Tylko życie ma przyszłość!
dr inż. Antoni Zięba

Webinary – EduLife

Rodzina
Rodzina. Fot.: 123rf.com
Webinar – Narodziny. Potrzeby kobiet a polityka

Lu­ty 2026 r. (Uwa­ga! Zmia­na ter­mi­nu na śro­dę 25.02, godz. 19.00) Na­ro­dzi­ny. Po­trze­by ko­biet a polityka

Gdy ko­lej­ne po­ro­dów­ki za­my­ka się na klucz, a ko­bie­ty w cią­ży bo­ją się, gdzie uro­dzą swo­je dzie­ci, chce­my spoj­rzeć na te­mat rze­tel­nie i kom­plek­so­wo. Bo, po pierw­sze, już te­raz w nie­jed­nym szpi­ta­lu tzw. stan­dar­dy opie­ki oko­ło­po­ro­do­wej – pięk­ne i szla­chet­ne – ży­ją swo­im ży­ciem, czy­li po­zo­sta­ją je­dy­nie na pa­pie­rze. Po dru­gie, kry­ty­ka po­ro­dów na SOR-ach czę­sto nie do­ty­ka sed­na spra­wy i po­wta­rza­ne ar­gu­men­ty ła­two obalić.

A czy ktoś za­py­tał po­łoż­ne o zda­nie? Dla­cze­go cią­gle pod­wa­ża się ich kom­pe­ten­cje? Po­ro­dów­kę za­mknąć ła­two, ale ile by kosz­to­wa­ło po­now­ne jej otwar­cie w przy­szło­ści? Z ja­kie­go po­wo­du wie­le ko­biet nie chce ro­dzić w szpi­ta­lach o wy­so­kim stop­niu re­fe­ren­cyj­no­ści, a za­miast nich wo­li ma­łe po­wia­to­we? I tak dalej…

Na­szym go­ściem bę­dzie mgr Syl­wia Bień­kow­ska, po­łoż­na z wie­lo­let­nim do­świad­cze­niem. Ukoń­czy­ła po­łoż­nic­two na Uni­wer­sy­te­cie Me­dycz­nym im. Ka­ro­la Mar­cin­kow­skie­go w Po­zna­niu, spe­cja­li­za­cja: pie­lę­gniar­stwo no­wo­rod­ko­we. Pro­wa­dzi fi­zjo­lo­gicz­ne cią­że i to­wa­rzy­szy pa­cjent­kom pod­czas po­ro­du.  Jest tak­że kon­sul­tan­tem i do­rad­cą lak­ta­cyj­nym. W swo­ich pu­bli­ka­cjach pro­mu­je trak­to­wa­nie no­wo­rod­ka ja­ko peł­no­praw­ne­go oby­wa­te­la, w peł­ni kom­pe­tent­ne­go do ko­mu­ni­ko­wa­nia się z oto­cze­niem. Umoż­li­wia jej to pra­ca Ska­lą Bra­zel­to­na NBAS. Po­nad­to sta­le ak­tu­ali­zu­je swo­ją wie­dzę me­dycz­ną i pod­no­si kwa­li­fi­ka­cje, co po­zwa­la jej rze­czo­wo oce­nić tzw. stan­dar­dy opie­ki oko­ło­po­ro­do­wej oraz pro­po­no­wa­ne zmiany.

Spo­tka­nie po­pro­wa­dzi Mag­da­le­na Gu­ziak-No­wak, dy­rek­tor ds. edu­ka­cji Pol­skie­go Sto­wa­rzy­sze­nia Obroń­ców Ży­cia Człowieka.

Je­że­li chcesz za­dać py­ta­nie przed we­bi­na­rem, wy­peł­nij po­niż­szy formularz:

Aby uzy­skać za­świad­cze­nie o udzia­le w  we­bi­na­rze, wy­peł­nij po­niż­szy formularz:

We­bi­na­ry archiwalne:

Sty­czeń 2025 r. (śro­da 21.01, godz. 19.00) Dru­ga Fin­lan­dia, dru­gi Sin­ga­pur? Do­kąd zmie­rza pol­ska szkoła

18 grud­nia 2025 r. pre­zy­dent Ka­rol Na­wroc­ki za­we­to­wał no­we­li­za­cję pra­wa oświa­to­we­go, któ­ra mia­ła umoż­li­wić eta­po­we wdra­ża­nie re­for­my pro­gra­mo­wej „Re­for­ma 26. Kom­pas Ju­tra”. Mi­ni­ster Bar­ba­ra No­wac­ka za­po­wie­dzia­ła jed­nak, że we­to nie za­trzy­ma zmian w szko­łach, a re­for­ma i tak zo­sta­nie wpro­wa­dzo­na, bo wdro­że­nie pro­jek­tu w szko­łach jest ko­niecz­ne. Pod­czas bez­płat­ne­go we­bi­na­ru przy­bli­ży­my za­rów­no do­bre wzo­ry wpro­wa­dza­nia zmian w edu­ka­cji, jak i te dro­gi, któ­re są błęd­ne i nie­po­trzeb­ne. Po­ka­że­my, co ro­dzi­com, uczniom, na­uczy­cie­lom i spo­łe­czeń­stwu re­al­nie mo­że dać „Reforma26. Kom­pas Ju­tra”, a cze­go z pew­no­ścią nie da:

  • Czy jest moż­li­we wpro­wa­dze­nie „Re­for­my 26. Kom­pas Ju­tra” po­mi­mo pre­zy­denc­kie­go weta?
  • Czy na­uczy­cie­le dzię­ki tej re­for­mie sta­ną się bar­dziej au­to­no­micz­ni, jak za­pew­nia MEN?
  • Ja­ki jest sens re­for­mo­wa­nia edukacji?
  • Co po­win­no być fun­da­men­tem zmian w edukacji?
  • Czy są do­bre wzor­ce sys­te­mo­wych zmian w edukacji?
  • Cze­go po­trze­bu­je pol­ska szko­ła dziś?

Na te, i in­ne py­ta­nia, od­po­wie dr Sta­ni­sław Ko­wal – pe­da­gog, ad­iunkt w Stu­dium Pe­da­go­gicz­nym UJ, dy­rek­tor ds. edu­ka­cji Fun­da­cji Ster­nik-Kra­ków, współ­za­ło­ży­ciel pla­có­wek edu­ka­cji sper­so­na­li­zo­wa­nej, eks­pert Mi­ni­ster­stwa Na­uki i Szkol­nic­twa Wyż­sze­go i Mi­ni­ster­stwa Edu­ka­cji Na­ro­do­wej ds. zmia­ny stan­dar­dów kształ­ce­nia przy­go­to­wu­ją­ce­go do wy­ko­ny­wa­nia za­wo­du na­uczy­cie­la (2015).

Spo­tka­nie on­li­ne bę­dzie się skła­dać z dwóch czę­ści. Pierw­szą bę­dzie roz­mo­wa na ży­wo do­ty­czą­ca zmian pla­no­wa­nych w pol­skiej edu­ka­cji. W dru­giej czę­ści od­po­wie­my na py­ta­nia, któ­re moż­na bę­dzie za­da­wać na cza­cie w trak­cie we­bi­na­ru. Ist­nie­je moż­li­wość otrzy­ma­nia za­świad­cze­nia uczest­nic­twa w spotkaniu.

Gru­dzień 2025 r. (śro­da 10.12, godz. 19.00) Kie­ru­nek mał­żeń­stwo. Jak stwo­rzyć szczę­śli­wy i trwa­ły związek?

„Spo­tka­li się, za­ko­cha­li i ży­li dłu­go i szczę­śli­wie…” – to mo­tyw, któ­ry zna­my z wie­lu ba­jek. Aby jed­nak na­sze ży­cie choć tro­chę przy­bli­ży­ło się do tej wi­zji, war­to wie­dzieć, że zdro­wy i trwa­ły zwią­zek bu­du­je się eta­pa­mi, ma­ją­cy­mi okre­ślo­ny czas trwa­nia, z któ­rych każ­dy ma swo­je ce­le i funkcje.

Czy znasz ból sa­mot­no­ści? Czy do­świad­czy­łeś smut­ku i lę­ku, że coś jest z to­bą nie tak, sko­ro cią­gle je­steś sam? Czy chciał­byś stwo­rzyć szczę­śli­wy zwią­zek z uko­cha­ną oso­bą, ale cią­gle coś nie wy­cho­dzi i już nie wiesz, co mo­żesz zro­bić? Wszyst­kich, któ­rzy choć na jed­no z tych py­tań od­po­wie­dzie­li twier­dzą­co, za­pra­sza­my na bez­płat­ny we­bi­nar pt. „Kie­ru­nek mał­żeń­stwo. Jak stwo­rzyć szczę­śli­wy i trwa­ły zwią­zek?”, któ­ry od­bę­dzie się 10 grud­nia 2025 r. o godz. 19.00.

Go­ściem we­bi­na­ru ad­re­so­wa­ne­go do ko­biet i męż­czyzn bę­dzie Zu­zan­na Gór­ska-Ka­na­bus, dok­tor psy­cho­lo­gii i co­ach re­la­cji, któ­ra od 20 lat uczy bu­do­wać zdro­we, trwa­łe i przede wszyst­kim szczę­śli­we re­la­cje oraz pro­wa­dzi pro­gra­my men­to­rin­go­we, w trak­cie któ­rych po­ma­ga ko­bie­tom speł­nić ma­rze­nia o mi­ło­ści i mał­żeń­stwie. Pro­ble­my zwią­za­ne ze zna­le­zie­niem „te­go je­dy­ne­go” nie są jej ob­ce. Sa­ma na ślub­nym ko­bier­cu sta­nę­ła, ma­jąc 36 lat.

Spo­tka­nie on­li­ne, któ­re po­pro­wa­dzi Ma­ria Ko­wal, re­dak­tor na­czel­ny Mie­sięcz­ni­ka Ro­dzi­ców, Na­uczy­cie­li i Wy­cho­waw­ców Ka­to­lic­kich „Wy­cho­waw­ca”, bę­dzie się skła­dać z dwóch czę­ści. Pierw­szą bę­dzie roz­mo­wa na ży­wo do­ty­czą­ca te­go, w ja­ki spo­sób zbu­do­wać szczę­śli­wy i trwa­ły zwią­zek. W jej trak­cie uczest­ni­cy spo­tka­nia do­wie­dzą się, jak po­ru­szać się w re­la­cjach dam­sko-mę­skich, aby wejść w szczę­śli­wą i trwa­łą re­la­cję, jak pra­co­wać nad so­bą, aby do­świad­czyć zmia­ny w ży­ciu oso­bi­stym, jak po­zna­wać no­we oso­by o po­dob­nych war­to­ściach oraz czy moż­na zna­leźć mi­łość w In­ter­ne­cie. W dru­giej czę­ści gość od­po­wie na py­ta­nia, któ­re moż­na bę­dzie za­da­wać na cza­cie w trak­cie webinaru.

Li­sto­pad 2025 r. (śro­da 12.11, godz. 19.00) Re­for­ma szko­ły – ciąg dal­szy. Wy­słu­chaj – prze­myśl – zareaguj!

Pod­czas bez­płat­ne­go we­bi­na­ru po­zna­ją Pań­stwo zmia­ny w pod­sta­wach pro­gra­mo­wych przed­mio­tów przy­rod­ni­czych ja­kie przy­go­to­wu­je MEN oraz czym jest „Reforma26. Kom­pas Ju­tra” i ja­kie kon­se­kwen­cje mo­że ona przynieść.

Li­kwi­da­cja prac do­mo­wych, ogra­ni­cza­nie lek­cji re­li­gii, za­mia­na przed­mio­tu „wy­cho­wa­nie do ży­cia” w ro­dzi­nie na (jesz­cze) nie­obo­wiąz­ko­wą „edu­ka­cję zdro­wot­ną”, ob­ni­ża­nie wy­ma­gań – to tyl­ko nie­któ­re z po­stu­la­tów, któ­re już zo­sta­ły wpro­wa­dzo­ne w ży­cie przez mi­ni­ster Bar­ba­rę No­wac­ką. Wie­lu uczniów, ro­dzi­ców i na­uczy­cie­li z nie­po­ko­jem ob­ser­wu­je te gwał­tow­ne i wpro­wa­dza­ne bez po­trzeb­nych ba­dań, a je­dy­nie z po­bu­dek ide­olo­gicz­nych, zmia­ny. Co­dzien­nie mo­że­my usły­szeć o ko­lej­nych po­my­słach MEN, któ­re nie uspo­ka­ja­ją sy­tu­acji, ale po­wo­du­ją jesz­cze więk­szy za­męt i „zmę­cze­nie te­ma­tem” oby­wa­te­li nie zwią­za­nych z oświa­tą. Nie­ste­ty więk­szość Po­la­ków nie wie, że ko­lej­ne nie­bez­piecz­ne „no­wo­ści” już są przy­go­to­wa­ne, aby w naj­bliż­szych la­tach od­mie­nić – nie­ste­ty w spo­sób wa­dli­wy – edu­ka­cję w na­szym kraju.

  • Czy szko­ła bę­dzie na­dal uczyć i wy­cho­wy­wać, czy tyl­ko za­pew­niać opie­kę nad dziećmi?
  • Czy już wkrót­ce o doj­rze­wa­niu czło­wie­ka dziec­ko w szko­le usły­szy tyl­ko na edu­ka­cji zdrowotnej?
  • Czy tre­ści zwią­za­ne z roz­wo­jem pre­na­tal­nym czło­wie­ka są czymś zbędnym?
  • Czy po­now­ne wpro­wa­dza­nie przed­mio­tu „przy­ro­da” za­stę­pu­ją­ce­go w kla­sach IV – VI na­uki przy­rod­ni­cze (bio­lo­gię, geo­gra­fię, che­mię) to do­bra dro­ga w pol­skiej szkole?
  • Czy dzie­ci 3–4 let­nie bę­dą mu­sia­ły cho­dzić do przedszkola?

Na te, i in­ne py­ta­nia, od­po­wie­dzą Ma­ria Ko­wal - re­dak­tor na­czel­ny mie­sięcz­ni­ka „Wy­cho­waw­ca”, bio­log, na­uczy­ciel, współ­za­ło­ży­ciel pla­có­wek pro­wa­dzą­cych edu­ka­cję sper­so­na­li­zo­wa­ną oraz Mag­da­le­na Gu­ziak-No­wak – dy­rek­tor ds. edu­ka­cji Pol­skie­go Sto­wa­rzy­sze­nia Obroń­ców Ży­cia Czło­wie­ka, dzien­ni­karz, pro-li­fer­ka, edu­ka­tor­ka domowa.

Spo­tka­nie on­li­ne bę­dzie się skła­dać z dwóch czę­ści. Pierw­szą bę­dzie roz­mo­wa na ży­wo do­ty­czą­ca zmian pla­no­wa­nych w pol­skiej edu­ka­cji. W dru­giej czę­ści od­po­wie­my na py­ta­nia, któ­re moż­na bę­dzie za­da­wać na cza­cie w trak­cie webinaru.

Ist­nie­je moż­li­wość otrzy­ma­nia za­świad­cze­nia uczest­nic­twa w spotkaniu.

Paź­dzier­nik 2025 r. (śro­da 08.10, godz. 19.00) Mo­żesz ura­to­wać czy­jeś ży­cie! Jak po­ma­gać oso­bom w kry­zy­sie samobójczym

Co ro­ku, 10 wrze­śnia, ob­cho­dzo­ny jest Świa­to­wy Dzień Za­po­bie­ga­nia Sa­mo­bój­stwom. Wrze­sień jest Mie­sią­cem Świa­do­mo­ści i Za­po­bie­ga­nia Sa­mo­bój­stwom, zaś paź­dzier­nik to Mie­siąc Zdro­wia Psy­chicz­ne­go. W Pol­sce każ­de­go dnia ży­cie od­bie­ra so­bie 13 osób, z cze­go 11 to męż­czyź­ni. 2,5 ra­zy wię­cej osób gi­nie w na­szym kra­ju w wy­ni­ku sa­mo­bójstw niż w wy­pad­kach dro­go­wych. Na tle tych alar­mu­ją­cych da­nych trud­no przejść obo­jęt­nie, dla­te­go naj­bliż­szy we­bi­nar Pol­skie­go Sto­wa­rzy­sze­nia Obroń­ców Ży­cia Czło­wie­ka bę­dzie po­świę­co­ny te­ma­to­wi po­mo­cy oso­bom w kry­zy­sie suicydalnym.

Pod­czas we­bi­na­ru po­ru­szo­ne bę­dą na­stę­pu­ją­ce te­ma­ty: Skąd się bio­rą kry­zy­sy psy­chicz­ne i jak zmie­nia­ją po­strze­ga­nie rze­czy­wi­sto­ści? Jak za­uwa­żyć u bli­skich (ale tak­że u uczniów, współ­pra­cow­ni­ków) pierw­sze ozna­ki kry­zy­su? Jak roz­ma­wiać o my­ślach sa­mo­bój­czych? Jak po­móc czło­wie­ko­wi, któ­ry wła­śnie za­mie­rza ode­brać so­bie ży­cie? Ja­kie są „sło­wa za­ka­za­ne”, któ­rych ni­gdy nie po­win­ni­śmy użyć wo­bec po­ten­cjal­ne­go sa­mo­bój­cy? Jak wspie­rać oso­by, któ­rych bli­scy ode­bra­li so­bie życie?

Na te i in­ne py­ta­nia od­po­wie ks. To­masz Trza­ska, su­icy­do­log, eks­pert Biu­ra ds. Za­po­bie­ga­nia Za­cho­wa­niom Sa­mo­bój­czym w In­sty­tu­cie Psy­chia­trii i Neu­ro­lo­gii w War­sza­wie. Ksiądz To­masz pro­wa­dzi kon­sul­ta­cje dla osób w kry­zy­sie, w tym dla osób w ża­ło­bie po śmier­ci sa­mo­bój­czej. Edu­ku­je księ­ży, oso­by za­kon­ne, dzien­ni­ka­rzy i służ­by mun­du­ro­we w za­kre­sie roz­po­zna­wa­nia kry­zy­su i udzie­la­nia pierw­szej po­mo­cy emo­cjo­nal­nej. Jest współ­au­to­rem książ­ki pt. „Znik­nąć bez sło­wa” do­ty­czą­cej po­mo­cy oso­bom w kry­zy­sie su­icy­dal­nym, któ­ra mia­ła pre­mie­rę we wrze­śniu te­go roku.

Książ­kę moż­na za­ku­pić: www.stacja7.pl/zniknac-bez-slowa-ksiazka

Spo­tka­nie on­li­ne bę­dzie się skła­dać z dwóch czę­ści. Pierw­szą bę­dzie roz­mo­wa na ży­wo z ks. To­ma­szem Trza­ską. W dru­giej czę­ści gość od­po­wie na py­ta­nia uczest­ni­ków, któ­re moż­na bę­dzie za­da­wać na cza­cie w trak­cie webinaru.

Wrze­sień 2025 r. (śro­da 10.09, godz. 19.00) Edu­ka­cja zdro­wot­na – tak czy nie?

Wy­bił dzwo­nek, w pla­nach lek­cji ucznio­wie ma­ją no­wy przed­miot: edu­ka­cję zdro­wot­ną. Pod­czas gdy Mi­ni­ster­stwo Edu­ka­cji Na­ro­do­wej za­chę­ca do uczęsz­cza­nia na EZ, co ma być „in­we­sty­cją w zdro­wie i bez­pie­czeń­stwo mło­dych lu­dzi”, śro­do­wi­ska pro­ro­dzin­ne pa­trzą na tę zmia­nę z du­żym nie­po­ko­jem. Czy uza­sad­nio­nym? Na to py­ta­nie od­po­wie­my na 45-mi­nu­to­wym we­bi­na­rze. O czym usły­szy­cie? Krót­ko o pod­sta­wach praw­nych no­we­go przed­mio­tu, pod­sta­wie pro­gra­mo­wej i ścież­ce pra­cy nad pod­ręcz­ni­kiem – czy­li kto de­cy­du­je o tym, ja­kie książ­ki znaj­dą się w ple­ca­kach pol­skich uczniów? Du­żo skon­den­so­wa­nej wie­dzy (30 min) i od­po­wie­dzi na py­ta­nia uczest­ni­ków (15 min).

Je­śli szcze­gól­nie za­le­ży Ci na po­ru­sze­niu ja­kie­goś wąt­ku, za­daj py­ta­nie jesz­cze przed we­bi­na­rem, ko­rzy­sta­jąc z po­niż­sze­go for­mu­la­rza. We­bi­nar po­pro­wa­dzi Mag­da­le­na Gu­ziak-No­wak, dy­rek­tor ds. edu­ka­cji, au­tor­ka ksią­żek i pod­ręcz­ni­ków szkol­nych, do­rad­ca ro­dzin­ny, pry­wat­nie żo­na i mama.

Czer­wiec 2025 r. (po­nie­dzia­łek 23.06, godz. 20.00) Zmę­cze­nie czy wy­pa­le­nie? W dro­dze do spo­koj­ne­go rodzicielstwa

Go­ściem Ma­rii Ko­wal bę­dzie Mag­da­le­na Sa­bik – psy­cho­log, pe­da­gog, te­ra­peu­ta Te­ra­pii Skon­cen­tro­wa­nej na Roz­wią­za­niach. Ba­da­cze ro­dzi­ny od kil­ku lat iden­ty­fi­ku­ją tzw. wy­pa­le­nie ro­dzi­ciel­skie. Psy­cho­lo­go­wie, któ­rzy zaj­mu­ją się tą te­ma­ty­ką, pod­kre­śla­ją, że cha­rak­te­ry­stycz­ny dla syn­dro­mu wy­pa­le­nia jest je­go prze­wle­kły cha­rak­ter, po­nie­waż ro­dzi­ciel­stwo jest ro­lą, któ­rą re­ali­zu­je się nie­mal 24 go­dzi­ny na do­bę, 365 dni w ro­ku. Je­że­li po­ziom stre­su ro­dzi­ciel­skie­go jest wy­so­ki oraz dłu­go­trwa­ły, to w pew­nym mo­men­cie u ro­dzi­ców moż­na za­ob­ser­wo­wać ob­ja­wy wypalenia.

  • Czym jest wy­pa­le­nie ro­dzi­ciel­skie i jak je od­róż­nić od zmęczenia?
  • Jak so­bie ra­dzić z ro­dzi­ciel­skim stresem?
  • Gdzie szu­kać wspar­cia, gdy czu­je­my, że słabniemy?
  • Jak od­zy­skać ra­dość z by­cia rodzicem?
Na te, oraz in­ne py­ta­nie od­po­wie­my pod­czas na­sze­go naj­bliż­sze­go we­bi­na­ru. Na­szym go­ściem bę­dzie Mag­da­le­na Sa­bik – psy­cho­log, pe­da­gog, te­ra­peu­ta Te­ra­pii Skon­cen­tro­wa­nej na Roz­wią­za­niach. Pa­ni Mag­da­le­na pra­cu­je z ro­dzi­ca­mi i dzieć­mi po­wy­żej 10 ro­ku ży­cia, pro­wa­dzi szko­le­nia dla róż­nych grup. Wie­rzy, że każ­dy ro­dzic mo­że po­sze­rzyć swo­je umie­jęt­no­ści i cie­szyć się ze swo­je­go ro­dzi­ciel­stwa. Wspie­ra w roz­wo­ju tak­że dzie­ci z au­ty­zmem, jest au­tor­ką książ­ki „Za­ba­wy dla dzie­ci z au­ty­zmem”. Roz­wi­ja au­tor­ski pro­jekt Aka­de­mia Re­la­cji na Fa­ce­bo­oku i YouTu­be. Pry­wat­nie żo­na i ma­ma czwor­ga dzieci.

Maj 2025 r. (śro­da 28.05, godz. 19.00) Je­stem bli­sko. Roz­mo­wy o odchodzeniu

Z księ­dzem Ada­mem Trza­ską, ka­pe­la­nem w Ho­spi­cjum św. Ła­za­rza w Kra­ko­wie o to­wa­rzy­sze­niu w umie­ra­niu roz­ma­wiać bę­dzie Ma­ria Ko­wal. Mo­ris cer­ta, ho­ra in­cer­ta (Śmierć pew­na, go­dzi­na nie­pew­na) – w tej nie­gdyś bar­dzo zna­nej i po­pu­lar­nej ła­ciń­skiej sen­ten­cji za­wie­ra się lęk nie ty­le przed nie­uchron­nym kre­sem ziem­skiej wę­drów­ki, ile je­go nie­ocze­ki­wa­nym nadejściem.

Eli­sa­beth Kübler-Ross w książ­ce Roz­mo­wy o śmier­ci i umie­ra­niu pi­sze: „Umie­rać jest cięż­ko i za­wsze tak bę­dzie, na­wet je­śli na­uczy­li­śmy się ak­cep­to­wać śmierć ja­ko in­te­gral­ną część na­sze­go ży­cia, po­nie­waż umie­ra­nie ozna­cza po­rzu­ce­nie ży­cia na tej zie­mi. Jed­nak mo­że­my rów­nież na­uczyć się po­strze­gać śmierć z zu­peł­nie in­nej per­spek­ty­wy, wpro­wa­dzić ją po­now­nie do na­sze­go ży­cia nie ja­ko prze­ra­ża­ją­ce­go ob­ce­go, lecz ja­ko ocze­ki­wa­ne­go to­wa­rzy­sza, a wte­dy bę­dzie­my rów­nież mo­gli na­uczyć się, jak prze­żyć na­sze ży­cie z sensem”.

Kwie­cień 2025 r. (czwar­tek 24.04, godz. 19.00) Ko­mu­ni­ka­cja w relacjach

24 kwiet­nia 2025 r. na bez­płat­nym we­bi­na­rze pt. Ko­mu­ni­ka­cja w re­la­cjach po­roz­ma­wia­my o ko­mu­ni­ka­cji i spo­so­bach, aby uczy­nić ją sku­tecz­ną i ła­twiej­szą. Do­bra ko­mu­ni­ka­cja jest klu­czem do bu­do­wa­nia re­la­cji i moż­na się jej nauczyć.

Wza­jem­na roz­mo­wa po­mię­dzy mał­żon­ka­mi, ro­dzi­ca­mi i dzieć­mi czy dy­rek­to­rem i pra­cow­ni­kiem, czę­sto jest na ty­le trud­na, że koń­czy się pod­nie­sie­niem gło­su i awan­tu­rą lub cał­ko­wi­tym wy­co­fa­niem się, co z cza­sem mo­że pro­wa­dzić do sta­łych i po­waż­nych pro­ble­mów z ko­mu­ni­ka­cją. Nie­umie­jęt­ność wy­słu­cha­nia dru­giej stro­ny czy wła­ści­we­go wy­ra­że­nia swo­je­go zda­nia sta­no­wią prze­szko­dy we wza­jem­nym zro­zu­mie­niu i bu­do­wa­niem do­brych oraz bez­piecz­nych relacji.

Dla­cze­go ko­mu­ni­ka­cja mię­dzy dwie­ma oso­ba­mi by­wa tak trud­na? Mał­żon­ko­wie, czy też in­ni roz­mów­cy, wno­szą do roz­mo­wy dwa od­ręb­ne spo­so­by ko­mu­ni­ka­cji. Spo­tka­nie tych dwóch róż­nych sys­te­mów mo­że do­pro­wa­dzić do ko­mu­ni­ka­cyj­nej ka­ta­stro­fy. Jak wy­ra­żać swo­je zda­nie, aby zo­stać zro­zu­mia­nym? Jak so­bie ra­dzić z ba­rie­ra­mi ko­mu­ni­ka­cyj­ny­mi? W ja­ki spo­sób po­znać sie­bie, by do­brze ko­mu­ni­ko­wać się z innymi?

Na te i in­ne py­ta­nia od­po­wie­my w cza­sie bez­płat­ne­go we­bi­na­ru, któ­ry od­bę­dzie się 24 kwiet­nia o godz. 19.00. Go­ściem Ma­rii Ko­wal bę­dzie Mag­da­le­na Po­pra­wa – pe­da­gog, psy­cho­te­ra­peu­ta, do­rad­ca ro­dzin­ny, te­ra­peu­ta par i mał­żeństw oraz sek­su­olog. Pa­ni Mag­da­le­na pro­wa­dzi szko­le­nia z za­kre­su ko­mu­ni­ka­cji oraz psy­cho­lo­gii mał­żeń­stwa i ro­dzi­ny, zaj­mu­je się rów­nież te­ma­ty­ką ro­dzi­ciel­ską. Pra­ca te­ra­peu­tycz­na z ro­dzi­na­mi i mał­żon­ka­mi da­je jej wie­le sa­tys­fak­cji i uczy, ja­kim bo­gac­twem dla każ­de­go czło­wie­ka są bli­skie re­la­cje i związki.

Na we­bi­nar za­pra­sza­my za­rów­no pa­ry, któ­re chcia­ły­by le­piej ko­mu­ni­ko­wać się ze so­bą, jak i ro­dzi­ców, któ­rzy chcą zna­leźć wspól­ny ję­zyk z dziec­kiem, a tak­że na­uczy­cie­li, wy­cho­waw­ców i każ­de­go, kto dzię­ki do­brej ko­mu­ni­ka­cji chce po­znać le­piej sa­me­go sie­bie, by bu­do­wać war­to­ścio­we re­la­cje z innymi.

Ma­rzec 2025 r. (śro­da 12.03, godz. 19.00) (Nie)zwykłe oj­co­stwo

Ro­dzi­na w cza­sach dzi­siej­szych znaj­du­je się pod wpły­wem roz­le­głych, głę­bo­kich i szyb­kich prze­mian spo­łecz­nych i kul­tu­ro­wych. Zna­czą­cym ele­men­tem, to­wa­rzy­szą­cym kry­zy­so­wi ro­dzi­ny, jest kry­zys oj­co­stwa: bar­dzo czę­sto oj­ciec jest oso­bą nie­obec­ną w ży­ciu wła­snych dzie­ci. Brak przy­kła­du oj­co­stwa, któ­ry moż­na wy­ko­rzy­stać we wła­snym ży­ciu jest szcze­gól­nie do­tkli­wy w przy­pad­ku chłop­ców. Tak wy­cho­wy­wa­ni sy­no­wie al­bo cał­ko­wi­cie od­rzu­ca­ją ro­lę oj­ca, al­bo ko­piu­ją w swo­im ży­ciu ro­lę oj­ca ja­ko oso­by nie­obec­nej. Kie­dy nie ma oj­ca, nikt nie mo­że prze­ka­zać sy­no­wi, ja­ką ra­do­ścią i wy­sił­kiem jest ojcostwo.

Ja­kie wy­zwa­nia sta­ją dzi­siaj przed oj­ca­mi, któ­rzy chcą być obec­ni w swo­ich ro­dzi­nach? Z jed­nej stro­ny ma­ją być obroń­ca­mi ro­dzi­ny, za­pew­nia­ją­cym bez­pie­czeń­stwo (tak­że fi­nan­so­we – szcze­gól­nie, kie­dy dzie­ci są ma­łe), z dru­giej – ma­ją do­brze roz­po­zna­wać swo­je i cu­dze emo­cje, i za­rzą­dzać ni­mi, być za­an­ga­żo­wa­ny­mi w wy­cho­wa­nie i opie­kę nad dzieć­mi w spo­sób, któ­ry jest zu­peł­nie no­wy, pa­trząc na wcze­śniej­sze po­ko­le­nie ojców.

Kie­dy w ro­dzi­nie ro­dzi się dziec­ko z nie­peł­no­spraw­no­ścią po­ja­wia­ją sie zu­peł­nie no­we trud­no­ści. Co czu­ją oj­co­wie, gdy do­wia­du­ją się że ich syn lub cór­ka są nie­peł­no­spraw­ni? Gdzie mo­gą szu­kać wspar­cia dla sie­bie i swo­jej rodziny?

Na te, i in­ne py­ta­nia od­po­wie­my z naj­bliż­szym we­bi­na­rze, któ­ry od­bę­dzie się 12 mar­ca o godz. 19.00.

Na­szym go­ściem bę­dzie Mar­cin Ka­niew­ski, psy­cho­log i psy­cho­te­ra­peu­ta z po­nad 20-let­nim do­świad­cze­niem, mąż, oj­ciec sze­ścior­ga dzie­ci, w tym dziec­ka niepełnosprawnego.

Lu­ty 2025 r. (wto­rek 11.02, godz. 19.00) Od in vi­tro do przy­czy­no­we­go le­cze­nia niepłodności

Ja­kie przy­czy­ny nie­płod­no­ści dia­gno­zu­je­my naj­czę­ściej? W ja­ki spo­sób mo­że­my za­dbać o swo­je zdro­wie pro­kre­acyj­ne? Do­kąd pójść, gdy upra­gnio­ne dwie kre­ski cią­gle się nie po­ja­wia­ją? Co spra­wia, że le­ka­rze tak chęt­nie po­le­ca­ją in vi­tro oraz – co cie­kaw­sze i mo­że za­ska­ku­ją­ce – dla­cze­go cza­sa­mi re­zy­gnu­ją z wy­ko­ny­wa­nia pro­ce­du­ry sztucz­ne­go za­płod­nie­nia? Wresz­cie, czy in vi­tro ma ja­kie­kol­wiek ne­ga­tyw­ne skut­ki dla mat­ki i dziecka?

W lu­tym na­szym go­ściem bę­dzie lek. med. Ta­de­usz Wa­si­lew­ski, spe­cja­li­sta gi­ne­ko­log po­łoż­nik. Po 14 la­tach wy­ko­ny­wa­nia pro­ce­du­ry sztucz­ne­go za­płod­nie­nia od­szedł z kli­ni­ki in vi­tro, na­ra­ża­jąc się nie tyl­ko na utra­tę za­rob­ków, ale rów­nież na nie­zro­zu­mie­nie, ostra­cyzm śro­do­wi­ska za­wo­do­we­go i ata­ki nie­któ­rych me­diów. Dla­cze­go zde­cy­do­wał się na ta­ki krok?

Dok­tor Ta­de­usz Wa­si­lew­ski zo­stał uho­no­ro­wa­ny wy­róż­nie­niem Przy­ja­ciel Ży­cia. To naj­wyż­sza na­gro­da wrę­cza­na co­rocz­nie przez za­rząd Pol­skie­go Sto­wa­rzy­sze­nia Obroń­ców Ży­cia Człowieka.

Sty­czeń 2025 r. (czwar­tek 16.01., godz. 19.00) Edu­ka­cja zdro­wot­na: fak­ty, pro­gno­zy, działania

Za­pra­sza­my na we­bi­nar „Edu­ka­cja zdro­wot­na: fak­ty, pro­gno­zy, dzia­ła­nia”. Go­ściem we­bi­na­ru bę­dzie Mag­da­le­na Gu­ziak-No­wak, współ­au­tor­ka pod­ręcz­ni­ków do „Wy­cho­wa­nia do ży­cia w ro­dzi­nie”, au­tor­ka warsz­ta­tów i wy­kła­dów dla dzie­ci i mło­dzie­ży do­ty­czą­cych doj­rze­wa­nia, dziennikarka.

Pod­czas we­bi­na­ru od­po­wie­my, mię­dzy in­ny­mi, na na­stę­pu­ją­ce pytania:

  • Co znaj­du­je się w pod­sta­wie pro­gra­mo­wej no­we­go przed­mio­tu i co z te­go wynika?
  • Czy tre­ści zwią­za­ne z dba­niem o zdro­wie po­ja­wią się we wrze­śniu w pol­skiej szko­le po raz pierw­szy, wła­śnie za spra­wą „Edu­ka­cji zdrowotnej”?
  • Kto bę­dzie uczył na­sze dzie­ci o sek­su­al­no­ści i jej prze­ży­wa­niu, je­śli przed­miot zo­sta­nie włą­czo­ny do obo­wiąz­ko­wej siat­ki godzin?
  • Co mo­gą zro­bić ro­dzi­ce, je­śli nie zga­dza­ją się na dzia­ła­nia Mi­ni­ster­stwa Edu­ka­cji Narodowej?

Za­chę­ca­my do prze­śle­dze­nia dro­gi, ja­ką prze­szedł w Mi­ni­ster­stwie Zdro­wia i Mi­ni­ster­stwie Edu­ka­cji po­mysł uchy­le­nia za­jęć „Wy­cho­wa­nie do ży­cia w ro­dzi­nie” i wdro­że­nia no­we­go przed­mio­tu „Edu­ka­cja zdrowotna”.

We­bi­na­ry 2024:

Gru­dzień 2024 r. (śro­da 11.12., godz. 19.00) Ma­cie­rzyń­stwo bez lu­kru. Wy­zwa­nia, ra­dość, rozwój

W 2023 ro­ku uro­dzi­ło się nas o 11 proc. mniej, a przy­rost na­tu­ral­ny wy­niósł ‑137 tys. To tak, jak­by w cią­gu ro­ku znik­nę­ła ca­ła po­pu­la­cja Zie­lo­nej Gó­ry. Praw­do­po­dob­nie pierw­szy raz w hi­sto­rii dziet­ność w Pol­sce spa­dła do po­zio­mu mniej­sze­go niż 1,20. Jesz­cze w 2022 ro­ku by­ło to 1,26. Tym sa­mym wstę­pu­je­my do li­gi państw o naj­niż­szej dziet­no­ści na glo­bie. W cią­gu ostat­nich 6 lat licz­ba uro­dzeń spa­dła o po­nad 30 proc. Tak du­ża ska­la spad­ku to oczy­wi­ście w pew­nej mie­rze kwe­stia struk­tu­ry wie­ku (da­ne GUS za 2023 r.).

Na prze­kór tym da­nym chcie­li­by­śmy za­pro­sić Pań­stwa na wy­jąt­ko­wy we­bi­nar, w któ­rym dziet­ność osób w stu­dio bę­dzie od­mien­na od śred­niej w Pol­sce – to aż 6,5!

Ja­kie wy­zwa­nia cze­ka­ją na ma­my? Jak ra­dzić so­bie w no­wych sy­tu­acjach, któ­re przy­no­si ma­cie­rzyń­stwo? Czy na urlo­pie ma­cie­rzyń­skim i wy­cho­waw­czym moż­na od­po­cząć? Czy „sie­dze­nie w do­mu” z dzieć­mi mo­że być kro­kiem mi­lo­wym w roz­wo­ju oso­bi­stym i za­wo­do­wym? Gdzie szu­kać wspar­cia w by­ciu ma­mą? Jak za­dbać o sie­bie wśród no­wych za­dań? Dla­cze­go chce­my mieć dzieci?

Na te py­ta­nia od­po­wie­my pod­czas we­bi­na­ru pt. „Ma­cie­rzyń­stwo bez lu­kru. Wy­zwa­nia, ra­dość, roz­wój”, któ­ry od­bę­dzie się 11 grud­nia 2024 ro­ku o go­dzi­nie 19.00. Na­szym go­ściem bę­dzie Mag­da­le­na Gu­ziak-No­wak, dzien­ni­kar­ka, czło­nek za­rzą­du Pol­skie­go Sto­wa­rzy­sze­nia Obroń­ców Ży­cia Czło­wie­ka, do­rad­ca ży­cia ro­dzin­ne­go, współ­au­tor­ka se­rii pod­ręcz­ni­ków do wy­cho­wa­nia do ży­cia w ro­dzi­nie, pro-li­fer­ka, prak­tyk edu­ka­cji do­mo­wej. Z mę­żem pro­wa­dzi dom i wy­cho­wu­je sze­ścio­ro dzieci.

Spo­tka­nie on­li­ne bę­dzie się skła­dać z dwóch czę­ści. Pierw­szą bę­dzie roz­mo­wa na ży­wo z Mag­da­le­ną Gu­ziak-No­wak. W dru­giej czę­ści gość od­po­wie na py­ta­nia uczest­ni­ków, któ­re moż­na bę­dzie za­da­wać na cza­cie w trak­cie webinaru.

Li­sto­pad 2024 r. (śro­da 13.11., godz. 19.00) Czy cze­goś Ci po­trze­ba? O opie­ce nad seniorami

W 2023 r. licz­ba lud­no­ści Pol­ski wy­nio­sła 37,6 mln, w tym bli­sko 9,9 mln sta­no­wi­ły oso­by w wie­ku 60 lat i wię­cej (26,3%). Pro­gno­zy lud­no­ści na la­ta 2023–2060 wska­zu­ją na po­głę­bia­nie się pro­ce­su sta­rze­nia spo­łe­czeń­stwa. Zmia­ny te nie tyl­ko wi­docz­nie wpły­wa­ją na kwe­stie spo­łecz­ne, de­mo­gra­ficz­ne, czy go­spo­dar­cze, ale tak­że skła­nia­ją nas do pil­nej re­flek­sji nad te­ma­tem sta­ro­ści oraz funk­cjo­no­wa­niem se­nio­rów w dzi­siej­szym świe­cie. Tym bar­dziej, że ba­da­nia wska­zu­ją, że w 2023 r. po­nad 60% osób w wie­ku 60 lat i wię­cej wska­za­ło na dłu­go­trwa­łe pro­ble­my zdro­wot­ne lub cho­ro­by prze­wle­kłe, któ­re trwa­ły co naj­mniej 6 mie­się­cy. Za­tem opie­ka nad se­nio­ra­mi sta­nie się w naj­bliż­szym cza­sie bli­skim tematem.

Jak za­dbać o se­nio­rów, aby za­pew­nić im do­brą, bez­piecz­ną i ak­tyw­ną je­sień ży­cia, nie od­bie­ra­jąc im spraw­czo­ści? Jak od­na­leźć się w sy­tu­acji no­wej struk­tu­ry ro­dzi­ny, w któ­rej jed­na z osób ob­ję­ta jest opie­ką in­sty­tu­cjo­nal­ną? Co zro­bić, aby od­wie­dzi­ny u se­nio­ra przy­nio­sły sa­tys­fak­cję obu stro­nom? Jak spra­wić, by wiek se­nio­ra stał się je­go mocą?

Na te py­ta­nia od­po­wie­my pod­czas we­bi­na­ru. Na­szym go­ściem bę­dzie Ali­cja Tur­czyk, dok­tor na­uk o kul­tu­rze fi­zycz­nej, fi­zjo­te­ra­peut­ka, te­ra­peut­ka za­ję­cio­wa. Za­ło­ży­ciel­ka i Pre­zes Fun­da­cji Na Rzecz Roz­wo­ju Re­ha­bi­li­ta­cji i Opie­ki Dłu­go­ter­mi­no­wej Re­hAk­ty­wa­cja. Wspól­nik w Za­kła­dzie Opie­kuń­czo – Lecz­ni­czym NZOZ Pa­ster­nik w Mo­dl­nicz­ce. Jej pa­sją za­wo­do­wą i po­wo­ła­niem jest pra­ca na rzecz se­nio­rów i osób ob­ję­tych opie­ką dłu­go­ter­mi­no­wą. W swo­jej co­dzien­nej pra­cy zaj­mu­je się po­szu­ki­wa­niem i wdra­ża­niem roz­wią­zań słu­żą­cych re­ha­bi­li­ta­cji i po­pra­wie opie­ki nad se­nio­ra­mi. Wraz z mę­żem pro­wa­dzi dom i wy­cho­wu­je trój­kę dzieci.

Paź­dzier­nik 2024 r. (śro­da 16.10., godz. 19.30) Po­ro­nie­nie. Nie je­steś sama

Sta­ty­sty­ki wska­zu­ją, że ok. 10 proc. ciąż koń­czy się po­ro­nie­niem, naj­czę­ściej w ich pierw­szym try­me­strze. Ro­dzi­ce cier­pią­cy po stra­cie dziec­ka nie za­wsze znaj­du­ją w swo­im oto­cze­niu zro­zu­mie­nie i uzna­nie dla ich bó­lu. „Je­steś mło­da, jesz­cze bę­dziesz mieć dzie­ci”, „ciesz­cie się, że ma­cie już dwo­je” – te sło­wa, bę­dą­ce nie­po­rad­ny­mi sło­wa­mi po­cie­chy, ra­nią i nie po­ma­ga­ją w prze­ży­wa­niu ża­ło­by, bo prze­cież nie jest moż­li­we, aby jed­ne­go czło­wie­ka za­stą­pić drugim.

Jak so­bie ra­dzić po po­ro­nie­niu – z wła­sny­mi emo­cja­mi, po­czu­ciem wi­ny, sa­mot­no­ścią? Jak wy­tłu­ma­czyć star­szym dzie­ciom, że ich brat/siostra nie na­ro­dzi się? Jak dłu­go mo­że trwać ża­ło­ba? Jak wspie­rać ro­dzi­ców do­świad­cza­ją­cych śmier­ci dziec­ka przed je­go narodzeniem?

Go­ściem we­bi­na­ru bę­dzie Elż­bie­ta Sło­ni­na, psy­cho­log w Szpi­ta­lu w Szpi­ta­lu Gi­ne­ko­lo­gicz­no-Po­łoż­ni­czym na Sie­mi­radz­kie­go w Kra­ko­wie a tak­że Re-Kre­acja Kra­kow­skie Cen­trum Te­ra­pii i Roz­wo­ju, któ­ra pra­cu­je z ko­bie­ta­mi w okre­sie oko­ło­po­ro­do­wym i ich ro­dzi­na­mi. Spe­cja­li­zu­je się w kry­zy­sach wy­wo­ła­nych do­świad­cze­niem trau­my, stra­ty i ża­ło­by. Jest do­świad­czo­nym in­ter­wen­tem kry­zy­so­wym, psy­cho­edu­ka­to­rem i tre­ne­rem kom­pe­ten­cji mięk­kich, au­tor­ką i re­ali­za­tor­ką pro­gra­mów pro­fi­lak­tycz­nych i psy­cho­edu­ka­cyj­nych dla dzie­ci i mło­dzie­ży oraz człon­kiem Kra­kow­skie­go In­sty­tu­tu Logoterapii.

Spo­tka­nie bę­dzie się skła­dać z dwóch czę­ści. Pierw­szą bę­dzie roz­mo­wa na ży­wo z Elż­bie­tą Sło­ni­ną. W dru­giej czę­ści gość od­po­wie na py­ta­nia uczest­ni­ków, któ­re moż­na bę­dzie za­da­wać na cza­cie w trak­cie webinaru. 

Maj 2024 r. (śro­da 8.05., godz. 19.00) Dziec­ko niechciane

Trud­ny te­mat. Bo­le­sny. Szcze­gól­nie wów­czas, gdy uświa­da­mia­my so­bie, że tak bar­dzo ży­wy w… nas. Mi­mo że to sfor­mu­ło­wa­nie cza­sem otwie­ra ra­ny, chce­my do­tknąć „dziec­ka nie­chcia­ne­go”. Po co? By z jed­nej stro­ny zro­zu­mieć ko­bie­ty w tzw. nie­ocze­ki­wa­nej cią­ży i na­uczyć się im ade­kwat­nie po­ma­gać, a z dru­giej za­sta­no­wić się, jak trau­mę pre­na­tal­ną prze­kuć w dobro.

Tyl­ko… czy to moż­li­we? Czy brak pre­na­tal­nej mi­ło­ści ma­my i ta­ty moż­na czymś wy­peł­nić? A mo­że to cza­sem nie­na­zwa­ne po­czu­cie od­rzu­ce­nia już na za­wsze bę­dzie de­ter­mi­no­wa­ło za­cho­wa­nia ma­łe­go dziec­ka, na­sto­lat­ka, na­wet do­ro­słe­go już czło­wie­ka? Nie, tak być nie mu­si. Na­wet je­śli za­bra­kło mi­ło­ści w pierw­szych chwi­lach ży­cia, ży­cie dziec­ka nie mu­si być prze­gra­ne! Na­wet wię­cej – oso­by do­świad­czo­ne pre­na­tal­ną trau­mą mo­gą osią­gnąć suk­ces, szcze­gól­nie w tych dzie­dzi­nach, gdzie je­go wa­run­kiem jest wraż­li­wość, umie­jęt­ność współ­od­czu­wa­nia i em­pa­tycz­ne­go to­wa­rzy­sze­nia dru­gie­mu człowiekowi.

Go­ściem Mag­da­le­ny Gu­ziak-No­wak, au­tor­ki po­pu­lar­no-na­uko­we­go cy­klu we­bi­na­rów „Edu­Li­fe”, bę­dzie dr n. hum. Emi­lia Lich­ten­berg-Ko­kosz­ka, spe­cja­li­sta ds. edu­ka­cji w na­szym Sto­wa­rzy­sze­niu, ad­iunkt w In­sty­tu­cie Na­uk Pe­da­go­gicz­nych Uni­wer­sy­te­tu Opol­skie­go, dy­plo­mo­wa­na po­łoż­na. Pro­wa­dzi za­ję­cia z edu­ka­cji zdro­wot­nej, bio­me­dycz­nych i psy­cho­pe­da­go­gicz­nych pod­staw roz­wo­ju i wy­cho­wa­nia, wspie­ra­nia roz­wo­ju dziec­ka, wy­cho­wa­nia do ży­cia w ro­dzi­nie, wy­cho­wa­nia sek­su­al­ne­go. Jej za­in­te­re­so­wa­nia kon­cen­tru­ją się wo­kół za­gad­nień zwią­za­nych z pre­na­tal­nym okre­sem ży­cia czło­wie­ka, naj­wcze­śniej­szym ro­dzi­ciel­stwem, pro­kre­acją i sek­su­al­no­ścią. Jest au­tor­ką wie­lu ksią­żek, or­ga­ni­za­tor­ką kon­fe­ren­cji na­uko­wych i szkoleniowych.

Za­pro­sze­nie na spo­tka­nie kie­ru­je­my do wszyst­kich osób pra­cu­ją­cych z dzieć­mi i mło­dzie­żą, ro­dzi­ców, szcze­gól­nie ro­dzi­ców ad­op­cyj­nych i ro­dzin za­stęp­czych oraz do do­rad­ców ży­cia ro­dzin­ne­go i wszyst­kich zainteresowanych.

Kwie­cień 2024 r. (śro­da 10.04., godz. 19.00) Abor­cja. Jak roz­ma­wiać z nastolatkiem

W związ­ku z za­po­wia­da­ną na 11 kwiet­nia de­ba­tą w Sej­mie na te­mat abor­cji za­pra­sza­my na we­bi­nar, na któ­rym za­sta­no­wi­my się, ja­kich ar­gu­men­tów w dys­ku­sjach o abor­cji uży­wa mło­de po­ko­le­nie. Po­sta­ra­my się na każ­dy z nich me­ry­to­rycz­nie od­po­wie­dzieć, wsłu­chu­jąc się w po­trze­by, prze­ko­na­nia a cza­sem lę­ki, któ­re za ni­mi sto­ją. „Ży­cie ko­biet jest za­gro­żo­ne”, „Ko­bie­ty po­win­ny mieć wy­bór”, „Le­piej prze­rwać ży­cie cho­re­go dziec­ka, niż ska­zy­wać je na cier­pie­nie” – sły­szy­my nie tyl­ko w pra­cy, wśród zna­jo­mych i w me­diach, ale cza­sa­mi tak­że przy ro­dzin­nym sto­le, gdy na­sto­lat­ki za­da­ją trud­ne py­ta­nia. Ma­ją pra­wo do rze­tel­nej od­po­wie­dzi. Po­nad­to prze­ana­li­zu­je­my tak­że ba­da­nia opi­nii spo­łecz­nej i przyj­rzy­my się po­sta­wom pro­kre­acyj­nym mło­dych dorosłych.

Na spo­tka­nie za­pra­szam ro­dzi­ców wraz z do­ra­sta­ją­cą mło­dzie­żą, na­uczy­cie­li, ka­te­che­tów i wszyst­kich, któ­rzy chcą roz­ma­wiać o abor­cji me­ry­to­rycz­nie, bez roz­grze­wa­ją­cych spór emo­cji. Wszy­scy chęt­ni uczest­ni­cy otrzy­ma­ją bez­płat­ne za­świad­cze­nia uczest­nic­twa oraz pre­zen­ta­cję, z któ­rej bę­dę ko­rzy­stać, a któ­rą póź­niej moż­na – we­dług po­trzeb – wy­ko­rzy­stać np. pod­czas lek­cji lub spo­tka­nia dla młodzieży.

Do po­bra­nia pre­zen­ta­cja: „Abor­cja. Jak roz­ma­wiać z Abor­cja”.

Ma­rzec 2024 r. (śro­da 13.03., godz. 19.00) Doj­rze­wam do ko­bie­co­ści. Bu­rza emocji

Z oka­zji Dnia Ko­biet za­pra­sza­my na wy­jąt­ko­wy we­bi­nar  dla mam i có­rek. Za­parz­cie her­ba­tę al­bo przy­go­tuj­cie smacz­ny kok­tajl, usiądź­cie przed ekra­nem i po­słu­chaj­cie pięk­nej opo­wie­ści o bu­do­wa­niu tej nie­zwy­kłej, je­dy­nej w swo­im ro­dza­ju re­la­cji ma­ma-cór­ka. Pod­czas we­bi­na­ru po­roz­ma­wia­my o emo­cjach, któ­re mo­gą to­wa­rzy­szyć do­ra­sta­ją­cym na­sto­lat­kom. Za­sta­no­wi­my się, jak mo­że­my wspie­rać na­sze cór­ki w tym fa­scy­nu­ją­cym, choć trud­nym pro­ce­sie sta­wa­nia się ko­bie­tą. Co wy­brać? Kon­tro­lę i na­do­pie­kuń­czość? A mo­że uważ­ność i za­ufa­nie? Co zbu­du­je mię­dzy na­mi praw­dzi­wy po­most po­ro­zu­mie­nia? Na re­la­cję ma­ma-cór­ka po­pa­trzy­my też z dru­giej stro­ny – z per­spek­ty­wy ma­my. I dla nas ten etap jest wy­ma­ga­ją­cy. W ja­ki spo­sób mo­że­my za­dbać o wła­sne po­trze­by, sza­nu­jąc rów­no­cze­śnie po­trze­by có­recz­ki? Jak ko­mu­ni­ko­wać, kie­dy i my do­świad­cza­my trud­no­ści? W oswo­je­niu bu­rzy emo­cji po­mo­że nam wie­dza – co bio­lo­gia mó­wi o pro­ce­sie doj­rze­wa­nia? W ja­ki spo­sób zmia­ny w cie­le wpły­wa­ją na psy­chi­kę dziewczynek?

Na­szym prze­wod­ni­kiem po te­ma­cie bę­dzie Mag­da­le­na Sa­bik – pe­da­gog, te­ra­peu­ta Te­ra­pii Skon­cen­tro­wa­nej na Roz­wią­za­niach. Pro­wa­dzi szko­le­nia dla ro­dzi­ców i wy­cho­waw­ców m.in. w nur­cie Po­zy­tyw­nej Dys­cy­pli­ny oraz Po­ro­zu­mie­nia bez Prze­mo­cy. Jest au­tor­ką kur­su „Mat­ka – cór­ka. Ja i mo­ja na­sto­lat­ka”. Wspie­ra w roz­wo­ju dzie­ci z au­ty­zmem, jest au­tor­ką książ­ki Za­ba­wy dla dzie­ci z au­ty­zmem. Roz­wi­ja wła­sny pro­jekt Aka­de­mia Re­la­cji na Fa­ce­bo­oku i YouTu­be. Pry­wat­nie żo­na i ma­ma czwor­ga dzieci.

Do udzia­łu za­pra­sza­my ma­my z cór­ka­mi 10+ a tak­że cio­cie, bab­cie, na­uczy­ciel­ki, wy­cho­waw­czy­nie, któ­re chcą bu­do­wać wspa­nia­łe re­la­cje z do­ra­sta­ją­cy­mi dziewczynami.

Lu­ty 2024 r. (wto­rek 13.02., godz. 19.00) Edu­ka­cja sek­su­al­na – kto, gdzie, kie­dy i jak?

Po wy­bo­rach wra­ca roz­mo­wa na te­mat kształ­tu edu­ka­cji sek­su­al­nej. Nie py­ta­my, czy ona jest po­trzeb­na – bo jest. Chce­my jed­nak za­sta­no­wić się nad fun­da­men­tal­ny­mi kwe­stia­mi: kto ma uczyć na­sze dzie­ci i mło­dzież o sek­su­al­no­ści i płcio­wo­ści?, w ja­ki spo­sób szko­ła mo­że współ­pra­co­wać na tym po­lu z ro­dzi­ca­mi?, kie­dy roz­po­cząć roz­mo­wy na ten te­mat?, czy w szkol­nych mu­rach edu­ka­cja sek­su­al­na po­win­na być opcją czy przed­mio­tem ob­li­ga­to­ryj­nym, jak ma­te­ma­ty­ka czy geo­gra­fia? I wresz­cie – JAK opo­wie­dzieć mło­dzie­ży o sek­su­al­no­ści przez pry­zmat mi­ło­ści i odpowiedzialności?

Obec­ne wła­dze przy­mie­rza­ją się do wdro­że­nia w pol­skich szko­łach opła­ka­nej w skut­kach edu­ka­cji sek­su­al­nej w mo­de­lu bry­tyj­skim, nie­miec­kim czy szwedz­kim. W kra­jach tych od kil­ku­dzie­się­ciu lat edu­ka­cja sek­su­al­na spro­wa­dza się do tech­nicz­ne­go in­struk­ta­żu współ­ży­cia. Na­sto­lat­ki z tych kra­jów wcze­śniej niż pol­ska mło­dzież roz­po­czy­na­ją ży­cie sek­su­al­ne, czę­ściej cho­ru­ją na cho­ro­by prze­no­szo­ne dro­gą płcio­wą, a wskaź­ni­ki abor­cji wśród mło­dych dziew­cząt są bar­dzo wy­so­kie. Tam­tej­sze wła­dze za­czy­na­ją re­flek­to­wać, że za­brnę­ły w śle­pą ulicz­kę. Czy mo­że­my uczyć się na ich błę­dach? I czy ro­dzi­ce ma­ją tu co­kol­wiek do powiedzenia?

We­bi­nar po­pro­wa­dzi Mag­da­le­na Gu­ziak-No­wak, dy­rek­tor ds. edu­ka­cji Pol­skie­go Sto­wa­rzy­sze­nia Obroń­ców Ży­cia Czło­wie­ka. Go­ściem bę­dzie Te­re­sa Król, me­to­dyk z kil­ku­dzie­się­cio­let­nim sta­żem, od­po­wie­dzial­na za wdro­że­nie w pol­skich szko­łach do­brej edu­ka­cji sek­su­al­nej tzw. mo­de­lu A. Pro­wa­dzą­ce są współ­au­tor­ka­mi se­rii pod­ręcz­ni­ków szkol­nych do na­ucza­nia wy­cho­wa­nia do ży­cia w rodzinie.

Sty­czeń 2024 r. (śro­da 10.01., godz. 19.00) Doj­rze­wam do kobiecości

Pierw­sza mie­siącz­ka, po­więk­sza­ją­ce się pier­si, cza­sem wy­sko­czy pryszcz… Okres doj­rze­wa­nia jest bar­dzo wy­ma­ga­ją­cy za­rów­no dla do­ra­sta­ją­cej dziew­czyn­ki, jak i dla jej ro­dzi­ców. Dla­te­go za­pra­sza­my na we­bi­nar in­ny niż zwy­kle – dla mam i có­rek. Ce­lem wy­da­rze­nia jest wy­po­sa­że­nie dziew­czy­nek w wie­dzę na te­mat okre­su doj­rze­wa­nia, wspar­cie tych, któ­re roz­wi­ja­ją się szyb­ciej lub wol­niej w po­rów­na­niu z ró­wie­śnicz­ka­mi, oswo­je­nie ze zmia­na­mi za­cho­dzą­cy­mi w cie­le i za­chę­ce­nie do pro­wa­dze­nia hi­gie­nicz­ne­go try­bu ży­cia. Przede wszyst­kim jed­nak pra­gnę, że­by wszyst­kie ma­my mia­ły oka­zję po­głę­bić więź ze swo­ją cór­ką. Cza­sa­mi trud­no jest roz­po­cząć roz­mo­wę na te­mat doj­rze­wa­nia tak zwy­czaj­nie: przy obie­dzie, na za­ku­pach, sie­dząc na ka­na­pie… Spo­tka­nie on­li­ne mo­że być świet­nym pre­tek­stem: „Có­recz­ko, zo­bacz, jest wy­da­rze­nie dla mam i có­rek. Mo­że się zapiszemy?”.

Przez ca­ły czas trwa­nia we­bi­na­ru dla uczest­ni­czek bę­dzie do­stęp­ny czat, gdzie moż­na za­da­wać py­ta­nia oraz dzie­lić się swo­imi spo­strze­że­nia­mi. Waż­ne: py­ta­nie moż­na za­dać tak­że przed we­bi­na­rem. Je­śli cór­ka wsty­dzi się po­wie­dzieć o nim ma­mie, moż­na ją za­chę­cić, aby wy­peł­ni­ła po­niż­szy for­mu­larz i wy­sła­ła. Na wszyst­kie py­ta­nia na­de­sła­ne tą dro­gą tak­że od­po­wie­my pod­czas webinaru.

Mo­im go­ściem bę­dzie dr n. med. Ewa Śli­zień-Ku­czap­ska – spe­cja­li­sta po­łoż­nik-gi­ne­ko­log, pre­zes Za­rzą­du Pol­skie­go Sto­wa­rzy­sze­nia Na­uczy­cie­li NPR, wy­kła­dow­ca aka­de­mic­ki, współ­au­tor­ka wie­lu publikacji.

Dro­ga Ma­mo! Nie od­da­waj te­go te­ma­tu in­nym: le­ka­rzom, na­uczy­cie­lom, fa­chow­com. Ko­rzy­staj z ich wie­dzy i do­świad­cze­nia, pa­mię­ta­jąc, że to każ­da ma­ma jest naj­więk­szym eks­per­tem w oczach swo­jej cór­ki. Tym bar­dziej, że mo­że po­wo­łać się na swo­je do­świad­cze­nie. Wes­przyj swo­ją có­recz­kę i spo­tkaj­my się 13 grud­nia o godz. 19.00. Wy­da­rze­nie jest bezpłatne. 

We­bi­nar jest prze­zna­czo­ny do wspól­ne­go oglą­da­nia przez ma­my i cór­ki od ok. 10 r.ż. Za­pra­sza­my tak­że oso­by, któ­re chcą to­wa­rzy­szyć do­ra­sta­ją­cym dziew­czyn­kom (na­uczy­cie­li, ka­te­che­tów, do­rad­ców ży­cia ro­dzin­ne­go, cio­cie, bab­cie itp.).

We­bi­na­ry 2022/2023:

Gru­dzień 2023 r. (wto­rek 05.12., godz. 19.00) In vi­tro. Umie­my, ale czy możemy?

Wo­bec na­chal­nej re­kla­my in vi­tro, gło­szą­cej „pra­wo do dziec­ka” dla każ­de­go, prze­cięt­ne­mu czło­wie­ko­wi trud­no zro­zu­mieć, dla­cze­go moż­na być prze­ciw­ni­kiem tej pro­ce­du­ry. Ma­my prze­cież do czy­nie­nia z no­wym czło­wie­kiem, ob­da­rzo­nym god­no­ścią, któ­re­mu przy­słu­gu­je pra­wo do ży­cia i roz­wo­ju. Ży­cie te­go dziec­ka jest tak sa­mo war­to­ścio­we, jak dziec­ka po­czę­te­go na­tu­ral­nie! W do­dat­ku po­ma­ga­my bez­dziet­nym mał­żon­kom, któ­rzy re­al­nie cierpią.

Kie­dy jed­nak zgłę­bi­my te­mat, oka­zu­je się jed­nak, że fun­da­men­tal­ne pra­wo do ży­cia i roz­wo­ju wie­lu dzie­ci po­czę­tych in vi­tro jest na­ru­sza­ne na róż­nych eta­pach pro­ce­du­ry, któ­ra nie­roz­łącz­nie zwią­za­na jest z se­gre­ga­cją em­brio­nów i śmier­cią wie­lu z nich. Co­raz wię­cej mó­wi się tak­że o skut­kach ubocz­nych dla mat­ki i dziec­ka, szcze­gól­nie tych długoterminowych.

Pod­czas we­bi­na­ru „In vi­tro. Umie­my, ale czy mo­że­my?” opo­wie­my m.in. o eta­pach pro­ce­du­ry in vi­tro i dy­le­ma­tach etycz­nych, ja­kie to­wa­rzy­szą sztucz­ne­mu za­płod­nie­niu. Chęt­ne oso­by bę­dą mo­gły uzy­skać za­świad­cze­nie uczestnictwa.

Li­sto­pad 2023 r. (śro­da 8.11., godz. 19.00) Pło­do­we li­nie ko­mór­ko­we. Quo va­dis, medicina?

Pło­do­we li­nie ko­mór­ko­we. Dys­ku­sja na ich te­mat to­czy się po ci­chu, mi­mo że z ko­mó­rek po­bie­ra­nych z ciał dzie­ci pod­da­wa­nych abor­cji ko­rzy­sta ca­ły świat: prze­mysł ko­sme­tycz­ny, spo­żyw­czy, me­dy­cy­na… A je­śli już po­ja­wia­ją się gło­sy sprze­ci­wu, są szyb­ko przy­kry­wa­ne, ośmie­sza­ne al­bo prze­mil­cza­ne. Pa­da­ją kontr­ar­gu­men­ty: pło­do­we li­nie ko­mór­ko­we po­bra­no tyl­ko raz w hi­sto­rii w la­tach 60. i cią­gle ko­rzy­sta się z te­go sa­me­go ma­te­ria­łu. Al­bo: prze­cież te dzie­ci i tak zmar­ły. Lub: to zu­peł­nie to sa­mo co daw­stwo or­ga­nów do prze­szcze­pów. Jed­nak czy na pewno?

O pla­no­wych abor­cjach ce­lem po­bra­nia pło­do­wych li­nii ko­mór­ko­wych i o tym, jak od­nieść się do fak­tu, że biz­nes far­ma­ceu­tycz­ny – prze­mysł wie­lu no­wo­cze­snych le­ków – opie­ra się w ja­kiś spo­sób na pło­do­wych li­niach ko­mór­ko­wych, po­roz­ma­wia­my z dr n. med. Do­ro­tą Łu­cją Jar­czew­ską. Dok­tor Do­ro­ta Łu­cja Jar­czew­ska jest le­ka­rzem, spe­cja­li­stą me­dy­cy­ny ro­dzin­nej, au­tor­ką książ­ki „Szko­dli­wość do­ust­nej an­ty­kon­cep­cji hor­mo­nal­nej”. W przy­go­to­wa­niu jest jej ko­lej­na pu­bli­ka­cja nt. pło­do­wych li­nii komórkowych.

Uwa­ga! Ten webi­nar nie jest do­stęp­ny po emi­sji. Moż­na by­ło uczest­ni­czyć w nim tyl­ko na żywo.

Webinar – Płodowe linie komórkowe

Paź­dzier­nik 2023 r. (śro­da 11.10., godz. 19.00) To by­ło waż­ne. Poronienie

Śmierć dziec­ka, któ­re jesz­cze się nie uro­dzi­ło, nie ucie­le­śni­ło dla świa­ta, nie­zwy­kle trud­no jest opo­wie­dzieć i prze­żyć. Nie jest ła­two po­wia­do­mić o odej­ściu ma­łe­go czło­wie­ka, o któ­re­go za­ist­nie­niu ro­dzi­ce być mo­że jesz­cze nie zdą­ży­li po­wie­dzieć. Nie ist­nie­je utrwa­lo­na przez po­ko­le­nia ro­la, w któ­rą wcho­dzi­my po śmier­ci nie­na­ro­dzo­ne­go dziec­ka. W in­nych sy­tu­acjach zo­sta­je­my wdo­wą, wdow­cem lub sie­ro­tą. Ro­dzi­ce zmar­łe­go przed na­ro­dze­niem dziec­ka sta­ją się „nie-wia­do­mo-kim”. Trud­no do­strzec ich stra­tę. Trud­no do­strzec ich cier­pie­nie. Oni sa­mi nie ma­ją słów, któ­ry­mi mo­gli­by opo­wie­dzieć, co prze­ży­wa­ją i cze­go po­trze­bu­ją. Co wię­cej, mu­szą so­bie po­ra­dzić nie tyl­ko ze swo­imi trud­ny­mi uczu­cia­mi i za­opie­ko­wać star­sze dzie­ci. W ich ża­ło­bę wpi­sa­ny jest wy­si­łek zro­dze­nia zmar­łe­go dziec­ka dla świata.

Ro­dzi­ce cier­pią­cy po stra­cie dziec­ka nie za­wsze znaj­du­ją w swo­im oto­cze­niu zro­zu­mie­nie i uzna­nie dla ich bó­lu. „Jesz­cze bę­dzie­cie mie­li dziec­ko”, „ma­cie już dwo­je” – sły­szą i ra­na otwie­ra się na no­wo, bo prze­cież nie moż­na jed­ne­go czło­wie­ka za­stą­pić dru­gim. Bo wła­śnie ten był je­dy­ny, nie­po­wta­rzal­ny, waż­ny. Po­ro­nie­nie wy­wra­ca do gó­ry no­ga­mi usta­lo­ny po­rzą­dek rze­czy, w któ­rym to dzie­ci że­gna­ją swo­ich ro­dzi­ców a nie od­wrot­nie. Za­pew­ne dla­te­go cza­sa­mi nie wie­my, jak się za­cho­wać i pa­da­ją sło­wa nie­po­rad­ne­go po­cie­sze­nia, któ­re mo­gą za­dać jesz­cze więk­szy ból. Pod­czas we­bi­na­ru za­sta­no­wi­my się, jak wspie­rać osie­ro­co­nych rodziców.

O trud­nym do­świad­cze­niu po­ro­nie­nia i miej­scu dziec­ka utra­co­ne­go w ro­dzi­nie po­roz­ma­wia­ją Mag­da­le­na Gu­ziak-No­wak, dy­rek­tor ds. edu­ka­cji w Pol­skim Sto­wa­rzy­sze­niu Obroń­ców Ży­cia Czło­wie­ka, oraz dr Kin­ga We­nklar, so­cjo­te­ra­peu­ta, psy­cho­te­ra­peu­ta pra­cu­ją­cy z mło­dzie­żą i do­ro­sły­mi. Eks­pert­ka zaj­mu­je się m.in. wspie­ra­niem pa­cjen­tów w sy­tu­acji sze­ro­ko ro­zu­mia­nej stra­ty i ża­ło­by (ta­kich jak do­świad­cze­nie roz­wo­du, na­głej śmier­ci, po­ro­nie­nia). Uczest­ni­czy w szko­le­niach or­ga­ni­zo­wa­nych przez Fun­da­cję Na­gle Sa­mi. Pro­wa­dzą­ce są au­tor­ka­mi Bi­blio­tecz­ki Pro-Li­fe pt. „Je­steś. Do­świad­cze­nie poronienia”.

Czer­wiec 2023 r. (śro­da 14.06, godz. 19.00) Świę­tość ży­cia czy ja­kość ży­cia? Sy­tu­acja osób niepełnosprawnych

W prze­strze­ni pu­blicz­nej od lat (a mo­że nie­mal od za­wsze?) ście­ra­ją się dwa nur­ty. Zwo­len­ni­cy ety­ki świę­to­ści ży­cia mó­wią: ży­cie każ­de­go czło­wie­ka, nie­za­leż­nie od je­go wie­ku, kon­dy­cji, sta­tu­su ma­te­rial­ne­go, za­słu­gu­je na ochro­nę, bo na god­ność nie trze­ba so­bie za­pra­co­wać – po pro­stu ją masz, za dar­mo. Z ko­lei wy­znaw­cy ety­ki ja­ko­ści ży­cia py­ta­ją: ale po co żyć, kie­dy nie ma zdro­wia, uro­dy, oso­bli­wie po­ję­te­go suk­ce­su? Ży­cie o ni­skiej ja­ko­ści nie jest war­te przeżycia.

Pod­czas spo­tka­nia za­sta­no­wi­my się, do ja­kich ab­sur­dów po­su­wa się czło­wiek, gdy re­zy­gnu­je z ety­ki świę­to­ści ży­cia na rzecz nie­ustan­ne­go po­pra­wia­nia je­go ja­ko­ści – tak bar­dzo, że owa ja­kość sta­je się śle­pą re­li­gią. Abor­cja, eu­ta­na­zja, se­lek­cja em­brio­nów – to tyl­ko nie­któ­re ob­li­cza „no­we­go, wspa­nia­łe­go świa­ta”… Na ten i in­ne te­ma­ty po­roz­ma­wiam z Woj­cie­chem Zię­bą, pre­ze­sem Pol­skie­go Sto­wa­rzy­sze­nia Obroń­ców Ży­cia Czło­wie­ka i ini­cja­to­rem zwięk­sze­nia fi­nan­so­wej po­mo­cy pań­stwa dla ro­dzin wy­cho­wu­ją­cych nie­peł­no­spraw­ne dzie­ci (w ra­mach ini­cja­ty­wy „STOP za­ka­zo­wi pra­cy”), pry­wat­nie mę­żem i ta­tą troj­ga dzie­ci, w tym sy­na z niepełnosprawnością.

Maj 2023 r. (śro­da 10.05, godz. 19.00) Przy­czy­no­we le­cze­nie niepłodności

Czy dla par, któ­re do­świad­cza­ją trud­no­ści z po­czę­ciem dziec­ka, ma­my etycz­ną pro­po­zy­cję nie tyl­ko dia­gno­zo­wa­nia, ale i przy­czy­no­we­go le­cze­nia? Tak, i jest nią na­pro­tech­no­lo­gia – wszech­stron­ne wspar­cie na­tu­ral­nej pro­kre­acji i dzie­dzi­na me­dy­cy­ny łą­czą­ca w so­bie po­stę­po­wa­nie pro­fi­lak­tycz­ne, dia­gno­stycz­ne i terapeutyczne.

Le­karz na­pro­tech­no­log roz­po­zna­je pro­blem i współ­pra­cu­jąc z cy­klem ko­bie­ty, sta­ra się przy­wró­cić je­go pra­wi­dło­wy stan i pod­trzy­mać po­ten­cjał roz­rod­czy. W swo­jej pra­cy czer­pie gar­ścia­mi z naj­now­szej wie­dzy me­dycz­nej. A po­nie­waż nie­płod­ność ni­gdy nie do­ty­czy tyl­ko jed­nej ze stron, na­pro­tech­no­lo­gia zaj­mu­je się dia­gno­sty­ką i le­cze­niem tak ko­bie­ty, jak i mężczyzny.

  • Ja­kie są eta­py le­cze­nia me­to­dą naprotechnologii?
  • Na jak dłu­gie le­cze­nie pa­ra po­win­na się przygotować?
  • Czy każ­dej pa­rze uda się pomóc?
  • Kie­dy po­trzeb­na jest szcze­gól­na die­ta, far­ma­ko­te­ra­pia i/lub in­ter­wen­cja chirurgiczna?

Na te i in­ne py­ta­nia od­po­wie nasz gość – lek. Ewa Śli­zień-Ku­czap­ska – spe­cja­li­sta po­łoż­nik-gi­ne­ko­log, na­pro­tech­no­log, a tak­że pre­zes Za­rzą­du Pol­skie­go Sto­wa­rzy­sze­nia Na­uczy­cie­li NPR, wy­kła­dow­ca aka­de­mic­ki, współ­au­tor­ka wie­lu publikacji.

Kwie­cień 2023 r. (środa12.04, godz. 19.00) Ho­spi­cjum per­ina­tal­ne. Do­ło­żyć ży­cia do dni

Jest ta­ka prze­strzeń, w któ­rej cho­re, nie­na­ro­dzo­ne dziec­ko zo­sta­nie po­trak­to­wa­ne zgod­nie z naj­now­szą wie­dzą me­dycz­ną, ale też z nie­zwy­kłą czu­ło­ścią. I są lu­dzie, któ­rzy po­mo­gą ro­dzi­com po­ko­chać je ta­kim, ja­kie jest. Pod­po­wie­dzą, jak przy­go­to­wać się na przy­wi­ta­nie, któ­re cza­sa­mi rów­no­cze­śnie bę­dzie po­że­gna­niem. Bo nie za­wsze ży­cie to­czy się „po ko­lei”. Cza­sem naj­pierw umie­ra dzie­ciąt­ko, a ma­ma, ta­ta i star­sze ro­dzeń­stwo zostają.

Ho­spi­cjum per­ina­tal­ne. To nie ty­le kon­kret­ne miej­sce, co pew­na idea, prze­strzeń współ­pra­cy, kon­cep­cja ca­ło­ścio­wej opie­ki nad ro­dzi­ca­mi, któ­rzy do­wia­du­ją się, że ich nie­na­ro­dzo­ne dziec­ko bę­dzie żyć kró­cej od nich. Gdy świat się wa­li, gdy nie ma na­dziei, gdy już bra­ku­je łez – tu bę­dą przy­tu­le­ni. Tu otrzy­ma­ją po­twier­dze­nie dia­gno­zy i rze­tel­ne in­for­ma­cje o sta­nie zdro­wia dziecka.

Na­szym go­ściem bę­dzie lek. med. Jo­an­na Mań­ka, pe­dia­tra w Kra­kow­skim Ho­spi­cjum dla Dzie­ci im. ks. Jó­ze­fa Ti­sch­ne­ra, pry­wat­nie żo­na i ma­ma troj­ga dzie­ci. Po­roz­ma­wia­my o wa­dach le­tal­nych oraz czym jest per­ina­tal­na opie­ka pa­lia­tyw­na, na czym po­le­ga wspar­cie ho­spi­cjum per­ina­tal­ne­go i kto mo­że z nie­go skorzystać.

Ma­rzec 2023 r. (śro­da 08.03, godz. 19.00) Jak to­bą ma­ni­pu­lu­ją? Stra­te­gie proaborcyjne

W ra­diu, w te­le­wi­zji, w pra­sie i in­ter­ne­cie. Co­dzien­nie, po tro­chu, kon­se­kwent­nie. Za­przą­ga­jąc do te­go na­szą złość, in­nym ra­zem bu­dząc li­tość i współ­czu­cie, a jesz­cze in­nym ape­lu­jąc do „praw re­pro­duk­cyj­nych” – a czym one w ogó­le są?

Ma­ni­pu­la­cja sta­ra jak świat spra­wia, że do­ro­sły czło­wiek naj­pierw sam za­czy­na w to wie­rzyć, a wkrót­ce po­tem prze­ko­ny­wać in­nych, że na­praw­dę moż­na za­bić dziec­ko roz­wi­ja­ją­ce się pod ser­cem mat­ki. Nie­win­ne, bez­bron­ne. Je­śli w do­dat­ku nie wy­cho­dzi po­za swo­ją me­dial­ną bańkę…

Pod­czas we­bi­na­ru po­roz­ma­wia­my o sta­ran­nie za­pla­no­wa­nej stra­te­gii lob­by abor­cyj­ne­go. Zma­ni­pu­lo­wa­ne son­da­że, prze­kła­ma­ne hi­sto­rie, no­we sło­wa na­zy­wa­ją­ce rze­czy­wi­sto­ści, któ­re… nie ist­nie­ją. Za­pra­sza­my do udzia­łu szcze­gól­nie ro­dzi­ców, na­uczy­cie­li, ka­te­che­tów i na­sto­lat­ków 16+. Bo, nie­ste­ty, wszy­scy je­ste­śmy na ma­ni­pu­la­cje po­dat­ni. Tym, co mo­że nas przed nią ochro­nić, jest wiedza.

Lu­ty 2023 r. (śro­da 08.02, godz. 19.00) Na­pro­tech­no­lo­gia. W tro­sce o płodność

Na­pro­tech­no­lo­gia. Zwy­kle re­kla­mo­wa­na ja­ko etycz­na al­ter­na­ty­wa dla in vi­tro. To do­brze – bo rze­czy­wi­ście mo­że być re­al­nym ra­tun­kiem dla mał­żeństw z ob­ni­żo­ną płod­no­ścią. I to źle – bo przy­kle­jo­no jej łat­kę ko­ściół­ko­we­go ka­len­da­rzy­ka, no, mo­że tro­chę bar­dziej no­wo­cze­sne­go. Tym­cza­sem in­struk­tor Cre­igh­ton Mo­del Sys­tem – me­to­dy roz­po­zna­wa­nia płod­no­ści i za­ra­zem na­rzę­dzia dia­gno­stycz­ne­go na­pro­tech­no­lo­gii – pa­trzy o wie­le sze­rzej. Nie tyl­ko po­ma­ga w ce­lo­wa­nym le­cze­niu nie­płod­no­ści i cho­rób gi­ne­ko­lo­gicz­nych, ale też pro­mu­je styl ży­cia wspie­ra­ją­cy na­tu­ral­ną płod­ność i wy­po­sa­ża ko­bie­tę w na­rzę­dzia profilaktyczne.

Ze wspar­cia na­pro­tech­no­lo­ga mo­gą efek­tyw­nie sko­rzy­stać tak­że ko­bie­ty cier­pią­ce na nie­re­gu­lar­ne cy­kle, bo­le­sne mie­siącz­ki, pra­cu­ją­ce w try­bie zmia­no­wym czy w okre­sie pre­me­no­pau­zy. Z ko­lei na­sto­lat­ki zy­ska­ją więk­szą świa­do­mość o funk­cjo­no­wa­niu ich or­ga­ni­zmu. Ale do udzia­łu w we­bi­na­rze za­pra­sza­my nie tyl­ko pa­nie. Z wie­dzy Agniesz­ki Troj­nar, in­struk­tor­ki Cre­igh­ton Mo­del Sys­tem, któ­ra bę­dzie na­szym go­ściem, sko­rzy­sta­ją tak­że panowie.

Sty­czeń 2023 r. (śro­da 11.01, godz. 19.00) Je­ste­śmy w po­ło­wie drogi

30 lat te­mu, 7 stycz­nia 1993 ro­ku Pol­ska sta­ła się pierw­szym pań­stwem de­mo­kra­tycz­nym, któ­re­go par­la­ment od­rzu­cił abor­cję „na żą­da­nie”. Sejm przy­jął usta­wę w sze­ro­kim za­kre­sie chro­nią­cą ży­cie. Gło­so­wa­nie nad nią po­prze­dzo­ne by­ło wie­lo­let­nią pra­cą u pod­staw. Już sa­mo wpro­wa­dze­nie do de­ba­ty pu­blicz­nej te­ma­tu ochro­ny ży­cia po­czę­te­go by­ło wy­ni­kiem cięż­kiej pra­cy wie­lu lu­dzi. Przy­ję­te pra­wo by­ło nie­do­sko­na­łe. Po­trze­bo­wa­li­śmy ko­lej­nych 28 lat, by roz­cią­gnąć praw­ną ochro­nę ży­cia tak­że na dzie­ci nie­na­ro­dzo­ne z po­dej­rze­niem niepełnosprawności.

Gru­dzień 2022 r. (śro­da 14.12, godz. 19.00) Su­mie­nie farmaceuty

Czy pol­ski far­ma­ceu­ta mo­że nie sprze­dać w ap­te­ce ja­kie­goś środ­ka, po­wo­łu­jąc się na klau­zu­lę su­mie­nia? Czy ta­ka gwa­ran­cja w ogó­le jest pra­cow­ni­kom ap­tek oraz nam, pa­cjen­tom i klien­tom, po­trzeb­na? Je­śli tak – cze­go kon­kret­nie mia­ła­by do­ty­czyć? Za­py­ta­my o to dr Mał­go­rza­tę Pru­sak, któ­ra kil­ka­na­ście lat pra­co­wa­ła w prze­my­śle far­ma­ceu­tycz­nym. Obec­nie jest kie­row­ni­kiem ap­te­ki, a po­nad­to Prze­wod­ni­czą­cą Sto­wa­rzy­sze­nia Far­ma­ceu­tów Ka­to­lic­kich Pol­ski, au­tor­ką mo­no­gra­fii „Sprze­ciw su­mie­nia far­ma­ceu­tów. Aspek­ty etycz­ne, teo­lo­gicz­ne i praw­ne” oraz książ­ki „Bio­ety­ka dla farmaceuty”.

Po­ru­szy­my też in­ne za­gad­nie­nia. Czy far­ma­ceu­ta mo­że wy­dać lek na re­cep­tę bez… re­cep­ty? Na czym po­le­ga kie­ro­wa­nie ap­te­ką? W opar­ciu o ja­kie kry­te­ria ap­te­karz de­cy­du­je się pro­wa­dzić sprze­daż ja­kie­goś le­ku lub su­ple­men­tu? I czy w do­bie „dok­to­ra Go­ogle” po­trze­bu­je­my jesz­cze do­brej ra­dy pa­ni ma­gi­ster lub pa­na ma­gi­stra, czy ra­czej trak­tu­je­my ap­te­kę jak su­per­mar­ket, w któ­rym sa­mi wkła­da­my pro­duk­ty do ko­szy­ka? Zapraszamy!

Li­sto­pad 2022 r. (śro­da 9.11, godz. 19.00) Abor­cja farmakologiczna

W kra­jach roz­wi­ja­ją­cych się abor­cja far­ma­ko­lo­gicz­na wy­pie­ra in­ne for­my abor­cji. Śro­do­wi­ska pro­abor­cyj­ne chęt­nie wy­ko­rzy­sta­ły ogra­ni­cze­nia zwią­za­ne z Covid19 do pro­mo­wa­nia jej ja­ko ła­twej, sku­tecz­nej, ta­niej, le­gal­nej na ca­łym świe­cie (oczy­wi­ście, oprócz Pol­ski) i bez­piecz­nej do prze­pro­wa­dze­nia w do­mu. Czy da­li­śmy się na to nabrać?

Być mo­że tak – abor­cja far­ma­ko­lo­gicz­na to je­den z naj­bar­dziej zma­ni­pu­lo­wa­nych te­ma­tów. Pod­czas spo­tka­nia omó­wi­my, na czym tak na­praw­dę po­le­ga; czym jest za­rów­no z per­spek­ty­wy dziec­ka, jak i z per­spek­ty­wy mat­ki. Przed­sta­wi­my ry­zy­ko z nią zwią­za­ne (po­wi­kła­nia bez­po­śred­nie oraz od­le­głe w cza­sie). Zaj­rzy­my też na stro­ny za­gra­nicz­nych kli­nik abor­cyj­nych i po­słu­cha­my le­ka­rzy prze­pro­wa­dza­ją­cych abor­cje – czy na­praw­dę po­le­ca­ją ją ko­bie­tom? Za­pra­sza­my po por­cję rze­tel­nej, udo­ku­men­to­wa­nej ba­da­nia­mi wiedzy.

Go­ściem spe­cjal­nym na we­bi­na­rze bę­dzie dr Mał­go­rza­ta Pru­sak – mgr far­ma­cji, dr teo­lo­gii, kil­ka­na­ście lat pra­co­wa­ła w prze­my­śle far­ma­ceu­tycz­nym, obec­nie kie­row­nik ap­te­ki, Prze­wod­ni­czą­ca Sto­wa­rzy­sze­nia Far­ma­ceu­tów Ka­to­lic­kich Pol­ski, au­tor­ka mo­no­gra­fii „Sprze­ciw su­mie­nia far­ma­ceu­tów. Aspek­ty etycz­ne, teo­lo­gicz­ne i praw­ne oraz książ­ki „Bio­ety­ka dla farmaceuty”.

Paź­dzier­nik 2022 r. (śro­da 12.10, godz. 19.00) Je­steś. Miej­sce dziec­ka utra­co­ne­go w rodzinie

Sta­ty­sty­ki wska­zu­ją, że ok. 10% ciąż koń­czy się po­ro­nie­niem, naj­czę­ściej w ich pierw­szym try­me­strze. Wie­lu ro­dzi­ców nie ma spo­sob­no­ści, by po­że­gnać się z utra­co­nym dziec­kiem ani do­ko­nać god­ne­go je­go po­chów­ku. Naj­czę­ściej wy­ni­ka to z nie­zna­jo­mo­ści pra­wa, jak i to­wa­rzy­szą­cych po­ro­nie­niu dra­ma­tycz­nych oko­licz­no­ści. Śmierć dziec­ka, któ­re jesz­cze się nie uro­dzi­ło, nie ucie­le­śni­ło dla świa­ta, nie­zwy­kle trud­no jest opo­wie­dzieć i przeżyć.

Ro­dzi­ce cier­pią­cy po stra­cie dziec­ka nie za­wsze znaj­du­ją w swo­im oto­cze­niu zro­zu­mie­nie i uzna­nie dla ich bó­lu. No­tu­je się, że bli­sko 30 % ko­biet po­pa­da w de­pre­sję z po­wo­du po­ro­nie­nia, a po­nad po­ło­wa par prze­ży­wa po­waż­ny kry­zys w relacji.

Go­ściem we­bi­na­ru pt. „Je­steś. Miej­sce dziec­ka utra­co­ne­go w ro­dzi­nie” bę­dzie Mag­da­le­na Po­pra­wa, pe­da­gog, do­rad­ca ro­dzin­ny, te­ra­peu­ta par i mał­żeństw, psy­cho­te­ra­peu­ta i sek­su­olog, a pre­tek­stem do roz­mo­wy Dzień Dziec­ka Utra­co­ne­go, przy­pa­da­ją­cy 15 paź­dzier­ni­ka. Po­roz­ma­wia­my m.in. o eta­pach ża­ło­by, to­wa­rzy­sze­niu ro­dzi­nom do­tknię­tym trud­nym do­świad­cze­niem po­ro­nie­nia oraz o spo­so­bach upa­mięt­nie­nia zmar­łe­go dziec­ka z udzia­łem je­go rodzeństwa.

Pa­tro­ni medialni:
Udostępnij
Tweetnij
Wydrukuj