Marzenia i wra­żenia

W 23. i 24. tygodniu życia dziecko zaczyna widzieć i śnić swoje pierwsze sny.

Twoje dziecko ciągle rośnie. Od cie­mienia do pośladków dziecko może mieć około 28 cm. Waży około 650 g.

W centrum dowo­dzenia

Układ nerwowy dziecka jest coraz doj­rzalszy. Świadczą o tym odruchy, które przy­go­towują do życia w świecie zewnętrznym – odruch ssania, poły­kania i chwy­tania. W dobowym rytmie aktyw­ności wyraźnie wyróż­niają się czu­wanie i sen. Można już zaob­ser­wować fazę REM – snu głę­bo­kiego, w trakcie którego poja­wiają się marzenia senne. W tym czasie porząd­kowane są doświad­czenia, które dziecko zebrało za pomocą zmysłów i układu mię­śniowego.

Co się dzieje w 23. i 24. tygodniu ciąży?

Szkielet kost­nieje. Ilość wapnia w kościach wynosi 12 proc., podczas gdy u doro­słych jest to 90 proc. Układ kostny dziecka składa się z 222 kości, w tym sam krę­gosłup ma 33 kręgi, 150 stawów i 1000 wię­zadeł.

Nad­chodzi przełom w rozwoju wzroku: dziecko otwiera oczy. Od tej pory widzi światło i reaguje na błysk lampy przy­sta­wionej do brzucha. Jednak nie jest to przy­jemne. Ostre światło, nagłe dźwięki czy wibracje mogą wywołać u dziecka reakcję stresową w postaci bez­ruchu. Wstrzymuje ono wtedy poły­kanie płynu owo­dniowego i ruchy odde­chowe klatki pier­siowej do momentu, aż ustąpi napięcie.

Dziecko otwiera oczy. Od tej pory widzi światło i reaguje na błysk lampy przy­sta­wionej do brzucha. Jednak nie jest to przy­jemne. Ostre światło, nagłe dźwięki czy wibracje mogą wywołać u dziecka reakcję stresową w postaci bez­ruchu.

Skóra dziecka jest cienka i czerwona z powodu widocznych przez nią naczyń krwio­no­śnych. Brakuje pod nią pod­ściółki tłuszczu, a na zewnątrz pokryta jest mazią.

Już na tym etapie Twoje maleństwo wygląda i zachowuje się jak nowo­rodek.

Poczuj rytm

Dwa czynniki mają wpływ na to, jak ruchliwe jest Twoje dziecko: gene­tyczny i śro­do­wi­skowy. Z jednej strony warunkują je dzie­dzicznie okre­ślone cechy układu ner­wowego. Z drugiej – na kształ­to­wanie się rytmu dobowej aktyw­ności wpływają Twój tryb życia i samo­po­czucie. Twoje silne emocje, stres czy krzyk może wybijać dziecko ze snu. Z kolei gdy cho­dzisz w spo­kojnym tempie, dziecko odczuwa koły­sanie, które jest dla niego przy­jemne i utula je do snu. Często możesz też odczuć zwięk­szoną aktywność dziecka, gdy Ty właśnie się położysz. Kiedy cho­dziłaś, spało. Gdy pozo­stajesz w bez­ruchu, zaczyna doka­zywać. Cykl jego aktyw­ności trwa około 45 minut. Ważne, by między Twoimi cyklami aktyw­ności i odpo­czynku panowała rów­nowaga, aby do dziecka docierały zróż­ni­cowane bodźce.

Cały czas pamiętaj o wypo­czynku, diecie, bada­niach i spa­cerach!

Pomysł na kontakt

Jak już wiesz, dziecko reaguje na dźwięki docho­dzące ze świata zewnętrznego. Zbyt hała­śliwa muzyka może być dla niego nie­przy­jemna. Co można zrobić, by dostarczyć mu pozy­tywnych doznań? Mówić spo­kojnym tonem, śpiewać i grać na instru­mentach (lub słuchać muzyki). Przebieg fal aku­stycznych mowy, śpiewu i muzyki wygląda inaczej. Oznacza to, że każda z tych aktyw­ności sty­muluje inne ośrodki w mózgu Twojego dziecka. Śpiew działa relak­sująco Was oboje. Jeśli będziesz śpiewała regu­larnie jedną melodię (np. koły­sankę), dla dziecka stanie się ona bliska. Podobnie ze słu­chaniem muzyki. Szcze­gólnie dobrze oddziałuje muzyka kla­syczna, melo­dyjna — lecz nie szybsza niż rytm Twojego serca, gdy odpo­czywasz. Polecani kom­po­zy­torzy to np. Mozart, Vivaldi, Debussy, Schumann i Czaj­kowski. A ulu­bione instru­menty – dobrze odbierane przez dziecko ze względu na niską czę­sto­tliwość – to flet, fagot, wio­lon­czela i kon­trabas. Wybierz spo­kojny fragment utworu i słuchaj go w czasie relaksu.

O innych pomy­słach na budo­wanie więzi z dzieckiem od pierw­szych chwil jego życia prze­czytaj tutaj: tu tu i tu.

Wiek Twojego dziecka może się nie­znacznie różnić od wyli­czonego w gabi­necie lekarskim. Lekarz liczy od daty Twojej ostatniej mie­siączki. My liczymy od poczęcia. Między tymi dwoma datami może być około dwóch tygodni różnicy.

 

Mag­dalena i Marek Urli­chowie

 

Biblio­grafia:

  1. Fijał­kowski, Jestem od poczęcia. Pamiętnik dziecka w pierwszej fazie życia, Czę­sto­chowa 2002
  2. Koń­czewska-Murdzek, M. Murdzek-Wierz­bicka, Kochane od poczęcia. Rozwój dziecka w łonie matki, Lublin 2018
  3. Kornas-Biela, Wokół początku życia ludz­kiego, wyd. 2 uzup., War­szawa 2002
  4. Karolczuk-Kędzierska i in., Matka i dziecko, wyd. Klusz­czyński, Kraków 2006

Eko­logia pro­kreacji. Vade­mecum, red. A. Zięba i in., Kraków 2016

 

 

 

%d bloggers like this: