa odchodzi od prorodzinnego modelu wychowania i przedstawia seksualność dziecka jako problem medyczny, a nie moralny czy wychowawczy. To oznacza w praktyce afirmację:

• eksperymentowania z własną tożsamością płciową,
• przygodnych relacji seksualnych,
• masturbacji,
• ideologii gender i tzw. zdrowia reprodukcyjnego.

Czy naprawdę szkoła powinna wychowywać dzieci w duchu takich treści, zamiast wspierać rodziny i pokazywać wartość trwałej, odpowiedzialnej miłości?

Manipulacja językiem

Nieprzypadkowo całość nazwano „edukacją zdrowotną”. Podobnie jak aborcję określa się mianem „zdrowia reprodukcyjnego”, tak i tu użyto słów, które mają uśpić czujność. Jeśli ktoś się sprzeciwi, od razu pada pytanie: „A ty jesteś przeciwko zdrowiu dzieci?”. To typowa manipulacja semantyczna – zamiast merytorycznej dyskusji, mamy szantaż emocjonalny.

Co mówi prawo?

Rodzice w tej sprawie nie są bezbronni.

Konstytucja RP, art. 48:

„Rodzice mają prawo do wychowania dzieci zgodnie z własnymi przekonaniami”.

Konstytucja RP, art. 53 ust. 3:

„Rodzice mają prawo zapewnić dzieciom wychowanie i nauczanie moralne i religijne zgodnie ze swoimi przekonaniami”.

Powszechna Deklaracja Praw Człowieka, art. 26 ust. 3:

„Rodzice mają prawo pierwszeństwa w wyborze rodzaju nauczania, które ma być dane ich dzieciom”.

Oznacza to jasno: to rodzice, a nie państwo, decydują, jakie treści dotyczące seksualności będą przekazywane ich dzieciom.

Co pokazują badania i doświadczenia innych krajów?

W krajach, gdzie wprowadzono wczesną edukację seksualną, wzrosła liczba inicjacji seksualnych wśród nastolatków oraz ciąż nieletnich.

Badania American College of Pediatricians wskazują, że zbyt wczesne seksualizowanie dzieci zwiększa ryzyko depresji, problemów z tożsamością oraz naraża je na wykorzystanie.

Psychologowie ostrzegają, że dzieci uczone zbyt wcześnie o intymnych sprawach stają się bardziej podatne na manipulację dorosłych.

Polska przeżywa kryzys demograficzny, zamiast wspierać rodziny i odpowiedzialne rodzicielstwo, rząd chce wprowadzić ideologię, która podważa naturalne więzi rodzinne. Zamiast wzmacniać fundamenty, proponuje „pluralizm doświadczeń” i relatywizm moralny.

Co mogą zrobić rodzice?

Najważniejsze: do 25 września rodzice mają prawo wypisać swoje dzieci z zajęć z „edukacji zdrowotnej”. Wystarczy złożyć wniosek u dyrektora szkoły (najlepiej na piśmie, z potwierdzeniem odbioru). Jeśli szkoła próbuje zniechęcać – warto powołać się na Konstytucję i prawo rodziców do wychowania dzieci zgodnie z własnymi przekonaniami.

jb
Źródło: dorzeczy.pl

Artykuł Podstępny plan minister Nowackiej pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Powstała analiza dużego badania przeprowadzonego w Kanadzie, obejmującego ponad 1,2 miliona przypadków ciąż. Wyniki są jednoznaczne: kobiety, które doświadczyły aborcji, ponad dwukrotnie częściej trafiają do szpitala z powodu problemów psychiatrycznych niż te, które urodziły dziecko.

Analiza, o której mowa, została przeprowadzona przez zespół badaczy z Université de Sherbrooke oraz Quebec National Institute of Public Health. Opublikowano ją w czasopiśmie naukowym Journal of Psychiatric Research. Naukowcy prześledzili dane medyczne dotyczące ponad 1,2 miliona ciąż w Quebecu w latach 1989–2021, porównując kobiety, które urodziły dzieci, z tymi, które zdecydowały się na aborcję.

Badanie wykazało, że na każde 10 000 kobiet:

• 104 hospitalizacje psychiatryczne występują po aborcji,
• 42 hospitalizacje psychiatryczne po porodzie.

Oznacza to, że ryzyko poważnych zaburzeń psychicznych wymagających hospitalizacji było ponad dwukrotnie wyższe po aborcji niż po porodzie. Co więcej, badacze zauważyli tzw. efekt dawki. Ryzyko to dodatkowo rośnie wraz z liczbą aborcji – każde kolejne zabicie dziecka zostawia coraz głębszą ranę w psychice. Co więcej, największe zagrożenie dotyczy kobiet, które już wcześniej zmagały się z problemami zdrowia psychicznego.

Wnioski badaczy

Autorzy podkreślają, że różnice te utrzymywały się nawet po uwzględnieniu innych czynników, takich jak wiek, status społeczno-ekonomiczny czy wcześniejsze problemy zdrowotne. Ich zdaniem, wyniki jasno wskazują, że aborcja sama w sobie jest niezależnym czynnikiem ryzyka dla zdrowia psychicznego kobiet.

Dane naukowe pokazują to, co wielu duszpasterzy, terapeutów i obrońców życia obserwuje od dawna: aborcja nie jest neutralnym „zabiegiem medycznym”. To dramat, który niesie konsekwencje dla ciała, ale jeszcze bardziej dla duszy i psychiki.

Święty Jan Paweł II pisał w encyklice Evangelium vitae, że „społeczeństwo, które legalizuje aborcję, uderza w sam fundament własnego humanizmu”. To badanie jest kolejnym dowodem, że prawda o życiu nie może być zakryta sloganem o „wolnym wyborze”.

Raport powinien być dla nas wszystkich wezwaniem do działania:

• by otoczyć kobiety w ciąży wsparciem, szczególnie te, które czują się osamotnione,
• aby proponować alternatywy, takie jak domy samotnej matki, okna życia, wsparcie psychologiczne i duchowe,
• aby mówić prawdę – nie potępiać, ale pokazywać, że każde życie ma wartość i że każda kobieta zasługuje na nadzieję, nie na traumę.

jb
Źródło: Life News

Artykuł Aborcja podwaja ryzyko hospitalizacji psychiatrycznej pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

W Wielkiej Brytanii trwa poważna debata nad przyszłością ochrony życia nienarodzonych dzieci. Izba Gmin przegłosowała propozycję, która może doprowadzić do całkowitego zniesienia odpowiedzialności karnej za aborcję – nawet do ostatniego dnia ciąży. To poważny krok w stronę jeszcze większego przyzwolenia na odbieranie życia bezbronnych dzieci w łonie matki.

Alithea Williams z Towarzystwa Ochrony Dzieci Nienarodzonych (SPUC) nie kryje zaniepokojenia:

„Jesteśmy przerażeni, że posłowie zagłosowali za tą skrajną i barbarzyńską propozycją. Jeśli klauzula ta wejdzie w życie, kobieta, która dokona aborcji w dowolnym momencie ciąży, nawet tuż przed porodem, nie popełni przestępstwa.”

Jak zauważa Williams, w Wielkiej Brytanii obowiązuje już bardzo liberalne prawo aborcyjne, które pozwala co roku na zabicie około 300 000 nienarodzonych dzieci. Nowa propozycja usuwa nawet te minimalne ograniczenia, które dotąd istniały. Jej zdaniem, jest to rezultat działań lobby aborcyjnego, które wcześniej doprowadziło m.in. do umożliwienia aborcji farmakologicznej bez nadzoru lekarza – poprzez wysyłkę tabletek pocztą.

„Przypadki kobiet ściganych za aborcję, których liczba sięga zaledwie kilku, są wynikiem polityki, którą lobby to forsowało – wysyłania kobietom tabletek aborcyjnych pocztą, bez konieczności stawienia się w placówce medycznej”

– mówi. Dodaje też, że zmiana ta została uchwalona bez realnej debaty i nie była częścią oficjalnego programu rządu.

Co istotne, większość Brytyjczyków wcale nie popiera tak radykalnych zmian. Jak wskazują najnowsze badania, aż 62% mieszkańców Wielkiej Brytanii uważa, że nielegalna aborcja powinna pozostać przestępstwem – w trosce o dobro zarówno dzieci nienarodzonych, jak i kobiet znajdujących się w trudnych sytuacjach.

Obrońcy życia apelują teraz do Izby Lordów, aby nie dopuściła do wejścia w życie nowego przepisu.

„Nigdy nie zaakceptujemy prawa, które naraża kobiety na niebezpieczeństwo i pozbawia nienarodzone dzieci wszelkich praw”

– zaznacza Alithea Williams.

Swój głos w tej sprawie zabrał także Kościół katolicki. Arcybiskup John Sherrington, odpowiedzialny w episkopacie Anglii i Walii za kwestie obrony życia, podkreślił, że decyzja parlamentu budzi poważne obawy.

„Nasze zaniepokojenie wynika z naszego współczucia zarówno dla matek, jak i nienarodzonych dzieci”

– zaznaczył.

Hierarcha zwrócił uwagę na jeszcze jeden problem – kobiety mogą być jeszcze bardziej narażone na przymus, manipulację i samotność w podejmowaniu decyzji o aborcji. „Aborcja jest często wybierana z powodu problemów osobistych, z jakimi boryka się kobieta, a także braku odpowiedniego wsparcia i porad. Uchwalenie nowej klauzuli spowoduje, że kobiety będą bardziej samotne, bezbronne i odizolowane” – ostrzega arcybiskup.

Każde życie ma niezbywalną wartość – od poczęcia aż do naturalnej śmierci. W imieniu wspólnoty wierzących abp Sherrington zapewnia:

„Nie opuścimy kobiet w ciąży i ich nienarodzonych dzieci w najtrudniejszym momencie ich życia. Dziękuję wszystkim osobom w Kościele i poza nim, które podzielają to zaangażowanie i nadal służą rodzicom w potrzebie oraz ich dzieciom. Kontynuujmy modlitwę i powierzmy życie tych kobiet, dzieci, ich rodzin i wszystkich, którzy je wspierają, opiece Matki Bożej”.

jb
Źródło: opoka.org.pl

Artykuł Czy aborcja w Wielkiej Brytanii przestanie być przestępstwem? pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Nowe, niezależne badania wskazują, że popularna pigułka aborcyjna mifepriston (RU-486) jest znacznie bardziej niebezpieczna, niż dotąd twierdziła federalna Agencja ds. Żywności i Leków (FDA). Sekretarz Zdrowia USA Robert F. Kennedy Jr. ogłosił rozpoczęcie wewnętrznego dochodzenia w sprawie tej substancji, używanej w większości aborcji w Stanach Zjednoczonych.

Wyniki opublikowanego niedawno badania przeprowadzonego przez Ethics and Public Policy Center (EPPC) zmusiły władze federalne do podjęcia działań. Sekretarz Zdrowia i Opieki Społecznej Robert F. Kennedy Jr., występując przed Senackim Komitetem ds. Zdrowia, Edukacji, Pracy i Płac, powiedział:

„Najnowsze badania są niepokojące. Jasno wskazują, że przynajmniej etykieta [FDA] powinna być zmieniona.”

Kennedy zapowiedział, że zlecił Marty’emu Makary’emu, nowemu dyrektorowi FDA, przeprowadzenie „kompletnej rewizji” i przygotowanie szczegółowego raportu.

Z raportu EPPC wynika, że aż 10,9% kobiet doświadczyło poważnych lub zagrażających życiu powikłań po zażyciu mifepristonu. To 22 razy więcej niż sugerują dane zawarte w oficjalnej etykiecie zatwierdzonej przez FDA. Badacze przeanalizowali 865 727 przypadków aborcji farmakologicznej przeprowadzonych w latach 2017–2023 – próba ta była aż 28 razy większa niż łączna liczba uczestniczek wszystkich prób klinicznych FDA.

Katolicka organizacja CatholicVote oraz ponad 30 innych grup pro-life wystosowały list do administracji Trumpa, wzywając do natychmiastowego przeanalizowania decyzji FDA z 2000 roku, która umożliwiła wprowadzenie mifepristonu na rynek.

„Z szacunkiem prosimy o szybką akcję w celu ochrony praw stanów do obrony nienarodzonych dzieci, zgodnie z Pańskim zobowiązaniem wyborczym do powrotu kwestii aborcji do stanów” – czytamy w liście koalicji, która apeluje o „stanowcze opowiedzenie się po stronie słabych i bezbronnych”.

Decyzje dotyczące przyszłości mifepristonu będą kluczowe dla ochrony życia nienarodzonych dzieci. Dalsze działania rządu będą sprawdzianem jego rzeczywistego zaangażowania w ochronę najsłabszych.

jb
Źródło: lifenews.com

Artykuł Robert F. Kennedy Jr. zarządza dochodzenie ws. mifepristonu pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Wydział Teologii Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II wydał jednoznaczne oświadczenie potępiające praktykę aborcji motywowanej stanem psychicznym kobiety w ciąży.

Autorzy oświadczenia, powołując się zarówno na prawo krajowe, konstytucję RP, jak i międzynarodowe dokumenty praw człowieka, przypominają, że każde życie ludzkie – od poczęcia – podlega ochronie prawnej. Wskazują, że Trybunał Konstytucyjny RP wielokrotnie uznawał życie dziecka poczętego za wartość konstytucyjną. Cytują także artykuły kodeksu karnego, które jasno określają odpowiedzialność karną za dokonanie aborcji w przypadku, gdy dziecko osiągnęło zdolność do życia poza organizmem matki.

Dokument zawiera mocny przekaz doktrynalny – życie ludzkie, według nauki Kościoła katolickiego, jest święte i nienaruszalne. „Nie zabijaj” – to przykazanie powinno pozostać granicą nieprzekraczalną, również dla ustawodawcy i lekarzy. Nauczanie to ma nie tylko wymiar religijny, ale także uniwersalny, zakorzeniony w prawie naturalnym.

Szczególne miejsce w oświadczeniu zajmuje krytyka podejścia Ministerstwa Zdrowia oraz Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego do kwestii zaburzeń psychicznych w ciąży. Eksperci z KUL zwracają uwagę, że ani w wytycznych, ani w stanowiskach medycznych nie wskazano rzetelnych kryteriów diagnostycznych. Przeciwnie – podkreślają, że w literaturze naukowej brak jest dowodów na poprawę zdrowia psychicznego kobiety po dokonanej aborcji. Wręcz przeciwnie – przytaczają badania, według których ryzyko depresji, lęków, traum i nawet samobójstw po aborcji jest wyższe niż u kobiet, które urodziły.

Wydział Teologii KUL wyraża głęboki sprzeciw wobec prób tworzenia nowej, liberalnej wykładni prawa aborcyjnego i ostrzega, że takie podejście prowadzi do erozji norm moralnych, deprawacji sumień i łamania prawa – zarówno stanowionego, jak i naturalnego. Przywołując słowa bł. kard. Stefana Wyszyńskiego – „aby bronić życia, nie trzeba być chrześcijaninem – wystarczy być człowiekiem” – uczelnia przypomina o uniwersalnym obowiązku ochrony najsłabszych.

jb

Treść Oświadczenia Wydziału Teologii Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II w odniesieniu do faktów zabójstwa dziecka z powodu stanu psychicznego jego matki.

Artykuł KUL stanowczo przeciwko aborcji z powodu stanu psychicznego matki pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

W najnowszym sondażu prezydenckim Centrum Badania Opinii Społecznej (CBOS) Rafał Trzaskowski wysuwa się na prowadzenie z wynikiem 34 proc. poparcia. Kandydat Koalicji Obywatelskiej nie kryje swoich poglądów na temat aborcji i otwarcie zapowiada, że będzie wywierał „jeszcze większą presję” na koalicję rządzącą, by liberalizacja prawa aborcyjnego stała się faktem.

Deklaracja, która nie pozostawia wątpliwości

Podczas rozmowy na antenie TVP Info, Trzaskowski jednoznacznie wyraził swoje stanowisko:

„Ja nie odpuszczę kwestii dotyczącej liberalizacji prawa aborcyjnego, bo będę wywierał jeszcze większą presję na koalicję rządzącą, żeby wywiązała się ze swoich obietnic” – oświadczył prezydent Warszawy.

Tym samym lider KO jasno deklaruje swoje dążenia do ułatwienia dostępu do aborcji w Polsce, pomimo sprzeciwu milionów Polaków, dla których życie ludzkie jest wartością nadrzędną. Wypowiedź Trzaskowskiego nie pozostawia wątpliwości – w jego wizji Polski presja na władzę ma doprowadzić do legalizacji aborcji na życzenie.

Czy Polska pod rządami Trzaskowskiego stanie się krajem aborcji na życzenie?

Wypowiedzi Trzaskowskiego pokazują, że nie zamierza on respektować głosu tych, którzy stają w obronie nienarodzonych dzieci. Co więcej, w jego ocenie przeszkodą na drodze do liberalizacji aborcji jest prezydent Andrzej Duda, którego ewentualne weto może zablokować zmiany w prawie.

„Jeżeli nie będzie tego alibi, ja jestem przekonany, że łatwiej będzie wywrzeć presję na moich koleżankach i kolegach, żeby niektóre z tych ważnych dla nas ustaw przeszły przez Sejm z większością” – stwierdził kandydat KO.

Jego stanowisko rodzi poważne pytania o przyszłość ochrony życia w Polsce. Jest to zapowiedź dalszej walki o prawo do życia dla nienarodzonych dzieci, które w wizji kandydata KO są traktowane wyłącznie jako „element wyborczej gry”.

Wybór, który zdecyduje o przyszłości Polski

Najnowszy sondaż pokazuje, że wybory prezydenckie mogą być kluczowe dla przyszłości Polski. 71 proc. respondentów deklaruje gotowość do udziału w głosowaniu, a wynik Trzaskowskiego (34 proc.) sugeruje jego duże szanse na wygraną. Jednak dla wielu Polaków jego bezkompromisowe stanowisko w sprawie aborcji może stać się sygnałem ostrzegawczym. Czy Polska stanie się krajem, w którym aborcja na życzenie stanie się normą? Odpowiedź na to pytanie będą musieli dać wyborcy przy urnach.

jb
Źródło: dorzeczy.pl

Artykuł Trzaskowski: „Nie odpuszczę”. Kandydat KO o presji ws. aborcji pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Administracja Donalda Trumpa podjęła zdecydowane kroki w obronie życia, ogłaszając wstrzymanie niemal wszystkich funduszy dla Funduszu Ludnościowego ONZ (UNFPA). Decyzja ta jest konsekwencją proaborcyjnej działalności tej organizacji oraz jej współpracy z chińskim reżimem przy realizacji brutalnej polityki kontroli populacji, obejmującej m.in. przymusowe aborcje.

W ramach nowej polityki USA wycofają aż 377 milionów dolarów, które miały trafić do UNFPA. Administracja Trumpa podkreśla, że fundusze mogłyby zostać przywrócone jedynie pod warunkiem, że organizacja całkowicie zaprzestanie wspierania aborcji i działań zmierzających do ograniczania liczby urodzeń.

To kolejny ważny krok prezydenta Trumpa w obronie nienarodzonych dzieci. Już w 2017 roku podpisał on rozporządzenie przywracające tzw. politykę Mexico City, zakazującą finansowania organizacji pozarządowych, które wykonują lub promują aborcję za granicą. Następnie rozszerzył te restrykcje, aby objęły także globalne programy zdrowotne wspierane przez amerykański rząd.

UNFPA od lat wspiera chińską politykę jednego dziecka, w ramach której kobiety były zmuszane do aborcji i sterylizacji. Już wcześniej prezydenci tacy jak Ronald Reagan i George W. Bush, wstrzymywali finansowanie tej organizacji, podczas gdy administracje proaborcyjne – jak Baracka Obamy – przywracały je, przekazując UNFPA setki milionów dolarów z kieszeni amerykańskich podatników.

Odpowiedź na oczekiwania amerykańskich podatników

Decyzja administracji Trumpa jest zgodna z wolą wielu Amerykanów, którzy sprzeciwiają się finansowaniu aborcji z ich podatków – zwłaszcza w innych krajach. Badania pokazują, że znaczna część społeczeństwa USA nie chce, aby ich pieniądze były przeznaczane na wspieranie organizacji promujących zabijanie nienarodzonych dzieci. Prezydent Trump, realizując tę politykę, odpowiada na głosy milionów obywateli, którzy domagają się szacunku dla życia i przejrzystości w wydatkach budżetowych.

Ochrona życia jako fundamentalna wartość

Nie jest to jedynie decyzja polityczna – to kwestia moralna. Aborcja odbiera życie najbardziej niewinnym i bezbronnym istotom ludzkim. Administracja Trumpa jasno opowiada się za prawem do życia dla każdego dziecka, niezależnie od okoliczności jego poczęcia. W przeciwieństwie do organizacji, które promują tzw. „prawo do wyboru”, prezydent USA stawia na prawo do życia, które jest podstawowym i niezbywalnym prawem człowieka. Decyzja o odebraniu funduszy UNFPA to wielkie zwycięstwo i krok w kierunku budowania cywilizacji życia, w której każde dziecko ma szansę się urodzić i żyć.

jb
Źródło: Life News

Artykuł Prezydent Trump pozbawia Fundusz Ludnościowy ONZ finansowania pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

W Pogotowiu Opiekuńczym przy ul. Orlej w Białymstoku rozległ się alarm. Sygnał ten oznaczał otwarcie okna życia – miejsca, gdzie rodzice mogą anonimowo pozostawić swoje dziecko w bezpiecznych warunkach. Na miejscu pracownicy placówki znaleźli kilkudniowego chłopca.

Zgodnie z procedurą natychmiast wezwano pogotowie ratunkowe i policję. Noworodek został przewieziony do szpitala na badania. Jak poinformowały służby, jego stan był dobry.

Okno życia – ostatnia szansa dla porzuconych dzieci

Okno życia w Białymstoku działa od 2009 roku. Początkowo znajdowało się w Placówce Opiekuńczo-Wychowawczej „Jedynka” przy ul. Słonimskiej 8, a w 2022 roku zostało przeniesione na ul. Orlą. Jego celem jest ratowanie noworodków, których rodzice z różnych przyczyn nie mogą lub nie chcą się nimi opiekować.

Każde otwarcie okna uruchamia system alarmowy – sygnał trafia do pagera dyżurnego wychowawcy, który niezwłocznie sprawdza pomieszczenie. Po znalezieniu dziecka wzywane jest pogotowie, które przewozi je do szpitala na badania. Następnie uruchamiana jest procedura adopcyjna, aby maluch jak najszybciej mógł znaleźć nową rodzinę.

Okna życia to miejsca, które ratują życie i dają nadzieję na przyszłość. Dzięki nim dzieci, które mogłyby znaleźć się w dramatycznej sytuacji, otrzymują szansę na miłość, opiekę i bezpieczeństwo.

jb
Źródło: bialystok.tvp.pl

Artykuł Kilkudniowy chłopiec znaleziony w oknie życia w Białymstoku pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Czy likwidacja przedmiotu „Wychowanie do życia w rodzinie” (WDŻ) to faktyczna odpowiedź na potrzeby młodzieży i współczesne wyzwania edukacyjne, czy raczej decyzja o podłożu ideologicznym? Dr Szymon Grzelak, psycholog i prezes Instytutu Profilaktyki Zintegrowanej, w rozmowie z KAI wyraźnie zaznacza, że zmiany w systemie edukacji nie wynikają z rzetelnych badań, lecz z politycznych założeń obecnej władzy.

WDŻ spełnia oczekiwania rodziców

Jak przypomina dr Szymon Grzelak, szeroko zakrojone badania przeprowadzone przez Instytut Badań Edukacyjnych w 2014 roku pokazały, że rodzice oczekują edukacji seksualnej i prorodzinnej dokładnie w takim kształcie, jaki zapewniał WDŻ. Program obejmował treści związane z dojrzewaniem, seksualnością, miłością, małżeństwem i rodzicielstwem, a więc kluczowe kwestie, które mają wpływ na życie młodych ludzi. Wyniki badań wskazywały również na to, że uczniowie generalnie dobrze oceniali zajęcia WDŻ, a uczestnictwo w nich miało pozytywny wpływ na ich późniejsze wybory życiowe.

Brak badań nad skutecznością edukacji zdrowotnej

Tymczasem, jak zauważa ekspert, decyzja o wprowadzeniu edukacji zdrowotnej nie została poprzedzona żadnymi badaniami dotyczącymi skuteczności nowego przedmiotu.

„Jeśli coś funkcjonuje i ktoś chce to zmienić, to powinien sprawdzić, czy działa źle i to wykazać. Takich badań jednak nie przeprowadzono”

– podkreśla dr Grzelak. Co więcej, minister Barbara Nowacka nie przedstawiła merytorycznych argumentów przemawiających za likwidacją WDŻ.

Edukacja prorodzinna kluczem do przeciwdziałania kryzysowi demograficznemu

Dr Grzelak wskazuje również na kluczowy problem współczesnej Polski – kryzys demograficzny. Według niego WDŻ pełnił istotną rolę prodemograficzną, pokazując wartość rodziny i rodzicielstwa. Wprowadzenie edukacji zdrowotnej, która pomija te zagadnienia lub traktuje je marginalnie, stoi w sprzeczności z polską racją stanu. „Dziś potrzebujemy intensywnej edukacji prorodzinnej, a nie jej eliminowania” – zaznacza ekspert.

Brak profesjonalnego podejścia do profilaktyki

Twórca Instytutu Profilaktyki Zintegrowanej zwraca także uwagę na fakt, że tworzenie skutecznego programu profilaktycznego to długi proces wymagający wieloletnich badań i testów. Tymczasem nowy przedmiot wprowadzono bez pilotażu, bez oceny skutków i bez odpowiedniego przygotowania nauczycieli.

„Samo przekazywanie wiedzy jest nieskuteczne. Potrzebne są metody, które angażują uczniów i motywują ich do przyjęcia zdrowych postaw”

– podkreśla psycholog.

W obliczu reformy edukacyjnej warto zastanowić się, czy eliminacja WDŻ rzeczywiście odpowiada na potrzeby młodzieży i społeczeństwa, czy jest jedynie kolejną decyzją polityczną, która nie bierze pod uwagę długofalowych konsekwencji.

jb
Źródło: KAI

Artykuł Ekspert o zagrożeniach nowej reformy edukacji pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Jaki wpływ na kondycję psychospołeczną mężczyzn ma doświadczenie poronienia? Jakie skutki u mężczyzn niesie za sobą żałoba po stracie nienarodzonego dziecka?

Doświadczenie poronienia jest niezwykle trudne dla obojga rodziców, gdyż „nie móc poznać oblicza swego dziecka, to nie móc doświadczyć jego tożsamości i osobowej indywidualności”.

Trudno w literaturze przedmiotu znaleźć informacje w temacie wpływu poronienia na kondycję psychospołeczną mężczyzn. A przecież ojciec dziecka, w obliczu poronienia, doświadcza smutku, żalu i rozczarowania, również przeżywa żałobę, mimo iż wymienione emocje są sprzeczne z przyjętymi normami kulturowymi. Ma to związek zapewne z faktem, iż ze względów biologicznych i psychosomatycznych kobieta jako pierwsza nawiązuje relację z dzieckiem.

Frustracja, wściekłość, poczucie winy i zredukowane poczucie własnej wartości są powszechne u mężczyzn po stracie ciąży. Żałoba przeżywana jest jednak inaczej przez mężczyzn, mnie jest intensywnych uczuć. Być może dlatego w gestii mężczyzny leży udzielenie wsparcia kobiecie, zapewnienie jej poczucia bliskości i dawanie siły.

Jednakże, jak podają badania, powtarzające się poronienia mogą prowadzić do lęku przed kontaktami intymnymi u mężczyzn. Trudniej ze stratą dziecka w okresie prenatalnym radzą sobie mężczyźni, którzy widzieli dziecko podczas badania USG. Porównując wskaźnik objawów depresyjnych należy stwierdzić, iż mężczyźni, podobnie jak kobiety, mają podwyższony poziom depresji w ciągu kilku tygodni od śmierci dziecka. Oczywistym wydaje się, iż dane dotyczące depresji u mężczyzn po poronieniu są niedoszacowane. Nierzadko objawy depresji obejmują takie zachowania jak: złość, agresja, tłumienie emocji, izolacja, odwracanie uwagi, drażliwość, zachowania ryzykowne czy zaburzenia snu.

Zdarza się, że u ojców konsekwencje straty dziecka w okresie prenatalnym pojawiają się z opóźnieniem i ujawniają się w postaci zachowań ryzykownych, np. sięgania po środki odurzające. Mężczyźni bywają przytłoczeni sposobem przeżywania żałoby przez kobietę, trudno im sprostać ich oczekiwaniom, w kontaktach pojawia się napięcie, które sprzyja konfliktom i buduje wzajemny dystans.

Relacje małżeńskie, w obliczu poronienia, zostają wystawione na próbę, pojawiają się trudności i zakłócenia w komunikacji. Wzajemne obwinianie się, złość, brak wsparcia pozostałych członków rodziny prowadzą do osłabienia więzi małżeńskiej, nierzadko również rozpadu relacji. Z prowadzonych badań wynika, iż pary, które doświadczyły poronienia mają o 22% większe prawdopodobieństwo rozpadu, niż pary, którego nie doświadczyły.

Jednakże, jak podkreśla Bożena Miernik, małżeństwa, które w dojrzały sposób przeżywają proces żałoby, jednocześnie podejmując pracę nad wzmocnieniem więzi małżeńskich, po takim doświadczeniu stają się jeszcze silniejsze.

dr Aleksandra Kłos-Skrzypczak

Artykuł Poronienie a relacje małżeńskie pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Stanowisko Parlamentarnego Zespołu na rzecz Życia i Rodziny oraz Parlamentarnego Zespołu ds. Ochrony Życia i Zdrowia Polaków

Parlamentarne Zespoły na rzecz Życia i Rodziny oraz ds. Ochrony Życia i Zdrowia Polaków, po obradach w dniu 18 grudnia 2024 roku, wyraziły stanowczy sprzeciw wobec projektu rozporządzenia Ministerstwa Edukacji Narodowej, który zakłada likwidację przedmiotu „Wychowanie do życia w rodzinie” i wprowadzenie w jego miejsce obowiązkowej „Edukacji zdrowotnej”. Zespoły uznały tę zmianę za nieuzasadnioną, podkreślając, że jej konsekwencje mogą naruszyć konstytucyjne prawa rodziców oraz wpłynąć negatywnie na zdrowie psychiczne młodzieży. W związku z tym apelują o odrzucenie projektu rozporządzenia, proponując jednocześnie wzbogacenie istniejących przedmiotów o odpowiednie treści z zakresu edukacji zdrowotnej.

jb

Pełne stanowisko znajduje się poniżej:

Stanowisko Parlamentarnego Zespołu na rzecz Życia i Rodziny oraz Parlamentarnego Zespołu ds. Ochrony Życia i Zdrowia Polaków

W wyniku obrad w dniu 18 grudnia 2024 roku nt. projektu rozporządzenia Ministerstwa Edukacji Narodowej, dotyczącego likwidacji nieobowiązkowego przedmiotu „Wychowanie do życia w rodzinie” i wprowadzenia w to miejsce obowiązkowej „Edukacji zdrowotnej”, parlamentarne zespoły przyjęły następujące stanowisko:

Zamiar usunięcia ze szkół przedmiotu „Wychowanie do życia w rodzinie” jest bezzasadny. W uzasadnieniu rozporządzenia nie podano żadnych przyczyn jego eliminacji. Jest to tym bardziej niezrozumiale, że prowadzone badania naukowe pozytywnie oceniały jego podstawę programową oraz wpływ na postawy uczniów. Uważamy, że nowy projekt MEN oznacza depriorytetyzację roli rodziny w państwie i społeczeństwie, co jest sprzeczne z art. 18, art. 71 oraz art. 72 Konstytucji RP, która stanowi, że rodzina jest fundamentem dobrze funkcjonującego i służącego obywatelom państwa.

Wyrażamy zdecydowany sprzeciw wobec likwidacji przedmiotu „Wychowanie do życia w rodzinie”, który jest obecny w polskich szkołach od 25 lat i realizowany za zgodą rodziców. Posiada dobrze przygotowaną kadrę nauczycieli, wypracowaną metodologię i podręczniki. Cieszy się też społeczną akceptacją.

1. Analizowany projekt rozporządzenia MEN, wprowadzający w miejsce „Wychowania do życia w rodzinie” przedmiot „Edukacja zdrowotna”, kładzie nacisk na wyizolowanie ucznia z jego naturalnego, rodzinnego środowiska, co jest głęboko sprzeczne z jego dobrem i destrukcyjne dla społeczeństwa. Zajęcia te mają być obowiązkowe bez uwzględniania woli rodziców, co narusza art. 48 Konstytucji RP. Wyrażamy też niepokój odnośnie podstawy programowej planowanego przedmiotu „Edukacja zdrowotna” z uwagi na kontrowersyjne treści w zakresie wychowania seksualnego w dziale „Zdrowie seksualne”.
2. Podkreślamy, że nieuzasadnione usuwanie „Wychowania do życia w rodzinie” i wprowadzanie w jego miejsce nowego, kontrowersyjnego przedmiotu „Edukacja zdrowotna”, który już dzisiaj budzi sprzeciw wielu rodziców i nauczycieli, uderza w tak potrzebną współpracę rodziców ze szkołą, prowadzi do konfliktów, a w efekcie do negatywnych konsekwencji dla zdrowia psychicznego dzieci i młodzieży.

W związku z powyższym wnosimy o odrzucenie opiniowanego projektu rozporządzenia Ministerstwa Edukacji Narodowej.

Jednocześnie opowiadamy się za uzupełnieniem przedmiotów: biologii, wychowania do życia w rodzinie czy wychowania fizycznego i in. o zasadne elementy edukacji zdrowotnej, których wcześniej nie uwzględniono w programach tych przedmiotów.

Roman Fritz
Przewodniczący Parlamentarnego Zespołu Ochrony Życia i Zdrowia Polaków                                

Piotr Uściński
Przewodniczący Parlamentarnego Zespołu na rzecz Życia i Rodziny

Warszawa, 18 grudnia 2024 r.

Artykuł Parlamentarzyści przeciwko projektowi MEN pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Minister Zdrowia Wielkiej Brytanii, Wes Streeting, ogłosił, że zakaz stosowania blokerów dojrzewania dla osób poniżej 18. roku życia zostaje przedłużony na czas nieokreślony. Jedynym wyjątkiem będą badania kliniczne.

Blokery dojrzewania, które zatrzymują naturalne zmiany zachodzące w ciele młodych ludzi, takie jak rozwój piersi u dziewcząt czy owłosienie twarzy u chłopców, stały się przedmiotem poważnej debaty. Chociaż początkowo były promowane jako sposób na wstrzymanie procesu dojrzewania w kontekście medycznym, coraz więcej ekspertów wskazuje na potencjalne zagrożenia związane z ich stosowaniem w młodym wieku. Naturalny proces dojrzewania jest niezbędny do pełnego rozwoju fizycznego, emocjonalnego i psychicznego młodych ludzi.

Raport dr Cass wskazuje na brak wystarczających dowodów na korzyści wynikające z ich stosowania u dzieci i młodzieży. Interwencje medyczne w tym zakresie mogą nie tylko wpłynąć na rozwój ciała, ale także wywołać długoterminowe konsekwencje zdrowotne, które nie zawsze są w pełni przewidywalne. W świetle tych obaw, lekarze i specjaliści zaczynają wątpić w zasadność długotrwałego stosowania tych preparatów u dzieci, podkreślając potrzebę pełnej ochrony i wsparcia młodych ludzi na każdym etapie ich życia.

Rząd Wielkiej Brytanii zareagował stanowczo, podkreślając, że bezpieczeństwo najmłodszych jest priorytetem. W lipcu 2024 roku Wyższy Sąd Królestwa potwierdził zakaz, a decyzja została poparta także przez opinię ekspertów z Human Medications Commission, którzy wskazali na „niedopuszczalne ryzyko” związane z dalszym przepisywaniem blokerów dojrzewania dzieciom.

Krok ten spotkał się również z poparciem w innych częściach Zjednoczonego Królestwa. Parlament Irlandii Północnej jednogłośnie przegłosował stały zakaz, aby uniknąć sytuacji, w której region ten stałby się „tylnymi drzwiami” dla produktów, które w Wielkiej Brytanii zostały zakazane. Również Szkocja i Walia zawiesiły przepisywanie blokerów oraz produktów hormonalnych mających na celu „zmianę płci” u dzieci, po przeprowadzeniu szerokich konsultacji społecznych.

Decyzja ta stanowi kluczowy punkt w dyskusji o przyszłości medycznej opieki nad dziećmi i młodzieżą. W kontekście rosnącej liczby badań oraz wątpliwości dotyczących długofalowych skutków ingerencji w naturalny proces dojrzewania, decyzja ta przypomina o fundamentalnej wartości, jaką jest ochrona tożsamości i integralności każdego człowieka. Każda próba zmiany płci, zwłaszcza w przypadku dzieci i młodzieży, jest niedopuszczalna, ponieważ narusza naturalny porządek i godność człowieka, której nie można zaburzać. Rządy i instytucje zdrowia publicznego mają obowiązek dbałości o najcenniejszą wartość – bezpieczeństwo najmłodszych.

jb
Źródło: zenit.org

Artykuł Wielka Brytania zakazuje stosowania blokerów dojrzewania pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

„Wnioskujemy o przedłużenie terminu konsultacji społecznych o jeden miesiąc z uwagi na to, że projekt dotyczy powołania dwóch nowych przedmiotów: edukacji zdrowotnej i edukacji obywatelskiej; uzasadnienie przyczyn, dla których powołanie nowych przedmiotów ma łączyć się z obligatoryjną likwidacją przedmiotu Wychowanie do Życia w Rodzinie” – napisał Zarząd Polskiej Federacji Ruchów Obrony Życia w liście do Minister Edukacji Narodowej Barbary Nowackiej.

Ministerstwo Edukacji Narodowej przekazało do konsultacji społecznych projekt rozporządzenia dotyczący powołania dwóch nowych przedmiotów: edukacji zdrowotnej i edukacji obywatelskiej. Zarząd Polskiej Federacji Ruchów Obrony Życia wnioskuje do minister Barbary Nowackiej o przedłużenie terminu konsultacji społecznych o jeden miesiąc (termin zgłaszania uwag mija 21 listopada br.). „Odnośne rozporządzenie jest opisane w projekcie i w jego uzasadnieniu na 90 stronach, zawierających zapisy prawne i merytoryczne treści projektowanych przedmiotów. Przygotowanie tego dokumentu wraz z podstawą programową trwało w MEN ok. 10 miesięcy. Rzetelne odniesienie się do tych propozycji wymaga więcej czasu na sporządzenie fachowych i w pełni profesjonalnych opinii i propozycji. Nie jest to możliwe w tak krótkim czasie, zważywszy również na to, że w tym okresie przypadają święta i dodatkowe dni wolne od pracy” – zwrócono uwagę.

Federacja Życia zaapelowała też do minister edukacji narodowej o „uzasadnienie przyczyn, dla których powołanie nowych przedmiotów ma łączyć się z obligatoryjną likwidacją przedmiotu Wychowanie do Życia w Rodzinie, co zawiera rozporządzenie skierowane do konsultacji”. W liście zauważono, że „przedmiot Wychowanie do Życia w Rodzinie dysponuje dużym gronem dobrze wykształconych, doświadczonych nauczycieli, zatwierdzoną przez MEN sprawdzoną w praktyce podstawą programową i dobrze opracowanymi, gotowymi materiałami edukacyjnymi. Ponadto przeprowadzane badania naukowe wykazują, że przedmiot ten jest dobrze oceniany przez uczniów i pozytywnie wpływa na ich postawy”.

„W imieniu 38 organizacji zrzeszonych w Polskiej Federacji Ruchów Obrony Życia zwracamy się o niezbędne wyjaśnienia, aby w sposób racjonalny i zgodny z dobrem uczniów mieć możliwość odniesienia się do szczegółów nowych propozycji zawartych w projekcie rozporządzenia” – zaapelował Zarząd PFROŻ.

W dniu 30 października 2024 r. minister Barbara Nowacka przekazała do konsultacji społecznych projekt rozporządzenia zmieniający rozporządzenie w sprawie podstawy programowej wychowania przedszkolnego oraz podstawy programowej kształcenia ogólnego dla szkoły podstawowej, w tym dla uczniów z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu umiarkowanym lub znacznym, kształcenia ogólnego dla branżowej szkoły I stopnia, kształcenia ogólnego dla szkoły specjalnej przysposabiającej do pracy oraz kształcenia ogólnego dla szkoły policealnej z uzasadnieniem i OSR. Termin, do którego można nadsyłać uwagi, został ustalony na 21 listopada br. czyli zaledwie 21 dni od dnia publikacji.

Polska Federacja Ruchów Obrony Życia działa od 1992r.; zrzesza kilkadziesiąt organizacji prorodzinnych oraz chroniących życie. W 2012 roku Federacja za swoją działalność została nagrodzona Europejską Nagrodą Obywatelską Parlamentu Europejskiego.

Artykuł PFROŻ wnioskuje do MEN o przedłużenie terminu konsultacji pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

W Kalifornii wybuchła burza wokół sprawy wolności naukowej! Dziesięciu amerykańskich naukowców złożyło pozew przeciwko wydawnictwu Sage Publications, oskarżając je o cenzurę. Wydawca odmówił publikacji ich artykułów, bo zawierały antyaborcyjne treści.

Sprawa jest na tyle poważna, że prawnicy z organizacji Alliance Defending Freedom i Consovoy McCarthy PLLC zwrócili się do Sądu Najwyższego Kalifornii, aby zmusić Sage do rozstrzygnięcia sprawy.

W czym rzecz?

Trzy artykuły naukowców, którzy zajmują się zagrożeniami wynikającymi z pigułek poronnych, przeszły pozytywnie wymagające recenzje naukowe i zostały zaakceptowane do publikacji. Jednak kiedy w 2022 roku sąd federalny w USA powołał się na jeden z tych artykułów, krytykując brak odpowiednich norm bezpieczeństwa dla pigułek poronnych, zaczęły się problemy. Sage Publications usunął artykuły i pozbawił jednego z głównych autorów – dr. Jamesa Studnickiego – stanowiska w radzie redakcyjnej czasopisma. Wszystko dlatego, że na artykuły poskarżył się profesor o poglądach proaborcyjnych.

Prawnicy naukowców uważają, że wydawnictwo Sage złamało umowę z naukowcami, gdyż wbrew wcześniejszej zgodzie i bez żadnego merytorycznego uzasadnienia zablokowało publikację artykułów. Phil Sechler z Alliance Defending Freedom zwraca uwagę, że wydawca, zamiast wspierać wolność badań naukowych, poddał się naciskom środowisk proaborcyjnych, niszcząc tym samym dorobek i reputację badaczy.

Czy to nowa forma cenzury?

Naukowcy czują się jak „wyrzutki” w świecie badań. Wszystkie trzy artykuły przeszły rygorystyczny proces recenzji, co oznacza, że zostały ocenione jako wiarygodne i wartościowe przez niezależnych specjalistów, a mimo to wydawnictwo odmówiło ich publikacji ze względu na naciski zewnętrzne.

A jeśli kiedykolwiek zastanawialiście się, dlaczego w przestrzeni naukowej niemal nie pojawiają się publikacje o zagrożeniach związanych ze stosowaniem pigułek aborcyjnych – oto odpowiedź. Te badania po prostu nie są publikowane. Mimo że przechodzą rygorystyczne recenzje naukowe i spełniają najwyższe standardy, ich wyniki nie docierają do opinii publicznej. Zamiast tego znikają w czeluściach wydawniczej biurokracji pod pretekstem „niespełnienia kryteriów”, podczas gdy prawdziwy powód leży w ideologicznym nacisku. Niestety, pokazuje to, że dla niektórych podmiotów i instytucji temat ochrony życia i zdrowia przestaje być nauką, a staje się polityką – niewygodne wnioski badań, które mogłyby podważyć powszechną akceptację tych procedur, zostają po prostu pominięte.

jb
Źródło: https://zenit.org/

Artykuł Cenzura nauki w USA: wydawca odmówił publikacji pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Od teraz kobiety w ciąży nie będą mogły uzyskać zaświadczenia umożliwiającego legalną aborcję jedynie na podstawie badania online. Taki zapis wynika z nowych wytycznych Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego oraz konsultanta krajowego ds. psychiatrii, o czym informuje „Dziennik Gazeta Prawna”. Wytyczne te dotyczą stwierdzania zagrożenia dla życia lub zdrowia ciężarnej i stanowią wyraźny sygnał dla lekarzy, aby zachowali szczególną ostrożność w tego typu przypadkach.

Chociaż wytyczne nie są prawnie wiążące, to lekarze powinni się do nich stosować, aby uniknąć ryzyka. Jak wyjaśnia prof. Piotr Gałecki, krajowy konsultant w dziedzinie psychiatrii, aborcja dokonana wbrew prawu jest przestępstwem ściganym z urzędu. „A po pięciu latach od teleporady rodzina kobiety może dojść do wniosku, że lekarz nie dochował należytej staranności podczas badania” – dodaje prof. Gałecki, ostrzegając przed możliwymi konsekwencjami prawnymi.

Przypomnijmy, że nowe wytyczne to odpowiedź na wcześniejsze zalecenia Ministerstwa Zdrowia, które dopuściły możliwość aborcji na podstawie zaświadczenia od jednego lekarza, w tym psychiatry, w przypadkach, gdy zagrożone jest zdrowie psychiczne kobiety. Wytyczne psychiatryczne zwracają jednak uwagę, że taki dokument powinien być wydany wyłącznie po osobistym zbadaniu pacjentki.

Teleporada nie jest wystarczająca do wystawienia zaświadczenia, a lekarz, który zdecyduje się na taki krok online, może narazić się na zarzuty dotyczące niewystarczającej staranności.

Polskie Towarzystwo Psychiatryczne podkreśla, że psychiatra nie jest od wydawania skierowania na aborcję, a jedynie występuje w roli konsultanta. Jego zadaniem jest rzetelne ocenienie stanu zdrowia pacjentki, jednak „nie oznacza to, że wydane orzeczenie będzie zgodne z jej oczekiwaniami”.

Nowe wytyczne mają za zadanie wzmocnić kontrolę nad procesem wydawania zaświadczeń i przeciwdziałać ewentualnym nadużyciom. Pojawia się także obawa, że w przyszłości może dojść do zmiany interpretacji prawa, a działania lekarzy wydających zaświadczenia mogą być oceniane jako nakłanianie do nielegalnej aborcji.

Decyzja Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego spotyka się z różnorodnymi reakcjami, jednak jej celem jest zapewnienie, aby wszystkie decyzje w kwestii zdrowia psychicznego i fizycznego kobiet były podejmowane z zachowaniem najwyższych standardów medycznych.

Wprowadzenie wytycznych, które wymagają osobistego badania pacjentki przed wydaniem zaświadczenia, ma na celu zwiększenie bezpieczeństwa zarówno matki, jak i dziecka. Niedorzeczne jest natomiast to, że nadal decyzja o aborcji może być podejmowana na podstawie tylko jednego zaświadczenia lekarskiego, bez wprowadzenia wymogu konsylium lekarskiego. Większa liczba specjalistów powinna uczestniczyć w ocenie sytuacji, aby podjęta decyzja była lepiej uzasadniona, bardziej obiektywna i oparta na wnikliwej analizie zarówno zdrowia matki, jak i życia nienarodzonego dziecka.

jb
Źródło: Dziennik Gazeta Prawna

Artykuł Legalna aborcja już nie po teleporadzie pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

W 2017 roku Benson Artman przyszedł na świat już w 22. tygodniu ciąży, ważąc mniej niż bochenek chleba. Jego życie rozpoczęło się dramatycznie, ale dziś stanowi prawdziwy cud. Po siedmiu latach Benson jest zdrowym i szczęśliwym chłopcem, a jego historia to symbol siły życia i postępu medycyny w opiece nad wcześniakami.

Wcześniak w 22. tygodniu – początek walki

Benson Artman urodził się z wagą nieprzekraczającą 800 gramów. Jego matka, Megan doznała krwotoku podkosmówkowego, co doprowadziło do przedwczesnego porodu w 22. tygodniu. Lekarze byli pełni obaw, przewidując, że chłopiec nie przeżyje dłużej niż godzinę. Ale Benson miał inne plany. Po pięciu godzinach wciąż walczył – oddychał samodzielnie, a jego tętno było stabilne. Natychmiast przewieziono go do Hemby Children’s Hospital, gdzie zespół lekarzy rozpoczął intensywną opiekę nad małym wojownikiem.

Baby Benson opens his eyes for the first time.

Video credit: https://t.co/Kj4Z6vcPpD pic.twitter.com/nVnvNECLIB

— Right To Life UK (@RightToLifeUK) February 16, 2023

Pierwsze cuda i rodzinne chwile

Megan na bieżąco dzieliła się historią Bensona na Facebooku, dokumentując każdy mały krok ku zdrowiu. 17 dni po narodzinach wydarzył się pierwszy cud – Benson otworzył oczy. To był symbol nadziei, że jego przyszłość może być lepsza, niż się wydawało. Po trzech tygodniach Megan po raz pierwszy mogła przytulić syna. „On to dobrze zniósł i był stabilny” – wspominała ten wzruszający moment. „Nie mogę się doczekać, aby mieć więcej takich możliwości”. Dzień, w którym mogła poczuć ciepło jego ciała przy swoim, przyniósł nie tylko wzruszenie, ale także poprawę jego zdrowia – Benson stał się silniejszy.

Ojciec Bensona, Tim, po raz pierwszy wziął synka na ręce 50 dni po narodzinach. „To był wielki dzień” – mówiła Megan. „Oboje byli bardzo szczęśliwi. Czekaliśmy na to długo, ale było to piękne i wzruszające”.

This is baby Benson born at 22 weeks and 5 days pic.twitter.com/BbvMPnNcM4

— Right To Life UK (@RightToLifeUK) April 3, 2023

Kroki ku zdrowiu

Benson rósł z każdym dniem, a po trzech miesiącach ważył już prawie dwa kilogramy. Po 174 dniach pełnych wzlotów i trudnych chwil na oddziale intensywnej terapii noworodków, nadszedł upragniony moment – Benson mógł wrócić do domu. Siostry wiedziały, że ich brat wraca, ale Megan z Timem przygotowali dla nich niespodziankę – dokładny dzień przyjazdu utrzymali w tajemnicy.

„Zaskoczyliśmy nasze trzy córki jego przybyciem” – wspomina Megan. „Nasza najmłodsza początkowo była nieco zdezorientowana, ale szczęśliwa, że w końcu go spotkała. Starsze córki były w szoku, gdy zobaczyły huśtawkę poruszającą się w salonie, a na niej swojego brata. Ich reakcje były pełne radości – największe uśmiechy i łzy wzruszenia”.

Cudowny siedmiolatek

Dziś Benson to pełen energii pięciolatek. Rozwija się zdrowo, uczęszcza do przedszkola, a jego historia stała się inspiracją dla rodzin na całym świecie, dając nadzieję tym, którzy walczą o życie swoich przedwcześnie urodzonych dzieci.

Postęp w opiece nad wcześniakami

Historia Bensona Artmana to nie tylko osobisty triumf, ale również dowód na postęp w medycynie. Badania przeprowadzone przez dr Edwarda F. Bella z University of Iowa pokazują, że w latach 2013–2018 znacznie poprawiły się wyniki w opiece nad skrajnie wcześniaczymi noworodkami. Wskaźnik przeżycia dzieci urodzonych pomiędzy 22. a 28. tygodniem ciąży wzrósł do 78,3%, co stanowi wyraźną poprawę w stosunku do poprzednich lat.

Catherine Robinson z organizacji Right To Life UK zwraca uwagę na to, że przypadki takie jak Benson stawiają wyzwania dla prawa i etyki, szczególnie w kontekście brytyjskich regulacji dotyczących aborcji, gdzie limit wynosi 24 tygodnie. „Historia Bensona to świadectwo postępu medycyny i dowód na poprawę wyników leczenia wcześniaków” – podkreśla Robinson.

Inspiracja dla rodzin na całym świecie

Benson Artman pokazał, że nawet w najtrudniejszych okolicznościach warto wierzyć w cuda. Jego historia niesie nadzieję rodzicom wcześniaków, przypominając, że każdy dzień jest szansą na zwycięstwo. To opowieść o sile życia, determinacji i nadzwyczajnych możliwościach współczesnej medycyny.

jb
Źródło: righttolife.org.uk

Artykuł Od mikro-wcześniaka do zdrowego siedmiolatka pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka zaprasza na konferencję prasową poświęconą ogłoszeniu tegorocznego laureata Nagrody im. Sługi Bożego Jerzego Ciesielskiego – Ojca Rodziny.

Nagroda ta, przyznawana corocznie od 1997 roku przez Kapitułę ustanowioną przez Fundację „Źródło”, od 2021 roku jest kontynuowana przez Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka. W bieżącym roku odbędzie się już 29. edycja tej prestiżowej nagrody.

Uroczyste ogłoszenie laureata odbędzie się w czwartek, 17 października 2024 roku, w Sali Senackiej Politechniki Krakowskiej (Kraków, ul. Warszawska 24, I piętro) o godzinie 12:00. Patron Nagrody, Czcigodny Sługa Boży Jerzy Ciesielski, był absolwentem i pracownikiem Politechniki Krakowskiej, dlatego to miejsce tradycyjnie gości wydarzenie.

Po konferencji prasowej, około godz. 13:30, w Bazylice św. Floriana w Krakowie odbędzie się Msza Święta w intencji rychłej beatyfikacji Jerzego Ciesielskiego oraz w intencjach tegorocznego Laureata.

Serdecznie zapraszamy !

jb

Patron nagrody

Jerzy Ciesielski żył w latach 1929–1970. Był studentem i pracownikiem Politechniki Krakowskiej. Ukończył również studia na AWF.

Ważniejsze wydarzenia z życia Jerzego Ciesielskiego:

• 12 lutego 1929 – urodził się w Krakowie.
• Etapy kształcenia: Szkoła Podstawowa, Szkoła Handlowa, Liceum im. Witkowskiego, harcerstwo, sport.
• Po maturze kształcenie na Wydziale Budownictwa Lądowego (Politechnika) oraz Wychowanie Fizyczne (AWF).
• Zainteresowania poza studiami: drużyna koszykówki (Cracovia), reprezentant Polski, Duszpasterstwo Młodych (prowadzone przez ks. Karola Wojtyłę w parafii św. Floriana w Krakowie), turystyka.
• W 1948 r. w swoich „Notatkach” napisał: „Chcę, postanowiłem myśli zawarte w Ewangelii odnieść do codziennego życia.”
• 1954 r. – zakończenie studiów i podjęcie pracy zawodowej oraz naukowej.
• 1957 r. – przyjęcie Sakramentu Małżeństwa z Danutą Plebańczyk.
• 1960 r. – uzyskanie stopnia naukowego doktora.
• 1968 r. – uzyskanie stopnia naukowego doktora habilitowanego.
• 1969 r. – podjęcie pracy w Uniwersytecie Technicznym w Chartumie (Sudan) jako visiting professor.
• 1970 r. (9 października) – śmierć z dwójką dzieci podczas katastrofy statku wycieczkowego na Nilu.

Fundacja „Źródło”, ustanawiając w 1997 r. Nagrodę, przyjęła za jej Patrona Sługę Bożego Jerzego Ciesielskiego – Ojca Rodziny. W dniu 17 grudnia 2013 r. Ojciec Święty Franciszek podpisał dekret uznający heroiczność cnót Sługi Bożego. Od tego czasu mówi się już o „Czcigodnym Słudze Bożym”. Św. Jan Paweł II stwierdził: „Świętość – to świadome zachowywanie cnót: wiary, nadziei i miłości. Heroiczność cnót oznacza zatem wierność im i jest świadomym współdziałaniem z łaską. Wszystkie dobre uczynki są dziełem łaski. Świętość nie jest czynieniem rzeczy nadzwyczajnych, ale nadzwyczajne przeżywanie codzienności.”

Obecnie modlimy się o znak dany przez Pana Boga, który da podstawy do badania i w jego wyniku wydania dekretu o cudzie. Jeśli wznosząc modlitwy o uzdrowienie za wstawiennictwem Czcigodnego Sługi Bożego otrzymamy łaskę uzdrowienia, to należy o tym powiadomić Kościół. Pamiętajmy o tym. Nasze coroczne przedstawianie Laureatów Nagrody ma również taki cel. O tym przypomina.

Świadectwa i książki o Jerzym Ciesielskim i jego życiu:

• „Dziękuję Ci Boże, że jestem…” – najnowsze wydanie z 2019 r.
• „Rekolekcje z… Sł. Boży Jerzy Ciesielski” – autor: ks. Jan Machniak.
• „Sługa Boży Jerzy Ciesielski” – autor: ks. Jan Machniak, wyd. 2022.

Artykuł 29 edycja Nagrody im. Sługi Bożego Jerzego Ciesielskiego – Ojca Rodziny pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

W dniach 19–20 sierpnia, w chicagowskim United Center odbyła się konwencja Partii Demokratycznej, na której Kamala Harris została oficjalnie nominowana jako kandydatka na prezydenta Stanów Zjednoczonych a Tim Walz na wiceprezydenta. To wydarzenie przyciągnęło uwagę nie tylko ze względu na swój polityczny charakter, ale także ze względu na zaskakujące inicjatywy organizatorów.

Podczas tego wydarzenia organizatorzy zaplanowali szereg inicjatyw, które wzbudziły skrajne reakcje opinii publicznej. W ramach współpracy z organizacją Planned Parenthood, znaną z działań na rzecz aborcji, do Chicago przybyła mobilna klinika oferująca farmakologiczne aborcje oraz wazektomie, które były dostępne dla uczestników konwencji.

Planned Parenthood, za pośrednictwem mediów społecznościowych, zapowiedziało, że ich mobilna klinika będzie dostępna w dzielnicy West Loop, oferując bezpłatne aborcje farmakologiczne oraz wazektomie. W komunikacie organizacji podkreślono, że wszystkie usługi będą świadczone bez konieczności wcześniejszej rezerwacji.

To nietypowe podejście do promocji tzw. „usług medycznych” spotkało się z falą krytyki, zarówno ze strony przeciwników aborcji, jak i tych, którzy uważają, że taka inicjatywa nie przystoi wydarzeniu o charakterze politycznym. Dodatkowo, restauracja Wieners Circle, znana z prowokacyjnych kampanii, dolała oliwy do ognia, oferując darmowe hot dogi dla osób, które zdecydują się skorzystać z usług mobilnej kliniki. Tego rodzaju inicjatywa, w połączeniu z groteskowym marketingiem, jeszcze bardziej wywołała lawinę krytyki.

Choć aborcja i wazektomia są legalnymi procedurami, ich dostępność w formie mobilnej kliniki na politycznym wydarzeniu, które ma przyciągnąć uwagę całego kraju, wywołała gorącą debatę na temat granic między polityką a zdrowiem publicznym. Zamiast skoncentrować się na promowaniu rzeczywistych usług medycznych, które mogłyby przynieść korzyści wszystkim, jak badania profilaktyczne, zdecydowali się na kontrowersyjne rozwiązania, które prowadzą do zakończenia życia nienarodzonych dzieci i są dalekie od tego, co można uznać za prawdziwą opiekę zdrowotną.

Podczas wyborczej konwencji Demokratów głos zabrała Hillary Clinton, była sekretarz stanu i kandydatka w wyborach w 2016 r., rzuciła nieco światła na prezydenckie plany Kamali Harris.

„I tak, powiem to — Kamala Harris przywróci ogólnokrajowe prawo do aborcji (…) dba o wszystkich. Dba o ludzi, dba o Amerykę”- zaznaczyła Hillary Clinton.

No cóż, ciekawa definicja „dbania o wszystkich”, zwłaszcza jeśli obejmuje to również aborcję aż do porodu. Jak można mówić o trosce o każdego, promując jednocześnie prawo do zabijania nienarodzonych dzieci? To chyba troska tylko dla wybranych, bo o te najmniejsze, najbardziej bezbronne istoty ludzkie, jakoś tu nikt się nie zatroszczył.

jb

Źródło: wPolityce, Onet

Artykuł Farmakologiczne aborcje i wazektomie na konwencji Demokratów w Chicago pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Prezydent Andrzej Duda zapowiedział, że nie zatwierdzi projektu ustawy o dekryminalizacji pomocnictwa w przerywaniu ciąży do dwunastego tygodnia, jeśli taki dokument trafi na jego biurko.

Jednakże nie ujawnił, czy planuje go odrzucić poprzez weto, czy też przekazać do rozpatrzenia Trybunałowi Konstytucyjnemu. – Dla mnie aborcja to jest zabijanie ludzi (…). Dla mnie to po prostu pozbawianie ludzi życia – odparł.

Potrzeba dokładnej analizy związków partnerskich

Podkreślił również w rozmowie z TVN24, że przed podjęciem decyzji w sprawie przepisów dotyczących związków partnerskich musi dokładnie zapoznać się z ich treścią.

Według niego kobiety będące w ciąży, które zdecydowałyby się na aborcję, nie powinny podlegać żadnej karze. Kobieta znajduje się w szczególnej sytuacji i nie można jej w ten sposób traktować. Z kolei penalizacja innych osób, które nielegalnie uczestniczyłyby w tym procederze, to zupełnie inna kwestia.

Projekt ustawy o depenalizacji pomocnictwa w aborcji autorstwa Lewicy

Zmiana artykułu 152 Kodeksu karnego

Projekt ustawy o depenalizacji pomocnictwa w aborcji, opracowany przez Lewicę, ma na celu zmianę artykułu 152 Kodeksu karnego. Obecnie przepis ten przewiduje karę do trzech lat więzienia dla osób, które za zgodą kobiety przerywają ciążę z naruszeniem prawa, pomagają w aborcji lub do niej nakłaniają. Lewica proponuje częściową dekryminalizację poprzez wprowadzenie zapisu, że „nie popełnia przestępstwa, kto za zgodą kobiety przerywa jej ciążę, jeżeli od początku ciąży nie upłynęło więcej niż 12 tygodni” oraz „Nie podlega karze, kto za zgodą kobiety przerywa jej ciążę, jeżeli badania prenatalne lub inne przesłanki medyczne wskazują na duże prawdopodobieństwo ciężkiego i nieodwracalnego upośledzenia płodu albo nieuleczalnej choroby zagrażającej jego życiu”.

Rządowy projekt ustawy o związkach partnerskich

Równocześnie, rządowy projekt ustawy, stworzony przez minister ds. równości Katarzynę Kotulę z Lewicy, wprowadza możliwość zawierania związków partnerskich przez dwie pełnoletnie osoby, niezależnie od ich płci. Nowe przepisy mają uregulować kwestie takie jak podatki, dziedziczenie i opieka zdrowotna.

Zmiany prawne a tradycyjne wartości rodzinne

Każda zmiana prawna, która wpływa na definicję rodziny, relacje międzyludzkie oraz odpowiedzialność wobec nienarodzonego życia, budzi poważne obawy. Proponowane przez Lewicę zmiany w Kodeksie karnym dotyczące dekryminalizacji pomocnictwa w aborcji oraz wprowadzenie związków partnerskich to krok w stronę rozmywania tradycyjnych wartości rodzinnych, które są fundamentem społeczeństwa dbającego o życie od poczęcia aż do naturalnej śmierci. Jednak same zmiany prawne nie przynoszą rozwiązania problemów, a mogą jedynie je pogłębić. Zamiast wprowadzania zmian prawnych, które mogą prowadzić do kontrowersji i podziałów społecznych, należy skupić się na tworzeniu alternatywnych programów wsparcia dla kobiet w ciąży i rodzin.

jb
źródło: interia.pl

Artykuł Prezydent przeciwny dekryminalizacji pomocnictwa w aborcji pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Stanowisko Polskiego Stowarzyszenia Obrońców Życia Człowieka przed zaplanowanym na posiedzenie sejmowe 11–12 lipca 2024 r. sprawozdaniem Komisji Nadzwyczajnej dotyczącym poselskiego projektu ustawy o zmianie ustawy – Kodeks karny (druki nr 176 i 477)

Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka, uznając zagwarantowane przez Konstytucję Rzeczypospolitej Polskiej prawo każdego człowieka do urodzenia się i życia bez względu na wiek, płeć, rasę czy stan zdrowia, zdecydowanie sprzeciwia się legalizacji dzieciobójstwa prenatalnego w naszej ojczyźnie w jakiejkolwiek formie, w tym dekryminalizacji aborcji i obrotu środkami wczesnoporonnymi.

Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka apeluje do wszystkich posłanek i posłów RP, bez względu na przynależność partyjną czy klubową, o odrzucenie wszystkich procedowanych projektów, których celem jest zwiększenie dostępności aborcji, bez względu na proponowany zakres i ograniczenia formułowane w poszczególnych projektach.

Przypominamy, że Trzecia Droga zamierza przywrócić, zakwestionowaną przez Trybunał Konstytucyjny, możliwość zabijania nienarodzonych dzieci podejrzewanych o ciężką chorobę lub niepełnosprawność, a Lewica i Koalicja Obywatelska domagają się tzw. prawa do aborcji „na żądanie” do 12 tygodnia życia dziecka i aborcji z przesłanek eugenicznych do 6 miesiąca życia dziecka. Według projektów Lewicy i KO, w przypadku podejrzenia wady letalnej, dziecko mogłoby zostać zabite do porodu. Zaproponowane projekty ustaw nie tylko godzą w porządek konstytucyjny RP i pozostają sprzeczne z polską racją  stanu, zwłaszcza racjonalną polityką społeczną ukierunkowaną na przezwyciężenie katastrofy demograficznej państwa, ale są też zamachem na fundamentalne wartości cywilizacyjne, wynikające wprost z prawa naturalnego i ugruntowują w polskim społeczeństwie niebezpieczną mentalność eugeniczną.

W powojennej historii Polski był już Sejm, który zalegalizował aborcję. Stało się to 27 kwietnia 1956 r., w czasach, kiedy Ustawodawca nie reprezentował woli Polaków, lecz działał w interesie i na zlecenie komunistycznego imperium – Związku Radzieckiego. Decyzja ta była powszechnie odbierana jako zdrada interesu narodowego i osłabienia państwa polskiego. Dlatego nie dziwi, że jednym z najważniejszych postulatów opozycji solidarnościowej i zarazem osiągnięć transformacji ustrojowej 1989 r. było anulowanie ustawy z roku 1956 r. oraz zastąpienie jej generalnie chroniącą życie ustawą z dnia 7 stycznia 1993 r. o planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania ciąży.

Obowiązująca do dziś, mimo dokonanych na przestrzeni lat zmian i modyfikacji, ustawa stała się znakiem rozpoznawczym i wyróżnikiem polskiej demokracji, a także inspiracją dla obrońców życia na świecie. To właśnie Polska była pierwszym państwem, które w warunkach demokratycznych ograniczyło dostępność do aborcji i przyjęło ustawę chroniącą życie, która na przestrzeni minionych lat przyniosła wiele dobrego, o czym świadczą składane w Sejmie coroczne sprawozdania Rady Ministrów.

Nasz głęboki sprzeciw i oburzenie budzi z gruntu fałszywa narracja, że to polskie kobiety domagają się prawa do aborcji. Prezentowanie stanowiska wąskiej grupy radykalnych feministek jako głosu polskich kobiet jest uzurpacją i poważnym nadużyciem. Jest też zniewagą dla milionów Polek, które w macierzyństwie odnajdują swoje powołanie i są świadome, że prawo chroniące życie nienarodzonych dzieci chroni także ich godność oraz zdrowie, zarówno fizyczne, jak i psychiczne, przyczyniając się do wzrostu szacunku dla ich roli w społeczeństwie.

Według badania CBOS „Stosunek Polaków do aborcji 2023” tylko 18 proc. Polaków popiera aborcję „na życzenie”. Z badania przeprowadzonego w marcu 2024 r. przez United Surveys wynika, że jest to 24,7 proc. To jest znacząca mniejszość, ale nadal mniejszość.

Każdy z dyskutowanych projektów łamie ustawę zasadniczą, głównie art. 38, i żaden z nich nie zyska poparcia prezydenta Andrzeja Dudy. Mamy więc prawo sądzić, że celem procedowanych projektów może być odwrócenie uwagi społecznej i wywołanie kolejnych fal niepokojów, które w obecnej sytuacji międzynarodowej są szczególnie niebezpieczne.

Wojciech Zięba
prezes Polskiego Stowarzyszenia Obrońców Życia Człowieka

Kraków, 10 lipca 2024 r.

Artykuł Każdy człowiek ma prawo do życia! pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Dramatyczne wydarzenie wstrząsnęło Szpitalem Bulovka w Pradze. Zdrowa matka w czwartym miesiącu ciąży, stała się ofiarą błędu medycznego. Zamiast rutynowego badania kontrolnego, poddana została przypadkowo procedurze aborcji.

Jak donoszą media, obie kobiety pochodzenia azjatyckiego i nie władały biegle językiem czeskim, co mogło stanowić czynnik przyczyniający się do tragicznej pomyłki.

Eva Stolejda Libigerová, rzeczniczka szpitala, w rozmowie z CNN potwierdziła szokujące informacje o poważnym naruszeniu wewnętrznych procedur w Klinice Ginekologii i Położnictwa co spowodowało, że zabieg został rozpoczęty u pacjentki, która została błędnie zidentyfikowana.

Szpital wyraził głębokie ubolewanie i przeprosił pacjentkę oraz jej rodzinę za to nieszczęśliwe zdarzenie. Zapewnił, że podejmie wszelkie możliwe kroki w celu złagodzenia szkód i zrekompensowania poniesionych strat.

Jan Přáda, ginekolog i wiceprzewodniczący Czeskiej Izby Lekarskiej, zaznaczył, że odpowiedzialność za tę tragiczną sytuację spoczywa na całym zaangażowanym personelu, a nie tylko na lekarzu. — Głównym problemem jest to, że w ogóle dotarła do stołu operacyjnego — powiedział.

Minister zdrowia w gabinecie cieni, Kamal Farha powiedział, że jeśli zostanie potwierdzone niewłaściwe działanie, matka dotknięta przypadkową aborcją, powinna otrzymać rekompensatę. Dodał również: „nikt nie może ukoić straty, jakiej doświadczyła matka środkami finansowymi”.

W Republice Czeskiej aborcja jest legalna do 12. tygodnia ciąży z dowolnego powodu, do 24. tygodnia z przyczyn medycznych oraz w każdym momencie, jeśli występują poważne wady płodu.

Incydent w Pradze rzuca na cały system czeskich placówek medycznych cień wątpliwości co do skuteczności procedur identyfikacyjnych oraz bezpieczeństwa. Zagłada niewinnego życia dziecka, jako skutek tej tragicznej sytuacji stanowi potwierdzenie nie do zaakceptowania moralnego charakteru aborcji. Powinniśmy chronić życie poczęte i zapewnić, że takie procedury nigdy więcej nie zostaną przeprowadzane.

jb
Źródło: onet.pl

Artykuł Aborcja u niewłaściwej pacjentki w szpitalu w Czechach pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Artykuł Przesłanie 44. Pielgrzymki Obrońców Życia Człowieka, Jasna Góra 6 kwietnia 2024 r. pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Instytut Guttmachera opublikował najnowsze szacunki dotyczące aborcji w roku 2023. Według tych danych, liczba przeprowadzonych aborcji sięgnęła 1 026 690, co stanowi wzrost o 10 procent w porównaniu z rokiem 2020. Ten trend wzrostowy jest zgodny z obserwowanymi tendencjami od roku 2017.

Kluczowym ustaleniem raportu jest również znaczący wzrost aborcji chemicznych. Według danych, 63 procent wszystkich aborcji przeprowadzonych w 2023 roku stanowiły aborcje chemiczne, co oznacza wzrost o dziesięć punktów procentowych w porównaniu z rokiem 2020.

Informacje o nowych danych zostały podane przez kilka mediów, w tym CNN, „Wall Street Journal”, „The Hill” i National Public Radio.

Należy zachować dozę sceptycyzmu wobec nowych danych. Opublikowane liczby aborcji za rok 2023 pochodzą z miesięcznego badania przeprowadzanego przez Instytut Guttmachera. Warto jednak zauważyć, że różni się to od standardowego spisu świadczeniodawców aborcyjnych, który jest realizowany przez Guttmacher co trzy lata. Jak przyznaje sam instytut, obliczenia oparte na Miesięcznym Badaniu Dostępności Aborcyjnej korzystają z „szczuplejszego zestawu danych” i mają na celu szybsze oszacowanie częstości aborcji. W związku z tym, szacunki dotyczące aborcji w 2023 roku mogą nie być tak wiarygodne, jak poprzednie roczne prognozy Guttmachera w tej kwestii.

Niektóre media i komentatorzy niewątpliwie wykorzystają te najnowsze dane, aby argumentować, że nowo uchwalone przepisy pro-life są nieskuteczne. Jednakże, przy obiektywnym spojrzeniu na sprawę, dane wskazują na fakt, że zwiększenie dostępu do aborcji chemicznych może prowadzić do wzrostu liczby aborcji.

Warto przypomnieć, że w 2016 roku Administracja ds. Żywności i Leków (FDA) przedłużyła limit wieku ciążowego dla aborcji chemicznych z siedmiu do dziesięciu tygodni. W tym samym czasie ograniczono liczbę wizyt u lekarza dla kobiet starających się o tego rodzaju aborcję. Dodatkowo, w 2022 roku administracja prezydenta Bidena kontynuowała politykę zapoczątkowaną w okresie pandemii Covid-19, która umożliwiała kobietom otrzymywanie chemicznych pigułek aborcyjnych bez konieczności osobistego badania lekarskiego. Te decyzje administracyjne i zmiany w przepisach mogą mieć istotny wpływ na częstość występowania aborcji chemicznych, co z kolei może wpłynąć na ogólną liczbę aborcji. Jest to istotny aspekt, który warto uwzględnić w debacie na temat skuteczności i konsekwencji regulacji dotyczących aborcji.

Chociaż najnowsze dane sugerują, że od czasu decyzji w sprawie Dobbsa (24 czerwca Sąd Najwyższy Stanów Zjednoczonych ogłosił wyrok w sprawie Dobbs przeciwko Johnson Women’s Health Organization, za pomocą którego zniósł konstytucyjne prawo do aborcji, ustanowione przez precedensowy wyrok w sprawie Roe przeciwko Wade sprzed prawie 50 lat) liczba aborcji wzrosła, istnieją nadal silne dowody statystyczne na skuteczność nowo uchwalonych przepisów pro-life w zapobieganiu aborcjom i ratowaniu życia. Trzy odrębne analizy danych dotyczących urodzeń w Teksasie wykazały, że wprowadzona ustawa Texas Heartbeat Act przyczyniła się do uratowania życia ponad 1000 osób miesięcznie.

JB
Fot.: pl.123rf.com

Artykuł W USA w 2023 r. na skutek aborcji zginęło ponad milion dzieci pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

W ciągu kilku dni w trzech miastach Polski – Wrocławiu, Toruniu i Łodzi – Okna Życia stały się schronieniem dla pozostawionych niemowląt. Dwie dziewczynki i chłopiec – znalazły schronienie w Oknach Życia.

Te specjalne miejsca, których liczba sięga 60 w całej Polsce, stanowią bezpieczną przystań dla dzieci, których rodzice nie są w stanie ich wychować i decydują się na anonimowe pozostawienie. Od samego początku ta inicjatywa kieruje się dążeniem do ratowania życia tych najmłodszych oraz zapewnienia im szansy na lepszą przyszłość.

Siostry Urszulanki, które odnalazły dziewczynkę w łódzkim Oknie Życia, nadały jej imię Julia. Dziecko było starannie ubrane i wydawało się być w dobrym stanie zdrowia, co potwierdzili lekarze. Tego samego dnia, w oknie życia przy ulicy Szosa Bydgoska w Toruniu, znaleziono 11-miesięcznego chłopca. Natychmiast został on przetransportowany do szpitala na badania. Okno to jest prowadzone przez siostry pasterki z Toruńskiego Centrum Caritas im. Błogosławionej Marii Karłowskiej. Kolejne odnalezienie miało miejsce w niedzielę we Wrocławiu, gdzie 1,5‑miesięczna dziewczynka trafiła do Okna Życia przy ulicy Rydygiera 22–28, znajdującego się w budynku Kongregacji Sióstr Miłosierdzia św. Karola Boromeusza.

Okna Życia są dostępne z zewnątrz i wyposażone w system grzewczy oraz wentylacyjny. Gdy zostaną otwarte, odpowiednie osoby nadzorujące aktywują alarm, co natychmiast uruchamia procedury medyczne i administracyjne, zapewniając jego późniejsze przyjęcie do adopcji.

19 marca 2006 roku w Krakowie otwarto pierwsze w Polsce Okno Życia, dzięki staraniom Caritas Archidiecezji Krakowskiej i zaangażowaniu kardynała Stanisława Dziwisza. W 2023 roku dziewięcioro dzieci zostało odnalezionych w tych specjalnych miejscach.

Już w średniowieczu istniała koncepcja systemowej ochrony życia dzieci. Przykładem tego jest najstarsze zachowane Okno Życia, które datowane jest na rok 1198 i znajduje się w Rzymie, w pobliżu szpitala Ducha Świętego (Santo Spirito in Sassia), zbudowanego z inicjatywy papieża Innocentego III.

jb
Źródło: dorzeczy.pl

Artykuł W Oknie Życia uratowano dwie dziewczynki i chłopca pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Ministerstwo Zdrowia wydało oświadczenie dotyczące postawy lekarzy w kwestii aborcji, zaznaczając, że ci, którzy odmawiają przeprowadzenia zabiegu, nie będą brani pod uwagę do objęcia stanowisk służbowych. Resort podkreślił, że taka postawa naraża zdrowie i życie kobiet, gdyż odmawia się im dostępu do legalnej procedury zgodnej z polskim prawem.

W sobotę, 24 lutego resort opublikował ważny komunikat. „Ministerstwo Zdrowia informuje, że lekarze, którzy narażali zdrowie i życie kobiet, odmawiając terminacji ciąży zgodnej z polskim prawem, nie zostaną powołani na konsultantów krajowych i wojewódzkich” – przekazał resort w krótkim komunikacie.

Konsultacji medyczni na szczeblu krajowym, nominowani przez ministra zdrowia spośród specjalistów w obszarach medycyny, farmacji oraz innych dziedzin związanych z opieką zdrowotną, odgrywają oni istotną rolę w kształtowaniu polityki zdrowotnej kraju. Jak donosi portal Medonet, ich zadania obejmują m.in. udzielanie fachowych porad dotyczących implementacji priorytetów Narodowego Programu Zdrowia oraz innych inicjatyw zdrowotnych, wydawanie opinii w sprawie skierowań pacjentów na leczenie lub badania poza granicami Polski oraz prognozowanie potrzeb zdrowotnych w swoich specjalizacjach.

Ministerstwo Zdrowia informuje, że lekarze, którzy narażali zdrowie i życie kobiet, odmawiając terminacji ciąży zgodnej z polskim prawem, nie zostaną powołani na konsultantów krajowych i wojewódzkich.

— Ministerstwo Zdrowia (@MZ_GOV_PL) February 24, 2024

Z kolei konsultanci wojewódzcy, mianowani przez wojewodę we współpracy z ministrem zdrowia, pełnią istotną rolę na szczeblu regionalnym. Ich obowiązki obejmują między innymi wnioskowanie do okręgowych rad samorządów zawodowych o przeprowadzenie kontroli sprawdzającej, czy osoby wykonujące zawód medyczny w danym regionie spełniają wymogi zawodowe oraz skutecznie realizują swoje obowiązki wobec pacjentów.

Według Szymona Hołowni, lidera ruchu Polska 2050, wszystkie zapowiadane projekty ustaw dotyczące kwestii aborcji zostały już złożone w Sejmie. Podczas briefingu w Ciechanowie, Hołownia poinformował, że po konsultacjach z różnymi ugrupowaniami politycznymi, w tym Konfederacją i Prawem i Sprawiedliwością, nie wpłynęły żadne nowe projekty od tych partii.

„Jestem gotowy, abyśmy w Sejmie te projekty procedowali, albo na pierwszym posiedzeniu po wyborach, albo na ostatnim posiedzeniu przed wyborami samorządowymi. Z mojej strony na pewno nie będzie żadnego blokowania niczego. Przeciwnie, uważam, że te projekty powinny być jak najszybciej w Sejmie czytane” – dodał.

Minister Zdrowia, Izabela Leszczyna, przedstawiła pakiet rozwiązań „Bezpieczna, świadoma Ja” na początku roku, który obejmuje szereg kwestii dotyczących zdrowia kobiet, takich jak in vitro, badania prenatalne, terminacja ciąży czy edukacja zdrowotna.

Warto zaznaczyć, że lekarze, którzy zdecydowali się odmówić przeprowadzenia aborcji, czynią to w oparciu o przysięgę hipokratesowską, w ramach której zobowiązują się do nieszkodzenia pacjentom oraz przestrzegania etycznych zasad praktyki medycznej. Jednakże, pomimo tego, ministerstwo zdrowia postanowiło wykluczyć ich z możliwości objęcia stanowisk konsultantów krajowych i wojewódzkich. Ta decyzja rzuca cień wątpliwości na profesjonalizm lekarzy oraz narusza ich prawo do kierowania się własnymi przekonaniami moralnymi w wykonywaniu zawodu. Podejmowanie decyzji o nominacjach na stanowiska konsultantów medycznych powinno być oparte na kompetencjach zawodowych, doświadczeniu oraz zdolnościach interpersonalnych.

JB
Źródło: medonet.pl

Artykuł Ministerstwo Zdrowia karze lekarzy odmawiających aborcji pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Siostry Matki Bożej Miłosierdzia znalazły w Oknie Życia nowo narodzoną dziewczynkę. Maluch został przewieziony do Radomskiego Szpitala Specjalistycznego. To piąte dziecko pozostawione Oknie Życie, które działa w strukturach Caritas Diecezji Radomskiej.

Dziewczynkę pozostawiono w Oknie Życia 30 stycznia. Następnie zostało wezwane pogotowie. Dziecko zostało zbadane i trafiło do szpitala. O pozostawionym dziecku poinformowany został ośrodek adopcyjny, który natychmiast powiadomił o tym sąd, prosząc jednocześnie o wydanie postanowienia w sprawie zarządzeń opiekuńczych dotyczących dziecka i nadanie mu tożsamości. Sąd wydał już decyzję o umieszczeniu dziecka w rodzinie zastępczej.

Ks. Damian Drabikowski, dyrektor Caritas Diecezji Radomskiej poinformował, że mała Marcelina została już umieszczona w rodzinnej pieczy zastępczej. Dodał, że po zakończeniu wszelkich procedur, czyli po sześciu tygodniach od zostawienia dziecka w oknie życia, zostaje ono oddane do systemu adopcyjnego.W ciągu tych sześciu tygodni matka może zmienić decyzję i zgłosić się po dziecko. Wtedy musi przedstawić dowody, które potwierdzają, że to ona urodziła noworodka. W takich przypadkach najczęściej przeprowadza się badania DNA.

Okno Życia, które od 2009 roku mieści się w budynku zakonnym przy ul. Struga 31, prowadzi Caritas Diecezji Radomskiej i Zgromadzenie Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia w Radomiu. Jest to pierwsze Okno Życia w diecezji radomskiej, które powołał do istnienia abp Zygmunt Zimowski. Dodajmy, że od 2020 roku w Powiatowym Zakładzie Opieki Zdrowotnej w Starachowicach znajduje się drugie Okno Życia w diecezji radomskiej.

Okna Życia stanowią preferowaną alternatywę dla niemowląt, zapobiegając ich potencjalnemu porzuceniu na ulicach lub narażeniu na niebezpieczeństwo. Celem Okien Życia jest skrócenie procedur sądowych, które mają na celu jak najszybsze umieszczenie dziecka w rodzinie adopcyjnej, choć proces ten, niestety, wymaga czasu, oscylując w granicach 6–8 tygodni. W trakcie tych procedur niezbędne jest nadanie dziecku tożsamości, wyznaczenie opiekuna prawnego oraz uregulowanie formalności związanych z procesem adopcji. Każde dziecko zasługuje na bezpieczne i kochające środowisko do rozwoju, które umożliwi mu pełny rozwój fizyczny, emocjonalny i społeczny. To fundamentalne prawo każdego małego człowieka, które winno być zagwarantowane bez względu na okoliczności jego narodzenia.

jb
Źródło: KAI

Artykuł Dziewczynka pozostawiona w Oknie Życia Caritas Diecezji Radomskiej pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

„Z największym zaniepokojeniem przyjmujemy skierowanie do Sejmu RP projektów ustaw zmierzających do wprowadzenia daleko idącej swobody w przeprowadzeniu aborcji u nastolatek oraz dorosłych kobiet, które uderzają w ich psychofizyczne zdrowie oraz życie ich dzieci w okresie prenatalnym” – napisała w swoim oświadczeniu Polska Federacja Ruchów Obrony Życia.

Oświadczenie
Chrońmy zdrowie kobiet i dzieci!
Nie naruszajmy podstawowych praw człowieka!

Z największym zaniepokojeniem przyjmujemy skierowanie do Sejmu RP projektów ustaw zmierzających do wprowadzenia daleko idącej swobody w przeprowadzeniu aborcji u nastolatek oraz dorosłych kobiet, które uderzają w ich psychofizyczne zdrowie oraz życie ich dzieci w okresie prenatalnym.

Projekty te stanowią bardzo poważne zagrożenia:

• dla zdrowia psychofizycznego wielu kobiet, ponieważ ich intencją jest znaczne rozszerzenie praktyki aborcji, która powoduje poważne następstwa – bowiem legalizacja aborcji nie czyni ją bezpieczną;
• naruszają prawo dziecka w okresie prenatalnym do ochrony zdrowia i życia, jakie gwarantuje Konstytucja RP – Trybunał Konstytucyjny w różnych latach wydał dwa orzeczenia w tej sprawie;
• prowadzą do konfliktu społecznego, ponieważ zdecydowana większość społeczeństwa jest przeciwna takim rozwiązaniom. Świadczą o tym m.in. najnowsze badania CBOS‑u, z których wynika, że większość badanych (65%) nie akceptuje przerywania ciąży z powodu trudnej sytuacji materialnej lub osobistej kobiety, a 69% sprzeciwia się aborcji na życzenie, gdy kobieta po prostu nie chce mieć dziecka.

Jednocześnie apelujemy do:

• rodziców, wychowawców i nauczycieli – o wychowanie dzieci i młodzieży do odpowiedzialnego rodzicielstwa, szanującego zdrowie kobiet i ludzkie życie;
• pracowników służby zdrowia – o jak najwyższe standardy opieki zdrowotnej nad kobietą w ciąży oraz w czasie i po porodzie;
• mediów – o ukazywanie piękna i naukowej prawdy o życiu człowieka w prenatalnej fazie jego rozwoju;
• rządu, parlamentu i samorządów – o rozwiązania prawne i organizacyjne, które będą sprzyjać ochronie macierzyństwa i rodzicielstwa.

Działajmy w taki sposób, abyśmy żyli w kraju, w którym dorobek, mądre rozwiązania społeczne i życzliwość pozwoliły kobietom w ciąży i ich dzieciom czuć się akceptowanymi, potrzebnymi i bezpiecznymi.

W imieniu PFROŻ

Jakub Bałtroszewicz – prezes
Ewa Kowalewska – wiceprezes
ks. Tomasz Kancelarczyk – wiceprezes

Warszawa, 31 stycznia 2024 r.

Polska Federacja Ruchów Obrony Życia działa od 1992 r. Zrzesza kilkadziesiąt organizacji chroniących życie i prorodzinnych. W 2012 roku Federacja za swoją działalność została nagrodzona Europejską Nagrodą Obywatelską Parlamentu Europejskiego.

Artykuł Chrońmy zdrowie kobiet i dzieci! pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Po przyjęciu przez parlament ustawy o refundacji in vitro, teraz dokument trafi na biurko prezydenta. Jeśli prezydent ustawy nie podpisze, odrzucenie prezydenckiego weta będzie bardzo trudne. Wszystko w jego rękach.

Obywatelski projekt ustawy nakłada na ministra zdrowia obowiązek stworzenia, wdrożenia, realizacji i sfinansowania programu polityki zdrowotnej dotyczącej leczenia niepłodności, obejmującej procedury medyczne wspomaganej prokreacji, w tym zapłodnienie pozaustrojowe. Corocznie na ten cel miałoby trafiać co najmniej 500 milionów złotych z budżetu państwa. Teraz dokument ten zostanie przekazany prezydentowi Andrzejowi Dudzie, który może go podpisać, zawetować lub skierować do Trybunału Konstytucyjnego w celu zbadania zgodności zapisów ustawy z ustawą zasadniczą.

W głosowaniu poparcia dla ustawy zagłosowało 59 senatorów, 23 było przeciwnych, a 3 wstrzymało się od głosu. Wcześniej izba nie poparła wniosku grupy senatorów PiS o odrzucenie projektu ustawy.

Jeśli Andrzej Duda zatwierdzi ustawę, będzie to oznaczać albo zmianę jego stanowiska w kwestii in vitro, albo podjęcie decyzji w sprzeczności z jego dotychczasowymi poglądami. Warto przypomnieć, że jeszcze jako poseł PiS, popierał koncepcję karania in vitro więzieniem. Prześledziliśmy, jak polityk przez lata wypowiadał się na temat tej metody.

Dwa lata więzienia

Andrzej Duda przez lata wyrażał skrajnie negatywne opinie na temat in vitro. W pewnym okresie swojej działalności politycznej, Andrzej Duda popierał pomysł nałożenia kary dwóch lat więzienia za praktykowanie in vitro.

W czerwcu 2012 roku, projekt ustawy o zakazie in vitro trafia do polskiego Sejmu. Inicjatywę podpisuje wielu posłów partii Prawo i Sprawiedliwość, w tym Andrzej Duda. Projekt zakazuje tworzenia embrionów ludzkich poza organizmem kobiety, a także rozporządzania embrionami, zarówno odpłatnie, jak i nieodpłatnie. Zakazuje również działań prowadzących do śmierci embrionów ludzkich. W skrócie, zakłada całkowite zniesienie procedury in vitro w Polsce. Elementem projektu jest wprowadzenie kary więzienia za wykonywanie in vitro. Zgodnie z art. 57 projektu, osoba tworząca embrion ludzki poza organizmem kobiety podlegałaby grzywnie, karze ograniczenia wolności, lub nawet pozbawienia wolności na okres do dwóch lat.

In vitro nie jest leczeniem

„Sam znam takich ludzi, którzy zapłacili dziesiątki tysięcy złotych za tę niby terapię, bo to żadna terapia nie jest, i nic z tego nie wynikło, poza tym, że stracili pieniądze i cały czas ich mamiono, by kolejny raz próbować. Skutek był zerowy i do dzisiaj niestety jest” — mówił Andrzej Duda na konferencji prasowej 15 marca 2015 r.

Argumentował, że jeśli Polska ma preferować jakąś metodę, to nade wszystko powinno to być leczenie niepłodności: „In vitro nie jest metodą leczenia. Jeżeli ktoś ma wątpliwości, proszę zapytać uczciwych lekarzy […]. Jest sztucznym zapłodnieniem” — przekonywał i oświadczył również, że „jako człowiek wierzący jest w ogóle przeciwny in vitro”— Uważam to za metodę nienaturalną, sprzeczną z nauką Kościoła — wyjaśnia.

Stanowisko Episkopatu: „Dopuszczenie sztucznego zapłodnienia nie może być zaakceptowane, czyni bowiem człowieka produktem działania ludzkiego, poddanego racjonalności technicznej, a nie etycznej. […] embrion ludzki musi być traktowany w równie podmiotowy sposób, jak każdy z nas”.

W trakcie kampanii wyborczej wielokrotnie padały pytania dotyczące planów Andrzeja Dudy w sprawie ustawy dotyczącej in vitro w przypadku jego wyboru na prezydenta.

„Mądra to taka, która chroni życie”

W kwietniu 2015 roku w wywiadzie dla Radia Kraków powiedział: „Jeżeli to będzie mądra ustawa, jeżeli będzie to ustawa, która rzeczywiście chroni życie, a nie daje ewentualnie jedno życie kosztem wielu innych, które zostają zniszczone. Jeżeli to będzie zatem ustawa rzeczywiście chroniąca życie, to nie będzie z tym żadnego problemu. (…) Mądra to taka, która chroni życie. Na pewno nie taka, która pozwala mrozić zarodki.

Oczywiste, że nie jest rozsądne popierać programu rządowego, który umożliwia selekcję eugeniczną. To decyzja nieprzemyślana i niemądra!

W lipcu 2015 roku w rozmowie z Polską Agencją Prasową Andrzej Duda podkreśla, że: „procedury in vitro są potrzebne, tylko one powinny być tak przygotowane i tak przeprowadzane, aby — po pierwsze — w sensie prawnym była zagwarantowana godność ludzka i życie ludzkie, zgodnie z naszą konstytucją, a z drugiej strony, by było w odpowiedni sposób nadzorowane to, czy prawo jest realizowane”.

Po objęciu urzędu prezydenta, Andrzej Duda rzadko porusza kwestię in vitro, a jego publiczne wypowiedzi na ten temat są trudne do odnalezienia.

Nie będzie blokował projektu

Jesienią 2023 roku Sejm przyjmuje ustawę o procedurze in vitro. 21 listopada szef gabinetu prezydenta RP Marcin Mastalerek w Polsat News oznajmił: „Prezydent nie będzie blokował projektu ustawy o refundacji in vitro, ale oczywiście musi zobaczyć ostateczną wersję na biurku”.

W dniu 26 listopada Piotr Ćwik, zastępca szefa Kancelarii Prezydenta, udzielił odpowiedzi na pytanie dotyczące decyzji Andrzeja Dudy w sprawie ustawy o in vitro podczas wywiadu w TVN24: „Nie będzie blokował decyzji, jeśli zapisane tam rozwiązania będą się zgadzały ze światopoglądem, spojrzeniem pana prezydenta i będą oczekiwane przez większość Polaków” — odpowiedział polityk. I dodał: „Pan prezydent o tym, czy jest za życiem, czy jest za in vitro, wypowiadał się zapewne wiele razy”.

29 listopada Sejm akceptuje ustawę. Zaledwie po dwóch dniach dla PAP, sam Andrzej Duda wypowiada się na ten temat: „Pochylę się nad tymi przepisami tak jak nad każdą ustawą. Podchodzę do tego bardzo spokojnie. Zapoznam się z tą ustawą”.

Co dalej z decyzją Prezydenta?

Po akceptacji ustawy przez parlament, Prezydent ma 21 dni na rozważenia decyzji. Ma możliwość podpisania, zawetowania lub skierowania sprawy do Trybunału Konstytucyjnego.

Odrzucenie weta prezydenta przez Sejm wymagałoby uzyskania tzw. większości kwalifikowanej. Zgodnie z tym wymogiem, za odrzuceniem weta musiałoby zagłosować co najmniej 3/5 posłanek i posłów, przy obecności co najmniej połowy ustawowej liczby deputowanych. W przypadku pełnego składu parlamentu (460), potrzebne byłoby poparcie 276 parlamentarzystów.

Podczas głosowania nad refundacją in vitro, ustawę poparło 268 posłów, 118 było przeciw, a 50 wstrzymało się od głosu.

JB
Źródło: businessinsider.com.pl, dorzeczy.pl

Artykuł Ustawa o in vitro na biurku Prezydenta pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

„Człowiek w każdej fazie życia ma prawo być akceptowany, a próby jego eliminacji ze społeczności ludzkiej w pierwszej fazie jego życia, budzą nasz jednoznaczny sprzeciw” – napisała w swoim oświadczeniu Polska Federacja Ruchów Obrony Życia.

W wydanym dziś oświadczeniu Polska Federacja Ruchów Obrony Życia sprzeciwia się tezom głoszonym przez niektóre środowiska lansujące swobodę decyzji kobiet o aborcji farmakologicznej i chirurgicznej, twierdząc jednocześnie, że jest to pogląd większości Polaków.

„Pragniemy sprzeciwić się takim tezom, które nie mają nic wspólnego z ochroną praw człowieka ani wiedzą o jego prenatalnym rozwoju. Człowiek w każdej fazie życia ma prawo być akceptowany, a próby jego eliminacji ze społeczności ludzkiej w pierwszej fazie jego życia, budzą nasz jednoznaczny sprzeciw” – napisano w oświadczeniu.

W dokumencie przywołano aktualne badania CBOS dotyczące stosunku Polaków do aborcji, z których wynika, że większość badanych (65%) nie akceptuje przerywania ciąży z powodu trudnej sytuacji materialnej lub osobistej kobiety, a 69% sprzeciwia się aborcji na życzenie, gdy kobieta po prostu nie chce mieć dziecka.

„Zwracamy się do Wszystkich, o poszanowanie podstawowych ludzkich praw, życzliwość wobec dzieci w prenatalnej fazie życia i aktywną ich obronę, a także o niekrzywdzenie kobiet, które za aborcję zapłacą cierpieniem i wieloma długoterminowymi powikłaniami” – zaapelowali obrońcy życia z PFROŻ.

Poniżej pełna treść oświadczenia:

Oświadczenie Polskiej Federacji Ruchów Obrony Życia
Nie naruszajmy podstawowych praw człowieka

 Z największym zaniepokojeniem postrzegamy kampanię środowisk, podważających jedno z podstawowych praw człowieka, jakim jest ochrona jego życia i zdrowia w okresie prenatalnym.

Została ona nasilona w kampanii wyborczej do parlamentu, w której niektóre środowiska głosiły prawa kobiet, skupiające się głównie na lansowaniu swobody decyzji kobiet o aborcji farmakologicznej i chirurgicznej, twierdząc jednocześnie, że jest to pogląd większości Polaków.

Pragniemy sprzeciwić się takim tezom, które nie mają nic wspólnego z ochroną praw człowieka ani wiedzą o jego prenatalnym rozwoju. Człowiek w każdej fazie życia ma prawo być akceptowany, a próby jego eliminacji ze społeczności ludzkiej w pierwszej fazie jego życia, budzą nasz jednoznaczny sprzeciw.

Po wyborach kampania ta nie ustała, a 13 listopada br. Klub Lewicy złożył w Sejmie projekty przeciwne ochronie dziecka poczętego oraz gwarantujące możliwość jego eliminacji do 12 tygodnia życia.

Środowiska popierające takie propozycje twierdzą, że za nimi opowiada się większość społeczeństwa. Chociaż opinia większości nie jest konieczna dla poszanowania praw człowieka, gdyż przysługują one każdemu z uwagi na jego ludzką godność, jednak powoływanie się na nieistniejącą większość jest nieprawdą i manipulacją.

Świadczą o tym m.in. najnowsze badania CBOS‑u. Wynika z nich, że większość badanych (65%) nie akceptuje przerywania ciąży z powodu trudnej sytuacji materialnej lub osobistej kobiety, a 69% sprzeciwia się aborcji na życzenie, gdy kobieta po prostu nie chce mieć dziecka (s. 5 tab. 1). Przeciwna tym poglądom jest mniejszość: – od 18% do 21% badanych.

Zwracamy się do Wszystkich, o poszanowanie podstawowych ludzkich praw, życzliwość wobec dzieci w prenatalnej fazie życia i aktywną ich obronę, a także o niekrzywdzenie kobiet, które za aborcję zapłacą cierpieniem i wieloma długoterminowymi powikłaniami.

W imieniu Polskiej Federacji Ruchów Obrony Życia

Jakub Bałtroszewicz – prezes
Ewa Kowalewska – wiceprezes
ks. Tomasz Kancelarczyk – wiceprezes

Kraków, dnia 15 listopada 2023 r.

Artykuł Oświadczenie Polskiej Federacji Ruchów Obrony Życia pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

W Ośrodku Edukacyjno-Opiekuńczym „Samarytanin”, prowadzonym przez legnicką Caritas, gdzie znajduje się Okno Życia, personel znalazł chłopca.

„Kiedy rozległ się alarm w Oknie Życia, natychmiast ze współpracownikami poszliśmy skontrolować to miejsce. Okazało się, że jest tam chłopczyk” – mówi s. Beata, Magdalenka od Pokuty, pracująca w placówce.

Po tym odkryciu została uruchomiona tzw. procedura Okna Życia. Wezwano pogotowie ratunkowe oraz inne służby. Chłopczyk, którego pielęgniarki nazwały Robertem ma około 3 – 4 miesięcy.

„To dla nas smutna radość. Z jednej strony jest radość, że dziecko żyje, jest zdrowe, w dobrym stanie, z drugiej strony smutek, bo rodzice musieli podjąć bardzo poważną, dramatyczną decyzję” – powiedziała kierownik ośrodka Katarzyna Kardasz i dodała: „Mamy nadzieję, że to dziecko będzie miało dobre życie. Warto też pamiętać, że rodzice w ciągu 30 dni mogą się zgłosić do szpitala, gdzie dziecko będzie przebywało, aby je odebrać. Bowiem tak dramatyczne decyzje mogą być podejmowane w emocjach, w sytuacji jakiegoś zagrożenia, dlatego jest ten czas na zastanowienie”.

Okno Życia w Ośrodku Edukacyjno-Opiekuńczym „Samarytanin” przy ul. Poselskiej w Legnicy istnieje od 2010 roku. W tym czasie pozostawiono w nim sześcioro dzieci (czterech chłopców i dwie dziewczynki) – w listopadzie 2011 i 2012, grudniu 2017 r. w kwietniu i maju 2018 r. i 13 października 2023 r. Drugie Okno Życia w diecezji legnickiej zostało otwarte w Bolesławcu przy klasztorze s. Adoratorek Krwi Chrystusa przy ul. Zgorzeleckiej.

Okno Życia jest alternatywą dla matek (rodziców), które nie mogą wychować swego dziecka, urodziły je w tajemnicy przed rodziną i bliskimi, nie mają warunków, nie czują się na siłach lub po prostu nie są gotowe na takie wyzwanie. Warto podkreślić, że pozostawienie dziecka w Oknie Życia nie jest porzuceniem. Okno Życia gwarantuje anonimowość matce pozostawiającej w nim dziecko. Matki pozostawiające dziecko w oknie życia nie są poszukiwane, a maleństwo po badaniach w szpitalu kierowane jest do rodziny zastępczej, następnie do adopcji.

Okna Życia zapewniają anonimowe i bezpieczne miejsce, gdzie matki mogą pozostawić swoje niemowlęta, chroniąc je przed opuszczeniem w niebezpiecznych warunkach. To rozwiązanie ma na celu ochronę prawa do życia, a jednocześnie stwarza możliwość adopcji i przekształcenia losu tych dzieci w bardziej stabilny i kochający.

JB
Źródło: kair.ekai.pl

Artykuł Chłopczyk w legnickim Oknie Życia Caritas pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

W Uniwersyteckim Szpitalu Klinicznym im. Jana Mikulicza-Radeckiego we Wrocławiu działa inicjatywa mająca na celu wczesne wykrywanie ewentualnych wad rozwojowych u noworodków i niemowląt. Ten program odegrał ważną rolę w wsparciu licznych rodzin z obszaru województwa dolnośląskiego.

W dniu 12 lipca br. samorząd województwa dolnośląskiego podjął ważną decyzję o przeznaczeniu trzech milionów złotych na realizację programu, który ma znaczący wpływ na opiekę perinatalną i diagnostykę dzieci z podejrzeniem zaburzeń rozwoju. Program ten jest ukierunkowany na wsparcie niemowląt urodzonych w okresie od 2023 do 2025 roku, u których zidentyfikowano wady rozwojowe.

Koordynatorem tego innowacyjnego programu jest profesor dr hab. n. med. Robert Śmigiel, który podkreślił, że jego celem jest przyspieszenie dostępu niemowląt do kompleksowej pomocy medycznej w przypadku stwierdzenia wad rozwojowych. Środki finansowe przeznaczone na ten cel mają umożliwić szybszą diagnozę i skuteczną terapię, co jest kluczowe dla dalszego zdrowego rozwoju dzieci.

„Założeniem projektu jest skoordynowanie opieki wielospecjalistycznej nad dzieckiem z zaburzeniem rozwoju w okresie niemowlęctwa nawet w okresie perinatalnym. Chodzi o ukierunkowanie rodziców na początku tej trudnej drogi kończącej się niejednokrotnie wielochorobowością” – podkreślił prof. dr hab. n. med. Robert Śmigiel.

Do tej pory choroby rzadkie były diagnozowane z wyjątkowym opóźnieniem. Wyjaśnienie tego problemu przedstawiła prof. Barbara Królak-Olejnik, kierownik Katedry i Kliniki Neonatologii na Uniwersytecie Medycznym we Wrocławiu: „Zdarzają się noworodki, u których rozpoznajemy trudne diagnostycznie zmiany, które wymagają zabiegów operacyjnych, potem wymagają badań histopatologicznych, na które długo czekamy, bo to nie jest badanie, które uzyskamy w ciągu jednego dnia. Dla naszego małego pacjenta to jest dosyć długo i po uzyskaniu wyniku tego badania kolejne konsultacje będą zależne od tego, czy ta zmiana jest łagodna, czy jest zmianą rozrostową” – zaznaczyła prof. Barbara Królak-Olejnik.

Choroby rzadkie są szczególnie trudne do rozpoznania ze względu na ich niską częstość występowania, co sprawia, że często są pomijane lub mylone z innymi schorzeniami. Dostęp do specjalistów i badań diagnostycznych stanowi kluczowy czynnik w skróceniu czasu potrzebnego do postawienia właściwej diagnozy i rozpoczęcia odpowiedniego leczenia.

E‑konsylia z różnymi specjalistami i paszporty zdrowia ułatwią dostęp do opieki medycznej. Rodziny nie będą musiały już samodzielnie szukać lekarzy. Około 3000 dzieci województwa dolnośląskiego skorzysta z tego programu w ciągu najbliższych 3 lat.

JB
Źródło: wroclaw.tvp.pl, radiomaryja.pl

Artykuł Program wczesnego wykrywania wad rozwojowych u dzieci pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Badania przeprowadzone w maju 2023 roku wyraźnie ukazują, że większość kobiet, które dokonały aborcji, pragnęłyby urodzić swoje dziecko, gdyby tylko otrzymały odpowiednie wsparcie emocjonalne i finansowe.

W ostatnich latach debata na temat prawa do aborcji staje się coraz bardziej intensywna i spolaryzowana. W tej gorącej dyskusji często gubimy z oczu cel jakim jest zapewnienie wsparcia kobietom w ciąży będącym w kryzysowej sytuacji. Republikańska deputowana Izby Reprezentantów USA, Ashley Hinson, razem z senatorem Marco Rubio, wzięła na siebie wyjątkowy obowiązek przedstawienia propozycji ustawy, która może przynieść istotne korzyści zarówno matkom, jak i nienarodzonym dzieciom.

Ustawa o Zapewnieniu Życia, jak nazwano tę inicjatywę, jest kompleksowym pakietem legislacyjnym, który skupia się nie tylko na ochronie życia nienarodzonego dziecka, ale również na stworzeniu warunków, by matki mogły podjąć decyzję o urodzeniu dziecka w świadomości, że nie pozostają same w obliczu trudności. Działając na bazie najnowszych badań i opinii kobiet, projekt zakłada rozwiązania, które przywracają autonomię i wybór w krytycznym momencie.

W badaniu z maja 2023 roku, w którym wzięło udział 1000 kobiet po dokonaniu aborcji, okazało się, że aż 60% z nich twierdziło, że urodziłyby swoje dziecko, gdyby otrzymały większe wsparcie emocjonalne lub finansowe, albo i jedno, i drugie. Dwie trzecie tych kobiet twierdziło, że ich własna decyzja o przerwaniu ciąży naruszała ich wartości, poglądy i preferencje. W rzeczywistości ponad 24% kobiet określiło dokonaną przez siebie aborcję jako niechcianą lub wymuszoną.

Projekt Ashley Hinson koncentruje się na tym aspekcie, starając się dotrzeć do tych kobiet, które z powodu okoliczności były zmuszone do podjęcia drastycznej decyzji. Centralnym elementem jest utworzenie platformy informacyjnej: Life.gov, która dostarczałaby kobietom w ciąży pełen wachlarz dostępnej pomocy, zarówno finansowej, terapeutycznej, jak i edukacyjnej. Obejmowałaby ona także pomoc dla dziewczyn w wieku szkolnym, które zaszły w ciążę, aby mogły kontynuować naukę. To, co szczególnie ważne, projekt uwzględnia także długo wyczekiwane wydłużenie urlopu macierzyńskiego i ulgi podatkowe, by zmniejszyć ciężar ekonomiczny. Projekt ustawy ma także ułatwić możliwość przekazania dziecka do adopcji bez presji na matkę.

Co więcej, dane z sond przeprowadzanych w Stanach Zjednoczonych potwierdzają, że ogromna większość społeczeństwa pragnie finansować ośrodki wspierające kobiety w ciąży będące w kryzysie. To pokazuje, że chociaż kwestia aborcji wciąż dzieli opinię publiczną, istnieje spójność co do zapewnienia pomocy i wsparcia dla kobiet w niełatwej sytuacji.

Projekt ustawy Ashley Hinson stanowi rzeczywisty krok naprzód. Jest on przemyślanym i zrównoważonym podejściem, który działa na rzecz ochrony życia poczętego. To propozycja, która może naprawdę odmienić życie wielu kobiet. Wciąż niejasne pozostaje, czy zacięci przeciwnicy ograniczania dostępu do aborcji naprawdę dążą do zapewnienia ochrony i wsparcia dla kobiet w ciąży znajdujących się w trudnej sytuacji. Reakcje na przedstawioną propozycję ustawy będą istotnym wskaźnikiem rzeczywistych intencji tych osób.

JB

Źródło: Life News

Artykuł Większość kobiet po aborcji wolałaby urodzić swoje dziecko pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Zdaniem ponad tysiąca ginekologów-położników i ekspertów ds. opieki zdrowotnej można stwierdzić, że legalizacja aborcji nigdy nie jest niezbędnym środkiem do ratowania życia kobiety.

Według wcześniejszego raportu, po uchyleniu sprawy Roe przeciwko Wade, odnotowano spadek o ponad 32 000 aborcji w ciągu sześciu miesięcy, w porównaniu ze średnią liczbą aborcji przeprowadzonych w miesiącach poprzedzających tę decyzję. Pomimo tej znaczącej redukcji, aktywiści proaborcyjni wciąż argumentują, że konieczna jest legalizacja aborcji, aby chronić życie kobiet.

Czy legalizacja aborcji jest potrzebna, by ratować życie kobiet? Dane mówią, że nie. 

Liczba lekarzy na całym świecie, którzy potwierdzają możliwość ratowania życia i zdrowia ciężarnych kobiet bez konieczności legalizacji aborcji, jest znacząca. Wielu z nich uznaje, że zabijanie nienarodzonego dziecka nie jest zgodne z etyką medyczną i postulatem Przysięgi Hipokratesa, który nakłada na nich obowiązek troski zarówno o matkę, jak i jej nienarodzone dziecko.

W wywiadzie dla The Federalist, dr Anthony Levatino, doświadczony ginekolog-położnik, potwierdził, że aborcja nie jest medycznie niezbędna. Jako były aborcjonista, odmówił kontynuowania praktyki po zdobyciu doświadczenia i zrozumienia, że istnieją skuteczne i bezpieczne alternatywy dla ratowania życia kobiet w trudnych sytuacjach ciążowych.

Pracując w renomowanym szpitalu położniczym w USA, gdzie trafiały pacjentki z poważnymi zagrożeniami dla zdrowia i życia w czasie ciąży, dr Levatino nigdy nie spotkał się z sytuacją, w której aborcja byłaby jedynym rozwiązaniem. Wierzy on, że medycyna ma narzędzia i procedury, które pozwalają na zachowanie zdrowia i życia zarówno matki, jak i dziecka, przy jednoczesnym poszanowaniu wartości ludzkiego życia od poczęcia.

Według niedawno przeprowadzonego badania przez Charlotte Lozier Institute, aż 96% aborcji było wykonanych na życzenie lub z powodów bliżej nieznanych, na które nikt nie kwestionował.

Oficjalne statystyki państwowe dotyczące aborcji w USA wykazały, że 2,5% aborcji było związanych z zagrożeniem dla zdrowia fizycznego matki, 1,3% zostało wykonanych z powodu wykrytej poważnej choroby dziecka, 0,3% wynikało z przypadku gwałtu lub kazirodztwa, a 0,2% było spowodowanych komplikacjami stanowiącymi zagrożenie dla życia lub ważnych funkcji organizmu matki. Pozostałe przypadki miały związek z tzw. „wyborem”.

W 2013 roku The Federalist opisał inne badanie, według którego 12% kobiet powoływało się na przyczyny zdrowotne jako uzasadnienie aborcji, choć w większości przypadków te przyczyny nie miały medycznego uzasadnienia, obejmując nawet takie elementy jak bóle pleców czy problemy ze zdrowiem psychicznym, które nie stanowiły rzeczywistego zagrożenia dla życia matki.

„Lekarz zawsze może oddzielić matkę od dziecka w sposób, który daje im obojgu jak największe szanse” – napisali Lila Rose z Live Action i dr Donna Harrison, ginekolog-położnik i dyrektor wykonawczy AAPLOG.

Aborcja nie jest niezbędnym środkiem do ratowania życia kobiety

W Deklaracji Dublińskiej ponad 1000 lekarzy i ekspertów ds. zdrowia matki podpisało następujące oświadczenie: „Jako doświadczeni praktycy i badacze w dziedzinie położnictwa i ginekologii potwierdzamy, że bezpośrednia aborcja – celowe zniszczenie nienarodzonego dziecka – nie jest medycznie konieczna do ratowania życia kobiety.”

W ubiegłym roku lekarze z Malty również zdecydowanie sprzeciwiali się próbom zalegalizowania aborcji w ich kraju, obalając fałszywe twierdzenia, że zakaz aborcji zagraża życiu matki.

Obalenie Roe v. Wade przyczyniło się do ocalenia życia ponad 32 000 dzieci do dnia dzisiejszego. Wielu doświadczonych ginekologów-położników, takich jak Levatino, który złożył podpis pod Deklaracją Dublińską, potwierdza na podstawie swojego wieloletniego doświadczenia, że aborcja nigdy nie jest niezbędnym środkiem do ratowania życia kobiety.

Argument za uznaniem aborcji za nielegalną jest znacznie mocniejszy niż argument za jej legalizacją.

JB

Źródło: thefederalist.com

Artykuł Możemy uratować życie kobiety bez zabijania dziecka pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

W koszalińskim oknie życia pozostawiono kilkutygodniową dziewczynkę. Okno to znajduje się w parterowej kondygnacji Domu Samotnej Matki na ul. Wojska Polskiego w Koszalinie, w poniedziałek o 14.20 wzbudził się sygnał alarmowy. Opiekujące się placówką Caritas siostry ze Wspólnoty Dzieci Łaski Bożej stwierdziły obecność noworodka.

Dla s. Natalii Frączek, kierowniczki DSM, która znalazła noworodka, było to pierwsze takie zdarzenie w życiu: „Kiedy weszłam do pomieszczenia to, ku mojemu zaskoczeniu ze względu na porę dnia, okazało się, że w oknie jest dzieciątko: malusieńka dziewczynka. Oceniłam ją na 2, najwyżej trzy tygodnie życia” – mówi s. Natalia.

Jak dodaje, zaskoczenie od razu zmieniło się w uczucie radości: „To szczęście, pokój, że dziecko jest ocalone, że ktoś zdecydował się poszukać miejsca, które w całkowicie bezpieczny sposób daje szansę dziecku na dalsze życie, ochronę zdrowia, adopcję”– mówi siostra.

Do noworodka wezwano pogotowie. Lekarz ocenił stan dziecka jako dobry. Dalsze badania podjęte zostaną w szpitalu, dokąd dziecko przewieziono. Na miejsce wezwano również policję w celu zgłoszenia zdarzenia. W następnej kolejności szpital przekaże informacje do ośrodka adopcyjnego, gdzie podjęte zostaną działania umożliwiające przyjęcie maluszka do nowej rodziny.

„Ważne jest to, żeby dodać, że rodzice dziecka pozostawiający je w oknie życia nie ponoszą konsekwencji prawnych” – informuje s. Frączek. Zdarzenie potwierdza znaczenie funkcjonowania okna życia w Domu Samotnej Matki: „To konkretna i już czwarta taka sytuacja, która pokazuje, jak realizuje się w naszej placówce misja ochrony życia: że działające całą dobę okno życia jest czynne w każdym momencie, dostępne dla każdego, kto potrzebuje z tej formy ochrony życia ludzkiego skorzystać” – mówi s. Frączek i dodaje:  –  „Cieszymy się że dzieciątko jest bezpieczne i z naszej strony chcemy wyrazić szacunek dla rodziców, którzy dali mu szanse, zadbali o jego przyszłość.

Okno życia funkcjonuje w Koszalinie od 17 czerwca 2009 roku. Wcześniej trafiło tu – licząc od 2016 r. ‒ troje dzieci: dwie dziewczynki i chłopiec. Ostatnie z nich, dziewczynkę, pozostawiono tu 14 czerwca 2021 roku.

Okno życia jest niezwykle potrzebną i wartościową inicjatywą, która od 17 czerwca 2009 roku spełnia swoje zadanie w Domu Samotnej Matki, ratując już czwarte dziecko. To bezcenne miejsce, które pełni funkcję zapewnienia bezpiecznego środowiska dla porzuconych niemowląt i umożliwia im szansę na znalezienie nowego, kochającego domu poprzez adopcję. Dzięki oknom życia dzieci unikają opuszczenia na ulicy lub narażenia na różne niebezpieczeństwa. Jest to bez wątpienia ocalający wiele istnień mechanizm, który spełnia swoje zadanie z wielką skutecznością. Okna zmieniają życie porzuconych niemowląt, dając im szansę na piękną, bezpieczną i pełną miłości przyszłość.

JB

Źródło: KAI

Artykuł Koszalin: noworodek znaleziony w oknie życia pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

„Zaniechajmy emocjonalnej, zabarwionej ideologicznie kampanii proaborcyjnej, która uderza szczególnie w kobiety i ich dzieci, ale także w całe społeczeństwo. Twórzmy społeczeństwo solidarne, pomagające….” – czytamy w oświadczeniu wydanym przez Polską Federację Ruchów Obrony Życia.

Organizacje zrzeszone w Polskiej Federacji Ruchów Obrony Życia w wydanym oświadczeniu wyraziły niepokój w związku z kampanię „w kierunku przywrócenia w naszym kraju aborcji na żądanie”. Zwrócono uwagę, że wykorzystywane są ku temu m.in. tragiczne przypadki śmierci kobiet w ciąży.

„Nim ustalono przez właściwe podmioty przyczyny tych zdarzeń, obarcza się zbiorową odpowiedzialnością lekarzy i część polityków, w celu tworzenia społecznej presji i osłabienia szacunku dla podstawowego obowiązku lekarza: do ochrony życia – zarówno matki, jak i jej dziecka w okresie prenatalnym. Ta presja ma też na celu przywrócenie swobody aborcji w naszym kraju” – zaznaczono w oświadczeniu i podkreślono, że „ewentualny powrót prawa zezwalającego na aborcję naruszy konstytucyjną ochronę życia i rozwoju każdego człowieka oraz uruchomi poważny konflikt społeczny”.

PFROŻ przypomina, że aborcja na żądanie, która była w Polsce legalna w latach 1956 – 1993 spowodowała, że stosowano ją na olbrzymią skalę, także jako metodę planowania rodziny, co z kolei skutkowało poważnymi następstwami zdrowotnymi u bardzo wielu kobiet. Po wprowadzeniu ustawowego zakazu aborcji spadła liczba zgonów kobiet w okresie okołoporodowym oraz śmiertelność noworodków. Zmniejszyła się także liczba dzieciobójstw i porzucanych noworodków. Nastąpiła ogólna poprawa zdrowia kobiet. Społeczeństwo zaakceptowało wprowadzone zmiany, na co wskazują badania opinii publicznej.

W oświadczeniu przypomniano również, że polski system prawny, w szczególności Konstytucja RP, a także ratyfikowana przez Polskę Konwencja o Prawach Dziecka, gwarantują ochronę ludzkiego życia także w jego fazie prenatalnej. Zwrócono uwagę, że w sytuacji kryzysowej, związanej z nieplanowaną ciążą świadczona jest pomoc przez państwo i organizacje pozarządowe, a „w sytuacjach skrajnych istnieje możliwość przekazania dziecka do adopcji lub opieki zastępczej”.

„Zwracamy się o poszanowanie niewątpliwie pozytywnego, polskiego dorobku ostatnich 30 lat w zakresie ochrony matki oraz dziecka w prenatalnej fazie życia!” – apeluje PFROŻ. „Zaniechajmy emocjonalnej, zabarwionej ideologicznie kampanii proaborcyjnej, która uderza szczególnie w kobiety i ich dzieci, ale także w całe społeczeństwo. Twórzmy społeczeństwo solidarne, pomagające, które wspiera najbardziej potrzebujących i najsłabszych. Każdą brzemienną matkę i jej poczęte dziecko w sytuacji kryzysowej otaczajmy opieką i troską!” – zachęca środowisko pro-life w Polsce.

W imieniu Polskiej Federacji Ruchów Obrony Życia pod oświadczeniem podpisało się prezydium zarządu: prezes Jakub Bałtroszewicz i wiceprezesi Ewa Kowalewska i ks. Tomasz Kancelarczyk.

Powrót prawa zezwalającego na aborcję na żądanie mógłby wywołać poważny konflikt społeczny. Istnieje obawa, że legalizacja aborcji na żądanie doprowadzi do wzrostu liczby przypadków aborcji, które byłyby stosowane jako metoda planowania rodziny, a to mogłoby mieć negatywne konsekwencje zdrowotne dla kobiet. Istnieją alternatywne rozwiązania, takie jak pomoc w sytuacjach kryzysowych, adopcja lub opieka zastępcza, które mogłyby pomóc kobietom i ich dzieciom w trudnych okolicznościach. Każde nienarodzone dziecko powinno być mile widziane, chronione i otoczone opieką.

JB
Źródło: PFROŻ, KAI

Artykuł Przeciw emocjonalnej kampanii proaborcyjnej pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Według opublikowanego badania w czasopiśmie medycznym Cureus, niemal 70% kobiet w USA, które przeszły aborcję, zgłasza, że ta decyzja nie była zgodna z ich oczekiwaniami, preferencjami czy wyznawanymi wartościami. Z tej grupy, jedna czwarta opisuje tę decyzję jako niechcianą lub narzuconą.

Dr. David Reardon z Instytutu Charlotte Lozier przeprowadził kolejne badanie dotyczące tego tematu. Wyniki potwierdzają, że ponad 60% kobiet, które przeszły aborcję, doświadczyło znacznego nacisku, aby podjąć tę decyzję, pochodzącego z różnych źródeł. Te same kobiety zgłaszają również wyższy poziom problemów zdrowia psychicznego oraz niższą jakość dalszego życia.

„To badanie potwierdza wcześniejsze ustalenia, że ukryta epidemia niechcianych aborcji jest prawdziwa i znacznie większa, niż większość ludzi sobie wyobraża” – powiedział główny autor, dr David Reardon, współpracownik Instytutu Lozier i dyrektor Instytutu Elliota.

Naukowcy przeprowadzili wywiady z ogólnokrajową próbą 1000 kobiet w wieku 41–45 lat. Mniej więcej jedna na cztery kobiety zgłosiła aborcję w swoim życiu (podobnie jak średnia krajowaUSA).

Zauważając, że „reakcje negatywne i pozytywne często współistnieją”, zespół Reardona postanowił przeprowadzić bardziej szczegółową ocenę uczuć kobiet i wyników w zakresie zdrowia psychicznego.

Kluczowe ustalenia obejmują:

• 67% kobiet określiło swoje aborcje jako „akceptowane, ale niezgodne z ich wartościami i preferencjami” (43%) lub „niechciane lub wymuszone” (24%).
• tylko 33% określiło swoje aborcje jako pożądane.
• 60% wolałoby urodzić dziecko, gdyby otrzymało większe wsparcie emocjonalne lub większe bezpieczeństwo finansowe.

„Musimy odrzucić niebezpieczne założenie, że„ wolność wyboru” odzwierciedla rzeczywistość stojącą za doświadczeniami większości kobiet z aborcją” – powiedział Reardon . „Tylko mniejszość aborcji jest dobrowolnie wybierana bez zewnętrznych nacisków”.

Tessa Longbons, starszy pracownik naukowy Lozier i współautorka badania powiedziała: „Mamy tendencję do myślenia o przymusie do aborcji w krajach o opresyjnych reżimach, takich jak komunistyczne Chiny. W rzeczywistości ta szokująca, ukryta epidemia dzieje się wokół nas. Wysyłkowe pigułki aborcyjne usuwają lekarza z pokoju i ułatwiają niż kiedykolwiek wymuszanie aborcji na kobietach i dziewczętach, które ich nie chcą – ich cierpienie potęguje widok wyraźnie ludzkiego ciała ich dziecka . Niezliczone kobiety cierpią w milczeniu pod pozorem „wyboru”, podczas gdy nigdy nie czuły, że naprawdę go mają.”

Nigdy nie można usprawiedliwiać zabijania niewinnego, bezbronnego dziecka pod pretekstem, że jest to w imię wolności innej osoby. Aborcja, jako świadome pozbawienie życia nienarodzonego dziecka, stoi w sprzeczności z fundamentami naszego człowieczeństwa. Prawdziwa wolność polega na szacunku i obronie życia od poczęcia do naturalnej śmierci. Naszym zadaniem jest dążenie do stworzenia społeczeństwa, w którym każde życie jest chronione i szanowane, a kobiety otrzymują wsparcie i pomoc w trudnych sytuacjach życiowych.

JB
Źródło: ozierinstitute.org

Artykuł Ukryta epidemia: 70% aborcji jest wymuszonych pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Trzeba podkreślać, że stoimy po stronie i matki i dziecka – wskazywali przedstawiciele środowisk pro-life, biorący udział w konferencji „Prawo do życia czy prawo do aborcji?” zorganizowanej w Sejmie przez Parlamentarny Zespół na rzecz Życia i Rodziny oraz Koalicja dla Życia i Rodziny.

Wojciech Zięba omówił dramatyczną sytuację rodzin z dziećmi niepełnosprawnymi i zaprezentował Inicjatywę Obywatelską „STOP zakazowi pracy”.

Podkreślił, że w lobbingu i dyskusji okołoeugenicznej ważne jest wskazywanie na prawo do życia dla każdego i niepozostawianie matek i ojców samych sobie, bez finansowego wsparcia. Zwrócił uwagę na to, że Trybunał Konstytucyjny wezwał rząd do rewizji państwowego wsparcia i nie przerzucania kosztów na matkę, a pomoc ma być realna, nie iluzoryczna.

Odnosząc się do tego, że jest wiele organizacji pozarządowych wspierających rodziny osób z niepełnosprawnościami, podkreślił, że to kropla w morzu potrzeb. Zaprezentował bardzo wysokie koszty utrzymania ciężko chorego dziecka, których nie rekompensuje rządowa pomoc (rehabilitacja, wizyty u specjalisty, sprzęty medyczne etc.)

Omawiając skutki aktualnej polityki socjalnej zwrócił uwagę na to, że 70 proc. rodzin osób z niepełnosprawnością ma problem z zakupem lekarstw i kosztami opieki zdrowotnej, 60 proc. ma problemy z kosztami rehabilitacji, a 6,5 proc. żyje w skrajnym ubóstwie. „Brak leczenia i rehabilitacji zmusza rodziny np. do zbiórek społecznych” – zauważył.

Omawiając postulaty podkreślił konieczność zniesienia zakazu pracy dla rodziców pobierających zasiłek za świadczenie pielęgnacyjne. „Troska o chorych i niepełnosprawnych konieczna dla postawy pro-life” – przekonywał Wojciech Zięba.

Paweł Wosicki z Fundacji „Głos dla Życia” omówił strategie obrony życia.

Odnosząc się do obchodzonego dziś Narodowego Dnia Życia i Narodowego Dnia Pamięci Polaków ratujących Żydów pod okupacją niemiecką podkreślił, że te dni łączy fakt, iż rodzina Ulmów, która zginęła za ratowanie Żydów, obejmowała matkę będącą w ciąży. „To znak czasów, bo rodzina będzie beatyfikowana, a w niej dziecko poczęte. Okazało się, że te dwa dni spaja to poczęte w łonie matki dziecko” – powiedział.

Zachęcił, by w dyskusjach pro-life obficie czerpać z nauczania św. Jana Pawła II, patrona obrońców życia i rodziny. Omawiając strategiczne cele obrony życia podkreślił dwa ich rodzaje – polityczny i społeczny. Polityczny – by prawo stanowione chroniło życie każdego człowieka od poczęcia do naturalnej śmierci, które jest skutecznie egzekwowane. Społeczny – doprowadzenie do sytuacji, w której zdecydowana większość opowiada się za prawem do życia. „Te dwa cele są głęboko powiązane, społeczeństwo musi być przekonane do prawa, a prawo kształtuje myśl społeczną” – podkreślił.

Podkreślił konieczność traktowania kontekstowo ochrony życia, bez przeciwstawiania ochrony matki ochronie dziecka. „Dużym błędem był pomysł wpisania karania kobiet. Był dramatyczny w skutkach i zmienił też społeczne postrzeganie obrońcy życia. Wzbudził nawet sprzeciw w episkopacie” – powiedział dr Wosicki. „Trzeba podkreślać, że stoimy po stronie i matki i dziecka” – przekonywał.

„Skuteczną strategią w latach 80. – 90. było wskazanie, że w łonie matki rozwija się człowiek. Gdy przebijała się ta prawda, że od początku mamy do czynienia z człowiekiem, zamykało to dyskusję, bo racjonalizm był powszechniejszy. Okazuje się jednak, że aktualnie jest inaczej, bo ten argument nie trafia, podważa się źródła prawa, że każdy człowiek ma prawo do życia. Kiedyś bardziej trzeba było uderzać do rozumu, dziś strategiczne jest nie tyle argumentowanie racjonalne, co takie prowadzenie rozmowy, by dana osoba przyjęła sama tę prawdę za swoją” – powiedział prelegent.

Przytaczając badania wskazał, że aktualna społeczna strategia nie jest skuteczna, zwłaszcza wśród młodzieży. Przywołując doświadczenia ruchów pro live z USA podkreślił, że kampanie koncentrujące się tylko na dziecku nie są skuteczne, potrzebne jest podkreślanie podmiotowości matki.

Magdalena Korzekwa-Kaliszuk zaprezentowała temat „Prawne i moralne zobowiązanie do pomocy w trudnej ciąży a decyzje o życiu”. Podkreśliła, że przez lata w przypadku trudnej ciąży i diagnozy chorób dziecka propozycją była pseudopomoc – aborcja, co zmienił wyrok Trybunału Konstytucyjnego.

Mówiąc o moralnym i prawnym zobowiązaniu do pomocy w przypadku trudnej ciąży, przedstawiła, jak to wygląda w praktyce, a także zaprezentowała zależności między rodzajem pomocy a decyzją o życiu lub śmierci dziecka.

Omawiając aktualną rządową i pozarządową pomoc dla rodziców chorych dzieci zwróciła uwagę na potrzebę wsparcia hospicjów preinatalnych.

Podkreśliła konieczność egzekwowania prawa, sprzeciwianie się promocji aborcji i walki z podziemiem aborcyjnym. „Problem bezkarności i akceptacji przestępstw aborcyjnych jest bardzo poważny” – powiedziała.

Źródło: KAI
Fot.: Koalicja dla Życia i Rodziny

Artykuł Obrońcy życia w Sejmie. Konferencja „Prawo do życia czy prawo do aborcji?” pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Komitet Inicjatywy Ustawodawczej „STOP zakazowi pracy” ogłosił, że od 16 marca rozpoczął zbiórkę 100 tys. podpisów pod obywatelskim projektem ustawy, który umożliwi opiekunom ciężko chorych dzieci pobierającym świadczenie pielęgnacyjne podjęcie pracy zarobkowej.

Chodzi o zmianę ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych. Inicjatywa obywatelska „STOP zakazowi pracy” ma trzy postulaty: opiekunowie dzieci z niepełnosprawnością otrzymujący świadczenie pielęgnacyjne w kwocie 2458 zł, którzy obecnie mają zakaz pracy – będą mogli pracować, a ci, którzy pracują i przez to nie otrzymują świadczenia pielęgnacyjnego – będą mogli ubiegać się o wypłatę 2458 zł miesięcznie. Rodzic lub opiekun otrzyma wyższe świadczenie, jeśli pod jego opieką znajduje się więcej niż jedno niepełnosprawne dziecko.

Wojciech Zięba, pełnomocnik Komitetu Inicjatywy Ustawodawczej „STOP zakazowi pracy”, wskazał, że średni koszt utrzymania i leczenia ciężko chorego dziecka wg organizacji pozarządowych z 2020 r. (przed inflacją) to 5300–6400 zł. Wyliczył państwowe świadczenia dla rodzin z ciężko chorym dzieckiem – jednorazowe 4000 zł z tytułu urodzenia ciężko chorego dziecka, a także miesięcznie „500+” i 215,84 zł zasiłku pielęgnacyjnego. Rodzina z chorym dzieckiem może ubiegać się o świadczenie pielęgnacyjne dla opiekuna w wysokości 2458 zł, ale w tym przypadku opiekun musi zrezygnować z pracy. Zatem państwo przeznacza 715,84 zł na chore dziecko lub 3173,84 zł na dziecko i utrzymanie jego opiekuna, przy czym koszty opieki nad samym tylko dzieckiem wynoszą ponad 5000 zł.

Pełnomocnik Komitetu Inicjatywy Ustawodawczej „STOP zakazowi pracy” stwierdził, że sytuacje poszczególnych rodzin są różne, ale gdy weźmie się pod uwagę np. kobietę z małej miejscowości, bez znajomości, to te 3 tys. zł są dalece niewystarczające na przeżycie dla niej i opiekę nad ciężko chorym dzieckiem. – To za dużo, żeby utonąć i za mało, żeby wypłynąć. Za to się nie da utrzymać, za to nie da się prawidłowo rehabilitować i leczyć dziecka, za to nie da się w żaden sposób godnie żyć – mówił Wojciech Zięba.

Magdalena Guziak-Nowak, zastępca pełnomocnika Komitetu Inicjatywy Ustawodawczej „STOP zakazowi pracy”, przytoczyła badania CBOS z 2020 r., z których wynika, że 92,1% Polaków popiera zwiększenie pomocy państwa dla rodzin wychowujących dzieci z niepełnosprawnością. Zwróciła też uwagę, że wielu opiekunów dzieci z niepełnosprawnościami to wysokiej klasy specjaliści, którzy mogliby służyć swoją wiedzą i doświadczeniem, gdyby mieli możliwość legalnego powrotu na rynek pracy.

Anna Misiak, mama czwórki dzieci, w tym syna z zespołem Downa, która pobiera świadczenie pielęgnacyjne i musiała zrezygnować z pracy w aptece, zwróciła uwagę, że w przypadku farmaceutów po pięciu latach bez pracy w zawodzie traci się prawo do jego wykonywania. Zaznaczyła, że wieloletnie pozostawanie poza rynkiem pracy powoduje, że później bardzo trudno zaktywizować się zawodowo. Podkreśliła też, że możliwość wyjścia na kilka godzin w tygodniu do pracy służy higienie psychicznej. – Trudno nieustannie obracać się wokół niepełnosprawności swojego dziecka. Każdy potrzebuje pracować i czuć się potrzebnym w innych sferach, niż tylko te domowe – mówiła mama Michała. Wskazała też, że praktycznie całą kwotę świadczenia pielęgnacyjnego przeznacza na różne prywatne zajęcia syna. Cztery godziny w tygodniu zajęć logopedycznych, integracji sensorycznej czy rehabilitacji z fizjoterapeutą to koszt ok. 600 zł.

Wojciech Zięba zwrócił także uwagę, że kilkudziesięcioletnie zaniedbania w sferze pomocy finansowej niepełnosprawnym i ich opiekunom wynikają z tego, że lobby tych rodzin jest słabe. – Nie zablokujemy Warszawy, nie będziemy palić opon pod Sejmem, nie będziemy strajkować, bo musielibyśmy odejść od łóżek naszych dzieci – mówi pełnomocnik inicjatywy.

Wskazał, że 70% rodzin z osobą z niepełnosprawnością ma problemy z zakupem lekarstw czy kosztami opieki zdrowotnej. Ponad 60% rodzin ma trudności z ponoszeniem kosztów rehabilitacji. 6,5% takich rodzin żyje w skrajnym ubóstwie.

Problem w Polsce dotyczy 435 tys. dzieci z orzeczeniem o ciężkiej niepełnosprawności. 175 tys. ich opiekunów pobiera świadczenie pielęgnacyjne i nie może pracować. 260 tys. opiekunów nie może pobierać świadczenia pielęgnacyjnego, ponieważ pracują i sami utrzymują swoich podopiecznych. Jeśli pierwsza grupa dostanie możliwość pójścia do pracy, to nie wygeneruje dodatkowych kosztów dla budżetu państwa. Koszt przyznania drugiej grupie świadczenia pielęgnacyjnego komitet szacuje na maksymalnie 7,7 mld zł. Wojciech Zięba zwrócił uwagę, że gdyby wszystkie osoby z niepełnosprawnościami, którymi aktualnie opiekują się rodzice oddać pod opiekę państwa, budżet kosztowałoby to 32,6 mld zł, ponieważ koszt pobytu dziecka w placówce terapeutyczno-opiekuńczej to 9500 zł miesięcznie a uśredniony koszt pobytu w DPS to 5335 zł miesięcznie.

Wojciech Zięba podkreślił, że inicjatywa obywatelska „STOP zakazowi pracy” nie jest związana z żadną partią polityczną. – Jesteśmy ciałem apolitycznym rodziców i społeczników, którzy zajmują się pomocą osobom z niepełnosprawnościami – stwierdził. Dodał, że jeżeli komitetowi uda się zebrać 100 tys. podpisów, to jeszcze przed wakacjami projekt zmiany ustawy trafi do Sejmu. Posłowie mają wówczas trzy miesiące, aby zająć się inicjatywą obywatelską w pierwszym czytaniu, zatem jeszcze przed tegorocznymi wyborami parlamentarnymi.

Szczegółowe informacje na temat inicjatywy „STOP zakazowi pracy” dla rodziców dzieci z niepełnosprawnościami, a także informacje na temat sytuacji rodzin opiekujących się ciężko chorymi dziećmi są dostępne na stronie internetowej www.stopzakazowipracy.pl. Stamtąd można też pobrać karty do zbierania podpisów popierających inicjatywę.

Źródło: KAI
Fot: Komitet Inicjatywy Ustawodawczej „STOP zakazowi pracy”

Artykuł Ruszyła inicjatywa obywatelska „STOP zakazowi pracy” pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Obowiązująca w Hiszpanii od 2010 r. ustawa aborcyjna jest zgodna z ich konstytucją, orzekł we wtorek Trybunał Konstytucyjny. Sędziowie stwierdzili, że kobiety mogą zabić swoje dziecko, gdy same podjęły taką decyzję, a nie są do tego zmuszane.

Orzeczenie zapadło podczas głosowania, w którym brało udział 11 sędziów Trybunału. Siedmiu z nich poparło aborcję jako zgodną z konstytucją, zaś czterech było temu przeciwnych.

Trybunał Konstytucyjny jest najwyższym organem orzekającym o konstytucyjności prawa w Hiszpanii. Sędziowie ponadto potwierdzili, że w sytuacji zagrożenia zdrowia lub życia matki maksymalnym terminem, w którym dokonać można aborcji jest 22. tydzień ciąży.

Aborcja pod pewnymi warunkami stała się legalna w Hiszpanii w 1985 r. Z czasem regulację tą rozszerzano. W lutym 2010 r. z inicjatywy socjalistycznego rządu premiera José Zapatero parlament przyjął nową ustawę o aborcji na życzenie kobiety, którą można przeprowadzić w pierwszych 14. tygodniach ciąży.

W czerwcu 2010 r. Partia Ludowa (PP) zaskarżyła nowe prawo do Trybunału Konstytucyjnego, wskazując, że jest ono w kilku miejscach sprzeczne z ustawą zasadniczą. Od tego czasu PP, Kościół oraz organizacje katolickie i ochrony życia domagały się od Trybunału Konstytucyjnego werdyktu ws. zgodności ustawy legalizującej aborcję z konstytucją.

W sytuacji wieloletniej bierności sędziów Trybunału Konstytucyjnego w 2021 r. ponad 20 polityków z Hiszpanii, w tym parlamentarzystów, założyło do Europejskiego Trybunału Praw Człowieka (ETPC) w Strasburgu skargę przeciwko Trybunałowi Konstytucyjnemu Hiszpanii. W skierowanym do ETPC dokumencie zarzucili oni Trybunałowi Konstytucyjnemu trwającą ponad dekadę „nieuzasadnioną w żaden sposób” bierność w sprawie ustosunkowania się do licznych wniosków wzywających tę instytucję do zbadania zgodności ustawy liberalizującej prawo aborcyjne w Hiszpanii z ustawą zasadniczą tego kraju.

Decyzja Trybunału Konstytucyjnego w Hiszpanii może przyczynić się do utrwalenia kultury, która nie szanuje życia i nie docenia jego wartości. To może prowadzić do coraz większej liczby aborcji, co z kolei może wpłynąć na spadek liczby ludności. Dlatego ważne jest, aby Państwo podjęło działania na rzecz ochrony i szacunku dla każdej osoby, niezależnie od okoliczności jej narodzin czy sytuacji życiowej. Warto promować kulturę życia a także wspiera kobiety w trudnych sytuacjach życiowych, zamiast proponować im aborcję jako rozwiązanie.

JB
Źródło: KAI

Artykuł Hiszpania: ustawa aborcyjna jest zgodna z konstytucją pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Parlament Malty, ostatniego – obok Watykanu – państwa europejskiego całkowicie zakazującego aborcji, debatuje nad wprowadzeniem takiej możliwości w przypadku zagrożenia dla życia lub zdrowia kobiety.

W minioną niedzielę przed siedzibą premiera Roberta Abeli w stołecznej La Valetcie odbyła się największa w ostatnich latach manifestacja przeciwników złagodzenia przepisów antyaborcyjnych.

Wezwali oni szefa rządu do wstrzymania zaproponowanej przez ministra zdrowia Chrisa Ferne’a poprawki, która rezygnuje z karania więzieniem lekarzy dokonujących aborcji w sytuacji, gdy ciąża zagraża życiu lub zdrowiu matki. Dotychczas żaden maltański lekarz nie był jeszcze ścigany z tego powodu. Wśród demonstrantów byli m.in. katoliccy biskupi i działacze opozycji. Na czele protestu stała była centrolewicowa prezydent Malty (w latach 2014–2019) Marie Louise Coleiro Preca.

„Jesteśmy tu, by być głosem nienarodzonych dzieci – mówiła 19-letnia studentka Maria Formosa, która przemawiała do uczestników. Dodała, że „przez aborcję zawsze traci się życie”.

Zdaniem opozycji, Kościoła i organizacji obrońców życia poprawka ma na celu utorowanie drogi do całkowitej liberalizacji aborcji. Rządząca centrolewicowa Partia Pracy odrzuca te oskarżenia. Rząd premiera Roberta Abeli ma wystarczającą większość w parlamencie, żeby przyjąć poprawkę, jednak badania opinii publicznej wskazują, że większość mieszkańców Malty jest przeciwnikami aborcji.

Obecnie lekarze ratują życie brzemiennych matek, również w sytuacjach, gdy nie można uratować nienarodzonego dziecka. Tak więc wprowadzanie zmian w ustawie jest zbędne. Biskupi Malty oświadczyli: „Kiedy nie ma szans na uratowanie obojga, lekarze ratują matkę. Ilekroć zdarzało się to przez lata, nigdy nie stwarzano problemów prawnych ani wobec matek, ani lekarzy. Nie istniała potrzeba wprowadzania zmiany w ustawie, aby uratować matkę w sytuacji zagrożenia życia.”

Ponad 450. maltańskich lekarzy podpisało petycję wzywającą parlament do powstrzymania Malty przed otwieraniem drzwi dla legalnej aborcji na żądanie. Wezwali oni również naród do podpisania petycji w tej sprawie, którą wystosowało 80 czołowych lekarzy, prawników, etyków i naukowców. Proponują zmianę projektu ustawy w celu zapewnienia, że Malta pozostanie na stanowisku, że lekarze zawsze mogą działać w celu ratowania życia matki, nawet jeżeli doprowadzi to do niechcianej śmierci dziecka. Do tej pory petycję podpisało ponad 21 600 osób.

W zeszłym tygodniu Parlament Malty w pierwszym czytaniu przyjął projekt ustawy. Pełna legalizacja nastąpi, gdy ustawa przejdzie trzy czytania, a następnie uzyska podpis prezydenta.

JB
Źródło: KAI

Artykuł Czy Malta zalegalizuje aborcję? pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Planned Parenthood po raz kolejny ustanowił rekord pod względem liczby aborcji w USA w 2021 r. Oznacza to, że dolary od podatników były wykorzystywane do subsydiowania największego amerykańskiego biznesu aborcyjnego na wyższym poziomie niż kiedykolwiek wcześniej.

Jak wynika z rocznego raportu, który opublikowała największa sieć aborcyjna w USA, Planned Parenthood (PP), biznes aborcyjny w Ameryce nadal kwitnie. Raport pokazuje, że aborcyjny moloch w ciągu ostatniego roku dokonał rekordowej liczby 383 460 aborcji, co stanowi wzrost o 8% (czyli o 28 589 więcej nienarodzonych dzieci) w porównaniu z poprzednim rokiem. W tym samym czasie pozyskał rekordowo wysoki poziom finansowania w wysokości 633,4 miliona dolarów.

Gigant aborcyjny odnotował również drugi w swojej historii najwyższy roczny zysk, uzyskując o 133,7 miliona dolarów więcej niż wynoszą jego wydatki – o 91,8% więcej niż w poprzednim roku, a także rekordowo wysokie przychody w wysokości 1,7 miliarda dolarów.

Oznacza to, że dolary od podatników były wykorzystywane do subsydiowania największego amerykańskiego biznesu aborcyjnego na wyższym poziomie niż kiedykolwiek wcześniej. W rzeczywistości jest to o 15 300 000,00 dolarów więcej niż w ostatnim rekordowym roku. Tymczasem liczba wszystkich usług Planned Parenthood spadła o ponad 1,7 miliona w porównaniu z ubiegłym rokiem (to 16,6% spadek w ciągu jednego roku) – co skutkowało co najmniej 12-letnim niskim wynikiem poniżej 8,65 miliona wszystkich „usług”, co oznacza, że ​​aborcje stanowiła jeszcze większy procent jej usług niż kiedykolwiek wcześniej!

Planned Parenthood próbuje ukryć całkowitą liczbę aborcji dzieci nienarodzonych a co za tym idzie dochodu uzyskanego z tego procederu. Ukrywa swoją praktykę aborcyjną twierdzeniem, że zapewnia szereg innych usług, takich jak adopcja, badania prenatalne i inne świadczenia zdrowotne dla kobiet. To twierdzenie z każdym rokiem okazuje się coraz mniej prawdziwe. Z ostatniego raportu jasno wynika, że ​​usługi nieaborcyjne nie są priorytetem Planned Parenthood. W ostatnim roku kilka usług nieaborcyjnych drastycznie spadły, nawet o 30%.

W zeszłym roku Planned Parenthood obłudnie zachwalał proces skierowywania kobiet do centrów adopcyjnych, ale tak naprawdę w ciągu jednego roku ta usługa została zmniejszona o prawie 40%. W latach 2018–2019 Planned Parenthood odnotowało przerażająco niską liczbę 4279 skierowań do adopcji (w porównaniu do ponad 345 000 aborcji). W latach 2019–2020 liczba ta spadła do zaledwie 2667 skierowań do adopcji (spadek o 37%).

Z cytowanych powyższej danych wynika, że w zeszłym roku Planned Parenthood skierowało 1940 kobiet do adopcji, podczas gdy wykonało 383 460 aborcji. To około 200 zabitych dzieci na każde dziecko adoptowane.

Liczba skierowań do adopcji nie była jedyną usługą nieaborcyjną, która spadła w tym roku. Liczba badań przesiewowych w kierunku raka spadła o 30% w stosunku do ubiegłego roku. O 18% spadła także liczba wykonywanych testów i leczenia chorób przenoszonych drogą płciową. Świadczenia w zakresie zapisywania środków antykoncepcyjnych zmniejszyły się o 14,5%, a liczba badań prenatalnych wyniosła zaledwie 8775, to trzeci najniższy poziom w ciągu ostatnich 12 lat.

Biorąc pod uwagę rekordową liczbę aborcji i niesamowicie niską liczbę innych usług, jasne jest, że Planned Parenthood nie traktuje priorytetowo zdrowia kobiet, a jedynie zajmuje się generowaniem zysków ze swoich klinik aborcyjnych. W świetle słusznej decyzji Sądu Najwyższego USA w sprawie Dobbs o unieważnieniu sprawy Roe przeciwko Wade, miejmy nadzieję, że raport Planned Parenthood w przyszłym roku będzie odzwierciedlał znaczny spadek funduszy, zysków i aborcji, ponieważ poszczególne stany wprowadzają zakaz aborcji.

JB
Źródło: lifenews.com

Artykuł USA: rekord pod względem liczby aborcji pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Na liście refundowanych leków znalazło się najdroższe lekarstwo na SMA – Zolgensma. Będą mogły z niego skorzystać dzieci do 6 miesiąca życia.

„Polska jest jednym z nielicznych państw, które zapewniają kompleksowe leczenie SMA” – podkreślał podczas konferencji w Ministerstwie Zdrowia, Adam Niedzielski.

Od września na liście refundacyjnej znajdzie się ok. 4 tys. leków. Wśród nich – najdroższy lek w leczeniu rdzeniowego zaniku mięśni, Zolgensma.

W 2022 r. polscy pacjenci zyskali dostęp do 84 innowacyjnych terapii. 29 w zakresie wskazań onkologicznych, 55 nieonkologicznych, w tym 32 w chorobach rzadkich.

Refundacja najdroższego lekarstwa to ogromny sukces, ale byłby on pełniejszy gdyby zostali ją objęci pacjenci powyżej 6. miesiąca życia.

Zolgensma jest lekiem opracowanym w celu leczenia rdzeniowego zaniku mięśni. Podnosi on poziom białka SMN i sprawia, że degeneracja motoneuronów zatrzymuje się i choroba przestaje postępować. Ważne jest, aby lek podany był bardzo wcześnie, by mięsnie nie uległy jeszcze zaawansowanemu zanikowi. W połączeniu z właściwą fizjoterapią i wielospecjalistyczną opieką medyczną, przynosi choremu znaczącą poprawę.

Lek zalicza się do tzw. terapii genowych. Fragmenty DNA dostarczane są do komórek przez specjalnie spreparowane wirusy. Fragmenty te wpływają i wywołują proces tworzenia się białek. Po podaniu leku pacjentowi, wirusy te „infekują” komórki organizmu, a sekwencja DNA trafia do jądra komórkowego, gdzie rozpoczyna tworzenie brakującego białka SMN. Terapia genowa nie zmienia istniejącego kodu genetycznego człowieka ani w żaden sposób nie naprawia wady genetycznej leżącej u podłoża SMA. Natomiast w organizmie chorego, który przyjął lek, wytwarza się trwała odporność i dlatego ten lek podaje się tylko raz.

„Rodzice chorych dzieci oczekiwali na refundację leku Zolgensma. Fundusz Medyczny, który powstał z inicjatywy prezydenta Andrzeja Dudy, będzie nadal wspomagał polskich pacjentów”- wyjaśniła minister Grażyna Ignaczak-Bandych, szefowa Kancelarii Prezydenta RP.

W Polsce leczenie rdzeniowego zaniku mięśni jest od 2019 roku finansowane z publicznych środków. Jako pierwszy kraj w Europie wprowadziliśmy powszechne badania przesiewowe. Od kwietnia 2021 roku do lipca 2022 r. przebadano prawie 282 tys. noworodków. U 38 zdiagnozowano SMA.

Kolejnym lekiem na SMA, który znalazł się na wrześniowej liście refundacyjnej, jest Evrysdi. Lek ten występuje jako syrop, który przyjmuje się raz dziennie doustnie. Znacząco zwiększa poziom białka SMN we wszystkich tkankach organizmu.

Dostęp do leków na SMA to wielka szansa dla nowonarodzonych dzieci na prawidłowy rozwój.

JB
Źródło: gov.pl

Artykuł Refundacja najdroższego leku na SMA pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Grupa pro-life Heartbeats przeprowadziła ankietę wśród kobiet, które dokonały aborcji. Pytania dotyczyły objawów chorobowych, które te kobiety mogły doświadczyć.

Decyzja o zabiciu własnego dziecka niesie ze sobą wiele konsekwencji zdrowotnych dla matki m.in. w postaci tzw. syndromu poaborcyjnego i zwiększonego ryzyka zaburzeń psychicznych, takich jak zespół stresu pourazowego, depresja, zaburzenia lękowe czy uzależnienia.

2008 roku zespół roboczy powołany przez Amerykańskie Towarzystwo Psychologiczne doszedł do wniosku, że dokonanie aborcji nie zwiększa ryzyka wystąpienia problemów ze zdrowiem psychicznym u matki. Tego samego roku badania Uniwersytetu Stanowego w Oregonie pokazały, ze nastolatki, które dokonały aborcji nie są bardziej depresyjne, ani nie mają niższej samooceny niż ich koleżanki, które donosiły ciążę. To nie jest prawda, świadczą o tym specjaliści, którzy od lat zajmują się terapią kobiet cierpiących po dokonaniu aborcji.

W związku z toczącym się sporem na temat skutków psychicznych po dokonaniu aborcji, organizacja pro-life Heartbeat przeprowadziła ankietę wśród kobiet i zapytała o objawy chorobowe, które te kobiety mogły doświadczyć.

Wyniki ankiety:

• 92% kobiet doświadczyło otępienia emocjonalnego, czując mniejszy kontakt ze swoimi emocjami lub odczuwając potrzebę stłumienia emocji.
• 86% miało zwiększoną tendencję do gniewu lub wściekłości (48% stwierdziło, że stawało się bardziej agresywnymi).
• 86% obawia się, że inni dowiedzą się, że przerwały ciążę i ma zwiększone poczucie zagrożenia.
• 82% odczuwa intensywne poczucie samotności.
• 75% stwierdziło, że jest mniej pewne siebie.
• 73% wskazuje na różne dysfunkcje seksualne (zwiększony ból podczas stosunku, rozwiązłość, sztywność lub utrata przyjemności).
• 63% doświadcza psychicznego zjawiska zaprzeczenia średnio przez 5,25 lat.
• 58% odczuwa bezsenność lub koszmary nocne.
• 57% ma trudności w utrzymywaniu lub rozwijaniu relacji.
• 56% doświadcza myśli samobójczych.
• 53% zwiększyło dawki lub zaczęło zażywać narkotyki i/lub alkohol w celu złagodzenia bólu.
• 39% zgłosiło zaburzenia odżywiania, które rozpoczęły się po dokonaniu aborcji.
• 28% próbowało popełnić samobójstwo.

JB
Źródło: lifenews.com

Artykuł Ankieta: olbrzymia trauma po dokonaniu aborcji pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Żyjemy w zlaicyzowanym świecie, wielokulturowym i wielowyznaniowym. A nierzadko bywa to świat wręcz daleki od kultury i wiary. W takim środowisku obrona wartości i świętości życia staje się niebywale trudnym zadaniem, żeby nie powiedzieć – niemożliwym.

Czy istnieje sposób na pozytywny i owocny dialog kształtujący postawę pro-life poza moralnością i wiarą chrześcijańską? Czy istnieje przestrzeń, w której mogą spotkać się ludzie dalecy sobie pod względem duchowym, ale w podobnym stopniu przeniknięci szacunkiem dla życia?

W kręgach francuskich ortodoksyjnych katolików ważną postacią jest Chantal Delsol, profesor filozofii, która od lat przypomina o znaczeniu wartości chrześcijańskich dla europejskiego rozumienia wolności, postępu, szczęścia i osoby. Jej kolejne książki mogą być szkołą dialogu ze światem, który dawno już zaprzeczył swoim duchowym korzeniom, a na wspomnienie o Bogu obrusza się z nieskrywaną irytacją. Żyjąc we Francji, gdzie laickość urasta do rangi religii, Profesor Delsol doświadcza na co dzień, że nieliczni już rozumieją i przyjmują, że godność człowieka ma swoje źródło w podobieństwie do Boga. Z całą pewnością w działalności pro-life, która wykracza poza wspólnotę czy parafię, prędzej czy później spotkamy ludzi, dla których słowa te są pustym i martwym frazesem. I to właśnie z nimi zobowiązani jesteśmy znaleźć nić porozumienia.

Profesor Delsol wskazuje, że współcześnie płaszczyzną porozumienia ludzi dobrej woli może okazać się… ekologia. „Jeśli zrozumiemy, że tego, czego nie wolno robić białym niedźwiedziom, nie należy również czynić nam, ludziom, mamy szansę ocalić to, co najcenniejsze”, pisała z pewnym przekąsem.

Ilustracją jej tezy może być historia Jacquesa Testarta, embriologa, współtwórcy metody in vitro, „ojca” pierwszego francuskiego dziecka poczętego w probówce w 1982 roku. Będąc u szczytu naukowej kariery, wycofał się z działalności badawczej. W 1986 roku odszedł od probówek i stał się głośnym przeciwnikiem sztucznego zapłodnienia. Nie kierował się jednak wiarą czy bojaźnią Bożą, lecz szacunkiem naukowca dla natury. Jako biolog doszedł do wniosku, że to, co zakryte, takie powinno pozostać – połączenie gamet w zygotę powinno zostać tajemnicą. Testart głośno wyrażał obawy, że zaczniemy przechowywać zarodki i będziemy je modyfikować według zlecenia co do płci czy wyglądu. Nikt mu w latach 80. nie wierzył, że in vitro sprowadzi dziecko do roli przedmiotu, który każdemu się należy. Dziś ten przenikliwy badacz może odczuwać gorzką satysfakcję…

Podobną drogę przeszła Barbara Baranowska, również embriolog i pracownik kliniki in vitro, wykładowca Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego. Widząc ilość niepowodzeń przy zapłodnieniu w laboratorium, zrozumiała, że Testart miał rację – nie można b ezkarnie ingerować w procesy natury. Porzuciła dające prestiż badania nad niepłodnością i… została położną. W jednym z wywiadów mówiła: „Powinniśmy słuchać natury. Jeżeli z jakiegoś powodu natura nie daje nam dzieci, to może warto jej posłuchać. Podporządkować się”.

W postawie Jacquesa Testarta i Barbary Baranowskiej wybrzmiewa pokora badacza względem porządku, który odkrywa w naturze. Oboje doszli do uznania, że istnieją granice, za którymi człowiek nie może wziąć pełnej odpowiedzialności za skutki swoich działań. I w imię uczciwości powinien się wycofać. Może właśnie pokora, uczciwość i odpowiedzialność to te wartości, które pozwolą nam budować postawę pro-life z ludźmi, którzy nie doświadczają wiary w Boga?

KW

Artykuł Pozytywny i owocny dialog pro-life pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Ponad połowa dzieci w wieku szkolnym zdaje sobie sprawę z tego, że powinna mniej czasu spędzać ze smartfonem, ale pozostają wobec tej świadomości bezsilne. Intuicyjnie czują, że wirtualna rzeczywistość pochłania je wbrew temu, czego same by sobie życzyły. Jednak bez wsparcia dorosłych są całkowicie bezradne wobec problemu, gdyż – jak dziś już to wiemy z profesjonalnych badań – smartfon uzależnia tak samo jak alkohol, tytoń czy narkotyki. Wobec tego czy smartfony, w które tak chętnie wyposażamy dzieci, to wybór za życiem?

Ogólnopolskie badania uczniów z ostatnich czterech lat – sprzed pandemii, dwóch lat jej trwania i z bieżącego roku wyraźnie pokazują gwałtowny wzrost ilości czasu, jaki dzieci i młodzież spędzają codziennie przed ekranem. Podczas gdy w roku 2019 były to tylko cztery godziny dziennie, rok później mówiliśmy już o 9 godzinach, a w środku trwania nauki zdalnej było to aż 12 godz. dziennie. Dziś, pomimo normalnie funkcjonującego społeczeństwa i szkoły, wynik ten nie uległ zmianie i jest równy wciąż dziewięciu godzinom, podczas gdy nie powinien przekraczać trzech godzin dziennie.

„Na skali od cukierka do kokainy ekrany znajdują się bliżej kokainy”, mówi z przekonaniem jeden z mieszkańców Krzemowej Doliny, Chris Anderson. „Myśleliśmy, że możemy to kontrolować. Nie wiedzieliśmy, co robimy z mózgami naszych dzieci do momentu, gdy zaczęliśmy obserwować tego konsekwencje”.

Profesor Manfred Spitzer, psychiatra i neurobiolog, znamienity badacz wpływu technologii cyfrowych na kształtowanie się psychiczne i społeczne dzieci, wylicza szereg skutków ubocznych używania przez dzieci smartfonów. Są to brak ruchu i wady postawy, krótkowzroczność, nadwaga, nadciśnienie, zaburzenia snu, bardziej ryzykowne zachowania seksualne, zaburzenia uwagi, depresje i lęki (w tym tak gwałtowny w ostatnim czasie wzrost samookaleczeń czy dążeń samobójczych wśród dzieci). Ponadto cyfrowa technologia zwiększa agresję dzieci wobec rodziców i przyjaciół oraz w znacznym stopniu zaburza kształtowanie się wolnej woli i empatii.

Media elektroniczne przyczyniają się do konsekwentnego od lat spadku wśród młodzieży empatii i zdolności przyjmowania perspektywy innej niż własna. Ta z kolei swoista pokoleniowa znieczulica sprawia, że zaufanie, poczucie wspólnoty z ludźmi i altruizm przestały być czymś oczywistym, co młody człowiek zakładał jeszcze nie tak dawno z góry i czuł się dzięki temu bezpiecznie w świecie. Rzetelne badania niemieckie i amerykańskie potwierdzają, że im więcej czasu spędzamy na portalach społecznościowych, tym głębszą odczuwamy samotność.

Nie chodzi zatem już tylko o demoralizujące treści, do których dzieci mają niezmierne łatwiejszy dostęp via smartfon niż ich rodzice, którzy znali tylko radio i telewizor, ale o proces niszczenia zdrowego człowieczeństwa, rozwoju empatii i otwarcia na relacje.

Nowe media w sposób fizyczny uszkadzają mózg dziecka. Szybko i często zmieniające się obrazy na ekranie (animacje, aplikacje, reklamy, wiadomości, zdjęcia) wywołują w ludzkim mózgu procesy związane z silnym zagrożeniem typu „walcz lub uciekaj”. Intensywnie i przez cały czas korzystania ze smartfonu wydzielana jest adrenalina i dopamina oraz hormon stresu – kortyzol. Ten wybuchowy koktajl zaburza gospodarkę hormonalną, co prowadzi do rozregulowania układu nerwowego dziecka. W efekcie rośnie pokolenie fizycznie niezdolne do racjonalnej oceny sytuacji, kontroli działań własnych, w tym podejmowania wolnych decyzji, kojarzenia i rozumienia.

Czy tak okaleczone psychicznie dzieci stworzą społeczeństwo skłonne, by troszczyć się o słabych i bezbronnych? Czy będą w stanie kierować swoim życiem, tworzyć bezpieczne i trwałe związki, odpowiedzialnie przekazywać życie i je chronić?

Psycholog Bogna Białecka, prezes Fundacji Edukacji Zdrowotnej i Psychoterapii, od kilku lat prowadzi badania nad wpływem cyfrowych technologii na zdrowie psychiczne dzieci w Polsce. Jest twórcą i propagatorem programu #detoks cyfrowy – pilotowanej przez profesjonalistów akcji dziecięcego postu od smartfona. Wakacje to dobry moment, by podjąć to wyzwanie. Łatwiejszy kontakt z naturą, więcej czasu spędzonego przez dorosłych z dziećmi, więcej okazji do bliskich relacji w rodzinie – wszystko to sprawia, że areszt dla smartfona może przebiec stosunkowo łagodnie i przynosząc wiele korzyści dla wzmocnienia ludzkiej formacji naszych dzieci.

KW

Artykuł Areszt dla smartfona pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Nowa Południowa Walia stała się szóstym i ostatnim stanem Australii, który zalegalizował eutanazję i wspomagane samobójstwo. Izba Wyższa stanowego parlamentu przyjęła te rozwiązania stosunkiem głosów 23 do 15. Wejdą one w życie za półtora roku.

„Jeśli cywilizacja ma być oceniana po tym, jak traktuje swych najsłabszych członków, to parlament Nowej Południowej Walii żałośnie zawiódł, wytyczył ciemną i niebezpieczną ścieżkę dla potomnych oraz określił nową i niepokojącą definicję tego, co znaczy być człowiekiem” – skomentował metropolita Sydney abp Anthony Fisher.

Zaznaczył jednak, że pomimo rozczarowania, „nasza walka o życie nie kończy się na tym głosowaniu”. Przywołał słowa papieża Franciszka, który wezwał do zdwojenia wysiłków w trosce o ofiary „kultury odrzucenia” oraz do „odbudowania kultury życia i miłości”.

Ustawa pozwala na eutanazję lub wspomagane samobójstwo obywateli Australii, którzy ukończyli 18. rok życia, są chorzy terminalnie i można oczekiwać, że umrą w ciągu sześciu miesięcy. Osoby terminalnie chore, które – według przewidywań medycznych – umrą w ciągu dwunastu miesięcy, mogą się starać o eutanazję lub wspomagane samobójstwo, o ile mają schorzenia neurodegeneracyjne i doświadczają nieznośnego cierpienia. Ich wniosek musi być przedstawiony w wyniku wolnej decyzji, a nie pod przymusem i być potwierdzony przez dwóch lekarzy.

Prowadzonym przez Kościoły placówkom służby zdrowia i domom opieki nie udało się uzyskać wyłączenia spod przepisów nowego prawa. Zgłoszone w parlamencie poprawki idące w tym kierunku zostały w procesie legislacyjnym odrzucone. Za możliwością wyrażenia sprzeciwu sumienia opowiedziało się 13 parlamentarzystów, zaś 23 było przeciw.

Brigid Meney z władz Catholic Health Australia podkreśliła, że ustawa „narusza etykę opieki”, zmuszając organizacje niezgadzające się na wspomagane samobójstwo do zezwolenia na dokonanie ich na terenie ich placówek przez lekarza, który przepisze, a nawet poda środek uśmiercający pacjenta, nawet bez informowania o tym kierownictwa tej placówki.

„Przepisy te pomijają prawa personelu i pacjentów, którzy mogą wybrać pracę i pobyt w konkretnej placówce z powodu swego sprzeciwu wobec wspomaganego samobójstwa” – stwierdziła Meney.

Medycyna powinna zawsze służyć życiu. Nawet, gdy lekarze nie mogą pokonać poważnej choroby, zawsze powinni robić wszystko, by złagodzić cierpienia pacjenta. Poważna choroba, starość czy brak świadomości nie umniejszają godności osoby ludzkiej. Legalizacja prawna do eutanazji hamuje postęp w edukacji i badaniach naukowych w zakresie opieki i medycyny paliatywnej. Ogranicza dążenia do wypracowania jeszcze lepszych modeli opieki nad cierpiącymi pacjentami i wytwarzania skuteczniejszych środków przeciwbólowych.

JB
Źródło: KAI

Artykuł Australia: ostatni stan zalegalizował eutanazję i wspomagane samobójstwo pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Nowoczesne odkrycia w dziedzinie genetyki są niczym kolejne misje NASA w Kosmosie. „Ten mały krok dla człowieka, to wielki skok dla ludzkości” – powiedział Neil Armstrong, gdy stawiał stopę na Księżycu. Podobnie dokonania genetyków, choć niewidoczne gołym okiem, są skokami dla ludzkości tak wielkimi, że tym, którzy ich dokonują, wręcz trudno dokładnie przewidzieć ich skutki. Dlatego w tej dziedzinie, jak w żadnej innej, zobowiązani jesteśmy do szczególnej rozwagi i czujności etycznej.

Alfred Nobel, wynalazca dynamitu, był jednocześnie zdeklarowanym pacyfistą. Wielki chemik zdawał sobie sprawę, że jego odkrycia w nieodpowiedzialnych rękach mogą nieść śmierć i zniszczenie. To dlatego u progu swego życia cały majątek przekazał na wsparcie badań naukowych, które posłużą budowie pokoju na świecie. Tak ufundowana została, przyznawana do dziś, Nagroda Nobla.

Laureatką Nagrody Nobla jest m.in. Jennifer Doudna, amerykańska biochemik i biolog molekularna, która w 2012 roku ogłosiła metodę CRISPR/Cas. Umożliwia ona dokonywanie precyzyjnych zmian w kodzie genetycznym roślin i zwierząt, dając sposobność eliminowania chorób genetycznych na poziomie tkanek lub komórek. Dziś Doudna ostrzega przed „dynamitem”, który wynalazła – głośno sprzeciwia się wykorzystaniu jej metody w badaniach, które poddają manipulacji ludzki kod DNA na etapie zarodkowym. Ze względu na wysokie ryzyko wystąpienia nieprzewidzianych skutków w mutacjach DNA kolejnych pokoleń ludzi poddawanych tym eksperymentom rodzą one sprzeciw również wśród badaczy wielu zachodnich ośrodków. Są oni przekonani, że w tym wypadku lekarstwo może okazać się gorsze od choroby.

Genetyce bez wątpienia zawdzięczamy niezwykły postęp w medycynie. Dzięki diagnostyce molekularnej możemy z coraz większą skutecznością formułować spersonalizowaną terapię farmakologiczną, celując w konkretną mutację wykrytą w tkance nowotworowej. Gdy znamy genetyczne predyspozycje pacjenta, z większym powodzeniem rozpoznajemy i zapobiegamy takim chorobom, jak cukrzyca, choroby serca i naczyń czy choroby nowotworowe. W tych wszystkich wypadkach wiedza wspiera leczenie i działania profilaktyczne.

Szczególnie wrażliwym i trudnym etycznie obszarem genetyki klinicznej jest medycyna prenatalna. Diagnostyka stosowana względem nienarodzonego pacjenta pozwala rozpoznać szereg chorób genetycznych. Część z nich, jak na przykład rozszczep kręgosłupa czy niektóre wady serca, można operować wewnątrzmacicznie. Jednak większość chorób wynikających z nieprawidłowej budowy genomu pozostaje nieuleczalna. W takich wypadkach diagnoza pozwala lekarzom przygotować się do narodzin chorego dziecka, by zapewnić mu konieczną pomoc medyczną, a w najtrudniejszych sytuacjach – ulżyć cierpieniu i zadbać o bezpieczeństwo w ramionach rodziców w ostatnich chwilach krótkiego życia. Genetyka, która nie może już leczyć, wciąż może potwierdzać godność człowieka.

Wyzwanie, z jakim świat genetyki współcześnie się mierzy, to skądinąd zrozumiałe pragnienie, by wyeliminować choroby genetyczne. Jest ono niezwykle silne w świecie, który utożsamia szczęście ze zdrowiem i niezależnością. Niestety, błędna antropologia zbyt często prowadzi do tego, że chcąc wyeliminować chorobę, eliminuje się samego pacjenta – jeszcze przed jego narodzeniem, w drodze aborcji…

Aby przezwyciężyć tę nieludzką logikę w medycynie, trzeba uznać bezradność lekarza i cierpienie chorych i ich bliskich, a wszystkie wysiłki skupić na opiece i wspierającym towarzyszeniu. Żeby ukształtować w medykach tę postawę duchowego mędrca, konieczne są studia bioetyczne na akademiach medycznych oraz formowanie lekarzy w kierunku „medycyny troski”, która dostrzega nie tylko dysfunkcyjne ciało, ale również emocje, relacje i duchowość pacjenta.

Gdy Armstrong stawiał swój mały krok na Księżycu, robił to ostrożnie, niczym saper stąpający po polu minowym. W podbojach genetycznego mikrokosmosu konieczna jest podobna rozwaga i pokora. W przeciwnym razie odkrycia w tej dziedzinie prędzej czy później okażą się śmiercionośną dla ludzkości detonacją, której tak bardzo obawiał się Alfred Nobel.

Kinga Wenklar

Artykuł Genetyka – dla życia czy tylko dla nauki? pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Według badań przeprowadzonych przez proaborcyjny Instytut Guttmachera, Organizację Narodów Zjednoczonych i Światową Organizacja Zdrowia wynika, że obecna liczba aborcji na świecie znacznie wzrosła i wynosi 73 miliony rocznie.

Zostały przeanalizowane dane z ponad 100 krajów z których wynika, że globalny roczny wskaźnik aborcji wynosi 73 miliony rocznie. Jest to znacznie wyższa liczba niż szacunki publikowane w poprzednich latach. Wcześniej liczbę aborcji na świecie, np. w 2021 roku szacowano na 42,6 mln.

Według badania, w latach 2015–2019 na świecie odnotowano 121 milionów niezamierzonych ciąż, z czego 61%, czyli 73 miliony, kończyło się aborcją rocznie. To przekłada się na 365 milionów aborcji w okresie pięciu lat. To stanowi 18% wzrost w porównaniu do liczby przypadków w latach 90. XX wieku.

Jonathan Bearak pracujący w Instytucie Guttmacher podał, że w krajach w których aborcja jest legalna, 70% kobiet dokonuje aborcji będąc w nieplanowanej ciąży, w porównaniu do 50% w krajach, gdzie prawo to mocno ogranicza.

Dr Michael New, współpracownik naukowy w Charlotte Lozier Institute w obronie życia, twierdzi, że dane przemawiają za prawami pro-life. Zakwestionował natomiast dokładność nowego szacunkowego wyliczenia globalnej liczby aborcji. Jego zdaniem niektóre dane pochodzą z krajów rozwijających się i mogą nie być wiarygodne: „Istnieje sześć krajów o wysokim poziomie rozwoju, w których obowiązuje prawna ochrona nienarodzonych dzieci (Andora, Malta, Monako, San Marino, Lichtenstein, Polska). Jednak jedynym krajem, w którym obowiązuje ochrona poczętych dzieci, uwzględnionym w tym zestawie danych jest Polska. W Irlandii całkowity zakaz aborcji obowiązywał do 2018 roku, ale wcześniejsze dane z Irlandii również nie zostały uwzględnione.” Nie zmienia to faktu, że rzeczywista liczba zabijanych dzieci w okresie prenatalnym jest nadal szokująco wielka. Trzeba mieć na uwadze także dane zebrane z Worldometer, niezależnej witryny, gdzie dokonywane jest porównanie liczby aborcji z innymi przyczynami śmierci, takimi jak: rak, HIV/AIDS, wypadki drogowe czy samobójstwa. Liczba aborcji znacznie przewyższała wszystkie inne przyczyny zgonów.

W 2021 roku 8,7 mln ludzi zmarło na raka, 5 mln z powodu palenia tytoniu, 13 mln. z powodu innych chorób, a 1,7 mln na HIV/AIDS. Szacuje się, że w ubiegłym roku z przyczyn innych niż aborcja zmarło 58,7 mln osób.

Papież Jan Paweł II już w 1979 roku w Nowym Targu mówił: „Jeśli się naruszy prawo człowieka do życia w tym momencie, w którym poczyna się on jako człowiek pod sercem matki, godzi się pośrednio w cały ład moralny, który służy zabezpieczeniu nienaruszalnych dóbr człowieka. Życie jest pierwszym wśród tych dóbr”.

JB
Źródło: www.liveaction.org

Artykuł Aborcja to główna przyczyna zgonów na całym świecie pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Organizacje katolickie i pro-life przestrzegają przed głosowaniem na zwolenników eutanazji. W Portugalii jest 9,3 miliona uprawnionych do głosowania. Mają wybrać nowy parlament, który wybierze nowy rząd.

Kilka organizacji katolickich oraz stowarzyszeń pro-life wezwało obywateli Portugalii do udziału w zaplanowanych na 30 stycznia przedterminowych wyborach parlamentarnych. W wydanych oświadczeniach wskazały one na dwa przeprowadzone w 2021 r. przez parlament głosowania służące legalizacji eutanazji w tym kraju. Obie ustawy zostały zawetowane przez prezydenta Marcelo Rebelo de Sousy.

Jak powiedział KAI lizboński działacz katolicki Miguel Monteiro, w związku z przewagą w sondażach rządzących od 2015 r. socjalistów istnieje realna możliwość ponownego głosowania nad przepisami służącymi legalizacji tzw. śmierci wspomaganej oraz jej zalegalizowania. – Przeprowadzane w kraju badania opinii publicznej dowodzą, że większość w parlamencie zdobędą środowiska lewicowe, a więc zwolennicy eutanazji – stwierdził Monteiro.

Tymczasem we wtorek Portugalska Federacja na rzecz Życia (FPV) przestrzegła przed popieraniem w styczniowych wyborach polityków opowiadających się „przeciwko życiu i ludzkiej godności”. Stowarzyszenie wezwało do udziału w głosowaniu i wybieraniu polityków opowiadających się otwarcie za ochroną ludzkiego życia od poczęcia do naturalnej śmierci.

Podobny apel do obywateli wystosowało w środę kierownictwo Portugalskiego Związku Prawników Katolickich (AJCP). W dokumencie wskazały one na pilną potrzebę ochrony ludzkiego życia oraz promowania instytucji rodziny. Katoliccy prawnicy zaapelowali też do partii politycznych o ujawnienie swoich „klarownych stanowisk” dotyczących eutanazji, aborcji, legalizacji marihuany, a także prowadzenia w szkołach publicznych zajęć związanych z ideologią gender.

Rodzina jest siłą i przyszłością każdego państwa a obrona życia człowieka jest szeroko rozumianą obroną rodziny, walką o sumienia matki i ojca. To także świadome wybieranie rządzących, którzy zawsze powinni stać na straży ludzkiego życia. To oni odgrywają w państwie bardzo ważną rolę, kształtują bowiem porządek prawny o trwałych fundamentach. Na pierwszym miejscu zawsze powinien stać człowiek i pełna prawda o początku życia, o jego niezbywalnych prawach do życia od poczęcia aż do naturalnej śmierci.

JB
Źródło: KAI

Artykuł Portugalia: wezwanie do głosowania za życiem pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Śledztwo przeprowadzone przez dziennikarzy New York Timesa wykazało, że nawet 85 proc. badań prenatalnych daje fałszywe wyniki, zawyżając lub zaniżając ryzyko wstąpienia wad rozwojowych u nienarodzonych dzieci, co może stanowić dla nich wyrok śmierci.

Według Amerykańskiego Stowarzyszenia Położników i Ginekologów Pro-Life kobiety w ciąży były wprowadzane w błąd. Mówiono im, że ich krew pobrana w pierwszym trymestrze pozwoli na wykrycie z niezwykłą dokładnością poważnych problemów genetycznych u ich nienarodzonych dzieci. Śledztwo dziennikarzy New York Timesa udowodniło, że firmy przeprowadzające badania okłamywały swoje klientki.

Dodatkowo, jak podkreśla liderka amerykańskiego Marszu dla Życia Jeanne Mancini, w wypadku złych wyników testów, rodzice nie tylko nie otrzymywali koniecznego wsparcia, przygotowującego ich do radzenia sobie z problemami zdrowotnymi ich dzieci, ale także żadnych informacji o możliwościach potencjalnego leczenia. Zamiast tego jako jedyne rozwiązanie oferowano im aborcję.

Badania prenatalne, mające wykrywać takie schorzenia jak zespół Downa, są przeprowadzane od dziesięcioleci. Uznawane są za pewne i miarodajne. W niektórych krajach aż 95 proc. nienarodzonych, u których zdiagnozowano tę wadę genetyczną, poddawanych jest aborcji. „To kultura odrzucenia w praktyce” – napisał na Twitterze ks Matthew Schneider, działacz pro-life, nawiązując do słynnego określenia Papieża Franciszka.

Aborcja w ubiegłym roku była najczęstszą przyczyną zgonów na świecie. Odpowiada aż za 42 proc. wszystkich śmierci. W 2021 r. zamordowano 42,6 mln nienarodzonych dzieci. Dla porównania, w tym samym okresie na Covid zmarło 3,5 mln ludzi. „To przerażające, że te badania wykorzystywane są jako dodatkowe usprawiedliwienie dla aborcji. Każde dziecko, niezależnie od jego stanu zdrowia, zasługuje na życie” – napisała na Twitterze działaczka pro-life Lila Rose.

Badania prenatalne mają na celu wykrycie chorób genetycznych u nienarodzonego dziecka, takich jak: nieprawidłowości chromosomalne, wady rozwojowe cewy nerwowej, układu krążenia, czy przewodu pokarmowego. Często lekarze naciskają na rodziców, aby zabili swoje nienarodzone dziecko, gdy badania prenatalne wykryją jakieś nieprawidłowości. Rodzice, którzy zdecydują się na aborcję ze względów eugenicznych często nie mają świadomości, że ich dziecko jest zupełnie zdrowe. Należy podkreślić, że takie dzieci z dużym powodzeniem można leczyć. W Polsce mamy kilka ośrodków, które zajmują się terapią prenatalną, tam też można wykonać każdy zabieg wewnątrzmaciczny. Jesteśmy pod tym względem na podobnym poziomie, jak inne kraje, czy to Europy Zachodniej, czy Stany Zjednoczone. Człowiek od samego początku na każdym etapie swego rozwoju jest osobą ludzką i posiada niezbywalne prawa do życia.

JB
Źródło: KAI

Artykuł Fałszywe wyniki testów prenatalnych pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Belgijscy lekarze w ciągu 15 miesięcy we Flandrii poddali eutanazji 24 niemowlęta. Według raportu dzieci biorące udział w badaniu we Flandrii nie miały nadziei na „znośną przyszłość”, ale ich stan zdrowia niekoniecznie był śmiertelny.

Jak wynika z raportu Texas Right to Life, w raporcie Archives of Disease in Childhood Fetal and Neonatal nie użyto słowa „eutanazja”, aby opisać, w jaki sposób zginęły dzieci, ale mówi on o tym, że dzieci miały problemy medyczne i zostały zabite przez śmiertelny zastrzyk. W badaniu przeanalizowano noworodki (poniżej pierwszego roku życia), które zmarły we Flandrii — północnej części Belgii — między wrześniem 2016 r. a grudniem 2017 r.

Dzieci zostały celowo zabite, ponieważ lekarze wierzyli, że „nie ma dla nich nadziei na znośną przyszłość”. Jak wskazano jednak w artykule w Europejskim Instytucie Bioetyki, „dzieci te miały realną szansę na przeżycie, ale zespół medyczny – bez wątpienia w porozumieniu z ich rodzicami – uznał, że ich życie nie jest warte dożycia do końca”.

Badania z Belgii dotyczyły tylko danych z Flandrii, co oznacza, że całkowita liczba niemowląt zabitych przez śmiertelny zastrzyk może być wyższa, jeśli uwzględni się umyślne zgony dzieci z południowej części Belgii.

Lekarze jawnie łamią prawo w odniesieniu do uśmiercania noworodków, które przecież nie mogą same ocenić swojej sytuacji. Zabijanie niemowląt poprzez eutanazję jest nielegalne w Belgii. „Dobrze wiadomo, że kwalifikacja do eutanazji w Belgii jest elastyczna” – napisał Micahel Cook w artykule dla BioEdge. „Są jednak ograniczenia. Prawo zezwala na eutanazję tylko nieletnich, którzy są zdolni do rozeznania i którzy są świadomi”.

Dr Ilora Finlay, specjalistka od opieki paliatywnej stwierdziła, że śmierć w wyniku podania śmiercionośnego zastrzyku jest daleka od „łagodnej” czy „spokojnej”. Poddawani eutanazji „umierają poprzez utonięcie, gdy ich płuca wypełniają się cieczą. Czasami umieranie takiej osoby trwa pięć minut, ale innymi razy może się ona ponownie ocknąć – i czasami trzeba 100 godzin, by przyszła śmierć”. Według dr Finlay taka śmierć „tylko wygląda na spokojną, gdyż poddani eutanazji nie mogą poruszyć mięśniami i są sparaliżowani”.

W 2014 roku Belgia stała się pierwszym krajem, który zalegalizował wspomagane samobójstwo dla nieletnich. Dzieci mogą zostać uśmiercone na swoją prośbę. Eutanazja jest odczłowieczeniem, która znieczula ludzkie serca i prowadzi do zwiększenia obojętności. Odpowiedzią na eutanazję dla chorego dziecka powinna być opieka hospicyjna. Medycyna zawsze powinna służyć życiu. Nawet, gdy lekarze twierdzą, że nie mogą pokonać choroby, nie powinni odstępować od terapii, by zakończyć życie nowo narodzonych dzieci. Godność bezbronnego dziecka została tu zredukowana do zwykłego towaru jednorazowego użytku.

JB
Źródło: Life News, liveaction.org

Artykuł Belgia: lekarze poddali eutanazji 10 procent noworodków pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Ulicami Warszawy pod hasłem „Tato – bądź, prowadź, chroń” przeszedł Narodowy Marsz Życia i Rodziny. Według organizatorów, w wydarzeniu wzięło udział ok. 6 tys. osób.

Narodowy Marsz Życia i Rodziny rozpoczął się na Placu Zamkowym wspólnym odmówieniem modlitwy „Ojcze nasz”. Rodziny z małymi i starszymi dziećmi, młodzież, seniorzy, przeszły warszawską Starówką, trzymając biało-czerwone flagi, kolorowe baloniki i transparenty, w rytm radosnej muzyki. Organizatorami wydarzenia było Centrum Życia i Rodziny oraz Chrześcijański Kongres Społeczny. Marsz odbył się pod patronatem Konferencji Episkopatu Polski.

Do uczestników Marszu przemówił m. in. Rzecznik Praw Dziecka, Mikołaj Pawlak. Wskazał na aktualność i wagę tegorocznego hasła, by ojciec rzeczywiście był, prowadził i chronił: „O to apeluję, bo od ojców, od tej postawy bezpieczeństwa, wychowania, zależy przyszłość, zależą kolejne pokolenia. Zależy to, by nasze dzieci, tak maluchy jak starsza młodzież, kiedyś w tym samym miejscu za 20–30 lat mogły się zebrać ze swoimi dziećmi i powiedzieć ‘tato bądź, prowadź i chroń’. Za to wam dziękuję. Bądźmy dalej razem. A takie spotkania za życiem, dla życia, utwierdzają mnie w tym, że warto było zostać Rzecznikiem Praw Dziecka chociażby dla tej jednej chwili rok temu przed Trybunałem Konstytucyjnym”.

Podczas marszu odtwarzane były fragmenty wypowiedzi bł. kard. Stefana Wyszyńskiego dotyczące wartości ludzkiego życia.

Narodowy Marsz Życia i Rodziny zakończył się przed 13.00 przy Kościele Świętego Krzyża, gdzie dla uczestników odprawiona została Msza święta, podczas której homilię wygłosił ks. Dominik Chmielewski.

Jak wskazują organizatorzy Narodowego Marszu Życia i Rodziny powołujący się na badania CBOS, aż 30 proc. młodych Polaków w trudnych chwilach nie może liczyć na własnego ojca. Co więcej, jedynie 15 proc. przedstawicieli młodego pokolenia chętnie rozmawia z ojcem. Pomimo tego, ponad 40 proc. młodych Polaków najbardziej zależy na uznaniu ze strony własnego taty. Te zaskakujące statystyki oraz społeczna konieczność publicznego przypomnienia roli i znaczenia ojca dały asumpt do przeprowadzenia w tym roku Marszu pod hasłem „Tato – bądź, prowadź, chroń”.

Narodowy Marsz Życia i Rodziny był okazją do radosnego, wspólnego zamanifestowania przywiązania do wartości prorodzinnych oraz wartości pro-life. Narodowy Marsz Życia i Rodziny odbył się pod patronatem Konferencji Episkopatu Polski. Specjalnego błogosławieństwa dla wszystkich uczestników i organizatorów wydarzenia udzielili warszawscy pasterze – kard. Kazimierz Nycz oraz bp Romuald Kamiński.

JB

Źródło: KAI

Artykuł Warszawa: Narodowy Marsz Życia i Rodziny pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Interdyscyplinarna Akademia Bioetyki uruchamia Bioethics Lab – cykl spotkań oparty o wykłady wybitnych ekspertów mające na celu bieżącą identyfikację i wypracowanie odpowiedzi na aktualne zagrożenia bioetyczne związane z rozwojem cywilizacyjnym, a także dyskusję na gorące tematy w bioetyce i nauce.

28 września wykład inaugurujący „Bioetyka. Spotkajmy się” wygłosi prof. Błażej Kmieciak – pedagog specjalny, socjolog prawa i bioetyk, przewodniczący Państwowej Komisji ds. Pedofilii.

„Mało jest tematów tak istotnych i tak emocjonujących jak tematy bioetyczne – dotyczące początku życia, jego trwania, a także umierania człowieka” – mówi dr hab. n. praw. Błażej Kmieciak, prof. UM w Łodzi, który zainauguruje cykl Bioethics Lab. W czasie wykładu „Bioetyka. Spotkajmy się” będzie próbował wyjaśnić, że „bioetyka to nie tylko dywagacje filozofów, ale rzeczywistość każdego człowieka” – Pytania: zaszczepić się czy nie? pójść na diagnostykę prenatalną czy nie? oddać rodzica do hospicjum czy nie? – to są pytania bioetyczne – zwraca uwagę.

Prof. Kmieciak przekonuje, że mimo różnic światopoglądowych czy odmiennych doświadczeń – są przestrzenie, w których możemy się spotkać. Podkreśla, że nie chodzi o przekonywanie się na siłę, ale o dialog. „Jeżeli w dyskusjach dotyczących in vitro, aborcji, dylematów dotyczących zastosowania różnych technik medycznych, czy umierania spojrzymy na człowieka jako pacjenta, to staje się on dla każdego z nas elementem troski. Z takiej perspektywy łatwiej będzie nam znaleźć wspólną płaszczyznę walki o godność człowieka” – mówi bioetyk i zapowiada, że obok przykładów ze swojej praktyki będzie przywoływał także sytuacje bioetyczne z filmów, także fabularnych.

Wykład prof. Błażeja Kmieciaka będzie dostępny od wtorku 28 września od godz. 17.30, a we czwartek 30 września o godz. 17.30 zaplanowana jest sesja Q&A, w czasie której ekspert będzie na żywo odpowiadał na nadesłane pytania. Oba wydarzenia zostaną udostępnione w serwisie YouTube na kanale Interdyscyplinarnej Akademii Bioetyki. Wystarczy się zapisać korzystając z formularza dostępnego na stronie www.akademiabioetyki.pl.

Dr hab. n. praw. Błażej Kmieciak, prof. UM w Łodzi, pedagog specjalny, socjolog prawa i bioetyk, jest absolwentem resocjalizacji, socjologii i podyplomowych studiów w zakresie prawa medycznego i bioetyki. Ukończył Szkołę Praw Człowieka organizowaną przez Helsińską Fundację Praw Człowieka oraz Szkołę Profilaktyki Uzależnień w Warszawie. Posiada uprawnienia mediatora. Odbywał kurs z zakresu bioetyki organizowany przez Kennedy Institute of Ethics, Uniwersytetu Georgetown oraz półroczne szkolenie dotyczące praktyki w przestrzeganiu praw dziecka oraz przeciwdziałaniu przemocy wobec dzieci organizowane przez Center for Health and Human Rights Uniwersytetu Harvard i Organizację Narodów Zjednoczonych. Przez osiem lat pełnił funkcję Rzecznika Praw Pacjenta Szpitala Psychiatrycznego. W tym czasie kierował również działem „bioetyka” portalu biotechnologia.pl. Był przewodniczącym zespołu przy Rzeczniku Praw Pacjenta ds. opracowania standardów postępowania w terapiach medycznych stosowanych w okresie kończącego się życia. Był członkiem Zespołu ds. Ochrony Autonomii Rodziny i Życia Rodzinnego przy Ministerstwie Sprawiedliwości. Pracuje w Zakładzie Prawa Medycznego Uniwersytetu Medycznego w Łodzi. Od 2020 r. jest przewodniczącym Państwowej Komisji ds. Pedofilii.

Bioethics Lab to nowatorski dwuletni cykl spotkań kierowany głównie do międzynarodowej społeczności bioetyków i naukowców z różnych dziedzin oparty o interdyscyplinarne wykłady wybitnych ekspertów. Dostęp do dyskusji i wykładów będzie bezpłatny, otwarty dla wszystkich zainteresowanych, w tym studentów.

Bioethics Lab to jeden z projektów w ramach powstałej w Krakowie Interdyscyplinarnej Akademii Bioetyki, której celem jest popularyzacja nauki, rozwój bioetyki i edukacji bioetycznej w Polsce, a także promocja wiedzy i badań naukowych w zakresie nauk przyrodniczych i medycznych, które są nieodłącznie związane z licznymi, wciąż nowymi dylematami natury etycznej.

Interdyscyplinarna Akademia Bioetyki została objęta honorowym patronatem Ministra Edukacji i Nauki.

Szczegóły na www.akademiabioetyki.pl.

Informujemy, że od października w każdą drugą środę miesiąca odbywać się będą edukacyjne webinary pro-life dla młodzieży i dorosłych. Organizowane są przez Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka. Na internetowe spotkania zapraszamy o godz. 19.00.

Spotkania poprowadzi Magdalena Guziak-Nowak, dyrektor projektów edukacyjnych i sekretarz Zarządu Polskiego Stowarzyszenia Obrońców Życia Człowieka.

Do udziału zapraszamy wszystkich, którym leży na sercu ochrona ludzkiego życia i którzy chcą pogłębić swoją wiedzę oraz zdobyć argumenty do dyskusji o początku ludzkiego życia i aborcji. Podczas webinarów przekazujemy wiedzę w przystępnej formie, popartą naukowymi badaniami z całego świata. Więcej na temat webinarów: pro-life.pl/webinary/

JB
Źródło: akademiabioetyki.pl

Artykuł Co to jest bioetyka i jak o niej rozmawiać? – prof. Błażej Kmieciak zainauguruje cykl spotkań Bioethics Lab pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Departament Zdrowia i Opieki Społecznej (HHS) w USA udostępnił 252 strony dotychczas nieznanych dokumentów, które potwierdzają barbarzyńskie praktyki stosowane na Uniwersytecie w Pittsburghu. Były wycinane wcześniakom nerki, serca, gonady, mózg, pęcherze do celów badawczych podczas, gdy dzieci jeszcze żyły.

Opublikowanie raportu na temat działań uniwersytetu w Pittsburghu, było możliwe tylko dzięki ustawie o Dostępie do Informacji (FOIA). W raporcie przedstawionym przez Judicial Watch i Centrum Postępu Medycznego (CMP), Narodowy Instytut Zdrowia (NIH) przyznał około 32 miliona dolarów Uniwersytetowi w Pittsburghu na zorganizowanie banku tkanek od nienarodzonych dzieci między 6 a 42 tygodniem ciąży.

„Dokumenty te pokazują, że pieniądze podatników są wykorzystywane do przekształcenia Uniwersytetu w Pittsburghu w kompleksowy sklep z tkankami ludzkich płodów – od pozyskiwania tkanki z aborcji selektywnych, poprzez »podział« i składowanie szczątków ludzkich, po dystrybucję i wysyłkę pozyskanej tkanki” – powiedział Tom Fitton, prezydent Judicial Watch.

Dziennikarz śledczy, David Daleiden, który nagrał z ukrycia film udawadniający handel organami dzieci z późnych aborcji przez Planned Parenthood, sugeruje, że dzieci poddawane są późnej aborcji i mogą być dostarczane żywe do centrum badawczego, tuż przed pobraniem ich narządów.

„Niektóre dzieci w łonie matki są na tyle dojrzałe, że są zdolne do samodzielnego przeżycia podczas tych późnych aborcji, które de facto są prowokowanym przedwczesnym porodem, często rodzą się żywe i dopiero później są zabijane w celu pobrania narządów. Są źródłem dochodów Uniwersytetu w Pittsburghu oraz korporacji aborcyjnej Planned Parenthood, która wspiera ten proceder” – powiedział Daleiden.

Jak podaje Centrum Postępu Medycznego w udostępnionych dokumentach Uniwersytetu w Pittsburghu opisana została procedura prowokowanego porodu, która jest wykorzystywana w celu pozyskania tkanek lub organów do badań.

Późne aborcje wywołane porodem mają na celu zabicie dziecka będącego jeszcze w łonie matki. Aborcjonista zazwyczaj wstrzykuje digoksynę lub inną truciznę do serca nienarodzonego dziecka, aby doprowadzić do jego zgonu. Następnie wywoływany jest poród, aby matka urodziła ciało martwego dziecka. Ta metoda jest stosowana w późniejszych aborcjach w drugim i trzecim trymestrze ciąży.

Centrum Postępu Medycznego odkryło, że naukowcy żądają czystych tkanek płodowych, bez skażenia digoksyną, ponieważ ta trucizna zakłóca prowadzone badania i ich wyniki. Przeprowadzone dochodzenie wskazuje, że nawet 50% takich aborcji doprowadza do urodzenia się żywego noworodka. Judicial Watch i Centrum Postępu Medycznego zauważyli również, że Uniwersytet w Pittsburghu chwalił się oferowaniem „szybkiego dostępu do bardzo wysokiej jakości tkanek”, w tym świeżości części ciała abortowanych dzieci.

Z opublikowanych dokumentów wynika, że Uniwersytet w Pittsburghu rejestrował ciepły czas niedokrwienia w próbkach i podejmował kroki, aby utrzymywać go na minimalnym poziomie zapewniając najwyższą jakość oferowanych próbek biologicznych. Czyli czas pomiędzy aborcją a pobraniem tkanki płodowej był minimalny.

Na Uniwersytecie w Pittsburghu przeprowadzano również badania, w których skórę zamordowanych dzieci przeszczepiano szczurom laboratoryjnym. Te badania były fundowane przez NIAID, które jest zarządzane przez dr Anthony’ego Fauci. Informacje te pochodzą z opublikowanych badań we wrześniu 2020 r. w czasopiśmie „Scientific Reports”. Naukowcy z Uniwersytetu w Pittsburghu opisują w jaki sposób wykorzystali skalpy z abortowanych dzieci do stworzenia „humanizowanych” myszy i szczurów do badania ludzkiego układu odpornościowego. Wraz z badaniem naukowcy opublikowali zdjęcia z ich eksperymentu – przerażające obrazy, które pokazują kępki włosów niemowląt rosnące na gryzoniach.

Dr Tara Sander Lee, starszy pracownik i dyrektor ds. nauk przyrodniczych w pro-life Charlotte Lozier Institute, powiedziała, że „decyzja administracji Biden-Harris o wznowieniu eksperymentów z wykorzystaniem części ciała abortowanych dzieci jest sprzeczna zarówno z etyką, jak i większością obecnej nauki”. Dostępne są lepsze i etyczne alternatywy, takie jak modele dorosłych komórek macierzystych, które są wykorzystywane przez niezliczonych naukowców na całym świecie do opracowywania i wytwarzania zaawansowanych leków do leczenia pacjentów, bez wykorzystywania niewinnego życia nienarodzonych dzieci.+

JB
Źródło: foxnews.com, lifenews.com, centerformedicalprogress.org

Artykuł Eksperymenty płodowe w Pittsburghu pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

W pierwszym dniu obowiązywania w Hiszpanii nowej ustawy dopuszczającej eutanazję, do Trybunału Konstytucyjnego w Madrycie wpłynęły wnioski nakazujące zbadania zgodności nowego prawa z ustawą zasadniczą.

Prawicowe partie PP, Vox i Ciudadanos złożyły skargę do Trybunału Konstytucyjnego. W dokumentach domagano się też tymczasowego wstrzymania wykonywania przyjętej w marcu 2021 r. przez parlament Hiszpanii ustawy.

Zgodnie z przepisami ustawy legalizującej w Hiszpanii eutanazję osoba wnioskująca o tzw. śmierć wspomaganą będzie musiała odbyć szereg konsultacji medycznych potwierdzających, że jest osobą cierpiącą na poważną chorobę, chroniczną, a zarazem nieuleczalną. W ciągu dwóch dni od wstępnej decyzji lekarz musi przeprowadzić z pacjentem rozmowę na temat m.in. możliwości opieki paliatywnej. Jeśli pacjent podtrzyma swoje zdanie, jego stan zdrowotny skonsultowany zostanie z drugim lekarzem, który w ciągu dziesięciu dni oceni, czy spełniono wszystkie wymagania. Substancję uśmiercającą ma podawać personel medyczny, ale istnieje także możliwość na samodzielną aplikację produktu wcześniej przepisanego przez lekarza. Zgodnie z nową ustawą maksymalnie od złożenia wniosku do przeprowadzenia eutanazji nie powinno minąć więcej niż 40 dni. Prawo dotyczy pełnoletnich Hiszpanów lub obcokrajowców legalnie przebywających na terenie Hiszpanii.

W licznych wypowiedziach dotyczących nowego prawa przedstawiciele opozycji parlamentarnej wskazywali, że nowe przepisy „nie chronią dobra pacjentów”, a także są przejawem „cywilizacji śmierci”. Partia Ludowa (PP) i Vox nazwały ustawę radykalną i oskarżyły popierające je ugrupowania o chęć eliminowania chorych dla ulżenia sytuacji ekonomicznej kraju. Lider PP Pablo Casado skrytykował socjalistyczny rząd za podejrzanie szybkie przyjęcie ustawy podczas obowiązującego do 9 maja stanu zagrożenia podczas epidemii Covid-19.

Hiszpania stała się szóstym krajem na świecie i czwartym w UE, po Holandii, Belgii i Luksemburgu, w którym obowiązuje legalna eutanazja.

Pierwszym krajem, który zalegalizował eutanazje była Holandia. Obecnie tamtejsze prawo pozwala, na uśmiercanie także dzieci między 12. a 16. rokiem życia. Jak się okazuje to wciąż za mało, bo aż 84 proc. pediatrów chce, by była ona dostępna także dla dzieci w wieku 1–12. Na przykładzie Holandii widzimy, że cywilizacja śmierci postępuje i staje się jedną z najpowszechniejszych przyczyn zgonów. Niepokojące jest, że kolejne kraje skłaniają się do jej zaakceptowania. Choremu człowiekowi należy ulżyć w jego cierpieniu, ale tylko poprzez opiekę paliatywną opartą na rodzinnej atmosferze w hospicjum.

JB
Źródło: KAI

Artykuł Hiszpania: ustawa legalizująca eutanazję zaskarżona w pierwszym dniu jej obowiązywania pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

95 lat temu, 13 czerwca 1926, urodził się profesor Jérôme Lejeune, francuski genetyk, odkrywca przyczyny występowania zespołu Downa. Ponieważ stanął po stronie dzieci i walczył o ich prawo do życia, nigdy nie dostał zasłużonego Nobla. Dziś wiemy, że jego przełomowe odkrycie mogło nas znacząco przybliżyć także do odkrycia leku na Alzeimera.

„Czy mierząca centymetr istota ludzka zasługuje na szacunek? A jeśli ma czterdzieści centymetrów, to czy zasługuje na szacunek czterdzieści razy mocniej? Ludzie, którzy używają lat i wagi, by kwantyfikować szacunek należny drugiemu człowiekowi, nie kierują się dobrymi intencjami” – powiedział profesor Jérôme Lejeune.

Najpierw nazywany geniuszem – kiedy odkrył, że przyczyną zespołu downa jest dodatkowy, trzeci chromosom, w dwudziestej pierwszej parze. Kiedy nie poparł aborcji dzieci z trisomią, szybko dostał nową etykietę: „łajdak”.

Jego córka, Clara, opowiadała: „Ojciec często jeździł na konferencje do Stanów Zjednoczonych, jako oficjalny francuski ekspert do spraw „skutków promieniowania atomowego”.

Pewnego dnia w gronie naukowców rozgorzała dyskusja na temat aborcji. Przytaczano zwykłe argumenty: o śmierci kobiet na skutek nielegalnych zabiegów, o dzieciach opóźnionych w rozwoju, o moralnych i psychicznych cierpieniach kobiet. Jérôme Lejeune jako jedyny zabrał głos w obronie dzieci. Mówił, że każde z nich jest jedyne w swoim rodzaju, że kwestionuje się tutaj wartość życia człowieka. Na koniec powiedział: „Oto instytut, który miał służyć życiu przekształca się w instytut śmierci. W angielskim była to gra słów: „Institute of Health, Institute of Death”. Wieczorem ja zwykle pisał list do mamy. Umieścił tam również te słowa: „Dziś po południu straciłem mojego Nobla”.

„Na kilka miesięcy przed śmiercią tata razem z jedną z asystentek opublikował bardzo interesujące studium na temat związków między trisomią dwudziestego pierwszego chromosomu i chorobą Alzheimera. Później badania te doczekały się potwierdzenia” – powiedziała jego córka Clara. O co chodzi?

Do opinii publicznej nie przedostają się głosy, że masowe aborcje dzieci z zespołem Downa utrudniają prace nad wynalezieniem leku na Alzheimera. Choroba Alzheimera należy do chorób demencyjnych i prowadzi do stopniowego niszczenia mózgu. Rozwija się powoli, latami. Może wpływać na mowę, pamięć, podejmowanie decyzji. Cierpią na nią głównie osoby starsze. Alzheimer jest chorobą kosztowną, szacuje się, że na świecie zapadły na nią ponad czterdzieści cztery miliony ludzi i liczba chorych gwałtownie rośnie. To choroba demokratyczna, bo cierpią na nią i biedni i bogaci np. prezydent Ronald Reagan czy Charles Kuen Kao, wybitny fizyk, „ojciec światłowodów”, noblista z 2009 roku.

Wzrost liczby chorych na Alzheimera i kosztów opieki spowodował gorączkowe poszukiwanie mechanizmów demencji i skutecznego leku. Okazało się, że wśród dzieci z zespołem Downa mechanizm powstawania wczesnej demencji jest dokładnie taki sam, jak u starszych z chorobą Alzeimera. U dzieci z trisomią 21 demencja nie rozwija się w tak szybkim tempie.

Dzieci w jakiś sposób nauczyły się sobie z nią radzić, w przeciwieństwie do starszych, u których choroba postępuje zwykle dość szybko. Dzieci z zespołem Downa nierzadko osiągają kilkadziesiąt lat życia bez bardzo wyraźnych oznak demencji.

Profesor Andrea Pfeifer, dyrektor generalny szwajcarskiej firmy farmaceutycznej uważa, że badanie populacji z zespołem Downa ma kluczowe znaczenie dla opracowania skutecznych terapii dla wszystkich osób z chorobą Alzheimera. Pozwala to na testowanie potencjalnych leków na chorobę Alzheimera w bardziej jednorodnej grupie i na wcześniejszym etapie rozwoju objawów choroby Alzheimera, niż byłoby to możliwe w innym przypadku.

Co to oznacza? Że być może rozwiązanie zagadki Alzheimera było na wyciągnięcie ręki. To brzmi niezręcznie, ale dzieci z zespołem Downa mogą być „kluczem” do opracowania leku dla ich starzejących się rodziców i dziadków.

Pierwszy problem polega jednak na tym, że najpierw trzeba chcieć je przyjąć, a – jak wiemy – w niektórych krajach europejskich dzieci z trisomią 21 prawie się nie rodzą. Może gdyby było inaczej, w badaniach klinicznych nad lekiem na Alzheimera bylibyśmy o pięćdziesiąt lat do przodu?

To zgubiony skarb, zaprzepaszczona szansa, bo egoistyczny i despotyczny człowiek wie lepiej, kto ma żyć, a kto umrzeć jeszcze w łonie matki. Profesor Lejeune miał rację, domagając się leczenia dzieci z zespołem Downa, a nie ich prenatalnej selekcji.

MN
Fot.: Fundacja im. Jérôme’a Lejeune’a

Artykuł Jérôme Lejeune – walczył o dzieci z trisomią pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Piąte dziecko zostało znalezione w Oknie Życia im. bł. Edmunda Bojanowskiego w Częstochowie. Dziewczynka w dobrym stanie trafiła na badania do szpitala. Rodzice dziecka sami zgłosili się na policję. Sprawą zajmie się teraz sąd rodzinny.

„ (…) po północy w naszym oknie życia pozostawiona została dziewczynka ok. 3–4 miesięcy życia z cechami zespołu Downa. Dziewczynka jest zadbana, bardzo ładnie ubrana” – mówiła s. Barbara Kaczmarczyk, dyrektor Domu Życia im. Leonii Nastał w Częstochowie, prowadzonego przez Zgromadzenie Sióstr Służebniczek Najświętszej Maryi Panny Niepokalanie Poczętej.

Dziewczynka miała ubranka na zmianę, nie było natomiast przy niej żadnego listu od rodziców: „Osoba, która przyniosła dziecko pozostawiła również reklamówkę z ubrankami na przebranie. Jak zawsze w takiej sytuacji zostało wezwane pogotowie i policja. Dziecko zostało przebadane przez lekarza i aktualnie przebywa w szpitalu” – dodała s. Kaczmarczyk.

W sobotę rano rodzice dziewczynki zgłosili się na policję, gdzie zostali przesłuchani: „Ze względu na charakter sprawy i dobro toczącego się postępowania na tym etapie nie udzielamy informacji na temat ustaleń dokonanych w trakcie czynności z udziałem rodziców – powiedział mł. asp. Sowiński. Jak poinformował mł. asp. Sowiński, nie było podstaw, aby postawić rodzicom zarzuty związane np. z nieodpowiednią opieką nad dziewczynką.

Częstochowskie Okno Życia im. bł. Edmunda Bojanowskiego znajduje się przy Domu Życia prowadzonym przez siostry służebniczki przy ul. św. Kazimierza 1.

Okno Życia zostało uroczyście otwarte i poświęcone 28 grudnia 2008 r. przez abp. Stanisława Nowaka, ówczesnego metropolitę częstochowskiego. Powstało z inicjatywy Caritas archidiecezji częstochowskiej i Sióstr Służebniczek Najświętszej Maryi Panny (służebniczek starowiejskich).

Można w nim zostawić dziecko, którego matka nie chce lub nie może wychować. Najpierw trafia ono do szpitala, a potem do nowej rodziny.

Regionalna Placówka Opiekuńczo-Terapeutyczna „Dom Życia” im Leonii Nastał to placówka, która zapewnia całodobową opiekę i wychowanie dzieciom wymagającym szczególnej opieki, które ze względu na stan zdrowia wymagający stosowania specjalistycznej opieki i rehabilitacji nie mogą zostać umieszczone w rodzinnej pieczy zastępczej lub w placówce opiekuńczo-wychowawczej.

W częstochowskim Oknie Życia swoje bezpieczne miejsce znalazło już 5 dzieci. Pierwsze dziecko – ok. 3- miesięczny chłopczyk znalazł się w nim dnia 31. 05. 2010 r. W roku 2013 schronienie w “Oknie Życia” znalazło troje dzieci, byli to chłopcy zaraz po urodzeniu – w marcu, we wrześniu i w październiku. Teraz w 2021 roku schronienie znalazła dziewczynka.

Listę wszystkich Okien Życia w całej Polsce można znaleźć na stronie Caritas Polska: http://www.caritas.pl/okna-zycia-adresy/

JB
Źródło: KAI

Artykuł Częstochowa: Dziecko w oknie życia pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

„Ekologia prokreacji” to element szerokiego projektu edukacyjnego, służącego ochronie życia jako wartości fundamentalnej.

Wydanie materiałów zawartych w tej książce wynika z prawa do rzetelnej informacji, wymienionego m.in. w „Deklaracji Promocji Praw Pacjenta w Europie”. Znaczenie tego prawa akcentują także naukowcy zajmujący się badaniem różnych aspektów prokreacji.

„Większość kobiet pragnie informacji na temat każdego potencjalnego ryzyka, nawet takiego, które lekarze mogą oceniać jako mało poważne, błahe czy rzadko występujące” – wynika z badania przeprowadzonego wśród 1807 kobiet zgłaszających się do oddziału ginekologiczno-położniczego w Milwaukee w Wisconsin. Kobiety chcą być także informowane o alternatywnych rozwiązaniach („Journal of Medical Ethics”, 2006; 32, s. 437).

„Techniki używane podczas procedury in vitro powinny być traktowane jako potencjalnie teratogenne (powodujące wady płodu), a informacje na ten temat powinny być przekazywane (…) opinii publicznej” („Fertility & Sterility”, Vol. 84, nr 5, 2005, s. 1307).

„Kobiety powinny być świadome ryzyka, jakie przerwanie ciąży stwarza nie tylko dla ich zdrowia, ale także dla ich przyszłego potencjału reprodukcyjnego” („International Journal of Obstetrics and Gynaecology”, Vol. 116, 2009, s. 1439).

„Kobiety powinny być świadome potencjalnego zagrożenia dla ich przyszłych zdolności rozrodczych, jakie może stwarzać aborcja” („Clinical Obstetrics & Gynecology”, Vol. 24, 2010, s. 679).

„W czasach, gdy prawa kobiet akcentowane są tak otwarcie na arenie politycznej, godnym pożałowania jest fakt, że tym samym kobietom odmawia się prawa do poznania prawdy o raku piersi, którego zwiększone ryzyko spowodowane jest aborcją” („Journal of American Physicians and Surgeons”, Vol. 10, nr 4, 2005, s. 109).

Brytyjski Royal College of Obstetricians and Gynaecologists zaleca lekarzom informowanie kobiet o możliwych komplikacjach wynikających z przeprowadzania aborcji („Evidence-based Clinical Guideline”, nr 7, 2011 s. 41). 

Książka dostępna jest on-line pod adresem: www.ekologiaprokreacji.pl.

W wersji drukowanej książkę zamówić można:

• wypełniając formularz zamieszczony poniżej
• telefonicznie w godzinach 8.00 – 16.00 pod numerem 12 311 02 61
• pisząc na adres:

Polskie Stowarzyszenie Obrońców Człowieka
ul. Krowoderska 24/6
31–142 Kraków

• e‑mailem: zamawiam@pro-life.pl

Formularz zamówienia:

Osoba

Pan Pani Ksiądz Brat Siostra

Imię

Nazwisko

E‑mail

Ulica

Numer domu i mieszkania

Kod

Miejscowość

Książki – liczba

Uwagi

RODO

Zapoznałem (-am) się z Klauzulą o przetwarzaniu danych osobowych i akceptuję jej treść.

Zamawiam książkę

Artykuł „Ekologia prokreacji. Vademecum” pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Grupa brytyjskich posłów pro-life opracowała wniosek parlamentarny, przedstawiający najnowsze dowody na odczuwanie bólu przez dziecko w życiu płodowym. Odnotowując najnowsze ustalenia naukowców wzywają rząd do pilnego przeglądu oficjalnych wytycznych w dziedzinie medycznych interwencji, w tym aborcji.

Międzypartyjna Parlamentarna Grupa Pro-Life opublikowała raport na temat wrażliwości i odczuwania bólu przez dziecko w łonie matki. Z badań naukowców wynika, że od 12 tygodnia nienarodzone dzieci odczuwają ból. Istnieją także mocne dowody, że dzieje się to nawet wcześniej.

Rząd Wielkiej Brytanii przyznał niedawno, że nienarodzone dzieci przechodzące operację rozszczepu kręgosłupa w ramach publicznej służby zdrowia (NHS) od 20. tygodnia życia otrzymują znieczulenie. Tymczasem, jak stwierdza poselski raport, nie mają na nie szans dzieci między 14. a 24. tygodniem życia, poddawane aborcji poprzez rozczłonkowanie ich ciała. Tak samo jest w przypadku aborcji dokonywanej chlorkiem potasu, wstrzykiwanym do serca dziecka w 22. tygodniu życia. Jak odnotowuje organizacja Human Rights Watch: chlorek potasu podawany jest w zastrzyku więźniom skazanym na karę śmierci. Podany bez znieczulenia przynosi „potworny ból”.

W 2019 roku w Anglii i Walii dokonano 3323 aborcje po 20. tygodniu życia dziecka. Ana Maria Tudor, cytowana w raporcie, zabijając dziecko w 23. tygodniu ciąży „twierdzi, że nigdy nie została poinformowana, że jej nienarodzone dziecko może cierpieć podczas zabiegu aborcji”. Kobieta uważa, że nie dysponując tą informacją nie była w pełni świadoma przy podejmowaniu decyzji o aborcji, dlatego wniosła sprawę do sądu.

We wniosku Early Day Motion 1340 (EDM 1340) posłowie wzywają rząd do zmiany przepisów prawa i objęcia prawem do znieczulenia niemowlęta po 12. tygodniu życia we wszystkich inwazyjnych procedurach medycznych, w tym aborcji.

Raport dołączony do wniosku przytacza badania naukowców: dr Stuarta WG Derbyshire i Johna C Bockmanna PA opublikowane w Journal of Medical Ethics, które potwierdzają pogląd, że niemowlęta w łonie matki odczuwają ból już od 12. tygodnia ciąży. Tymczasem jest to kwestia, której unika medyczny establishment, stojąc na stanowisku, że nienarodzone dziecko nie może odczuwać bólu przed upływem 24. tygodni. Akurat taki jest limit czasowy większości aborcji dokonywanych w Wielkiej Brytanii.

Jak komentuje organizacja Right to Life: „Kiedy pojawiają się dowody na to, że nienarodzone dziecko może odczuwać ból, a posłowie zwracają uwagę na ten fakt, miejmy nadzieję, że ten konsensus zacznie się rozpadać. Dowody na to, że niemowlęta mogą odczuwać ból w macicy i podczas wielu aborcji, podkreślają człowieczeństwo nienarodzonego dziecka i stanowią kolejny ważny powód do wprowadzenia przepisów chroniących nienarodzone dziecko”.

Te potwierdzone naukowo fakty dowodzą, że nienarodzone dziecko już od 12. tygodnia życia w łonie matki posiada receptory bólu. Jak wskazuje wiele lekarzy, w tym neurolog dr Paul Ranalli, nienarodzone dzieci odczuwają ból bardziej silnie niż dorośli, ponieważ nie wykształcił się u nich jeszcze całkowicie system nerwowy, w tym mechanizm odpowiedzialny za uśmierzanie bólu.

JB
Źródło: KAI

Artykuł Wielka Brytania: raport o cierpieniu abortowanych dzieci pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Każdy z nas powstał jako jedna ze 150 miliardów kombinacji genetycznych. Co więcej, życie ludzkie rozpoczyna się od poczęcia. Od wtedy jest ciągiem celowych, zaprogramowanych genetycznie zmian, dzięki którym maleńka komórka szybko rozwinie się w noworodka, niemowlę, dziecko, nastolatka, osobę dojrzałą, starca.

I wielu to wystarcza – nauka stoi po stronie życia. Analiza badań naukowych z całego świata potwierdza, że człowiek żyje od poczęcia, że już w łonie matki zyskuje świadomość i czuje ból, że choć na wczesnym etapie rozwoju jest zupełnie zależny od matki, to jednak od początku jest od niej odrębny i w żadnym momencie nie jest fragmentem jej ciała, lecz nową osobą ludzką.

Zatem żeby być pro-life, nie trzeba być osobą wierzącą – wystarczy być osobą uczciwą. Odkrywanie prawdy o pięknie i godności ludzkiego życia jest zadaniem doniosłym i… trudnym. W starotestamentalnej Księdze Mądrości znajdujemy cytat, który był jednym z najbardziej inspirujących dla śp. inż. Antoniego Zięby (1948–2018), założyciela Polskiego Stowarzyszenia Obrońców Życia Człowieka: Mozolnie odkrywamy rzeczy tej ziemi, z trudem znajdujemy, co mamy pod ręką (Mdr 9, 16). Na szczęście, nie musimy liczyć tylko na własne siły. Ponadto, w naszej służbie życiu mamy coś o wiele cenniejszego niż nawet najnowsze badania z prestiżowych czasopism medycznych.

Ty bowiem utworzyłeś moje nerki, Ty utkałeś mnie w łonie mej matki. Dziękuję Ci, że mnie stworzyłeś tak cudownie, godne podziwu są Twoje dzieła. I dobrze znasz moją duszę, nie tajna Ci moja istota, kiedy w ukryciu powstawałem, utkany w głębi ziemi. (Psalm 139, 13–15)

Naszymi myślami chcemy w nim objąć wszystkie dzieci nienarodzone, ich mamy, rodziców otrzymujących trudną diagnozę prenatalną. Będziemy się modlić za pielęgniarki, położne i lekarzy, za polityków i dziennikarzy oraz wszystkie osoby domagające się zabijania dzieci nienarodzonych. Wielką potrzebą jest aktualnie zwiększenie pomocy finansowej dla rodziców chorych dzieci oraz troska o rozwój hospicjów perinatalnych – także te konkretne sprawy chcemy objąć modlitwą.

Tydzień Modlitw o Ochronę Życia rozpocznie się w liturgiczne wspomnienie św. Józefa (19 marca), a zakończy w Dzień Świętości Życia (25 marca).

Codziennie będziemy odmawiać litanię do św. Józefa, modlitwę ułożoną przez św. Jana Pawła II i zaczerpniętą z encykliki Evangelium vitae oraz krótkie rozważanie. Zachęcamy, aby zaprosić do wspólnej modlitwy członków Rodziny, Przyjaciół, Znajomych ze wspólnot. W świecie, który dzieli dzieci na „chciane” i „niechciane”; w świecie, w którym zabija obojętność i fałszywa litość, potrzebujemy na nowo usłyszeć EWANGELIĘ ŻYCIA.

 

Magdalena Guziak-Nowak
dyrektor ds. edukacji sekretarz zarządu PSOŻC

Wojciech Zięba
prezes zarządu PSOŻC

Listy nadesłane przez Księży Biskupów:

E‑maile nadesłali ks. abp Wojciech Polak – Metropolita Gnieźnieński, Prymas Polski, ks. abp Józef Górzyński – Metropolita Warmiński oraz ks. bp Janusz Ostrowski – Biskup Pomocniczy Archidiecezji Warmińskiej.

Włącz się w „Tydzień modlitw o ochronę życia”!
Zamów bezpłatne materiały pro-life i rozdaj je w rodzinie i wśród znajomych!

1. Jeżeli chcesz dołączyć do naszej inicjatywy, wpisz swoje dane.
2. Wypełnij formularz kontaktowy, abyśmy mogli przesłać Ci bezpłatne materiały pro-life.
3. Na Twój adres e‑mail wyślemy potwierdzenie udziału w modlitwie.

Osoba

Pan Pani Ksiądz Brat Siostra

Imię

Nazwisko

E‑mail

Zamawiam bezpłatne broszury o „Tygodniu modlitw o ochronę życia”. W przypadku większej liczby egzemplarzy, prosimy o kontakt telefoniczny: 12 421–08-43.

Materiały pro-life – liczba

Zamawiam bezpłatne materiały w obronie życia.

Ulica i numer

Kod i miejscowość

Uwagi

Newsletter

Zamawiam newsletter Polskiego Stowarzyszenia Obrońców Życia Człowieka.

Zapoznałem (-am) się z Klauzulą o przetwarzaniu danych osobowych i akceptuję jej treść

Zapoznałem (-am) się z Klauzulą o przetwarzaniu danych osobowych i akceptuję jej treść.

Potwierdzam

Zapisać można się także telefonicznie: 12 311 02 60.

Do pobrania: broszura PDF o „Tygodniu modlitw o ochronę życia”

Do pobrania: broszura PDF o „Tygodniu modlitw o ochronę życia” (format A4 do wydruku)

Do pobrania: broszura PDF o „Tygodniu modlitw o ochronę życia”

Do pobrania: broszura PDF o „Tygodniu modlitw o ochronę życia” (format A4 do wydruku)

Tydzień modlitw o ochronę życia

Rozważania: Krzysztof Niewiadomski OFMCap
Imprimatur: Za zezwoleniem Kurii Metropolitalnej w Krakowie z dnia 14 stycznia 2021 r.
Nr 101/2021. Cenzor: ks. dr Stanisław Szczepaniec.

Plan na każdy dzień:

Rozważanie na bieżący dzień (str. 4–8) 2. Litania do św. Józefa (str. 8–9) 3. Modlitwa św. Jana Pawła II z Encykliki „Evangelium Vitae” (str. 9)

Dzień 1

O odwagę dla rodziców, by każde dziecko przyjęli z miłością oraz o solidarność z rodzinami otrzymującymi trudną diagnozę prenatalną dla ich dzieci

Z listu papieża Franciszka na rok św. Józefa Patris corde: Józef jest głęboko zaniepokojony w obliczu niewytłumaczalnej ciąży Maryi: nie chce Jej „oskarżać publicznie”, ale postanawia „oddalić Ją potajemnie” (Mt 1, 19). W pierwszym śnie anioł pomaga mu rozwiązać jego poważny dylemat: „Nie bój się wziąć do siebie Maryi, twej Małżonki; albowiem z Ducha Świętego jest to, co się w Niej poczęło.

Porodzi Syna, któremu nadasz imię Jezus, On bowiem zbawi swój lud od jego grzechów” (Mt 1, 20–21). Jego reakcja była natychmiastowa: „Zbudziwszy się ze snu, Józef uczynił tak, jak mu polecił anioł Pański” (Mt 1, 24). Dzięki posłuszeństwu przezwyciężył swój dramat i ocalił Maryję.

Czasem Pan Bóg zaskakuje nas swoimi planami, jednak dzięki posłuszeństwu Jego woli możemy zaskoczenie i smutek, a nawet dramat, zamieniać w miłość, pokój i radość. Módlmy się za rodziców, aby nie bali się „wziąć do siebie”, przyjąć dziecka, którego narodzenie jest już w planach Bożych. Prośmy o solidarność dla nas wszystkich z tymi, którym Bóg powierzył chore dziecko.

Dzień 2

O zwiększenie pomocy dla osób niepełnosprawnych ze strony państwa

Z listu papieża Franciszka Patris corde: Jeśli czasami Bóg zdaje się nam nie pomagać, nie oznacza to, że nas opuścił, ale że pokłada w nas ufność w to, co możemy zaplanować, wymyślić, znaleźć. Jest to ta sama odwaga twórcza, jaką wykazali się przyjaciele paralityka, którzy, by przedstawić go Jezusowi, spuścili go z dachu (por. Łk 5, 17–26). Trudność nie powstrzymała śmiałości i uporu owych przyjaciół. Byli przekonani, że Jezus może uzdrowić chorego i „nie mogąc z powodu tłumu w żaden sposób go przynieść, wyszli na płaski dach i przez powałę spuścili go wraz z łożem w sam środek przed Jezusa.

Nieszczęścia i choroby to także okazja do tego, aby świadczyć innym pomoc, aby wykazać się odwagą, pomysłowością, dobrocią. Módlmy się, aby środki finansowe, które są do dyspozycji organów władzy państwowej, zostały odpowiednio przeznaczone, aby zapewnić wystarczającą pomoc dla osób niepełnosprawnych, abyśmy jako społeczeństwo mogli wspólnie „nieść” pomoc wszystkim wymagającym szczególnej troski.

Dzień 3

O prawo do życia dla każdego człowieka, odrzucenie prób szukania kompromisowych rozwiązań nowej eugeniki oraz o respektowanie przez polityków prawa Bożego

Z listu papieża Franciszka Patris corde: W Egipcie Józef ufnie i cierpliwie oczekiwał od anioła obiecanego powiadomienia, by powrócić do swojego kraju. Gdy tylko Boży posłaniec, w trzecim śnie, poinformowawszy go, że ci, którzy usiłowali zabić Dziecię, nie żyją, kazał mu wstać, zabrać ze sobą Dziecię i Matkę, i wrócić do ziemi Izraela (por. Mt 2, 19–20), po raz kolejny był bez wahania posłuszny: „Wstał, wziął Dziecię i Jego Matkę i wrócił do ziemi Izraela” (Mt 2, 21).

Módlmy się, aby nasz kraj, Polska, był bezpiecznym domem dla każdego człowieka, dla każdego dziecka; żeby był domem, do którego powraca się chętnie z każdej podróży. Módlmy się, aby prawo w Polsce nie pozwalało na zabijanie dzieci, aby takie usiłowania były z góry skazane na porażkę.

Dzień 4

O rozwój hospicjów perinatalnych

Z listu papieża Franciszka Patris corde: Dziecię Jezus jest Tym, który powie: „Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili” (Mt 25, 40).

Tak więc każdy potrzebujący, każdy ubogi, każdy cierpiący, każdy umierający, każdy obcy, każdy więzień, każdy chory to „Dziecię”, którego Józef nadal strzeże. Dlatego św. Józef jest przyzywany jako opiekun nieszczęśliwych, potrzebujących, wygnańców, cierpiących, ubogich, umierających. I właśnie dlatego Kościół nie może nie kochać przede wszystkim ostatnich, ponieważ Jezus umiłował ich szczególnie, sam utożsamił się z nimi. Od Józefa musimy nauczyć się tej samej troski i odpowiedzialności: kochać Dziecię i jego Matkę; kochać sakramenty i miłosierdzie; kochać Kościół i ubogich. Każde z nich jest zawsze Dziecięciem i Jego Matką.

Matka Teresa z Kalkuty zauważyła, że na tym świecie najbardziej ubogimi są dzieci, którym odmawia się prawa do narodzenia. Przez wstawiennictwo św. Józefa powierzajmy je Bogu, szczególnie te z nich, które obarczone są wadami letalnymi.

Módlmy się, aby nie brakowało w naszej Ojczyźnie dobrze wyposażonych hospicjów opiekujących się chorymi dziećmi w okresie okołoporodowym.

Dzień 5

O prawe sumienie dla lekarzy, położnych, pielęgniarek i farmaceutów

Z listu papieża Franciszka Patris corde: Bóg interweniuje poprzez wydarzenia i ludzi. Józef jest człowiekiem, przez którego Bóg troszczy się o początki historii odkupienia. Jest on prawdziwym „cudem”, dzięki któremu Bóg ocala Dziecię i Jego Matkę.

Bóg działa, ufając w twórczą odwagę tego człowieka, który przybywając do Betlejem i nie znajdując miejsca, gdzie Maryja mogłaby porodzić, przystosowuje stajnię i urządza, tak aby stała się jak najbardziej gościnnym miejscem dla przychodzącego na świat Syna Bożego (por. Łk 2, 6–7).

Święty Józef urządził odpowiednio stajenkę betlejemską, aby mogła być miejscem bezpiecznych narodzin Dzieciątka Jezus. Módlmy się, aby pracownicy służby zdrowia, na wzór Przybranego Ojca Jezusa, byli odważnymi współpracownikami planu stworzenia, którzy czynią medycynę „miejscem” bezpiecznym dla każdego człowieka, szczególnie tego najbardziej bezbronnego.

Dzień 6

O prawe sumienie dla dziennikarzy i ludzi mediów

Z listu papieża Franciszka Patris corde: Praca staje się uczestnictwem wręcz w dziele zbawienia, okazją do przyspieszenia nadejścia królestwa Bożego, rozwijania swoich przymiotów i cech, oddając je na służbę społeczeństwa i wspólnoty.

Praca staje się okazją nie tylko do spełnienia samego siebie, ale przede wszystkim dla tej podstawowej komórki społeczeństwa, jaką jest rodzina.

Módlmy się, aby dziennikarze i ludzie mediów byli świadomi znaczenia swojej pracy i budowali dobro w sobie i w innych, a nigdy nie burzyli tego, co jest prawdziwe i piękne. Prośmy, aby przekaz będący ich dziełem służył rodzinie i jej misji przekazywania życia.

Dzień 7

O opamiętanie dla domagających się zabijania nienarodzonych dzieci

Z listu papieża Franciszka Patris corde: Św. Paweł VI zauważa, że ojcostwo św. Józefa wyrażało się konkretnie w tym, że „uczynił ze swego życia służbę, złożył je w ofierze tajemnicy wcielenia i związanej z nią odkupieńczej misji; posłużył się władzą, przysługującą mu prawnie w świętej Rodzinie, aby złożyć całkowity dar z siebie, ze swego życia, ze swej pracy; przekształcił swe ludzkie powołanie do rodzinnej miłości w ponadludzką ofiarę z siebie, ze swego serca i wszystkich zdolności, w miłość oddaną na służbę Mesjaszowi, wzrastającemu w jego domu.

Módlmy się, aby domagający się prawa do zabijania odkryli prawdziwą misję, której warto się poświęcić, a jest nią służba ludzkiemu życiu. Prośmy Boga o nawrócenie dla nich.

Litania do św. Józefa

Kyrie eleison,
Chryste eleison,
Kyrie eleison.

Chryste,
usłysz nas. Chryste,
wysłuchaj nas.

Ojcze z nieba,
Boże,
zmiłuj się nad nami.

Synu Odkupicielu świata,
Boże,
Duchu Święty,
Boże,
Święta Trójco,
jedyny Boże,
Święta Maryjo,
módl się za nami.

Święty Józefie,
Przesławny Potomku Dawida,
Światło Patriarchów,
Oblubieńcze Bogarodzicy,
Przeczysty Stróżu Dziewicy,
Żywicielu Syna Bożego,
Troskliwy Obrońco Chrystusa,
Głowo Najświętszej Rodziny,
Józefie najsprawiedliwszy,
Józefie najczystszy,
Józefie najroztropniejszy,
Józefie najmężniejszy,
Józefie najposłuszniejszy,
Józefie najwierniejszy,
Zwierciadło cierpliwości,
Miłośniku ubóstwa,
Wzorze pracujących,
Ozdobo życia rodzinnego,
Opiekunie dziewic,
Podporo rodzin,
Pociecho nieszczęśliwych,
Nadziejo chorych,
Patronie umierających,
Postrachu duchów piekielnych,
Opiekunie Kościoła Świętego,
Baranku Boży,
który gładzisz grzechy świata,
przepuść nam,
Panie.

Baranku Boży,
który gładzisz grzechy świata,
wysłuchaj nas,
Panie.

Baranku Boży,
który gładzisz grzechy świata,
zmiłuj się nad nami.

P: Ustanowił go panem domu swego.

W: I zarządcą wszystkich posiadłości swoich.

Módlmy się: Boże,
Ty w niewysłowionej Opatrzności wybrałeś świętego Józefa na Oblubieńca Najświętszej Rodzicielki Twojego Syna,
spraw,
abyśmy oddając Mu na ziemi cześć jako Opiekunowi,
zasłużyli na jego orędownictwo w niebie.

Przez Chrystusa,
Pana naszego. Amen.

Modlitwa św. Jana Pawła II z encykliki Evangelium vitae O Maryjo,
jutrzenko nowego świata,
Matko żyjących,
Tobie zawierzamy sprawę życia: spójrz,
o Matko,
na niezliczone rzesze dzieci,
którym nie pozwala się przyjść na świat,
ubogich,
którzy zmagają się z trudnościami życia,
mężczyzn i kobiet – ofiary nieludzkiej przemocy,
starców i chorych zabitych przez obojętność albo fałszywą litość. Spraw,
aby wszyscy wierzący w Twojego Syna potrafili otwarcie i z miłością głosić ludziom naszej epoki Ewangelię życia.

Wyjednaj im łaskę przyjęcia jej jako zawsze nowego daru, radość wysławiania jej z wdzięcznością w całym życiu oraz odwagę czynnego i wytrwałego świadczenia o niej, aby mogli budować, wraz z wszystkimi ludźmi dobrej woli, cywilizację prawdy i miłości na cześć i chwałę Boga Stwórcy, który miłuje życie.

Amen.

Partnerzy medialni:

Artykuł I Tydzień Modlitw o Ochronę Życia (2021) pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

„Bardzo żałuję tego, co zrobiłam i codziennie na kolanach przepraszam Pana Boga za tę zbrodnię i proszę o wybaczenie”. Pani Teresa w przesłanym do nas liście pragnie przestrzec wszystkie kobiety, przed wyniszczającymi konsekwencjami aborcji. Minęło już tyle lat, a utrata dziecka nadal jest mocno odczuwana. To głęboki ślad, przed którym nie da się uciec.

„Mam 74 lata, dobrego męża, czworo dzieci, siedmioro wnucząt i pozornie stanowimy szczęśliwą rodzinę. Jednak tak nie jest, ponieważ ciąży na mnie wielka zbrodnia aborcji, której dopuściłam się w młodym wieku w latach 70.

Wyszłam za mąż za człowieka bardzo dobrego. Pochodziliśmy z rodzin wielodzietnych, dlatego nasze życie na dorobku było trudne. Po roku urodziła się córeczka, a po trzech latach syn. Po 5 miesiącach od narodzin syna kolejny raz zaszłam w ciążę. Byłam zrozpaczona, nie umiałam sobie z tym poradzić. Nikomu się nie przyznałam, tylko mąż o tym wiedział. Decyzję pozostawił mnie.

W latach 70. nie było świadomości, czym jest aborcja. Traktowano ją jak zwykły zabieg, dlatego bez zastanowienia na niego poszłam. Po tym strasznym dniu przeżywałam koszmar, ale z czasem, pośród wielu zajęć, życie toczyło się dalej. Wyspowiadałam się, odpokutowałam za ten ciężki grzech i myślałam, że zapomnę o tym zdarzeniu. Jednak o tym nie da się zapomnieć.

Po roku od tej aborcji zaszłam w kolejną ciążę. Przeżywałam tę sytuację, jednak o usunięciu dziecka nie było mowy. Urodziłam drugiego syna, którego bardzo pokochaliśmy i cieszyliśmy się, że zrekompensuje naszą stratę po utraconym dziecku. Dostaliśmy większe mieszkanie i prowadziliśmy życie po katolicku. Wydawało się nam, że jesteśmy szczęśliwą rodziną. Po siedmiu latach urodziłam córeczkę, z której narodzin też byliśmy zadowoleni. Znowu sądziliśmy, że zastąpi nam dziecko, któremu odebraliśmy życie. Ale inna osoba nie zastąpi tej, która zginęła.

W pracy, w codziennych obowiązkach niewiele myślałam o przeszłości, bo nasze życie było trudne. Staraliśmy się przekazać wartości chrześcijańskie naszym dzieciom. Teraz, gdy założyły już swoje rodziny, a my jesteśmy na emeryturze, przyszedł czas na refleksje i wróciły przykre wspomnienia z przeszłości.

Dzisiaj tak wiele wiemy o tym, kim jest dziecko poczęte i jak wspaniale się rozwija. Na USG można zobaczyć i usłyszeć, jak bije jego serduszko. Gdyby takie badania były dostępne wcześniej, nigdy nie zdecydowałabym się na aborcję. Bardzo żałuję tego, co zrobiłam i codziennie na kolanach przepraszam Pana Boga za tę zbrodnię i proszę o wybaczenie. Nadałam swojemu dziecku imię i proszę je o wstawiennictwo za nami.

Nie mam odwagi powiedzieć o tym swoim dzieciom, bowiem, że sprawiłabym im wielki ból. Od dłuższego czasu bierzemy w duchową adopcję dzieci nienarodzone i modlimy się za nie przez 9 miesięcy oraz wspieramy finansowo różne fundacje broniące życia poczętego.

Tak bardzo bym chciała, aby moje świadectwo zostało rozpowszechnione na cały świat. Żeby ci biedni ludzie, którzy nie wiedzą, co czynią, zrozumieli, że sumienie się odezwie i będą tego bardzo żałować. Żaden dobrobyt, żadne sprawy materialne, kariera nie zastąpią zniszczonego życia przez matkę. Dlatego piszę ten list, aby uratować choć jedno istnienie

ludzkie”.

Teresa

Artykuł Cierpienie matki po aborcji pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Wiek uczniów: szkoła ponadpodstawowa
Przedmiot: wychowanie do życia w rodzinie, godzina wychowawcza, biologia

Cel ogólny:

• uświadomienie sobie, że życie ludzkie rozpoczyna się od poczęcia.

Cele szczegółowe:

• wie, co to jest kod genetyczny i informacja genetyczna;
• zna fazy kształtowania się człowieka;
• poznaje badania naukowe dotyczące początku życia człowieka;
• uświadamia sobie, że życie ludzkie rozpoczyna się od momentu poczęcia;
• rozumie, że życie jest wielkim darem;
• uświadamia sobie, że jest osobą niepowtarzalną.

Metody i formy pracy:

miniprojekt, mini prezentacja multimedialna, pogadanka, praca indywidualna, praca z tekstem (cytaty z książki Ekologia prokreacji bądź ze strony internetowej),

Środki dydaktyczne:

miniprezentacja multimedialna, karteczki czerwone i zielone, gotowe materiały ksero (lub link www.ekologiaprokreacji.pl do tych materiałów), karteczki z cytatami z encyklopedii, słowników, podręczników.

Bibliografia:

• strona internetowa www.pro-life.pl/materialy-edukacyjne/ (Biblioteczka Pro-Life nr 1: Od kiedy? Od poczęcia, str. 9–10)
• strona internetowa: ekologiaprokreacji.pl
• strona internetowa: https://pro-life.pl/wp-content/uploads/2019/08/folder-kazde-poczete-dzieco-ma-prawo-do-zycia.pdf
• strona internetowa: https://www.tvp.info/44972774/badanie-96-proc-biologow-zadeklarowalo-ze-zycie-zaczyna-sie-od-poczecia

Czas: 45 min

Przebieg zajęć

1. Wstęp (5 min)
2. Tydzień wcześniej nauczyciel rozdaje uczniom kilka ziaren warzyw na kiełki, podając ich nazwy. Zadaniem uczniów jest wyhodowanie ich i codzienne robienie zdjęć nasionek, a także przyniesienie gotowych kiełek na kolejne zajęcia.
3. Na biurku nauczyciela w szklanym wazonie są przygotowane cytaty z książek naukowych, które uczniowie wylosują po zajęciach (załącznik nr 2).
4. Uczniowie dzielą się swoimi spostrzeżeniami i zdjęciami – różnicami w kiełkowaniu. Nauczyciel zadaje pytania:
5. a) „Proszę wyjaśnić, czy kiełki w obecnym momencie przypominają warzywo, które zasialiście? Czy z ziarna np. rzodkiewki może wyrosnąć kapusta?”
6. b) Co świadczy o tym, że to jedno ziarno po kiełkowaniu nie zamieni się w inne?

Uczniowie powinni uświadomić sobie, że każde ziarno ma swój materiał genetyczny, który już się nie zmieni tzn. z danego ziarna powstanie dokładnie takie warzywo, jaki ma w sobie zapisany genom.

Genom to cały materiał genetyczny danej rośliny. Badania genetyczne odkrywają budowę i funkcję biologiczną genomu roślinnego (tzn. wszystkich genów) oraz jego części regulacyjnych.

1. Rozwinięcie (30 min)
2. Nauczyciel włącza miniprezentację multimedialną (załącznik nr 1) i zadaje pytania:
3. a) Co łączy te zdjęcia?

Odpowiedź: wszystkie te zdjęcia niosą jakąś informację i są zaszyfrowane, jednak mają pewien kod, czyli alfabet łaciński.

1. b) Czym jest kod genetyczny?

To rodzaj szyfru, który zapisuje dane informacje.

Uczniowie na lekcji biologii uczyli się o DNA, dlatego zagadnienie to omawiamy bardzo ogólnie.

1. c) Kiedy według ciebie zaczyna się ludzkie życie i dlaczego tak uważasz?

Uczniowie wypowiadają się, można zapisać odpowiedzi na tablicy. Zapewne będą różne.

Nauczyciel przypomina krótką informację się o zapłodnieniu: każda komórka ludzkiego ciała posiada 46 chromosomów. Gamety rozrodcze natomiast – komórka jajowa i plemnik mają ich po 23, czyli połowę. Kiedy dochodzi do ich połączenia, powstaje nowa komórka, mająca 46 chromosomów, będąca najwcześniejszym stadium nowego organizmu.

2. Nauczyciel rozdaje uczniom po dwie kartki: CZERWONĄ i ZIELONĄ. Czerwona oznacza odpowiedź NIE, zielona – TAK. Nauczyciel zadaje pytania w formie ankiety:

• Czy ten ludzki organizm na najwcześniejszym etapie rozwoju może później być warzywem? (NIE)
• Czy określone wszystkie cechy człowieka, jak wzrost, kolor oczu i włosów, uzdolnienia, temperament, skłonność do chorób „pojawiają się” po kilku dniach lub miesiącach? (NIE)
• Mamy następujące fazy kształtowania człowieka: zygota, morula, blastula, embrion, płód, noworodek, dziecko, młodzieniec, dorosły i osoba starsza. Czy DNA zygoty różni się od DNA osoby starszej u tego samego człowieka? (NIE)
• Czy kod genetyczny DNA matki jest taki sam jak kod genetyczny DNA dziecka? (NIE)
• Czy osoba, która niedomaga np. jest niewidoma, sparaliżowana, nie ma zdolności ludzkiej natury? (NIE)
• Czy istnieją choć dwie osoby o tym samym kodzie genetycznym? (NIE)

Wszystkie odpowiedzi udzielone przez uczniów powinny być negatywne. Dochodzimy do prawdy, że życie ludzkie zaczyna się od poczęcia.

(Dodatkowe pytanie poza ankietą: Czy embrion – dziecko w początkowej swojej fazie rozwoju ma prawo do ochrony? Kto chroni dziecko w początkowej fazie? Odpowiedź: chroni je matka, gdyż samo jeszcze nie potrafi przeżyć poza jej organizmem).

3. Nauczyciel przedstawia najnowsze badania dotyczące początków życia człowieka, które są opublikowane w internecie (może udostępnić na monitorze multimedialnym lub podać młodzieży wydrukowany materiał): https://www.tvp.info/44972774/badanie-96-proc-biologow-zadeklarowalo-ze-zycie-zaczyna-sie-od-poczecia i prosi o krótką wypowiedź na temat tych badań.

• Podsumowanie (5 min)

Nauczyciel rozdaje każdemu uczniowi ksero, na którym są zdania lekarzy, dotyczące powstania człowieka oraz hasła ze słowników medycznych zebranych w publikacji Ekologia prokreacji (link www.ekologiaprokreacji.pl) Prosi, aby uczniowie zapoznali się z tekstem,

a następnie wybrali jeden cytat, który będzie podsumowaniem lekcji (prosimy o wypowiedź 2 – 3 uczniów w zależności od czasu). Następnie nauczyciel prosi, aby każdy uczeń wychodząc z klasy, wylosował jeden cytat przygotowany przez nauczyciela, a znajdujący się w szklanym wazonie. Nauczyciel prosi, aby każdy uczeń przeczytał w domu cytat

i przyniósł go z sobą na następne zajęcia.

Opracowała Agnieszka Szczepańska

ZAŁĄCZNIK 2

„Niemowlęta. Mianem tym określa się zupełnie małe dzieci. Życie takiej istotki rozpoczyna się z chwilą połączenia się w ciele matki maleńkiego jajeczka z niewielką komórką pochodzącą od ojca, zwaną plemnikiem…”.

(„Pierwsza encyklopedia” (dla dzieci), Wyd. Delta W‑Z, Warszawa 1996, str. 22)

—————————————————————————————————————–

„Jak wyglądaliśmy, zanim się urodziliśmy? Podczas ciąży brzuch kobiety cały czas się powiększa, ponieważ rozwija się w nim dziecko. Z dwóch mikroskopijnych komórek powstaje mały człowiek (…). Na początku ciąży nienarodzone jeszcze dziecko nazywamy embrionem, a od trzeciego miesiąca płodem”.

(Mało słów dużo wiedzy. Moje ciało” (encyklopedia dla dzieci), Wyd. Firma Księgarska J.

i K. Olesiejuk, Ożarów Mazowiecki 2009, str. 4)

—————————————————————————————————————–

„Zapamiętaj! Życie ludzkie rozpoczyna się od momentu zapłodnienia, czyli połączenia komórki jajowej z plemnikiem”. (Podręcznik „Przyroda wokół nas” dla klasy IV szkoły podstawowej, E. Bobrzyńska i in., Wyd. Kubajak, Kraków 2007, str. 202)

—————————————————————————————————————–

prof. dr hab. med. M. Troszyński, ginekolog-położnik: „Rozwój człowieka zaczyna się od połączenia dwóch komórek – gamety żeńskiej, czyli komórki jajowej (oocytu), i gamety męskiej – plemnika, w akcji zapłodnienia”. „Położnictwo. Ćwiczenia”,

(Podręcznik dla studentów medycyny, PZWL, Warszawa 2003, str. 69)

—————————————————————————————————————–

„Rozwój człowieka. Rozwój osobniczy (ontogeneza) obejmuje wielkie zmiany, które zachodzą od chwili powstania pierwszej komórki nowego osobnika, aż do jego śmierci.

Choć jest to rozwój ciągły, wyróżnia się w nim dwa główne etapy: y rozwój prenatalny –

od poczęcia do narodzin, y rozwój postnatalny – od narodzin do śmierci”.

(Podręcznik „Biologia na czasie 2” dla liceum ogólnokształcącego i technikum, F. Dubert

i in., Wyd. Nowa Era, Warszawa 2013, str. 352)

—————————————————————————————————————–

Prof. dr hab. med. Andrzej Paszewski, genetyk: „Otóż od bardzo wielu lat dokładnie wiadomo, kiedy człowiek zaczyna swój indywidualny byt. Momentem tym jest połączenie ludzkich komórek rozrodczych, czyli gdy powstaje zygota, z której w sposób ciągły rozwija się organizm człowieka według własnego programu genetycznego (…). Tak więc, jeśli ktoś ma kłopot z odpowiedzią na pytanie, kiedy powstaje człowiek, niech uzupełni swoją wiedzę, bo o nią tu chodzi – wiedzę, która w tej sprawie ma taki sam stopień pewności jak to,

że Ziemia jest okrągła”.

(Rzeczpospolita, 7 czerwca 2015)

—————————————————————————————————————–

Artykuł Temat: Początek życia człowieka pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Blisko 70 organizacji z Polski zajmujących się osobami chorymi i z niepełnosprawnościami podpisało petycję wystosowaną przez Krakowskie Hospicjum dla Dzieci im. ks. Józefa Tischnera. Apelują one do Mateusza Morawieckiego, Prezesa Rady Ministrów (z informacją o tym fakcie skierowaną również do Andrzeja Dudy, Prezydenta RP) o radykalne zwiększenie pomocy państwa dla rodzin dzieci z niepełnosprawnościami.

Od opublikowania blisko dwa tygodnie temu petycji na stronie internetowej Krakowskiego Hospicjum dla Dzieci im. ks. Józefa Tischnera podpisało się pod nią 68 organizacji pozarządowych zajmujących się osobami z niepełnosprawnościami i hospicjów dziecięcych. – Chcemy pomóc rodzinom, które codziennie przez całą dobę zajmują się chorymi dziećmi. Aktualnie zasiłek pielęgnacyjny na chore dziecko wynosi 215,84 zł miesięcznie. Jest on niewystarczający i zupełnie nieprzystający do potrzeb opieki nad takim dzieckiem. Nasza petycja ma na celu również uzyskanie realnego i adekwatnego wsparcia od państwa dla organizacji, które zajmują się niepełnosprawnymi dziećmi, w szczególności dla hospicjów perinatalnych, które otrzymują niewielki procent środków przeznaczanych na hospicja dziecięce – mówi pan Adam M. Cieśla, Prezes Zarządu Krakowskiego Hospicjum dla Dzieci im. ks. Józefa Tischnera.

Koszty koniecznego programu pomocowego zostały oszacowane na ok. 10 mld złotych rocznie. Chodzi m.in. o „zwiększenie zasiłku pielęgnacyjnego do kwoty co najmniej 2 tys. zł miesięcznie na każde niepełnosprawne dziecko”, „odblokowanie pobierającym świadczenie pielęgnacyjne opiekunom chorych dzieci możliwości legalnej pracy w oparciu o umowy cywilnoprawne lub na etacie w niepełnym wymiarze godzin”, „wliczenie czasu pobierania zasiłku pielęgnacyjnego opiekunów chorych dzieci do ich świadczenia emerytalnego” oraz „rozszerzenie Programu „Za życiem”, w którym swoje właściwe miejsce znajdą funkcjonujące w naszej Ojczyźnie instytucje, a w szczególności hospicja perinatalne, których działalność wymaga realnego wsparcia finansowego m.in. poprzez radykalną zmianę ich umów z NFZ”.

Trybunał Konstytucyjny w komunikacie po wyroku z 22 października br., w którym stwierdził on niezgodność z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej zapisów ustawy o planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania ciąży, przyzwalających na uśmiercanie nienarodzonych dzieci, u których podejrzewa się chorobę czy niepełnosprawność, napisał: „Omawiając skutki orzeczenia Trybunał stwierdził, że ustawodawca ma prawo, jak i obowiązek, dostosować stan prawny do wydanego wyroku, w tym przeanalizować czy obowiązujące rozwiązania prawne w zakresie wynikającego z art. 71 ust. 2 Konstytucji prawa matki przed i po urodzeniu dziecka do szczególnej pomocy władz publicznych są wystarczające w przypadku gdy art. 4a ust. 1 pkt 2 u.p.r. został wyeliminowany z systemu prawnego. W myśl art. 1 Konstytucji, Rzeczpospolita Polska jako dobro wspólne wszystkich obywateli powinna być środkiem służącym rozwojowi poszczególnych osób oraz tworzonych przez nie wspólnot, zwłaszcza rodzinie. Ustawodawca nie może przenosić ciężaru związanego z wychowaniem dziecka ciężko i nieodwracalnie upośledzonego albo nieuleczalnie chorego jedynie na matkę, ponieważ w głównej mierze to na władzy publicznej oraz na całym społeczeństwie, ciąży obowiązek dbania o osoby znajdujące się w najtrudniejszych sytuacjach”.

Wiele środowisk popiera zwiększenie pomocy dla osób chorych i z niepełnosprawnościami. Parlamentarny Zespół na rzecz Życia i Rodziny w stanowisku opublikowanym przez KAI 5 listopada br. napisał, że „Orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego przypomina regulacje Konstytucji jednoznacznie wskazujące, że każda osoba chora i niepełnosprawna ma prawo do życia, ale także że nasze państwo powinno zapewnić realne wsparcie i godną egzystencję”. O pomocy państwa wspomniała także Beata Szydło, ogłaszając 28 października 2016 r. rządowy Program „Za życiem”. Powiedziała wtedy: „Daliśmy słowo, że pomożemy tym wszystkim rodzinom, tym wszystkim kobietom, które są w tzw. trudnej ciąży” i dodała, że „Państwo musi wspierać rodziny, państwo musi zawsze stać po stronie obywateli, a szczególnie tych, którzy potrzebują najbardziej pomocy. Ten program, program wsparcia, Program „Za życiem” jest takim programem. Jestem przekonana i wierzę w to głęboko, że „Za życiem” nie tylko będzie pomagać, ale że wszyscy za życiem staniemy”.

Również Kościół podnosi kwestię zwiększenia pomocy państwa dla osób niepełnosprawnych. Wspomniał o tym Arcybiskup Stanisław Gądecki, Metropolita Poznański w swoim liście pasterskim na tegoroczny Adwent: „Z wielkim szacunkiem patrzymy na rodziców wychowujących chore dzieci, podziwiamy ich miłość i oddanie z jakim służą swoim dzieciom. Na podziwie nie może się jednak skończyć. Mając świadomość zaangażowania Kościoła w obronę życia nienarodzonych oraz pomoc rodzinom z chorymi dziećmi, nasze wsparcie dla tych rodzin musi być o wiele większe. Bardzo proszę o to Caritas, księży proboszczów i wszystkich ludzi, których wiara w Boga zdolna jest przekładać się na czyny miłości. Także od państwa polskiego oczekujemy pełniejszej i skuteczniejszej opieki nad rodzinami, które wychowują dzieci z niepełnosprawnością”.

– Widzimy, jak dużych nakładów finansowych wymaga opieka nad chorym dzieckiem. Dzięki hojności naszych darczyńców jesteśmy w stanie pomagać charytatywnie ponad siedemdziesięciu rodzinom. To jednak kropla w morzu potrzeb. Znacznie większa pomoc państwa jest potrzebna wszystkim rodzinom, które podejmują trud wychowania chorego dziecka. Pod względem ekonomicznym osoby z niepełnosprawnościami są od lat jedną z najbardziej dyskryminowanych grup społecznych. Mamy nadzieję, że petycja, którą poparło tak wiele środowisk szybko zostanie rozpatrzona, a jej postulaty wprowadzone w życie – wyjaśnia Wojciech Zięba, prezes Polskiego Stowarzyszenia Obrońców Życia Człowieka, które jest jednym z sygnatariuszy petycji, i dodaje, że badania CBOS wykonane w styczniu i lutym br. pokazują, że aż 92,1 proc. Polaków popiera zwiększenie pomocy finansowej państwa dla osób niepełnosprawnych.

Zapraszamy do zapoznania się z pełnym testem petycji oraz listą sygnatariuszy: https://petycja.hospicjumtischnera.org/tresc-petycji/

Artykuł Apel o zwiększenie pomocy państwa dla rodzin wychowujących dzieci z niepełnosprawnościami pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Wiek uczniów: szkoła ponadpodstawowa
Przedmiot: wychowanie do życia w rodzinie, godzina wychowawcza, biologia

Cel ogólny:

• ukazanie przebiegu rozwoju zarodkowego i płodowego człowieka.

Cele szczegółowe. Uczeń:

• utrwala informacje dotyczące fazy cyklu kobiety oraz płodności człowieka;
• zna fazy rozwoju dziecka w każdym trymestrze ciąży;
• poznaje badania naukowe dotyczące rozwoju dziecka;
• uświadamia sobie, że życie ludzkie rozpoczyna się od poczęcia;
• potrafi znaleźć najważniejsze informacje dotyczące rozwoju dziecka w łonie matki;
• pracuje w grupie;
• potrafi dostrzec, że „życie cudem jest”.

Metody i formy pracy:

prezentacja multimedialna, pogadanka, praca indywidualna i grupowa, praca z tekstem (cytaty z książki Ekologia prokreacji bądź ze strony internetowej) oraz z innych źródeł np. https://www.stowarzyszeniefidesetratio.pl/Presentations0/2017–10Murdzek.pdf

Środki dydaktyczne:

prezentacja multimedialna, białe kartki, gotowe materiały ksero, pojemniki z patyczkami od lodów, do których przyklejone zostały ziarna: pieprzu, nasion granatu, fasoli, wiśni, śliwki, brukselki. Na patyczkach pod nasionem czy owocem nauczyciel porównał wielkość danego owocu do wielkości dziecka w łonie mamy.

Bibliografia:

• strona internetowa www.pro-life.pl/materialy-edukacyjne/ (Biblioteczka Pro-Life nr 1: Od kiedy? Od poczęcia, str. 9–10)
• strona internetowa: ekologiaprokreacji.pl
• strona internetowa: https://pro-life.pl/wp-content/uploads/2019/08/folder-kazde-poczete-dzieco-ma-prawo-do-zycia.pdf
• strona internetowa: https://www.tvp.info/44972774/badanie-96-proc-biologow-zadeklarowalo-ze-zycie-zaczyna-sie-od-poczecia
• strona internetowa: https://plodnosc.pl/kalendarz-ciazy/

Czas: 45 min

Przebieg zajęć

1. Wstęp (5 min.)
2. Na każdej ławce (dla każdego ucznia) zostają przez nauczyciela rozłożone białe kartki. Kiedy uczniowie przychodzą do klasy i zajmują miejsce przy ławkach, nauczyciel prosi, aby wyjęli tylko długopisy (warto uspokoić młodzież, że nie będzie żadnego sprawdzianu ich wiedzy) i na środku kartki postawili kropkę. Następnie prosi uczniów, aby wyjęli otrzymane w poprzednim tygodniu wylosowane cytaty i położyli je przed sobą.

Nauczyciel wraz z uczniami rozmawia o początku życia człowiek, które rozpoczyna się od poczęcia i na początku jest „maleńką kropką”, jak ich kropka na kartce. Już wtedy ma unikalny układ cech fizycznych i psychicznych, jaki odziedziczył i który stanowi o tym, jaki jest.

1. Rozwinięcie (30 min.)
2. Nauczyciel zaprasza uczniów do obejrzenia prezentacji lub przedstawia przygotowane z prezentacji plansze (załącznik nr 1).

Początkowe slajdy są przypomnieniem wiadomości dotyczących fazy cyklu kobiety oraz płodności człowieka, dlatego nauczyciel powinien zadawać uczniom pytania dotyczące cyklu i płodności np. Kiedy rozpoczyna się cykl kobiety i kiedy się kończy? Co to jest owulacja? Co możemy powiedzieć o płodności kobiety i mężczyzny? Pytania naprowadzą nas na rozmowę o zapłodnieniu, a następnie o rozwoju dziecka w łonie matki.

Uczniowie oglądają dalej prezentację, skupiając się na rozwoju dziecka.

2. Nauczyciel dzieli klasę na trzy grupy. Każda grupa losuje kartkę z tekstem źródłowym, dotyczącym rozwoju dziecka z książki Ekologia prokreacji lub

z linku www.ekologiaprokreacji.pl oraz https://www.stowarzyszeniefidesetratio.pl/Presentations0/2017–10Murdzek.pdf

(str. 2–22) Zadaniem uczniów jest znaleźć pięć najważniejszych, według nich, informacji

o rozwoju dziecka w danym trymestrze oraz wpisać je na kartce (załącznik nr 2).

• Podsumowanie (5 min.)

Uczniowie prezentują swoje prace na forum klasy.

Po zakończonej prezentacji, wychodząc z klasy, uczniowie wybierają z pojemnika znajdującego się na biurku nauczyciela jedno ziarenko lub owoc:

• - ziarenko pieprzu – wielkością przypomina dziecko w 5. tygodniu życia prenatalnego
• - ziarno granatu – wielkością przypomina dziecko w 6. tygodniu życia prenatalnego
• - ziarno fasoli – wielkością przypomina dziecko w 8. tygodniu życia prenatalnego
• - pestkę wiśni – wielkością przypomina dziecko w 9. tygodniu życia prenatalnego
• - pestkę śliwki węgierki – wielkością przypomina dziecko w 10. tygodniu życia prenatalnego
• - brukselkę – wielkością przypomina dziecko w 11. tygodniu życia prenatalnego.

Opracowała Agnieszka Szczepańska

ZAŁĄCZNIK 2

GRUPA 1

PIERWSZY TRYMESTR ROZWOJU DZIECKA W ŁONIE MATKI:

a)

b)

c)

d)

e)

GRUPA 2

DRUGI TRYMESTR ROZWOJU DZIECKA W ŁONIE MATKI:

a)

b)

c)

d)

e)

GRUPA 3

TRZECI TRYMESTR ROZWOJU DZIECKA W ŁONIE MATKI:

a)

b)

c)

d)

e)

Artykuł Temat: Rozwój dziecka w łonie matki pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Szanowny Panie Premierze,

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej nakazuje prawną ochronę życia. Cieszymy się, że 22 października Trybunał Konstytucyjny utrzymał obowiązującą od 23 lat linię orzeczniczą w tej sprawie. Jednak prawny nakaz poszanowania życia człowieka od poczęcia to zdecydowanie za mało.

Obowiązkiem państwa jest realna pomoc rodzicom podejmującym trud wychowania dzieci przewlekle chorych i/lub z różnego rodzaju niepełnosprawnościami. W tym momencie zasiłek pielęgnacyjny na chore dziecko wynosi 215,84 zł miesięcznie. To kwota dalece niewystarczająca i zupełnie nieprzystająca do rzeczywistych wydatków, jakie muszą ponosić rodzice. Godzina rehabilitacji kosztuje ok. 100 zł, wizyta u specjalisty – nawet ponad 200 zł, nie wspominając o kosztach suplementów, środków opatrunkowych i higienicznych. Ceny sprzętu do rehabilitacji rozpoczynają się od kilku tysięcy, a co więcej – sprzęt ten stale trzeba wymieniać na nowy, dostosowany do rosnącego przecież dziecka. Nic więc dziwnego, że tysiące polskich rodzin stoją co miesiąc przed dylematami: kupić ortezę dla chorego syna czy zapłacić za dodatkowy angielski dla zdrowej córki, zainwestować w specjalistyczny fotelik samochodowy, czy kupić buty i kurtki na zimę?

Panie Premierze, nie ma na co czekać! Pomoc potrzebna jest już, dzisiaj. Nasz postulat ma bardzo szerokie poparcie społeczne. W styczniu i lutym br., na zlecenie Polskiego Stowarzyszenia Obrońców Życia Człowieka, zostały przeprowadzane badania opinii publicznej w tej sprawie. Z badania CBOS‑u wynika, że 92,1 proc. Polaków popiera zwiększenie pomocy finansowej dla osób z niepełnosprawnościami z budżetu państwa.

Apelujemy o zwiększenie wspomnianego zasiłku pielęgnacyjnego o co najmniej 2 tys. zł miesięcznie. Będzie to kosztowało budżet państwa 5,8 mld zł rocznie. Nawet w dobie pandemii nasz budżet może taki wydatek udźwignąć. Kiedy PiS objął władzę, roczne przychody do budżetu wynosiły 286 mld zł, obecnie – ok. 400 mld zł. Dodatkową zaletą takiego rozwiązania są zerowe koszty obsługi i brak konieczności zatrudniania armii urzędników. Dotychczasowy system, w którym funkcjonują zespoły orzecznicze o niepełnosprawności oraz MOPS‑y i GOPS‑y, działa dość sprawnie. Po prostu, zamiast wypłacać po 215,84 zł miesięcznie, wypłaci rodzicom kwotę wyższą.

Apelujemy też o odblokowanie pobierającym świadczenie pielęgnacyjne opiekunom chorych dzieci możliwości legalnej pracy w oparciu o umowy cywilnoprawne lub etacie w niepełnym wymiarze godzin, opłacanie składek ZUS przez Państwo od tych świadczeń oraz zniesienie limitu dochodowego na rodzinę przy tej pomocy. Wielu z nich to specjaliści wysokiej klasy. Podjęcie przez nich dorywczej pracy byłoby dużą wartością dla całego społeczeństwa, a także pozwoliłoby im dorobić do domowych budżetów. Apelujemy także o dofinansowanie i rozwój hospicjów.

Liczymy, że deklaracja rozszerzenia Ustawy „Za życiem” nie jest tylko pustą, polityczną deklaracją bez pokrycia. Domagamy się natychmiastowego podjęcia prac nad zwiększeniem pomocy dla osób z niepełnosprawnością.

Liczba podpisów od 27 października 2020 r.:

Osoba

Pan Pani Ksiądz Brat Siostra

Imię

Nazwisko

E‑mail

Proszę o przesyłanie mi newslettera pro-life (pole opcjonalne)

Proszę o przesyłanie mi newslettera pro-life.

Zapoznałem (-am) się z Klauzulą o przetwarzaniu danych osobowych i akceptuję jej treść oraz zgadzam się na przesłanie moich danych do Kancelarii Premiera.

Zapoznałem (-am) się z Klauzulą o przetwarzaniu danych osobowych i akceptuję jej treść oraz zgadzam się na przesłanie moich danych do Kancelarii Premiera.

Podpisz apel o pomoc dla niepełnosprawnych

Artykuł Podpisz apel o pomoc dla niepełnosprawnych pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka z zaniepokojeniem przyjęło informację o odwołaniu przez Trybunał Konstytucyjny rozpraw zaplanowanych na 20 października br.

Wyrażamy nadzieję, że rozprawa zaplanowana na 22 października, podczas której Trybunał będzie orzekał w sprawie niezgodności z Konstytucją tzw. przesłanki eugenicznej, zezwalającej na zabijanie nienarodzonych dzieci podejrzewanych o niepełnosprawność, odbędzie się w wyznaczonym terminie.

Przypominamy, że art. 37 Ustawy o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym jasno wskazuje, że aby odbyła się rozprawa Trybunału w pełnym składzie, a taki zapowiadano w przypadku badania przesłanki eugenicznej, konieczna jest obecność 11 z 15 sędziów Trybunału. Zatem choroba jednego z sędziów nie może być powodem odwołania rozprawy.

Ufamy, że na tak ważną społecznie rozprawę przybędzie 22 października br. minimum 11 sędziów i że wydadzą oni wyrok chroniący ludzkie życie.

Przesłanka eugeniczna dopuszczająca uśmiercenie człowieka, u którego podejrzewa się chorobę czy niepełnosprawność w stadium prenatalnym, jest sprzeczna z przepisami Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z 2 kwietnia 1997 r., gwarantującymi ochronę życia człowieka (art. 38), poszanowanie i ochronę godności osoby ludzkiej (art. 30) oraz ochronę przed dyskryminacją (art. 32).

Oczekujemy na uznanie tego faktu przez Trybunał Konstytucyjny. Przypominamy, że naprawienie wadliwego prawa (czyli korekta niezgodnej z Konstytucją RP przesłanki eugenicznej) jest ważne także z powodów społecznych m.in. troski o kształtowanie pozytywnych postaw wobec osób z niepełnosprawnością.

Za zarząd Polskiego Stowarzyszenia Obrońców Życia Człowieka

Wojciech Zięba, prezes zarządu

Magdalena Guziak-Nowak, sekretarz zarządu

Kraków, 20 października 2020 r.

Artykuł Oświadczenie Polskiego Stowarzyszenia Obrońców Życia Człowieka w sprawie rozprawy Trybunału Konstytucyjnego pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Szanowni Państwo.

Zdecydowałem się na publiczne wystąpienie do Państwa w formie listu otwartego, gdyż sprawa w nim poruszona dotyczy obrony podstawowych wartości i dlatego powinni o niej wiedzieć obywatele Rzeczypospolitej Polskiej. Jej rozwiązanie zaś jest w gestii instytucji, którymi Państwo kierujecie.

Sprawa dotyczy usunięcia w ustawie z 7 stycznia 1993 r. zapisu dopuszczającego tzw aborcję eugeniczną czyli zabijanie dziecka rozwijającego się w łonie matki w przypadku wskazującym „na duże prawdopodobieństwo ciężkiego i nieodwracalnego upośledzenia płodu albo nieuleczalnej choroby zagrażającej jego życiu”. Wyniki badań świadczą dobitnie o tym, jak bardzo rozciągliwe stają się pojęcia podane w powyższym zapisie. Środowiska pro-life wsparte poparciem setek tysięcy obywateli podjęły więc działania w kierunku przywrócenia stanu prawnego, zgodnego z zapisami Konstytucji RP.

W niniejszym wystąpieniu przedstawiam odczuwalne przeze mnie blokowanie działań naprawczych w tym stosunkowo wąskim obszarze przez instytucje kierowane przez Adresatów tego listu. Czynię to z nadzieją, że w ten sposób wrażliwi na warunki życia zwierząt wykażą się podobną wrażliwością na życie człowieka od chwili poczęcia.

Piszę ten list w 1020. dniu od złożenia w Sejmie obywatelskiego projektu ustawy „Zatrzymaj aborcję”. W dniu 30 listopada 2017 r. został w Sejmie złożony projekt ustawy usuwającej przesłanki eugeniczne zabijania poczętych dzieci. W dokumentacji związanej z projektem dołączono potwierdzenie jego poparcia przez ponad 830 tysięcy obywateli, chociaż do rozpatrzenia projektu wystarczy 100 tysięcy podpisów. Po badaniu dokumentacji szef Kancelarii Sejmu w dniu 15 grudnia 2017 r. poinformował Marszałka, że w odniesieniu do druku nr 36 „istnieje podstawa do skierowania projektu do pierwszego czytania w Sejmie”. Projektem tym zajął się Sejm jednak dopiero 16 kwietnia 2020 r. (czy miał na to wpływ planowany na 10 maja termin wyborów prezydenckich?). Przez prawie 2,5 roku kierujący pracami Sejmu analizowali ten bardzo krótki projekt, bo zajmujący mniej niż jedną stronę maszynopisu. Po pierwszym czytaniu większość sejmowa nie zgodziła się na bezpośrednie przejście do drugiego czytania. Skierowano więc projekt do dwóch komisji sejmowych, z których żadna do dnia dzisiejszego nie podjęła pracy nad nim. Tak więc ten krótki druk nr 36 najpierw (od grudnia 2017 r.) zamrożony był w zamrażarce Marszałka, obecnie zaś (od kwietnia 2020 r.) tkwi u przewodniczących dwóch komisji sejmowych.

Z inicjatywy grupy posłów podjęto więc jeszcze w 2017 r. inną drogę usunięcia z ustawy zapisów o dopuszczalności aborcji z powodów eugenicznych przez skierowanie wniosku do Trybunału Konstytucyjnego w celu zbadania, czy ów zapis jest zgodny z Konstytucją RP. Wniosek zarejestrowano z datą 27 października 2017 r. i nadano mu numer K13/17. Trybunał otrzymał stanowisko Sejmu w dniu 1 marca 2018 r. oraz stanowisko Prokuratora Generalnego w dniu 28 maja 2018 r. Na stronie Trybunału Konstytucyjnego nie odnotowano jakichkolwiek następnych działań w tej sprawie. W pozycjach komunikaty, rozprawy, postanowienia i wyroki figurują zera. I ta ścieżka również została zatrzymana.

W Trybunale Konstytucyjnym dopiero w 2020 r. odnalazłem informację o złożeniu nowego wniosku przez grupę posłów. Ten wniosek z listopada 2019 r. został zarejestrowany już w 2020 r. i nadano mu numer K1/20. Sprawy w nim poruszane są podobne do opisanych we wniosku K13/17, stąd zapewne już nie oczekiwano na stanowiska Sejmu i Prokuratora Generalnego w tej nowej/starej sprawie. Tuż przed wysłaniem tego listu odnalazłem na stronie Trybunału plan wokandy. I tam podano, iż rozprawa w sprawie podniesionej we wniosku K1/20 odbędzie się 22 października 2020 r. Ma ją rozpatrywać TK w pełnym składzie pod przewodnictwem Prezesa Trybunału. Nie jest to jednak jeszcze publiczne ogłoszenie orzeczenia w sprawie ujętej wnioskiem K1/20 (a może również opisanej we wniosku K13/17).

W celach porównawczych poszukałem informacji o badaniu sprawy zbliżonej tematycznie, być może trudniejszej. Chodzi o wniosek grupy senatorów złożony do Trybunału Konstytucyjnego 11 grudnia 1996 r. w celu zbadania tejże samej ustawy pod kątem zgodności z Konstytucją zapisanej w niej legalizacji aborcji z powodów społecznych lub osobistych. Wówczas TK działający pod przewodnictwem prof. Andrzeja Zolla w sprawie K26/96 orzekł w dniu 28 maja 1997 r. (czyli po ponad 5 miesiącach od złożenia wniosku), iż wskazany przez grupę senatorów przepis jest niezgodny z Konstytucją RP. I dzięki tej decyzji przestał on obowiązywać.

Pozwoliłem sobie w tym liście zwrócić uwagę Szanownych Adresatom i wszystkich innych P. T. Odbiorców jego treści na pojawianie się blokad, określanych często jako zamrażarki, w procedowaniu spraw fundamentalnych. I kiedy teraz czytam w różnych wywiadach z osobami znaczącymi w państwie o „twardej obronie naszych wartości”, to widzę owe zamrażarki w odniesieniu dp spraw te wartości wyznaczających. Takie zamrażarki występują wtedy, gdy NIE MA WOLI POLITYCZNEJ bronienia owych wartości.

Dobrym przykładem wystąpienia woli politycznej jest praca nad projektem ujętym w druku nr 537. Projekt ów wniesiono do Sejmu 11 września 2020 r., a pierwsze czytanie odbyło się już 16 września br, drugie czytanie – w dniu następnym, po którym – w tym samym dniu – po trzecim czytaniu i posłowie przyjęli ustawę. Odczytuję też, że w koalicji rządzącej zapewne obowiązywała w tych głosowaniach dyscyplina, gdyż głosujących inaczej z partii PiS jej Prezes zawiesił w prawach członków partii. W ten sposób zostali zawieszeni obydwaj Posłowie reprezentujący grupę posłów wnioskujących do Trybunału Konstytucyjnego w sprawach K13/17(poseł Bartłomiej Wróblewski) i K1/20 (posłowie: Piotr Uściński i Bartłomiej Wróblewski).

Szanowni Państwo, Adresaci tego listu otwartego. Piszę do Was z nadzieją, że i w Was prawdziwie obudzi się wola polityczna, aby „twardo bronić wartości” również w ustawach odnoszących się do ludzi i obrony ich życia od poczęcia.

profesor Janusz Kawecki, członek KRRiT

Kraków, dnia 18 września 2020 r.

Artykuł List otwarty do Julii Przyłębskiej, Prezes Trybunału Konstytucyjnego, Elżbiety Witek, Marszałek Sejmu i Jarosława Kaczyńskiego, Prezesa Prawa i Sprawiedliwości pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Holendrzy chcą rozszerzyć możliwość korzystania z eutanazji. Prawo śmierci na życzenie miałoby obowiązywać wszystkich powyżej 75 roku życia bez względu na stan zdrowia.

W holenderskim parlamencie posłanka centrowej partii Demokraci 66 Pia Dijkstra, złożyła kontrowersyjny projekt ustawy proponującej każdej osobie powyżej 75. roku życia poddanie się legalnej eutanazji na życzenie. Pragnienie śmierci należałoby wówczas podtrzymać przez co najmniej dwa miesiące. Pomysłodawcy twierdzą, że w tym wieku życie można już uznać za spełnione. Pia Dijkstra przybliżyła rządowe badania z których wynikało, że ponad 10 tys. osób powyżej 55. roku życia w Holandii ma „poważne pragnienie śmierci”.

Propozycja projektu zanim trafi pod głosowanie, ma przejść jeszcze przez sądowy komitet doradczy. Prace potrwają od trzech do sześciu miesięcy. Dwie chrześcijańskie partie tworzące z Demokratami 66 koalicję rządzącą są przeciwne takiej propozycji: „Uważamy za niezwykle przykre, że w czasie, gdy starsi ludzie czują się wyjątkowo bezbronni, D66 składa projekt, który, jak wiemy, spowoduje wzrost niepewności i niepokoju u wielu z nich”.

Eutanazja w Holandii stanowi przyczynę ponad 4 proc. wszystkich zgonów. Legalna jest także dla dzieci od 12. roku życia, jeśli zgodę wyrażą rodzice lub prawni opiekunowie. Lekarz musi wówczas orzec, że ból pacjenta jest nie do zniesienia i nie ma szans na poprawę. Prawo przewidujące legalną eutanazję lub wspomagane samobójstwo funkcjonuje w Holandii od 2002 roku.

Życie ludzkie jest wartością najważniejszą i fundamentalną. Oznacza to, że nikomu nie wolno decydować o jego odbieraniu. Tylko Bóg daje życie i tylko Bóg może je odebrać. Legalizacja eutanazji jest moralnie niedopuszczalna. Osoby, których sprawność życiowa jest osłabiona, wymagają szczególnego szacunku i troski. Chorzy lub upośledzeni powinni być wspierani, by mogli prowadzić normalne życie. Św. Jan Paweł II eutanazję określił jako „fałszywą litość”, a nawet nazwał ją niepokojącym „wynaturzeniem”. Prawdziwa litość powinna skłaniać nas do współczucia i solidarności z cudzym cierpieniem, a nie do zabicia tej osoby. Powinna skłaniać nas do pomocy w zachowaniu nadziei i wsparcia cierpiącej osoby. Odmowa współudziału w eutanazji to nie tylko obowiązek, ale podstawowe prawo człowieka. Wszyscy powinniśmy chronić życie i troszczyć się o bliźniego.

JB
Źródło: dutchnews.nl, vaticannews.va

Artykuł Holandia: eutanazja dla spełnionych pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Lekarze w Watykańskim Szpitalu Dziecięcym Bambino Gesù przeprowadzili rzadką operację na 28-tygodniowym nienarodzonym dziecku, który borykał się z poważną chorobą przepukliny przeponowej. Cała operacja została uwieczniona na filmie.

Jak tłumaczyli lekarze z Watykańskiego Szpitala, przepuklina przeponowa to anomalia, która występuje gdy przepona – mięsień oddzielający klatkę piersiową od brzucha – nie zamyka się w odpowiednim czasie rozwoju prenatalnego. Powoduje to migrację z brzucha narządów takich jak wątroba i jelita do klatki piersiowej. Podczas tej anomalii następuje hipoplazja płucna czyli płuca i naczynia krwionośne słabiej się rozwijają. Uszkodzenie płuc jest bardzo groźne dla życia dziecka zaraz po urodzeniu i wymaga natychmiastowej interwencji chirurgicznej. Dzieci te z reguły szybko umierają.

Operacja przeprowadzona w Watykańskim Szpitalu Dziecięcym Bambino Gesù trwała 45 min. Lekarze w drogach oddechowych dziecka umieścili balonik, który miał za zadanie blokować drogi oddechowe przez kilka tygodni. Poprzez ten mało inwazyjny zabieg, płuca dziecka mogą rosnąć i zwiększyć szansę na jego rozwój i życie. Tlen dostarczany jest dziecku poprzez łożysko od matki i w tym czasie płuca muszą się odpowiednio rozwinąć, aby po urodzeniu mogły prawidłowo unkcjonować. Za kilka tygodni będzie trzeba usunąć balonik. Obie te procedury są przeprowadzane na dziecku, które jeszcze znajduje się w łonie matki. Lekarze 10 dni po przeprowadzonym zabiegu poinformowali, że badania USG u operowanego dziecka wykazały, znaczny wzrost objętości płuc.

Amerykański ginekolog-położnik doktor Lester A. Ruppersberger, były prezes Katolickiego Stowarzyszenia Medycznego, powiedział: „To nam uświadamia, że życie ma znaczenie i wartość, od momentu, gdy zaczyna się w łonie matki. Im więcej sukcesów odnosi medycyna w stosowaniu tych procedur, tym mniej aborcji będzie przeprowadzanych w przypadku zagrażających życiu wrodzonych wad.”

Człowiek od samego początku na każdym etapie swego rozwoju jest istotą ludzką. Jest osobą, która posiada niezbywalne prawa do życia, które nikomu nie wolno naruszyć. „Życie ludzkie od chwili poczęcia powinno być szanowane i chronione w sposób absolutny. Już od pierwszej chwili swego istnienia, istota ludzka powinna mieć przyznane prawa osoby, wśród nich nienaruszalne prawo każdej niewinnej istoty do życia” (KKK 2270).

 

Wyświetl ten post na Instagramie.

 

Post udostępniony przez Ospedale Bambino Gesù (@ospedalepediatricobambinogesu) Kwi 29, 2020 o 7:59 PDT

JB
Źródło: jedenznas.pl

Artykuł Film pokazujący operację na dziecku w łonie matki pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Przed zajściem w ciążę warto zadbać o swoje zdrowie i wykonać badania profilaktyczne wykluczające różne zagrożenia dla zdrowia dziecka.

Planując ciążę, marzymy o ślicznym, zdrowym bobasie, uśmiechającym się do nas z łóżeczka. Aby jednak nasze marzenia mogły się spełnić, warto zadbać o swoje zdrowie i wykonać badania profilaktyczne, które wykluczą różne zagrożenia dla naszego dziecka. Wszyscy wiemy, jak ważną rolę w przebiegu ciąży ma stan organizmu matki przed ciążą. Nie pozostaje nam zatem nic innego, jak się o ten organizm zatroszczyć.

O co zatem warto zadbać?

1. Kontrolna wizyta u ginekologa – lekarz przeprowadzi dokładny wywiad, wykona badanie USG, aby sprawdzić, czy Twoja macica zbudowana jest prawidłowo, a także zleci podstawowe badania.
2. Jeśli w ciągu ostatniego pół roku nie rozbiłaś cytologii, ginekolog w czasie wizyty zrobi też wymaz z szyjki macicy do badania cytologicznego (pod kątem zmian nowotworowych) oraz oceny występowania stanu zapalnego (m.in. chlamydii).
3. Morfologia krwi – najbardziej podstawowe badanie, które pozwoli ogólnie ocenić, czy jesteś zdrowa, czy nie cierpisz na anemię i czy nie powinnaś zadbać o uzupełnienie niedoborów, np. żelaza.
4. Badanie hormonu TSH (z krwi) – pomoże ocenić, czy Twoja tarczyca działa prawidłowo. Hormony tarczycy mają duży wpływ zarówno na Twoją płodność, jak i zdrowie dziecka, więc bardzo ważne jest uregulowanie ich poziomów jeszcze przed ciążą.
5. Badania przeciwciał z krwi, wykluczające choroby zagrażające dziecku:
   • o różyczka
   • o toksoplazmoza
   • o kiła
   • o wirusowe zapalenie wątroby typu B (wzw B)
   • o Choroby te są bardzo niebezpieczne dla dziecka w okresie ciąży, mogą powodować poronienia lub poważne wady rozwojowe. Badanie przeciwciał pomoże stwierdzić, czy nie przebywasz właśnie jednej z tych chorób – często kobieta przechodzi je bezobjawowo i dla niej są one zupełnie niegroźne. Wynik potwierdzi też obecność przeciwciał, które uchronią Cię przed zachorowaniem w czasie ciąży. Jeśli poziom przeciwciał jest zbyt mały, konieczne może okazać się szczepienie (np. na różyczkę), które powinno być wykonane przynajmniej 3 miesiące przed planowaną ciążą.
6. Przyjmowanie codziennie kwasu foliowego w dawce 0,4mg, które chroni dziecko przed wadami cewy nerwowej oraz zapewnia jego właściwy wzrost.
7. Kontrolna wizyta u dentysty – pozwoli ocenić stan twoich zębów i ewentualnie wyleczyć stany zapalne i ubytki. Trzeba pamiętać, że w czasie ciąży znacznie zwiększa się zapotrzebowanie na wapń, więc stan uzębienia może się pogorszyć. Niewyleczone stany zapalne zębów mogą też wpływać na ogólny stan zdrowia i utrudniać zagnieżdżenie zarodka.
8. Jeśli chorujesz na jakąkolwiek chorobę przewlekłą (niedoczynność tarczycy, cukrzycę, nadciśnienie itp.), zrób badania kontrolujące stan organizmu. Skonsultuj się ze swoim lekarzem prowadzącym, powiedz mu, że planujesz ciążę i dopytaj, czy w tej sytuacji Twoje leczenie nie powinno się zmienić. Dowiedz się, czy leki, które przyjmujesz, są bezpieczne dla dziecka; jeśli nie – poproś o zmianę na inne, mniej szkodliwe. Dopytaj się także, czy leczenie zmieni się, gdy już będziesz w ciąży – wiele chorób wymaga dostosowania dawek do zmienionego funkcjonowania organizmu kobiety w tym czasie.

Dowiedz się, czy leki, które przyjmujesz, są bezpieczne dla dziecka; jeśli nie – poproś o zmianę na inne, mniej szkodliwe.

9. Rezygnacja z używek – jeśli palisz papierosy lub często sięgasz po alkohol, czas najwyższy to zmienić! Kobieta w ciąży powinna unikać zarówno nikotyny, alkoholu, jak i narkotyków – nawet najmniejsze ilości tych substancji mogą negatywnie wpływać na dziecko. Przygotowując się do ciąży, warto zatem zerwać z nałogami i nie narażać dziecka w pierwszych dobach po poczęciu na kontakt z niebezpiecznymi związkami chemicznymi.
10. Unormowanie masy ciała – jeśli ważysz za dużo lub za mało, wskazane jest osiągnięcie prawidłowej masy ciała jeszcze przed zajściem w ciążę – możesz sugerować się normami dla wskaźnika BMI. Nieodpowiednia masa ciała może wpływać negatywnie na twoją płodność, a także zwiększać ryzyko chorób w czasie ciąży (np. nadciśnienia).

Podsumowując: jeszcze zanim zajdziesz w ciążę – masz wiele do zrobienia! Ale myśl o zdrowiu twojego dziecka doda Ci skrzydeł!

Magdalena Urlich

Artykuł Jakie badania warto wykonać przed ciążą? pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Ciąża to co prawda nie choroba, ale by w jej trakcie jak najlepiej zadbać o zdrowie mamy i maleństwa, wykonuje się standardowo badania. Jakie?

Niektóre z nich wykonuje się co miesiąc – należą do nich morfologia i badanie ogólne moczu. Inne są przypisane konkretnym momentom ciąży. Jakie badania będziesz musiała wykonać? Sprawdź!

I trymestr

Pierwsza zalecana wizyta powinna mieć miejsce w 7–8 tygodniu ciąży (ważne – by uzyskać świadczenia „becikowe” w niektórych gminach, należy posiadać kartę ciąży potwierdzającą badanie przed 10 tc). W jej trakcie powinno odbyć się badanie ginekologiczne. Jeśli lekarz będzie wykonywał badanie USG, będzie to prawdopodobnie badanie dopochwowe. Lekarz indywidualnie oceni przebieg ciąży, w razie potrzeby może zlecić Ci dodatkowe badania. Przez cały okres ciąży pamiętaj o badaniu piersi.

• Grupa krwi i Rh.
• Przeciwciała odpornościowe.
• Morfologia krwi.
• Badanie ogólne moczu.
• Badanie stężenia glukozy we krwi na czczo.
• VDRL.
• Zaleca się konsultację lekarza stomatologa.
• Badanie HIV, HCV, badanie w kierunku toksoplazmozy (IgG i IgM), różyczki
• Niekiedy zleca się wykonanie badania na obecność cytomegalii*.
• Badanie ginekologiczne we wzierniku
• Ocena pH wydzieliny pochwowej.
• Badanie cytologiczne.

Nie zapomnij poinformować Twojego lekarza, jeśli leczysz lub leczyłaś się na przewlekłe choroby.

II trymestr

• Morfologia krwi.
• Badanie ogólne moczu.
• Ocena pH wydzieliny pochwowej.
• Badanie USG w 11–14 tc.
• Przeciwciała anty-Rh.
• Zalecane badanie w kierunku wad uwarunkowanych genetycznie (test podwójny – PAPP‑A+βHCG) – w 11–14 tc.
• Zalecane badanie w kierunku wad uwarunkowanych genetycznie (test potrójny – βHCG, Estriol, AFP – w 15–20 tc.
• Badanie ultrasonograficzne – 21–26 tc.
• Badanie stężenia glukozy po doustnym podaniu 75g glukozy (w 24–28 tc.).
• U kobiet z ujemnym wynikiem w I trymestrze – zalecane badanie w kierunku toksoplazmozy.

III trymestr

• Morfologia krwi.
• Badanie ogólne moczu.
• Ocena pH wydzieliny pochwowej.
• Jeśli nie wykonano do tej pory: Badanie stężenia glukozy po doustnym podaniu 75g glukozy (w 24–28 tc.).
• Przeciwciała odpornościowe.
• Badania ultrasonograficzne – po 30 tc., po 40 tc. (ocena wagi dziecka)
• Zaleca się powtórzenie następujących badań: VDRL, HIV, HCV.
• Posiew w kierunku paciorkowców β‑hemolizujących.
• Badanie KTG po 38 tc.**

Informacje dodatkowe

Nie zapomnij poinformować Twojego lekarza, jeśli leczysz lub leczyłaś się na przewlekłe choroby. Ważną informacją jest np. leczenie endokrynologiczne, gdyż hormony tarczycy mają duży wpływ na przebieg ciąży. W takich wypadkach lekarz może zlecić Ci dodatkowe badania.

Opracowane na podstawie wytycznych Polskiego Towarzystwa Ginekologicznego.

* brak w wytycznych PTG

** wg wytycznych PTG po 40 tc.

Magdalena Urlich

Artykuł Zdrowo w ciąży pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Rzecznik Praw Dziecka domaga się zmiany Kodeksu Karnego. Jego zdaniem, kobiety pijące alkohol w ciąży, powinny ponosić za ten czyn odpowiedzialność karną.

Rzecznik Praw Dziecka Mikołaj Pawlak, powołał się na badania statystyczne z których wynika, że wiele kobiet nadużywa trunków. Picie procentów w ciąży szkodzi w każdych ilościach. Negatywny wpływ na dziecko może mieć nawet niewielka ilość wypitego alkoholu. „Niepokojący jest wysoki odsetek kobiet spożywających alkohol w trakcie ciąży. Może to prowadzić do nieprawidłowości neurobehawioralnych oraz innych trwałych uszkodzeń organizmu dziecka. Należy podjąć działania edukacyjne, profilaktyczne i prawne, by pomóc dziecku i matce. W szczególności wprowadzić ochronę prawnokarną dziecka poczętego i odpowiedzialność karną matki spożywającej alkohol w trakcie ciąży”. – zaznaczył Rzecznik.

Statystyki wskazują, że w ciąży aż 81 proc. Polek pije alkohol od czasu do czasu, a 54 proc. raz w miesiącu. Spożywanie procentów jest szczególnie groźne do 8. tygodnia ciąży. Rzecznik Praw Dziecka proponuje więc, by nienarodzone dzieci włączyć w ochronę z tytułu art. 160. Zgodnie z tymi planami zostanie wprowadza odpowiedzialność karna dla osoby narażającej drugiego człowieka na niebezpieczeństwo utraty życia lub ciężkiego uszczerbku na zdrowiu. Grozi za to kara do 3 lat pozbawienia wolności. Jeżeli na sprawcy ciąży obowiązek opieki nad osobą narażoną na niebezpieczeństwo, podlega karze pozbawienia wolności nawet do 5 lat.

Alkohol wypity przez kobietę dostaje się do organizmu dziecka, poprzez łożysko, wpływając negatywnie na jego rozwój. Pół godziny po wypiciu alkoholu przez matkę, stężenie we krwi dziecka jest takie samo jak we krwi matki. Skutkiem spożywania alkoholu przez kobiety w ciąży może być FASD (spektrum płodowych zaburzeń alkoholowych). Co roku w Polsce odnotowujemy ponad 9 tys. urodzeń dzieci z tym syndromem. Są to wady wrodzone serca, ośrodkowego układu nerwowego, kończyn, zespół ADHD, wady nerek, problemy z widzeniem i ze słyszeniem. Alkohol hamuje też wzrost dziecka w łonie matki i może przyczynić się do poronienia.

Liczne naukowe badania potwierdzają duży wpływ alkoholu na dziecko w życiu płodowym, który doprowadza do zaburzeń w zakresie prawidłowego i zdrowego rozwoju dziecka. Kobieta nosząca pod swoim sercem dziecko, niewątpliwie powinna zmienić swoje wcześniejsze przyzwyczajenia. Poczucie odpowiedzialności powinno stać się jej priorytetem.

JB
Źródło: jedenznas.pl

Artykuł Ochrona nienarodzonych dzieci przed matką pijącą w ciąży pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Brytyjka Kimberley James będąc w 12 tygodniu ciąży dowiedziała się, że jej dziecko z powodu wrodzonych wad nie ma szans na przeżycie. 24-letnia mama nie zdecydowała się na aborcję i urodziła zdrową dziewczynkę.

Kimberley James była czterokrotnie przekonywana do aborcji swojego dziecka, ponieważ USG ujawniło ciężką postać gromadzenia się płynu przesiękowego w organizmie dziecka. Kolejne badania ujawniły naczyniaka limfatycznego. Jest to rzadka, wrodzona wada, która najczęściej występuje w okolicy szyi i wygląda jak worek wypełniony płynem. Lekarze ze Szpitala Dziecięcego Lucile Packard dawali jedynie 50 % szans na przeżycie dziecka. Kimberley ze swoim mężem postanowili nie przerywać ciąży.

Kimberly James tak wspomina ten czas: „Cztery osoby po kolei usilnie przekonywały mnie, abym przerwała tę ciążę. W końcu zdecydowaliśmy się na wykonanie badań prywatnie, ale to niczego nie zmieniło. Pomimo wszystko zdecydowaliśmy się ochronić nasze dziecko. Dzisiaj, gdy nasza córeczka jest zdrowa i szybko rośnie codziennie błogosławimy tę decyzję”.

Poród trwał 13 godzin. Mała Penelope ważyła ponad 7 funtów, a jej stan lekarze określili jako bardzo dobry. Wszyscy byli oszołomieni, ponieważ dziewczynka była zupełnie zdrowa.

Lekarze nie wiedzą co mogło spowodować, że obie tak poważne choroby zniknęły. Hydrops fetalis zniknął w 16 tygodniu ciąży, a naczyniak limfatyczny w 20 tygodniu ciąży.

Kimberley mówi na swoją córeczkę, że jest jej wielkim cudem: „Jesteśmy w niej zupełnie zakochani i bardzo szczęśliwi, że nie daliśmy się nastraszyć i pomimo olbrzymiego stresu kontynuowaliśmy ciążę, pomimo złego rokowania na początku. Nie należało się spieszyć, ale zaufać, że wszystko będzie dobrze. Ona naprawdę jest naszym małym cudem!”.

JB

Źródło: jedenznas.pl

Artykuł Lekarze sugerowali aborcję. Urodziła zdrową dziewczynkę pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Badacze z uniwersytetu w Oksfordzie pracują nad szczepionką przeciw koronawirusowi, która ma być gotowa na jesieni. Do powstania szczepionki wykorzystane zostały linie komórkowe ludzkiego płodu, uzyskanego na skutek aborcji. Niemoralnej produkcji sprzeciwiają się przedstawiciele katolickich ośrodków bioetyki z Wielkiej Brytanii i Stanów Zjednoczonych.

Brytyjczycy jako pierwsi w Europie opracowali szczepionkę przeciwko koronawirusowi COVID-19, która ma być gotowa już we wrześniu. Trwają teraz testy prowadzone przez Uniwersytet Oksfordzki na ochotnikach w przedziale wiekowym 18–55 lat.

Krytyczne głosy

Dr Helen Watt z Centrum Bioetyki Anscombe z Oksfordu apeluje do rządów państw, aby starały się finansować badania i działania, które są etyczno-moralne i nie stoją w sprzeczności z sumieniem człowieka. Zaakceptowanie szczepionek wyprodukowanych w sposób moralnie kontrowersyjny jest wielkim błędem. W raporcie katolickich ośrodków bioetyki czytamy: „…odwoływanie się do dobrych celów i ‘pilnej potrzeby’ przyczyni się do głębszej penetracji nieetycznych badań i rozwoju w medycynie, polityce, prawie i kulturze”. Zwracają uwagę, że istnieją inne metody opracowywania szczepionek, które nie wykorzystują linii komórkowych człowieka zabitego we wczesnej fazie rozwoju. Te metody nie są w żaden sposób niezbędne do procesu tworzenia szczepionek, a głównym powodem ich chęci stosowania jest jedynie „wygoda”.

Co to są linie komórkowe?

Linia komórkowa „cell culture” to laboratoryjna hodowla namnażających się komórek, które pochodzą z organizmu wielokomórkowego (mogą to być komórki roślinne, zwierzęce lub ludzkie). Zazwyczaj wykorzystywane są dwie linie komórkowe: macierzyste „stem cells”, oraz linie komórek nowotworowych, które pełnią rolę w poszukiwaniu skutecznego leku przeciwko nowotworom. Pobranie komórek nowotworowych nie niesie ze sobą żadnych wątpliwości etycznych. Natomiast pozyskiwanie komórek macierzystych „stem cells” metodą klonowania zarodków ludzkich i ich eutanazji, poprzez ekstrakcję komórek, pozostaje etycznie nie do przyjęcia. Za dopuszczalne uważa się te metody, które nie powodują uszczerbku na zdrowiu u osoby, od której są pobierane komórki macierzyste. Ten warunek jest zazwyczaj spełniony w przypadku, gdy pochodzą one z tkanki dorosłego osobnika a także z krwi pępowinowej w momencie porodu. Linie komórkowe ludzkiego płodu z których ma powstać szczepionka przeciw koronawirusowi, stanowią odrębny typ hodowli komórkowej. Są one wynikiem sztucznego poronienia, tzn. pozbawienia życia zdrowych ludzi w prenatalnej fazie rozwoju.

Moralno-etyczne dylematy

Pragniemy zauważyć, że produkcja szczepionek z linii komórkowych ludzkiego płodu rodzi moralno-etyczny niepokój i tego typu działania są pogwałceniem podstawowych praw istoty ludzkiej, zwłaszcza fundamentalnego prawa do życia. Jest to instrumentalizacja, która narusza ludzką godność, bo każdej poczętej istocie ludzkiej należy się prawna ochrona.

Chcemy również zauważyć, że jakikolwiek udział w produkcji, sprzedaży lub korzystaniu z tej szczepionki przy jednoczesnym pochwalaniu aborcji w celu ich produkcji, jest niegodziwy i zły.

Jak mamy się zachować?

Jakiś czas temu bardzo trafne stanowisko w sprawie stosowania szczepionek uzyskiwanych z linii ludzkich komórek zarodkowych, przyjął włoski bioetyk Elio Sgreccia, były przewodniczący Papieskiej Akademii Pro Vita. Zadał on dwa pytania, na które warto sobie samemu odpowiedzieć: Czy ktoś, kto odrzuca wszelkie formy aborcji ludzkich płodów, nie zaprzecza samemu sobie, używając tych szczepionek dla dobra swoich dzieci czy swojego? Czy nie byłoby to prawdziwą (i niegodziwą) współpracą ze złem? Trzeba zauważyć, że rozwój nauki, choć bardzo często poprawia jakość naszego życia, niejednokrotnie niesie ze sobą również dylematy moralne. Watykański dokument Dignitas Personae z 2008 r. mówi wyraźnie, że nie wolno bezkarnie przekraczać prawa natury, ale przyznaje też, że jest różnica w zakresie odpowiedzialności.

JB

Źródło: vaticannews.va

Stanowisko Zespołu Ekspertów ds. Bioetycznych Konferencji Episkopatu Polski dotyczące szczepionek (streszczenie)

Wobec szerokich dyskusji społecznych Zespół przygotował stanowisko na temat szczepionek, w oparciu o współczesny stan wiedzy medycznej i w świetle tradycyjnego nauczania Magisterium Kościoła oraz katolickiej teologii moralnej.

Wyjaśnia poruszane niekiedy problemy szkodliwości szczepionek oraz ocenę korzystania ze szczepionek przygotowanych na bazie płodowych linii komórkowych podkreślając, że nie wszystkie szczepionki korzystały z tej technologii. Mając na uwadze moralnie istotny problem związku szczepionek z aborcją, wskazu-je na trzy stopnie odpowiedzialności:

1. ciężka odpowiedzialność moralna z tytułu aborcji przeprowadzonej „sposób zamierzony jako cel lub środek”;
2. ciężka odpowiedzialność z tytułu wykorzystania „materiału biologicznego” pochodzącego z płodów abortowanych w produkcji omawianych szczepionek. W tym przypadku aborcja stanowi nieodłączne ogniwo w osiągnięciu tych szczepionek, a tym samym zawiera w sobie akceptację aborcji jako czynu potrzebnego i przynoszącego korzystny efekt;
3. warunkowa odpowiedzialność osób korzystających z tych szczepionek

Nie ponoszą winy osoby, które są przeciwne aborcji i przemysłowemu wykorzystaniu ludzkiego materiału biologicznego, a także nie uczestniczą w procesie produkcyjnym tych szczepionek. Osoby te mogą jednak korzystać z tych szczepionek w trosce o swoje życie czy zdrowie. Osoby takie byłyby jednak winne moralnego poparcia dla tych szczepionek, technologii ich produkcji, jeżeli by je przyjmowały, mając do dyspozycji inne szczepionki wolne od powyższych zastrzeżeń.

W dalszej części dokument przypomina o indywidualnej i społecznej odpowiedzialności każdej osoby. To ona w swym sumieniu musi roztropnie podejmować odpowiedzialne decyzje, gdyż to ostatecznie ona ponosi odpowiedzialność za swoje życie i zdrowie, a często również za zdrowie innych osób.

Dokument nie lekceważy różnych zagrożeń, które są cytowane w kompetentnych opiniach czy wskazywane przez samych producentów szczepionek. Celem uniknięcia tych zagrożeń lub ich istotnego złagodzenia, korzystanie ze szczepionek, decyzja o ich przyjęciu, winna być konsultowana z kompetentnym lekarzem. Dotyczy to zwłaszcza osób obciążonych przez określone choroby.

Artykuł Etyczny aspekt szczepionki na COVID-19 pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

15 kwietnia 2020 r. podczas posiedzenia Sejmu odbędzie się pierwsze czytanie zamrożonego na blisko 3,5 roku obywatelskiego projektu „Zatrzymaj Aborcję”, pod którym podpisało się aż 830 tys. Polaków. Został on złożony w Sejmie 30 listopada 2017 r., ale utknął w komisji nadzwyczajnej i na tamten czas zakończono prace nad nim. Zakłada on wyeliminowanie w naszym kraju możliwości dokonywania aborcji eugenicznej. Chodzi o wykreślenie z Ustawy o planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania ciąży punktu mówiącego o tym, że można zabić poczęte dziecko, gdy „badania prenatalne lub inne przesłanki medyczne wskazują na duże prawdopodobieństwo ciężkiego i nieodwracalnego upośledzenia płodu albo nieuleczalnej choroby zagrażającej jego życiu”.

Pierwsze w Sejmie IX kadencji czytanie obywatelskiego projektu „Zatrzymaj Aborcję”, które odbędzie się po świętach Wielkiej Nocy, to pierwszy krok rządzących we właściwą stronę, w stronę obrony życia człowieka od momentu poczęcia. Mamy nadzieję, że nie jest to ruch, którego celem jest pozyskanie głosów obrońców życia w nadchodzących wyborach prezydenckich.

Cieszymy się, że wysłany 5 marca 2020 r. przez Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka list otwarty do Jarosława Kaczyńskiego, prezesa Prawa i Sprawiedliwości, z prośbą o prawo do życia dla nienarodzonych i godną opiekę dla dzieci niepełnosprawnych (do przeczytania tutaj), w którym wezwaliśmy klub parlamentarny Prawo i Sprawiedliwość m.in. do przyjęcia przez Sejm obywatelskiego projektu ustawy „Zatrzymaj aborcję”, przyczynił się, razem z działaniami innych osób i organizacji, do tego, że 15 kwietnia 2020 r. odbędzie się ponowne pierwsze czytanie projektu.

Liczymy na to, że projekt po pierwszym czytaniu nie trafi do prac w komisji, ale zostanie przyjęty i niezwłocznie odbędzie się jego drugie czytanie. Powinien on jak najszybciej trafić do Senatu i zostać podpisany przez prezydenta. Przypominamy, że Prawo i Sprawiedliwość ma większość parlamentarną, a co za tym idzie możliwość szybkiego procedowania ustaw. Dowiodły tego głosowania, które odbyły się w przeciągu ostatnich dni, dotyczące m.in. tarczy antykryzysowej związanej z pandemią koronawirusa czy głosowania korespondencyjnego w wyborach prezydenckich.

Wyrażamy nadzieję, że Sejm, który troszczy się o zdrowie i życie obywateli w czasach pandemii, nie zapomni o najmniejszych, bezbronnych istotach ludzkich, polskich obywatelach, mających zapisane w Konstytucji RP prawo do życia, i uchwali prawo je chroniące.

Oczekujemy realizacji obietnic zawartych w programach PiS‑u, Pana Prezesa Jarosława Kaczyńskiego i Prezydenta Andrzeja Dudy.

Wszystkich, którym leży na sercu los poczętych dzieci, zachęcamy do śledzenia telewizyjnej lub internetowej transmisji z posiedzenia Sejmu.

Artykuł Projekt „Zatrzymaj Aborcję” 15 kwietnia 2020 r. w Sejmie pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Mózg dziecka w 27. tygodniu życia przypomina w zapisie EEG mózg noworodka. Rozwija się pamięć – silne bodźce mogą pozostawić w niej ślad.

Twoje dziecko mierzy już 37 cm, waży 1200 g. To czas intensywnego wzrostu a także coraz większej sprawności układu nerwowego.

W centrum dowodzenia

Mózg Twojego dziecka dojrzewa bardzo intensywnie. Zapis fal mózgowych w EEG, który obrazuje aktywność jego poszczególnych części, jest już bardzo podobny do zapisu fal mózgowych noworodka. Powstały już wszystkie rodzaje komórek mózgowych a także sześć warstw kory mózgowej. Specjalizują się ośrodki – mowy, wzroku, słuchu, powonienia i ruchu. Już na tym etapie silne bodźce pozostawiają ślad w pamięci dziecka. Te najwcześniejsze doświadczenia staną się podłożem, na którym powstaną jego odruchy warunkowe, czyli wyuczone.

Co się dzieje w 27. tygodniu ciąży?

Twoje dziecko słyszy już tak dobrze, że bez problemu rozpoznaje Twój głos, który może działać na nie kojąco i relaksująco. Bobas ciągle rośnie i gromadzi tkankę tłuszczową. Dzięki temu nie jest już tak podatny na zmiany temperatury. Rosną mu włosy i twardnieją paznokcie. W tym czasie zanika delikatny meszek, który do tej pory pokrywał całe ciałko.

Ponieważ rosnące dziecko ma coraz mniej miejsca w jamie macicy, trudniej mu fikać koziołki. Wciąż jednak może przekręcać się i ruszać kończynami. Wykonuje też precyzyjne ruchy mimiczne – marszczy czoło, otwiera oczy, robi zeza, wykrzywia usta, ssie kciuk, zamyka i otwiera buzię, kaszle. Miewa czkawkę, którą odczuwasz jako rytmiczne podskakiwanie, zaciska piąstki. Na tym etapie wypija 15–40 ml płynu owodniowego na godzinę. Prawdopodobnie jest to spowodowane odczuciem głodu. Połykanie wód płodowych stymuluje pracę układu pokarmowego i nerek. Wody są wymieniane co cztery godziny, dzięki czemu maleństwo ma stale dostęp do świeżych substancji odżywczych.

Wody płodowe są wymieniane co cztery godziny, dzięki czemu maleństwo ma stale dostęp do świeżych substancji odżywczych.

Jak się czujesz, mamo?

Czy rosnący brzuszek bardzo daje Ci się we znaki? Więcej o dolegliwościach III trymestru przeczytasz tu i tu. Może zauważyłaś, że na Twoim brzuchu pojawiła się brązowawa kreska, idąca w górę i w dół od pępka? To tzw. linea nigra. Powstaje w miejscu rozchodzenia się mięśni brzucha, który się powiększa. Nie martw się – w kilka dni lub tygodni po porodzie zniknie.

Pamiętaj o diecie, wykonaj konieczne badania i nie rezygnuj z ruchu oraz spacerów na świeżym powietrzu.

Pomysł na kontakt

Choć poczucie tożsamości Twojego dziecka będzie się kształtować na długo po jego narodzinach, już teraz możecie podjąć próby komunikacji. Ola, jedna z mam opowiada o tym w ten sposób:

„Od czasu poczęcia utrzymujemy ze sobą kontakt. Początkowo było to porozumiewanie się myślne. Wyraźne odczuwanie ruchów sprawiło, że zaczęliśmy kontaktować się przez powłoki brzuszne. Dotykałam maluszka w określonym miejscu i prosiłam go, by – jeśli mnie czuje – dał jakiś znak. Przy pierwszych próbach dzidziuś milczał. Z czasem zaczął dawać o sobie znać delikatnym poruszeniem lub kopnięciem. Początkowo myślałam, że to jedynie zbieg okoliczności. Uważałam, że dzidziuś jest zbyt mały, by rozmawiać ze mną w ten sposób. Jednak z czasem upewniłam się, że to nie przypadek. Przed tygodniem, gdy zbliżał się 28. tydzień jego życia, zaszło coś nowego. Gdy głaskałam go całą dłonią na większej powierzchni i jednocześnie mówiłam do niego, zaczynał się poruszać, dając mi odczuwać swoje zadowolenie. Gdy bardzo delikatnie drapałam palcem w jednym miejscu i posyłałam myśl: Jestem tu – jestem tam, wystawiał lub kopał nóżką, to znów trącał rączką. Na dany sygnał była konkretna reakcja, różna w zależności od rodzaju posyłanego bodźca. Czułam, że maleństwo mnie rozumie, że jego odpowiedzi nie są przypadkowe”.

Więcej pomysłów na kontakt: tu tu i tu

Wiek Twojego dziecka może się nieznacznie różnić od wyliczonego w gabinecie lekarskim. Lekarz liczy od daty Twojej ostatniej miesiączki. My liczymy od poczęcia. Między tymi dwoma datami może być około dwóch tygodni różnicy.

Magdalena i Marek Urlichowie

Bibliografia:

1. Fijałkowski, Jestem od poczęcia. Pamiętnik dziecka w pierwszej fazie życia, Częstochowa 2002
2. Kończewska-Murdzek, M. Murdzek-Wierzbicka, Kochane od poczęcia. Rozwój dziecka w łonie matki, Lublin 2018
3. Kornas-Biela, Wokół początku życia ludzkiego, wyd. 2 uzup., Warszawa 2002
4. Karolczuk-Kędzierska i in., Matka i dziecko, wyd. Kluszczyński, Kraków 2006

Artykuł Mów do mnie, mamo! pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

W 25. tygodniu życia Twojego dziecka możesz zauważyć indywidualne cechy jego osobowości.

Twoje dziecko mierzy już 34 cm, a jego waga wynosi 950 g. Badania wykazują, że możliwa jest komunikacja z dzieckiem w tym okresie życia płodowego oraz obserwacja jego cech i preferencji.

Co się dzieje w 25. tygodniu ciąży?

Bardzo intensywnie rozwija się mózg. Sieć połączeń nerwowych wciąż gęstnieje. Zaczynają powstawać komórki glejowe (są obok komórek nerwowych drugim składnikiem tkanki nerwowej). Chronią i wspomagają odżywianie komórek nerwowych, a także tworzą na nich osłonki mielinowe, przyspieszające przekazywanie impulsów.

Ciałko dziecka wygładza się i zaokrągla dzięki podściółce tłuszczowej.

Jego ruchy są coraz bardziej celowe. Zaobserwowano, że dziecko w tym wieku potrafi dostosować swą aktywność do dźwięków – np. skacze w rytm uderzeń bębna.

Małe „ja”

Już teraz możesz rozpoznać dominujące cechy charakteru dziecka. Zaobserwuj, czy jest raczej spokojne i rusza się rzadko? Czy silnymi uderzeniami daje Ci znać, gdy czuje dyskomfort? Badania prowadzone przez Fels Research Institute w Yellow Springs (Ohio) potwierdziły, że zmiana rytmu serca spowodowana silnymi dźwiękami jest osobistą reakcją dziecka. Na jej podstawie można wskazać konkretny typ osobowości. Na osobowość składają się cechy uwarunkowane genetycznie (temperament) oraz wzorce reakcji i zachowań, które ukształtowały się w określonym środowisku. Ma to miejsce już teraz, w życiu prenatalnym. Te wzorce reakcji, zwane imprintami, mogą towarzyszyć w późniejszym życiu Twojego dziecka. Dlatego już na tym etapie warto dbać o stworzenie mu jak najlepszego środowiska do rozwoju – przede wszystkim poczucia bezpieczeństwa i więzi.

Zaobserwowano, że dziecko w tym wieku potrafi dostosować swą aktywność do dźwięków – np. skacze w rytm uderzeń bębna.

Bądź spokojna, mamo

Dla kształtowania osobowości dziecka duże znaczenie mają Twoje emocje – to, co przeżywasz i jak sobie z tym radzisz. Każda emocja to określony zestaw hormonów, które z Twoją krwią docierają do dziecka. W ten sposób jego mózg przyzwyczaja się do określonych hormonów, co staje się biologicznym podłożem jego samopoczucia. Dlatego tak ważny jest Twój dobrostan, umiejętność relaksu, odprężenie po stresie. A także pozytywne nastawienie do dziecka – Twoje i jego taty. Każda Twoja dobra, akceptująca myśl jest przez nie odczuwana. To tak jakbyś wykąpała je w hormonach szczęścia.

Więcej o wpływie stresu i o tym, jak sobie z nim radzić, przeczytasz tu.

Daj mi bezpieczeństwo

Co możesz zrobić oprócz tego, że starasz się dbać o siebie? Poczucie bezpieczeństwa możesz kształtować dzięki komunikacji z dzieckiem (przeczytaj więcej). Już teraz możesz się wsłuchiwać w jego potrzeby – dziecko, które wie, że ma wrażliwego, wsłuchanego w nie opiekuna, czuje się bezpieczniej. Bądź wrażliwa na sygnały płynące od dziecka. Czy np. jego gwałtowny ruch nie świadczy o tym, że zbyt długo przebywasz w tej samej pozycji? Może jest za głośno? A może potrzebujecie spaceru i dotlenienia? Daj sobie i dziecku czas, by „wsłuchiwać się” w nie: jak się może czuć? Czego potrzebuje? Ćwiczysz w ten sposób intuicję i empatię, które bardzo przydadzą Ci się, gdy maleństwo już się narodzi.

Jak się czujesz, mamo?

Jesteś już w początkach trzeciego trymestru. Być może zrobiłaś się zapominalska i rozkojarzona – to normalne i przejściowe. Możesz czuć, że rzeczy lecą Ci z rąk, a Ty jesteś niezgrabna, jakby każda ręka i noga żyła swoim życiem. Częściowo tak właśnie jest – winę za to ponosi relaksyna. To hormon, który rozluźnia połączenia kostne, wiązania macicy oraz stawy. Dzięki niemu Twoje dziecko będzie w stanie przecisnąć się przez kanał rodny. Ty jednak musisz podwójnie uważać, aby nie stracić stabilności. Kolejną, raczej zabawną zmianą, którą zauważysz wraz z powiększającym się brzuchem, będzie wystający pępek. I Twoje kości, i pępek wrócą po ciąży na swoje miejsce.

Jak zawsze pamiętaj o diecie i odpowiedniej porcji ruchu na świeżym powietrzu. Jeśli chcesz dodatkowo wspomóc rozwój dziecka, polub taniec. Zwłaszcza spokojny, rytmiczny i kołyszący. Pozytywnie wpłynie on na receptory równowagi w mózgu maleństwa.

Wiek Twojego dziecka może się nieznacznie różnić od wyliczonego w gabinecie lekarskim. Lekarz liczy od daty Twojej ostatniej miesiączki. My liczymy od poczęcia. Między tymi dwoma datami może być około dwóch tygodni różnicy.

Magdalena i Marek Urlichowie

Bibliografia:

W. Fijałkowski, Jestem od poczęcia. Pamiętnik dziecka w pierwszej fazie życia, Częstochowa 2002

Z. Kończewska-Murdzek, M. Murdzek-Wierzbicka, Kochane od poczęcia. Rozwój dziecka w łonie matki, Lublin 2018

D. Kornas-Biela, Wokół początku życia ludzkiego, wyd. 2 uzup., Warszawa 2002

M. Karolczuk-Kędzierska i in., Matka i dziecko, wyd. Kluszczyński, Kraków 2006

Artykuł Poznaj mnie, mamo! pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

W 23. i 24. tygodniu życia dziecko zaczyna widzieć i śnić swoje pierwsze sny.

Twoje dziecko ciągle rośnie. Od ciemienia do pośladków dziecko może mieć około 28 cm. Waży około 650 g.

W centrum dowodzenia

Układ nerwowy dziecka jest coraz dojrzalszy. Świadczą o tym odruchy, które przygotowują do życia w świecie zewnętrznym – odruch ssania, połykania i chwytania. W dobowym rytmie aktywności wyraźnie wyróżniają się czuwanie i sen. Można już zaobserwować fazę REM – snu głębokiego, w trakcie którego pojawiają się marzenia senne. W tym czasie porządkowane są doświadczenia, które dziecko zebrało za pomocą zmysłów i układu mięśniowego.

Co się dzieje w 23. i 24. tygodniu ciąży?

Szkielet kostnieje. Ilość wapnia w kościach wynosi 12 proc., podczas gdy u dorosłych jest to 90 proc. Układ kostny dziecka składa się z 222 kości, w tym sam kręgosłup ma 33 kręgi, 150 stawów i 1000 więzadeł.

Nadchodzi przełom w rozwoju wzroku: dziecko otwiera oczy. Od tej pory widzi światło i reaguje na błysk lampy przystawionej do brzucha. Jednak nie jest to przyjemne. Ostre światło, nagłe dźwięki czy wibracje mogą wywołać u dziecka reakcję stresową w postaci bezruchu. Wstrzymuje ono wtedy połykanie płynu owodniowego i ruchy oddechowe klatki piersiowej do momentu, aż ustąpi napięcie.

Dziecko otwiera oczy. Od tej pory widzi światło i reaguje na błysk lampy przystawionej do brzucha. Jednak nie jest to przyjemne. Ostre światło, nagłe dźwięki czy wibracje mogą wywołać u dziecka reakcję stresową w postaci bezruchu.

Skóra dziecka jest cienka i czerwona z powodu widocznych przez nią naczyń krwionośnych. Brakuje pod nią podściółki tłuszczu, a na zewnątrz pokryta jest mazią.

Już na tym etapie Twoje maleństwo wygląda i zachowuje się jak noworodek.

Poczuj rytm

Dwa czynniki mają wpływ na to, jak ruchliwe jest Twoje dziecko: genetyczny i środowiskowy. Z jednej strony warunkują je dziedzicznie określone cechy układu nerwowego. Z drugiej – na kształtowanie się rytmu dobowej aktywności wpływają Twój tryb życia i samopoczucie. Twoje silne emocje, stres czy krzyk może wybijać dziecko ze snu. Z kolei gdy chodzisz w spokojnym tempie, dziecko odczuwa kołysanie, które jest dla niego przyjemne i utula je do snu. Często możesz też odczuć zwiększoną aktywność dziecka, gdy Ty właśnie się położysz. Kiedy chodziłaś, spało. Gdy pozostajesz w bezruchu, zaczyna dokazywać. Cykl jego aktywności trwa około 45 minut. Ważne, by między Twoimi cyklami aktywności i odpoczynku panowała równowaga, aby do dziecka docierały zróżnicowane bodźce.

Cały czas pamiętaj o wypoczynku, diecie, badaniach i spacerach!

Pomysł na kontakt

Jak już wiesz, dziecko reaguje na dźwięki dochodzące ze świata zewnętrznego. Zbyt hałaśliwa muzyka może być dla niego nieprzyjemna. Co można zrobić, by dostarczyć mu pozytywnych doznań? Mówić spokojnym tonem, śpiewać i grać na instrumentach (lub słuchać muzyki). Przebieg fal akustycznych mowy, śpiewu i muzyki wygląda inaczej. Oznacza to, że każda z tych aktywności stymuluje inne ośrodki w mózgu Twojego dziecka. Śpiew działa relaksująco Was oboje. Jeśli będziesz śpiewała regularnie jedną melodię (np. kołysankę), dla dziecka stanie się ona bliska. Podobnie ze słuchaniem muzyki. Szczególnie dobrze oddziałuje muzyka klasyczna, melodyjna – lecz nie szybsza niż rytm Twojego serca, gdy odpoczywasz. Polecani kompozytorzy to np. Mozart, Vivaldi, Debussy, Schumann i Czajkowski. A ulubione instrumenty – dobrze odbierane przez dziecko ze względu na niską częstotliwość – to flet, fagot, wiolonczela i kontrabas. Wybierz spokojny fragment utworu i słuchaj go w czasie relaksu.

O innych pomysłach na budowanie więzi z dzieckiem od pierwszych chwil jego życia przeczytaj tutaj: tu tu i tu.

Wiek Twojego dziecka może się nieznacznie różnić od wyliczonego w gabinecie lekarskim. Lekarz liczy od daty Twojej ostatniej miesiączki. My liczymy od poczęcia. Między tymi dwoma datami może być około dwóch tygodni różnicy.

Magdalena i Marek Urlichowie

Bibliografia:

1. Fijałkowski, Jestem od poczęcia. Pamiętnik dziecka w pierwszej fazie życia, Częstochowa 2002
2. Kończewska-Murdzek, M. Murdzek-Wierzbicka, Kochane od poczęcia. Rozwój dziecka w łonie matki, Lublin 2018
3. Kornas-Biela, Wokół początku życia ludzkiego, wyd. 2 uzup., Warszawa 2002
4. Karolczuk-Kędzierska i in., Matka i dziecko, wyd. Kluszczyński, Kraków 2006

Ekologia prokreacji. Vademecum, red. A. Zięba i in., Kraków 2016

Artykuł Marzenia i wrażenia pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

– Było mi tak ciężko, że patrzyłam nieprzytomnie w okno i marzyłam o końcu świata – wyznaje Iwona. Aż Zosia skończyła rok i po raz pierwszy się do mnie uśmiechnęła. „Długo kazałaś nam na siebie czekać, córeczko” – powiedział Dominik.

Jak opowiedzieć stuletnią historię na dwóch stronach? Co prawda, Iwona i Dominik Sidorowie z Krakowa dopiero przekroczyli „trzydziestkę”, ale „czasem nam się wydaje, że mamy po 100 lat” – śmieją się. – Czy dużo przeszliśmy? Pewnie tak, ale nie porównujemy się z tymi, którzy mają łatwiej lub trudniej. To nasza droga – dodają rodzice obciążonej genetycznie zespołem CHARGE trzyletniej Zosi i rocznego Franka.

Intuicja

W pierwszą ciążę Iwona zaszła na ostatnim roku studiów. – Szybko zaczęłam mieć przeczucie, że coś jest nie tak. Myślałam: „Hormony szaleją, co ja sobie ubzdurałam? Przecież w rodzinie nie ma żadnych poważnych chorób, wad genetycznych” – opowiada Iwona. Na kolejnych badaniach dziecko odwracało się tyłem, więc ocena twarzoczaszki była niemożliwa. Potem okazało się, że dziewczynka nie ma jednej nerki, a waga nie przyrasta (tzw. hipotrofia płodu). Od jednego z lekarzy, do którego udali się na kolejną konsultację, usłyszeli: „Nie wydziwiajcie”, co miało oznaczać: przestańcie szukać problemu, może i dziecko urodzi się wcześniej, ale wygląda na ogólnie zdrowe.

Iwona: – Krótko przed porodem ordynatorka jednego z oddziałów powiedziała mi „jako lekarka i jako matka”, żebym nie walczyła za wszelką cenę o wcześniejszą cesarkę, „bo ty sobie poradzisz, a nie ma nic gorszego dla matki niż chore dziecko”. Aha, czyli lepiej, żeby umarło. Świetna rada, prawda? Z wypisem w ręku pojechałam tramwajem do Sanktuarium Bożego Miłosierdzia i czekałam na Dominika. Pamiętam, że kupiliśmy coś do jedzenia. Milczeliśmy, tylko mi łzy po policzkach płynęły. Co więcej? Nie wiem, byłam w takim szoku, że tego nie pamiętam. To był tak ogromny stres, że czułam, jakby mi ktoś włożył na ramiona ciężki, syberyjski kożuch. W kółko myślałam, dlaczego nadałam córce imię? Dlaczego nazwałam ją Zosia? Przecież gdybym nie dała jej imienia, nie byłaby dla mnie tak ważna…

Diagnoza

Zosia urodziła się po terminie. Nie radziła sobie z jednoczesnym oddychaniem i ssaniem mleka. Miała niedrożne nozdrza, wadę wzroku, dysmorficzne cechy twarzy, być może wskazujące na jakiś zespół. – Przez całą noc czytałam w internecie o zespole CHARGE – przypomina sobie Iwona. – Czułam, że Zosia ma tę wadę. Ostatecznie badania potwierdziły ją, gdy córcia ukończyła półtora roku.

Odludki

Szpitale, leki, co chwilę nowi lekarze, kilka razy OIOM i rurka tracheostomijna – to faktycznie mogłaby być historia na 100 lat. Pierwsze dwa lata życia Zosi były dla młodych rodziców bardzo trudne.

Iwona: – Gdy w końcu wyszliśmy ze szpitala do domu, cieszyłam się tylko z tego, że nie usłyszę za kwadrans kolejnej diagnozy. Byłam tak zmęczona, że potykałam się o własne nogi. Zastanawiałam się, jakie życie mnie czeka i byłam pewna, że beznadziejne. Miałam w ręce plik skierowań do poradni. Przypomniałam sobie szary, okropny budynek szpitala dziecięcego i zdałam sobie sprawę, że to będzie moja codzienność. Było mi tak ciężko, że gdy Dominik wracał z pracy, dawałam mu Zosię, a sama kładłam się pod kocem, gapiłam w okno i marzyłam, że zaraz będzie koniec świata.

Zosia pożegnała się z rurką tracheostomijną, oddycha samodzielnie, uczy się mówić, zna coraz więcej słów i z radością powtarza nam, że nas kocha!

Dominik: – Z towarzyskich osób staliśmy się odludkami. Nikogo nie zapraszaliśmy, nigdzie nie jeździliśmy, by chronić Zosię przed infekcjami. A może też nie mieliśmy siły słuchać komentarzy: „Ssak medyczny? Nawet mi o tym nie mówcie, to okropne!”.

Iwona: – Brakowało mi normalnych doświadczeń: że dziecko na mnie patrzy, łapie kontakt. Miałam poczucie, że jestem pielęgniarką albo opiekunką a nie matką. Dopiero gdy córka miała rok, zauważyliśmy, że na nas patrzy i się uśmiecha. Dominik powiedział wtedy: „Zosia, długo kazałaś nam na siebie czekać”.

Bóg

Iwona i Dominik poznali się w czasach studenckich w Polskiej Misji Katolickiej w Wiedniu. Po powrocie do Polski angażowali się w ewangelizację studentów – organizowali dla nich spotkania, redagowali katolicki miesięcznik. Byli nawet na krótkim wyjeździe misyjnym w Afryce. Po prostu Pan Bóg zawsze był dla nich ważny. – Kiedy urodziła się Zosia i było mi tak bardzo źle, to nie dość, że nie widziałam w tych doświadczeniach Bożego palca, to uważałam, że Pan Bóg mnie nienawidzi. Siadałam na łóżku, patrzyłam na krzyż i pytałam: „Dlaczego?!”. Miałam trudne dzieciństwo, myślałam, że limit nieszczęść został wyczerpany – mówi Iwona.

Zdecydowanie możemy powiedzieć, że jesteśmy szczęśliwi! Cieszymy się z małych osiągnięć

– Choć mieliśmy w sobie dużo żalu, modliliśmy się za Zosię i prosiliśmy innych o modlitwę – dodaje Dominik. – Pewnego razu na OIOM wpadli zaprzyjaźnieni kapucyni i otoczyli Zośkę modlitwą wstawienniczą. Niedawno rozpoczęliśmy naszą przygodę ze wspólnotą Domowego Kościoła.

Nowa droga

Iwona: – Nie wiemy, co będzie za rok. Czasem budzę się w nocy i myślę, czy znajdziemy dla Zosi fajną szkołę i jak będzie wyglądało jej dorosłe życie. Ale nie żyjemy z lękiem. Nie mamy wielkich planów i marzeń, po prostu cieszymy się chwilą. Wiemy, że może się coś przyplątać, ale nie zadręczamy się czarnowidztwem.

Dominik: – Jesteśmy szczęśliwi. Może to tak działa, że im jest trudniej, tym większą mamy satysfakcję z małych osiągnięć? Szukamy pozytywów. Zamiast narzekać, że cztery tygodnie musiałem spędzić w szpitalu sam z Zosią, cieszę się z tego czasu, bo pomógł mi zbudować z nią relację. Nauczyłem się cierpliwości, poznałem Zosię, a ona mi zaufała.

Razem: – Oczywiście, że wolelibyśmy mieć dwoje zdrowych dzieci. Nikt nie chce dla swojego dziecka cierpienia, szpitali, operacji. Ale choroba Zosi pokazała nam drogi, na które sami z siebie byśmy nie weszli. Gdy minął żal po stracie za wyobrażonym życiem, pogodziliśmy się z tym, co nas spotkało.

Iwona i Dominik nie mają „dobrych rad” dla rodziców, na których spadł ciężar trudnej diagnozy prenatalnej dla własnego dziecka. – Może ktoś chciałby w tej sytuacji usłyszeć: „Na pewno będzie zdrowe!” lub „Nie przejmujcie się”. Na nas takie komentarze działały jak płachta na byka. Nie mogliśmy też słuchać historii o dzieciach, które miały być chore, a jednak urodziły się zdrowe – przyznają szczerze. – Pomagało nam osadzanie się w nowej rzeczywistości: „Jakkolwiek będzie, razem damy sobie radę”.

Ulotka do pobrania i rozpowszechniania: Razem damy radę

Artykuł Razem damy radę pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Częste pytanie: „Czy pigułki antykoncepcyjne są skuteczne?” to ważne pytanie… Tylko po pierwsze: jak to zbadać?

O skuteczności wybranej metody antykoncepcyjnej mówi odsetek kobiet zachodzących w nieplanowaną ciążę w pierwszym roku jej stosowania. W literaturze medycznej podaje się zazwyczaj dwa wskaźniki skuteczności metod antykoncepcyjnych. Pierwszy z nich to tzw. perfect use, czyli informacja o skuteczności w przypadku idealnego stosowania metody (np. kobieta nigdy nie zapomina połknąć pigułki, zawsze robi to o tej samej porze, prezerwatywa nie pęka, krążek dopochwowy się nie zsuwa itd.). Tym wskaźnikiem chwalą się producenci antykoncepcji, gdyż jest o wiele bardziej „marketingowy” niż drugi parametr – tzw. typical use. Ten z kolei określa skuteczność metody dla jej typowego stosowania przez typowego użytkownika, który bywa roztargniony, od czasu do czasu może o czymś zapomnieć, nie żyje z zegarkiem w ręku. Zatem typical use dla pigułek antykoncepcyjnych szacuje ich skuteczność nie w warunkach laboratoryjnych, lecz w zwykłym życiu. I jak się okazuje, rzeczywista skuteczność nie tylko pigułek, ale również innych metod zapobiegania ciąży, jest znacznie niższa niż zakładana w badaniach klinicznych.

„Rzeczywista skuteczność nie tylko pigułek, ale również innych metod zapobiegania ciąży, jest znacznie niższa niż zakładana w badaniach klinicznych”.

3 wnioski z ogólnonarodowych badań w USA

W Stanach Zjednoczonych cyklicznie przeprowadza się ogólnonarodowe badania na dziesiątkach tysięcy kobiet, dotyczące problemów płodności (National Survey of Family Growth). Dowiadujemy się o realnej skuteczności poszczególnych metod antykoncepcyjnych. Miernikiem tej skuteczności jest odsetek kobiet zachodzących w nieplanowaną ciążę w pierwszym roku używania danej metody (chodzi tu o rzeczywistą skuteczność danej metody, która jest znacznie niższa niż zakładana w badaniach klinicznych). Jakie wnioski płyną z tych badań?

1. Na podstawie danych uzyskanych w wyniku dwóch kolejnych badań (za lata: 1995–2002) dowiadujemy się o realnej skuteczności poszczególnych metod antykoncepcyjnych. Badacze oszacowali, że ryzyko zajścia w nieplanowaną ciążę po roku stosowania danej metody wynosi w przypadku:

• • środków plemnikobójczych – 28 proc.;
  • prezerwatyw – 18 proc.;
  • pigułek antykoncepcyjnych – 9 proc.;
  • plastrów antykoncepcyjnych i krążków dopochwowych – 9 proc. („Contraception”, Vol. 83, 2011).

1. Na podstawie badania z roku 1995 oszacowano wskaźniki zawodności poszczególnych metod antykoncepcji w czasie pierwszego roku stosowania. Badacze stwierdzili, że 47 proc. nieletnich niezamężnych kobiet, mieszkających razem z partnerem, doświadcza zawodności środka antykoncepcyjnego („Family Planning Perspectives”, Vol. 31, 1999).
2. W szóstej edycji badania, przeprowadzonej w latach 2002–2003, poddano analizie dane dotyczące 7 643 kobiet. Na ich podstawie oszacowano zawodność poszczególnych metod antykoncepcji. Stwierdzono, że w okresie 12 miesięcy ich stosowania wynosiła ona w odniesieniu do:
   • zastrzyków antykoncepcyjnych – 6,7 proc.;
   • pigułek antykoncepcyjnych – 8,7 proc.;
   • prezerwatyw – 17,4 proc.
   • („Contraception”, Vol. 77, 2008).
   • Dlaczego kobiety zapominają wziąć pigułkę?

W innych badaniach pytano 141 dorosłych kobiet o regularność w zażywaniu pigułki antykoncepcyjnej w ciągu trzech miesięcy. 68,1 proc. kobiet „ominęło” jedną lub więcej pigułek, a 48,9 proc. – dwie lub więcej w badanym okresie. Autorzy badania stwierdzają, że „nieplanowane ciąże, spowodowane niekonsekwentnym stosowaniem doustnej antykoncepcji hormonalnej, są znaczącym problemem zdrowotnym w Stanach Zjednoczonych”.

Dlaczego kobiety nie zażyły pigułki/-ek? W badaniu kobiety podawały m.in. takie przyczyny:

• „daleko od domu” – 12,9 proc.,
• „zapomnienie” – 12,9 proc.,
• „brak nowego opakowania” – 10,5 proc.,
• „podróż” – 9,41 proc.,
• „presja obowiązków służbowych” – 8,06 proc.,
• „presja obowiązków szkolnych” – 4,3 proc. („Journal of Midwifery and Women’s Health”, Vol. 50, 2005).

Co obniża skuteczność pigułek antykoncepcyjnych?

1. Otyłość. Przy wskaźniku masy ciała BMI 25 (lub wyższym) zawodność pigułki może być nawet do dwóch razy wyższa.
2. Niedojrzałość. Podobnie kobiety poniżej 20. roku życia częściej doświadczają zawodności pigułek antykoncepcyjnych.

Leki stosowane równolegle. Szereg antybiotyków zmniejsza skuteczność pigułki (m.in. amoksycylina, tetracyklina, rifampicyna). Także popularny paracetamol w dawce powyżej 4 g na dobę obniża skuteczność antykoncepcji hormonalnej. Podobnie działa… nadmiar soku z grejpfruta czy dziurawiec. Wpływ na skuteczność antykoncepcji hormonalnej mogą też mieć środki przeczyszczające, przeciwdepresyjne, przeciwpadaczkowe.

Kamila Gałuszka

Artykuł Skuteczność pigułki antykoncepcyjnej pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

„Co mogę zrobić dla mojego dziecka, zanim się jeszcze poczęło?” – zastanawiają się kobiety. Wiele! O przygotowaniach do zostania mamą z położną Anną Sochańską rozmawia Ewa Rejman.

Czy można przygotować się do przyjęcia dziecka jeszcze przed jego poczęciem?​

– Jeżeli chce się podejść do przyszłego rodzicielstwa świadomie, to jak najbardziej można, a nawet warto przygotować się do poczęcia.

Jak to wygląda w przypadku kobiety? Może zacznijmy od strony czysto medycznej.

– Rozważyłabym w pierwszej kolejności przeprowadzenie badań diagnostycznych. Ważne jest, żeby mieć aktualną cytologię, można też zrobić USG piersi w celu wykrycia ewentualnych zmian oraz USG narządu rodnego, czyli jajników i macicy, aby sprawdzić, czy prawidłowo funkcjonują. To, o czym mówię, dotyczy zdrowej kobiety. Jeżeli jednak kobieta ma stwierdzone konkretne choroby, na przykład cukrzycę czy nadciśnienie, to powinna zadbać o dobranie odpowiedniego leczenia przed ciążą. Wiele kobiet cierpi na niedoczynność tarczycy, dlatego polecałabym zbadanie też poziomu TSH i ewentualną konsultację u endokrynologa. Gdy chodzi o badanie krwi, to warto sprawdzić się pod kątem toksoplazmozy i cytomegalii, żółtaczki typu C i B, kiły oraz HIV.

Czy poza badaniami warto też zaszczepić się przeciwko konkretnym chorobom?

– Dobrze byłoby, aby kobieta sprawdziła w swoim kalendarzu szczepień, czy jest zaszczepiona na różyczkę i ewentualnie zaszczepiła się pół roku przed planowaną ciążą.

Powinno się odwiedzić jakichś lekarzy?

– Ważna jest wizyta u dentysty, bo próchnica albo stany zapalne mogą prowadzić do poronień.

A witaminy, suplementy diety?

– Dużo się mówi ostatnio o witaminie D3, ale zanim rozpocznie się suplementację, powinno się sprawdzić jej poziom. Poza tym zaleca się kwas foliowy, który należy zacząć brać pół roku przed zajściem w ciążę.

Zadbaj o swój organizm, zdrowo się odżywiaj, pamiętaj o aktywności fizycznej i zbadaj się – to najważniejsze zalecenia dla przyszłej mamy.

Co można zrobić poza zatroszczeniem się o sferę ściśle medyczną?

– Po prostu zadbać o swój organizm, zwrócić uwagę na zdrowe odżywianie, odpowiednią aktywność fizyczną. Planując zajście w ciążę, należy wykluczyć papierosy i alkohol. Gdy chodzi o aktywność fizyczną, to wcześniejsze jej podjęcie znacznie ułatwi przeżycie tych dziewięciu miesięcy. Osobom, które do tej pory nie ćwiczyły, poleciłabym pilates, nordic walking czy basen, natomiast te, które już wcześniej uprawiały jakiś sport mogą go kontynuować również w trakcie prawidłowo rozwijającej się ciąży, o ile nie byłoby to dla nich zbytnim obciążeniem fizycznym i o ile nie występują przeciwwskazania lekarskie. Dla kobiet ważne jest też przygotowanie mięśni dna miednicy. Można wybrać się w tym celu do fizjoterapeuty uroginekologicznego, który sprawdzi stan tych mięśni i pokaże, jak je ćwiczyć, rozluźniać, wzmacniać. Dzięki temu zwiększa się np. szanse uniknięcia w przyszłości problemów z nietrzymaniem moczu.

Wiadomo już, co robić. A czego unikać – poza, oczywiście, używkami?

– Z cała pewnością niektórych leków stosowanych na trądzik. Przed zajściem w ciążę należy je bezwzględnie odstawić i najlepiej zrobić to minimum trzy miesiące wcześniej.

Dużo tych wszystkich zaleceń.

– Przede wszystkim nie warto martwić się na zapas. Dla dziecka ogromne znaczenie ma pozytywne nastawienie mamy.

Artykuł Chcesz zostać mamą? Przygotuj się! pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Gdy mowa o planowaniu ciąży, skupiamy się zazwyczaj na tym, co powinna zrobić kobieta, aby przygotować swoje ciało na wyzwania nadchodzących dziewięciu miesięcy. Ale także mężczyzna może się przygotować do poczęcia. W jaki sposób? W rozmowie z Ewą Rejman opowiada położna Anna Sochańska.

Wiemy, że do poczęcia dziecka powinna przygotować się przyszła mama, ale czy jest coś, co może zrobić też przyszły tato?

– Od strony czysto fizycznej ma zdecydowanie mniejsze pole manewru, ale za to pod kątem psychologicznym – ogromne.

Zacznijmy więc może od tej fizycznej strony. Czy powinien przejść wcześniej jakieś konkretne badania?

– Generalnie nie ma takich wskazań, jeśli obydwoje z żoną są zdrowi i nie zdiagnozowano u nich problemów z niepłodnością. Ważne jest ogólne oczyszczanie organizmu, czyli zdrowa dieta, rezygnacja z nadmiernego spożywania alkoholu, palenia papierosów, bo bardzo obniża to jakość nasienia, tak samo zresztą jak przegrzewanie moszny. Trzeba też uważać na przeprowadzanie badań rentgenowskich, ponieważ mogą one uszkodzić nasienie, jeśli są wykonywane nawet trzy miesiące przed współżyciem. Poza tym polecam aktywność fizyczną, spokojniejszy, bardziej zbilansowany tryb życia, unikanie nadmiernego stresu.

Od strony czysto fizycznej mężczyzna na zdecydowanie mniejsze pole manewru niż kobieta, ale za to pod kątem psychologicznym – ogromne.

Wydaje mi się, że w tak delikatnej kwestii, jak przygotowanie do poczęcia dziecka, chodzi nie tyle o dzielenie zadań pomiędzy kobietę a mężczyznę, ale raczej o ich współdziałanie.

– Zdecydowanie tak. Mnóstwo rzeczy przyszli rodzice powinni robić razem, poczynając od obserwacji cyklu kobiety i ustaleniu dni, w których występuje największe prawdopodobieństwo poczęcia. Mogą jeszcze przed ciążą wspólnie zastanowić się nad wyborem lekarza prowadzącego, tak, aby przyszła mama miała poczucie bezpieczeństwa i była od początku w dobrych rękach.

Komfort psychiczny kobiety odbija się na dziecku, ale przecież w dużej mierze zależy od zachowania mężczyzny…

– Warto poświęcić w tym czasie szczególną uwagę relacji małżeńskiej, porozmawiać o swoich wzajemnych oczekiwaniach, koncepcji wychowania dziecka(ci), starać się określić jakiś ogólny zarys działań w tym zakresie, nawet jeśli miałby on się później wielokrotnie zmienić. Z badań psychologicznych wynika, że wiele par przechodzi kryzys, a nawet się rozstaje po dwóch latach od urodzenia dziecka, ponieważ rodzice zapominają o sobie nawzajem. Polecam stworzenie sobie jak najwcześniej planu działań, które ma się zamiar robić razem. Może np. dobrze byłoby zapisać się na coraz bardziej popularne ostatnio randki małżeńskie, posłuchać par, które chciałyby podzielić się swoim doświadczeniem rodzicielstwa. Po urodzeniu dziecka czeka bowiem rodziców wyjątkowo trudny, choć jednocześnie wyjątkowo piękny czas.

Artykuł Chcesz zostać tatą? Przygotuj się! pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.