W Krakowie-Łagiewnikach zakończyły się rekolekcje dla rodziców w żałobie po śmierci dziecka

W Sank­tu­arium Bo­że­go Mi­ło­sier­dzia w Kra­ko­wie-Ła­giew­ni­kach za­koń­czy­ły się re­ko­lek­cje prze­zna­czo­ne dla ro­dzi­ców, któ­rzy do­świad­czy­li stra­ty dziec­ka – nie­za­leż­nie od mo­men­tu i oko­licz­no­ści je­go śmier­ci. Spo­tka­nie, od­by­wa­ją­ce się pod ha­słem „Na­dzie­ja za­wieść nie mo­że” (Spes non con­fun­dit), trwa­ło do wtor­ku, 11 listopada.

Re­ko­lek­cje współ­or­ga­ni­zo­wa­li­śmy wraz z Dusz­pa­ster­stwem Ro­dzin Dzie­ci Utra­co­nych Ar­chi­die­ce­zji Kra­kow­skiej. Wy­da­rze­nie od­by­wa­ło się w ba­zy­li­ce Bo­że­go Mi­ło­sier­dzia – jed­nym z ko­ścio­łów ju­bi­le­uszo­wych Ro­ku Świę­te­go 2025.

„Jest to już Je­zus Zmar­twych­wsta­ły. Oni dą­żą do uzdro­wie­nia du­cho­we­go i psy­chicz­ne­go, bo ża­ło­ba jest pro­ce­sem zdro­wie­nia, ale peł­ne uzdro­wie­nie da­je Je­zus Zmar­twych­wsta­ły, któ­ry ma zna­ki toż­sa­mo­ści cier­pie­nia na rę­kach, no­gach i bo­ku. Oso­by osie­ro­co­ne do­zna­ją uzdro­wie­nia, za­my­ka­ją okres ża­ło­by, ale te zna­ki toż­sa­mo­ści po śmier­ci dziec­ka po­zo­sta­ją już na za­wsze. Nie­mniej jed­nak są ina­czej de­fi­nio­wa­ne, od­czu­wa­ne, ro­zu­mia­ne. Te zna­ki po­ka­zu­ją tak­że nie tyl­ko na to, co mia­ło miej­sce, czy­li na śmierć dziec­ka i zwią­za­ne z nią cier­pie­nie, ale rów­nież na no­wą for­mę re­la­cji i obec­no­ści tych dzie­ci – wska­zy­wał dr Piotr Guz­dek, fa­mi­lio­log z Pol­skie­go Sto­wa­rzy­sze­nia Obroń­ców Ży­cia Czło­wie­ka, je­den z pro­wa­dzą­cych rozważania.

W pro­gra­mie re­ko­lek­cji zna­la­zły się co­dzien­ne Msze Świę­te, kon­fe­ren­cje du­cho­we, na­bo­żeń­stwa, a tak­że moż­li­wość in­dy­wi­du­al­nej roz­mo­wy z ka­pła­nem i kon­sul­ta­cji psy­cho­lo­gicz­nych. Szcze­gól­nym mo­men­tem trze­cie­go dnia był tzw. dzień pu­sty­ni – czas oso­bi­stej ad­o­ra­cji Naj­święt­sze­go Sa­kra­men­tu, sa­kra­men­tu po­jed­na­nia oraz ciszy.

Re­ko­lek­cje pro­wa­dził ks. dr Ja­nusz Ko­ściel­niak, dusz­pa­sterz ro­dzin dzie­ci utra­co­nych ar­chi­die­ce­zji kra­kow­skiej, oraz dr Piotr Guz­dek. Wszyst­kie Msze Świę­te spra­wo­wa­ne by­ły w in­ten­cji zmar­łych dzieci.

W tym ro­ku uczest­ni­cy mo­gli rów­nież uzy­skać od­pust zu­peł­ny, po­nie­waż ba­zy­li­ka w Ła­giew­ni­kach jest jed­nym z ko­ścio­łów ju­bi­le­uszo­wych ogło­szo­nych przez pa­pie­ża Franciszka.

W bul­li ogła­sza­ją­cej Ju­bi­le­usz pa­pież przy­po­mniał, że chrze­ści­jań­ska na­dzie­ja nie koń­czy się na śmierci:

„W ob­li­czu śmier­ci, gdzie wszyst­ko wy­da­je się koń­czyć, otrzy­mu­je­my pew­ność, że dzię­ki Chry­stu­so­wi ży­cie zmie­nia się, ale się nie kończy.”

Re­ko­lek­cje mia­ły cha­rak­ter otwar­ty – mo­gli w nich uczest­ni­czyć tak­że ro­dzi­ce, któ­rzy do­pie­ro po la­tach od­na­leź­li w so­bie go­to­wość, by prze­żyć ża­ło­bę w du­chu wiary.

jb