Nagroda „Przyjaciel Życia” 2026

Te­go­rocz­ny­mi lau­re­ata­mi Na­gro­dy „Przy­ja­ciel Ży­cia” zo­sta­li dr inż. Adam Ki­siel, współ­za­ło­ży­ciel Kru­cja­ty Mo­dli­twy w Obro­nie Po­czę­tych Dzie­ci, oraz Agniesz­ka i Ma­ciej Tomiccy.

Ga­la od­by­ła się 28 stycz­nia 2026 r. w Kra­ko­wie. Uczest­ni­ków uro­czy­sto­ści przy­wi­ta­ła Mag­da­le­na Gu­ziak-No­wak, dy­rek­tor ds. edu­ka­cji w Pol­skim Sto­wa­rzy­sze­niu Obroń­ców Ży­cia Czło­wie­ka, któ­ra na­stęp­nie wy­ja­śni­ła, że Na­gro­da „Przy­ja­ciel Ży­cia” jest naj­waż­niej­szym wy­róż­nie­niem przy­zna­wa­nym przez Za­rząd Pol­skie­go Sto­wa­rzy­sze­nia Obroń­ców Ży­cia Czło­wie­ka oso­bom, któ­re w szcze­gól­ny spo­sób przy­czy­ni­ły się do bu­do­wa­nia cy­wi­li­za­cji ży­cia i miłości.

Na­gro­dę „Przy­ja­ciel Ży­cia” za wkład w dzie­ło ochro­ny ży­cia i god­no­ści czło­wie­ka od po­czę­cia do na­tu­ral­nej śmier­ci otrzy­mał dr inż. Adam Ki­siel, dok­tor na­uk tech­nicz­nych, in­ży­nier bu­dow­nic­twa lą­do­we­go, wie­lo­let­ni na­uczy­ciel aka­de­mic­ki, wie­lo­let­ni re­dak­tor na­czel­ny Ty­go­dni­ka Ro­dzin Ka­to­lic­kich „Źró­dło”, od­zna­czo­ny Me­da­lem Ko­mi­sji Edu­ka­cji Na­ro­do­wej i Ho­no­ro­wą Od­zna­ką Po­li­tech­ni­ki Kra­kow­skiej. Jest on współ­za­ło­ży­cie­lem Kru­cja­ty Mo­dli­twy w Obro­nie Po­czę­tych Dzie­ci, któ­ra trwa nie­prze­rwa­nie od po­nad 45 lat. Od 1980 r. mo­dli­twę w in­ten­cjach Kru­cja­ty za­de­kla­ro­wa­ło ok. 100 tys. osób z ca­łej Pol­ski. Wy­trwa­ła mo­dli­twa przy­czy­ni­ła się do prze­ło­mo­wej zmia­ny pra­wa w 1993 r., a co za tym idzie – do ura­to­wa­nia od abor­cji wie­lu dzie­ci i ko­biet. Dr inż. Adam Ki­siel przez kil­ka­dzie­siąt lat współ­pra­co­wał z dr. inż. An­to­nim Zię­bą, za­ło­ży­cie­lem Pol­skie­go Sto­wa­rzy­sze­nia Obroń­ców Ży­cia Człowieka.

W lau­da­cji na cześć lau­re­ata od­czy­ta­nej przez Woj­cie­cha Zię­bę, pre­ze­sa Pol­skie­go Sto­wa­rzy­sze­nia Obroń­ców Ży­cia Czło­wie­ka, za­uwa­żo­no: „Sło­wa Psal­mu 1 są do­sko­na­łym klu­czem do od­czy­ta­nia ży­cia i «po­wo­ła­nia w po­wo­ła­niu» pa­na in­ży­nie­ra Ada­ma Ki­sie­la – czło­wie­ka, któ­ry swo­je ta­len­ty, czas, ale przede wszyst­kim ser­ce – od­dał spra­wie obro­ny ży­cia nie­na­ro­dzo­nych dzie­ci. Tak jak owo «drze­wo za­sa­dzo­ne nad pły­ną­cą wo­dą, któ­re wy­da­je owoc w swo­im cza­sie», tak za­an­ga­żo­wa­nie czci­god­ne­go Lau­re­ata wy­da­je słod­kie owo­ce. Je­go od­wa­ga, we­wnętrz­na dys­cy­pli­na i nie­za­chwia­na wier­ność praw­dzie, że ży­cie ludz­kie za­czy­na się od po­czę­cia, da­ły po­czą­tek wiel­kie­mu dzie­łu Kru­cja­ty Mo­dli­twy w Obro­nie Po­czę­tych Dzie­ci. Od po­nad czter­dzie­stu pię­ciu lat nasz Lau­re­at krze­wi w ser­cach lu­dzi wie­rzą­cych pra­gnie­nie mo­dli­twy w in­ten­cji tych, któ­rzy są naj­słab­si i bez­bron­ni. Wie­rzy on, że wła­śnie mo­dli­twa mo­że być du­cho­wą tar­czą, któ­ra obro­ni kru­che, tak bar­dzo za­leż­ne od in­nych, życie”.

W koń­co­wych sło­wach lau­da­cji pod­kre­ślo­no: „Si­ła dzia­łań pa­na in­ży­nie­ra tkwi w ci­chej kon­se­kwen­cji, w zdol­no­ści do po­kor­ne­go trwa­nia przy war­to­ściach, na prze­kór złu świa­ta. Je­go czy­ny za­wsze by­ły skie­ro­wa­ne w stro­nę do­bra, ni­gdy – w stro­nę wła­snych ko­rzy­ści. Psalm 1 obie­cu­je, że czło­wiek za­ko­rze­nio­ny w Bo­gu «co­kol­wiek uczy­ni, to po­myśl­nie wy­pa­da». Owo­ce służ­by pa­na Ada­ma Ki­sie­la wi­docz­ne są w świa­dec­twach prze­mie­nio­nych serc, a zwłasz­cza tych de­cy­zji, by ży­cie po­czę­te usza­no­wać, a nie uni­ce­stwić. Ni­gdy nie do­wie­my się, ile ma­tek po­sta­no­wi­ło swo­je dzie­ci przy­jąć, jak wie­le dra­ma­tycz­nych lo­sów zo­sta­ło od­wró­co­nych dzię­ki mo­dli­twie, od­da­niu, służ­bie pa­na in­ży­nie­ra. Dziś z wdzięcz­no­ścią i sza­cun­kiem wy­róż­nia­my pa­na Ada­ma Ki­sie­la. Niech ta na­gro­da bę­dzie zna­kiem na­sze­go uzna­nia dla je­go ży­cia, któ­re od­dał dla do­bra dzie­ci nie­na­ro­dzo­nych i praw­dy, że każ­de ży­cie jest święte”.