Artykuł Wyniki VIII Ogólnopolskiego Konkursu Plastycznego dla Dzieci „Na początku była miłość – moja rodzina” pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka stanowczo odrzuca transkrypcję wydanych poza granicami Polski aktów zawarcia związków jednopłciowych określanych jako „małżeństwo”. Nie każda relacja romantyczno-seksualna spełnia kryteria definicyjne małżeństwa wynikające z prawa naturalnego, podobnie jak nie każde środowisko opiekuńczo-wychowawcze jest rodziną. Kryteria definicyjne małżeństwa odnoszą się nie tylko do komplementarności płciowej, ale również do rygorów pokrewieństwa, powinowactwa i wieku stron, ich zdolności psychologicznej i prawnej do wyrażenia konsensusu małżeńskiego oraz celowości takiego związku.

Próba zniesienia, pod wpływem trendów kulturowych i ideologicznych, któregokolwiek z ontologicznie nienaruszalnych kryteriów prawnonaturalnych małżeństwa, czyni jego strukturę nietrwałą i dowolnie negocjowalną. Kulturowe rekonstrukcje małżeństwa, stojące w sprzeczności z prawem naturalnym, w istocie nie mogą zmienić obiektywnego porządku antropologicznego określającego ontyczny status małżeństwa. Jednak rażąco marginalizują jego znaczenie społeczne i tworzą strukturę prawną, która stanowi co najwyżej symulakrum instytucji małżeństwa. Mimo że taka struktura prawno-kulturowa powiela zewnętrze atrybuty funkcjonalne małżeństwa, imitując jego behawioralne, emocjonalne i organizacyjne komponenty, to nie jest ontologicznie tożsama z rzeczywistym małżeństwem.

Żaden ustawodawca i sąd nie ma prerogatywy do określania istoty małżeństwa, ale pozostaje zobowiązany wyłącznie do receptywnego odczytania jego ontycznej natury i odzwierciedlenia jej w prawie stanowionym i orzecznictwie. Odrzucenie w tym zakresie prawa naturalnego i reinterpretowanie małżeństwa w zależności od trendów kulturowych przenosi relacje społeczne z porządku realnego w obszar czystej symulacji i nietrwałych substytutów kulturowych.

Z tej racji Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka wyzywa do zachowania w krajowym porządku prawnym i orzecznictwie sądów prawnonaturalnej definicji małżeństwa wyłącznie jako związku mężczyzny i kobiety.

Zarząd Polskiego Stowarzyszenia Obrońców Życia Człowieka

Artykuł Stanowisko Polskiego Stowarzyszenia Obrońców  Życia Człowieka w sprawie transkrypcji wydanych poza Polską aktów zawarcia związków jednopłciowych określanych jako „małżeństwo” pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Artykuł IX Pielgrzymka Rodzin Dzieci Utraconych: „Miłość Jezusa jedynym lekarstwem na ból osamotnienia i wszystkie rany ludzkiego serca” pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Artykuł 46. Ogólnopolska Pielgrzymka Obrońców Życia Człowieka na Jasną Górę pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

My, przedstawiciele polskich ruchów obrony życia człowieka i praw rodziny, zebrani przed Cudownym Obrazem Matki Bożej Częstochowskiej:

1. Apelujemy do rządu Rzeczypospolitej Polskiej o zapewnienie przestrzegania konstytucyjnego prawa do życia

W polskich szpitalach rośnie liczba aborcji wykonywanych na podstawie przesłanki zagrożenia zdrowia psychicznego matki. Po wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 22 października 2020 r., uchylającym przesłankę eugeniczną, przesłanka psychiatryczna ta stała się szeroką furtką dla legalnych aborcji w polskich szpitalach. Ich liczba wzrosła od 159–161 w roku 2022 do 846 w 2025. Eksperci, szpitale i organizacje społeczne są zgodni – przesłanka psychiatryczna, dotycząca m.in. zaburzeń adaptacyjnych matki, zastąpiła dawną przesłankę eugeniczną. Na podstawie wytycznych minister zdrowia Izabeli Leszczyny, w oparciu o przesłankę dotyczącą zdrowia psychicznego matki, można zabijać nienarodzone dzieci praktycznie do końca ciąży. Obecnie jako podstawa do aborcji wystarczy jedno zaświadczenie lekarza specjalisty (w tym np. psychiatry), bez drugiej opinii i bez weryfikacji. Specjaliści podkreślają, że zaburzenia adaptacyjne, depresja czy lęk w ciąży są naturalne i uleczalne farmakologicznie czy psychoterapeutycznie. Domagamy się wycofanie wytycznych ministra zdrowia z 2024 r., leczenia zaburzeń psychicznych w ciąży oraz prawa do klauzuli sumienia bez kar finansowych dla szpitali.

2. Wzywamy do zablokowania planów wprowadzenia obowiązkowej „Edukacji zdrowotnej” i przywrócenie „Wychowania do życia w rodzinie”

W związku z licznymi doniesieniami medialnymi o wprowadzeniu od 1 września 2026 r. „Edukacji zdrowotnej” jako przedmiotu obowiązkowego, żądamy respektowania praw polskich rodziców i przypominamy, że Konstytucja RP w art. 48 ust. 1 oraz art. 53 ust. 3 jednoznacznie gwarantuje rodzicom prawo do wychowania dzieci zgodnie z własnymi przekonaniami oraz prawo do zapewnienia im zgodnego z tymi przekonaniami nauczania moralnego i religijnego. Pomimo gigantycznej akcji promocyjnej ministerstwa i podległych mu agend, zdecydowana większość rodziców negatywnie oceniła podstawę programową „Edukacji zdrowotnej” i nie wyraziła zgody na udział dzieci w tych zajęciach w bieżącym roku szkolnym. Rodzice zaledwie 30 proc. polskich uczniów zadecydowali o udziale swoich dzieci w tych zajęciach. Oznacza to, że „Edukacja zdrowotna” w obecnym kształcie stoi w rażącej sprzeczności z systemem wartości i przekonaniami przytłaczającej większości rodziców dzieci w wieku szkolnym. Nie zgadzamy się na instytucjonalną demoralizację dzieci i młodzieży poprzez wyrwanie problematyki płciowości z kontekstu małżeństwa i rodziny. Jest to działanie antyspołeczne i pogłębiające dramatyczny kryzys demograficzny.

3. Prosimy Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej o ułaskawienie Weroniki Krawczyk

Zwracamy się do Pana Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej dr. Karola Nawrockiego z prośbą o ułaskawienie Pani Weroniki Krawczyk. Zwracamy się do Pana Prezydenta z prośbą o ułaskawienie Pani Weroniki Krawczyk, matki trójki dzieci, skazanej za opublikowanie w internecie relacji z wizyty u ginekologa, który namawiał ją do aborcji, opierając się na obowiązującym wówczas, niekonstytucyjnym prawie i swojej błędnej diagnozie. Pani Weronika została skazana prawomocnym wyrokiem na trzy miesiące prac społecznych i pokrycie kosztów procesu. Sąd nakazał jej także przeprosić lekarza. Wyrok ten budzi powszechny sprzeciw społeczny ze względu na swoją rażącą niesprawiedliwość. Stwarza niebezpieczny precedens, który może zniechęcać pacjentów do wymieniania się opiniami. Dostęp do różnorodnych opinii jest nieodzownym elementem współczesnego rynku usług medycznych, a obywatele mają prawo do swobodnej wymiany informacji. Udzielenie przez Pana Prezydenta łaski byłoby nie tylko aktem miłosierdzia wobec matki trójki dzieci, ale także ważnym sygnałem wsparcia dla wolności słowa pacjentów.

4. Gorąco zachęcamy do udziału w „Narodowym Marszu Życia” 19 kwietnia 2026 r.

W niedzielę, 19 kwietnia 2026 r. w Warszawie odbędzie się „Narodowy Marsz Życia”. Rozpocznie się na Placu Zamkowym o godz. 12.30. Wcześniej, o godz. 11.00 odbędą się Msze św. w Bazylice Archikatedralnej św. Jana Chrzciciela i w Bazylice Katedralnej św. Floriana Męczennika i św. Michała Archanioła. Zakończenie przewidziane jest ok. godz. 15.00. Marsz od wielu lat jest największą narodową i chrześcijańską manifestacją na rzecz obrony życia w Polsce i jedną z największych demonstracji pro-life w Europie. Niech udział w tym marszu będzie afirmacją tych wartości i radosnym świętem wszystkich, dla których są one ważne. Niech będzie także wyrazem zdecydowanego sprzeciwu wobec kolejnych ataków na ochronę życia od poczęcia, na małżeństwo jako związek kobiety i mężczyzny, na prawa rodziców do wychowania dzieci, także w szkole, i na kulturę z tradycyjnymi wartościami i wzorcami zachęcającymi do zawierania małżeństw, posiadania dzieci oraz wzajemnej miłości i wierności.

W imieniu pielgrzymów

Wojciech Zięba, Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka,
Paweł Wosicki, Fundacja „Głos dla Życia”,
Adam Kisiel, Krucjata Modlitwy w Obronie Poczętych Dzieci,
Lech Łuczyński, Koalicja dla Życia i Rodziny

Artykuł Przesłanie 46. Pielgrzymki Obrońców Życia Człowieka Jasna Góra 21 marca 2026 r. pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

W sobotę, 16 maja br. w sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Krakowie-Łagiewnikach, odbędzie się IX Pielgrzymka Rodzin Dzieci Utraconych. Msza święta będzie sprawowana w bazylice o godz. 12.00.  

Spotkanie rodzin rozpocznie modlitwa Anioł Pański o godz. 12.00 w bazylice łagiewnickiej, po której nastąpi celebracja mszy św. Eucharystię dopełni nabożeństwo zawierzenia zmarłych dzieci Bożemu Miłosierdziu.

Rodziny otrzymają na miejscu akty zawierzenia i okolicznościowe świece. W trakcie nabożeństwa zawierzenia kapłan przekaże rodzinom z paschału światło Chrystusa Zmartwychwstałego. Rodzice z zapalonymi świecami odmówią wraz z celebransem Akt Zawierzenia Dziecka Bożemu Miłosierdziu i odśpiewają Magnificat jako dziękczynienie za dar jego życia.

Przy wejściu do bazyliki, do specjalnie przygotowanego kosza, rodziny będą mogły złożyć karty z imieniem i nazwiskiem zmarłego dziecka, które następnie zostaną złożone na ołtarzu w procesji z darami. Imiona dzieci po zakończonej pielgrzymce będą wpisane do Księgi Dzieci Utraconych prowadzonej w sanktuarium.

Pielgrzymka adresowana jest do rodzin doświadczonych śmiercią dzieci nienarodzonych i narodzonych, zmarłych w wyniku poronień samoistnych, w wypadkach komunikacyjnych, na skutek chorób onkologicznych i śmierci samobójczej. Każda osoba, która czuje się dotknięta śmiercią dziecka w rodzinie, jest zaproszona do uczestnictwa w pielgrzymce.  

Artykuł IX Pielgrzymka Rodzin Dzieci Utraconych pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Kraków, 11 marca 2026 r.

Szanowna Pani
Barbara Nowacka
Minister Edukacji Narodowej
ul. Chrystiana Szucha 25
00–918 Warszawa

Stop deprawacji polskich dzieci! List otwarty – apel o zablokowanie obowiązkowej
„Edukacji zdrowotnej” i przywrócenie „Wychowania do życia w rodzinie”

Szanowna Pani Minister,

w związku z zapowiedziami medialnymi Pani Minister o wprowadzeniu od 1 września 2026 r. obowiązkowej „Edukacji zdrowotnej”, domagamy się respektowania praw polskich rodziców i przypominamy:

1. Konstytucja RP w art. 48 ust. 1 oraz art. 53 ust. 3 jednoznacznie gwarantuje rodzicom prawo do wychowania dzieci zgodnie z własnymi przekonaniami oraz prawo do zapewnienia im zgodnego z tymi przekonaniami nauczania moralnego i religijnego. Pomimo gigantycznej akcji promocyjnej ministerstwa i podległych mu agend, zdecydowana większość rodziców negatywnie oceniła podstawę programową „Edukacji zdrowotnej” i nie wyraziła zgody na udział dzieci w tych zajęciach. Rodzice zaledwie 30 proc. polskich uczniów zadecydowali o udziale swoich dzieci w tych zajęciach. Oznacza to, że „Edukacja zdrowotna” w obecnym kształcie stoi w rażącej sprzeczności z systemem wartości i przekonaniami przytłaczającej większości rodziców dzieci w wieku szkolnym.
2. Prezydent Karol Nawrocki 18 grudnia 2025 r. zawetował nowelizację Prawa oświatowego, uzasadniając decyzję ryzykiem chaosu organizacyjnego, ideologizacji edukacji oraz „eksperymentowania na całych rocznikach dzieci”.
3. Rodzice wyrażają uzasadnione obawy przed manipulowaniem przez MEN treściami podstawy programowej. Ministerstwo zapowiedziało „dostosowywanie” programu do oczekiwań rodziców. Niestety, obserwując od lat arogancję lewicy, mamy uzasadnione podstawy, aby przypuszczać, że najbardziej kontrowersyjne treści (m.in. dotyczące orientacji seksualnej, tożsamości płciowej i tzw. tranzycji) zostaną ukryte za ogólnikami lub przeniesione z bloku „zdrowie seksualne” do na przykład bloku „zdrowie społeczne”. Takie zabiegi mogą uśpić czujność rodziców i wprowadzić ich w błąd, co byłoby drastycznym pogwałceniem konstytucyjnych praw rodzicielskich.
4. Ministerstwo Edukacji Narodowej chce w praktyce wprowadzić do polskich szkół edukację seksualną typu B (według klasyfikacji Amerykańskiej Akademii Pediatrii) – model permisywny, realizowany na Zachodzie od kilkudziesięciu lat, którego skutki dla młodego pokolenia są dramatyczne.

• • Odsetek piętnastoletnich dziewcząt, które rozpoczęły aktywność seksualną, jest w Niemczech, Szwecji i Wielkiej Brytanii dwukrotnie wyższy niż w Polsce (dane: HBSC).
  • Edukacja seksualna wcale nie zmniejszyła liczby aborcji – wprost przeciwnie. W Szwecji młode kobiety do 20. roku życia trzykrotnie częściej decydują się na aborcję niż na urodzenie dziecka (dane: Eurostat, WHO).
  • Na zachodzie Europy, w krajach prowadzących edukację seksualną programowo bliską „Edukacji zdrowotnej”, szerzy się epidemia chorób przenoszonych droga płciową. Podczas gdy w Polsce potwierdza się statystycznie 1,5 zachorowania na rzeżączkę na 100 tys. mieszkańców, w Wielkiej Brytanii jest to ponad 116. W przypadku chlamydiozy to odpowiednio – w Polsce 1,4 przypadku, a w Wielkiej Brytanii – 388 (dane: ECDC).

Po dwudziestu pięciu latach nieobowiązkowego „Wychowania do życia w rodzinie”, to właśnie w Polsce mamy najpóźniejszy wiek inicjacji seksualnej, najniższą liczbę aborcji i najniższy wskaźnik chorób przenoszonych drogą płciową. Dlatego żądamy przywrócenia tego przedmiotu do podstawy programowej. Edukacja seksualna musi być zbudowana na fundamencie takich wartości jak szacunek do życia i odpowiedzialne podejście do relacji międzyludzkich. Nie może redukować ludzkiej seksualności do sfery biologicznej.

Nie zgadzamy się na instytucjonalną demoralizację dzieci i młodzieży poprzez wyrwanie problematyki płciowości z kontekstu małżeństwa i rodziny. Jest to działanie antyspołeczne i pogłębiające dramatyczny kryzys demograficzny.

Z poważaniem

Wojciech Zięba
prezes Polskiego Stowarzyszenia Obrońców Życia Człowieka

Plik PDF do pobrania

Artykuł Stop deprawacji polskich dzieci! pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Artykuł Konferencja Letnia Akademia Pro-Life 2026 – 4 lipca 2026 pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Artykuł Kraków: Pożegnano 43 dzieci martwo urodzonych. „Łączy nas miłość, która jest silniejsza niż śmierć” pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Artykuł Kraków, Podgórki Tynieckie: Pogrzeb 43 dzieci martwo urodzonych (zapowiedź) pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Artykuł VIII Ogólnopolski Konkurs Plastyczny dla Dzieci „Na początku była miłość – moja rodzina” pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Dołącz do modlitwy za życie. Zapisz się by otrzymywać informacje o przygotowaniach i jak włączyć się w promocję Tygodnia Modlitw o Ochronę Życia.

Chcę otrzymywać wiadomości o Tygodniu Modlitw o Ochronę Życia

Tydzień Modlitw o Ochronę Życia to czas szczególnej refleksji, okazja do wspólnej modlitwy i duchowego umocnienia dla wszystkich, którzy stoją na straży godności ludzkiego życia od poczęcia aż do naturalnej śmierci. W dzisiejszych realiach, gdy tak często kwestionuje się tak podstawowe wartości, nasza troska o najsłabszych jest wyrazem miłości bliźniego i wierności Ewangelii.

„Z Maryją i Józefem bronimy życia” – tegoroczne hasło Tygodnia Modlitw – kieruje nasze myśli w stronę rodzin. Chcemy prosić dla nich o odwagę dawania świadectwa w świecie, który często deprecjonuje wartość ludzkiego życia. Najświętsza Maryja Panna, która z odwagą przyjęła życie Zbawiciela w swoim łonie, i Święty Józef, Opiekun Syna Bożego, są dla nas wzorem troski o drugiego człowieka, zwłaszcza tego najbardziej bezbronnego. Ich postawa przypomina, że obrona życia nie jest jedynie jakąś bliżej nieokreśloną ideą, a konkretną postawą służby, u podstaw której leży ewangeliczna miłość bliźniego.

W styczniu tego roku Ojciec Święty Leon XIV po raz kolejny podniósł temat godności ludzkiego życia i społecznej roli rodziny. W swoim przemówieniu do korpusu dyplomatycznego akredytowanego przy Stolicy Apostolskiej przypomniał, że „powołanie do miłości i do życia, które przejawia się w istotny sposób w wyłącznym i nierozerwalnym związku między kobietą i mężczyzną, wiąże się z fundamentalnym imperatywem etycznym, aby umożliwić rodzinom przyjęcie nienarodzonego życia i pełną nad nim opiekę”. Tym samym podkreślił, że troska o rodziny jest niczym innym, jak troską o społeczeństwa.

Leon XIV odniósł się także do zła aborcji. „Kategorycznie odrzucamy wszelkie praktyki, które zaprzeczają początkowi życia lub wykorzystują jego rozwój. Wśród nich znajduje się aborcja, która przerywa rozwijające się życie i odrzuca przyjęcie daru życia” – mówił Ojciec Święty. I dodał: „W tym względzie Stolica Apostolska wyraża głębokie zaniepokojenie projektami mającymi na celu finansowanie mobilności transgranicznej w celu uzyskania dostępu do tak zwanego «prawa do bezpiecznej aborcji»”.

Papież zwrócił uwagę na problem wykorzystywania finansów publicznych do tego, by opłacać proceder zabijania nienarodzonych. Podkreślił, że świat musi dążyć do tego, by życie poczęte wspierać, a nie unicestwiać. „Głównym celem musi pozostać ochrona każdego nienarodzonego dziecka oraz skuteczne i konkretne wsparcie każdej kobiety, aby mogła ona przyjąć życie” – mówił Leon XIV.

Niech tegoroczny Tydzień Modlitw o Ochronę Życia będzie więc dla nas czasem pogłębionej refleksji nad słowami Ojca Świętego, okazją do odnowy zaangażowania w dzieło obrony życia i szansą na dawanie świadectwa miłości wobec tych, którzy sami nie potrafią się obronić. Niech Maryja i Józef staną się naszymi przewodnikami i orędownikami na pięknej, ale wymagającej drodze służby.

Serdecznie zapraszamy do wzięcia udziału w VI Tygodniu Modlitw o Ochronę Życia. Rozpocznie się 19 marca br., w uroczystość Św. Józefa i potrwa do 25 marca br., uroczystości Zwiastowania Pańskiego – Dnia Świętości Życia.

Zachęcamy, aby zamówić bezpłatne modlitewniki-broszury i zaprosić do wspólnej modlitwy członków rodziny, przyjaciół, znajomych ze wspólnot.

Jak włączyć się w Tydzień Modlitw w swojej parafii?

Tydzień Modlitw o Ochronę Życia to inicjatywa, która żyje dzięki zaangażowaniu lokalnych wspólnot. Jeśli chcesz, aby Twoja parafia włączyła się w modlitwę w intencji ochrony życia – możesz to zaproponować swojemu proboszczowi lub wikariuszowi. Poniżej znajdziesz konkretne pomysły, które możesz podsunąć.

Broszury trafią do każdej parafii

W połowie lutego rozpoczynamy wysyłkę broszur-modlitewników do wszystkich parafii w Polsce. Twoja parafia również otrzyma przesyłkę – warto upewnić się, że dotrze ona do rąk księdza i zostanie wykorzystana.

Co możesz zaproponować księdzu?

Wspólna modlitwa podczas Mszy św.

Ksiądz może w dniach 19–25 marca poprowadzić krótką modlitwę z broszury:

• na zakończenie Mszy świętej (przed błogosławieństwem),
• bezpośrednio po Mszy świętej,
  jako osobne nabożeństwo lub rozważanie.

Wystarczy odczytać intencję i modlitwę przypisaną do danego dnia – zajmuje to zaledwie kilka minut.

Broszury dla wiernych do domu

Można zamówić dodatkowe egzemplarze broszur i udostępnić je wiernym – np. przy wyjściu z kościoła lub w gablocie parafialnej. Warto wcześniej ogłosić w ogłoszeniach parafialnych, że broszury będą dostępne i zachęcić do indywidualnej modlitwy w domach.

Zamów bezpłatne broszury
na Tydzień Modlitw o Ochronę Życia

Osoba

Pan Pani Ksiądz Brat Siostra

Imię

Nazwisko

E‑mail

Zamawiam bezpłatne broszury o „Tygodniu modlitw o ochronę życia”. W przypadku większej liczby egzemplarzy, prosimy o kontakt telefoniczny: 12 421–08-43.

Broszury

Ulica

Numer

Kod pocztowy

Miejscowość

Uwagi

RODO

Zapoznałem (-am) się z Klauzulą o przetwarzaniu danych osobowych i akceptuję jej treść. *

Zamawiam bezpłatne broszury

Materiały do pobrania:

• Broszura A5 – e‑wydanie
• Broszura A5 do druku
• Broszura A4 do samodzielnego wydruku
• Plakat A3 PDF
• Plakat JPG

Bannery do pobrania:

• Pakiet wszystkich bannerów do pobrania ZIP

Dzień 1. Czwartek, 19 marca

Za rodziców i wychowawców – o przyjęcie każdego dziecka z miłością, mądre naśladowanie Świętej Rodziny z Nazaretu: Maryi i Józefa − oraz o gotowość szukania u Nich rady w trudnościach wychowawczych.

Bycie rodzicem − ojcem, matką − to sprawa wielkiej wagi. Zarówno przyjęcie nowego życia, jak i poprowadzenie dziecka ścieżkami świata, aby dojrzewało i czyniło postępy w ludzkiej i nadprzyrodzonej mądrości, nie są łatwymi zadaniami. Tu nic nie „zrobi się samo”, „spontanicznie”, „tak jakoś”, „po prostu”. Rodzicielstwo wymaga zaangażowania – to trud i ofiara, ale jeszcze bardziej: piękno miłości.

Czy Maryja i Józef zmagali się z trudnościami wychowawczymi? Nie, ale to nie znaczy, że bycie rodzicami było dla nich łatwe. Po przytoczeniu proroczej wypowiedzi Symeona o małym Jezusie Ewangelista Łukasz zanotował: „A Jego ojciec i Matka dziwili się temu, co o Nim mówiono” (Łk 2, 33). Gdy z kolei po trzech dniach poszukiwań Maryja i Józef odnaleźli 12-letniego Jezusa w świątyni i usłyszeli: „Czemuście Mnie szukali? Czy nie wiedzieliście, że powinienem być w tym, co należy do mego Ojca?” (Łk 2, 49), nie zrozumieli tej odpowiedzi.

Już wtedy, gdy Jezus był małym dzieckiem, Maryja i Józef nosili w sercach pytania bez odpowiedzi. Jednak choć zamysły Boże w dużej mierze były przed nimi zakryte, nie żądali od Boga uzasadnień dla tego, co się działo. Po prostu szli za Nim. Z ufnością. Krok za krokiem − i dalej, aż wypełni się Boży plan. Gdy bezgraniczne zaufanie Bogu mieszało w nich się ze zdumieniem, wiedzieli to, co najważniejsze: że nic nad miłość i nic prócz miłości.

Skoro Józef i Maryja – tak bardzo święci i wybrani do misji zupełnie wyjątkowych − nie wszystko wiedzieli i rozumieli, to tym bardziej nie dziwi nas, że także w normalnym życiu trud rodzicielskiej troski napotyka na pytania, na które trudno odnaleźć odpowiedź. Drugi człowiek, nawet ten najbliższy, pozostaje dla nas tajemnicą. Tym bardziej jest dla nas tajemnicą Boży zamiar wobec niego. Tym więcej potrzeba, by pośród spraw małych i wielkich, doczesnych i duchowych, żaden rodzic nie poprzestawał wyłącznie na swoich własnych „metodach” czy „intuicjach” wychowawczych, ale szukał światła prawdy i miłości u Tego, który „Jeden tylko jest Dobry” (por. Mt 19, 17).

Prośmy dzisiaj za rodziców i wychowawców – aby każde dziecko przyjmowali z miłością i mądrze prowadzili je po Bożych drogach; i aby w tym trudzie otwarci byli na Boże natchnienia, tak bardzo potrzebne, gdy z bliska dotyka się tajemnicy drugiego człowieka.

Modlitwa św. Jana Pawła II z encykliki Evangelium vitae oraz Litania do Świętej Rodziny (str. 17–18)

Dzień 2. Piątek, 20 marca

Za dzieci i młodzież – o dobre życiowe decyzje, wierność chrześcijańskim wartościom i umiejętność odróżniania prawdy, dobra i piękna od tego, co jest ich zaprzeczeniem.

Mówił kiedyś św. Jan Paweł II do młodzieży: „Pamiętam, że kiedy byłem młody, tak jak wy, i czytałem Ewangelię, to dla mnie najsilniejszym argumentem za prawdziwością tego, co czytam, było to, że tam nie ma żadnej taniej obietnicy”. Zwykle to, co najpiękniejsze i najbardziej wartościowe, wymaga najwięcej wysiłku. Dojrzały, uformowany człowiek, z bagażem życiowego doświadczenia, dobrze to rozumie. Młody człowiek potrzebuje pomocy, aby stopniowo odkryć tę niełatwą prawdę.

Świat jako supermarket tanich przyjemności kusi złudną wizją pseudoszczęścia. Co ma być jego źródłem? Szybkie, intensywne, zmysłowe życie zgodne z ideologią natychmiastowości: po co się trudzić, formować, czekać, dorastać, skoro niemal wszystko można mieć już, teraz, natychmiast? Wielu młodych ludzi ulega pokusie sięgania po to, co jest na wyciągnięcie ręki. I czasami płaci za to wysoką cenę.

Z drugiej jednak strony w wielu młodych sercach jest pragnienie czegoś wielkiego i pięknego. Nasi młodzi przyjaciele pragną prawdy. Nie cierpią obłudy i nie chcą być oszukiwanymi. Odkrywają – jak św. Augustyn – że „niespokojne jest ludzkie serce, dopóki nie spocznie w Bogu”. Nie przeraża ich trud ewangelicznych wymagań − o ile tylko spotkają na swej drodze dobrych przewodników. Mogą być nimi ludzie o sercach silnych i czułych zarazem, którzy pokażą, że nauka Jezusa, tak bardzo nieprzystająca do oczekiwań świata, nie jest tylko po to, aby ją głosić, ale że prawdziwie można nią żyć. Autentycznymi świadkami dla młodego pokolenia mogą być małżonkowie, kapłani, siostry zakonne, osoby żyjące samotnie – słowem: wszyscy, którzy żyją swym powołaniem na 100% i mają przy tym pokój i radość – taką radość i taki pokój, jakich świat dać nie może. Świadectwo takich ludzi – kobiet i mężczyzn, którzy kochają mądrze i wiernie – jest dla młodych jak światło, które pomaga odnaleźć drogę. A szczególnie potrzebne i cenne dla młodego pokolenia są dziś przykłady dzielnych i delikatnych, mądrych i skromnych kobiet, które ufają – jak Maryja – że każde „tak” wypowiedziane Bogu przynosi światu życie.

Prośmy dziś za dzieci i młodzież − aby spotykali na swojej drodze autentycznych świadków Chrystusa. Prośmy też, byśmy sami byli dla młodego pokolenia wiarygodnymi świadkami wartości, o których mówimy.

Modlitwa św. Jana Pawła II z encykliki Evangelium vitae oraz Litania do Świętej Rodziny (str. 17–18)

Dzień 3. Sobota, 21 marca

Za matki i ojców spodziewających się narodzin dziecka – o przyjęcie go z miłością także wtedy, gdy z ludzkiego punktu widzenia wydaje się, że pojawiło się nie w porę.

Żadna ciąża w historii świata nie była tak bardzo nieplanowana jak ciąża Maryi. Nawet Ona sama, pomimo swojej całkowitej nieskazitelności, nie rozumiała, jak zamysł Boga mógł się ziścić: „Jakże się to stanie, skoro nie znam męża?” − pyta (Łk 1, 34). Ale pomimo zdziwienia i niezrozumienia odpowiada Gabrielowi: „Niech się tak stanie” (por. Łk 1, 38). Te słowa nie wyrażają rezygnacji, biernego poddania się temu, co nieuniknione, ale żarliwe pragnienie, by wypełnić wolę Boga.

Patrząc po ludzku, Boży plan nie był dla Maryi łatwy. Niektórzy twierdzą, że złożyła Ona wcześniej ślub dziewictwa; inni przypuszczają, że zamierzała prowadzić z Józefem normalne życie małżeńskie; niezależnie jednak od wszystkiego, Zwiastowanie zmieniło wszystko. A właściwie prawie wszystko – bo nadal z całych swych sił i z całego serca kochała Boga.

A Józef? Dla niego tym bardziej ciąża Maryi była trudna do przyjęcia. Czy podejrzewał zdradę? Nawet jeśli tak, to nie przestał troszczyć się o tę, którą pokochał. Usłyszawszy we śnie pouczenie od anioła, przyjął Maryję do siebie (zob. Mt 1, 20). Wziął na siebie wielką odpowiedzialność − tak różną od każdej, którą sam by dla siebie wybrał.

Maryja i Józef – dwa czyste serca, które wobec nowiny przekraczającej wszelkie ich plany i przewidywania zachowują ufność Bogu i podejmują w pełni wielką odpowiedzialność, którą On im powierza. Mogą być wzorem dla wszystkich ojców i matek, dla których wiadomość o rozwijającym się w matczynym łonie dziecku jest po ludzku trudna do przyjęcia.

Wiele żydowskich kobiet marzyło, by zostać matką Mesjasza. Po przyjściu Zbawiciela takie oczekiwania są już nieuzasadnione, ale przecież tenże Zbawiciel powiedział: „Kto jedno z tych dzieci przyjmuje w imię moje, Mnie przyjmuje” (Mk 9, 39). Czy zatem podobne historie nie wydarzają się i dziś? Owszem, przecież każde maleńkie dziecko jest powierzone rodzicom przez samego Boga. Każde jest Jego darem.

Módlmy się za matki i ojców, dla których przyjęcie tego daru nie jest łatwe − aby wzorem Maryi i Józefa otoczyli bezbronne dziecko troskliwą miłością.

Modlitwa św. Jana Pawła II z encykliki Evangelium vitae oraz Litania do Świętej Rodziny (str. 17–18)

Dzień 4. Niedziela, 22 marca

Za lekarzy i farmaceutów – o wierność zasadom etyki chrześcijańskiej, by swoją wiedzę i doświadczenie zawsze wykorzystywali dla służby życiu.

Spośród wszystkich ludzi, którzy pokłonili się Dzieciątku Jezus, najbardziej znaczącymi postaciami – w ziemskich kategoriach – byli Mędrcy ze Wschodu. Dotarli do Betlejem za gwiazdą, która „zatrzymała się nad miejscem, gdzie było Dziecię, weszli do domu i zobaczyli Dziecię z Matką Jego, Maryją; upadli na twarz i oddali Mu pokłon” (por. Mt 2, 9–11).

To piękna scena: gdy ci, którzy w świecie coś znaczą – uczeni, myśliciele, ludzie wpływu – klękają przed Dzieckiem, które w oczach świata zdaje się nie znaczyć nic. W Nim jednak rozpoznają prawdę większą niż wszystkie prawdy, które dotąd zgłębiali. Mądrość ludzka klęka przed Bogiem, który jest samą Mądrością. To obraz każdego autentycznego poszukiwania prawdy: rozum bowiem znajduje swoje spełnienie wtedy, gdy dochodzi do pokornego uznania, że źródłem wszelkiej prawdy jest Bóg.

Mędrcy stają również przed Maryją − i w Niej, którą nazywamy Stolicą Mądrości, mogą dostrzec wzór do naśladowania w całym swoim życiu. W Maryi mądrość i czułość spotykają się w doskonałej harmonii − harmonii, której tak często dziś brakuje tam, gdzie prym wiodą władza i pieniądze. Zatem w pięknej scenie Narodzenia sławie towarzyszy skromność, bogactwu – prostota, mądrości książkowej – ta życiowa.

Dziś myślimy o rozwoju nauki i techniki. Nie jest on celem samym w sobie. Ostatecznie bowiem prawdziwy rozwój człowieka ma miejsce wówczas, gdy wzrasta on i dojrzewa w miłości do Boga i bliźniego. Wszystko inne ma tej miłości służyć lub ją wyrażać. Sens ludzkich poszukiwań prawdy spełnia się dopiero wtedy, gdy służą one dobru człowieka – gdy pomagają leczyć, chronić i bronić życia. Zgodnie z Bożym zamysłem, który nie ogranicza ludzkiego rozumu, lecz go prowadzi.

Prośmy dziś za lekarzy, farmaceutów i wszystkich, których zawodową misją jest troska o ludzkie życie: aby swoją wiedzę łączyli z mądrością serca; aby w świecie, w którym nawet medycyna bywa podporządkowana logice zysku lub ideologii, pozostali wierni prawemu sumieniu; aby mieli odwagę sprzeciwiać się wszystkiemu, co godzi w godność człowieka – od manipulacji genetycznych po eutanazję. Niech ich praca stanie się znakiem tej samej pokory, z jaką Mędrcy ze Wschodu uklękli przed Boskim Dziecięciem. Bo kto klęka przed Bogiem, potrafi też z miłością stanąć przy człowieku.

Modlitwa św. Jana Pawła II z encykliki Evangelium vitae oraz Litania do Świętej Rodziny (str. 17–18)

Dzień 5. Poniedziałek, 23 marca

Za polityków, aby stanowione przez nich prawo stało na straży małżeństwa i rodziny zgodnej z prawem naturalnym oraz szanowało nienaruszalność i świętość ludzkiego życia.

Ucieczka Świętej Rodziny do Egiptu porusza nas do głębi. Anioł budzi Józefa w nocy i mówi: „Wstań, weź Dziecię i Jego Matkę i uchodź do Egiptu (…)” (Mt 2, 13). Szybko, prędko!

Ale jak to? Dlaczego? Czy gniew Heroda mógłby dosięgnąć Syna Boga? To niemożliwe, może więc lepiej zostać tu, w Betlejem…

Co wtedy myślała Maryja? Nie wiemy. Widzimy jednak, że w pełni zaufała Józefowi. Teraz nie ma czasu na tłumaczenie. W tym momencie za wyjaśnienie wystarczy więź miłości, która ich łączy: więź przeniknięta obecnością Boga.

Życie Małego Zbawiciela było realnie zagrożone. A ochrona tego życia wymagała wielkiego wysiłku. Patrzymy jednak na ten wysiłek: na trud drogi, zmęczenie, obawę przed oprawcami, niepewność jutra − i mimo wszystko widzimy tu piękno: widzimy piękne serce Maryi, która nie traci ufności pokładanej w Bogu, i doceniamy zatroskanie Józefa, który za swoją Żonę i przybrane Dziecko bierze odpowiedzialność do końca.

Miarą człowieczeństwa jest troska o tego, który z ludzkiego punktu widzenia nie może mi nic dać: ma mniej sił, mniej pieniędzy, mniej zdolności, mniej układów – a może po prostu mniej szczęścia. Choć w oczach świata tacy ludzie czasem niewiele znaczą, to właśnie tego intuicyjnie pragniemy, nawet niezależnie od wyznawanej wiary: by silniejszy ochraniał słabszego; by bogaty nie patrzył obojętnie na ubogiego; by umiejętny był przewodnikiem dla zagubionego; by ten, kto ma wiele możliwości, wykorzystywał je w służbie bezbronnego. By rodzice zawsze stawali po stronie swych dzieci; lekarze – po stronie swoich pacjentów; politycy – po stronie obywateli.

Wiemy, że świat nigdy nie będzie do końca taki – zawsze będzie w nim wiele krzywdy, bólu i niesprawiedliwości. Dla nikogo nie powinien to być jednak pretekst do ucieczki od odpowiedzialności: zarówno w życiu prywatnym, jak i społecznym. Bo choć nie leży w naszej mocy przemiana całego świata, to jednak każdy z nas może być sługą królestwa Bożego w tym wszystkim, co jest od niego zależne.

Herod dla zachowania władzy zdecyduje o rzezi betlejemskich Młodzianków. Silniejszy zabije słabszego – to jedna z największych ludzkich niesprawiedliwości. Żądza zachowania władzy to pokusa polityków wszystkich czasów – także tych obecnych.

Tym bardziej módlmy się za sprawujących władzę: aby wzorem św. Józefa odważnie stawali w obronie tych, którzy sami siebie obronić nie mogą, i nie uciekali od odpowiedzialności nawet wtedy, gdy wierność prawdzie nie przynosi sondażowych korzyści.

Modlitwa św. Jana Pawła II z encykliki Evangelium vitae oraz Litania do Świętej Rodziny (str. 17–18)

Dzień 6. Wtorek, 24 marca

O sprawiedliwość społeczną, która przejawia się m.in. w realnej pomocy państwa osobom z niepełnosprawnościami, a także o rozwój i promocję hospicjów perinatalnych.

Gdy czytamy Ewangelię, widzimy wyraźnie, że nasz Pan nikogo nie wyklucza: naucza elity i zwykłych ludzi; czyni cuda wśród Żydów i pogan; jest razem z bogatymi i z biednymi; uzdrawia trędowatych, ale też bierze na ręce dzieci i błogosławi im. Wobec nikogo nie jest obojętny, ale wszystkich chce obdarzyć swoją miłością.

Naśladowanie Chrystusa często polega na przyjściu z pomocą temu, kto o tę pomoc prosi − ale nie tylko na tym. Bo są też nasi bracia i siostry, których wołania o pomoc z różnych powodów nie usłyszymy. Dostrzec ich, uprzedzić ich nieme wołanie o miłość – także do tego jako uczniowie Chrystusa jesteśmy wezwani.

Dzieci przed i po narodzinach, nastolatki, dorośli, a także ludzie w podeszłym wieku; dotknięci kryzysem, chorobą, niepełnosprawnością fizyczną czy intelektualną − w nich wszystkich Bóg woła o miłość. Ich wszystkich chce nią obdarzyć przez nasze ręce i usta − przez nasze serca.

Piękno miłości wyraża się w jej bezwarunkowości. W sposób szczególny widzimy to w miłości matki, która kocha swoje dziecko niezależnie od trudności, z jakimi się spotyka. A choć miłość często wymaga ofiary, nieraz cichej i niedocenionej, to Ten, który nie zapomina nawet o podanym z miłości „kubku świeżej wody” (Mt 10, 42), nie zapomni również o trudzie opieki nad życiem, które potrzebuje troski i obecności.

Panie, który z miłości do nas stałeś się małym, bezbronnym Dzieckiem, prosimy Cię, aby każde życie kruche i słabe było otoczone opieką. A tam, gdzie Ci się to spodoba, uczyń i nas Twoimi współpracownikami w tym dziele.

Modlitwa św. Jana Pawła II z encykliki Evangelium vitae oraz Litania do Świętej Rodziny (str. 17–18)

Dzień 7. Środa, 25 Marca

Za dziennikarzy i ludzi mediów – o to, by dostępne im narzędzia wykorzystywali do odważnego głoszenia prawdy o życiu i godności człowieka.

Możemy powiedzieć, że w pewnym sensie prawdziwy prorok, gdy mówi – milczy. Bo jeśli głosi prawdę Boga, to sam nie jest jej źródłem, lecz jedynie przekazicielem. Jest głosem – ale nie Logosem, któremu służy.

Taki był poprzednik Pana, największy z proroków – św. Jan Chrzciciel. Mówił o sobie: „Jam głos wołającego na pustyni: prostujcie drogę Pańską” (J 1, 23). Wcześniej jego ojciec, Zachariasz, powiedział o nim: „Pójdziesz przed Panem przygotować Mu drogi” (Łk 1, 76).

Jan całym sobą służył prawdzie. I w tej służbie prawdzie – służbie Chrystusowi – oddał życie. Wolał raczej umrzeć, niż sprzeniewierzyć się misji głoszenia prawdy. A przecież, by zachować życie, nie musiał nazywać zła dobrem czy fałszu prawdą – wystarczyłoby, gdyby uciekł w milczenie.

Jakże wielka to pokusa: droga tchórzliwego milczenia, którą tak łatwo usprawiedliwić przerzuceniem odpowiedzialności na innych albo dążeniem do praktycznej skuteczności. Ta sama pokusa obecna jest i dziś.

Jest taki sposób świadczenia o prawdzie, który bardziej niż ze słowami związany jest z czynami. Tak w szczególności ofiarna troska matek o swoje dzieci jest niemym krzykiem w obronie prawdy o wartości i godności ludzkiego życia. Każdego życia. I w każdych okolicznościach. Jest znakiem sprzeciwu wobec cywilizacji śmierci. To głoszenie prawdy przez życie nią w konkrecie codzienności – ono jest i zawsze będzie konieczne i kluczowe. To droga Maryi, Elżbiety i wielu innych, znanych i nieznanych świętych kobiet na przestrzeni dziejów.

Ale potrzeba także ludzi jak Jan – tych, którzy prawdę głoszą słowem: odważnie, bez kompromisów, a zarazem z miłością. Bo bez niej głoszenie prawdy bardziej jej szkodzi, niż pomaga.

Prośmy dziś za ludzi mediów: aby, wzorem św. Jana Chrzciciela, odważnie głosili prawdę – nawet jeśli w ludzkich kategoriach nie będzie im się to opłacało. Prośmy szczególnie, aby w kulturze naznaczonej przez hedonizm i relatywizm nie bali się mówić o życiu i godności człowieka.

Modlitwa św. Jana Pawła II z encykliki Evangelium vitae oraz Litania do Świętej Rodziny (str. 17–18)

Modlitwa św. Jana Pawła II z encykliki Evangelium vitae

O Maryjo, jutrzenko nowego świata, Matko żyjących, Tobie zawierzamy sprawę życia: spójrz, o Matko, na niezliczone rzesze dzieci, którym nie pozwala się przyjść na świat, ubogich, którzy zmagają się z trudnościami życia, mężczyzn i kobiet – ofiary nieludzkiej przemocy, starców i chorych zabitych przez obojętność albo fałszywą litość. Spraw, aby wszyscy wierzący w Twojego Syna potrafili otwarcie i z miłością głosić ludziom naszej epoki Ewangelię życia.

Wyjednaj im łaskę przyjęcia jej jako zawsze nowego daru, radość wysławiania jej z wdzięcznością w całym życiu oraz odwagę czynnego i wytrwałego świadczenia o niej, aby mogli budować, wraz z wszystkimi ludźmi dobrej woli, cywilizację prawdy i miłości na cześć i chwałę Boga Stwórcy, który miłuje życie. Amen.

Litania do Świętej Rodziny

Kyrie eleison – Chryste eleison, Kyrie eleison.
Chryste, usłysz nas – Chryste, wysłuchaj nas.
Ojcze z nieba, Boże – zmiłuj się nad nami.
Synu, Odkupicielu świata, Boże,
Duchu Święty, Boże,
Święta Trójco, Jedyny Boże,
Jezu, Synu Boga żywego, który stając się człowiekiem z miłości ku nam, uświęciłeś więzy rodzinne,

Święta Rodzino, obrazie Trójcy Przenajświętszej na ziemi – wspomagaj nas.
Święta Rodzino, doskonały wzorze wszelkich cnót,
Święta Rodzino, wzgardzona w Betlejem od ludzi,
ale uczczona śpiewem aniołów,
Święta Rodzino, odbierająca hołd pasterzy i mędrców,
Święta Rodzino, wysławiona przez starca Symeona,
Święta Rodzino, prześladowana i wygnana do obcej ziemi – wspomagaj nas.
Święta Rodzino, żyjąca w ukryciu i nieznana,
Święta Rodzino, wierna przepisom prawa Pańskiego,
Święta Rodzino, której Opiekun jest wzorem miłości ojcowskiej,
Święta Rodzino, której Matka jest wzorem miłości macierzyńskiej,
Święta Rodzino, której Dziecię jest wzorem posłuszeństwa i miłości synowskiej,
Święta Rodzino, patronko i opiekunko wszystkich rodzin,
Święta Rodzino, ucieczko nasza w życiu i nadziejo w godzinę śmierci,

Od wszystkiego, co by mogło zakłócać spokój i jedność serc – zachowaj nas, Święta Rodzino.
Od rozproszenia umysłu i serca,
Od oziębłości w służbie Bożej,
Od szukania przyjemności i wygód światowych,
Od przywiązania do dóbr ziemskich,
Od pragnienia próżnej chwały,
Od złej śmierci,

Przez najdoskonalsze złączenie serc Waszych – wysłuchaj nas, Święta Rodzino.
Przez Wasze ubóstwo i pokorę,
Przez Wasze doskonałe posłuszeństwo,
Przez smutki i bolesne przejścia Wasze,
Przez prace i trudy Wasze,
Przez modlitwy i milczenie Wasze,
Przez doskonałość czynów Waszych,
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata – przepuść nam, Panie.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata – wysłuchaj nas, Panie.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata – zmiłuj się nad nami.

K. Rodzino święta i czcigodna, uciekamy się do Ciebie z miłością i nadzieją.
W. Daj nam poznać skutki Twej zbawiennej opieki.

Módlmy się: Boże, Ty w Świętej Rodzinie dałeś nam wzór życia. Spraw, abyśmy złączeni wzajemną miłością naśladowali w naszych rodzinach jej cnoty i doszli do wiecznej radości w Twoim domu. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.

Zobacz materiały z poprzednich edycji:

V Tydzień Modlitw o Ochronę Życia (2025)

IV Tydzień Modlitw o Ochronę Życia (2024)

III Tydzień Modlitw o Ochronę Życia (2023)

II Tydzień Modlitw o Ochronę Życia (2022)

Tydzień Modlitw o Ochronę Życia (2021)

Patronat honorowy:

Partnerzy:

Współpraca medialna:

Artykuł VI Tydzień Modlitw o Ochronę Życia (2026) pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

25 stycznia kardynał Grzegorz Ryś, Metropolita Krakowski, skierował do wszystkich wiernych prośbę o wsparcie finansowe dla Ukrainy. Jest to wynikiem rozmowy z arcybiskupem kijowsko-halickim Swiatosławem Szewczukiem. „Przeżyliśmy kolejną piekielną noc. W Kijowie jest ‑10. Najbardziej ucierpiał nasz Lewy Brzeg… Walka o życie, ciepło i światło trwa” – napisał duchowny ukraiński. Jak podkreślił  kardynał Ryś, nie możemy pozostać obojętni. Dlatego w całej archidiecezji cała składka z niedzieli 1 lutego została przeznaczona na pomoc dla Kijowa.

W odpowiedzi na wezwanie arcybiskupa Rysia, nasze Stowarzyszenia przekazało na konto Caritas Archidiecezji Krakowskiej darowiznę celową na zakup generatorów prądotwórczych dla Kijowa.

„Chciałbym dokładnie wyjaśnić, dlaczego odpowiedzieliśmy na apel Metropolity Krakowskiego i przekazaliśmy na ten cel 100 000 zł. Wiem, że część z nas jest już zmęczona trwającą od czterech lat wojną, część oburza się brakiem postępów w upamiętnieniu Polaków pomordowanych w rzezi na Wołyniu i w Małopolsce Wschodniej, część chciałaby większej wdzięczności za świadczoną pomoc, a część jest zniesmaczona aferami korupcyjnymi na Ukrainie. Wiem, że problemów za naszą wschodnią granicą jest wiele, ale postawmy się w sytuacji ludności cywilnej, która przy mrozach sięgających –15–20^OC musi żyć w zamarzających blokach bez wody, prądu, gazu i kanalizacji. Co z ludźmi w podeszłym wieku? Co z kobietami w ciąży i noworodkami? Pomimo nieodwracalnych krzywd i zawiedzionych oczekiwań, nie możemy przejść obojętnie wobec dzisiejszej tragedii mieszkańców Kijowa. Uważam, że musimy pomóc ludności Ukrainy ochronić się przed skutkami rosyjskiej agresji i zapewnić osobom bezbronnym choć trochę ciepła, światła czy dać możliwość przygotowania ciepłego posiłku. Uważam, że to obrona życia człowieka w czystej formie, dlatego podjęliśmy decyzję o przekazaniu tak dużych środków na ten cel. Liczę na zrozumienie naszych intencji i wsparcie tego działania” – podkreśla Wojciech Zięba, prezes Polskiego Stowarzyszenia Obrońców Życia Człowieka.

Arcybiskup kijowsko-halicki Swiatosław Szewczuk podziękował w liście wiernym krakowskim za błyskawiczną reakcję i wielki gest solidarności z mieszkańcami Kijowa. „Apel Eminencji do wiernych Archidiecezji Krakowskiej o datki na generatory dużej mocy i mobilne kotłownie, aby ogrzać tych, którzy cierpią z powodu zimna, współbrzmi ze słowami apostoła Pawła o jednym ciele, jednym duchu i jednej nadziei (por. Ef 4,4), budząc falę życzliwości w całej Polsce i innych krajach świata. W jednej chwili oczy chrześcijan zwróciły się w stronę Kijowa, dokąd poprzez ludzką troskę i empatię podąża ciepło miłości Chrystusa, aby ogrzać przemarzniętych i dodać im otuchy” – napisał w liście.

Artykuł 100 000 zł na agregaty dla Kijowa pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Artykuł Nagroda „Przyjaciel Życia” 2026 pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Poznajcie Jagodę – dziewczynkę, która przyszła na świat w 24. tygodniu ciąży, ważąc zaledwie 600 gramów. Lekarze mówili: „dziecko nie przeżyje”. Rodzice słyszeli to zdanie wiele razy. A jednak Jagoda żyje. I jest światłem.

Ten film to opowieść o rodzinie Państwa Tomickich, która od początku chciała tylko jednego – być razem. O małżeństwie, które marzyło o pięknej rodzinie i dziś może powiedzieć, że mimo bólu i lęku, zrobiło wszystko najlepiej, jak potrafiło. O matce, która w chwili całkowitej bezradności oddała swoje życie i życie córki Bogu. O ojcu, który zrozumiał, że czasem jedyne, co można zrobić, to po prostu być – i kochać.

To także historia rodzeństwa, które od pierwszych dni uczyło się, że miłość nie dzieli się na „więcej” i „mniej”. Że każdy w rodzinie jest tak samo ważny. Że choroba nie odbiera godności, radości ani prawa do bycia kochanym.

To także prawdziwe świadectwo walki: o każdy oddech, o każdy kolejny dzień, o życie dziecka, które dla świata mogłoby wydawać się „za słabe”, „za chore”, „zbyt trudne”.

Jagoda przeszła operacje serca, zmaga się z ciężką niepełnosprawnością, komunikuje się wzrokiem, nie mówi, nie siedzi samodzielnie. A mimo to uczy wszystkich wokół, czym jest radość życia. Jej uśmiech leczy. Jej obecność przemienia. Jej istnienie daje nadzieję innym rodzinom stojącym przed dramatycznymi decyzjami.

Jeśli jesteś w trudnym momencie. Jeśli boisz się diagnozy. Jeśli szukasz sensu, nadziei albo odpowiedzi, czy „warto” – ta historia jest dla Ciebie.

Bo każde życie ma wartość. Bo miłość naprawdę ma moc. Bo nawet najmniejsze światło potrafi rozświetlić największy mrok.

„Kwiat Jagody” – wyjątkowa książka inspirowana życiem

Wisia jest pogodną dziewczynką, dla której każdy dzień jest okazją do przygód z przyjaciółmi. Razem z bratem i innymi dziećmi z ulicy, wśród beztroskich wiejskich krajobrazów, wymyśla wciąż nowe zabawy.

Pewnego dnia dziewczynka dowiaduje się, że jej rodzina ma się powiększyć! Nie wszystko jednak układa się tak sielankowo, a w spokojną codzienność domu wkracza coś zupełnie nowego i nieoczekiwanego – szpital i wcześniactwo jej siostrzyczki. „Kwiat Jagody” to wzruszająca opowieść, w której dziecięce przygody przeplatają się z ważnymi życiowymi lekcjami.

Książka w delikatny sposób opowiada o tym, co trudne, a jednocześnie uczy, że miłość wygrywa z tęsknotą i lękiem. „Kwiat Jagody” to wyjątkowa publikacja – Autorka wspiera nie tylko emocje dziecka, lecz pamięta także o rodzicach, dla których dodatkowo przygotowała treści wirtualne – dorosły czytelnik odnajdzie je na końcu książki w postaci kodów QR.

Informacje o książce:

Autorka: Agnieszka Tomicka, Wydawnictwo Berry, cena: 47,50 zł.

Artykuł Premiera filmu „Światło Jagody” pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Artykuł Ważne, by nie zmarnować życia pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

– Trud dźwigania choroby czy niepełnosprawności jednego z członków rodziny sprawia, że wyostrzają się zmysły pozostałych domowników na dostrzeganie potrzeb i na naukę bezwarunkowej miłości. To, co niszczy rodzinę to brak miłości, czasu i więzi. To są prawdziwi mordercy rodzin, a nie choroba dziecka – mówią Agnieszka i Maciej Tomiccy, tegoroczni laureaci Nagrody „Przyjaciel Życia – Cichy Bohater”.

 Jak zaczyna się historia Waszej miłości?

Maciej Tomicki: Szczerze mówiąc, to ja już po pierwszych pięciu minutach wiedziałem, że Agnieszka będzie matką moich dzieci. Później trzeba było „tylko” ten plan zrealizować. Ja byłem chłopcem z bloków, trochę łobuzem i chuliganem, a Agnieszka była grzeczną dziewczyną z najlepszego liceum w Poznaniu. Lubię mówić, że to trochę jak mezalians.

Czym Agnieszka Cię urzekła, że tak szybko się zakochałeś?

MT: Jest szalenie inteligentna, od razu zaimponowała mi swoją wiedzą. Kiedy spotyka się piękną i mądrą kobietę, która na dodatek świetnie gotuje, chce mieć dużą rodzinę i dzieli te same wartości, no to nie ma sensu szukać kogoś innego. Musiałem więc zrobić wszystko, żeby księżniczka chciała wyjść za mąż za takiego pazia, jak ja.

Udało się. Jesteście małżeństwem od ponad osiemnastu lat.

MT: I zjedliśmy razem beczkę soli. A raczej kilka beczek. Każdego dnia przekonuję się, że dobrze wybrałem, bo Agnieszka jest wspaniałą mamą i żoną.

Agnieszka Tomicka: Ja z kolei cieszę się, że Maciej jest przy mnie, że jest dla mnie wsparciem. W całej naszej historii walki o życie Jagody, kiedy psychikę zajmuje lęk o dziecko, zakopywałam swoje potrzeby. A Maciej przypomina mi o tym, że jestem nie tylko mamą, ale też żoną. Często mi mówi, że mnie kocha, adoruje mnie, czuję, że jestem dla niego ważna. Jest też po prostu odpowiedzialnym człowiekiem i dobrym tatą.

Jesteście rodzicami czwórki dzieci: Oli, Stasia, Franka i Jagódki. To rodzicielstwo naznaczone prenatalną stratą Stasia i chorobą Jagody.

AT: Rodzicielstwo było dla nas spełnieniem marzeń. Kiedy się poznaliśmy, planowaliśmy dużą rodzinę. Ja od zawsze widziałam się w roli mamy. Chciałam tę miłość, która we mnie kipi, przelewać na dzieci.

Opowiedzcie, proszę, jak przebiegała ciąża z Jagodą? Kiedy dowiedzieliście się, że coś jest nie tak?

MT: Ja od początku wiedziałem, że nie będzie lekko, bo podczas każdej poprzedniej ciąży były mniejsze lub większe problemy. Ale od początku kochałem tak samo mocno i Jagodę, i Agnieszkę. I o każdą się bałem.

AT: W osiemnastym tygodniu ciąży zaczęłam krwawić i miałam silne skurcze. Bardzo się bałam, że poronię, ale udało się tę ciążę utrzymać jeszcze przez kilka tygodni. Lekarze robili kolejne i kolejne badania i mówili, że nie widzą nic niepokojącego. Jednak mój stan się pogarszał, musiałam mieć przetaczaną krew. W końcu lekarze zaczęli bać się także o moje życie. Mówili, że Jagoda tego nie przeżyje. To był trudny czas, bo miałam świadomość, że w domu jest dwójka małych dzieci. To, co było najgorsze w tej ciąży, to tak naprawdę czekanie na śmierć. Mieliśmy wtedy z Maciejem po dwadzieścia dziewięć lat i rozmawialiśmy o tym, gdzie będziemy pochowane z Jagodą i kto zajmie się pozostałymi dziećmi… W dwudziestym czwartym tygodniu doszło do całkowitego odklejenia się łożyska i trzeba było rozwiązać ciążę.

MT: Nikt nie jest gotowy na coś takiego. Stres, strach i poczucie bezradności to dla faceta coś najtrudniejszego. Chciałbym zrobić wszystko, a nie mogłem zrobić nic. I wtedy doszedłem do wniosku, że jedyne, co mogę zrobić, to po prostu być oparciem dla Agnieszki i dzieci. Tylko tyle i aż tyle. 

Trudno mi sobie wyobrazić, przez co przechodziliście. Lęk o Jagodę, o własne życie…

AT: To było bardzo trudne… Pamiętam bardzo dobrze moment jej porodu. Jechałam szpitalnym korytarzem i wiedziałam, że być może za chwilę spotkam się z Bogiem. Zaczęłam odmawiać „Ojcze nasz”, bo wiedziałam, że nic już ode mnie nie zależy. To mi przyniosło ogromny spokój. Wiedziałam, że Pan Bóg jest tak dobry, że tutaj na ziemi poukłada życie mojej rodziny, jeśli mnie i Jagody zabraknie…

Co czułaś, kiedy się obudziłaś?

AT: Maciej był obok. Zapytałam, czy Jagoda sobie poradziła, czy przeżyła. I gdy on odpowiedział, że córka żyje, to ogarnęło mnie uczucie niesamowitej łaski i wdzięczności za to, że obie jeszcze tutaj jesteśmy. Te pierwsze dni i tygodnie to był czas takiego zawieszenia między życiem a śmiercią. Jagoda walczyła z całych sił, a my mogliśmy tylko patrzeć na jej małe ciałko i na jej walkę o każdy kolejny dzień z nami.

Jakie diagnozy postawili wtedy lekarze? Co mówili?

 MT: Jagódka przy porodzie ważyła sześćset gramów. Kiedy ją zobaczyłem pierwszy raz, była zawinięta w różnych kocykach, leżała w inkubatorze. Lekarze odsłonili mi jej piętę i powiedzieli, że mogę ją dotknąć moim małym palcem. Zabrali ją na intensywną terapię noworodka, założyli wkłucia, po prostu ją ratowali.

AT: Po dwóch czy trzech tygodniach Jagoda miała przejść pierwszą operację, która miała umożliwić jej dalsze życie. Kiedy zapytałam lekarza o to, czego on się najbardziej boi, odpowiedział mi, że w zasadzie ona ma pięć procent szans i że właściwie to powinniśmy się pożegnać z córką. Schyliłam się wtedy do inkubatora, otworzyłam drzwiczki i zaczęłam się modlić: „Panie Boże, widzę, że wszystko, co po ludzku jest możliwe, jest robione, ale Ty tym zarządzasz. Ty możesz dołożyć dni do naszego życia, Ty możesz je zabrać”. I wtedy bardzo świadomie zgodziłam się na Jego wolę. Wiedziałam, że jeśli On postanowi zabrać Jagodę do siebie, to to będzie dla niej najlepsze. Wtedy też postanowiłam, że jeśli Pan Bóg nam ją zostawi, to każdy dzień będzie na Jego chwałę, a życie Jagody postaramy się uczynić najpiękniejszym, jak to tylko możliwe. Chcieliśmy, żeby ona była świadkiem Bożej miłości.

Jagoda skończyła dziesięć lat. Jej historię, Agnieszko, opisujesz na blogu oraz w mediach społecznościowych. Wypełniasz Twoją obietnicę, żeby uczynić Jagodę świadkiem i światłem w życiu innych ludzi.

AT: Wierzę, że życie Jagody to Boży plan. Dla mnie to historia o tym, jak Pan Bóg wybiera malutkie narzędzie, które dla innych, dla świata, mogłoby się wydawać zepsute i uszkodzone… A to narządzie jest zarzewiem dobrych historii. Przez te wszystkie lata, kiedy pisałam bloga Jagody, spotkaliśmy na swojej drodze bardzo wiele osób, którym Jagoda pomogła podjąć ważne decyzje.

 To znaczy?

AT: Zwracają się do mnie kobiety w trudnych momentach swojego życia: w zagrożonej ciąży, po stracie, z niepomyślną diagnozą prenatalną. Potrzebują rozmowy, obecności. I chociaż się nie znamy, to w takim kryzysowym momencie nie to jest ważne. Ważne jest to, żeby po prostu z kimś być, poświęcić mu czas. Bo czasem w sercach ludzi rodzą się takie pytania, które boją się zadać swoim bliskim. Czasem łatwiej jest porozmawiać z nieznajomym. Łatwiej jest też powiedzieć to, co w sercu, komuś, kto przeszedł podobną drogę i może podzielić się swoim doświadczeniem.

Czasem to towarzyszenie sprawia, że ktoś zmienia swoją decyzję o aborcji i postanawia urodzić dziecko i choć początkowo myślał o oddaniu go do adopcji, to jednak przyjmuje to maleńkie życie w stu procentach, zabiera je do domu i tworzy piękną rodzinę…

Myślę, że kiedyś Jagoda zabierze wszystkie te historie i zaniesie je w koszu Panu Bogu. Jagódka pomaga ludziom przełamywać lęki, otwierać serce na miłość, doprowadza do wielu przemian i wewnętrznych uzdrowień…

A czego uczy Was bycie rodzicem dziecka z niepełnosprawnością?

AT: Pierwsze dwa lata jej życia wykuły w nas pokorę i cierpliwość. Nauczyliśmy się wtedy, że nigdy nie poznamy odpowiedzi na pytanie o to, ile czasu nam zostało. To właśnie Jagoda nauczyła nas, że skoro nie wiemy, ile czasu mamy, to trzeba w każdej minucie życia dawać miłość, mówić, jak bardzo się kocha bliskich, przytulać ich, być obok. Bo tak naprawdę tylko to się w życiu liczy.

Nierzadko słyszy się, że niepełnosprawność jest przyczyną rozpadu rodzin. Wy pokazujecie coś zupełnie innego.

AT: Trud dźwigania choroby czy niepełnosprawności jednego z członków rodziny sprawia, że wyostrzają się zmysły pozostałych domowników na dostrzeganie potrzeb i na naukę bezwarunkowej miłości. To, co niszczy rodzinę to brak miłości, czasu i więzi. To są prawdziwi mordercy rodzin, a nie choroba dziecka.

MT: Świat często nas zwodzi i próbuje nam pokazać, że szczęście jest gdzie indziej. Ludziom się wydaje, że wiedzą wszystko. Mamy badania, naukę, leki, psychiatrów. A mimo to coraz więcej ludzi jest nieszczęśliwych… Nie potrzebujemy do szczęścia ogromu pieniędzy, wyjazdów, wakacji. Jagoda, jej szczera radość, czystość i wewnętrzne światło sprawia, że wszystkie trudy życia znikają, a jej szczęście jest naszym szczęściem.

Co, Waszym zdaniem, znaczy być przyjacielem życia?

 AT: Przyjaciel życia to ktoś, kto dostrzega w drugim człowieku szansę i potencjał. Widzi w człowieku człowieka i wie, że życie jest darem i łaską. Taka osoba nigdy nie odbierze drugiemu szansy, nie zgasi nadziei i nie pogrąży go w ciemności.

MT: Ja bym dodał, że przyjaciel życia dba także o godność człowieka. Nie definiuje nikogo przez jego słabość, chorobę czy wartość, jaką ktoś może wnieść do społeczeństwa. Najważniejsze jest to, by nie odzierać drugiego człowieka z godności. 

„Kwiat Jagody” – wyjątkowa książka inspirowana życiem

Wisia jest pogodną dziewczynką, dla której każdy dzień jest okazją do przygód z przyjaciółmi. Razem z bratem i innymi dziećmi z ulicy, wśród beztroskich wiejskich krajobrazów, wymyśla wciąż nowe zabawy.

Pewnego dnia dziewczynka dowiaduje się, że jej rodzina ma się powiększyć! Nie wszystko jednak układa się tak sielankowo, a w spokojną codzienność domu wkracza coś zupełnie nowego i nieoczekiwanego – szpital i wcześniactwo jej siostrzyczki. „Kwiat Jagody” to wzruszająca opowieść, w której dziecięce przygody przeplatają się z ważnymi życiowymi lekcjami.

Książka w delikatny sposób opowiada o tym, co trudne, a jednocześnie uczy, że miłość wygrywa z tęsknotą i lękiem. „Kwiat Jagody” to wyjątkowa publikacja – Autorka wspiera nie tylko emocje dziecka, lecz pamięta także o rodzicach, dla których dodatkowo przygotowała treści wirtualne – dorosły czytelnik odnajdzie je na końcu książki w postaci kodów QR.

Informacje o książce:

Autorka: Agnieszka Tomicka, Wydawnictwo Berry, cena: 47,50 zł.

Artykuł Jagódka, która jest światłem pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Artykuł Kiedy grób staje się znakiem miłości pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Artykuł Kursy dla Rady ds. Rodziny KEP pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Zapraszamy serdecznie na IX edycję międzynarodowych konferencji naukowych „Profilaktyka zaburzeń zdrowia prokreacyjnego”, które odbędą się 6 grudnia 2025 (sobota) na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie, w Auli im. Jana Pawła II, Kampus Dewajtis.

Tegorocznym tematem przewodnim jest: Zdrowie prokreacyjne wieku rozwojowego – zagrożenia i profilaktyka.

W tym roku sympozjum jest poświęcone zdrowiu młodego pokolenia; jak je kształtować jeszcze przed przyjściem na świat – prenatalnie? Co może sprzyjać profilaktyce chorób i problemów zwłaszcza przyszłej prokreacji? Jak zdrowo wychowywać młodych, czego unikać i kiedy podejmować diagnostykę lub terapię? Jakie zadania stoją wobec kadry medycznej oraz Nauczycieli naturalnego planowania rodziny by twórczo, wspólnie budować i integrować środowisko zaangażowane w troskę o zdrowie prokreacyjne młodych ludzi? Być może to będzie wstępem do kolejnych spotkań w tej tematyce. Wydarzenie ma wymiar międzynarodowy bowiem będziemy gościć eksperta w zakresie endometriozy dr. Annę Stępniewską z Werony oraz prof. dr. hab. n. med. Roka Čivljaka, Prezydenta Europejskiego Stowarzyszenia Lekarzy Katolickich.

To także okazja do świętowania jubileuszu 35-lecia Polskiego Stowarzyszenia Nauczycieli Naturalnego Planowania Rodziny (PSNNPR).

Wyjątkowa atmosfera, wysoki poziom merytoryczny i etyczny, międzypokoleniowa akademicka przestrzeń wymiany wiedzy oraz troska o kształcenia w trosce o życie, zdrowie i godność każdej osoby.

Serdecznie zapraszamy studentów zwłaszcza kierunków medycznych, pedagogicznych i psychologicznych, położne, pielęgniarki, nauczycieli oraz lekarzy i wszystkich zainteresowanych tą tematyką.

Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka jest partnerem tego wyjątkowego wydarzenia.

Więcej informacji i zapisy www.psnnpr.com/konferencja2025

Artykuł Konferencja „Profilaktyka zaburzeń zdrowia prokreacyjnego” pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Artykuł Rekolekcje „Odeszły, aby żyć wiecznie… Rozważania adwentowe dla rodzin dzieci utraconych” pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

W Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Krakowie-Łagiewnikach zakończyły się rekolekcje przeznaczone dla rodziców, którzy doświadczyli straty dziecka – niezależnie od momentu i okoliczności jego śmierci. Spotkanie, odbywające się pod hasłem „Nadzieja zawieść nie może” (Spes non confundit), trwało do wtorku, 11 listopada.

Rekolekcje współorganizowaliśmy wraz z Duszpasterstwem Rodzin Dzieci Utraconych Archidiecezji Krakowskiej. Wydarzenie odbywało się w bazylice Bożego Miłosierdzia – jednym z kościołów jubileuszowych Roku Świętego 2025.

„Jest to już Jezus Zmartwychwstały. Oni dążą do uzdrowienia duchowego i psychicznego, bo żałoba jest procesem zdrowienia, ale pełne uzdrowienie daje Jezus Zmartwychwstały, który ma znaki tożsamości cierpienia na rękach, nogach i boku. Osoby osierocone doznają uzdrowienia, zamykają okres żałoby, ale te znaki tożsamości po śmierci dziecka pozostają już na zawsze. Niemniej jednak są inaczej definiowane, odczuwane, rozumiane. Te znaki pokazują także nie tylko na to, co miało miejsce, czyli na śmierć dziecka i związane z nią cierpienie, ale również na nową formę relacji i obecności tych dzieci – wskazywał dr Piotr Guzdek, familiolog z Polskiego Stowarzyszenia Obrońców Życia Człowieka, jeden z prowadzących rozważania.

W programie rekolekcji znalazły się codzienne Msze Święte, konferencje duchowe, nabożeństwa, a także możliwość indywidualnej rozmowy z kapłanem i konsultacji psychologicznych. Szczególnym momentem trzeciego dnia był tzw. dzień pustyni – czas osobistej adoracji Najświętszego Sakramentu, sakramentu pojednania oraz ciszy.

Rekolekcje prowadził ks. dr Janusz Kościelniak, duszpasterz rodzin dzieci utraconych archidiecezji krakowskiej, oraz dr Piotr Guzdek. Wszystkie Msze Święte sprawowane były w intencji zmarłych dzieci.

W tym roku uczestnicy mogli również uzyskać odpust zupełny, ponieważ bazylika w Łagiewnikach jest jednym z kościołów jubileuszowych ogłoszonych przez papieża Franciszka.

W bulli ogłaszającej Jubileusz papież przypomniał, że chrześcijańska nadzieja nie kończy się na śmierci:

„W obliczu śmierci, gdzie wszystko wydaje się kończyć, otrzymujemy pewność, że dzięki Chrystusowi życie zmienia się, ale się nie kończy.”

Rekolekcje miały charakter otwarty – mogli w nich uczestniczyć także rodzice, którzy dopiero po latach odnaleźli w sobie gotowość, by przeżyć żałobę w duchu wiary.

jb

Artykuł W Krakowie-Łagiewnikach zakończyły się rekolekcje dla rodziców w żałobie po śmierci dziecka pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Szanowny Panie Prezydencie,

Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka w pełni popiera stanowisko wyrażone przez Katolickie Stowarzyszenie Lekarzy Polskich w liście z 16 października 2025 r. i dołącza się do prośby o skorzystanie przez Pana Prezydenta z prawa łaski wobec p. Weroniki Krawczyk, skazanej za ostrzeganie na forum internetowym przed ginekologiem–aborterem, którego była pacjentką.

Nasze Stowarzyszenie z głębokim niepokojem przyjęło wiadomość o prawomocnym wyroku skazującym Panią Weronikę za podzielenie się traumatycznymi przeżyciami, związanymi z namowami lekarza do przerwania ciąży z uwagi na błędne, jak się później okazało, podejrzenie zespołu Downa u nienarodzonego dziecka. Należy tutaj zauważyć, że w okresie kiedy doszło przedmiotowego wydarzenia, polskie prawo dopuszczało aborcję „jeżeli badania prenatalne lub inne przesłanki medyczne wskazują na duże prawdopodobieństwo ciężkiego i nieodwracalnego upośledzenia płodu albo nieuleczalnej choroby zagrażającej jego życiu”. Dzięki postępowi medycyny i poprawie opieki zdrowotnej osoby z zespołem Downa osiągają zaawansowany wiek. Znacznie poprawiła się także tzw. jakość ich życia. Ponadto 22 października 2020 r. Trybunał Konstytucyjny orzekł, że aborcja z przesłanek eugenicznych jest niezgodna z Konstytucją.

Podobnie jak sygnatariusze listu Katolickiego Stowarzyszenia Lekarzy Polskich, jesteśmy przekonani, że postępowanie Pani Weroniki nie nosiło znamion zniesławienia, a było jedynie relacją wydarzeń, w których uczestniczyła. Miało charakter czysto informacyjny, wynikający z troski o inne kobiety poszukujące rzetelnej i etycznej opieki medycznej. Jej intencją była pomoc, a nie chęć naruszenia wizerunku powoda. Za przekazywanie tego typu informacji nie powinno się ponosić odpowiedzialności karnej.

Uważamy, że wyrok w sprawie Pani Weroniki stwarza niebezpieczny precedens, który może skutkować tzw. „efektem mrożącym”, zniechęcając pacjentów do dzielenia się swoimi, czasem negatywnymi, doświadczeniami z lekarzami. Dostęp do wiarygodnych opinii o specjalistach jest nieodzownym elementem współczesnego rynku usług medycznych, a obywatele mają prawo do swobodnej wymiany informacji.

W związku z powyższym, Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka w pełni popiera wniosek polskich lekarzy o ułaskawienie p. Weroniki Krawczyk. Udzielenie przez Pana Prezydenta prawa łaski byłoby nie tylko aktem miłosierdzia wobec matki trójki dzieci, ale także ważnym sygnałem wsparcia dla wolności słowa pacjentów oraz ochrony godności człowieka.

Z wyrazami szacunku,

Wojciech Zięba
prezes Polskiego Stowarzyszenia Obrońców Życia Człowieka
konsultor Rady ds. Rodziny Konferencji Episkopatu Polski

Artykuł List otwarty do Prezydenta RP dr. Karola Nawrockiego z prośbą o ułaskawienie Weroniki Krawczyk pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

W poniedziałek, 27 października 2025 r. o godz. 18.00 w kościele Niepokalanego Serca Maryi przy klasztorze Sióstr Felicjanek w Krakowie została odprawiona msza św. z okazji 45-lecia Krucjaty Modlitwy w Obronie Poczętych Dzieci. Koncelebrowali ją ks. dr Paweł Gałuszka, dyrektor Wydziału Duszpasterstwa Rodzin Kurii Metropolitalnej w Krakowie i Diecezjalny Duszpasterz Rodzin, ks. Jacek Kurzydło, rektor kościoła sióstr felicjanek i dyrektor Muzeum Archidiecezjalnego Kardynała Karola Wojtyły w Krakowie, ks. prof. Edward Staniek, wieloletni rektor kościoła sióstr felicjanek, i ks. Seweryn Puchała, duszpasterz Krucjaty Modlitwy w Obronie Poczętych Dzieci.

Mszę św., podczas której chętni złożyli przyrzeczenie Duchowej Adopcji Dziecka Poczętego, poprzedziła całodzienna adoracja Najświętszego Sakramentu od godz. 7.45 oraz modlitwa różańcowa. Uczestniczyli w niej członkowie Krucjaty Modlitwy w Obronie Poczętych Dzieci, siostry felicjanki oraz osoby, którym leży na sercu ochrona życia ludzkiego od poczęcia.

Na początku mszy św. został odczytany list, który do wiernych skierował ks. arcybiskup Marek Jędraszewski, metropolita krakowski. Rozpoczął się on słowami: „Przewielebni Księża, Osoby życia konsekrowanego, Drodzy Siostry i Bracia, świętujący Jubileusz 45-lecia dzieła Krucjaty Modlitwy w Obronie Poczętych Dzieci, wasza modlitwa w obronie najsłabszych, pozbawionych głosu istot jest wyrazem nie tylko głębokiej wrażliwości na los najmniejszych, ale również jest wyrazem podziwu i szacunku dla samego Boga i prawa, które ustanowił. Życie człowieka kształtujące się pod sercem matki i życie każdego człowieka postrzegacie jako dobro i dar pochodzący od samego Boga”.

Kazanie wygłosił ks. dr Paweł Gałuszka, który przewodniczył mszy św. – Człowiek od momentu poczęcia chce być przyjęty jako szczególny dar, chce ubogacać najpierw serce matki, serce ojca, a następnie poprzez najbliższą rodzinę całe społeczeństwo. Kiedy w takich kategoriach patrzymy na dar życia, kiedy tak rozumiemy, czym jest ludzkie życie, modlitwa, troska przestaje być walką o godność ludzkiego życia, ale staje się radosnym głoszeniem czegoś, co w sercu się odkrywa, przeżywa – powiedział w jego czasie celebrans.

W czasie modlitwy powszechnej wierni modlili się o „dalszy wzrost szacunku wobec człowieka nienarodzonego, chorego i w podeszłym wieku oraz o wprowadzenie do Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej prawnej ochrony życia ludzkiego od poczęcia do naturalnej śmierci” i za „wszystkie osoby doświadczone przemocą prenatalną, aby w Sercu Jezusa Miłosiernego odnalazły dar przebaczenia i pokoju serca”. Prosili Boga o „dar prawdziwej jedności i nowe charyzmatyczne powołania do polskiego ruchu pro-life”. Dziękowali Mu „za uratowane przed aborcją dzieci, sumienia matek, ojców i pracowników ochrony zdrowia”. Modlili się również o dalszy rozwój Krucjaty Modlitwy w Obronie Poczętych Dzieci, błogosławieństwo dla jej członków i osób zaangażowanych w to modlitewne dzieło oraz „o radość życia wiecznego dla wszystkich zmarłych członków i przyjaciół Krucjaty, w sposób szczególny: ks. kard. Franciszka Macharskiego, ks. bpa Jana Szkodonia, ks. bpa Albina Małysiaka, ks. Stanisława Małysiaka, ks. Stanisława Maślanki, ks. Franciszka Płonki, Antoniego Zięby, Wandy Półtawskiej, Marii Nieniewskiej, Czesława Chytry, Antoniego Franaszka”.

Pod koniec mszy św. Wojciech Zięba, prezes Polskiego Stowarzyszenia Obrońców Życia Człowieka, które jest koordynatorem Krucjaty Modlitwy w Obronie Poczętych Dzieci, podziękował księżom, uczestnikom Krucjaty i wszystkim zgromadzonym na mszy św. Szczególne podziękowania skierował do ks. prof. Edwarda Stańka, który od samego początku jest zaangażowany w modlitewne dzieło.

W kościele Niepokalanego Serca Maryi przy klasztorze Sióstr Felicjanek w Krakowie w każdy ostatni poniedziałek miesiąca o godz. 18.00 celebrowana jest msza św. w intencji obrony nienarodzonych dzieci oraz o poszanowanie życia. Poprzedza ją całodzienna adoracja Najświętszego Sakramentu w intencji obrony życia. Msze św. w intencji ochrony ludzkiego życia sprawowane są w kościele sióstr felicjanek od 45 lat.

Krucjata Modlitwy w Obronie Poczętych Dzieci jednoczy tysiące osób, które każdego dnia podejmują modlitwę, posty i ofiary w intencji obrony życia od poczęcia do naturalnej śmierci, już od 45 lat. Rozpoczęła się 12 października 1980 roku, w przededniu rocznicy objawień fatimskich, w ustanowionym przez Ojca Świętego Jana Pawła II Ogólnoświatowym Dniu Modlitw w Intencji Rodzin. Wtedy to katolicy świeccy (Maria Nieniewska, Adam Kisiel i Antoni Zięba) z pomocą kapłanów (ks. Franciszek Płonka, ks. Edward Staniek) postanowili zainicjować systematyczną modlitwę w intencji obrony życia dzieci nienarodzonych. W inicjatywę od początku była zaangażowana także dr Wanda Połtawska, członkini Papieskiej Rady ds. Rodziny.

W Polsce w czasach reżimu komunistycznego aborcja była legalna i szeroko propagowana. Istniejąca wtedy w mediach cenzura zabraniała głoszenia prawdy o świętości życia poczętego. Personel medyczny, który odmawiał wykonania aborcji, musiał liczyć się z różnego rodzaju represjami, w tym nierzadko z utratą pracy. Ludzie Kościoła głoszący Ewangelię Życia byli szykanowani i zastraszani. Właśnie w takich okolicznościach, na przekór logice tego świata, rozpoczęto ufną drogę modlitwy o ochronę życia.

Założyciele Krucjaty postanowili prowadzić duchową walkę o zmianę prawa dopuszczającego aborcję na życzenie. Tylko w 1980 roku, gdy powstawało dzieło, w Polsce wykonano niemal 140 tysięcy legalnych terminacji ciąży. Szacuje się, że od 1956 roku w naszym kraju życie utraciło ponad 20 milionów dzieci nienarodzonych. Konieczne było więc zainicjowanie działań, które miały przemienić serca Polek i Polaków w odniesieniu do problemu zabijania dzieci nienarodzonych. Niezbędne było także podjęcie duchowej walki o zmianę obowiązującego prawa.

Wierzymy, że pierwsze tak wyraźne ograniczenie prawa aborcyjnego, które nastąpiło w 1993 roku, było właśnie owocem tak wielu modlitw członków Krucjaty. Dziś, po 45 latach trwania ruchu, w Polsce wykonuje się około tysiąca legalnych aborcji rocznie. To wciąż o tysiąc za dużo, dlatego modlitwa trwa nadal.

Krucjata Modlitwy w Obronie Poczętych Dzieci powstała za aprobatą i z błogosławieństwem Ojca Świętego Jana Pawła II. W ciągu 45 lat trwania dzieło błogosławili także licznie polscy biskupi i kardynałowie. Duchową opiekę nad dziełem sprawuje kapłan delegowany odpowiednim dekretem metropolity krakowskiego.

Obecnie w intencjach ochrony ludzkiego życia, uczestnicząc w Krucjacie Modlitwy w Obronie Poczętych Dzieci, modli się ok. 1200 osób z całej Polski. „Krucjata jest żywą wspólnotą modlitwy. Jej owocami są niezliczone ocalone dzieci, umocnione rodziny i odnowione sumienia” – powiedziała Joanna Banasik, koordynatorka Krucjaty Modlitwy w Obronie Poczętych Dzieci.

Dr inż. Adam Kisiel, współzałożyciel Krucjaty Modlitwy w Obronie Poczętych Dzieci, zachęcając do dołączenia do tej modlitewnej inicjatywy, zauważył: „W dziele obrony życia dzieci poczętych nie wolno spocząć, bowiem siły zła nie ustają. Modlitwa, będąca fundamentem każdego pozytywnego działania, i obrona prawa do życia od poczęcia dla każdego człowieka są nadzieją dla całego świata. A jaka musi być ta nasza modlitwa? Po inżyniersku stwierdzę, że kolana muszą zaboleć”.

Szczegółowe informacje dotyczące Krucjaty Modlitwy w Obronie Poczętych Dzieci wraz z formularzem zapisu można znaleźć na stronie: www.krucjata.org.

Artykuł Uroczyste 45-lecie Krucjaty Modlitwy w Obronie Poczętych Dzieci pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Artykuł Rozpoczyna się XXII Ogólnopolski Konkurs dla Młodzieży „Pomóż ocalić życie bezbronnemu” pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

W tegoroczny Dzień Dziecka Utraconego, 15. października 2025 r., w Polskim Stowarzyszenia Obrońców Życia Człowieka rusza akcja „Gwiazdka Pamięci”, czyli bożonarodzeniowa zbiórka stroików świątecznych i zniczy na zbiorowe groby dzieci martwo urodzonych na Cmentarzu Prądnik Czerwony w Krakowie i Cmentarzu Podgórki Tynieckie w Krakowie.

Na wskazanych cmentarzach nakładem finansowym darczyńców naszego stowarzyszenia na 21 zbiorowych mogiłach dzieci martwo urodzonych nieodebranych przez rodziny do indywidualnych pochówków z krakowskich szpitali nasze stowarzyszenie prowadzi budowę nagrobków. Prace zostaną ukończone przed Świętami Narodzenia Pańskiego. W okresie przedświątecznym planowane jest poświęcenie nagrobków. Pragniemy tak szczególne miejsca pamięci o zmarłych w okresie prenatalnym dzieciach właściwie przygotować na uroczyste poświęcenie i wyjątkowy czas Świąt Bożego Narodzenia.

Zachęcamy wszystkich zainteresowanych do przesyłania między 15. Października 2025 r., Dniem Dziecka Utraconego, i 6. grudnia 2025 r., wspomnieniem liturgicznym św. Mikołaja, na adres naszego stowarzyszenia – ul. Krowoderska 24/6, 31–142 Kraków – stroików świątecznych i zniczy, którymi przystroimy groby dzieci martwo urodzonych.

Zachęcamy do aktywnego włączenia się w bożonarodzeniową zbiórkę. Świąteczne stroiki i znicze stanowią „Gwiazdkę Pamięci” ofiarowaną zmarłym dzieciom niejako „pod choinkę”. W ten sposób każda osoba może obdarzyć utracone przed narodzeniem dzieci pięknym gestem miłości, wspominając także te dzieci, które nie mają własnego grobu.

Wszelkie zapytania w sprawie świątecznej zbiórki można kierować do Piotra Guzdka, koordynującego budową nagrobków na mogiłach dzieci martwo urodzonych z ramienia naszego stowarzyszenia (tel. 575 363 190, piotr.guzdek@pro-life.pl).

Serce z dwoma stópkami

Kraków ma dwa szczególne miejsca pamięci o dzieciach zmarłych przed narodzeniem – Cmentarz Batowice, na którym znajduje się osiem zbiorowych mogił dzieci martwo urodzonych i Cmentarz Podgórki Tynieckie, gdzie takich mogił jest już trzynaście.

O Cmentarzu Batowice pisaliśmy do Państwa w ubiegłym roku. Dzięki Państwa wsparciu Stowarzyszenie mogło wybudować nagrobki na wszystkich ośmiu mogiłach, które znajdują się na tym cmentarzu. Projekt budowy nagrobków w pełni zrealizowaliśmy jeszcze przed świętami Narodzenia Pańskiego. Otrzymaliśmy wiele telefonów z podziękowaniem za tak piękny dar dla zmarłych dzieci. Te słowa wdzięczności pragniemy dziś przekazać Państwu, Ofiarodawcom tego wyjątkowego projektu.

Na każdym z nagrobków zamieściliśmy serce z dwoma stópkami dziecka oraz epitafium „Odeszły, aby żyć wiecznie…”. Nie jest to tylko symbol, ale wyraz rzeczywistej troski Państwa, Darczyńców naszego Stowarzyszenia, o dzieci, które odeszły przedwcześnie. Ich małe stópki odcisnęły swój ślad w Państwa sercach. To bowiem ofiarność Państwa serc przemieniła zaniedbane mogiły w godne miejsca pamięci.

W ten sposób niegdyś zarośnięte mogiły, stały się dobrze rozpoznawalne i przyciągają uwagę przechodniów, zachęcając do przystanięcia na chwilę. Wielu z Państwa odwiedza te miejsca. Bardzo Państwu dziękujemy za obecność i modlitwę. Prosimy, pamiętajcie o tych dzieciach!

Od kilku lat na Cmentarzu Batowice nie sprawuje się już zbiorowych pogrzebów dzieci martwo urodzonych. Obecnie to cmentarz na Podgórkach Tynieckich jest miejscem pochówku dla dzieci, których rodzice nie odbierają z krakowskich szpitali do pogrzebu rodzinnego. W trakcie ostatniego pogrzebu, 15 lipca br., pożegnaliśmy trzysta sześcioro dzieci.

Stan mogił na Podgórkach Tynieckich wymaga pilnych działań. Zobaczcie sami!

Mogiły dzieci utraconych na Cmentarzu Podgórki Tynieckie

Do końca bieżącego roku na Podgórkach Tynieckich chcemy wybudować takie same nagrobki, jak na Cmentarzu Batowice. To kosztowne i czasochłonne zadanie, ale wspólnie możemy je zrealizować. Koszt budowy trzynastu nagrobków z wszystkimi koniecznymi opłatami wynosi blisko sto czterdzieści tysięcy zł.

Jeśli zdołamy wybudować nagrobki na Cmentarzu Podgórki Tynieckie, to z radością będziemy mogli stwierdzić, że wszystkie zbiorowe groby dzieci martwo urodzonych z pochówków gminnych w Krakowie zostały zadbane i uporządkowane. Obecnie jest dwadzieścia jeden takich mogił, z tego trzynaście na Podgórkach Tynieckich.

Jako Stowarzyszenie zobowiązaliśmy się do opieki nad grobami do końca obecnego okresu dzierżawy każdego z miejsc pochówku, a po jego upływie – do przyjęcia odpowiedzialności finansowej za przedłużenie tego okresu na dalsze lata.

Już dzisiaj prosimy Państwa o hojne wsparcie tego dzieła, które będzie służyć dzieciom utraconym oraz ich rodzinom przez dziesiątki lat. Jest to zatem projekt przyszłościowy. Ale przyszłość – jak mówił Karol Wojtyła – zaczyna się dziś i dlatego niezwłocznie chcemy przystąpić do budowy nagrobków. Potrzebujemy Państwa pomocy!

Groby dzieci utraconych na Cmentarzu Batowice – nagrobki wybudowane przez Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Artykuł Świąteczna akcja „Gwiazdka Pamięci” pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

– Moja mamusia zachorowała dosyć wcześnie na reumatoidalne zapalenie stawów i tatuś przez kilka dobrych lat opiekował się nią w sposób niezwykły i wytrwały. Jego postawa pozostaje w mojej pamięci – mówi ks. prof. Paweł Bortkiewicz, kapłan Towarzystwa Chrystusowego dla Polonii Zagranicznej, tegoroczny laureat Nagrody im. Sługi Bożego Jerzego Ciesielskiego – Ojca Rodziny.

Jak Ksiądz Profesor zareagował na wiadomość, że Kapituła przyznała Księdzu Nagrodę im. Sługi Bożego Jerzego Ciesielskiego – Ojca Rodziny?

Ks. prof. Paweł Bortkiewicz: Bez kokieterii powiem, że było to dla mnie ogromne zaskoczenie. Podkreślam z całym przekonaniem, że nie czuję się zasłużony, by takie wyróżnienie otrzymać. Dowiedziałem się, że w skład Kapituły Nagrody wchodzi między innymi prof. Janusz Kawecki, wychowanek Jerzego Ciesielskiego. Profesor Kawecki to postać znakomita, bardzo go poważam za jego postawę i działalność. Wielu z laureatów Nagrody znam, cenię i szanuję za to, jakimi ludźmi są. Nagrody takie jak ta sprawiają, że tworzy się pewna wspólnota, która skupia mężczyzn, którzy wyznają podobne wartości. To rzecz bezcenna.

Przed jakimi zagrożeniami stoją dzisiaj współcześni ojcowie? Jakie są Księdza Profesora naukowe i duszpasterskie spostrzeżenia?

Mówi się, że obecna cywilizacja jest cywilizacją bez ojca. Przypominam sobie moment, kiedy św. Jan Paweł II zapowiadał obchody Wielkiego Jubileuszu – przygotował wtedy tryptyk duszpasterski, który prowadził przez rozważania na temat Osób Trójcy Świętej.

Gdy w 1999 roku ogłoszono rok Boga Ojca, można było zauważyć ożywioną dyskusję na temat ojcostwa właśnie. Proponowano papieżowi, żeby w dobie feminizmu, także feminizmu przenikającego do teologii, zrezygnował z tematu ojcostwa. W Kościele był to czas, kiedy proponowano np. zmianę słów modlitwy „Ojcze nasz” na słowa „Ojcze nasz, matko nasza”. Wspominam o tym, ponieważ to pokazuje, że rzeczywiście mamy do czynienia z kryzysem ojcostwa we współczesnym świecie.

Jakie są przyczyny tego kryzysu?

Z jednej strony obserwujemy agresywny feminizm, który przejawia się chociażby w popularnych obrazach, np. serialach. W popkulturze ojciec często przedstawiany jest jako kompletny nieudacznik, ktoś niepewny swojej orientacji seksualnej czy powołania.

Z drugiej strony to sami mężczyźni porzucają rolę ojca. Nie chcą być silni, odpowiedzialni, a ich jedynym polem aktywności jest własna kariera i pogoń za sukcesem, z pominięciem służby na rzecz rodziny.

No i wreszcie ten element religijny, który jest konsekwencją „śmierci Boga” ogłoszonej w filozofii czy w teologii amerykańskiej gdzieś w latach sześćdziesiątych dwudziestego wieku. Skoro nie ma Boga, no to nie ma właściwie dobra, miłości, odpowiedzialności, nie ma wzorca miłości ojcowsko-synowskiej. To wszystko sprawia, że dziś możemy mówić o ogromnym kryzysie ojcostwa. Choć ja uważam, że sięgnęliśmy już dna tego kryzysu.

A skoro jest dno, to i szansa zeń odbicia.

Obserwujemy od jakiegoś czasu narodziny różnego rodzaju ruchów, czy to w świecie, czy w Kościele, które na nowo dostrzegają rolę ojcostwa, jego piękno i jednocześnie powagę. Współcześni mężczyźni stoją przed szansą ponownego odkrycia swojej godności i powołania. Dziś świat potrzebuje przede wszystkim mężczyzn odpowiedzialnych – świadomie podkreślam tę cechę, bo choć nie jest ona wyłącznie przywilejem mężczyzny, to jednak jest czymś, co od zawsze go charakteryzowało. Obecnie mężczyźni stoją przed pewną szansą połączenia tej tradycyjnej odpowiedzialności z wrażliwością, która nie wyklucza męskości, ale ją wzbogaca. Sądzę, że dziś potrzeba po prostu odkrycia na nowo misji ojcostwa.

W jaki sposób ta misja miałaby się przejawiać?

Bezwzględnie należy przywrócić priorytet odpowiedzialności za dom. Oczywiście to zawsze będzie wiązało się z pracą zawodową, niemniej mężczyzna, ojciec nie może być „wielkim emigrantem” porzucającym dom, traktującym go jedynie jako noclegownię, angażującym się tylko w pracę. Może się wydawać, że to rzeczy banalne, ale trudno nie zauważyć, że postawa odpowiedzialności zanika. Potrzebne jest właściwe rozumienie słów takich jak „mój”, „moja” – interpretowane nie jako zawłaszczenie drugiego człowieka, ale właśnie wzięcie odpowiedzialności: to jest mój dom, moja rodzina, moje dziecko, moja żona. Jeśli mężczyzna traktuje dom czy rodzinę jako element życia, który angażuje go w mniejszym stopniu niż praca zawodowa, życie koleżeńskie czy imprezy służbowe – wtedy możemy mówić o pewnym kryzysie męskości lub ojcostwa.

W jaki sposób współczesny nastolatek lub młody mężczyzna może przygotować się do roli ojca?

Myślę, że najważniejszym punktem odniesienia powinien być własny ojciec – to on, w pewien naturalny sposób, ma uczyć męskości i ojcostwa. To chyba najprostsza metoda, a zarazem bardzo trudna, bo dzisiejsze świadectwa są dotknięte erozją kryzysów, o których wspominałem.

Warto też podejmować temat ról społecznych w szkole i w Kościele, może zwłaszcza w Kościele – bo jest to miejsce, które w sposób wolny i świadomy przekazuje prawdę na temat człowieczeństwa.

No i wreszcie należy ukazywać życiorysy mężczyzn, czy to świętych, kandydatów na ołtarze czy po prostu ludzi niezwykle cenionych i zasłużonych – by ich postawy były drogowskazami.

Kogo wymieniłby Ksiądz Profesor jako człowieka będącego wzorem ojca?

Pierwsze skojarzenie, może dość nietypowe, to postać Charles’a de Gaulle’a, który był przecież ojcem niepełnosprawnego dziecka. Nigdy się go nie wyparł, nie wstydził, zachowywał się wobec niego właśnie w sposób na wskroś ojcowski. Sądzę, że takich przykładów jest oczywiście bardzo wiele i trzeba je po prostu wydobywać i przeciwstawiać mężczyznom, którzy sprzeniewierzają się własnemu powołaniu.

Warto wspomnieć też postać Karola Wojtyły seniora, który był wielkim wsparciem dla swoich dzieci, w tym dla późniejszego papieża Jana Pawła II. Ojciec Święty w przejmujący sposób opowiadał o swojej relacji z tatą i podkreślał, jak wiele mu zawdzięcza.

Przyznam szczerze, że fakt uhonorowania mnie Nagrodą sprawił, że sięgnąłem także do życiorysu Sługi Bożego Jerzego Ciesielskiego. I choć oczywiście wiedziałem, kim Jerzy Ciesielski był, o tyle okoliczności Nagrody sprawiły, że zapoznałem się z jego biografią, zwłaszcza z tą częścią mówiącą o jego zaangażowaniu w duszpasterstwo rodzin. Wiem, że Jerzy Ciesielski był „źródłem bibliograficznym” dla dzieła „Miłość i odpowiedzialność” Karola Wojtyły. Z kolei okoliczności śmierci Sługi Bożego, jego heroiczna postawa, by w momencie katastrofy zbiec pod pokład statku i ratować dziecko pokazują, że Jerzy Ciesielski nie wahał się podjąć ofiary z własnego życia.

Czy w swoim otoczeniu spotkał Ksiądz Profesor takich mężczyzn, którzy byli lub wciąż są dla Księdza wzorem, przykładem? Może takim wzorem był tata lub dziadek?

Wiem, że pytanie dotyczy mężczyzn, ale muszę przywołać postać obojga moich rodziców. Życzyłbym każdemu małżeństwu, żeby kres ich życia był naznaczony taką miłością, jaką obserwowałem w moim domu. Proza życia była naznaczona najbardziej wrażliwą, czułą i troskliwą miłością. Moja mamusia zachorowała dosyć wcześnie na reumatoidalne zapalenie stawów i tatuś po prostu przez kilka dobrych lat opiekował się nią w sposób niezwykły i wytrwały. Choroba mamusi zbiegła się z jego przejściem na emeryturę – od tamtej chwili tata praktycznie każdego dnia był w kościele. Jego postawa pozostaje w mojej pamięci.

W swoim życiu spotykałem wielu ojców, którzy imponują mi swoimi wyborami. To są ludzie różnych zawodów, różnych kondycji finansowych. Osoby, które niezwykle cenią swoją rodzinę, ojcostwo i tym ojcostwem promieniują w sposób bardzo czytelny. Znam też ludzi, którzy borykają się z różnymi kryzysami. Mam tu na myśli szczególnie jednego z moich przyjaciół, człowieka bardzo pięknego w swojej pobożności, a zarazem dotkniętego dość nieoczekiwanym kryzysem małżeńskim, ojca czworga dzieci, który w sposób niezwykle prawy i budujący zmaga się z tymi trudnościami. Tacy ludzie bardzo mi imponują.

Dziś chyba wciąż niechętnie mówi się, że ojcostwo może być drogą do świętości.

Małżeństwo i rodzicielstwo to najbardziej podstawowe drogi, przez które przebiega szlak do świętości. We współczesnym świecie instytucja małżeństwa jest dotknięta kryzysem wywołanym między innymi przez kulturę i politykę. Dlatego wierność podjętym zobowiązaniom, wbrew różnym kryzysom osobistym czy presjom społecznym jest niezwykle ważna.

Istotna jest też sfera zawodowa. Prymas Wyszyński bardzo mocno podkreślał (nawiasem mówiąc, też był wychowywany w gruncie rzeczy przez ojca), że w dobie współczesnego aktywizmu należałoby przeformułować benedyktyńskie „módl się i pracuj” na „módl się pracą”. Wierność współmałżonkowi, służba na rzecz rodziny, sumienna praca – to droga do świętości dla współczesnego człowieka.

psozc

Artykuł Ojcostwo – szlak do świętości pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Artykuł Ks. Prof. Paweł Bortkiewicz laureatem Nagrody im. Sługi Bożego Jerzego Ciesielskiego – Ojca Rodziny 2025 pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Miała trwać trzy miesiące, trwa nieprzerwanie od 45 lat. Krucjata Modlitwy w Obronie Poczętych Dzieci od początku swojego istnienia połączyła we wspólnej modlitwie w intencjach pro-life tysiące osób.

– 27 kwietnia 1956 r. Sejm PRL uchwalił ustawę dopuszczającą przerywanie ciąży. Jej skutki były tragiczne. W memoriale Episkopatu Polski do Rządu w sprawie zagrożeń biologicznych i moralnych narodu polskiego z 1970 r. zawarta została informacja: „W skali rocznej liczba sztucznych poronień wynosi ok. miliona”. Wobec tej sytuacji Kościół katolicki wzywał do obrony życia poczętych dzieci – mówi dr inż. Adam Kisiel, współzałożyciel Krucjaty Modlitwy w Obronie Poczętych Dzieci i dodaje, że w odpowiedzi na papieskie wezwanie do modlitwy wygłoszone w Kalwarii Zebrzydowskiej i Nowym Targu w 1979 r. katolicy świeccy skupieni przy Duszpasterstwie Rodzin i Duszpasterstwie Akademickim w Krakowie wykonali wystawę „Życie człowieka od poczęcia jest święte”. Postanowili również zorganizować modlitwę w pełnej łączności z Kościołem. W tym celu dr inż. Antoni Zięba oraz dr inż. Adam Kisiel, zaangażowani w obronę życia człowieka, udali się po pomoc do Krakowskiej Kurii. – Metropolita Krakowski ks. kard. Franciszek Macharski polecił nas Duszpasterstwu Rodzin, gdzie otrzymaliśmy bardzo ważne dla nas, osób świeckich, wsparcie od ks. Władysława Gasidły, dr Wandy Półtawskiej i Marii Nieniewskiej, a także ks. Franciszka Płonki (Duszpasterstwo Akademickie) i ks. Edwarda Stańki (Duszpasterstwo Pracowników Naukowych) – opowiada dr inż. Adam Kisiel.

Krucjata Modlitwy w Obronie Poczętych Dzieci rozpoczęła się 12 października 1980 r., czyli w wigilię rocznicy objawień fatimskich, w dniu, który był ustanowionym przez Ojca Świętego Ogólnoświatowym Dniem Modlitw w Intencji Rodzin, za aprobatą i z błogosławieństwem ks. kard. Franciszka Macharskiego. Początkowo modlitwa w ramach Krucjaty miała trwać trzy miesiące. – Codzienne zobowiązanie do uczestniczenia przez ten okres we Mszy św. z przyjęciem Komunii Świętej w intencji obrony życia dzieci poczętych podjęło ok. 1,5 tys. osób. Do modlitwy dołączyło również ponad 1 tys. chorych, którzy zobowiązali się do odmawiania cząstki różańca i ofiarowania swoich cierpień w intencji Krucjaty – wspomina współzałożyciel Krucjaty.

Od 1980 r. organizatorzy Krucjaty Modlitwy w Obronie Poczętych Dzieci otrzymali ok. 100 tys. zgłoszeń uczestnictwa z całej Polski. Modlitwa tylu osób w intencjach pro-life przyniosła i wciąż przynosi owoce. Wymienia je dr inż. Adam Kisiel: – Po przeszło dwunastu latach modlitwy stał się cud. Wszechmogący Bóg Ojciec okazał swoje miłosierdzie. Sprawił, że w kraju, który w znacznej mierze stał się krajem wolnym w roku 1989, w warunkach demokracji, a więc w warunkach, w których nie można już niczego narzucić z góry, udało się odwrócić cywilizację śmierci. 7 stycznia 1993 r. ustawa pozwalająca na zabijanie dzieci poczętych została zamieniona na ustawę zasadniczo chroniącą życie (pozostawione zostały wówczas trzy wyjątki). Pan Bóg nie poprzestał na tym błogosławieństwie dla Polski. We wspomnienie liturgiczne św. Jana Pawła II, 22 października 2020 r., Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że przepisy prawne dotychczas dopuszczające przeprowadzanie aborcji na dzieciach nienarodzonych podejrzanych o niepełnosprawność są niezgodne z polską Konstytucją. W wyniku tego orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego został częściowo osiągnięty jeden z celów błagalnych naszej modlitewnej Krucjaty.

W bieżącym roku uczestnicy Krucjaty modlą się w intencjach przebłagalnej za grzechy przeciw życiu człowieka popełnione w naszej Ojczyźnie; dziękczynnej za wielkie dobro, jakiego doświadczyliśmy, a szczególnie za uratowane dzieci, ocalone sumienia matek i ojców oraz pracowników służby zdrowia i za wprowadzenie ustawodawstwa chroniącego życie nienarodzonych; błagalnej o dalszy wzrost szacunku wobec życia człowieka nienarodzonego, chorego i w podeszłym wieku i błagalnej o wprowadzenie do Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej prawnej ochrony życia każdego człowieka od poczęcia do naturalnej śmierci.

Uczestnicy Krucjaty, którzy do modlitwy mogą dołączyć w dowolnie wybranym przez siebie czasie, zobowiązują się do modlitwy i postu w intencjach wyznaczonych przez organizatorów Krucjaty. Zobowiązanie mogą podjąć na czas określony lub nieokreślony. Codziennie odmawiają dowolnie wybraną przez siebie modlitwę. Raz w miesiącu w dzień powszedni uczestniczą we Mszy św. z przyjęciem Komunii Świętej. W każdą środę poszczą w intencjach obrony życia. Chorzy i osoby w podeszłym wieku ofiarowują swoje cierpienia w intencjach Krucjaty.

– Osoby, które dużo czasu poświęcają na modlitwę i z uwagi na to nie chcą przyjmować kolejnych zobowiązań, mogą dołączyć do swojej aktualnej modlitwy intencje Krucjaty – wyjaśnia dr inż. Adam Kisiel i zauważa: – Podjęcie postu w środy nie musi koniecznie obejmować postu od mięsa. Może to być odmówienie sobie czegoś, w stosunku do czego jest się bardzo przywiązanym (z uzależnieniem włącznie), np. słodyczy, palenia papierosów, spożywania alkoholu, oglądania seriali telewizyjnych. Z kolei uczestniczenie raz w miesiącu, w dzień powszedni we Mszy św. z przyjęciem Komunii Świętej jest dla każdego szansą wzrastania w wierze.

Modlitwa w intencji poczętych dzieci wychodzi poza granice naszego kraju. 24 marca 2006 r. podobna Krucjata Modlitwy rozpoczęła się w Czechach, 6 maja 2007 r. na Ukrainie, a w 2022 r., w Uroczystość Zwiastowania Pańskiego, w Wielkiej Brytanii. Z kolei 13 października 2007 r., czyli w 90. rocznicę objawień fatimskich, w Światowym Centrum Miłosierdzia Bożego w Krakowie, podczas II Międzynarodowego Kongresu Obrońców Życia, ogłoszona została Światowa Krucjata Modlitwy w Obronie Życia Człowieka – World Prayer for Life.

Obecnie w intencjach ochrony ludzkiego życia, uczestnicząc w Krucjacie Modlitwy w Obronie Poczętych Dzieci, modli się ok. 1200 osób z całej Polski. Duszpasterzem modlitewnego dzieła jest ks. Seweryn Puchała. Koordynuje je Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka. – Krucjata jest żywą wspólnotą modlitwy. Jej owocami są niezliczone ocalone dzieci, umocnione rodziny i odnowione sumienia – mówi Joanna Banasik, koordynatorka Krucjaty Modlitwy w Obronie Poczętych Dzieci.

Koordynatorka zwraca uwagę na to, że wciąż potrzebna jest modlitwa w intencjach pro-life i zachęca do zapisania się do Krucjaty Modlitwy w Obronie Poczętych Dzieci: – W całej Unii Europejskiej coraz silniej promuje się postulat uznania aborcji za „prawo człowieka”. W marcu 2024 r. Parlament Europejski przyjął rezolucję wzywającą do wpisania dostępu do aborcji do Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, co staje się także wyzwaniem dla Polski, gdzie coraz częściej podejmowane są próby liberalizacji prawa chroniącego życie. Tymczasem według danych Światowej Organizacji Zdrowia każdego roku na świecie pozbawia się życia około 73 mln dzieci nienarodzonych. To więcej niż wyniosła liczba ofiar wszystkich wojen XX w. razem wziętych. Dane te jasno wskazują, że walka o życie wciąż trwa. Wciąż potrzeba modlitwy, a także odwagi serc gotowych stanąć po stronie prawdy.

27 października 2025 r. (poniedziałek) o godz. 18.00 w kościele sióstr felicjanek w Krakowie przy ul. Smoleńsk 6 zostanie odprawiona Msza św. z okazji 45-lecia Krucjaty Modlitwy w Obronie Poczętych Dzieci. Mszę św., podczas której będzie można złożyć przyrzeczenie Duchowej Adopcji Dziecka Poczętego, poprzedzi całodzienna adoracja Najświętszego Sakramentu od godz. 7.45 oraz modlitwa różańcowa, która rozpocznie się o godz. 17.30. Organizatorzy Krucjaty zapraszają na nią wszystkich uczestników Krucjaty Modlitwy w Obronie Poczętych Dzieci oraz osoby, którym leży na sercu ochrona życia ludzkiego od poczęcia. – W dziele obrony życia dzieci poczętych nie wolno spocząć, bowiem siły zła nie ustają. Modlitwa, będąca fundamentem każdego pozytywnego działania, i obrona prawa do życia od poczęcia dla każdego człowieka są nadzieją dla całego świata. A jaka musi być ta nasza modlitwa? Po inżyniersku stwierdzę, że kolana muszą zaboleć – podsumowuje dr inż. Adam Kisiel, współzałożyciel Krucjaty Modlitwy w Obronie Poczętych Dzieci.

Z okazji jubileuszu 45-lecia dzieła Krucjaty Modlitwy w Obronie Poczętych Dzieci, Metropolita Krakowski abp Marek Jędraszewski skierował list do kapłanów, osób życia konsekrowanego oraz wszystkich członków i uczestników Krucjaty, dziękując za ich wieloletnią modlitwę i świadectwo w obronie życia.

W swoim liście Ksiądz Arcybiskup podkreśla, że modlitwa w intencji dzieci nienarodzonych jest nie tylko wyrazem wrażliwości na los najsłabszych, ale także świadectwem wiary, szacunku dla Boga i posłuszeństwa Jego prawu. Nawiązując do nauczania św. Jana Pawła II Wielkiego, przypomina, że każde życie ludzkie jest darem Boga i powinno być chronione od poczęcia aż do naturalnej śmierci.

Arcybiskup wyraża wdzięczność za wszelkie dobro, które dokonało się przez 45 lat działania Krucjaty – za każde uratowane życie, za modlitwę, za wrażliwość i odwagę w stawaniu po stronie prawdy. Zachęca również, by jubileusz był czasem odnowienia zapału, umocnienia wiary i jeszcze gorliwszego wołania do Boga o poszanowanie życia ludzkiego na każdym jego etapie.

Na zakończenie ks. abp Marek Jędraszewski udziela wszystkim członkom i sympatykom Krucjaty pasterskiego błogosławieństwa.

Szczegółowe informacje dotyczące Krucjaty wraz z formularzem zapisu można znaleźć na stronie: www.krucjata.org.

ag/PSOŻC

Artykuł Modlitwa, która ratuje życie pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Dziękujemy za liczny udział w XXII Ogólnopolskim Konkursie dla Młodzieży „Pomóż ocalić życie bezbronnemu” im. bł. ks. Jerzego Popiełuszki. Komisja konkursowa wyłoniła laureatów i wyróżnionych w poszczególnych kategoriach artystycznych i grupach wiekowych. Lista laureatów i wyróżnionych, którym serdecznie gratulujemy, dostępna jest poniżej.

Klasy 4–6 szkoły podstawowej

Kategoria literacka

I miejsce: „Wszyscy zasługujemy na godne życie”, Maciej Lewandowski, Łupawa

II miejsce: „Serce, które czeka”, Malwina Olszańska, Pruchnik

III miejsce: „Babcia – mądrość, dobro, doświadczenie”, Dobromił Malek, Łupawa

Wyróżnienia:

• „Każde życie ma wartość”, Wiktoria Lejkowska, Brzostek
• „Nadzieja umiera ostatnia”, Natalia Ramult, Łupawa

Kategoria plastyczna

I miejsce: „Na bezpiecznej łodzi życia”, Joanna Prokopowicz, Warszawa

II miejsce: „Człowiek nie ma prawa gasić światła życia”, Sylwia Zamorska, Leżajsk

III miejsce: „Mała ojczyzna miłości – rodzina w służbie życiu”, Antonina Leśniowska, Stalowa Wola

Wyróżnienia:

• „Dziecko nadzieją świata”, Ignacy Bawoł, Majdan Sieniawski
• „Miej odwagę!”, Anastazja Brzyska, Majdan Sieniawski
• „Wspaniale być Tatą i Mamą!”, Kacper Szczur, Majdan Sieniawski

Kategoria multimedialna

I miejsce: „Okno życia”, Dawid Duda, Hubert Mech, Wojciech Piekarz, Mikołaj Przeklasa, uczniowie Publicznej Szkoły Podstawowej SPSK im. bł. Michała Tomaszka i bł. Zbigniewa Strzałkowskiego w Łoponiu

II miejsce: „Firma ochroniarska dzieci poczętych”, Oliwia Urbaniak, Wrocław

III miejsce: „Miłość buduje”, Samuel Wojciechowski, Brańsk

Wyróżnienia:

• „W jej ciszy słychać bicie dwóch serc”, Aleksandra Bartol, Oliwia Mulica, Maria Skupień, uczennice Katolickiej Szkoły Podstawowej z Oddziałami Integracyjnymi im. Stefana kardynała Wyszyńskiego SPSK w Czerwiennem
• „Ojciec tysiąca serc”, Szymon Jurków, Oława
• „Starość, czyli radość”, Tomasz Matkowski, Wojnicz

Klasy 7–8 szkoły podstawowej 

Kategoria literacka

I miejsce: „Wywoływanie”, Martyna Kostrzewińska, Mikołów

II miejsce: „Medalion”, Patryk Okraj, Myślenice

III miejsce: „Kropeczka”, Wojciech Strzelec, Godziesze Małe

Wyróżnienia:

• „Hymn o miłości do nienarodzonego dziecka”, Adam Cholewa, Dobrzeń
• „Międzypokoleniowy łańcuch życia”, Liliana Pokultinis, Łupawa

Kategoria plastyczna

I miejsce: „Pod skrzydłami aniołów – każde dziecko jest chronione”, Oliwia Dziak, Leżajsk

II miejsce: „Kołysanka z oczek prawych i lewych”, Julia Chrąściel, Goczałkowice-Zdrój

III miejsce: „Każde życie jest ważne”, Joanna Żak, Dobrzykowice

Wyróżnienia:

• „Life is music”, Oliwia Ciurkot, Dębica
• „Nawet jedno życie zmienia cały świat”, Jan Fijałkowski, Bolesławiec
• „Każdy ma prawo do jutra”, Xenia Wojtaś, Stalowa Wola

Kategoria multimedialna

I miejsce: „Do końca. O godności życia”, Antonina Różalska, Marcelina Mojsiej, uczennice Szkoły Podstawowej w Gródku im. Partyzantów Braci M. i A. Chrzanowskich

II miejsce: „Najcenniejszy dar”, Adam Wojtoń, Sosnowiec

III miejsce: „Nie zabijaj, pokochaj, adoptuj”, Antonina Filipek, Oliwia Filipek, Radosław Filipek, Nikola Jurzysta, Magdalena Kuropatwa, Lena Mikusek, Kinga Mikusek, Emilia Wiśniewska, Jan Włodarczyk, Lena Wojdat, uczniowie Szkoły Podstawowej im. Św. Jana Pawła II w Nowej Rokitni

Wyróżnienia:

• „Podaj rękę – daj nadzieję”, Aleksandra Duszkiewicz, Hanna Kasprowicz, Jagoda Ortyl, uczennice Niepublicznej Szkoły Podstawowej z Oddziałami Dwujęzycznymi w Mielcu
• „Zabija człowieka, nie ból”, Aleksandra Figura, Wielgie
• „Przyjęte życie”, Nikola Jarocka, Ewa Siemiżon, uczennice Szkoły Podstawowej w Gródku im. Partyzantów Braci M. i A. Chrzanowskich

Szkoła ponadpodstawowa

Kategoria literacka

I miejsce: „Światło w pękniętym szkle”, Oliwia Kostrzewińska, Mikołów

II miejsce: „Jeszcze nie umiem mówić”, Małgorzata Zarczuk, Włodawa

III miejsce: „Dyżur”, Emilia Musielińska, Zawada

Wyróżnienia:

• „List”, Helena Krężołek, Lublin
• „Odruch serca”, Zuzanna Tochwin, Kuźnica
• „Nowe buciki”, Katarzyna Trześniowska, Lublin

Kategoria plastyczna

I miejsce: „Adopcja”, Marta Kwiatkowska, Częstochowa

II miejsce: „Jedno istnienie – wiele historii”, Remigiusz Stańczyk, Gnojnik 

III miejsce: „Tam, gdzie serce jest złamane”, Marcelina Stańczyk, Gnojnik

Wyróżnienia:

• „Adopcja – życie pełne barw”, Lena Adler, Opole
• „Aborcja”, Maja Grzyb, Częstochowa
• „Pomiędzy lękiem a zaufaniem”, Emilia Piekara, Wiśniowa

Nagroda specjalna:

• „Nadzieja na przyszłość”, Łucja Nowak, Jarosław

Kategoria multimedialna

I miejsce: „To jest moje nowe życie”, Katarzyna Bieniek, Natasza Chorogiewska, Martyna Greń, Natalia Kmiecik, Oliwia Kosowicz, Natalia Lech, Marcelina Nowak, Aleksandra Patrzałek, Ewelina Pyza, Julia Raban, Sylwia Swatek, Wioletta Wawryk, Agata Witkowska, Martyna Żółciak, uczennice Zespołu Placówek Oświatowych w Bogorii

II miejsce: „Papież, który kochał ludzi”, Beata Bochenek, Tomasz Daź, Wioleta Dec, Gabriela Drożdżal, Karol Dużak, Patrycja Dynia, Alan Finiarz, Przemysław Gawęda, Łukasz Grabarz, Wiktor Grabiec, Julia Gut, Alicja Homa, Marcel Kotulski, Michał Kycia, Martyna Noworol, Piotr Partyka, Maria Pawelec, Mateusz Piekło, Antoni Sieradzki, Szymon Siuzdak, Weronika Socha, Jakub Stefa, Fabian Studzienny, Julia Turczyn, Kamil Wojtaś, Filip Zych, uczniowie Specjalnego Ośrodka Szkolno-Wychowawczego im. św. Jana Pawła II w Leżajsku

III miejsce: „Dar życia”, Kornelia Konopska, Kalisz

Wyróżnienia:

• „Rajd za Życiem”, Karol Komorowski, Aleksandrów Kujawski
• „Mamo, kocham cię…”, Zofia Łazar, Poznań
• „Dar życia”, Wiktoria Matłosz

Nagroda specjalna:

• „Most Nowego Rozdziału”, Miłosz Auguścik, Jangrot
• „Otwórz się na życie”, Michał Blachnicki, Częstochowa

Relacja filmowa z gali rozdania nagród:

Zdjęcia z gali rozdania nagród:

Nagrodzone i wyróżnione prace plastyczne:

„Aborcja”, Maja Grzyb, Częstochowa

I miejsce: „Adopcja”, Marta Kwiatkowska, Częstochowa

„Adopcja – życie pełne barw”, Lena Adler, Opole

„Nadzieja na przyszłość”, Łucja Nowak, Jarosław

„Nadzieja na przyszłość”, Łucja Nowak, Jarosław

„Nadzieja na przyszłość”, Łucja Nowak, Jarosław

II miejsce: „Człowiek nie ma prawa gasić światła życia”, Sylwia Zamorska, Leżajsk

I miejsce: „Na bezpiecznej łodzi życia”, Joanna Prokopowicz, Warszawa

III miejsce: „Mała ojczyzna miłości – rodzina w służbie życiu”, Antonina Leśniowska, Stalowa Wola

„Wspaniale być Tatą i Mamą!”, Kacper Szczur, Majdan Sieniawski

„Miej odwagę!”, Anastazja Brzyska, Majdan Sieniawski

„Dziecko nadzieją świata”, Ignacy Bawoł, Majdan Sieniawski

„Nawet jedno życie zmienia cały świat”, Jan Fijałkowski, Bolesławiec

„Każdy ma prawo do jutra”, Xenia Wojtaś, Stalowa Wola

III miejsce: „Każde życie jest ważne”, Joanna Żak, Dobrzykowice

II miejsce: „Kołysanka z oczek prawych i lewych”, Julia Chrąściel, Goczałkowice-Zdrój

I miejsce: „Pod skrzydłami aniołów – każde dziecko jest chronione”, Oliwia Dziak, Leżajsk

„Life is music”, Oliwia Ciurkot, Dębica

„Pomiędzy lękiem a zaufaniem”, Emilia Piekara, Wiśniowa

II miejsce: „Jedno istnienie – wiele historii”, Remigiusz Stańczyk, Gnojnik

III miejsce: „Tam, gdzie serce jest złamane”, Marcelina Stańczyk, Gnojnik

Nagrodzone i wyróżnione prace multimedialne (playlista):

21 edycji, ponad 30 tysięcy prac, uratowane dziecko

Cel | Konkurs Pomóż ocalić życie bezbronnemu zachęca młodzież do refleksji nad wartością życia i godnością człowieka. Rodzicom i wychowawcom daje konkretną informację o tym, co młode pokolenie myśli na tematy pro-life i jakich argumentów używa w swoich dyskusjach.

Konkurs, który uratował dziecko | Nastolatki z Żelechowa nakręciły film konkursowy pt. Wzór. Jego bohaterami są skłóceni małżonkowie. Mąż jest żołnierzem i wyjeżdża na misję pokojową, zanim zdąży się dowiedzieć, że jego żona jest w ciąży. Kilka tygodni później kobieta odkrywa, że choruje na białaczkę i musi wybierać, która walka będzie priorytetowa – o nią czy o dziecko. Po tym jak film nastolatków trafił do internetu, odezwała się do nich pewna mama z Białegostoku. Powiedziała, że dzięki niemu nie zdecydowała się na aborcję.

Tematyka | Wszystkie aktualne zagadnienia bioetyczne jak antykoncepcja, aborcja, in vitro czy eutanazja. Pro-life to także miłość, rodzina, adopcja.

Formy | Ołówek, pastele, akwarele, farby olejne, wydzieranki, wyklejanki, prace przestrzenne, strony internetowe, prezentacje multimedialne, filmy, teksty piosenek, teledyski, gry komputerowe… Wszystko pro-life!

TRZY KATEGORIE ARTYSTYCZNE:

LITERACKA:

wiersz, opowiadanie, nowela, reportaż, gazetka szkolna…

PLASTYCZNA:

plakat, grafika, malarstwo,
montaż, gablota szkolna
i parafialna…

MULTIMEDIALNA:

strona internetowa, film, program radiowy, program multimedialny…

TRZY GRUPY WIEKOWE:

SZKOŁA PODSTAWOWA KL. 4–6
SZKOŁA PODSTAWOWA KL. 7–8
SZKOŁA PONADPODSTAWOWA

DLA UCZNIÓW SZKÓŁ PODSTAWOWYCH NAGRODY RZECZOWE:
SPRZĘT ELEKTRONICZNY, GRY PLANSZOWE, KSIĄŻKI 

DLA UCZNIÓW SZKÓŁ PONADPODSTAWOWYCH NAGRODY PIENIĘŻNE:
I MIEJSCE – 2000 ZŁ, II MIEJSCE – 1500 ZŁ, III MIEJSCE – 1000 ZŁ
W KAŻDEJ KATEGORII

REGULAMIN XXII KONKURSU 2026 [ROZWIŃ ↓ ]

Regulamin XXII Ogólnopolskiego Konkursu dla Młodzieży
„Pomóż ocalić życie bezbronnemu”
im. bł. ks. Jerzego Popiełuszki

§ 1. Cele Konkursu

1. Rozwijanie wśród młodzieży wrażliwości na wartość życia człowieka poprzez promowanie tematyki pro-life.
2. Zachęcanie młodzieży do twórczego myślenia i ujawniania swoich talentów plastycznych, dziennikarskich, literackich, filmowych.
3. Kształtowanie wśród młodzieży wyobraźni i umiejętności prezentowania otaczającego świata.

§ 2. Organizator Konkursu

1. Organizatorem Konkursu jest Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka z siedzibą w Krakowie, zwane dalej Organizatorem.
2. Adres Organizatora: ul. Krowoderska 24/6, 31–142 Kraków.
3. Do spraw związanych z Konkursem Organizator udostępnia numer telefonu 12 421 08 43 (biuro Organizatora) oraz adres e‑mail: konkurs@pro-life.pl.
4. Organizator zastrzega sobie prawo do zmiany treści Regulaminu i rozstrzygania spraw niezawartych w Regulaminie. Ewentualne zmiany będą publikowane pod adresem internetowym: konkurs.pro-life.pl.

§ 3. Autor pracy/Uczestnik Konkursu

1. Autorem pracy/Uczestnikiem Konkursu jest osoba spełniająca kryteria wiekowe (dla poszczególnych kategorii), która zgłosiła i nadesłała pracę konkursową będącą wynikiem jej samodzielnej (lub zbiorowej w przypadku prac zbiorowych) pracy twórczej.

§ 4. Opiekun pracy

1. Opiekunem pracy może być nauczyciel, katecheta, wychowawca lub, w szczególnych przypadkach, inna osoba pełnoletnia (np. rodzic) sprawująca opiekę nad Uczestnikiem Konkursu w trakcie tworzenia pracy i zbierania do niej wiadomości, materiałów.

§ 5. Opiekun prawny

1. Opiekunem prawnym jest osoba, która sprawuje opiekę i ochronę nad interesami osobistymi oraz majątkowymi dziecka; jest jego przedstawicielem ustawowym (podejmuje czynności prawne w jego imieniu).

§ 6. Założenia organizacyjne

1. Konkurs przeznaczony jest dla młodzieży z całej Polski i zostanie rozstrzygnięty w trzech przedziałach wiekowych:

a. uczniowie klas IV–VI szkół podstawowych,

b. uczniowie klas VII–VIII szkół podstawowych,

c. uczniowie szkół ponadpodstawowych z wyłączeniem szkół policealnych.

1. Konkurs zostanie rozstrzygnięty w trzech kategoriach: literackiej, plastycznej i multimedialnej w każdym z trzech wymienionych przedziałów wiekowych. Każda praca może być przypisana tylko i wyłącznie do jednej z powyższych kategorii.
2. Aby wziąć udział w konkursie, należy wypełnić formularz on-line na stronie internetowej Organizatora Konkursu: konkurs.pro-life.pl. Po kliknięciu przycisku „Wyślij zgłoszenie na konkurs”, Uczestnik Konkursu (Autor pracy) otrzyma na podany w formularzu adres e‑mail plik PDF z wypełnionym formularzem zgłoszenia. Otrzymany plik PDF (formularz zgłoszenia) należy wydrukować, a po podpisaniu przez Uczestnika Konkursu, rodzica lub opiekuna prawnego (w przypadku osób niepełnoletnich) oraz opiekuna pracy, należy przesłać pocztą tradycyjną lub przesyłką kurierską na adres Organizatora. Dotyczy to także prac wysyłanych elektronicznie. W przypadku prac wysyłanych fizycznie, formularz zgłoszeniowy należy przesłać w przesyłce razem z pracą. Brak prawidłowo wypełnionego formularza uniemożliwi Organizatorowi zakwalifikowanie pracy do oceny oraz wysłanie dyplomu.
3. Prace literackie i multimedialne o objętości do 512 MB przyjmowane są wyłącznie on-line za pośrednictwem formularza na stronie internetowej konkursu: konkurs.pro-life.pl w formie elektronicznej, w formatach: pdf, ppt, pptx, pps, ppsx, odp, jpg, gif, tif, mpg, mp4, mov, mp3, wav (prace mogą być skompresowane w formie zip lub rar). W przypadku plików o większej objętość niż 512 MB, np. dłuższych filmów, należy zapisać je na płycie DVD lub pendrivie, a następnie przesłać pocztą lub przesyłką kurierską na adres Organizatora wraz z wypełnionym i podpisanym formularzem zgłoszenia otrzymanym na podany przy rejestracji adres e‑mail.
4. Prace z kategorii literackiej muszą spełniać następujące kryteria:

a. przykładowa forma pracy: wiersz, opowiadanie, nowela, reportaż i inne gatunki literackie i dziennikarskie,

b. praca nie może być wykonana zbiorowo, tj. przez więcej niż jedną osobę (w tym przy pomocy innych osób),

c. prace literackie należy przesyłać do Organizatora wyłącznie on-line w formie elektronicznej za pośrednictwem formularza na stronie internetowej konkursu: konkurs.pro-life.pl, w postaci pliku o objętości do 512 MB w formacie pdf (plik może byś skompresowany do formatu zip lub rar),

d. praca musi być podpisana imieniem i nazwiskiem Autora pracy oraz tytułem pracy wewnątrz pliku (lewy górny róg pierwszej strony pracy),

e. wydrukowany formularz zgłoszenia po podpisaniu przez Uczestnika Konkursu, rodzica lub opiekuna prawnego (w przypadku osób niepełnoletnich) oraz opiekuna pracy należy przesłać pocztą tradycyjną lub przesyłką kurierską na adres Organizatora z dopiskiem „Konkurs”.

6. Prace z kategorii plastycznej muszą spełniać następujące kryteria:

a. przykładowa forma pracy: plakat, grafika, obraz, fotografia, kolaż, rzeźba, gablota szkolna czy parafialna,

b. technika prac dowolna,

c. dopuszczalny maksymalny format prac – A0,

d. praca nie może być wykonana zbiorowo, tj. przez więcej niż jedną osobę (w tym przy pomocy innych osób),

e. prace plastyczne należy przesyłać na adres Organizatora Konkursu wyłącznie w postaci fizycznej pocztą tradycyjną lub przesyłką kurierską (Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka, ul. Krowoderska 24/6, 31–142 Kraków) z dopiskiem „Konkurs”,

f. wydrukowany formularz zgłoszenia ze strony internetowej konkursu: konkurs.pro-life.pl po podpisaniu przez Uczestnika Konkursu, rodzica lub opiekuna prawnego (w przypadku osób niepełnoletnich) oraz opiekuna pracy, należy przesłać pocztą tradycyjną lub przesyłką kurierską na adres Organizatora wraz z pracą.

7. Prace z kategorii multimedialnej muszą spełniać następujące kryteria:

a. przykładowa forma pracy: strona internetowa, film, program radiowy, komputerowy program multimedialny, prezentacja, wideoklip,

b. prace multimedialne w postaci pliku o objętości do 512 MB należy przesyłać do Organizatora on-line w formie elektronicznej za pośrednictwem formularza na stronie internetowej konkursu: konkurs.pro-life.pl. Dopuszczalny format plików to: pdf, ppt, pptx, pps, ppsx, odp, jpg, gif, tif, mpg, mp4, mov, mp3 lub wav (prace mogą być skompresowane w formie zip lub rar). W przypadku plików o większej objętość niż 512 MB, np. dłuższych filmów, należy przesłać je pocztą na płycie DVD lub pendrivie wraz z wypełnionym formularzem zgłoszenia, którego dolną część z imieniem i nazwiskiem Autora pracy oraz tytułem pracy należy wyciąć i dołączyć do przesyłki z nośnikiem,

c. praca musi być podpisana imieniem i nazwiskiem Autora pracy oraz tytułem pracy w sposób jednoznacznie umożliwiającym jej identyfikację,

d. wydrukowany formularz zgłoszenia po podpisaniu przez Uczestnika Konkursu, rodzica lub opiekuna prawnego (w przypadku osób niepełnoletnich) oraz opiekuna pracy, należy przesłać pocztą tradycyjną lub przesyłką kurierską na adres Organizatora z dopiskiem „Konkurs”. Dotyczy to także prac wysyłanych elektronicznie.

8. Termin nadsyłania prac przesyłanych elektronicznie lub fizycznie mija 13 lutego 2026 r. (decyduje data wpłynięcia pracy i formularza do Organizatora). Prace nadesłane po wskazanym terminie nie będą poddane ocenie konkursowej.
9. Każdy Uczestnik Konkursu może przesłać na wszystkie trzy kategorie w swoim przedziale wiekowym dowolną liczbę prac z zastrzeżeniem, że w każdej kategorii może otrzymać tylko jedną nagrodę.
10. Do każdej pracy należy wygenerować i przesłać osobny formularz zgłoszeniowy.
11. Organizator dopuszcza do konkursu wyłącznie prace zawierające poprawnie wypełniony on-line formularz zgłoszeniowy oraz jego wydruk ze wszystkimi wymaganymi podpisami przesłany na adres Organizatora.
12. W przypadku prac zbiorowych, każdy Współautor jest zobowiązany do dołączenia do pracy osobnego formularza zgłoszeniowego.
13. W przypadku prac zbiorowych wszyscy autorzy powinni należeć do tej samej kategorii wiekowej. W innych przypadkach, gdy praca ma wielu autorów, którzy należą do różnych kategorii wiekowych, zgłoszona praca przypisywana jest do kategorii wiekowej najstarszego uczestnika.
14. W Konkursie mogą także brać udział prace już publikowane, lecz nie wcześniej niż przed 1 września 2023 roku.

§ 7. Laureaci i Wyróżnieni

1. Laureatem konkursu jest osoba, która decyzją Komisji Konkursowej zajęła pierwsze, drugie bądź trzecie miejsce w jednej z kategorii, w odpowiednim przedziale wiekowym.
2. Wyróżnionym w konkursie jest osoba, która decyzją Komisji Konkursowej otrzymała wyróżnienie w jednej z kategorii, w odpowiednim przedziale wiekowym.

§ 8. Ocena prac konkursowych

1. O wyłonieniu zwycięzców Konkursu decyduje powołana w tym celu Komisja Konkursowa.
2. Komisję powołuje Organizator.
3. Kryteria oceny ustalone zostają w następujący sposób:

a. pozytywne podejście do tematu obrony życia człowieka,

b. jakość wykonania,

c. oryginalność,

d. stopień trudności wykonania adekwatny do wieku autora,

e. kompozycja,

f. walory artystyczne.

4. Komisja będzie oceniać wyłącznie prace odnoszące się do tematyki ochrony życia człowieka.
5. Nadsyłane prace powinny mieć pozytywny przekaz i nie powinny zawierać żadnych drastycznych zdjęć, obrazów ani opisów. Prace zawierające drastyczne zdjęcia, obrazy czy opisy będą odrzucane przez Komisję Konkursową.
6. Decyzje Komisji Konkursowej są ostateczne.
7. Komisja nie będzie oceniać prac niespełniających wszystkich warunków zawartych w Regulaminie, np. niezawierających poprawnie wypełnionego i podpisanego formularza zgłoszeniowego.

§ 9. Ogłoszenie wyników Konkursu

1. Alfabetyczna lista laureatów i wyróżnionych w Konkursie zostanie opublikowana na stronie internetowej Organizatora konkurs.pro-life.pl i na fanpage’u Organizatora na Facebooku do 6 marca 2026 r.
2. Ogłoszenie wyników Konkursu wraz z prezentacją prac i uroczyste rozdanie nagród nastąpi podczas Gali Finałowej Konkursu, która odbędzie się 21 marca 2026 r. na Jasnej Górze. W szczególnych przypadkach miejsce i termin Gali Finałowej mogą ulec zmianie. O ewentualnej zmianie Organizator poinformuje na stronie internetowej www.pro-life.pl oraz na swoim fanpage’u na Facebooku.
3. Laureaci mają obowiązek poinformować Organizatora o swoim udziale w gali wręczania nagród telefonicznie: 12 421–08-43 lub e‑mailem: biuro@pro-life.pl z tygodniowym wyprzedzeniem.

§ 10. Nagrody główne i dodatkowe

1. Organizator przyzna pierwsze, drugie i trzecie miejsce w każdej z trzech kategorii w każdym z trzech przedziałów wiekowych, chyba że nie będzie podstaw do przyznania któregoś z miejsc.
2. Organizator ma prawo przyznać dowolną liczbę wyróżnień.
3. W przypadku zgłaszania prac posiadających więcej niż jednego Autora (prace zbiorowe) należy zaznaczyć w formularzu konkursowym osobę, która w razie przyznania nagrody bądź wyróżnienia otrzyma nagrodę/wyróżnienie. Pozostali Współautorzy otrzymają dyplomy.
4. Za zajęcie I, II, III miejsca w każdej z kategorii dla uczniów szkół podstawowych przewidziano nagrody rzeczowe m.in. sprzęt elektroniczny, gry planszowe i książki. Za zajęcie miejsc I, II i III w każdej z kategorii dla uczniów szkół ponadpodstawowych przewidziano nagrody pieniężne: miejsce I – 2000 zł, miejsce II – 1500 zł i miejsce III – 1000 zł. Ponadto laureaci otrzymają dyplomy.
5. Dodatkowymi wyróżnieniami dla autorów najciekawszych prac będą publikacje w wydawnictwach pro-life.
6. Do 30 maja 2026 r. Opiekunowie prac otrzymają listownie podziękowanie.
7. Wszyscy Uczestnicy Konkursu otrzymają dyplomy za udział w Konkursie.

§ 11. Postanowienia końcowe

1. Biorąc udział w Konkursie, Uczestnik Konkursu akceptuje jego Regulamin.
2. Regulamin Konkursu jest dostępny na stronie internetowej konkurs.pro-life.pl i w siedzibie Organizatora.
3. Uczestnik Konkursu akceptując Regulamin, oświadcza, że praca konkursowa jest wynikiem jego samodzielnej pracy twórczej i przysługują mu do niej wszelkie autorskie prawa osobiste i majątkowe i nie są one w żaden sposób ograniczone lub obciążone prawami osób trzecich. Za wszelkie roszczenia osób trzecich, które wynikają z tytułu naruszenia ich praw, odpowiada Uczestnik Konkursu lub jego rodzic/opiekun prawny.
4. W przypadku uzasadnionego wykorzystania w pracy przez Uczestnika Konkursu treści (tekstów, utworów muzycznych lub ich fragmentów, zdjęć, obrazów itd.) nie będących jego autorstwa, należy podać autora i źródło pochodzenia wykorzystanych treści.
5. Uczestnik Konkursu wyraża zgodę na bezpłatną publikację swojej pracy w publikacjach informacyjnych i edukacyjnych wydawanych przez Organizatora (drukiem, na nośnikach cyfrowych oraz w internecie) oraz wyświetlanie jej i emisję telewizyjną. W przypadku chęci wykorzystania prac przez inne organizacje i media (np. sponsorzy i patroni Konkursu) jest to możliwe za dodatkową zgodą Uczestnika Konkursu lub/i rodzica/opiekuna prawnego.
6. Uczestnik Konkursu, akceptując Regulamin, wyraża zgodę na przetwarzanie jego danych osobowych zawartych w formularzu zgłoszeniowym w celu przeprowadzenia Konkursu, wyłonienia zwycięzców i przyznania nagród, wydania, odbioru i rozliczania nagród oraz w celach marketingowych, promocyjnych i reklamowych Organizatora, w tym na wprowadzenie danych do bazy danych, której administratorem jest Organizator, w tym w przyszłości, przy niezmienionych celach przetwarzania.
7. Opiekun pracy wyraża zgodę na przetwarzanie jego danych osobowych zawartych w formularzu zgłoszeniowym w celu przeprowadzenia Konkursu oraz w celach marketingowych, promocyjnych lub reklamowych Organizatora, w tym na wprowadzenie danych do bazy danych, której administratorem jest Organizator, w tym w przyszłości, przy niezmienionych celach przetwarzania.
8. Administratorem tak zebranych danych osobowych jest Organizator Konkursu – Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka z siedzibą w Krakowie. Zgodnie z unijnym rozporządzeniem ogólnym o ochronie danych osobowych (RODO) Organizator Konkursu informuje, że gromadzi i przetwarza dane osobowe zgodnie z klauzulą informacyjną dotyczącą przetwarzania danych osobowych, której treść dostępna jest pod adresem internetowym: pro-life.pl/klauzula.
9. Imię i nazwisko Uczestnika Konkursu mogą zostać podane publicznie oraz zostać opublikowane na stronie internetowej oraz na fanpage’u Organizatora na Facebooku w celu przedstawienia listy laureatów konkursu lub prezentacji prac konkursowych.
10. Uczestnikom Konkursu przysługuje prawo wglądu do treści podanych danych oraz ich poprawiania. Podanie danych w formularzu zgłoszeniowym jest dobrowolne, aczkolwiek odmowa ich podania jest równoznaczna z brakiem możliwości uczestnictwa w Konkursie.
11. Niepełnoletni Uczestnicy Konkursu zgłaszają swoje prace konkursowe za wiedzą i zgodą rodziców lub opiekunów prawnych, poświadczoną podpisem na formularzu zgłoszeniowym. Rodzice lub opiekunowie prawni niepełnoletniego Uczestnika Konkursu oświadczają, że nadesłana praca konkursowa jest wynikiem jego samodzielnej pracy twórczej i przysługują mu do niej wszelkie autorskie prawa osobiste i majątkowe i nie są one w żaden sposób ograniczone lub obciążone prawami osób trzecich. Za wszelkie roszczenia osób trzecich, które wynikają z tytułu naruszenia ich praw odpowiadają rodzice lub opiekunowie prawni niepełnoletniego Uczestnika Konkursu.
12. Rodzice lub opiekunowie prawni niepełnoletniego Uczestnika Konkursu wyrażają zgodę na bezpłatną publikację jego pracy w publikacjach informacyjnych i edukacyjnych wydawanych przez Organizatora (drukiem, na nośnikach cyfrowych oraz w internecie) oraz wyświetlanie jej i emisję telewizyjną. W przypadku chęci wykorzystania prac przez inne organizacje i media (np. sponsorzy i patroni Konkursu) jest to możliwe za dodatkową zgodą Uczestnika Konkursu lub/i rodzica/opiekuna prawnego.
13. Rodzice lub opiekunowie prawni niepełnoletniego Uczestnika Konkursu wyrażają zgodę na przetwarzanie jego danych osobowych zawartych w formularzu zgłoszeniowym w celu przeprowadzenia Konkursu, wyłaniania zwycięzców i przyznawania nagród, wydawania, odbioru i rozliczania nagród oraz w celach marketingowych, promocyjnych i reklamowych Organizatora, w tym na wprowadzenie danych do bazy danych, której administratorem jest Organizator, w tym w przyszłości, przy niezmienionych celach przetwarzania.
14. Rodzice lub opiekunowie prawni niepełnoletniego Uczestnika Konkursu wyrażają zgodę na nieodpłatne wykorzystanie nadesłanej pracy w działalności statutowej Organizatora oraz wyrażają zgodę na przetwarzanie i publikację danych osobowych własnych i autora oraz na podawanie do publicznej wiadomości imienia i nazwiska autora pracy we wszelkich ogłoszeniach, zapowiedziach i informacjach o tym Konkursie i jego wynikach zgodnie z klauzulą informacyjną dotyczącą przetwarzania danych osobowych, której treść dostępna jest pod adresem internetowym: pro-life.pl/klauzula.

Kraków, 12 września 2025 r.

Patron – bł. ks. Jerzy Popiełuszko | Nazywany „obrońcą kołyski”. Mówił, że „Zadaniem Kościoła jest nie tylko teoretyczne głoszenie świętości życia, prawa do życia nienarodzonych, lecz także praktyczna obrona tego prawa”. Pomagał finansowo i organizacyjnie samotnym matkom i młodym dziewczynom w ciąży. Przygotowywał paczki żywnościowe i wyprawki niemowlęce, rozdawał lekarstwa. Był duszpasterzem służby zdrowia.

Chcesz wziąć udział w konkursie? Zapraszamy!

• Przeczytaj regulamin.
• Przygotuj pracę konkursową (literacką, plastyczną albo multimedialną).
• Zarejestruj pracę elektronicznie, używając formularza elektronicznego zamieszczonego poniżej.
• Wydrukuj potwierdzenie elektronicznej rejestracji, które otrzymasz e‑mailem.
• Podpisz potwierdzenie i poproś o podpis rodziców (w przypadku uczestników niepełnoletnich).
• Następnie wyślij je pocztą lub kurierem do naszego biura.
• Jeśli przygotowałeś (-aś) pracę plastyczną, wyślij ją razem z wydrukowanym potwierdzeniem na adres: Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka, ul. Krowoderska 24/6, 31–142 Kraków.
• Prace literackie i multimedialne wgraj na serwer podczas rejestracji elektronicznej.
• Ostateczny termin nadsyłania prac: 13 lutego 2026 r.
• Sprawdź, czy wygrałeś (-aś)! Ogłoszenie wyników na stronie internetowej Stowarzyszenia i na jego profilu na Facebooku 6 marca 2026 r.
• Przyjedź do Częstochowy na Galę Finałową 21 marca 2026 r. (sobota).

Formularz zgłoszeniowy na
XXII Ogólnopolski Konkurs dla Młodzieży
„Pomóż ocalić życie bezbronnemu”
im. bł. ks. Jerzego Popiełuszki

Tytuł pracy i dane uczestnika konkursu (autora pracy):

Tytuł pracy

Kategoria pracy

plastyczna literacka multimedialna

Imię

Nazwisko

Kategoria wiekowa

Kategoria wiekowa (proszę wybrać): klasa 4-6 szkoły podstawowej klasa 7-8 szkoły podstawowej szkoła ponadpodstawowa

Rok urodzenia

Prześlij plik z pracą literacką lub multimedialną:

Plik

W przypadku plików o większej objętość niż 512 MB, np. dłuższych filmów, należy przesłać je na płycie DVD lub pendrivie.

Zgłaszający

Dane zgłaszającego pracę (proszę wybrać): rodzic opiekun prawny wychowawca nauczyciel uczestnik (w przypadków uczniów pełnoletnich)

Imię zgłaszającego

Nazwisko zgłaszającego

E‑mail zgłaszającego

Telefon zgłaszającego

Adres do korespondencji (wysyłki dyplomu i nagrody):

Nazwa

Ulica

Numer

Kod pocztowy

Miejscowość

Uwagi

RODO

Zapoznałem (-am) się z klauzulą o przetwarzaniu danych osobowych i akceptuję jej treść *.

Regulamin

Zapoznałem (-am) się z regulaminem konkursu i akceptuję jego treść *.

Newsletter

Chcę zaprenumerować newsletter Polskiego Stowarzyszenia Obrońców Życia Człowieka.

Po wysłaniu formularza bardzo prosimy o sprawdzenie, czy e‑mail z odpowiedzią nie trafił do katalogu ze spamem.

Przesłany formularz zgłoszeniowy należy wydrukować, podpisać i wysłać tradycyjną pocztą na adres Stowarzyszenia. Uwaga! Prosimy nie naklejać formularza na pracę. Do tego przeznaczona jest naklejka znajdująca się na dole formularza.

Wysyłam zgłoszenie na konkurs!

Partnerzy:

Rada Szkół Katolickich

Laureaci poprzednich edycji konkursu:

Artykuł XXII Ogólnopolski Konkurs dla Młodzieży „Pomóż ocalić życie bezbronnemu” im. bł. ks. Jerzego Popiełuszki pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Artykuł Wyniki VII Ogólnopolskiego Konkursu Plastycznego dla Dzieci „Na początku była miłość – moja rodzina” pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Uczniowie usłyszeli już pierwszy dzwonek, w planach lekcji zobaczyli nowy przedmiot: edukację zdrowotną. Podczas gdy Ministerstwo Edukacji Narodowej zachęca do uczęszczania na edukację zdrowotną, co ma być „inwestycją w zdrowie i bezpieczeństwo młodych ludzi”, środowiska prorodzinne patrzą na tę zmianę z dużym niepokojem. Czy uzasadnionym?

W roku szkolnym 2025/2026 edukacja zdrowotna jest przedmiotem nieobowiązkowym dla uczniów od 4 klasy szkoły podstawowej do 3 klasy szkoły ponadpodstawowej, zastępującym wychowanie do życia w rodzinie. By uczeń nie musiał na nią uczęszczać, jego rodzic lub opiekun prawny musi złożyć w szkole do 25 września 2025 r. deklarację rezygnacji z tego przedmiotu.

– W podstawie programowej edukacji zdrowotnej jest sporo wartościowych treści dotyczących np. higieny cyfrowej, dbałości o ruch i zdrowe nawyki żywieniowe. Uczeń ma też umieć wyjaśnić, czym są badania profilaktyczne i przesiewowe oraz w jakich grupach się je wykonuje czy omówić potrzeby osób z zaburzeniami neurorozwojowymi, w tym m.in. z zaburzeniem ze spektrum autyzmu i ADHD. Ma potrafić samodzielnie przygotować proste, zdrowe posiłki. To jednak nie jedyne treści podstawy programowej. Pojawiają się też w niej zagadnienia budzące niepokój znacznej, z tego co obserwuję, części społeczeństwa. Uczeń będzie musiał umieć omówić pojęcie orientacji psychoseksualnej i kierunki jej rozwoju, wyjaśnić pojęcia związane z tożsamością płciową, wymienić kryteria świadomej zgody oraz omówić sytuacje, w których można ją stosować w relacjach seksualnych, ale także przyjacielskich, rodzinnych i społecznych. Ma umieć omówić zagadnienie odpowiedzialnego i satysfakcjonującego życia seksualnego, czynniki wpływające na jakość życia seksualnego, opisać stereotypy płciowe czy omówić kwestie prawne i społeczne związane z przynależnością do grupy osób LGBTQ+ – wyjaśnia Magdalena Guziak-Nowak, dyrektor ds. edukacji w Polskim Stowarzyszeniu Obrońców Życia Człowieka, autorka książek i podręczników szkolnych, doradca rodzinny, prywatnie żona i mama.

Obliczyła ona, że w podstawie programowej do edukacji zdrowotnej pojawia się 26 wymagań edukacyjnych, które nie były dotąd realizowane na lekcjach wychowania do życia w rodzinie, biologii, wf-ie, edukacji dla bezpieczeństwa i przyrodzie. – W mojej ocenie to niewiele, aby tworzyć nowy przedmiot. Można było porozkładać nowe treści, znajdujące się w podstawie programowej nowego przedmiotu, w miejsca uszczuplonych niedawno podstaw programowych. Ministerstwo chce jednak nowego przedmiotu – mówi Magdalena Guziak-Nowak. – Nie jestem prawnikiem, ale sądzę, że podstawa programowa do edukacji zdrowotnej nie realizuje delegacji ustawowej. W art. 4 „Ustawy o planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania ciąży” z 1993 r. jest napisane, że uczeń powinien w szkole usłyszeć o wartości rodziny i życia poczętego. Na lekcjach edukacji zdrowotnej o tych wartościach nie usłyszy – dodaje.

Magdalena Guziak-Nowak porównała częstotliwość występowania kluczowych słów w podstawie programowej do wychowania do życia w rodzinie i do edukacji zdrowotnej. Jak sama podkreśla, jest to czysto matematyczne wyliczenie, które nie pokazuje kontekstu występowania danego słowa. – Widoczna jest po mojej kwerendzie pewna tendencja. Przykładowo słowo miłość pojawia się 10 razy w podstawie programowej do wychowania do życia w rodzinie, a tylko 4 razy w podstawie programowej do edukacji zdrowotnej, słowo odpowiedzialność odpowiednio 16 i 8, rodzina 52 i 14, małżeństwo 13 i 2, dziecko 12 i 2, seks/seksualność 24 i 47.

O co zatem chodzi w całym zamieszaniu z edukacją zdrowotną? – Gdybym miała odpowiedzieć jednym zdaniem, to powtórzę za dr. Zbigniewem Barcińskim, że mamy do czynienia ze zmianą ramowania. Zmienia się kontekst, pewien paradygmat, klimat, w jakim poruszamy tematy związane z seksualnością. Do tej pory, choćby w ramach wychowania do życia w rodzinie, seksualność była związana z rodziną i miłością. Jeśli nauczyciel mówił o inicjacji seksualnej czy współżyciu, to osadzał to zagadnienie w rodzinie, odpowiedzialności, miłości. Dzisiaj minister Barbara Nowacka wiąże seksualność ze zdrowiem. Zmieniają się „warunki”, które trzeba spełnić, żeby mieć seks. Już nie potrzeba miłości ani ślubu (choćby cywilnego) czy nawet stałej, bezpiecznej relacji. Dzisiaj są już do tego potrzebne tylko dwa proste „warunki”: świadoma zgoda – jeśli ja i ty się zgadzamy, to seks jest w porządku, możemy się umówić na niego z dowolną częstotliwością oraz zabezpieczenie – przed chorobami przenoszonymi drogą płciową (STD, STI) oraz przed dzieckiem, które – jak widzimy z przytoczonego przeze mnie wcześniej matematycznego wyliczenia – wypadło z orbity zainteresowania osób zaangażowanych w tworzenie podstawy programowej nowego przedmiotu.

Warto zauważyć, że edukacja seksualna jest obecna w polskiej szkole od kilkudziesięciu lat. Została wprowadzona na zajęciach z przygotowania do życia w rodzinie socjalistycznej. – Slogan „brak edukacji seksualnej”, podnoszony przez niektóre lewicowe środowiska, to frazes, wydmuszka. Chętnie sięgają po niego zwolennicy modelu B edukacji seksualnej (biological sex education wg Amerykańskiej Akademii Pediatrii), podczas gdy wychowanie do życia w rodzinie promowało model A (oparty na wychowaniu do wierności i odpowiedzialności) – tłumaczy Magdalena Guziak-Nowak.

Ekspertka podkreśla również, że nie możemy patrzyć na edukację zdrowotną bez kontekstu zachodniego. – W Niemczech, Szwajcarii, Wielkiej Brytanii, Szwecji itd. było podobnie. Drobnymi krokami wprowadzano edukację seksualną. Rodzice w Niemczech ocknęli się (na masową skalę) w 2015 r. Pamiętamy te wielkie protesty na ulicach. Było już jednak wtedy, niestety, za późno. Przedmiot był już obligatoryjny – zauważa.

Wszystkich zainteresowanych tematem edukacji zdrowotnej i chcących się dowiedzieć argumentów której strony – Ministerstwa Edukacji Narodowej czy środowisk prorodzinnych – powinien posłuchać rodzic, Magdalena Guziak-Nowak zaprasza na 45-minutowy bezpłatny webinar Odbędzie się on 10 września 2025 r. (środa) o godz. 19.00. Rodzice, nauczyciele, katecheci, doradcy życia rodzinnego i wszyscy chętni, by dowiedzieć się więcej na temat edukacji zdrowotnej, usłyszą na spotkaniu od Magdaleny Guziak-Nowak, dyrektora ds. edukacji w Polskim Stowarzyszeniu Obrońców Życia Człowieka, autorki książek i podręczników szkolnych, doradcy rodzinnego, prywatnie żony i mamy, o podstawach prawnych nowego przedmiotu, podstawie programowej i ścieżce pracy nad podręcznikiem, czyli kto decyduje o tym, jakie książki znajdą się w plecakach polskich uczniów. W czasie ostatniego kwadransa prelegentka udzieli odpowiedzi na pytania uczestników spotkania.

Zapisy na webinar odbywają się poprzez stronę pro-life.pl/webinary. Na tej stronie można już dziś zadać swoje pytanie za pomocą dedykowanego formularza lub poprosić o poruszenie na spotkaniu jakiegoś konkretnego zagadnienia dotyczącego nowego przedmiotu.

Webinar dotyczący edukacji zdrowotnej jest kolejnym spotkaniem z cyklu EduLife, którego organizatorem jest Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka. To cykl popularnonaukowych wykładów i rozmów z zaproszonymi gośćmi, który jest cenioną przez licznych odbiorców okazją do poszukiwania odpowiedzi na najtrudniejsze pytania m.in. o prawo do życia, rozwój dziecka w łonie matki, cele diagnostyki prenatalnej. Wszystkie nagrania webinarów są dostępne na kanale na YouTube Polskiego Stowarzyszenia Obrońców Życia Człowieka, które jest organizatorem webinarów: www.youtube.com/psozc.

ag/PSOŻC

Artykuł Webinar o „edukacji zdrowotnej” pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Nadzieja zawieść nie może…

Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka i Duszpasterstwo Rodzin Dzieci Utraconych Archidiecezji Krakowskiej przy sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Krakowie­-Łagiewnikach zapraszają na rekolekcje dla rodziców w żałobie po śmierci dziecka.

Rekolekcje odbędą się w dniach 8–11 listopada 2025 r. (sobota – wtorek) w bazylice Bożego Miłosierdzia w Krakowie-Łagiewnikach (bazylika dolna – kaplica Słowacka). Spotkanie modlitewne jest adresowane do rodziców dzieci, które zmarły przed narodzeniem, w trakcie porodu i na późniejszych etapach rozwoju, niezależnie od okoliczności śmierci.

W programie: msza święta, liturgia godzin, nabożeństwo eucharystyczne, droga krzyżowa, droga światła, godzina miłosierdzia, konferencje duchowe. Trzeci dzień rekolekcji jest czasem pustyni przeznaczonym na indywidualną adorację Najświętszego Sakramentu w kaplicy wieczystej adoracji, sakrament pokuty i pojednania, możliwość indywidualnej rozmowy duchowej z kapłanem i konsultacji psychologicznej. Rozważania rekolekcyjne poprowadzą: ks. dr Janusz Kościelniak, duszpasterz rodzin dzieci utraconych archidiecezji krakowskiej, i dr Piotr Guzdek, familiolog z Polskiego Stowarzyszenia Obrońców Życia Człowieka.

Rekolekcje mają miejsce w jednym z kościołów jubileuszowych archidiecezji krakowskiej – bazylice Bożego Miłosierdzia w Krakowie-Łagiewnikach. Z tej racji rodzice są zaproszeni do uzyskania daru odpustu zupełnego. Wszystkie msze święte będą sprawowane w intencji zmarłych dzieci. Rekolekcjom towarzyszy motyw przewodni „Nadzieja zawieść nie może” (Spes non confundit) z bulli papieża Franciszka ogłaszającej Jubileusz Zwyczajny Roku 2025 r.

W bulli czytamy: „Chrześcijańska nadzieja polega właśnie na tym: w obliczu śmierci, gdzie wszystko wydaje się kończyć, otrzymujemy pewność, że dzięki Chrystusowi, dzięki Jego łasce przekazanej nam w chrzcie, «życie (…) zmienia się, ale się nie kończy» na zawsze. (…) I o ile w obliczu śmierci, bolesnej rozłąki, która zmusza nas do opuszczenia najdroższych nam osób, nie jest dozwolona jakakolwiek retoryka, to Jubileusz da nam możliwość odkrycia na nowo, z ogromną wdzięcznością, daru tego nowego życia otrzymanego w chrzcie, które jest w stanie przekształcić ten dramat”.

Rekolekcje nie mają zamkniętego charakteru, lecz pozostają otwarte dla wszystkich zainteresowanych. Organizatorzy proszą rodziców o zgłoszenie swojego udziału w celu zapewnienia uczestnikom materiałów formacyjnych (kontakt: 575–363-190). Osoby potrzebujące noclegu będą mogły uzyskać zakwaterowanie na terenie sanktuarium (Dom Duszpasterski, Dom św. Siostry Faustyny). Szczegółowy program na plakacie oraz na stronach Polskiego Stowarzyszenia Obrońców Życia Człowieka (pro-life.pl) i sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Krakowie-Łagiewnikach (misericordia.eu).

Rekolekcje dla rodziców w żałobie po śmierci dziecka – plakat do pobrania (plik PDF)

Artykuł Rekolekcje dla rodziców w żałobie po śmierci dziecka pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Artykuł Kraków, Podgórki Tynieckie: Pochowano trzysta sześcioro dzieci martwo urodzonych pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

We wtorek, 15 lipca 2025 roku, w krakowskich Podgórkach Tynieckich odbędzie się pogrzeb 306 dzieci martwo urodzonych.

Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej, Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka oraz Diecezjalne Duszpasterstwo Rodzin Dzieci Utraconych informują o uroczystym pożegnaniu dzieci martwo urodzonych. Ceremonia rozpocznie się od mszy świętej odprawionej o godz. 9.30 w kaplicy cmentarnej w Podgórkach Tynieckich przy ul. Wielogórskiej 16. Po mszy świętej nastąpi odprowadzenie dzieci do grobu.

Zaproszenie na ceremonię jest skierowane do wszystkich, którzy w atmosferze zadumy i ciszy chcą towarzyszyć najmłodszym w ich ostatniej drodze. Uczestnictwo w pogrzebie dzieci martwo urodzonych jest oznaką pamięci i szacunku dla ich krótkiego życia, a także okazją do refleksji nad świętością życia, niezależnie od jego długości.

Ciała dzieci pochodzą z okresu od 1 stycznia 2024 r. do 31 grudnia 2024 r. i zostały przekazane przez Szpital Uniwersytecki w Krakowie.

Obecnie obowiązujące w Polsce prawo wymaga, aby dokonać pochówku dziecka na każdym etapie ciąży, o ile jego szczątki lub zwłoki udało się zabezpieczyć. Jeśli rodzina (z jakichkolwiek przyczyn) nie zdecyduje się na odebranie ciała ze szpitala, obowiązek pochówku dziecka spoczywa na gminie.

Artykuł Kraków, Podgórki Tynieckie: Pogrzeb 306 dzieci martwo urodzonych (zapowiedź) pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Artykuł Zakończyła się Letnia Akademia Pro-Life pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Artykuł Kuźnia Liderów Pro-Life pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Jak rozmawiać z nastolatkami o aborcji i in vitro? Jak odpowiadać na pytania o transpłciowość i antykoncepcję? Gdzie zdobyć rzetelną wiedzę i wsparcie, by skutecznie działać pro-life? Odpowiedzi na te i inne pytania można znaleźć podczas Letniej Akademii Pro-Life – wyjątkowych warsztatów dla liderów, którzy chcą mówić o życiu z odwagą i pasją.

Letnia Akademia Pro-Life to pięciodniowe warsztaty dla liderów pro-life, organizowane od 5 lat przez Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka. Jest ona okazją do pogłębienia wiedzy bioetycznej oraz nauki argumentacji pro-life. Tegoroczna edycja Akademii, połączona z konferencją popularnonaukową, odbędzie się w Krakowie w dniach 1–5 lipca 2025 r. W tym roku, podobnie jak w poprzednim, odbędzie się również drugi stopień Letniej Akademii Pro-Life dla uczestników, którzy brali udział w poprzednich warsztatach. Jest on okazją do jeszcze lepszego poznania zagadnień bioetycznych i zdobycia wiedzy na temat aktualnych wydarzeń pro-life. W tegorocznych warsztatach dla pierwszego i drugiego stopnia weźmie udział łącznie 36 osób.

– Na warsztaty przyjeżdżają liderzy pro-life, nauczyciele, wychowawcy, rodzice, studenci, psychologowie, doradcy życia rodzinnego, katecheci, psychoterapeuci, logoterapeuci, prawnicy. Na początku lipca w Krakowie spotkają się osoby od 18 do 50 roku życia, którym leży na sercu ochrona życia człowieka od poczęcia do naturalnej śmierci – mówi Marcin Nowak, prowadzący i koordynator Letniej Akademii Pro-Life i dodaje: – Potrzebujemy spotkań, które dodają odwagi, jednoczą nasze środowisko i pomagają budować nowe kontakty i relacje. Potrzebujemy wiedzieć, jak możemy skutecznie działać tam, gdzie mieszkamy – w naszej miejscowości, środowisku pracy czy parafii.

W czasie warsztatów i konferencji wpisanych w plan każdego dnia uczestnicy zdobędą wiedzę dotyczącą wielu zagadnień bioetycznych. Atutem Akademii jest szeroki wachlarz omawianych na niej tematów. Należą do nich nie tylko pozytywna edukacja pro-life i budowanie trwałych postaw za życiem oraz aborcja, w tym strategie i manipulacje proaborcyjne. – Antykoncepcja hormonalna, tabletka dzień po, aborcja farmakologiczna, in vitro – rozmawiamy o tym, co żyje w debacie publicznej. Akademia ma dawać odpowiedzi na bieżące pytania. Dlatego w tym roku przedmiotem naszego zainteresowania będą także edukacja zdrowotna i transgenderyzm – wylicza Marcin Nowak i dodaje, że Akademia to coś więcej niż ciekawe prelekcje, warsztaty i spotkania z wyjątkowymi gośćmi. – Zwykle pracujemy metodami aktywizującymi, które rozwijają kreatywność i umiejętność krytycznego myślenia, poszerzają naszą perspektywę, a co najważniejsze angażują uczestników i ułatwiają przyswajanie wiedzy i umiejętności. Uczymy się aktywnie słuchać oraz rozmawiać z tymi, którzy mają inne poglądy – zawsze z szacunkiem do drugiego człowieka. Pragniemy budować pozytywny przekaz pro-life, by zachwycić innych pięknem życia – tłumaczy koordynator.

Pięciodniowe warsztaty pro-life poprowadzą wspólnie małżonkowie Magdalena Guziak-Nowak i Marcin Nowak, członkowie Polskiego Stowarzyszenia Obrońców Życia Człowieka, pomysłodawcy Letniej Akademii Pro-Life, od wielu lat zaangażowani w działania na rzecz obrony życia człowieka.

Wszyscy uczestnicy warsztatów wezmą udział w zorganizowanej dla nich konferencji popularnonaukowej. Wśród zaproszonych na nią gości, jak co roku, znaleźli się najlepsi eksperci, m.in. dr n. med. Dorota Jarczewska – specjalista medycyny rodzinnej, autorka opracowań naukowych na temat antykoncepcji hormonalnej i płodowych linii komórkowych, dr Jolanta Próchniewicz – psycholog i teolog, prowadzi poradnictwo dla rodziców dzieci deklarujących skłonności homoseksualne i dr Roman Solecki – dyrektor Krakowskiego Instytutu Logoterapii, nauczyciel akademicki, pedagog, mediator, psychoterapeuta uzależnień, logoterapeuta, superwizor.

Doświadczenie poprzednich edycji pokazuje, że udział w Akademii może być świetną okazją do nawiązania znajomości z osobami o podobnych poglądach z całej Polski, ale przede wszystkim do zdobycia wiedzy. – Zapisałam się do Akademii, ponieważ bardzo bliskie mi są tematy, które są podejmowane, przede wszystkim temat osób nieheteronormatywnych i tego w jaki sposób z nimi pracować. W swojej pracy mam też rodziców dzieci, które chcą zmienić płeć, i ci rodzice są zagubieni, więc przyjechałam tu z pytaniem, jak możemy im towarzyszyć – powiedziała Diana Paulińska, psycholog, seksuolog, logoterapeuta, uczestniczka ubiegłorocznej edycji Letniej Akademii Pro-Life. Zapytana o to, czy poleciłaby innym osobom przyjazd na Akademię, odpowiedziała: – Warsztaty dają przede wszystkim taki czas bycia ze sobą razem. Dają poczucie, że nie jesteśmy sami na polu wartości, w których pracujemy. Warsztaty dają również trochę takiego, mówiąc biznesowo, networkingu. Pokazują, że jesteśmy tutaj razem i te wartości, o których jest tutaj mowa, czyli bycie pro-life, konkretne podejście do tych tematów, jest czymś, co jest bliskie nie tylko mi indywidualnie, ale także innym osobom, które tutaj przyjechały. Serdecznie polecam przyjazd tutaj po to, żeby jeszcze bardziej poznać argumenty, które są przeciwko aborcji i in vitro oraz by dowiedzieć się, w jaki sposób podchodzić do osób homoseksualnych.

Z innego powodu na ubiegłoroczną Akademię przyjechała Marika Mierzejewska. Zapytana o niego odpowiedziała: – Przyjechałam przede wszystkim jako mama nastolatków, którzy wchodzą w trudny etap i mają dużo różnych pytań, na które nie potrafię odpowiedzieć. Szukałam mądrych głów, które w sposób atrakcyjny, rzeczowy i merytoryczny będą umiały poruszyć i porozmawiać o różnych problemach bioetycznych. Wyjeżdżam z taką wiedzą. Wyjeżdżam z pomysłami i inspiracjami od innych osób. Mam nadzieję tę wiedzę przekazywać nie tylko mojej młodzieży w domu, ale również tej, z którą współpracuję i z którą się uczę.

Szczegółowe informacje są dostępne na stronie https://pro-life.pl/akademia.

Współorganizatorem Letniej Akademii Pro-Life jest Polskie Stowarzyszenie Nauczycieli i Wychowawców.

Artykuł Letnia Akademia Pro-Life 2025 pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Artykuł Premiera filmu „Nie musisz się bać” pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Drodzy Przyjaciele życia!

Pilnie potrzebna jest wielka modlitwa za życie! – tym wezwaniem św. Jana Pawła II z encykliki Evangelium vitae pragniemy Was, drodzy Przyjaciele, zachęcić do podjęcia wyjątkowej modlitwy duchowej adopcji dziecka poczętego. Wzięcie pod duchową opiekę konkretnego dziecka, znanego z imienia tylko Bogu, na czas jego rozwoju prenatalnego, to wyraz bezinteresownego daru serca, międzyludzkiej solidarności i dojrzałości naszego człowieczeństwa.

Codzienną modlitwą i dobrowolną ofiarą duchową wypraszamy dla dziecka ochronę przed grożącymi mu w przebiegu ciąży niebezpieczeństwami, zwłaszcza aborcją, a także obfite błogosławieństwo w dalszym życiu. Wstawiamy się za jego rodzicami, aby odważnie przezwyciężyli wszelkie trudności i z miłością przyjęli poczęte przez siebie dziecko.

Takie duchowe towarzyszenie nienarodzonym może podjąć każda osoba, niezależnie od wieku i stanu życia. Jednak udział dzieci wymaga starannego przygotowania i zawsze powinien realizować się pod czujnym okiem rodziców.

Ta forma modlitwy jest szczególnie zalecana małżonkom, którzy doświadczyli przemocy prenatalnej.

Duchową adopcję można rozpocząć prywatnie, w dowolnym czasie, przez indywidualne odmówienie aktu przyrzeczenia. Są jednak takie miejsca, gdzie kapłani dają możliwość złożenia przyrzeczenia publicznie: najczęściej w parafiach, w wybrane uroczystości i święta liturgiczne. Duchową opieką obejmujemy tylko jedno dziecko. Po zakończeniu dziewięciomiesięcznej nowenny możemy podjąć adopcję następnego dziecka i czynić to wielokrotnie w swoim życiu.

Kandydat zobowiązuje się do codziennego odmawiania przez okres dziewięciu miesięcy dziesiątki różańca wraz z modlitwą duchowej adopcji. Zależnie od osobistych możliwości kandydat przyjmuje w intencji dziecka i jego rodziców Komunię Świętą, podejmuje wyrzeczenia, uczynki miłosierdzia, dodatkowe modlitwy. Wytrwale kontynuuje modlitwę także wówczas, kiedy w poszczególne dni zapomni jej odmówić. W takim przypadku nie rozpoczyna nowenny na nowo.

Drodzy Przyjaciele życia! Modlitwa jest pierwszym zadaniem obrońcy życia i ma centralne znaczenie dla efektywności działań środowisk pro-life. Wytrwałe zaangażowanie modlitewne pozwala doświadczyć piękna duchowego rodzicielstwa, zachwycić się cudem życia rozwijającego się pod sercem matki, kształtować postawę wdzięczności i uwielbienia wobec Boga, Stwórcy i Dawcy życia.

Zechciejcie stać się w Waszych społecznościach lokalnych apostołami duchowej adopcji. Owoce tej modlitwy będą radowały Wasze serca!

Tu można pobrać w wersji elektronicznej ulotkę „Duchowa adopcja dziecka poczętego. Modlitwa, która ratuje życie!” z aktem przyrzeczenia duchowej adopcji i codzienną modlitwą.

Ulotki w wersji drukiem można zamawiać tutaj.

Artykuł Duchowa adopcja dziecka poczętego. Modlitwa, która ratuje życie! pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Artykuł Ks. Jacek Kędzierski: Mojej mamie proponowano aborcję, gdy była ze mną w ciąży pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Artykuł Kuźnia charakterów pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Każdy z was, rodziców, ma już swojego orędownika, kogoś, kto będzie na niego czekał w niebie – mówił ks. dr Janusz Kościelniak, diecezjalny duszpasterz rodzin dzieci utraconych, podczas homilii wygłoszonej na pogrzebie 31 dzieci martwo urodzonych, który odbył się 3 czerwca 2025 roku.

Podczas każdej mszy świętej wyznajemy wiarę w świętych obcowanie. Ale o czym w zasadzie nam mówią te słowa, zwłaszcza dzisiaj? – pytał podczas homilii ks. dr Janusz Kościelniak. – Drodzy bracia i siostry, jesteśmy częścią Kościoła pielgrzymującego. Jesteśmy ludźmi w drodze. Jest też Kościół cierpiący, który w stanie oczyszczenia oczekuje na pełnię zjednoczenia z Bogiem. Ale jest też Kościół tryumfujący, czyli święci oglądający Boga twarzą w twarz – wyjaśnił kapłan.

Dziś, żegnając te dzieci mamy ufną nadzieję, że one są już częścią Kościoła tryumfującego. Każdy więc z was, rodziców, ma już swojego orędownika, kogoś, kto będzie na niego czekał w niebie

– dodał ks. Kościelniak.

Duszpasterz rodzin dzieci utraconych podkreślił, że rodzicielstwo nie kończy się z chwilą śmierci dziecka. – Jesteście już na zawsze rodzicami tych dzieci, które dziś żegnamy. To się już nigdy nie zmieni, to będzie trwało całą wieczność – powiedział kapłan.

Ks. Kościelniak dodał, że między ludźmi na ziemi a dziećmi utraconymi jest duchowa łączność. – W czasie mszy świętej jesteśmy razem z tymi, którzy już odeszli. My jesteśmy tutaj, a te dzieci, które dziś opłakujemy, łączą się z nami w komunii duchowej – wyjaśnił. – Śmierć dzieci, tęsknota za nimi i miłość sprawia, że stoi przed nami ogromne zadanie, jakim jest troska o nasze własne zbawienie. Wszystko po to, aby kiedyś spotkać się z nimi w niebie, i każde z tych dzieci przytulić – wskazał ks. Kościelniak.

– Kiedy mówimy o szacunku wobec życia od poczęcia do naturalnej śmierci, podkreślamy, że dzieci utracone są równe nam w godności. Różni nas tylko liczba przeżytych lat, ale w perspektywie wieczności to naprawdę drobiazg – powiedział kapłan. – Nie znajdziemy odpowiedzi na pytanie o to, dlaczego życie tych dzieci było takie krótkie. Tego nie wiemy. Dziś jednak trzymamy się nadziei. Nadziei na to, że kiedyś spotkamy się z nimi w niebie, ale też nadziei na to, że przed nami, jeszcze tutaj na ziemi, jest życie, w którym możemy uczynić wiele dobra – zakończył duszpasterz.

We wspólnej modlitwie uczestniczyły rodziny zmarłych dzieci, dziewice konsekrowane, pracownicy Polskiego Stowarzyszenia Obrońców Życia Człowieka oraz Wydziału Duszpasterstwa Rodzin Kurii Metropolitalnej w Krakowie. Organizatorem pogrzebu był Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w Krakowie.

Ciała dzieci zostały przekazane przez: Szpital Miejski Specjalistyczny im. G. Narutowicza w Krakowie (ciała z okresu od 1.11.2023 r. do 31.03.2025 r.) oraz firmę Prosmed Sp. j. Baran & Gawlik (ciała z okresu od 20.12.2024 r. do 30.04.2025 r., ze Szpitala Specjalistycznego im. S. Żeromskiego w Krakowie, Szpitala Specjalistycznego im. L. Rydygiera w Krakowie oraz Centrum Medycznego Ujastek w Krakowie).

Obecnie obowiązujące w Polsce prawo wymaga, aby dokonać pochówku dziecka na każdym etapie ciąży, o ile jego szczątki lub zwłoki udało się zabezpieczyć. Jeśli rodzina (z jakichkolwiek przyczyn) nie zdecyduje się na odebranie ciała ze szpitala, obowiązek pochówku dziecka spoczywa na gminie.

Informacje o kolejnych zbiorowych pogrzebach dzieci utraconych można uzyskać dzwoniąc do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej, a także śledząc strony internetowe archidiecezji krakowskiej.

Artykuł Kraków: Pochowano 31 dzieci martwo urodzonych pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Artykuł O życiu od początku – nauka, etyka i wiara na I Colloquium Edukacji Prenatalnej w Lublinie pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Artykuł Rozstrzygnięcie ogólnopolskiego konkursu plastycznego pro-life dla dzieci pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Ochrońmy nasze dzieci i wnuki przed systemową demoralizacją

Najbliższy rok będzie dla tysięcy uczniów pierwszym, w którym wezmą udział w zajęciach nowego przedmiotu – „Edukacji zdrowotnej”. To przedmiot, który – trzeba przyznać – w wielu aspektach porusza ważne zagadnienia z zakresu biologii, wychowania fizycznego, a szerzej mówiąc – zdrowego stylu życia. Niestety, w podstawie programowej znajdują się również elementy, które wprost szkodzą dzieciom i młodzieży. Skala problemu jest na tyle poważna, że cały projekt, choć w wielu miejscach rzeczywiście wartościowy, nie może zyskać poparcia środowisk zaangażowanych w ochronę zdrowia naszych dzieci.

„Edukacja seksualna” bez oparcia o wartości

Nie wiadomo w oparciu o jakie wartości będą uczone nasze dzieci. Bez wątpienia jednak „Edukacja zdrowotna” nie ma charakteru prorodzinnego.

Nie ma mowy o tym, że dla prawidłowego rozwoju psychofizycznego dziecka właściwym miejscem wzrostu jest rodzina, i to rodzina rozumiana jako związek kobiety i mężczyzny. Podstawa nie wspomina o odpowiedzialnym i świadomym rodzicielstwie.

Nie ma słowa o tym, że życie zaczyna się od poczęcia i jest chronione przez polskie prawo, w tym przede wszystkim przez Konstytucję. To fundamenty, których brak w podstawie programowej Barbary Nowackiej. Nowa minister edukacji znana jest zresztą ze swoich skrajnie lewicowych poglądów, jako zwolenniczka powszechnego dostępu do aborcji, adopcji przez pary jednopłciowe, rozszerzenia praw osób pozostających w związkach nieformalnych, powszechnego dostępu do zapłodnienia pozaustrojowego, w tym dla samotnych kobiet.

• Kolejnym bulwersującym aspektem wchodzącego do szkół przedmiotu jest przemilczenie zdrowotnych kosztów przyjmowania antykoncepcji hormonalnej, pigułek wczesnoporonnych i blokerów dojrzewania.
• Nie ma słowa o tragicznych skutkach tzw. tranzycji czy zaburzeniach tożsamości płciowej.
• Nie ma wzmianki o etycznych aspektach korzystania z metod regulacji poczęć i antykoncepcji.
• Tematyka życia seksualnego jest oderwana od świata wartości, a nawet od sfery społecznej czy psychicznej.
• Nie ma mowy o naturalnych, ekologicznych metodach planowania rodziny.
• Nie wspomina się o naprotechnologii, modelu Creightona czy innych metodach rozpoznawania płodności.
• Uczeń nie dowie się, że nieodpowiedzialne i zbyt wczesne podjęcie aktywności seksualnej ma wpływ na całe późniejsze życie.
• Nie mówi się o zagrożeniach nastoletniej ciąży, wynikającej wprost z nieuporządkowania seksualnego. Jedynym aspektem, na który zwracają uwagę twórcy podstawy programowej jest wymóg świadomej zgody na współżycie.
• To skrajny relatywizm moralny i niebezpieczna luka, która może zagrozić bezpieczeństwu dzieci.
• Pojawia się wzmianka o prostytucji dziecięcej (słusznie wskazująca, że jest to zagrożenie, przed którym dzieci należy chronić), ale nie ma mowy o tym, że prostytucja osób dorosłych również jest czymś moralnie nieuporządkowanym i złym.

Życie od poczęcia?

Nie w tym programie W podstawie programowej nowego przedmiotu ani razu nie pojawia się zapis mówiący, że dziecku znajdującemu się pod sercem matki przynależna jest pełna prawna ochrona, wynikająca wprost z Konstytucji. Nie padają stwierdzenia o poczęciu, rozwoju prenatalnym dziecka. W odniesieniu do aborcji nie ma mowy o kosztach fizycznych, psychicznych i etycznych podjętej decyzji. Nie ma wzmianki o syndromie poaborcyjnym. Metoda zapłodnienia pozaustrojowego (in vitro) jest wskazywana jako metoda leczenia niepłodności, co stoi w sprzeczności z nauką. In vitro nie leczy bowiem przyczyn niepłodności, natomiast z całą pewnością doprowadza do śmierci nadliczbowych zarodków. O tym z podstawy programowej też się nie dowiemy.

Treści niezgodne z polskim prawem

„Edukacja zdrowotna” zakłada między innymi, że uczeń będzie znał kwestie prawne i społeczne związane z przynależnością do mniejszości seksualnych (LGBTQ+). I o ile każdy człowiek ma tę samą niezbywalną godność, i to niezależnie od wyznawanych poglądów, o tyle wśród wzorców propagowanych przez to środowisko jest m.in. ten zakładający istnienie „rodziny tęczowej” czy „patchworkowej”. W analizowanej podstawie programowej modele te są wymienione w jednym szeregu z tzw. modelem tradycyjnym. Podstawa nie wspomina, że wzorce „środowisk tęczowych” nie są ujęte w polskiej Konstytucji, chroniącej małżeństwo jako szczególny związek kobiety i mężczyzny.

Nieobowiązkowa, ale…

Uczestnictwo w zajęciach będzie w nadchodzącym roku szkolnym nieobowiązkowe. Aby dziecko mogło nie uczestniczyć w nowych lekcjach, rodzic lub opiekun prawny musi złożyć deklarację rezygnacji z przedmiotu. Jeśli tego nie zrobi do 25 września 2025 roku, dziecko będzie zmuszone (!) do uczestnictwa w zajęciach.

Artykuł 53. Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej stanowi, że „rodzice mają prawo do zapewnienia dzieciom wychowania i nauczania moralnego i religijnego zgodnie ze swoimi przekonaniami”.

W odniesieniu do nowego przedmiotu oznacza to, że rodzic może nie zgodzić się ze szkodliwymi treściami, które, pod płaszczykiem troski o dobrostan fizyczny czy psychiczny dzieci, będą przedstawiane w szkołach od września.

Wzór oświadczenia o rezygnacji z udziału w zajęciach „Edukacji zdrowotnej” można pobrać tutaj.

Zachęcamy do zapoznania się z materiałami o „Edukacji zdrowotnej” opublikowanymi przez Miesięcznik Rodziców, Nauczycieli i Wychowawców Katolickich „Wychowawca”.

Do poprania e‑book: Zbigniew Barciński, Edukacja Zdrowotna. Zmiana modelu edukacji seksualnej w szkole. Informator dla rodziców i nauczycieli (Wydawnictwo NATAN).

Artykuł „Edukacja zdrowotna” – zanim zadzwoni pierwszy dzwonek pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

We wtorek, 3 czerwca 2025 roku, w krakowskich Podgórkach Tynieckich odbędzie się pogrzeb 31 dzieci martwo urodzonych.

Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej, Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka oraz Diecezjalne Duszpasterstwo Rodzin Dzieci Utraconych informują o uroczystym pożegnaniu dzieci martwo urodzonych. Ceremonia rozpocznie się od mszy świętej odprawionej o godz. 9.30 w kaplicy cmentarnej w Podgórkach Tynieckich przy ul. Wielogórskiej 16. Po mszy świętej nastąpi odprowadzenie dzieci do grobu.

Uczestnictwo w pogrzebie dzieci martwo urodzonych jest wyrazem pamięci i szacunku dla ich krótkiego życia. Każde z utraconych dzieci, którego zwłoki lub szczątki zostały zabezpieczone, ma prawo do godnego pogrzebu, nawet jeśli nie rozpoznano jego płci.

Zaproszenie na ceremonię jest skierowane do wszystkich, którzy chcą towarzyszyć najmłodszym w ich ostatniej drodze.

Ciała dzieci zostały przekazane przez: Szpital Miejski Specjalistyczny im. G. Narutowicza w Krakowie (ciała z okresu od 1.11.2023 r. do 31.03.2025 r.) oraz firmę Prosmed Sp. j. Baran & Gawlik (ciała z okresu od 20.12.2024 r. do 30.04.2025 r., ze Szpitala Specjalistycznego im. S. Żeromskiego w Krakowie, Szpitala Specjalistycznego im. L. Rydygiera w Krakowie oraz Centrum Medycznego Ujastek w Krakowie).

Obecnie obowiązujące w Polsce prawo wymaga, aby dokonać pochówku dziecka na każdym etapie ciąży, o ile jego szczątki lub zwłoki udało się zabezpieczyć. Jeśli rodzina (z jakichkolwiek przyczyn) nie zdecyduje się na odebranie ciała ze szpitala, obowiązek pochówku dziecka spoczywa na gminie.

Artykuł Kraków, Podgórki Tynieckie: Pogrzeb dzieci martwo urodzonych (zapowiedź) pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka i Katedra Nauk o Rodzinie Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II zapraszają na I Ogólnopolskie Colloquium Edukacji Prenatalnej pt. „Rodzina wobec problemów bioetycznych – aspekt normatywny”, które odbędzie się 28–29 maja 2025 r. w Auli Wydziału Teologii C‑1031 Kolegium Jana Pawła II KUL.

Dwudniowa konferencja zgromadzi młodych badaczy położnictwa, pielęgniarstwa, pracy socjalnej, psychologii i pedagogiki prenatalnej, bioetyki i teologii moralnej. Sympozjum rozpocznie sesja profesorska, w ramach której wykłady wprowadzające wygłoszą pracownicy naukowi reprezentujący różne subdysycpliny nauk o rodzinie, na czele z prof. Dorotą Kornas-Bielą, pionierem pedagogiki prenatalnej w Polsce, oraz ks. prof. Mirosławem Brzezińskim, kierownikiem Katedry Nauk o Rodzinie KUL i przewodniczącym komitetu organizacyjnego konferencji. Kolejne trzy sesje będą przeznaczone na wystąpienia studentów, absolwentów i doktorantów.

Colloquium stanowi uwieńczenie programu edukacji prenatalnej „Kuźnia Liderów Pro-Life” realizowanego w roku akademickim 2024/2025 w Polskim Stowarzyszeniu Obrońców Życia Człowieka. Sympozjum wpisuje się w obchody Międzynarodowego Dnia Rodziny i 30-lecia ogłoszenia encykliki „Evangelium Vitae”. W trakcie konferencji uczestnicy będą mogli uzyskać bezpłatnie materiały edukacyjne Polskiego Stowarzyszenia Obrońców Życia Człowieka i zapoznać się z wystawą pro-life „Kochamy każde życie” ukazującej piękno rodzicielstwa i rozwoju prenatalnego dziecka.

Szczegółowy program konferencji dostępny jest na stronie internetowej Wydziału Teologii KUL i Polskiego Stowarzyszenia Obrońców Życia Człowieka. Patronat medialny na wydarzeniem sprawują redakcje „Gościa Niedzielnego”, Radia Plus Lublin i TVP3 Lublin. Zapraszamy do uczestnictwa! 

Wstęp wolny.

Artykuł Colloquium Edukacji Prenatalnej – konferencja Polskiego Stowarzyszenia Obrońców Życia Człowieka pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

W sobotę, 7 czerwca br. w Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Krakowie-Łagiewnikach, odbędzie się VIII Pielgrzymka Rodzin Dzieci Utraconych. Mszy świętej, która będzie sprawowana w Bazylice o godz. 12.00 przewodniczył będzie ks. Jacek Kędzierski.

Spotkanie rodzin rozpocznie modlitwa Anioł Pański o godz. 12.00 w Bazylice łagiewnickiej, po której nastąpi celebracja Mszy św. pod przewodnictwem ks. Jacka Kędzierskiego. Eucharystię dopełni nabożeństwo zawierzenia zmarłych dzieci Bożemu Miłosierdziu.

Rodziny otrzymają na miejscu akty zawierzenia i okolicznościowe świece. W trakcie nabożeństwa zawierzenia, kapłan przekaże rodzinom z paschału Światło Chrystusa Zmartwychwstałego. Rodzice z zapalonymi świecami odmówią wraz z celebransem Akt Zawierzenia Dziecka Bożemu Miłosierdziu i odśpiewają Magnificat jako dziękczynienie za dar jego życia.

Przy wejściu do Bazyliki, do specjalnie przygotowanego kosza, rodziny będą mogły złożyć karty z imieniem i nazwiskiem zmarłego dziecka, które następnie zostaną złożone na ołtarzu w procesji z darami. Imiona dzieci po zakończonej pielgrzymce będą wpisane do Księgi Dzieci Utraconych prowadzonej w Sanktuarium.

Pielgrzymka adresowana jest do rodzin doświadczonych śmiercią dziecka nienarodzonego i narodzonego, umierającego w wyniku poronień samoistnych, w wypadkach komunikacyjnych, na skutek chorób onkologicznych i śmierci samobójczej. Każda osoba, która czuje się dotknięta śmiercią dziecka w rodzinie, jest zaproszona do uczestnictwa w pielgrzymce.

Plakat do pobrania PDF.

Artykuł VIII Pielgrzymka Rodzin Dzieci Utraconych pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Laureaci i wyróżnieni w XXI Ogólnopolskim Konkursie dla Młodzieży „Pomóż ocalić życie bezbronnemu” im. bł. ks. Jerzego Popiełuszki. Serdecznie gratulujemy!

Klasy 4–6 szkoły podstawowej

Kategoria literacka

I miejsce: „Dwie kołyski” – Mikołaj Przeklasa, Wojnicz

II miejsce: „Mały wojownik” – Małgorzata Kowalska, Leńcze

III miejsce: „Historia Michałka” – Adam Cholewa, Dobrzeń Mały

wyróżnienia:

„Pamięci bezbronnego aniołka” – Maja Kotlarz, Lublin

„Monolog sumienia” – Zofia Zaton, Kolonia Dzietrzkowice

Kategoria multimedialna

I miejsce: „Niepełnosprawni. Inni, a tacy sami jak my” – Mikołaj Przeklasa, Hubert Mech, Kacper Gostek, Wojnicz

II miejsce: „Cywilizacja Miłości – minireportaż” – Nina Baniecka, Aleksandra Białota, Wiktoria Krawczyk-Karwowska, Głogów

III miejsce: „Jakby to było, gdyby ich nie było” – Julian Dworak, Jasionka

wyróżnienia:

„Czekając na światło” – Radosław Filipek, Nowa Rokitnia

„Człowiek w roli głównej” – Weronika Kołodziej, Proszowice

„Życie jest piękne” – Rita Podlewska, Radom

Kategoria plastyczna

I miejsce: „Ocaleni by wyzwolić swój naród” – Lena Ostrowska, Proszowice

II miejsce: „Zasiej dobro, a zbierzesz plon obfity” – Cezary Artymionek, Smardzów

III miejsce: „Serce bije od początku” – Oliwia Boho, Żołynia

wyróżnienia:

„Bądź pierwszy, który ocali życie bezbronnego!” – Oliwia Cyboran, Stalowa Wola

„Pomóż ocalić życie – gra planszowa” – Emilia Kuboń, Weronika Fior, Wojnicz

„Życie to dar od Boga” – Zuzanna Głuchowska, Tuchowicz

„Pozwól żyć, nie zabijaj” – Gabriela Uryga, Laskowa

Klasy 7–8 szkoły podstawowej

Kategoria literacka

I miejsce: „Życie” – Inka Malek, Warcimino

II miejsce: „Aniołek” – Emilia Musielińska, Zawada

III miejsce: „Akceptacja” – Nadia Princ, Łupawa

wyróżnienie:

„Miłość, która zostaje na zawsze” – Michał Lambrecht, Ząb

Kategoria multimedialna

I miejsce: „Człowiek na maxa” – Uczniowie Domowej Szkoły im. Dzieci z Fatimy w Lublinie: Tymoteusz Mierzejewski, Lena Mierzejewska, Agata Krężołek, Antonina Bajor, Alicja Nowakowska, Alicja Telecka, Antoni Czachorowski, Piotr Barański, Storm Kiryk-Skarbek, Wojtek Krężołek, Stanisław Telecki

II miejsce: „Ocalenie przez dostrzeżenie” – Uczniowie PSP im. św. Jana Pawła II w Nowej Rokitni: Aleksandra Prządka, Amelia Celej, Maciej Czechowski, Hubert Dąbrowski, Hubert Kula, Kacper Maraszek, Michał Konopka, Maja Pasztaleniec, Ksawery Reda, Jakub Głasek, Mateusz Jakubaszek, Patrycja Mądra, Mikołaj Łęcki, Wojciech Drążyk, Piotr Włodarczyk

III miejsce: „niemy krzyk” – Agata Stanżewska, Wielgie

Kategoria plastyczna

I miejsce: „Ocalone wśród cieni…” – Martyna Wróbel, Czaniec

II miejsce: „Chrońmy nasze dziecko od początku” – Oliwia Dec, Leżajsk

III miejsce: „Adopcja poszerza serce aby bardziej kochać.” – Xenia Wojtaś, Stalowa Wola

wyróżnienia:

„Dziecko darem aniołów” – Sara Jakubowska, Rypin

„Ratuj życie!” – Julia Sadowska, Żarki Wielkie

„Nie zabijaj” – Jakub Talarczyk, Podegrodzie

Szkoła ponadpodstawowa

Kategoria literacka

I miejsce: „Latarnia nadziei” – Julianna Jędruszak, Hańsk Pierwszy

II miejsce: „Wszystkie dzieci moich rodziców” – Anna Lubicz-Miszewska, Wrocław

III miejsce: „Podaj Dłoń Nadziei” – Gabriela Zalewska, Niewodnica Kościelna

wyróżnienia:

„Kocham Cię babciu”, „Hospicjum nadziei”, „Cisza przed wyborem”, „Miłość, która przetrwała wszystko”, „Jedno małe istnienie”, „Zamiast strachu – życie”, „Mamo,pozwól mi żyć” – Anna Kowalska, Leńcze

„Do samego końca…”, „Co by było, gdyby [II] W służbie życiu” – Oliwia Stachoń, Stary Sącz

„Zaufałam Panu” – Zuzanna Tochwin, Kuźnica

Kategoria multimedialna

I miejsce: „Okno na przyszłość” – Szymon Stankiewicz, Kaleń Towarzystwo

II miejsce: „Życie jest jedno” – Maciej Bonat, Lubartów

III miejsce: Strona internetowa „Dlazycia” – Oliwier Markiewicz, Sieradz

wyróżnienia:

„Kroczmy Razem – Droga do Adopcji” – Miłosz Auguścik, Jangrot

Strona internetowa „Życie to największy dar” – Kornelia Konopska, Jakub Wichorski, Kalisz

„Okno Życia miejsce miłości i nadziei” – Emilia Łokas, Proszowice

„Wybierajcie życie” – Kryspin Nagler, Stawiszyn

„Mamo” – Natan Ziomek, Głogów

Kategoria plastyczna

I miejsce: „Życie najpiękniejszym kwiatem” – Kornelia Kłeczek, Przewrotne

II miejsce: „Adopcja – kwiat miłości w sercu samotnego dziecka” – Oliwia Soliwoda, Kętrzyn

III miejsce: „Każde życie jest cennym darem” – Agata Szykuła, Szprotawa

wyróżnienia:

„Promyk szczęścia” – Patrycja Kmak, Grybów

„Wybór jest twój” – Milena Małż, Kętrzyn

„Czas życia w Bożych rękach” – Laura Danisiewicz, Sulęcin

nagroda specjalna:

„Dostrzec świętość życia” – Julia Pocica, Smarżow

Wypowiedzi uczestników:

Prace plastyczne nagrodzone i wyróżnione w XXI konkursie „Pomóż ocalić życie bezbronnemu”:

I miejsce: „Ocalone wśród cieni…” – Martyna Wróbel, Czaniec

I miejsce: „Życie najpiękniejszym kwiatem” – Kornelia Kłeczek, Przewrotne

I miejsce: „Ocaleni by wyzwolić swój naród” – Lena Ostrowska, Proszowice

II miejsce: „Zasiej dobro, a zbierzesz plon obfity” – Cezary Artymionek, Smardzów

II miejsce: „Chrońmy nasze dziecko od początku” – Oliwia Dec, Leżajsk

II miejsce: „Adopcja – kwiat miłości w sercu samotnego dziecka” – Oliwia Soliwoda, Kętrzyn

III miejsce: „Każde życie jest cennym darem” – Agata Szykuła, Szprotawa

III miejsce: „Serce bije od początku” – Oliwia Boho, Żołynia

III miejsce: „Adopcja poszerza serce aby bardziej kochać.” – Xenia Wojtaś, Stalowa Wola

Nagroda specjalna – „Dostrzec świętość życia” – Julia Pocica, Smarżowa

Nagroda specjalna – „Dostrzec świętość życia” – Julia Pocica, Smarżowa

Nagroda specjalna – „Dostrzec świętość życia” – Julia Pocica, Smarżowa

„Wybór jest twój” – Milena Małż, Kętrzyn

„Pozwól żyć, nie zabijaj” – Gabriela Uryga, Laskowa

„Życie to dar od Boga” – Zuzanna Głuchowska, Tuchowicz

„Czas życia w Bożych rękach” – Laura Danisiewicz, Sulęcin

„Dziecko darem aniołów” – Sara Jakubowska, Rypin

„Ratuj życie!” – Julia Sadowska, Żarki Wielkie

„Promyk szczęścia” – Patrycja Kmak, Grybów

„Bądź pierwszy, który ocali życie bezbronnego!” – Oliwia Cyboran, Stalowa Wola

„Nie zabijaj” – Jakub Talarczyk, Podegrodzie

„Pomóż ocalić życie – gra planszowa” – Emilia Kuboń, Weronika Fior, Wojnicz

Prace multimedialne (paylista):

Relacja filmowa z wręczenia nagród:

20 edycji, ponad 30 tysięcy prac, uratowane dziecko

Cel | Konkurs Pomóż ocalić życie bezbronnemu zachęca młodzież do refleksji nad wartością życia i godnością człowieka. Rodzicom i wychowawcom daje konkretną informację o tym, co młode pokolenie myśli na tematy pro-life i jakich argumentów używa w swoich dyskusjach.

Konkurs, który uratował dziecko | Nastolatki z Żelechowa nakręciły film konkursowy pt. Wzór. Jego bohaterami są skłóceni małżonkowie. Mąż jest żołnierzem i wyjeżdża na misję pokojową, zanim zdąży się dowiedzieć, ze jego żona jest w ciąży. Kilka tygodni później kobieta odkrywa, ze choruje na białaczkę i musi wybierać, która walka będzie priorytetowa – o nią czy o dziecko. Po tym jak film nastolatków trafił do internetu, odezwała się do nich pewna mama z Białegostoku. Powiedziała, ze dzięki niemu nie zdecydowała się na aborcje.

Tematyka | Wszystkie aktualne zagadnienia bioetyczne jak antykoncepcja, aborcja, „in vitro” czy eutanazja. Pro-life to także miłość, rodzina, adopcja.

Formy | Ołówek, pastele, akwarele, farby olejne, wydzieranki, wyklejanki, prace przestrzenne, strony internetowe, prezentacje multimedialne, filmy, teksty piosenek, teledyski, gry komputerowe… Wszystko pro-life!

Patron – bł. ks. Jerzy Popiełuszko | Nazywany „obrońcą kołyski”. Mówił, że „Zadaniem Kościoła jest nie tylko teoretyczne głoszenie świętości życia, prawa do życia nienarodzonych, lecz także praktyczna obrona tego prawa”. Pomagał finansowo i organizacyjnie samotnym matkom i młodym dziewczynom w ciąży. Przygotowywał paczki żywnościowe i wyprawki niemowlęce, rozdawał lekarstwa. Był duszpasterzem służby zdrowia.

TRZY GRUPY WIEKOWE:

SZKOŁA PODSTAWOWA KL. 4–6
SZKOŁA PODSTAWOWA KL. 7–8
SZKOŁA PONADPODSTAWOWA

TRZY KATEGORIE ARTYSTYCZNE:

LITERACKA:

wiersz, opowiadanie, nowela, reportaż, gazetka szkolna…

PLASTYCZNA:

plakat, grafika, malarstwo,
montaż, gablota szkolna
i parafialna…

MULTIMEDIALNA:

strona internetowa, film, program radiowy, program multimedialny…

DLA UCZNIÓW SZKÓŁ PODSTAWOWYCH NAGRODY RZECZOWE:
SPRZĘT ELEKTRONICZNY, GRY PLANSZOWE, KSIĄŻKI 

DLA UCZNIÓW SZKÓŁ PONADPODSTAWOWYCH NAGRODY PIENIĘŻNE:
I MIEJSCE – 2000 ZŁ, II MIEJSCE – 1500 ZŁ, III MIEJSCE – 1000 ZŁ
W KAŻDEJ KATEGORII

Chcesz wziąć udział w konkursie? Zapraszamy!

• Przeczytaj regulamin.
• Przygotuj pracę konkursową (literacką, plastyczną albo multimedialną).
• Zarejestruj pracę elektronicznie, używając formularza dostępnego poniżej.
• Wydrukuj potwierdzenie elektronicznej rejestracji, który otrzymasz mailem.
• Podpisz potwierdzenie i poproś o podpis rodziców (w przypadku uczestników niepełnoletnich). Następnie wyślij je pocztą lub kurierem do naszego biura.
• Jeśli przygotowałeś (-aś) pracę plastyczną, wyślij ją razem z wydrukowanym potwierdzeniem  na adres: Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka, ul. Krowoderska 24/6, 31–142 Kraków. Prace literackie i multimedialne wgraj na serwer podczas rejestracji elektronicznej.
• Ostateczny termin nadsyłania prac: 14 lutego 2025 r.
• Sprawdź, czy wygrałeś (-aś)! Ogłoszenie wyników na stronie internetowej Stowarzyszenia i na jego profilu FB 1 marca 2025 r.
• Przyjedź do Częstochowy na Galę Finałową 22 marca 2025 r. (sobota).

REGULAMIN XXI KONKURSU 2025 [ROZWIŃ ↓ ]

Regulamin XXI edycji Ogólnopolskiego Konkursu dla Młodzieży
im. bł. ks. Jerzego Popiełuszki
„Pomóż ocalić życie bezbronnemu”

§ 1. Cele konkursu

1. Rozwijanie wśród młodzieży wrażliwości na wartość życia człowieka poprzez promowanie tematyki pro-life.
2. Zachęcanie młodzieży do twórczego myślenia i ujawniania swoich talentów plastycznych, dziennikarskich, literackich, filmowych.
3. Kształtowanie wśród młodzieży wyobraźni i umiejętności prezentowania otaczającego świata.

§ 2. Organizator konkursu

1. Organizatorem Konkursu jest Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka z siedzibą w Krakowie, zwane dalej Organizatorem.
2. Adres Organizatora: ul. Krowoderska 24/6, 31–142 Kraków.
3. Do spraw związanych z Konkursem Organizator udostępnia numer telefonu 12 421 08 43 (biuro Organizatora) oraz adres e‑mail: konkurs@pro-life.pl.
4. Organizator zastrzega sobie prawo do zmiany treści Regulaminu i rozstrzygania spraw niezawartych w Regulaminie. Ewentualne zmiany będą publikowane pod adresem internetowym: konkurs.pro-life.pl

§ 3. Autor pracy/Uczestnik konkursu

1. Autorem pracy/Uczestnikiem konkursu jest osoba spełniająca kryteria wiekowe (dla poszczególnych kategorii), która zgłosiła i nadesłała pracę konkursową będącą wynikiem jej samodzielnej (lub zbiorowej w przypadku prac zbiorowych) pracy twórczej.

§ 4. Opiekun pracy

1. Opiekunem pracy może być nauczyciel, katecheta, wychowawca lub, w szczególnych przypadkach, inna osoba pełnoletnia (np. rodzic) sprawująca opiekę nad Uczestnikiem konkursu w trakcie tworzenia pracy i zbierania do niej wiadomości, materiałów.

§ 5. Opiekun prawny

1. Opiekunem prawnym jest osoba, która sprawuje opiekę i ochronę nad interesami osobistymi oraz majątkowymi dziecka; jest jego przedstawicielem ustawowym (podejmuje czynności prawne w jego imieniu).

§ 6. Założenia organizacyjne

1. Konkurs przeznaczony jest dla młodzieży z całej Polski i zostanie rozstrzygnięty w trzech przedziałach wiekowych:
   1. uczniowie klas IV – VI szkół podstawowych,
   2. uczniowie klas VII – VIII szkół podstawowych,
   3. uczniowie szkół ponadpodstawowych z wyłączeniem szkół policealnych.
2. Konkurs zostanie rozstrzygnięty w trzech kategoriach: literackiej, plastycznej i multimedialnej w każdym z trzech wymienionych przedziałów wiekowych. Każda praca może być przypisana tylko i wyłącznie do jednej z powyższych kategorii.
3. Aby wziąć udział w konkursie, należy wypełnić formularz on-line na stronie internetowej Organizatora Konkursu: konkurs.pro-life.pl. Po kliknięciu przycisku „Wyślij zgłoszenie na konkurs”, Uczestnik Konkursu (Autor Pracy) otrzyma na podany w formularzu adres e‑mail plik PDF z wypełnionym formularzem zgłoszenia. Otrzymany plik PDF (formularz zgłoszenia) należy wydrukować, a po podpisaniu przez Uczestnika Konkursu, Rodzica lub Opiekuna Prawnego (w przypadku osób niepełnoletnich) oraz Opiekuna Pracy, należy przesłać pocztą tradycyjną lub przesyłką kurierską na adres Organizatora. Dotyczy to także prac wysyłanych elektronicznie. W przypadku prac wysyłanych fizycznie, formularz zgłoszeniowy należy przesłać w przesyłce razem z pracą. Brak prawidłowo wypełnionego formularza uniemożliwi Organizatorowi zakwalifikowanie pracy do oceny oraz wysyłanie dyplomu.
4. Prace literackie i multimedialne o objętości do 512 MB przyjmowane są wyłącznie on-line za pośrednictwem formularza na stronie internetowej konkursu: konkurs.pro-life.pl w formie elektronicznej, w formatach: pdf, ppt, pptx, pps, ppsx, odp, jpg, gif, tif, mpg, mp4, mov, mp3, wav (prace mogą być skompresowane w formie zip lub rar). W przypadku plików o większej objętość niż 512 MB, np. dłuższych filmów, należy zapisać je na płycie DVD lub pendrivie, a następnie przesłać pocztą lub przesyłką kurierską na adres Organizatora wraz z wypełnionym i podpisanym formularzem zgłoszenia otrzymanym na podany przy rejestracji adres e‑mail.
5. Prace z kategorii literackiej muszą spełniać następujące kryteria:
   1. przykładowa forma pracy: wiersz, opowiadanie, nowela, reportaż i inne gatunki literackie i dziennikarskie
   2. prace literackie należy przesyłać do Organizatora wyłącznie on-line w formie elektronicznej, za pośrednictwem formularza na stronie internetowej konkursu: konkurs.pro-life.pl, w postaci pliku o objętości do 512 MB w formacie pdf (plik może byś skompresowany do formatu zip lub rar);
   3. praca musi być podpisana imieniem i nazwiskiem Autora Pracy oraz tytułem pracy wewnątrz pliku (lewy górny róg pierwszej strony pracy);
   4. wydrukowany formularz zgłoszenia po podpisaniu przez Uczestnika Konkursu, Rodzica lub Opiekuna Prawnego (w przypadku osób niepełnoletnich) oraz Opiekuna Pracy, należy przesłać pocztą tradycyjną lub przesyłką kurierską na adres Organizatora.
6. Prace z kategorii plastycznej muszą spełniać następujące kryteria:
   1. przykładowa forma pracy: plakat, grafika, obraz, fotografia, kolaż, rzeźba, gablota szkolna czy parafialna,
   2. technika prac dowolna,
   3. dopuszczalny maksymalny format prac – A0,
   4. prace plastyczne należy przesyłać na adres Organizatora Konkursu wyłącznie w postaci fizycznej pocztą tradycyjną lub przesyłką kurierską (Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka, ul. Krowoderska 24/6, 31–142 Kraków) z dopiskiem „Konkurs”,
   5. wydrukowany formularz zgłoszenia ze strony internetowej konkursu: konkurs.pro-life.pl po podpisaniu przez Uczestnika Konkursu, Rodzica lub Opiekuna Prawnego (w przypadku osób niepełnoletnich) oraz Opiekuna Pracy, należy przesłać pocztą tradycyjną lub przesyłką kurierską na adres Organizatora wraz z pracą.
7. Prace z kategorii multimedialnej muszą spełniać następujące kryteria:
   1. przykładowa forma pracy: strona internetowa, film, program radiowy, komputerowy program multimedialny, prezentacja, wideoklip,
   2. prace multimedialne w postaci pliku o objętości do 512 MB należy przesyłać do Organizatora on-line w formie elektronicznej, za pośrednictwem formularza na stronie internetowej konkursu: konkurs.pro-life.pl. Dopuszczalny format plików to: pdf, ppt, pptx, pps, ppsx, odp, jpg, gif, tif, mpg, mp4, mov, mp3 lub wav (prace mogą być skompresowane w formie zip lub rar). W przypadku plików o większej objętość niż 512 MB, np. dłuższych filmów, należy przesłać je pocztą na płycie DVD lub pendrivie wraz z wypełnionym formularzem zgłoszenia, którego drugą stronę wraz z imieniem i nazwiskiem Autora Pracy oraz tytułem pracy należy wyciąć i dołączyć do przesyłki z nośnikiem,
   3. praca musi być podpisana imieniem i nazwiskiem Autora Pracy oraz Tytułem Pracy w sposób jednoznacznie umożliwiającym jej identyfikację,
   4. wydrukowany formularz zgłoszenia po podpisaniu przez Uczestnika Konkursu, Rodzica lub Opiekuna Prawnego (w przypadku osób niepełnoletnich) oraz Opiekuna Pracy, należy przesłać pocztą tradycyjną lub przesyłką kurierską na adres Organizatora. Dotyczy to także prac wysyłanych elektronicznie.
8. Termin nadsyłania prac przesyłanych elektronicznie lub fizycznie mija 14 lutego 2025 r. Brana jest pod uwagę data nadania przesyłki. Prace nadesłane po wskazanym terminie nie będą poddane ocenie konkursowej.
9. Każdy Uczestnik Konkursu może przesłać na wszystkie trzy kategorie w swoim przedziale wiekowym dowolną liczbę prac z zastrzeżeniem, że w każdej kategorii może otrzymać tylko jedną nagrodę.
10. Do każdej pracy należy wygenerować i przesłać osobny formularz zgłoszeniowy.
11. Organizator dopuszcza do konkursu wyłącznie prace zawierające poprawnie wypełniony on-line formularz zgłoszeniowy oraz jego wydruk ze wszystkimi wymaganymi podpisami przesłany na adres Organizatora.
12. W przypadku prac zbiorowych, każdy Współautor jest zobowiązany do dołączenia do pracy osobnego formularza zgłoszeniowego.
13. W przypadku prac zbiorowych wszyscy autorzy powinni należeć do tej samej kategorii wiekowej. W innych przypadkach, gdy praca ma wielu autorów, którzy należą do różnych kategorii wiekowych, zgłoszona praca przypisywana jest do kategorii wiekowej najstarszego uczestnika.
14. W Konkursie mogą także brać udział prace już publikowane, lecz nie wcześniej niż przed 1 września 2022 roku.

§ 7. Laureaci i Wyróżnieni

1. Laureatem konkursu jest osoba, która decyzją Komisji konkursowej zajęła pierwsze, drugie bądź trzecie miejsce w jednej z kategorii, w odpowiednim przedziale wiekowym.
2. Wyróżnionym w konkursie jest osoba, która decyzją Komisji konkursowej otrzymała wyróżnienie w jednej z kategorii, w odpowiednim przedziale wiekowym.

§ 8. Ocena prac konkursowych

1. O wyłonieniu zwycięzców Konkursu decyduje powołana w tym celu Komisja Konkursowa.
2. Komisję powołuje Organizator.
3. Kryteria oceny ustalone zostają w następujący sposób:
   1. pozytywne podejście do tematu obrony życia człowieka,
   2. jakość wykonania,
   3. oryginalność,
   4. stopień trudności wykonania adekwatny do wieku autora,
   5. kompozycja,
   6. walory artystyczne.
4. Komisja oceniać będzie wyłącznie prace odnoszące się wyłącznie do ochrony życia człowieka.
5. Nadsyłane prace powinny mieć pozytywny przekaz i nie powinny zawierać żadnych drastycznych zdjęć, obrazów ani opisów. Prace zawierające drastyczne zdjęcia, obrazy czy opisy będą odrzucane przez Komisję Konkursową.
6. Decyzje Komisji Konkursowej są ostateczne.
7. Komisja nie będzie oceniać prac niespełniających wszystkich warunków zawartych w regulaminie np. niezawierających poprawnie wypełnionego i podpisanego formularza zgłoszeniowego.

§ 9. Ogłoszenie wyników konkursu

1. Alfabetyczna lista laureatów i wyróżnionych w konkursie zostanie opublikowana na stronie internetowej Organizatora konkurs.pro-life.pl i na fanpage’u Organizatora na Facebooku 1 marca 2025 r.
2. Ogłoszenie wyników Konkursu wraz z prezentacją prac i uroczyste rozdanie nagród nastąpi podczas Gali Finałowej Konkursu, która odbędzie się 22 marca 2025 r. na Jasnej Górze. W szczególnych przypadkach miejsce i termin Gali Finałowej mogę ulec zmianie. O ewentualnej zmianie Organizator poinformuje na stronie internetowej www.pro-life.pl oraz na swoim fanpage’u na Facebooku.
3. Laureaci mają obowiązek poinformować Organizatora o swoim udziale w gali wręczania nagród telefonicznie: 12 421–08-43 lub e‑mailem: biuro@pro-life.pl z tygodniowym wyprzedzeniem.

§ 10. Nagrody główne i dodatkowe

1. Organizator przyzna pierwsze, drugie i trzecie miejsce w każdej z trzech kategorii w każdym z trzech przedziałów wiekowych, chyba że nie będzie podstaw do przyznania któregoś z miejsc.
2. Organizator ma prawo przyznać dowolną liczbę wyróżnień.
3. W przypadku zgłaszania prac posiadających więcej niż jednego Autora (Prace zbiorowe) należy zaznaczyć w Formularzu konkursowym osobę, która w razie przyznania nagrody bądź wyróżnienia otrzyma nagrodę/wyróżnienie. Pozostali współautorzy otrzymają dyplomy.
4. Za zajęcie I, II, III miejsca w każdej z kategorii dla uczniów szkół podstawowych przewidziano nagrody rzeczowe m.in. sprzęt elektroniczny, gry planszowe i książki. Za zajęcie miejsc I, II i III w każdej z kategorii dla uczniów szkół ponadpodstawowych przewidziano nagrody pieniężne: miejsce I – 2000 zł, miejsce II – 1500 zł i miejsce III – 1000 zł. Ponadto laureaci otrzymają dyplomy.
5. Dodatkowymi wyróżnieniami dla autorów najciekawszych prac będą publikacje w wydawnictwach pro-life.
6. Do 30 maja 2024 r. Opiekunowie prac otrzymają listownie podziękowanie.

§ 11. Postanowienia końcowe

1. Biorąc udział w Konkursie, Uczestnik Konkursu akceptuje jego Regulamin.
2. Regulamin Konkursu jest dostępny na stronie internetowej konkurs.pro-life.pl i w siedzibie Organizatora.
3. Uczestnik Konkursu akceptując Regulamin, oświadcza, że praca konkursowa jest wynikiem jego samodzielnej pracy twórczej i przysługują mu do niej wszelkie autorskie prawa osobiste i majątkowe i nie są one w żaden sposób ograniczone lub obciążone prawami osób trzecich. Za wszelkie roszczenia osób trzecich, które wynikają z tytułu naruszenia ich praw, odpowiada Uczestnik Konkursu lub jego Rodzic/Opiekun Prawny.
4. W przypadku uzasadnionego wykorzystania w pracy przez Uczestnika Konkursu treści (tekstów, utworów muzycznych lub ich fragmentów, zdjęć, obrazów itd.) nie będących jego autorstwa, należy podać autora i źródło pochodzenia wykorzystanych treści.
5. Uczestnik Konkursu wyraża zgodę na bezpłatną publikację swojej pracy w publikacjach informacyjnych i edukacyjnych wydawanych przez Organizatora (drukiem, na nośnikach cyfrowych oraz w internecie) oraz wyświetlanie jej i emisję telewizyjną. W przypadku chęci wykorzystania prac przez inne organizacje i media (np. sponsorzy i patroni Konkursu) jest to możliwe za dodatkową zgodą Uczestnika Konkursu lub/i Rodzica/Opiekuna prawnego.
6. Uczestnik Konkursu akceptując Regulamin, wyraża zgodę na przetwarzanie jego danych osobowych zawartych w formularzu zgłoszeniowym w celu przeprowadzenia Konkursu, wyłonienia zwycięzców i przyznania nagród, wydania, odbioru i rozliczania nagród oraz w celach marketingowych, promocyjnych i reklamowych Organizatora, w tym na wprowadzenie danych do bazy danych, której administratorem jest Organizator, w tym w przyszłości, przy niezmienionych celach przetwarzania.
7. Opiekun Pracy wyraża zgodę na przetwarzanie jego danych osobowych zawartych w formularzu zgłoszeniowym w celu przeprowadzenia konkursu oraz w celach marketingowych, promocyjnych lub reklamowych Organizatora, w tym na wprowadzenie danych do bazy danych, której administratorem jest Organizator, w tym w przyszłości, przy niezmienionych celach przetwarzania.
8. Administratorem tak zebranych danych osobowych jest Organizator Konkursu – Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka z siedzibą w Krakowie. Zgodnie z unijnym rozporządzeniem ogólnym o ochronie danych osobowych (RODO) Organizator Konkursu informuje, że gromadzi i przetwarza dane osobowe zgodnie z klauzulą informacyjną dotyczącą przetwarzania danych osobowych, której treść dostępna jest pod adresem internetowym: pro-life.pl/klauzula.
9. Imię i nazwisko Uczestnika Konkursu mogą zostać podane publicznie oraz zostać opublikowane na stronie internetowej oraz na fanpage’u Organizatora na Facebooku w celu przedstawienia listy laureatów konkursu lub prezentacji prac konkursowych.
10. Uczestnikom Konkursu przysługuje prawo wglądu do treści podanych danych oraz ich poprawiania. Podanie danych w formularzu zgłoszeniowym jest dobrowolne, aczkolwiek odmowa ich podania jest równoznaczna z brakiem możliwości uczestnictwa w Konkursie.
11. Niepełnoletni Uczestnicy Konkursu zgłaszają swoje prace konkursowe za wiedzą i zgodą rodziców lub opiekunów prawnych, poświadczoną podpisem na formularzu zgłoszeniowym. Rodzice lub Opiekunowie prawni niepełnoletniego Uczestnika Konkursu oświadczają, że nadesłana praca konkursowa jest wynikiem jego samodzielnej pracy twórczej i przysługują mu do niej wszelkie autorskie prawa osobiste i majątkowe i nie są one w żaden sposób ograniczone lub obciążone prawami osób trzecich. Za wszelkie roszczenia osób trzecich, które wynikają z tytułu naruszenia ich praw odpowiadają rodzice lub opiekunowie prawni niepełnoletniego Uczestnika Konkursu.
12. Rodzice lub opiekunowie prawni niepełnoletniego Uczestnika Konkursu wyrażają zgodę na bezpłatną publikację jego pracy w publikacjach informacyjnych i edukacyjnych wydawanych przez Organizatora (drukiem, na nośnikach cyfrowych oraz w internecie) oraz wyświetlanie jej i emisję telewizyjną. W przypadku chęci wykorzystania prac przez inne organizacje i media (np. sponsorzy i patroni Konkursu) jest to możliwe za dodatkową zgodą Uczestnika Konkursu lub/i Rodzica/Opiekuna prawnego.
13. Rodzice lub Opiekunowie prawni niepełnoletniego Uczestnika Konkursu wyrażają zgodę na przetwarzanie jego danych osobowych zawartych w formularzu zgłoszeniowym w celu przeprowadzenia Konkursu, wyłaniania zwycięzców i przyznawania nagród, wydawania, odbioru i rozliczania nagród oraz w celach marketingowych, promocyjnych i reklamowych Organizatora, w tym na wprowadzenie danych do bazy danych, której administratorem jest Organizator, w tym w przyszłości, przy niezmienionych celach przetwarzania.
14. Rodzice lub opiekunowie prawni niepełnoletniego Uczestnika Konkursu wyrażają zgodę na nieodpłatne wykorzystanie nadesłanej pracy w działalności statutowej Organizatora oraz wyrażają zgodę na przetwarzanie i publikację danych osobowych własnych i autora oraz na podawanie do publicznej wiadomości imienia i nazwiska autora pracy we wszelkich ogłoszeniach, zapowiedziach i informacjach o tym Konkursie i jego wynikach osobowe zgodnie z klauzulą informacyjną dotyczącą przetwarzania danych osobowych, której treść dostępna jest pod adresem internetowym: pro-life.pl/klauzula.

Kraków, 14 sierpnia 2024 r.

Arkusz zgłoszeniowy na XXI konkurs
Pomóż ocalić życie bezbronnemu

Tytuł pracy

Kategoria pracy

literacka plastyczna multimedialna

Praca indywidualna / zbiorowa

praca indywidualna praca zbiorowa

Współautorzy

Uwaga! Prace literackie i multimedialne przyjmowane są wyłącznie on-line w formie elektronicznej o objętości do 512 MB, w formatach: pdf, doc, docx, odt, ppt, pptx, pps, ppsx, odp, jpg, gif, tif, mpg, mp4, mov, mp3, wav, także skompresowane w formie plików zip lub rar. W przypadku plików o większej objętości, przesyłanie może trwać odpowiednio dłużej.

Plik

W przypadku plików o większej objętość niż 512 MB, np. dłuższych filmów, należy przesłać jej na płycie DVD lub pendrivie.

Dane Uczestnika Konkursu (Autora Pracy):

Imię

Nazwisko

E‑mail

Ulica

Numer

Kod pocztowy

Miejscowość

Telefon

Rok urodzenia

Rok urodzenia: 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018

Kategoria wiekowa

Kategoria wiekowa: klasa 4-6 szkoły podstawowej klasa 7-8 szkoły podstawowej szkoła ponadpodstawowa

Dane opiekuna pracy (nauczyciela / katechety / rodzica):

Imię opiekuna

Nazwisko opiekuna

E‑mail opiekuna

Telefon opiekuna

Opiekun pracy

nauczyciel katecheta rodzic

Nazwa i adres szkoły:

Nazwa i numer szkoły

Ulica szkoły

Numer budynku szkoły

Kod pocztowy szkoły

Miejscowość szkoły

Opcjonalne uwagi na temat autora i pracy, mogące mieć wpływ na jej interpretację i ocenę Uwagi:

RODO

Zapoznałem (-am) się z klauzulą o przetwarzaniu danych osobowych (RODO) i akceptuję jej treść.

Regulamin

Zapoznałem (-am) się z regulaminem konkursu i akceptuję jego treść.

Po wysłaniu formularza, bardzo prosimy o sprawdzenie, czy e‑mail z odpowiedzią nie trafił do katalogu ze spamem.

Przesłany arkusz zgłoszeniowy należy wydrukować, podpisać i wysłać tradycyjną pocztą na adres Stowarzyszenia (także w przypadku prac przesłanych przez internet). Uwaga! Prosimy nie naklejać arkusza na pracę. Do tego przeznaczona jest naklejka znajdująca się na drugiej stronie.

Wyślij zgłoszenie na konkurs

Partnerzy:

Laureaci poprzednich edycji konkursu (rozwiń):

Artykuł XXI Ogólnopolski Konkurs dla Młodzieży „Pomóż ocalić życie bezbronnemu” im. bł. ks. Jerzego Popiełuszki pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Opinią publiczną wstrząsnęła informacja o pozbawieniu życia 9‑miesięcznego, nienarodzonego dziecka, dokonanym w szpitalu powiatowym w Oleśnicy. Na dwa tygodnie przed terminem porodu chłopiec, nazwany w mediach „Felkiem”, został uśmiercony poprzez wstrzyknięcie wprost do serca roztworu chlorku potasu.

Latem zeszłego roku do Kliniki Patologii Ciąży i Ginekologii Uniwersytetu Medycznego w Łodzi została przyjęta kobieta w 35. tygodniu ciąży, z rozpoznaniem wrodzonej łamliwość kości u dziecka, znana z mediów jako „pani Anita”. Jak wyjaśnił w swoim oświadczeniu prof. dr. hab. n. med. Piotr Sieroszewski, kierownik tej placówki i jednocześnie prezes Polskiego Towarzystwa Ginekologów i Położników, wrodzona łamliwość kości jest wadą, przy której istnieje celowane leczenie, bez potrzeby terapii eksperymentalnej, a Klinika Patologii Ciąży i Ginekologii UM w Łodzi jest właśnie ośrodkiem referencyjnym dla takich przypadków.

W trakcie konsylium z genetykiem i neonatologiem, lekarze zaproponowali p. Anicie rozwiązanie ciąży poprzez cięcie cesarskie z dalszym, wysokospecjalistycznym leczeniem dziecka w Klinice Pediatrii. Lekarze poinformowali pacjentkę o nowych metodach leczenia, dzięki którym dzieci z wrodzoną łamliwością kości mogą zachować aktywność ruchową i samodzielność. Co istotne, dzieci z taką wadą są w pełni sprawne intelektualnie.

Pani Anita wyraziła zgodę na przedstawiony plan leczenia, ale po dwóch dobach zgłosiła objawy kryzysu suicydalnego i poddała się konsultacjom psychiatrycznym. Psychiatrzy zadecydowali o jej trzydniowej obserwacji, ze względu na stan psychiczny i myśli samobójcze. Według „Wyborczej”, która nagłośniła tę sprawę, badania nie wykazały niczego niepokojącego.

Po zakończeniu obserwacji, w czasie konsylium położniczego, p. Anita przedstawiła lekarzom pismo, sporządzone przez adwokata Fundacji na rzecz Kobiet i Planowania Rodziny „Federa”, z żądaniem udzielenia „gwarantowanego świadczenia opieki zdrowotnej w postaci przerwania ciąży”, z uwagi na występowanie zagrożenia dla zdrowia fizycznego i psychicznego. Wskazanym rozwiązaniem miała być „indukcji asystolii płodu”, czyli uśmiercenia dziecka zdolnego już do życia poza organizmem matki poprzez wstrzyknięcie do jego serca zastrzyku z roztworem chlorku potasu. Według „Wyborczej” podstawą takiego żądania miała być opinia psychiatry, która stwierdziła „myśli rezygnacyjne”. „Wyborcza” ujawniła, że konsylium z Oddziału Diagnostyczno-Obserwacyjnego także wydało opinię, że w przypadku p. Anity „istnieją przesłanki do terminacji ciąży”. Pod opinią miała podpisać się m.in. psychiatra, dr hab. n. med. Małgorzata Urban-Kowalczyk.

Jak wyjaśnia prof. Sieroszewski, w takiej sytuacji, lekarze uniwersyteccy zaproponowali natychmiastowe rozwiązanie ciąży przez cesarskie cięcie, w znieczuleniu ogólnym, z objęciem dziecka wysokospecjalistycznym leczeniem neonatologicznym, a następnie pediatrycznym bez konieczności włączania się pacjentki w proces opieki i leczenia po urodzeniu. Przedstawiono też p. Anicie możliwość zrzeczenia się praw rodzicielskich i przejęcia opieki nad noworodkiem przez wykwalifikowane instytucje państwowe.

Pani Anita ostatecznie odrzuciła propozycję lekarzy, w związku z czym po ustabilizowaniu stanu psychicznego została na własne żądanie wypisana ze szpitala klinicznego w Łodzi.

Pani Anita, z zaświadczeniem psychiatrycznym, udała się do znanego z praktykowania procederu aborcyjnego, Powiatowego Zespołu Szpitali w Oleśnicy. Śmiertelny zabieg przeprowadziła lek. Gizela Jagielska, zastępca dyrektora ds. lecznictwa, jedyna – jak pisze „Wyborcza” – która się na to zgodziła. Lekarka potwierdziła, że wykonała zabieg w 36. tygodniu ciąży, stosując metodę wskazaną przez p. Anitę i jej adwokata. Jagielska uznaje pozbawienie życia dziecka tuż przed porodem, poprzez wstrzyknięcie mu do serca roztworu chlorku potasu, za metodę najbardziej bezpieczną i „stosowaną w nowoczesnym świecie”. W publicznej wypowiedzi odrzuciła pogląd, że wykonana procedura jest aborcją. Poród uśmierconego dziecka trwał sześć godzin.

Rzecznik prasowy Prokuratury Okręgowej we Wrocławiu, prok. Karolina Stocka-Mycek potwierdziła w rozmowie z „Gościem Niedzielnym”, że w Prokuraturze Rejonowej w Oleśnicy toczy się śledztwo w sprawie przerwania ciąży za zgodą kobiety, ale z naruszeniem przepisów ustawy, czyli gdy dziecko poczęte osiągnęło zdolność do samodzielnego życia poza organizmem kobiety. Zaznaczyła, że nie zostało złożone zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa, a prokuratura sama podjęła sprawę z urzędu, po doniesieniach medialnych. Sprawa dotyczy czynu z art. 152 §3 Kodeksu karnego w związku z art. 152 §1. Przepis ten przewiduje karę dla przerywającego ciążę od sześciu miesięcy do ośmiu lat więzienia, natomiast kobieta nie podlega karze.

Ustawa z dnia 7 stycznia 1993 r. o planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania ciąży nie precyzuje, do którego tygodnia ciąży może zostać ona przerwana w przypadku zagrożenia życia lub zdrowia kobiety ciężarnej. Ze względu na niejasne sformułowania prawne i brak ścisłej definicji „zagrożenia zdrowia”, coraz częściej dochodzi do aborcji, w tym późnych, z powodu zagrożenia zdrowia psychicznego. Nadużywanie przesłanki zagrożenia zdrowia matki poprzez rozszerzenie jej na przypadki zagrożenia, nawet przejściowego i krótkotrwałego, szeroko pojętego zdrowia psychicznego prowadzi nie tylko do faktycznej realizacji przesłanki eugenicznej, ale w istocie wprowadza aborcję „na życzenie”, i to przez cały okres ciąży, aż do terminu spodziewanego porodu.

Przyznaje to także sama lek. Gizela Jagielska, która już po przeprowadzeniu tej barbarzyńskiej procedury, stwierdziła w wywiadzie dla „Wyborczej”, że „za bardzo otwieramy furtkę, jaką daje zaświadczenie od psychiatry”. Jednocześnie kandydując na stanowisko konsultanta ds. ginekologii i położnictwa na Dolnym Śląsku Jagielska uważa, że aborcja na życzenie powinna być dopuszczalna do 22 tygodnia ciąży, a aborcja w przypadku wad płodu lub zagrożenia zdrowia i życia matki do jej końca.

Dr hab. n. med. Tomasz Dangel, specjalista anestezjologii, intensywnej terapii i medycyny paliatywnej, Przewodniczący Rady Fundacji Warszawskie Hospicjum dla Dzieci, wielokrotnie w swoich wypowiedziach podkreślał, że nie można arbitralnie twierdzić, że dziecko po urodzeniu będzie cierpieć, a w większości przypadków medycyna potrafi to cierpienie opanować. Jako ekspert w dziedzinie leczenia bólu u dzieci i pediatrycznej opiece paliatywnej, dr T. Dangel nie spotkał się z przypadkiem pacjenta, któremu w tym zakresie nie można byłoby pomóc. W rzadkich, najtrudniejszych przypadkach stosowana jest tzw. sedacja terminalna, zgodna z etyką lekarską i katolicką. „Dlatego twierdzenie, że należy zabić nienarodzone dziecko, bo po urodzeniu będzie cierpiało, uważam za fałszywe i demagogiczne” – stwierdza dr T. Dangel.

Dramat w Oleśnicy pokazuje opinii publicznej, z jaką łatwością można instrumentalnie wykorzystać brak precyzji ustawodawcy w formułowaniu regulacji prawnych i w sposób wręcz nieograniczony uśmiercać nienarodzone dzieci na podstawie wytycznych ministerialnych, mających wyłącznie status rekomendacji, nie zaś prawa pozytywnego. Przesłanka zagrożenia życia lub zdrowia matki staje się coraz szerzej otwartą furtką do przeprowadzania nie tylko aborcji eugenicznych, ale także aborcji „na życzenie”.

Zbliżające się wybory prezydenckie powinny być punktem zwrotnym, który zatrzyma ten trend i przyniesie inicjatywy realnie wzmacniające ochronę życia w tym zakresie. Po raz kolejny w rękach wyborców spoczywa odpowiedzialność za ochronę życia polskich dzieci w łonach ich matek. Wybory prezydenckie odbędą się w niedzielę, 18 maja 2025 r., w 105. rocznicę urodzin św. Jana Pawła II, którego matka, Emilia Wojtyłowa, sprzeciwiła się zaleceniom lekarskim wykonania aborcji z powodu zagrożenia jej zdrowia i życia. Świadectwo Emilii Wojtyłowej powinniśmy traktować w tym kontekście jako wezwanie do odpowiedzialnych decyzji wyborczych „za życiem”.

Wojciech Zięba
prezes Polskiego Stowarzyszenia Obrońców Życia Człowieka

Kraków, 15 kwietnia 2025 r.

Artykuł Zastrzykiem w serce. Stanowisko Polskiego Stowarzyszenia Obrońców Życia Człowieka w sprawie aborcji dziecka w 36. tygodniu ciąży w szpitalu w Oleśnicy pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Aż 3867 młodych artystów wzięło udział w VII Ogólnopolskim Konkursie Plastycznym dla Dzieci „Na początku była miłość – moja rodzina”. Dziękujemy Wam za tak wielkie zaangażowanie! Dzięki Wam mogliśmy zobaczyć, jak wyglądają Wasze rodziny. Dowiedzieliśmy się, za co kochacie swoich rodziców i rodzeństwo, czasem również babcie, dziadków, ciocie i wujków. Przekonaliśmy się, w jaki sposób lubicie spędzać czas z rodziną.

Komisja konkursowa, której zadaniem był wybór nagrodzonych i wyróżnionych prac stanęła przed niełatwym zadaniem. Z uwagą przejrzała nadesłane przez Was dzieła, wśród których znalazły się m.in. prace przestrzenne, wyklejanki, wydzieranki, książki, gry planszowe. Komisja długo zastanawiała się nad wyborem najlepszych z nich, ponieważ wszystkie one były piękne, pomysłowe, często bardzo kolorowe i poruszające. Doceniamy to, że w wykonanie prac włożyłyście całe swoje serca. Doceniamy także to, że tworząc je, wykorzystałyście swoją fantastyczną wyobraźnię.

Z ogromną radością ogłaszamy laureatów i wyróżnionych w VII Ogólnopolskim Konkursie Plastycznym dla Dzieci „Na początku była miłość – moja rodzina”. Laureaci i wyróżnieni otrzymają od nas nagrody. Będą to m.in. gry planszowe, klocki, sprzęt sportowy, książki, puzzle, artykuły plastyczne. Każdy uczestnik otrzyma dyplom.

Kategoria przedszkolna

I miejsce

Martyna Szczepanik, „Na początku była miłość – moja rodzina”

II miejsce

Kacper Kliś, „Moja rodzina”

Franciszek Węgiel, „Na początku była miłość – moja rodzina”

III miejsce

Sonia Podsiadło, „Rodzina Miłości”

Wyróżnienia:

• Barbara Stanisławczyk, „Drzewo genealogiczne”
• Łucja Stanoch, „Na początku była miłość – moja rodzina”
• Maksym Zemanek, „Kocham rodziców i moich braci”
• Dorota Werner, „Na początku była miłość – moja rodzina”
• Nadia Noga, „Na początku była miłość – moja rodzina”
• Łucja Januszkiewicz, „Dom… to tam, gdzie ludzie są razem”
• Hubert Kręciewski, „Miłość podstawą szczęśliwej rodziny”
• Klara Bebel-Skowrońska, „Miłość”
• Martyna Plaszczak, „Moja rodzina – moja siła”
• Szymon Matyjaszek, „Mamy siebie, mamy wszystko”
• Hanna Kozioł, „Nasz dom pełen miłości”
• Alicja Klimek, „Rodzinne biwakowanie”
• Patryk Bakalarczyk, „Tak powstała moja rodzina”
• Avrora Bonderenko, „Chciałabym trzymać tatę za rękę”
• Aleksander Lubak, „Jesteśmy wygrani wspólnie z rodzicami”
• Hieronim Mucha, „Rodzinką na rowerach”
• Daniel Busma, „Mama, Tata i ja”
• Jagoda Pawełczak, „Na początku była miłość – moja rodzina”
• Aleksander Tomasiak, „Na początku była miłość – moja rodzina”
• Tymon Burchacki, „Moja Rodzina – moja siła”

Martyna Szczepanik, „Na początku była miłość – moja rodzina”

Sonia Podsiadło, „Rodzina Miłości”

Franciszek Węgiel, „Na początku była miłość – moja rodzina”

Szymon Matyjaszek, „Mamy siebie, mamy wszystko”

Daniel Busma, „Mama, Tata i ja”

Avrora Bonderenko, „Chciałabym trzymać tatę za rękę”

Martyna Plaszczak, „Moja rodzina – moja siła”

Łucja Januszkiewicz, „Dom… to tam, gdzie ludzie są razem”

Jagoda Pawełczak, „Na początku była miłość – moja rodzina”

Alicja Klimek, „Rodzinne biwakowanie”

Aleksander Tomasiak, „Na początku była miłość – moja rodzina”

Nadia Noga, „Na początku była miłość – moja rodzina”

Barbara Stanisławczyk, „Drzewo genealogiczne”

Hieronim Mucha, „Rodzinką na rowerach”

Hanna Kozioł, „Nasz dom pełen miłości”

Łucja Stanoch, „Na początku była miłość – moja rodzina”

Aleksander Lubak, „Jesteśmy wygrani wspólnie z rodzicami”

Maksym Zemanek, „Kocham rodziców i moich braci”

Tymon Burchacki, „Moja Rodzina – moja siła”

Klara Bebel-Skowrońska, „Miłość”

Kacper Kliś, „Moja rodzina”

Patryk Bakalarczyk, „Tak powstała moja rodzina”

Dorota Werner, „Na początku była miłość – moja rodzina”

Kategoria wczesnoszkolna

I miejsce

Szymon Łopata, „Rodzina – mój cały świat”

II miejsce

Daria Chrobak, „MIŁOŚĆ = ja i moja rodzina”

Zofia Szulc, „W atmosferze miłości”

III miejsce

Tomasz Szwakop, „Cały mój świat”

Amelia Ćwikła, „Na początku była miłość – moja rodzina”

Wyróżnienia:

• Jan Sapiński, „Z rodziną nawet na księżyc”
• Amelia Majewska, „Wspólne odkrywanie świata”
• Oliwier Dobrzyński, „Rodzina to nasz wspólny świat”
• Julia Głodzik, „Najlepsze chwile to te spędzone razem”
• Emilia Żmuda, „Od miłości wszystko się zaczyna”
• Denis Drążek, „Miłość unosi nas do gwiazd”
• Jagoda Szczuka, „Mój tęczowy dom”
• Oliwia Kotyza, „Moja rodzina”
• Kinga Skiba, „Rodzina – układanka doskonała”
• Tamara Zaworska, „Moja Rodzina”
• Roksana Dziubek, „Moja rodzina i ja”
• Jaś Stencel, „Serce pełne miłości – moja rodzina”
• Julia Torka, „Miłość, mama, tata, ty, ja”
• Oliwia Lazar, „Wspólnie, razem, z miłości…”
• Oliwia Tyszkiewicz, „Moja rodzina”
• Józef Szoma, „Moja rodzina romska”
• Maja Kołomańska, „Moja rodzina – miłość”
• Emilia Jasik, „Rodzina – moja miłość”
• Hanna Wacowska, „Na początku była miłość”
• Pola Kasprzak, „Miłość to rodzina”

Zofia Szulc, „W atmosferze miłości”

Daria Chrobak, „MIŁOŚĆ = ja i moja rodzina”

Amelia Ćwikła, „Na początku była miłość – moja rodzina”

Kinga Skiba, „Rodzina – układanka doskonała”

Pola Kasprzak, „Miłość to rodzina”

Hanna Wacowska, „Na początku była miłość”

Denis Drążek, „Miłość unosi nas do gwiazd”

Oliwia Lazar, „Wspólnie, razem, z miłości…”

Emilia Jasik, „Rodzina – moja miłość”

Julia Torka, „Miłość, mama, tata, ty, ja”

Maja Kołomańska, „Moja rodzina – miłość”

Jan Sapiński, „Z rodziną nawet na księżyc”

Oliwia Kotyza, „Moja rodzina”

Jagoda Szczuka, „Mój tęczowy dom”

Józef Szoma, „Moja rodzina romska”

Oliwia Tyszkiewicz, „Moja rodzina”

Tamara Zaworska, „Moja Rodzina”

Amelia Majewska, „Wspólne odkrywanie świata”

Emilia Żmuda, „Od miłości wszystko się zaczyna”

Jan Stencel, „Serce pełne miłości – moja rodzina”

Oliwier Dobrzyński, „Rodzina to nasz wspólny świat”

Oliwier Dobrzyński, „Rodzina to nasz wspólny świat”

Hubert Kręciewski, „Miłość podstawą szczęśliwej rodziny”

Szymon Łopata, „Rodzina – mój cały świat”

Szymon Łopata, „Rodzina – mój cały świat”

Roksana Dziubek, „Moja rodzina i ja”

Roksana Dziubek, „Moja rodzina i ja”

Tomasz Szwakop, „Cały mój świat”

Tomasz Szwakop, „Cały mój świat”

Julia Głodzik, „Najlepsze chwile to te spędzone razem”

Julia Głodzik, „Najlepsze chwile to te spędzone razem”

Plakat konkursu do pobrania i wydrukowania – plik PDF

Regulamin konkursu

Ogólnopolski Konkurs Plastyczny dla Dzieci
„Na początku była miłość – moja rodzina” – Edycja VII (2025)
Regulamin

1) Organizator:

Organizatorem Ogólnopolskiego Konkursu Plastycznego dla Dzieci pt. „Na początku była miłość – moja rodzina” (zwanego dalej Konkursem) jest Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka (zwane dalej Organizatorem Konkursu) z siedzibą przy ul. Krowoderskiej 24/6 w Krakowie.

• Cele Konkursu:
  • zachęcenie rodziców i wychowawców do rozmów z dziećmi na temat wartości rodziny w ich życiu;
  • podkreślenie znaczenia rodziców i rodziny w kształtowaniu osobowości każdego człowieka;
  • rozwijanie talentów plastycznych dzieci.
• Kategorie wiekowe uczestników Konkursu:
  • dzieci w wieku przedszkolnym (w tym „zerówka”);
  • dzieci z klas I–III szkół podstawowych.
• Warunki uczestnictwa w Konkursie:
  • wypełnienie właściwego formularza on-line na stronie internetowej Organizatora Konkursu: pro-life.pl/konkurs-dla-dzieci;
  • podpisanie i wydrukowanie formularza, otrzymanego na podanego w formularzu e‑maila;
  • przesłanie pocztą tradycyjną na adres Organizatora pracy plastycznej (wykonanej dowolną techniką) wraz z podpisanym formularzem. Z tyłu pracy należy nakleić część formularza, oznaczoną jako „naklejka” (prosimy o zabezpieczenie pracy na czas wysyłki);
  • maksymalny format pracy to A3, dla prac przestrzennych: 45×30×30 cm, technika pracy dowolna;
  • każdy Uczestnik konkursu może nadesłać maksymalnie dwie prace, z zastrzeżeniem, że może otrzymać tylko jedną nagrodę;
  • konkursowa praca plastyczna musi być pracą własną uczestnika Konkursu;
  • praca plastyczna nie może być wykonana zbiorowo, tj. przez więcej niż jedną osobę (w tym przy pomocy innych osób).
• Każda praca (także wtedy, kiedy jedno dziecko wykonało ich dwie) powinna zostać zgłoszona z wykorzystaniem formularza on-line. Do każdej pracy należy wydrukować i przesłać osobny formularz.
• Termin zgłaszania prac:

Prace prosimy przesłać pocztą do 30 kwietnia 2025 r. (decyduje data wpłynięcia pracy) pod adres:

Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka
ul. Krowoderska 24/6, 31–142 Kraków
z dopiskiem na kopercie: „Konkurs dla dzieci”.

Prace można też dostarczyć osobiście do biura Organizatora (ul. Krowoderska 24/6 w Krakowie) w godzinach 8.00–16.00, do 30 kwietnia 2025 r.

7) Ocena prac:

Prace, będące twórczą interpretacją tytułu Konkursu, oceni komisja powołana przez Organizatora. Przedmiotem oceny będzie ujęcie tematu, wybór techniki, staranność wykonania i samodzielność.

8) Ogłoszenie wyników Konkursu:

Nazwiska Laureatów zostaną podane na stronie internetowej Organizatora www.pro-life.pl  5 czerwca 2025 r.

9) Nagrody:

• Komisja Konkursowa wyłoni Laureatów I, II i III miejsca w każdej kategorii wiekowej, może także przyznać wyróżnienia. Laureaci otrzymają dyplomy i nagrody rzeczowe (m.in. książki i artykuły plastyczne);
• wszystkie dzieci otrzymają dyplomy i skromne upominki;
• dyplomy i nagrody zostaną wysłane pocztą do 30 czerwca 2025 r. (tylko na terytorium Polski).

10) Organizator nie zwraca prac konkursowych.

• Organizator zastrzega sobie prawo publikowania i reprodukowania prac konkursowych w ramach jego statutowej działalności edukacyjnej, drukiem, na nośnikach cyfrowych oraz w internecie (bez honorarium autorskiego).
• Imię i nazwisko Uczestnika Konkursu może zostać podane publicznie w celu przedstawienia listy laureatów Konkursu lub prezentacji prac konkursowych.
• Rodzic (opiekun prawny) Uczestnika Konkursu lub opiekun pracy zbiorowej wyraża zgodę na przetwarzanie danych osobowych swoich i Uczestnika Konkursu. Pełna klauzula informacyjna o przetwarzaniu danych osobowych przez Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka jest dostępna na stronie internetowej pro-life.pl w zakładce „O nas”.
• Stowarzyszenie zastrzega sobie prawo do jednostronnego dokonywania zmian w Regulaminie w każdym czasie. O zmianach informujemy na stronie: pro-life.pl/konkurs-dla-dzieci

Kraków, 14 lutego 2025 r.

Arkusz zgłoszeniowy na

VII Ogólnopolski Konkurs Plastyczny dla Dzieci

„Na początku była miłość – moja rodzina”

Tytuł pracy

Dane Uczestnika Konkursu (Autora Pracy):

Imię

Nazwisko

Ulica

Numer

Kod pocztowy

Miejscowość

Kategoria wiekowa

przedszkole klasa 1-3 szkoły podstawowej

Rok urodzenia

2021 2020 2019 2018 2017 2016 2015

Dane Rodzica lub Opiekuna Prawnego:

Imię rodzica / opiekuna

Nazwisko rodzica / opiekuna

E‑mail rodzica / opiekuna

Telefon rodzica / opiekuna

Dane Szkoły lub Przedszkola w przypadku zgłaszania pracy przez Szkołę lub Przedszkole:

Nazwa Szkoły lub Przedszkola

Ulica

Numer

Kod pocztowy

Miejscowość

Dane Nauczyciela lub Wychowawcy:

Imię nauczyciela / wychowawcy

Nazwisko nauczyciela / wychowawcy

Telefon nauczyciela / wychowawcy

E‑mail nauczyciela / wychowawcy

Opcjonalne uwagi na temat autora i pracy, mogące mieć wpływ na jej interpretację i ocenę Uwagi:

RODO

Zapoznałem (-am) się z klauzulą o przetwarzaniu danych osobowych (RODO) i akceptuję jej treść.

Regulamin

Zapoznałem (-am) się z regulaminem konkursu i akceptuję jego treść.

Po wysłaniu formularza, bardzo prosimy o sprawdzenie, czy e‑mail z odpowiedzią nie trafił do katalogu ze spamem.

Przesłany arkusz zgłoszeniowy należy wydrukować, podpisać i wysłać tradycyjną pocztą na adres Stowarzyszenia. Uwaga! Prosimy nie naklejać arkusza na pracę. Do tego przeznaczona jest naklejka znajdująca się na dole strony.

Wyślij zgłoszenie na konkurs

Laureaci poprzednich edycji konkursu:

III miejsce w kategorii dzieci w wieku przedszkolnym

Aleksandra Potocka: Z rodzina można góry przenosić

II miejsce w kategorii dzieci w wieku przedszkolnym

Antoni Jaskulski: Oczekiwanie

I miejsce w kategorii dzieci w wieku przedszkolnym

Michalina Łopata: Moja rodzina jest moim skarbem

Wyróżnienie w kategorii dzieci w wieku przedszkolnym

Aleksandra Bartz: Moja rodzin

Wyróżnienie w kategorii dzieci w wieku przedszkolnym

Gabriela Potocka: My i Nadusia

Wyróżnienie w kategorii dzieci w wieku przedszkolnym

Laura Skoczeń: Moja rodzina

Wyróżnienie w kategorii dzieci w wieku przedszkolnym

Kornelia Fudali: Wakacje z rodziną

Wyróżnienie w kategorii dzieci w wieku przedszkolnym

Jowita Wachowska: Drzewko życia

Wyróżnienie w kategorii dzieci w wieku przedszkolnym

Hanna Żywno: Moja rodzina na spacerku

Wyróżnienie w kategorii dzieci w wieku przedszkolnym

Hanna Pawlus: Rodzinka

Wyróżnienie w kategorii dzieci w wieku przedszkolnym

Hanna Bednarz: Kropla w morzu miłości

Wyróżnienie w kategorii dzieci w wieku przedszkolnym

Gabriela Śliga: Rodzinne wspomnienia malowane dziecięcą wyobraźnią

Wyróżnienie w kategorii dzieci w wieku przedszkolnym

Maksymilian Łopata: Moja rodzina – moja miłość zaczyna się w domu

Wyróżnienie w kategorii dzieci w wieku przedszkolnym

Marcelina Tokarska: Moja rodzina na spacerze

Wyróżnienie w kategorii dzieci w wieku przedszkolnym

Pola i Marcel Suwała: Moja rodzina

Wyróżnienie w kategorii dzieci w wieku przedszkolnym

„Sówki”: Opowieści przeplatane miłością

Wyróżnienie w kategorii dzieci w wieku przedszkolnym

Zofia Rzeźnik: Najważniejsza jest miłość

Wyróżnienie w kategorii dzieci w wieku przedszkolnym

Zofia Sieg: Kochajmy się

Wyróżnienie w kategorii dzieci w wieku przedszkolnym

Zuzanna Deszczyńska: Zawsze razem

Partnerzy:

Artykuł VII Ogólnopolski Konkurs Plastyczny dla Dzieci „Na początku była miłość – moja rodzina” pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

My, przedstawiciele polskich ruchów obrony życia człowieka i praw rodziny, zebrani przed Cudownym Obrazem Matki Bożej Częstochowskiej, przypominamy, że każdy obywatel – katolik jest osobiście odpowiedzialny za kształt prawa, w tym prawa dotyczącego obrony życia nienarodzonych dzieci, stanowionego w naszej ojczyźnie.

Każdy katolik jest zobowiązany do czynnego udziału w życiu politycznym, a szczególnie w wyborach

Korzystanie z prawa wyborczego wynika wprost z Katechizmu Kościoła Katolickiego (2240), który wywodzi ten obowiązek ze współodpowiedzialności za dobro wspólne. Także Konstytucja duszpasterska o Kościele w świecie współczesnym Gaudium et spes wzywa wiernych do aktywnego uczestnictwa w życiu publicznym, kierując się sumieniem i wartościami chrześcijańskimi (31). Święty Jan Paweł II wzywał w encyklice Evangelium vitae do odpowiedzialnego udziału w życiu politycznym, kierując się sumieniem i wartościami chrześcijańskimi, zwłaszcza jeżeli chodzi o obronę życia i godności człowieka (73). Święty Jan Paweł II 19 czerwca 1983 roku tutaj, na Jasnej Górze nauczał, że właśnie stosunek do daru życia „jest wykładnikiem i podstawowym sprawdzianem autentycznego stosunku człowieka do Boga i do człowieka, czyli wykładnikiem i sprawdzianem autentycznej religijności i moralności”. Te słowa wielokrotnie były przez nas cytowane, jako niezawodna wskazówka przy dokonywaniu wyborów politycznych i głosowaniu na poszczególnych polityków.

Udział w wyborach jest moralnym obowiązkiem

Wszyscy obywatele mają moralny obowiązek uczestniczenia w życiu publicznym, w tym szczególnie w wyborach parlamentarnych i prezydenckich. Szczególnie katolicy mają obowiązek wykorzystać swój głos, aby poprzeć kandydatów i partie, którzy gwarantują respektowanie wartości zgodnych z nauczaniem Kościoła, między innymi w takich dziedzinach jak ochrona życia od poczęcia do naturalnej śmierci, troska o rodzinę, sprawiedliwość czy pomoc najuboższym.

Musimy dokonać mądrego, odpowiedzialnego wyboru przyszłego Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej

W związku ze zbliżającymi się wyborami z niepokojem śledzimy deklaracje przedwyborcze, padające ze strony kandydatów dwóch największych ugrupowań politycznych. Kandydat Koalicji Obywatelskiej, Rafał Trzaskowski, otwarcie deklaruje, że będzie wpływał na rządzących polityków, aby zwiększyć dostępność zabijania nienarodzonych dzieci, w tym aborcję „na żądanie”. Podczas rozmowy na antenie TVP Info obecny prezydent Warszawy zapowiedział: „Ja nie odpuszczę kwestii dotyczącej liberalizacji prawa aborcyjnego, bo będę wywierał jeszcze większą presję na koalicję rządzącą, żeby wywiązała się ze swoich obietnic”.

Czy katolicy mogą głosować na polityków, którzy dopuszczają prawną dostępność aborcji?

Kościół ma tutaj jasne stanowisko – Katechizm Kościoła Katolickiego (2271) stwierdza, że „od chwili poczęcia życie ludzkie powinno być szanowane i chronione w sposób absolutny”. Święty Jan Paweł II w przytaczanej już encyklice Evangelium vitae podkreślał, że katolicy mają moralny obowiązek sprzeciwiać się prawom i praktykom, które naruszają świętość życia, w tym aborcji. W Nocie doktrynalnej o niektórych aspektach działalności i postępowania katolików w życiu politycznym Kongregacja Nauki Wiary precyzuje, że wierzący muszą zdawać sobie sprawę z tego, że ustawy muszą chronić podstawowe prawo do życia od chwili poczęcia aż po jego naturalny kres.

Pamiętajmy, że w sejmowej „Komisji Nadzwyczajnej do rozpatrzenia projektów ustaw dotyczących prawa do przerywania ciąży” oczekują na dalsze procedowanie cztery projekty ustaw liberalizujących dostęp do aborcji. Ich dalsze koleje zależeć będą teraz przede wszystkim od tego, jakiego prezydenta wybiorą Polacy. Pamiętajmy, że katolik głosujący na kandydata opowiadającego się za prawną dopuszczalnością aborcji, zaciąga poważną winę moralną.

Apel do Władz Rzeczypospolitej Polskiej o przestrzeganie konstytucyjnego prawa do życia

Zwracamy się do Władz Rzeczypospolitej Polskiej z należnym szacunkiem, lecz również z pełną stanowczością. Naszym celem jest przypomnienie o fundamentalnych zasadach praworządności, których przestrzeganie stanowi obowiązek każdej władzy w demokratycznym państwie.

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej w art. 38 jednoznacznie stanowi, że Rzeczpospolita Polska zapewnia każdemu człowiekowi prawną ochronę życia. Przepis ten nie pozostawia wątpliwości – życie każdej istoty ludzkiej, od chwili poczęcia, podlega ochronie najwyższego aktu prawnego. Jego przestrzeganie nie jest kwestią wyboru, lecz bezwzględnym obowiązkiem wynikającym z przysięgi na wierność Konstytucji.

Wzywamy zatem do ścisłego respektowania art. 38 Konstytucji we wszystkich procesach legislacyjnych, orzeczeniach sądowych oraz działaniach administracji publicznej. Prawo do życia nie może podlegać reinterpretacjom wynikającym z przesłanek politycznych, światopoglądowych czy ekonomicznych.

Życie jest pierwszym i najcenniejszym prawem człowieka. Jego ochrona stanowi nie tylko prawny obowiązek władz, ale także moralne zobowiązanie wobec przyszłych pokoleń. Wierzymy, że jako przedstawiciele Narodu podejmiecie działania umacniające pozycję Polski jako kraju, który stoi na straży fundamentalnych wartości.

W imieniu pielgrzymów

Wojciech Zięba, Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka,
Paweł Wosicki, Fundacja „Głos dla Życia”,
Adam Kisiel, Krucjata Modlitwy w Obronie Poczętych Dzieci,
Lech Łuczyński, Koalicja dla Życia i Rodziny

Kontakt:

Wojciech Zięba, prezes Polskiego Stowarzyszenia Obrońców Życia Człowieka,
ul. Krowoderska 24/6, 31–142 Kraków, tel. 12 421 08 43,

e‑ mail: biuro@pro-life.pl, www.pro-life.pl

Artykuł Przesłanie 45. Pielgrzymki Obrońców Życia Człowieka, Jasna Góra 22 marca 2025 r. pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.