Artykuł Letnia Akademia Pro-Life 2026 pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Wywiad udzielony przez Martę Nawrocką stacji TVN24 stał się jednym z najgłośniej komentowanych wydarzeń ostatnich dni. W centrum rozmowy znalazła się kwestia aborcji – temat fundamentalny dla tysięcy Polaków, dla których prawo do życia jest wartością nienaruszalną. Pierwsza dama nie pozostawiła wątpliwości co do swojego stanowiska.

„Ja przede wszystkim jestem za życiem” – powiedziała wprost. Dopytywana o swoją opinię na temat aborcji, dodała: „jestem za życiem, a przeciwko aborcji”.

Te słowa wybrzmiały szczególnie mocno, ponieważ prezydentowa odniosła się do własnej historii. Jak przypomniała, sama jako bardzo młoda dziewczyna stanęła przed dramatycznym wyborem.

 „Stałam przed wyborem; różne rzeczy w głowie miałam, ale też ze względu na swoją wiarę, ze względu na wsparcie rodziny, które miałam, urodziłam. Teraz mam wspaniałego 23-letniego syna i nie żałuję ani przez minutę tej decyzji”

– wyznała.

To osobiste świadectwo stało się mocnym głosem w obronie życia. Pierwsza dama pokazała, że nawet w trudnych okolicznościach możliwe jest podjęcie decyzji zgodnej z sumieniem i wiarą – decyzji, która przynosi owoce na całe życie.

W trakcie rozmowy padły również pytania o konkretne rozwiązania prawne, jednak prezydentowa nie wchodziła w szczegółowe rozważania legislacyjne. Najważniejsze było jasne wskazanie kierunku: życie – od poczęcia – ma wartość i zasługuje na ochronę.

Dziennikarka zabiera głos

Po emisji wywiadu w przestrzeni publicznej pojawiło się wiele komentarzy. Do sprawy odniosła się dziennikarka Joanna Kryńska, która przeprowadziła rozmowę. W wypowiedzi dla portalu Plejada podkreśliła znaczenie tej rozmowy.

„Bardzo chciałam, żebyśmy my Polki, żebyśmy my Polacy usłyszeli pierwszą damę” – zaznaczyła. Dodała również: „To bardzo dobrze, że pierwsza dama się wypowiedziała. (…) Polacy chcą wiedzieć, chcą poznać pierwszą damę. Chcą wiedzieć, jakie ma poglądy”.

Jak wyjaśniła, tematy rozmowy były wcześniej znane kancelarii, a sama zgoda na wywiad zapadła już niedługo po zaprzysiężeniu prezydenta Karola Nawrockiego. Dla wielu odbiorców była to pierwsza tak obszerna wypowiedź pierwszej damy w kwestiach światopoglądowych.

In vitro – bez ograniczania innych

W dalszej części rozmowy pojawił się także temat procedury in vitro. Marta Nawrocka zaznaczyła, że sama nie mierzyła się z problemem niepłodności, ponieważ – jak podkreśliła – jest „szczęśliwą mamą trójki dzieci”. Jednocześnie stwierdziła:

„Ja nie ograniczałabym, jeżeli ktoś nie może mieć dziecka. (…) nie ograniczałabym drugiemu człowiekowi tego prawa”.

Choć jej stanowisko w sprawie aborcji wybrzmiało jasno i bez niedomówień – po stronie życia od poczęcia – to w kwestii in vitro pojawił się wyraźny rozjazd, który trudno przemilczeć. Procedura ta od lat budzi poważne zastrzeżenia, ponieważ wiąże się z tworzeniem wielu embrionów ludzkich, z których część nigdy nie otrzymuje szansy na narodziny. W praktyce oznacza to selekcję i odrzucanie istnień ludzkich na najwcześniejszym etapie rozwoju.

Dlatego właśnie stanowisko dopuszczające in vitro stoi w sprzeczności z jednoznaczną deklaracją „za życiem”. Jeśli bowiem każde życie ma wartość i godność od poczęcia, to nie można pomijać faktu, że w procedurze zapłodnienia pozaustrojowego powstają konkretne, biologicznie istniejące ludzkie zarodki. Część z nich zostaje zamrożona, część obumiera, część jest eliminowana. To rzeczywistość, o której rzadko mówi się wprost. Trudno pogodzić sprzeciw wobec aborcji z akceptacją procedury, która – choć motywowana pragnieniem rodzicielstwa – również dotyka najbardziej bezbronnych istnień ludzkich.

Właśnie dlatego temat in vitro nie jest jedynie kwestią medyczną, lecz głęboko etyczną. Życie ludzkie nie podlega stopniowaniu ani selekcji. Każdy embrion to człowiek w początkowej fazie rozwoju – osoba, której przysługuje pełna godność. Z tej perspektywy nie sposób nie dostrzec napięcia między jednoznaczną deklaracją obrony życia a dopuszczeniem praktyki, która to życie traktuje w sposób instrumentalny.

Ten rozdźwięk pokazuje, jak trudna i wymagająca jest konsekwencja w obronie życia – zwłaszcza dziś, gdy presja społeczna i emocjonalne argumenty często przesłaniają wymiar moralny całej sprawy.

jb
Źródło: onet.pl, TVN24, Polskim Radiu 24, dorzeczy.pl

Artykuł Pierwsza dama Marta Nawrocka: „Za życiem” pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

W podręczniku „Historia i Teraźniejszość” autorstwa prof. Wojciecha Roszkowskiego znalazł się passus odnoszący się do zjawiska określanego jako „fabryki dzieci”. Ten fragment wywołał sprzeciw u rodziców dziecka poczętego metodą in vitro. Sąd stwierdził, że zarzuty wobec Profesora nie mają podstaw.

Fragment, który wywołał burzę

Wszystko zaczęło się od treści, którą przeciwnicy profesora okrzyknęli sporną. Słynny fragment brzmiał:

„Wraz z postępem medycznym i ofensywą ideologii gender wiek XXI przyniósł dalszy rozkład instytucji rodziny. Lansowany obecnie inkluzywny model rodziny zakłada tworzenie dowolnych grup ludzi czasem o tej samej płci, którzy będą przywodzić dzieci na świat w oderwaniu od naturalnego związku mężczyzny i kobiety, najchętniej w laboratorium. Coraz bardziej wyrafinowane metody odrywania seksu od miłości i płodności prowadzą do traktowania sfery seksu jako rozrywki, a sfery płodności jako produkcji ludzi, można powiedzieć hodowli. Skłania to do postawienia zasadniczego pytania: kto będzie kochał wyprodukowane w ten sposób dzieci? Państwo, które bierze pod swoje skrzydła tego rodzaju „produkcję”? Miłość rodzicielska była i pozostanie podstawą tożsamości każdego człowieka, a jej brak jest przyczyną wszystkich prawie wynaturzeń natury ludzkiej”.

Rodzice dziecka poczętego metodą in vitro uznali te słowa za obraźliwe. Złożyli pozew przeciwko autorowi, a fragment ostatecznie usunięto z podręcznika.

Proces, który miał uciszyć pytania o naturę życia

Sprawa trafiła do Sądu Okręgowego w Krakowie i toczyła się nieprzerwanie od 2023 r. Widzimy w niej coś więcej niż zwykły spór prawny – to była próba wyciszenia głosu, który odważył się postawić fundamentalne pytania o to, czym jest ludzkie życie i jaka jest rola rodziny w jego przekazywaniu. Ten proces wpisuje się w szersze zjawisko: w wysiłki, by z przestrzeni publicznej usunąć refleksję nad moralnymi konsekwencjami technik rozrodu oderwanych od naturalnego porządku.

Wyrok, który oddaje sprawiedliwość

9 grudnia 2025 r. sąd wydał decyzję: zarzuty wobec prof. Roszkowskiego są bezpodstawne.

O sprawie poinformował pełnomocnik Profesora, mec. Krzysztof Wąsowski:

„Być może niektórzy z Państwa pamiętają, jak było głośno w związku z wystąpieniem na drogę sądową przeciwko mojemu Mandantowi – panu prof. Wojciechowi Roszkowskiemu – za treści w słynnym jego podręczniku „Historia i Teraźniejszość”. Pan Profesor został pozwany za rzekome obrażanie dzieci poczętych tzw. metodą in vitro”.

I dalej:

„Sprawa toczyła się przed krakowskim Sądem Okręgowym (…), który teraz „po cichu” – na posiedzeniu niejawnym – wydał wyrok… całkowicie oczyszczający pana profesora Wojciecha Roszkowskiego”.

To ważny moment nie tylko dla samego profesora, ale również dla wszystkich, którzy bronią prawa do wolnego, odpowiedzialnego głosu w debacie o ludzkim życiu i rodzinie.

Nie pierwszy atak na prawdę o rodzinie

Był to kolejny z wielu ataków na podręcznik prof. Roszkowskiego. Wcześniej, w październiku 2024 r., minister Barbara Nowacka mówiła o publikacji:

„Pamiętacie, co oni robili? Oni uczyli kłamstwa. Przypomnijcie sobie, że do szkół wprowadzili taki przedmiot Historia i Teraźniejszość. Tam kłamstwo było na każdej stronie podręcznika. (…) Oni uczyli tam, jak kłamać i manipulować”.

Słowa te pokazują, jak mocno środowiska lewicowe próbowały delegitymizować każdy przekaz stojący na straży tradycyjnego modelu rodziny i nienaruszalnej godności osoby ludzkiej od poczęcia.

jb
Źródło: wpolityce.pl, opoka.org.pl

Artykuł Prof. Roszkowski oczyszczony z zarzutów pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

To, co wydawało się szansą dla małżeństw zmagających się z niepłodnością, dziś ukazuje swoje drugie, mroczne oblicze. In vitro – technologia, która miała „dawać życie” – w rzeczywistości kończy się śmiercią. I to śmiercią w skali, o której mało kto ma odwagę mówić głośno.

Dotąd największym dramatem współczesności była aborcja. Każdego roku ponad milion dzieci w samych tylko Stanach Zjednoczonych traci życie w wyniku aborcji. Ale nowe dane pokazują, że to już nie aborcja jest największym źródłem śmierci nienarodzonych.

Według najnowszych danych amerykańskiego Society for Assisted Reproductive Technology, w 2023 roku przeprowadzono ponad 430 tysięcy cykli in vitro, z których urodziło się około 96 tysięcy dzieci.

Na pierwszy rzut oka – brzmi jak sukces medycyny. Ale wystarczy sięgnąć głębiej. Z prostego rachunku wynika, że na jedno dziecko urodzone dzięki IVF przypada około 20 zarodków ludzkich, które nie przeżyły.

Część z nich umiera w laboratoriach, część nigdy nie zostaje wszczepiona, a ogromna liczba po prostu trafia do zamrażarek – w stan zawieszenia między życiem a śmiercią.

Organizacja pro-life Live Action szacuje, że w samych Stanach Zjednoczonych w 2023 roku zginęło prawie 2 miliony ludzkich zarodków. To dane o prawdziwych, istniejących ludzkich istotach, z DNA, które czyni je wyjątkowymi i niepowtarzalnymi.

Co dzieje się z „nadliczbowymi” zarodkami?

Oficjalnie – są „przechowywane”. Ale każdy biolog wie, że zamrożenie nie jest stanem życia, lecz jego brutalnym zatrzymaniem. Nie wszystkie zarodki przeżywają rozmrożenie, nie wszystkie mają szansę na implantację. A te, które nigdy nie zostaną „użyte”, prędzej czy później są utylizowane albo przekazywane na eksperymenty naukowe.

W praktyce więc laboratoria in vitro stają się miejscami masowej śmierci – w ciszy, bez protestów, bez zniczy, bez trumien.

Dzieci nienarodzone giną nie dlatego, że ktoś ich nie chce, ale dlatego, że system uznał, iż można nimi zarządzać jak materiałem biologicznym.

Kościół katolicki nie zostawia wątpliwości

Papież Benedykt XVI nazywał in vitro „znakiem duchowej władzy Antychrysta”, bo człowiek próbuje przejąć to, co z natury należy do Boga – władzę nad początkiem życia. Kościół nie potępia pragnienia posiadania dziecka. Wręcz przeciwnie – rozumie ból i cierpienie małżonków, którzy nie mogą zostać rodzicami. Ale ostrzega przed ceną, jaką płaci się za techniczne „rozwiązania”. Cena ta to życie innych dzieci, które nie miały szczęścia zostać wybrane.

Polska droga – czy idziemy w złym kierunku?

W grudniu 2023 roku polski Sejm przyjął ustawę o finansowaniu in vitro z budżetu państwa. Decyzję tę podpisał prezydent Andrzej Duda. Był to gorzki znak, że w imię polityki i emocji Polska rezygnuje z obrony najbardziej bezbronnych.

Jak zauważa dr Tadeusz Wasilewski, ginekolog‑położnik, założyciel NaProMedica:

„Musimy pamiętać, że nie ma programu in vitro bez śmierci istnienia ludzkiego na etapie rozwoju zarodkowego. Życie ludzkie, o czym mówią wszystkie podręczniki do pediatrii, położnictwa i ginekologii, zaczyna się z chwilą fuzji plemnika z komórką jajową. Metoda sztucznego zapłodnienia nie spełnia tej definicji z punktu widzenia ochrony życia ludzkiego.”

Cisza większa niż sumienie

Dlaczego o tym milczymy? Bo wygodniej wierzyć w opowieść o „cudzie techniki” niż przyznać, że za tym cudem stoi dramat tysięcy istnień ludzkich, którym odmówiono prawa do życia.

Życie nie jest wytworem laboratorium. Każdy zarodek to dziecko Boga, nie numer w ewidencji, nie eksperyment. To człowiek, który nigdy nie dostał szansy, by zapłakać, by oddychać, by być kochanym.

jb

Źródło: LifeSiteNews.com

Artykuł Więcej ofiar niż aborcja. Wstrząsające dane o in vitro pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Dziękujemy za liczny udział w XXII Ogólnopolskim Konkursie dla Młodzieży „Pomóż ocalić życie bezbronnemu” im. bł. ks. Jerzego Popiełuszki. Komisja konkursowa wyłoniła laureatów i wyróżnionych w poszczególnych kategoriach artystycznych i grupach wiekowych. Lista laureatów i wyróżnionych, którym serdecznie gratulujemy, dostępna jest poniżej.

Klasy 4–6 szkoły podstawowej

Kategoria literacka

I miejsce: „Wszyscy zasługujemy na godne życie”, Maciej Lewandowski, Łupawa

II miejsce: „Serce, które czeka”, Malwina Olszańska, Pruchnik

III miejsce: „Babcia – mądrość, dobro, doświadczenie”, Dobromił Malek, Łupawa

Wyróżnienia:

• „Każde życie ma wartość”, Wiktoria Lejkowska, Brzostek
• „Nadzieja umiera ostatnia”, Natalia Ramult, Łupawa

Kategoria plastyczna

I miejsce: „Na bezpiecznej łodzi życia”, Joanna Prokopowicz, Warszawa

II miejsce: „Człowiek nie ma prawa gasić światła życia”, Sylwia Zamorska, Leżajsk

III miejsce: „Mała ojczyzna miłości – rodzina w służbie życiu”, Antonina Leśniowska, Stalowa Wola

Wyróżnienia:

• „Dziecko nadzieją świata”, Ignacy Bawoł, Majdan Sieniawski
• „Miej odwagę!”, Anastazja Brzyska, Majdan Sieniawski
• „Wspaniale być Tatą i Mamą!”, Kacper Szczur, Majdan Sieniawski

Kategoria multimedialna

I miejsce: „Okno życia”, Dawid Duda, Hubert Mech, Wojciech Piekarz, Mikołaj Przeklasa, uczniowie Publicznej Szkoły Podstawowej SPSK im. bł. Michała Tomaszka i bł. Zbigniewa Strzałkowskiego w Łoponiu

II miejsce: „Firma ochroniarska dzieci poczętych”, Oliwia Urbaniak, Wrocław

III miejsce: „Miłość buduje”, Samuel Wojciechowski, Brańsk

Wyróżnienia:

• „W jej ciszy słychać bicie dwóch serc”, Aleksandra Bartol, Oliwia Mulica, Maria Skupień, uczennice Katolickiej Szkoły Podstawowej z Oddziałami Integracyjnymi im. Stefana kardynała Wyszyńskiego SPSK w Czerwiennem
• „Ojciec tysiąca serc”, Szymon Jurków, Oława
• „Starość, czyli radość”, Tomasz Matkowski, Wojnicz

Klasy 7–8 szkoły podstawowej 

Kategoria literacka

I miejsce: „Wywoływanie”, Martyna Kostrzewińska, Mikołów

II miejsce: „Medalion”, Patryk Okraj, Myślenice

III miejsce: „Kropeczka”, Wojciech Strzelec, Godziesze Małe

Wyróżnienia:

• „Hymn o miłości do nienarodzonego dziecka”, Adam Cholewa, Dobrzeń
• „Międzypokoleniowy łańcuch życia”, Liliana Pokultinis, Łupawa

Kategoria plastyczna

I miejsce: „Pod skrzydłami aniołów – każde dziecko jest chronione”, Oliwia Dziak, Leżajsk

II miejsce: „Kołysanka z oczek prawych i lewych”, Julia Chrąściel, Goczałkowice-Zdrój

III miejsce: „Każde życie jest ważne”, Joanna Żak, Dobrzykowice

Wyróżnienia:

• „Life is music”, Oliwia Ciurkot, Dębica
• „Nawet jedno życie zmienia cały świat”, Jan Fijałkowski, Bolesławiec
• „Każdy ma prawo do jutra”, Xenia Wojtaś, Stalowa Wola

Kategoria multimedialna

I miejsce: „Do końca. O godności życia”, Antonina Różalska, Marcelina Mojsiej, uczennice Szkoły Podstawowej w Gródku im. Partyzantów Braci M. i A. Chrzanowskich

II miejsce: „Najcenniejszy dar”, Adam Wojtoń, Sosnowiec

III miejsce: „Nie zabijaj, pokochaj, adoptuj”, Antonina Filipek, Oliwia Filipek, Radosław Filipek, Nikola Jurzysta, Magdalena Kuropatwa, Lena Mikusek, Kinga Mikusek, Emilia Wiśniewska, Jan Włodarczyk, Lena Wojdat, uczniowie Szkoły Podstawowej im. Św. Jana Pawła II w Nowej Rokitni

Wyróżnienia:

• „Podaj rękę – daj nadzieję”, Aleksandra Duszkiewicz, Hanna Kasprowicz, Jagoda Ortyl, uczennice Niepublicznej Szkoły Podstawowej z Oddziałami Dwujęzycznymi w Mielcu
• „Zabija człowieka, nie ból”, Aleksandra Figura, Wielgie
• „Przyjęte życie”, Nikola Jarocka, Ewa Siemiżon, uczennice Szkoły Podstawowej w Gródku im. Partyzantów Braci M. i A. Chrzanowskich

Szkoła ponadpodstawowa

Kategoria literacka

I miejsce: „Światło w pękniętym szkle”, Oliwia Kostrzewińska, Mikołów

II miejsce: „Jeszcze nie umiem mówić”, Małgorzata Zarczuk, Włodawa

III miejsce: „Dyżur”, Emilia Musielińska, Zawada

Wyróżnienia:

• „List”, Helena Krężołek, Lublin
• „Odruch serca”, Zuzanna Tochwin, Kuźnica
• „Nowe buciki”, Katarzyna Trześniowska, Lublin

Kategoria plastyczna

I miejsce: „Adopcja”, Marta Kwiatkowska, Częstochowa

II miejsce: „Jedno istnienie – wiele historii”, Remigiusz Stańczyk, Gnojnik 

III miejsce: „Tam, gdzie serce jest złamane”, Marcelina Stańczyk, Gnojnik

Wyróżnienia:

• „Adopcja – życie pełne barw”, Lena Adler, Opole
• „Aborcja”, Maja Grzyb, Częstochowa
• „Pomiędzy lękiem a zaufaniem”, Emilia Piekara, Wiśniowa

Nagroda specjalna:

• „Nadzieja na przyszłość”, Łucja Nowak, Jarosław

Kategoria multimedialna

I miejsce: „To jest moje nowe życie”, Katarzyna Bieniek, Natasza Chorogiewska, Martyna Greń, Natalia Kmiecik, Oliwia Kosowicz, Natalia Lech, Marcelina Nowak, Aleksandra Patrzałek, Ewelina Pyza, Julia Raban, Sylwia Swatek, Wioletta Wawryk, Agata Witkowska, Martyna Żółciak, uczennice Zespołu Placówek Oświatowych w Bogorii

II miejsce: „Papież, który kochał ludzi”, Beata Bochenek, Tomasz Daź, Wioleta Dec, Gabriela Drożdżal, Karol Dużak, Patrycja Dynia, Alan Finiarz, Przemysław Gawęda, Łukasz Grabarz, Wiktor Grabiec, Julia Gut, Alicja Homa, Marcel Kotulski, Michał Kycia, Martyna Noworol, Piotr Partyka, Maria Pawelec, Mateusz Piekło, Antoni Sieradzki, Szymon Siuzdak, Weronika Socha, Jakub Stefa, Fabian Studzienny, Julia Turczyn, Kamil Wojtaś, Filip Zych, uczniowie Specjalnego Ośrodka Szkolno-Wychowawczego im. św. Jana Pawła II w Leżajsku

III miejsce: „Dar życia”, Kornelia Konopska, Kalisz

Wyróżnienia:

• „Rajd za Życiem”, Karol Komorowski, Aleksandrów Kujawski
• „Mamo, kocham cię…”, Zofia Łazar, Poznań
• „Dar życia”, Wiktoria Matłosz

Nagroda specjalna:

• „Most Nowego Rozdziału”, Miłosz Auguścik, Jangrot
• „Otwórz się na życie”, Michał Blachnicki, Częstochowa

Relacja filmowa z gali rozdania nagród:

Zdjęcia z gali rozdania nagród:

Nagrodzone i wyróżnione prace plastyczne:

„Aborcja”, Maja Grzyb, Częstochowa

I miejsce: „Adopcja”, Marta Kwiatkowska, Częstochowa

„Adopcja – życie pełne barw”, Lena Adler, Opole

„Nadzieja na przyszłość”, Łucja Nowak, Jarosław

„Nadzieja na przyszłość”, Łucja Nowak, Jarosław

„Nadzieja na przyszłość”, Łucja Nowak, Jarosław

II miejsce: „Człowiek nie ma prawa gasić światła życia”, Sylwia Zamorska, Leżajsk

I miejsce: „Na bezpiecznej łodzi życia”, Joanna Prokopowicz, Warszawa

III miejsce: „Mała ojczyzna miłości – rodzina w służbie życiu”, Antonina Leśniowska, Stalowa Wola

„Wspaniale być Tatą i Mamą!”, Kacper Szczur, Majdan Sieniawski

„Miej odwagę!”, Anastazja Brzyska, Majdan Sieniawski

„Dziecko nadzieją świata”, Ignacy Bawoł, Majdan Sieniawski

„Nawet jedno życie zmienia cały świat”, Jan Fijałkowski, Bolesławiec

„Każdy ma prawo do jutra”, Xenia Wojtaś, Stalowa Wola

III miejsce: „Każde życie jest ważne”, Joanna Żak, Dobrzykowice

II miejsce: „Kołysanka z oczek prawych i lewych”, Julia Chrąściel, Goczałkowice-Zdrój

I miejsce: „Pod skrzydłami aniołów – każde dziecko jest chronione”, Oliwia Dziak, Leżajsk

„Life is music”, Oliwia Ciurkot, Dębica

„Pomiędzy lękiem a zaufaniem”, Emilia Piekara, Wiśniowa

II miejsce: „Jedno istnienie – wiele historii”, Remigiusz Stańczyk, Gnojnik

III miejsce: „Tam, gdzie serce jest złamane”, Marcelina Stańczyk, Gnojnik

Nagrodzone i wyróżnione prace multimedialne (playlista):

21 edycji, ponad 30 tysięcy prac, uratowane dziecko

Cel | Konkurs Pomóż ocalić życie bezbronnemu zachęca młodzież do refleksji nad wartością życia i godnością człowieka. Rodzicom i wychowawcom daje konkretną informację o tym, co młode pokolenie myśli na tematy pro-life i jakich argumentów używa w swoich dyskusjach.

Konkurs, który uratował dziecko | Nastolatki z Żelechowa nakręciły film konkursowy pt. Wzór. Jego bohaterami są skłóceni małżonkowie. Mąż jest żołnierzem i wyjeżdża na misję pokojową, zanim zdąży się dowiedzieć, że jego żona jest w ciąży. Kilka tygodni później kobieta odkrywa, że choruje na białaczkę i musi wybierać, która walka będzie priorytetowa – o nią czy o dziecko. Po tym jak film nastolatków trafił do internetu, odezwała się do nich pewna mama z Białegostoku. Powiedziała, że dzięki niemu nie zdecydowała się na aborcję.

Tematyka | Wszystkie aktualne zagadnienia bioetyczne jak antykoncepcja, aborcja, in vitro czy eutanazja. Pro-life to także miłość, rodzina, adopcja.

Formy | Ołówek, pastele, akwarele, farby olejne, wydzieranki, wyklejanki, prace przestrzenne, strony internetowe, prezentacje multimedialne, filmy, teksty piosenek, teledyski, gry komputerowe… Wszystko pro-life!

TRZY KATEGORIE ARTYSTYCZNE:

LITERACKA:

wiersz, opowiadanie, nowela, reportaż, gazetka szkolna…

PLASTYCZNA:

plakat, grafika, malarstwo,
montaż, gablota szkolna
i parafialna…

MULTIMEDIALNA:

strona internetowa, film, program radiowy, program multimedialny…

TRZY GRUPY WIEKOWE:

SZKOŁA PODSTAWOWA KL. 4–6
SZKOŁA PODSTAWOWA KL. 7–8
SZKOŁA PONADPODSTAWOWA

DLA UCZNIÓW SZKÓŁ PODSTAWOWYCH NAGRODY RZECZOWE:
SPRZĘT ELEKTRONICZNY, GRY PLANSZOWE, KSIĄŻKI 

DLA UCZNIÓW SZKÓŁ PONADPODSTAWOWYCH NAGRODY PIENIĘŻNE:
I MIEJSCE – 2000 ZŁ, II MIEJSCE – 1500 ZŁ, III MIEJSCE – 1000 ZŁ
W KAŻDEJ KATEGORII

REGULAMIN XXII KONKURSU 2026 [ROZWIŃ ↓ ]

Regulamin XXII Ogólnopolskiego Konkursu dla Młodzieży
„Pomóż ocalić życie bezbronnemu”
im. bł. ks. Jerzego Popiełuszki

§ 1. Cele Konkursu

1. Rozwijanie wśród młodzieży wrażliwości na wartość życia człowieka poprzez promowanie tematyki pro-life.
2. Zachęcanie młodzieży do twórczego myślenia i ujawniania swoich talentów plastycznych, dziennikarskich, literackich, filmowych.
3. Kształtowanie wśród młodzieży wyobraźni i umiejętności prezentowania otaczającego świata.

§ 2. Organizator Konkursu

1. Organizatorem Konkursu jest Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka z siedzibą w Krakowie, zwane dalej Organizatorem.
2. Adres Organizatora: ul. Krowoderska 24/6, 31–142 Kraków.
3. Do spraw związanych z Konkursem Organizator udostępnia numer telefonu 12 421 08 43 (biuro Organizatora) oraz adres e‑mail: konkurs@pro-life.pl.
4. Organizator zastrzega sobie prawo do zmiany treści Regulaminu i rozstrzygania spraw niezawartych w Regulaminie. Ewentualne zmiany będą publikowane pod adresem internetowym: konkurs.pro-life.pl.

§ 3. Autor pracy/Uczestnik Konkursu

1. Autorem pracy/Uczestnikiem Konkursu jest osoba spełniająca kryteria wiekowe (dla poszczególnych kategorii), która zgłosiła i nadesłała pracę konkursową będącą wynikiem jej samodzielnej (lub zbiorowej w przypadku prac zbiorowych) pracy twórczej.

§ 4. Opiekun pracy

1. Opiekunem pracy może być nauczyciel, katecheta, wychowawca lub, w szczególnych przypadkach, inna osoba pełnoletnia (np. rodzic) sprawująca opiekę nad Uczestnikiem Konkursu w trakcie tworzenia pracy i zbierania do niej wiadomości, materiałów.

§ 5. Opiekun prawny

1. Opiekunem prawnym jest osoba, która sprawuje opiekę i ochronę nad interesami osobistymi oraz majątkowymi dziecka; jest jego przedstawicielem ustawowym (podejmuje czynności prawne w jego imieniu).

§ 6. Założenia organizacyjne

1. Konkurs przeznaczony jest dla młodzieży z całej Polski i zostanie rozstrzygnięty w trzech przedziałach wiekowych:

a. uczniowie klas IV–VI szkół podstawowych,

b. uczniowie klas VII–VIII szkół podstawowych,

c. uczniowie szkół ponadpodstawowych z wyłączeniem szkół policealnych.

1. Konkurs zostanie rozstrzygnięty w trzech kategoriach: literackiej, plastycznej i multimedialnej w każdym z trzech wymienionych przedziałów wiekowych. Każda praca może być przypisana tylko i wyłącznie do jednej z powyższych kategorii.
2. Aby wziąć udział w konkursie, należy wypełnić formularz on-line na stronie internetowej Organizatora Konkursu: konkurs.pro-life.pl. Po kliknięciu przycisku „Wyślij zgłoszenie na konkurs”, Uczestnik Konkursu (Autor pracy) otrzyma na podany w formularzu adres e‑mail plik PDF z wypełnionym formularzem zgłoszenia. Otrzymany plik PDF (formularz zgłoszenia) należy wydrukować, a po podpisaniu przez Uczestnika Konkursu, rodzica lub opiekuna prawnego (w przypadku osób niepełnoletnich) oraz opiekuna pracy, należy przesłać pocztą tradycyjną lub przesyłką kurierską na adres Organizatora. Dotyczy to także prac wysyłanych elektronicznie. W przypadku prac wysyłanych fizycznie, formularz zgłoszeniowy należy przesłać w przesyłce razem z pracą. Brak prawidłowo wypełnionego formularza uniemożliwi Organizatorowi zakwalifikowanie pracy do oceny oraz wysłanie dyplomu.
3. Prace literackie i multimedialne o objętości do 512 MB przyjmowane są wyłącznie on-line za pośrednictwem formularza na stronie internetowej konkursu: konkurs.pro-life.pl w formie elektronicznej, w formatach: pdf, ppt, pptx, pps, ppsx, odp, jpg, gif, tif, mpg, mp4, mov, mp3, wav (prace mogą być skompresowane w formie zip lub rar). W przypadku plików o większej objętość niż 512 MB, np. dłuższych filmów, należy zapisać je na płycie DVD lub pendrivie, a następnie przesłać pocztą lub przesyłką kurierską na adres Organizatora wraz z wypełnionym i podpisanym formularzem zgłoszenia otrzymanym na podany przy rejestracji adres e‑mail.
4. Prace z kategorii literackiej muszą spełniać następujące kryteria:

a. przykładowa forma pracy: wiersz, opowiadanie, nowela, reportaż i inne gatunki literackie i dziennikarskie,

b. praca nie może być wykonana zbiorowo, tj. przez więcej niż jedną osobę (w tym przy pomocy innych osób),

c. prace literackie należy przesyłać do Organizatora wyłącznie on-line w formie elektronicznej za pośrednictwem formularza na stronie internetowej konkursu: konkurs.pro-life.pl, w postaci pliku o objętości do 512 MB w formacie pdf (plik może byś skompresowany do formatu zip lub rar),

d. praca musi być podpisana imieniem i nazwiskiem Autora pracy oraz tytułem pracy wewnątrz pliku (lewy górny róg pierwszej strony pracy),

e. wydrukowany formularz zgłoszenia po podpisaniu przez Uczestnika Konkursu, rodzica lub opiekuna prawnego (w przypadku osób niepełnoletnich) oraz opiekuna pracy należy przesłać pocztą tradycyjną lub przesyłką kurierską na adres Organizatora z dopiskiem „Konkurs”.

6. Prace z kategorii plastycznej muszą spełniać następujące kryteria:

a. przykładowa forma pracy: plakat, grafika, obraz, fotografia, kolaż, rzeźba, gablota szkolna czy parafialna,

b. technika prac dowolna,

c. dopuszczalny maksymalny format prac – A0,

d. praca nie może być wykonana zbiorowo, tj. przez więcej niż jedną osobę (w tym przy pomocy innych osób),

e. prace plastyczne należy przesyłać na adres Organizatora Konkursu wyłącznie w postaci fizycznej pocztą tradycyjną lub przesyłką kurierską (Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka, ul. Krowoderska 24/6, 31–142 Kraków) z dopiskiem „Konkurs”,

f. wydrukowany formularz zgłoszenia ze strony internetowej konkursu: konkurs.pro-life.pl po podpisaniu przez Uczestnika Konkursu, rodzica lub opiekuna prawnego (w przypadku osób niepełnoletnich) oraz opiekuna pracy, należy przesłać pocztą tradycyjną lub przesyłką kurierską na adres Organizatora wraz z pracą.

7. Prace z kategorii multimedialnej muszą spełniać następujące kryteria:

a. przykładowa forma pracy: strona internetowa, film, program radiowy, komputerowy program multimedialny, prezentacja, wideoklip,

b. prace multimedialne w postaci pliku o objętości do 512 MB należy przesyłać do Organizatora on-line w formie elektronicznej za pośrednictwem formularza na stronie internetowej konkursu: konkurs.pro-life.pl. Dopuszczalny format plików to: pdf, ppt, pptx, pps, ppsx, odp, jpg, gif, tif, mpg, mp4, mov, mp3 lub wav (prace mogą być skompresowane w formie zip lub rar). W przypadku plików o większej objętość niż 512 MB, np. dłuższych filmów, należy przesłać je pocztą na płycie DVD lub pendrivie wraz z wypełnionym formularzem zgłoszenia, którego dolną część z imieniem i nazwiskiem Autora pracy oraz tytułem pracy należy wyciąć i dołączyć do przesyłki z nośnikiem,

c. praca musi być podpisana imieniem i nazwiskiem Autora pracy oraz tytułem pracy w sposób jednoznacznie umożliwiającym jej identyfikację,

d. wydrukowany formularz zgłoszenia po podpisaniu przez Uczestnika Konkursu, rodzica lub opiekuna prawnego (w przypadku osób niepełnoletnich) oraz opiekuna pracy, należy przesłać pocztą tradycyjną lub przesyłką kurierską na adres Organizatora z dopiskiem „Konkurs”. Dotyczy to także prac wysyłanych elektronicznie.

8. Termin nadsyłania prac przesyłanych elektronicznie lub fizycznie mija 13 lutego 2026 r. (decyduje data wpłynięcia pracy i formularza do Organizatora). Prace nadesłane po wskazanym terminie nie będą poddane ocenie konkursowej.
9. Każdy Uczestnik Konkursu może przesłać na wszystkie trzy kategorie w swoim przedziale wiekowym dowolną liczbę prac z zastrzeżeniem, że w każdej kategorii może otrzymać tylko jedną nagrodę.
10. Do każdej pracy należy wygenerować i przesłać osobny formularz zgłoszeniowy.
11. Organizator dopuszcza do konkursu wyłącznie prace zawierające poprawnie wypełniony on-line formularz zgłoszeniowy oraz jego wydruk ze wszystkimi wymaganymi podpisami przesłany na adres Organizatora.
12. W przypadku prac zbiorowych, każdy Współautor jest zobowiązany do dołączenia do pracy osobnego formularza zgłoszeniowego.
13. W przypadku prac zbiorowych wszyscy autorzy powinni należeć do tej samej kategorii wiekowej. W innych przypadkach, gdy praca ma wielu autorów, którzy należą do różnych kategorii wiekowych, zgłoszona praca przypisywana jest do kategorii wiekowej najstarszego uczestnika.
14. W Konkursie mogą także brać udział prace już publikowane, lecz nie wcześniej niż przed 1 września 2023 roku.

§ 7. Laureaci i Wyróżnieni

1. Laureatem konkursu jest osoba, która decyzją Komisji Konkursowej zajęła pierwsze, drugie bądź trzecie miejsce w jednej z kategorii, w odpowiednim przedziale wiekowym.
2. Wyróżnionym w konkursie jest osoba, która decyzją Komisji Konkursowej otrzymała wyróżnienie w jednej z kategorii, w odpowiednim przedziale wiekowym.

§ 8. Ocena prac konkursowych

1. O wyłonieniu zwycięzców Konkursu decyduje powołana w tym celu Komisja Konkursowa.
2. Komisję powołuje Organizator.
3. Kryteria oceny ustalone zostają w następujący sposób:

a. pozytywne podejście do tematu obrony życia człowieka,

b. jakość wykonania,

c. oryginalność,

d. stopień trudności wykonania adekwatny do wieku autora,

e. kompozycja,

f. walory artystyczne.

4. Komisja będzie oceniać wyłącznie prace odnoszące się do tematyki ochrony życia człowieka.
5. Nadsyłane prace powinny mieć pozytywny przekaz i nie powinny zawierać żadnych drastycznych zdjęć, obrazów ani opisów. Prace zawierające drastyczne zdjęcia, obrazy czy opisy będą odrzucane przez Komisję Konkursową.
6. Decyzje Komisji Konkursowej są ostateczne.
7. Komisja nie będzie oceniać prac niespełniających wszystkich warunków zawartych w Regulaminie, np. niezawierających poprawnie wypełnionego i podpisanego formularza zgłoszeniowego.

§ 9. Ogłoszenie wyników Konkursu

1. Alfabetyczna lista laureatów i wyróżnionych w Konkursie zostanie opublikowana na stronie internetowej Organizatora konkurs.pro-life.pl i na fanpage’u Organizatora na Facebooku do 6 marca 2026 r.
2. Ogłoszenie wyników Konkursu wraz z prezentacją prac i uroczyste rozdanie nagród nastąpi podczas Gali Finałowej Konkursu, która odbędzie się 21 marca 2026 r. na Jasnej Górze. W szczególnych przypadkach miejsce i termin Gali Finałowej mogą ulec zmianie. O ewentualnej zmianie Organizator poinformuje na stronie internetowej www.pro-life.pl oraz na swoim fanpage’u na Facebooku.
3. Laureaci mają obowiązek poinformować Organizatora o swoim udziale w gali wręczania nagród telefonicznie: 12 421–08-43 lub e‑mailem: biuro@pro-life.pl z tygodniowym wyprzedzeniem.

§ 10. Nagrody główne i dodatkowe

1. Organizator przyzna pierwsze, drugie i trzecie miejsce w każdej z trzech kategorii w każdym z trzech przedziałów wiekowych, chyba że nie będzie podstaw do przyznania któregoś z miejsc.
2. Organizator ma prawo przyznać dowolną liczbę wyróżnień.
3. W przypadku zgłaszania prac posiadających więcej niż jednego Autora (prace zbiorowe) należy zaznaczyć w formularzu konkursowym osobę, która w razie przyznania nagrody bądź wyróżnienia otrzyma nagrodę/wyróżnienie. Pozostali Współautorzy otrzymają dyplomy.
4. Za zajęcie I, II, III miejsca w każdej z kategorii dla uczniów szkół podstawowych przewidziano nagrody rzeczowe m.in. sprzęt elektroniczny, gry planszowe i książki. Za zajęcie miejsc I, II i III w każdej z kategorii dla uczniów szkół ponadpodstawowych przewidziano nagrody pieniężne: miejsce I – 2000 zł, miejsce II – 1500 zł i miejsce III – 1000 zł. Ponadto laureaci otrzymają dyplomy.
5. Dodatkowymi wyróżnieniami dla autorów najciekawszych prac będą publikacje w wydawnictwach pro-life.
6. Do 30 maja 2026 r. Opiekunowie prac otrzymają listownie podziękowanie.
7. Wszyscy Uczestnicy Konkursu otrzymają dyplomy za udział w Konkursie.

§ 11. Postanowienia końcowe

1. Biorąc udział w Konkursie, Uczestnik Konkursu akceptuje jego Regulamin.
2. Regulamin Konkursu jest dostępny na stronie internetowej konkurs.pro-life.pl i w siedzibie Organizatora.
3. Uczestnik Konkursu akceptując Regulamin, oświadcza, że praca konkursowa jest wynikiem jego samodzielnej pracy twórczej i przysługują mu do niej wszelkie autorskie prawa osobiste i majątkowe i nie są one w żaden sposób ograniczone lub obciążone prawami osób trzecich. Za wszelkie roszczenia osób trzecich, które wynikają z tytułu naruszenia ich praw, odpowiada Uczestnik Konkursu lub jego rodzic/opiekun prawny.
4. W przypadku uzasadnionego wykorzystania w pracy przez Uczestnika Konkursu treści (tekstów, utworów muzycznych lub ich fragmentów, zdjęć, obrazów itd.) nie będących jego autorstwa, należy podać autora i źródło pochodzenia wykorzystanych treści.
5. Uczestnik Konkursu wyraża zgodę na bezpłatną publikację swojej pracy w publikacjach informacyjnych i edukacyjnych wydawanych przez Organizatora (drukiem, na nośnikach cyfrowych oraz w internecie) oraz wyświetlanie jej i emisję telewizyjną. W przypadku chęci wykorzystania prac przez inne organizacje i media (np. sponsorzy i patroni Konkursu) jest to możliwe za dodatkową zgodą Uczestnika Konkursu lub/i rodzica/opiekuna prawnego.
6. Uczestnik Konkursu, akceptując Regulamin, wyraża zgodę na przetwarzanie jego danych osobowych zawartych w formularzu zgłoszeniowym w celu przeprowadzenia Konkursu, wyłonienia zwycięzców i przyznania nagród, wydania, odbioru i rozliczania nagród oraz w celach marketingowych, promocyjnych i reklamowych Organizatora, w tym na wprowadzenie danych do bazy danych, której administratorem jest Organizator, w tym w przyszłości, przy niezmienionych celach przetwarzania.
7. Opiekun pracy wyraża zgodę na przetwarzanie jego danych osobowych zawartych w formularzu zgłoszeniowym w celu przeprowadzenia Konkursu oraz w celach marketingowych, promocyjnych lub reklamowych Organizatora, w tym na wprowadzenie danych do bazy danych, której administratorem jest Organizator, w tym w przyszłości, przy niezmienionych celach przetwarzania.
8. Administratorem tak zebranych danych osobowych jest Organizator Konkursu – Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka z siedzibą w Krakowie. Zgodnie z unijnym rozporządzeniem ogólnym o ochronie danych osobowych (RODO) Organizator Konkursu informuje, że gromadzi i przetwarza dane osobowe zgodnie z klauzulą informacyjną dotyczącą przetwarzania danych osobowych, której treść dostępna jest pod adresem internetowym: pro-life.pl/klauzula.
9. Imię i nazwisko Uczestnika Konkursu mogą zostać podane publicznie oraz zostać opublikowane na stronie internetowej oraz na fanpage’u Organizatora na Facebooku w celu przedstawienia listy laureatów konkursu lub prezentacji prac konkursowych.
10. Uczestnikom Konkursu przysługuje prawo wglądu do treści podanych danych oraz ich poprawiania. Podanie danych w formularzu zgłoszeniowym jest dobrowolne, aczkolwiek odmowa ich podania jest równoznaczna z brakiem możliwości uczestnictwa w Konkursie.
11. Niepełnoletni Uczestnicy Konkursu zgłaszają swoje prace konkursowe za wiedzą i zgodą rodziców lub opiekunów prawnych, poświadczoną podpisem na formularzu zgłoszeniowym. Rodzice lub opiekunowie prawni niepełnoletniego Uczestnika Konkursu oświadczają, że nadesłana praca konkursowa jest wynikiem jego samodzielnej pracy twórczej i przysługują mu do niej wszelkie autorskie prawa osobiste i majątkowe i nie są one w żaden sposób ograniczone lub obciążone prawami osób trzecich. Za wszelkie roszczenia osób trzecich, które wynikają z tytułu naruszenia ich praw odpowiadają rodzice lub opiekunowie prawni niepełnoletniego Uczestnika Konkursu.
12. Rodzice lub opiekunowie prawni niepełnoletniego Uczestnika Konkursu wyrażają zgodę na bezpłatną publikację jego pracy w publikacjach informacyjnych i edukacyjnych wydawanych przez Organizatora (drukiem, na nośnikach cyfrowych oraz w internecie) oraz wyświetlanie jej i emisję telewizyjną. W przypadku chęci wykorzystania prac przez inne organizacje i media (np. sponsorzy i patroni Konkursu) jest to możliwe za dodatkową zgodą Uczestnika Konkursu lub/i rodzica/opiekuna prawnego.
13. Rodzice lub opiekunowie prawni niepełnoletniego Uczestnika Konkursu wyrażają zgodę na przetwarzanie jego danych osobowych zawartych w formularzu zgłoszeniowym w celu przeprowadzenia Konkursu, wyłaniania zwycięzców i przyznawania nagród, wydawania, odbioru i rozliczania nagród oraz w celach marketingowych, promocyjnych i reklamowych Organizatora, w tym na wprowadzenie danych do bazy danych, której administratorem jest Organizator, w tym w przyszłości, przy niezmienionych celach przetwarzania.
14. Rodzice lub opiekunowie prawni niepełnoletniego Uczestnika Konkursu wyrażają zgodę na nieodpłatne wykorzystanie nadesłanej pracy w działalności statutowej Organizatora oraz wyrażają zgodę na przetwarzanie i publikację danych osobowych własnych i autora oraz na podawanie do publicznej wiadomości imienia i nazwiska autora pracy we wszelkich ogłoszeniach, zapowiedziach i informacjach o tym Konkursie i jego wynikach zgodnie z klauzulą informacyjną dotyczącą przetwarzania danych osobowych, której treść dostępna jest pod adresem internetowym: pro-life.pl/klauzula.

Kraków, 12 września 2025 r.

Patron – bł. ks. Jerzy Popiełuszko | Nazywany „obrońcą kołyski”. Mówił, że „Zadaniem Kościoła jest nie tylko teoretyczne głoszenie świętości życia, prawa do życia nienarodzonych, lecz także praktyczna obrona tego prawa”. Pomagał finansowo i organizacyjnie samotnym matkom i młodym dziewczynom w ciąży. Przygotowywał paczki żywnościowe i wyprawki niemowlęce, rozdawał lekarstwa. Był duszpasterzem służby zdrowia.

Chcesz wziąć udział w konkursie? Zapraszamy!

• Przeczytaj regulamin.
• Przygotuj pracę konkursową (literacką, plastyczną albo multimedialną).
• Zarejestruj pracę elektronicznie, używając formularza elektronicznego zamieszczonego poniżej.
• Wydrukuj potwierdzenie elektronicznej rejestracji, które otrzymasz e‑mailem.
• Podpisz potwierdzenie i poproś o podpis rodziców (w przypadku uczestników niepełnoletnich).
• Następnie wyślij je pocztą lub kurierem do naszego biura.
• Jeśli przygotowałeś (-aś) pracę plastyczną, wyślij ją razem z wydrukowanym potwierdzeniem na adres: Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka, ul. Krowoderska 24/6, 31–142 Kraków.
• Prace literackie i multimedialne wgraj na serwer podczas rejestracji elektronicznej.
• Ostateczny termin nadsyłania prac: 13 lutego 2026 r.
• Sprawdź, czy wygrałeś (-aś)! Ogłoszenie wyników na stronie internetowej Stowarzyszenia i na jego profilu na Facebooku 6 marca 2026 r.
• Przyjedź do Częstochowy na Galę Finałową 21 marca 2026 r. (sobota).

Formularz zgłoszeniowy na
XXII Ogólnopolski Konkurs dla Młodzieży
„Pomóż ocalić życie bezbronnemu”
im. bł. ks. Jerzego Popiełuszki

Tytuł pracy i dane uczestnika konkursu (autora pracy):

Tytuł pracy

Kategoria pracy

plastyczna literacka multimedialna

Imię

Nazwisko

Kategoria wiekowa

Kategoria wiekowa (proszę wybrać): klasa 4-6 szkoły podstawowej klasa 7-8 szkoły podstawowej szkoła ponadpodstawowa

Rok urodzenia

Prześlij plik z pracą literacką lub multimedialną:

Plik

W przypadku plików o większej objętość niż 512 MB, np. dłuższych filmów, należy przesłać je na płycie DVD lub pendrivie.

Zgłaszający

Dane zgłaszającego pracę (proszę wybrać): rodzic opiekun prawny wychowawca nauczyciel uczestnik (w przypadków uczniów pełnoletnich)

Imię zgłaszającego

Nazwisko zgłaszającego

E‑mail zgłaszającego

Telefon zgłaszającego

Adres do korespondencji (wysyłki dyplomu i nagrody):

Nazwa

Ulica

Numer

Kod pocztowy

Miejscowość

Uwagi

RODO

Zapoznałem (-am) się z klauzulą o przetwarzaniu danych osobowych i akceptuję jej treść *.

Regulamin

Zapoznałem (-am) się z regulaminem konkursu i akceptuję jego treść *.

Newsletter

Chcę zaprenumerować newsletter Polskiego Stowarzyszenia Obrońców Życia Człowieka.

Po wysłaniu formularza bardzo prosimy o sprawdzenie, czy e‑mail z odpowiedzią nie trafił do katalogu ze spamem.

Przesłany formularz zgłoszeniowy należy wydrukować, podpisać i wysłać tradycyjną pocztą na adres Stowarzyszenia. Uwaga! Prosimy nie naklejać formularza na pracę. Do tego przeznaczona jest naklejka znajdująca się na dole formularza.

Wysyłam zgłoszenie na konkurs!

Partnerzy:

Rada Szkół Katolickich

Laureaci poprzednich edycji konkursu:

Artykuł XXII Ogólnopolski Konkurs dla Młodzieży „Pomóż ocalić życie bezbronnemu” im. bł. ks. Jerzego Popiełuszki pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

W Ohio, 26 lipca tego roku, przyszło na świat dziecko, które już dziś zapisało się w historii medycyny reprodukcyjnej. Thaddeus Daniel Pierce został poczęty ponad 30 lat temu i do niedawna istniał jedynie jako zamrożony zarodek. Ale obok zachwytu nad możliwościami technologii, pojawia się też pytanie – jak daleko człowiek może ingerować w początek życia? Gdzie kończy się pomoc, a zaczyna przekraczanie granic, których nie powinno się naruszać?

Choć narodziny każdego dziecka są powodem do radości, to sposób, w jaki dochodzi do poczęcia, nie jest bez znaczenia. Kościół katolicki od lat z miłością, ale stanowczo przypomina, że metoda in vitro jest moralnie nie do przyjęcia. Dlaczego?

Ponieważ w jej trakcie dochodzi do selekcji i uśmiercania ludzkich zarodków – a więc do niszczenia ludzkiego życia, które od poczęcia ma pełną godność osoby. Żaden cel, nawet tak wzniosły jak rodzicielstwo, nie może usprawiedliwiać środków, które naruszają podstawowe prawa człowieka – w tym prawo do życia.

W przypadku narodzin Thaddeusa wiemy, że był on jednym z czterech zarodków stworzonych w laboratorium w 1994 roku. Z jednego z nich wcześniej urodziła się córka dawców, trzy pozostałe zostały zamrożone. Dziś wiemy, że przetrwał jeden. A co z resztą?

Każde dziecko – kochane i przyjęte

Ważne jest jednak jedno: dziecko nigdy nie jest winne metodzie, przez którą zostało poczęte. Niezależnie od okoliczności, każde dziecko jest darem – i jako takie powinno być kochanie i otaczane troską. Kościół nie odrzuca dzieci poczętych metodą in vitro – przeciwnie. To osoby, które zasługują na pełne przyjęcie, miłość, godność i ochronę.

Dlatego możemy z radością spojrzeć na narodziny Thaddeusa – jako na wydarzenie, które przypomina nam o świętości życia. Ale nie możemy przymykać oczu na sposób, w jaki to życie zostało „wprowadzone” na świat – ani na dramat tysięcy innych zamrożonych istnień ludzkich, które czekają… lub nigdy się nie doczekają.

Są inne drogi

Dla małżonków, którzy zmagają się z niepłodnością, istnieją inne, moralnie dopuszczalne sposoby leczenia – takie jak naprotechnologia. To podejście, które współpracuje z naturą, nie łamiąc jej. Szuka przyczyn niepłodności i pomaga je leczyć, bez tworzenia nadmiarowych zarodków, bez selekcji, bez niszczenia życia.

Takie metody są wymagające – czasem mniej spektakularne, czasem wolniejsze. Ale są one oparte na szacunku dla życia, dla małżeństwa.

Medycyna z sercem i sumieniem

Postęp technologii medycznej może nieść wiele dobra – ale tylko wtedy, gdy nie gubi człowieczeństwa. Nie wszystko, co da się zrobić, powinno się robić. Gdy zaczynamy traktować życie jak produkt – do zaplanowania, zamrożenia, odłożenia – ryzykujemy utratę tego, co najważniejsze: wiary w to, że życie jest darem, a nie dziełem laboratorium.

Narodziny Thaddeusa mogą być okazją do zadania sobie ważnych pytań. I do powrotu do wartości, które przypominają, że najważniejsze nie jest to, czy coś jest możliwe, ale czy jest dobre.

jb
Źródło: medonet.pl

Artykuł Narodziny po 30 latach zamrożenia pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Artykuł Zakończyła się Letnia Akademia Pro-Life pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Jak rozmawiać z nastolatkami o aborcji i in vitro? Jak odpowiadać na pytania o transpłciowość i antykoncepcję? Gdzie zdobyć rzetelną wiedzę i wsparcie, by skutecznie działać pro-life? Odpowiedzi na te i inne pytania można znaleźć podczas Letniej Akademii Pro-Life – wyjątkowych warsztatów dla liderów, którzy chcą mówić o życiu z odwagą i pasją.

Letnia Akademia Pro-Life to pięciodniowe warsztaty dla liderów pro-life, organizowane od 5 lat przez Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka. Jest ona okazją do pogłębienia wiedzy bioetycznej oraz nauki argumentacji pro-life. Tegoroczna edycja Akademii, połączona z konferencją popularnonaukową, odbędzie się w Krakowie w dniach 1–5 lipca 2025 r. W tym roku, podobnie jak w poprzednim, odbędzie się również drugi stopień Letniej Akademii Pro-Life dla uczestników, którzy brali udział w poprzednich warsztatach. Jest on okazją do jeszcze lepszego poznania zagadnień bioetycznych i zdobycia wiedzy na temat aktualnych wydarzeń pro-life. W tegorocznych warsztatach dla pierwszego i drugiego stopnia weźmie udział łącznie 36 osób.

– Na warsztaty przyjeżdżają liderzy pro-life, nauczyciele, wychowawcy, rodzice, studenci, psychologowie, doradcy życia rodzinnego, katecheci, psychoterapeuci, logoterapeuci, prawnicy. Na początku lipca w Krakowie spotkają się osoby od 18 do 50 roku życia, którym leży na sercu ochrona życia człowieka od poczęcia do naturalnej śmierci – mówi Marcin Nowak, prowadzący i koordynator Letniej Akademii Pro-Life i dodaje: – Potrzebujemy spotkań, które dodają odwagi, jednoczą nasze środowisko i pomagają budować nowe kontakty i relacje. Potrzebujemy wiedzieć, jak możemy skutecznie działać tam, gdzie mieszkamy – w naszej miejscowości, środowisku pracy czy parafii.

W czasie warsztatów i konferencji wpisanych w plan każdego dnia uczestnicy zdobędą wiedzę dotyczącą wielu zagadnień bioetycznych. Atutem Akademii jest szeroki wachlarz omawianych na niej tematów. Należą do nich nie tylko pozytywna edukacja pro-life i budowanie trwałych postaw za życiem oraz aborcja, w tym strategie i manipulacje proaborcyjne. – Antykoncepcja hormonalna, tabletka dzień po, aborcja farmakologiczna, in vitro – rozmawiamy o tym, co żyje w debacie publicznej. Akademia ma dawać odpowiedzi na bieżące pytania. Dlatego w tym roku przedmiotem naszego zainteresowania będą także edukacja zdrowotna i transgenderyzm – wylicza Marcin Nowak i dodaje, że Akademia to coś więcej niż ciekawe prelekcje, warsztaty i spotkania z wyjątkowymi gośćmi. – Zwykle pracujemy metodami aktywizującymi, które rozwijają kreatywność i umiejętność krytycznego myślenia, poszerzają naszą perspektywę, a co najważniejsze angażują uczestników i ułatwiają przyswajanie wiedzy i umiejętności. Uczymy się aktywnie słuchać oraz rozmawiać z tymi, którzy mają inne poglądy – zawsze z szacunkiem do drugiego człowieka. Pragniemy budować pozytywny przekaz pro-life, by zachwycić innych pięknem życia – tłumaczy koordynator.

Pięciodniowe warsztaty pro-life poprowadzą wspólnie małżonkowie Magdalena Guziak-Nowak i Marcin Nowak, członkowie Polskiego Stowarzyszenia Obrońców Życia Człowieka, pomysłodawcy Letniej Akademii Pro-Life, od wielu lat zaangażowani w działania na rzecz obrony życia człowieka.

Wszyscy uczestnicy warsztatów wezmą udział w zorganizowanej dla nich konferencji popularnonaukowej. Wśród zaproszonych na nią gości, jak co roku, znaleźli się najlepsi eksperci, m.in. dr n. med. Dorota Jarczewska – specjalista medycyny rodzinnej, autorka opracowań naukowych na temat antykoncepcji hormonalnej i płodowych linii komórkowych, dr Jolanta Próchniewicz – psycholog i teolog, prowadzi poradnictwo dla rodziców dzieci deklarujących skłonności homoseksualne i dr Roman Solecki – dyrektor Krakowskiego Instytutu Logoterapii, nauczyciel akademicki, pedagog, mediator, psychoterapeuta uzależnień, logoterapeuta, superwizor.

Doświadczenie poprzednich edycji pokazuje, że udział w Akademii może być świetną okazją do nawiązania znajomości z osobami o podobnych poglądach z całej Polski, ale przede wszystkim do zdobycia wiedzy. – Zapisałam się do Akademii, ponieważ bardzo bliskie mi są tematy, które są podejmowane, przede wszystkim temat osób nieheteronormatywnych i tego w jaki sposób z nimi pracować. W swojej pracy mam też rodziców dzieci, które chcą zmienić płeć, i ci rodzice są zagubieni, więc przyjechałam tu z pytaniem, jak możemy im towarzyszyć – powiedziała Diana Paulińska, psycholog, seksuolog, logoterapeuta, uczestniczka ubiegłorocznej edycji Letniej Akademii Pro-Life. Zapytana o to, czy poleciłaby innym osobom przyjazd na Akademię, odpowiedziała: – Warsztaty dają przede wszystkim taki czas bycia ze sobą razem. Dają poczucie, że nie jesteśmy sami na polu wartości, w których pracujemy. Warsztaty dają również trochę takiego, mówiąc biznesowo, networkingu. Pokazują, że jesteśmy tutaj razem i te wartości, o których jest tutaj mowa, czyli bycie pro-life, konkretne podejście do tych tematów, jest czymś, co jest bliskie nie tylko mi indywidualnie, ale także innym osobom, które tutaj przyjechały. Serdecznie polecam przyjazd tutaj po to, żeby jeszcze bardziej poznać argumenty, które są przeciwko aborcji i in vitro oraz by dowiedzieć się, w jaki sposób podchodzić do osób homoseksualnych.

Z innego powodu na ubiegłoroczną Akademię przyjechała Marika Mierzejewska. Zapytana o niego odpowiedziała: – Przyjechałam przede wszystkim jako mama nastolatków, którzy wchodzą w trudny etap i mają dużo różnych pytań, na które nie potrafię odpowiedzieć. Szukałam mądrych głów, które w sposób atrakcyjny, rzeczowy i merytoryczny będą umiały poruszyć i porozmawiać o różnych problemach bioetycznych. Wyjeżdżam z taką wiedzą. Wyjeżdżam z pomysłami i inspiracjami od innych osób. Mam nadzieję tę wiedzę przekazywać nie tylko mojej młodzieży w domu, ale również tej, z którą współpracuję i z którą się uczę.

Szczegółowe informacje są dostępne na stronie https://pro-life.pl/akademia.

Współorganizatorem Letniej Akademii Pro-Life jest Polskie Stowarzyszenie Nauczycieli i Wychowawców.

Artykuł Letnia Akademia Pro-Life 2025 pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Ochrońmy nasze dzieci i wnuki przed systemową demoralizacją

Najbliższy rok będzie dla tysięcy uczniów pierwszym, w którym wezmą udział w zajęciach nowego przedmiotu – „Edukacji zdrowotnej”. To przedmiot, który – trzeba przyznać – w wielu aspektach porusza ważne zagadnienia z zakresu biologii, wychowania fizycznego, a szerzej mówiąc – zdrowego stylu życia. Niestety, w podstawie programowej znajdują się również elementy, które wprost szkodzą dzieciom i młodzieży. Skala problemu jest na tyle poważna, że cały projekt, choć w wielu miejscach rzeczywiście wartościowy, nie może zyskać poparcia środowisk zaangażowanych w ochronę zdrowia naszych dzieci.

„Edukacja seksualna” bez oparcia o wartości

Nie wiadomo w oparciu o jakie wartości będą uczone nasze dzieci. Bez wątpienia jednak „Edukacja zdrowotna” nie ma charakteru prorodzinnego.

Nie ma mowy o tym, że dla prawidłowego rozwoju psychofizycznego dziecka właściwym miejscem wzrostu jest rodzina, i to rodzina rozumiana jako związek kobiety i mężczyzny. Podstawa nie wspomina o odpowiedzialnym i świadomym rodzicielstwie.

Nie ma słowa o tym, że życie zaczyna się od poczęcia i jest chronione przez polskie prawo, w tym przede wszystkim przez Konstytucję. To fundamenty, których brak w podstawie programowej Barbary Nowackiej. Nowa minister edukacji znana jest zresztą ze swoich skrajnie lewicowych poglądów, jako zwolenniczka powszechnego dostępu do aborcji, adopcji przez pary jednopłciowe, rozszerzenia praw osób pozostających w związkach nieformalnych, powszechnego dostępu do zapłodnienia pozaustrojowego, w tym dla samotnych kobiet.

• Kolejnym bulwersującym aspektem wchodzącego do szkół przedmiotu jest przemilczenie zdrowotnych kosztów przyjmowania antykoncepcji hormonalnej, pigułek wczesnoporonnych i blokerów dojrzewania.
• Nie ma słowa o tragicznych skutkach tzw. tranzycji czy zaburzeniach tożsamości płciowej.
• Nie ma wzmianki o etycznych aspektach korzystania z metod regulacji poczęć i antykoncepcji.
• Tematyka życia seksualnego jest oderwana od świata wartości, a nawet od sfery społecznej czy psychicznej.
• Nie ma mowy o naturalnych, ekologicznych metodach planowania rodziny.
• Nie wspomina się o naprotechnologii, modelu Creightona czy innych metodach rozpoznawania płodności.
• Uczeń nie dowie się, że nieodpowiedzialne i zbyt wczesne podjęcie aktywności seksualnej ma wpływ na całe późniejsze życie.
• Nie mówi się o zagrożeniach nastoletniej ciąży, wynikającej wprost z nieuporządkowania seksualnego. Jedynym aspektem, na który zwracają uwagę twórcy podstawy programowej jest wymóg świadomej zgody na współżycie.
• To skrajny relatywizm moralny i niebezpieczna luka, która może zagrozić bezpieczeństwu dzieci.
• Pojawia się wzmianka o prostytucji dziecięcej (słusznie wskazująca, że jest to zagrożenie, przed którym dzieci należy chronić), ale nie ma mowy o tym, że prostytucja osób dorosłych również jest czymś moralnie nieuporządkowanym i złym.

Życie od poczęcia?

Nie w tym programie W podstawie programowej nowego przedmiotu ani razu nie pojawia się zapis mówiący, że dziecku znajdującemu się pod sercem matki przynależna jest pełna prawna ochrona, wynikająca wprost z Konstytucji. Nie padają stwierdzenia o poczęciu, rozwoju prenatalnym dziecka. W odniesieniu do aborcji nie ma mowy o kosztach fizycznych, psychicznych i etycznych podjętej decyzji. Nie ma wzmianki o syndromie poaborcyjnym. Metoda zapłodnienia pozaustrojowego (in vitro) jest wskazywana jako metoda leczenia niepłodności, co stoi w sprzeczności z nauką. In vitro nie leczy bowiem przyczyn niepłodności, natomiast z całą pewnością doprowadza do śmierci nadliczbowych zarodków. O tym z podstawy programowej też się nie dowiemy.

Treści niezgodne z polskim prawem

„Edukacja zdrowotna” zakłada między innymi, że uczeń będzie znał kwestie prawne i społeczne związane z przynależnością do mniejszości seksualnych (LGBTQ+). I o ile każdy człowiek ma tę samą niezbywalną godność, i to niezależnie od wyznawanych poglądów, o tyle wśród wzorców propagowanych przez to środowisko jest m.in. ten zakładający istnienie „rodziny tęczowej” czy „patchworkowej”. W analizowanej podstawie programowej modele te są wymienione w jednym szeregu z tzw. modelem tradycyjnym. Podstawa nie wspomina, że wzorce „środowisk tęczowych” nie są ujęte w polskiej Konstytucji, chroniącej małżeństwo jako szczególny związek kobiety i mężczyzny.

Nieobowiązkowa, ale…

Uczestnictwo w zajęciach będzie w nadchodzącym roku szkolnym nieobowiązkowe. Aby dziecko mogło nie uczestniczyć w nowych lekcjach, rodzic lub opiekun prawny musi złożyć deklarację rezygnacji z przedmiotu. Jeśli tego nie zrobi do 25 września 2025 roku, dziecko będzie zmuszone (!) do uczestnictwa w zajęciach.

Artykuł 53. Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej stanowi, że „rodzice mają prawo do zapewnienia dzieciom wychowania i nauczania moralnego i religijnego zgodnie ze swoimi przekonaniami”.

W odniesieniu do nowego przedmiotu oznacza to, że rodzic może nie zgodzić się ze szkodliwymi treściami, które, pod płaszczykiem troski o dobrostan fizyczny czy psychiczny dzieci, będą przedstawiane w szkołach od września.

Wzór oświadczenia o rezygnacji z udziału w zajęciach „Edukacji zdrowotnej” można pobrać tutaj.

Zachęcamy do zapoznania się z materiałami o „Edukacji zdrowotnej” opublikowanymi przez Miesięcznik Rodziców, Nauczycieli i Wychowawców Katolickich „Wychowawca”.

Do poprania e‑book: Zbigniew Barciński, Edukacja Zdrowotna. Zmiana modelu edukacji seksualnej w szkole. Informator dla rodziców i nauczycieli (Wydawnictwo NATAN).

Artykuł „Edukacja zdrowotna” – zanim zadzwoni pierwszy dzwonek pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Laureaci i wyróżnieni w XXI Ogólnopolskim Konkursie dla Młodzieży „Pomóż ocalić życie bezbronnemu” im. bł. ks. Jerzego Popiełuszki. Serdecznie gratulujemy!

Klasy 4–6 szkoły podstawowej

Kategoria literacka

I miejsce: „Dwie kołyski” – Mikołaj Przeklasa, Wojnicz

II miejsce: „Mały wojownik” – Małgorzata Kowalska, Leńcze

III miejsce: „Historia Michałka” – Adam Cholewa, Dobrzeń Mały

wyróżnienia:

„Pamięci bezbronnego aniołka” – Maja Kotlarz, Lublin

„Monolog sumienia” – Zofia Zaton, Kolonia Dzietrzkowice

Kategoria multimedialna

I miejsce: „Niepełnosprawni. Inni, a tacy sami jak my” – Mikołaj Przeklasa, Hubert Mech, Kacper Gostek, Wojnicz

II miejsce: „Cywilizacja Miłości – minireportaż” – Nina Baniecka, Aleksandra Białota, Wiktoria Krawczyk-Karwowska, Głogów

III miejsce: „Jakby to było, gdyby ich nie było” – Julian Dworak, Jasionka

wyróżnienia:

„Czekając na światło” – Radosław Filipek, Nowa Rokitnia

„Człowiek w roli głównej” – Weronika Kołodziej, Proszowice

„Życie jest piękne” – Rita Podlewska, Radom

Kategoria plastyczna

I miejsce: „Ocaleni by wyzwolić swój naród” – Lena Ostrowska, Proszowice

II miejsce: „Zasiej dobro, a zbierzesz plon obfity” – Cezary Artymionek, Smardzów

III miejsce: „Serce bije od początku” – Oliwia Boho, Żołynia

wyróżnienia:

„Bądź pierwszy, który ocali życie bezbronnego!” – Oliwia Cyboran, Stalowa Wola

„Pomóż ocalić życie – gra planszowa” – Emilia Kuboń, Weronika Fior, Wojnicz

„Życie to dar od Boga” – Zuzanna Głuchowska, Tuchowicz

„Pozwól żyć, nie zabijaj” – Gabriela Uryga, Laskowa

Klasy 7–8 szkoły podstawowej

Kategoria literacka

I miejsce: „Życie” – Inka Malek, Warcimino

II miejsce: „Aniołek” – Emilia Musielińska, Zawada

III miejsce: „Akceptacja” – Nadia Princ, Łupawa

wyróżnienie:

„Miłość, która zostaje na zawsze” – Michał Lambrecht, Ząb

Kategoria multimedialna

I miejsce: „Człowiek na maxa” – Uczniowie Domowej Szkoły im. Dzieci z Fatimy w Lublinie: Tymoteusz Mierzejewski, Lena Mierzejewska, Agata Krężołek, Antonina Bajor, Alicja Nowakowska, Alicja Telecka, Antoni Czachorowski, Piotr Barański, Storm Kiryk-Skarbek, Wojtek Krężołek, Stanisław Telecki

II miejsce: „Ocalenie przez dostrzeżenie” – Uczniowie PSP im. św. Jana Pawła II w Nowej Rokitni: Aleksandra Prządka, Amelia Celej, Maciej Czechowski, Hubert Dąbrowski, Hubert Kula, Kacper Maraszek, Michał Konopka, Maja Pasztaleniec, Ksawery Reda, Jakub Głasek, Mateusz Jakubaszek, Patrycja Mądra, Mikołaj Łęcki, Wojciech Drążyk, Piotr Włodarczyk

III miejsce: „niemy krzyk” – Agata Stanżewska, Wielgie

Kategoria plastyczna

I miejsce: „Ocalone wśród cieni…” – Martyna Wróbel, Czaniec

II miejsce: „Chrońmy nasze dziecko od początku” – Oliwia Dec, Leżajsk

III miejsce: „Adopcja poszerza serce aby bardziej kochać.” – Xenia Wojtaś, Stalowa Wola

wyróżnienia:

„Dziecko darem aniołów” – Sara Jakubowska, Rypin

„Ratuj życie!” – Julia Sadowska, Żarki Wielkie

„Nie zabijaj” – Jakub Talarczyk, Podegrodzie

Szkoła ponadpodstawowa

Kategoria literacka

I miejsce: „Latarnia nadziei” – Julianna Jędruszak, Hańsk Pierwszy

II miejsce: „Wszystkie dzieci moich rodziców” – Anna Lubicz-Miszewska, Wrocław

III miejsce: „Podaj Dłoń Nadziei” – Gabriela Zalewska, Niewodnica Kościelna

wyróżnienia:

„Kocham Cię babciu”, „Hospicjum nadziei”, „Cisza przed wyborem”, „Miłość, która przetrwała wszystko”, „Jedno małe istnienie”, „Zamiast strachu – życie”, „Mamo,pozwól mi żyć” – Anna Kowalska, Leńcze

„Do samego końca…”, „Co by było, gdyby [II] W służbie życiu” – Oliwia Stachoń, Stary Sącz

„Zaufałam Panu” – Zuzanna Tochwin, Kuźnica

Kategoria multimedialna

I miejsce: „Okno na przyszłość” – Szymon Stankiewicz, Kaleń Towarzystwo

II miejsce: „Życie jest jedno” – Maciej Bonat, Lubartów

III miejsce: Strona internetowa „Dlazycia” – Oliwier Markiewicz, Sieradz

wyróżnienia:

„Kroczmy Razem – Droga do Adopcji” – Miłosz Auguścik, Jangrot

Strona internetowa „Życie to największy dar” – Kornelia Konopska, Jakub Wichorski, Kalisz

„Okno Życia miejsce miłości i nadziei” – Emilia Łokas, Proszowice

„Wybierajcie życie” – Kryspin Nagler, Stawiszyn

„Mamo” – Natan Ziomek, Głogów

Kategoria plastyczna

I miejsce: „Życie najpiękniejszym kwiatem” – Kornelia Kłeczek, Przewrotne

II miejsce: „Adopcja – kwiat miłości w sercu samotnego dziecka” – Oliwia Soliwoda, Kętrzyn

III miejsce: „Każde życie jest cennym darem” – Agata Szykuła, Szprotawa

wyróżnienia:

„Promyk szczęścia” – Patrycja Kmak, Grybów

„Wybór jest twój” – Milena Małż, Kętrzyn

„Czas życia w Bożych rękach” – Laura Danisiewicz, Sulęcin

nagroda specjalna:

„Dostrzec świętość życia” – Julia Pocica, Smarżow

Wypowiedzi uczestników:

Prace plastyczne nagrodzone i wyróżnione w XXI konkursie „Pomóż ocalić życie bezbronnemu”:

I miejsce: „Ocalone wśród cieni…” – Martyna Wróbel, Czaniec

I miejsce: „Życie najpiękniejszym kwiatem” – Kornelia Kłeczek, Przewrotne

I miejsce: „Ocaleni by wyzwolić swój naród” – Lena Ostrowska, Proszowice

II miejsce: „Zasiej dobro, a zbierzesz plon obfity” – Cezary Artymionek, Smardzów

II miejsce: „Chrońmy nasze dziecko od początku” – Oliwia Dec, Leżajsk

II miejsce: „Adopcja – kwiat miłości w sercu samotnego dziecka” – Oliwia Soliwoda, Kętrzyn

III miejsce: „Każde życie jest cennym darem” – Agata Szykuła, Szprotawa

III miejsce: „Serce bije od początku” – Oliwia Boho, Żołynia

III miejsce: „Adopcja poszerza serce aby bardziej kochać.” – Xenia Wojtaś, Stalowa Wola

Nagroda specjalna – „Dostrzec świętość życia” – Julia Pocica, Smarżowa

Nagroda specjalna – „Dostrzec świętość życia” – Julia Pocica, Smarżowa

Nagroda specjalna – „Dostrzec świętość życia” – Julia Pocica, Smarżowa

„Wybór jest twój” – Milena Małż, Kętrzyn

„Pozwól żyć, nie zabijaj” – Gabriela Uryga, Laskowa

„Życie to dar od Boga” – Zuzanna Głuchowska, Tuchowicz

„Czas życia w Bożych rękach” – Laura Danisiewicz, Sulęcin

„Dziecko darem aniołów” – Sara Jakubowska, Rypin

„Ratuj życie!” – Julia Sadowska, Żarki Wielkie

„Promyk szczęścia” – Patrycja Kmak, Grybów

„Bądź pierwszy, który ocali życie bezbronnego!” – Oliwia Cyboran, Stalowa Wola

„Nie zabijaj” – Jakub Talarczyk, Podegrodzie

„Pomóż ocalić życie – gra planszowa” – Emilia Kuboń, Weronika Fior, Wojnicz

Prace multimedialne (paylista):

Relacja filmowa z wręczenia nagród:

20 edycji, ponad 30 tysięcy prac, uratowane dziecko

Cel | Konkurs Pomóż ocalić życie bezbronnemu zachęca młodzież do refleksji nad wartością życia i godnością człowieka. Rodzicom i wychowawcom daje konkretną informację o tym, co młode pokolenie myśli na tematy pro-life i jakich argumentów używa w swoich dyskusjach.

Konkurs, który uratował dziecko | Nastolatki z Żelechowa nakręciły film konkursowy pt. Wzór. Jego bohaterami są skłóceni małżonkowie. Mąż jest żołnierzem i wyjeżdża na misję pokojową, zanim zdąży się dowiedzieć, ze jego żona jest w ciąży. Kilka tygodni później kobieta odkrywa, ze choruje na białaczkę i musi wybierać, która walka będzie priorytetowa – o nią czy o dziecko. Po tym jak film nastolatków trafił do internetu, odezwała się do nich pewna mama z Białegostoku. Powiedziała, ze dzięki niemu nie zdecydowała się na aborcje.

Tematyka | Wszystkie aktualne zagadnienia bioetyczne jak antykoncepcja, aborcja, „in vitro” czy eutanazja. Pro-life to także miłość, rodzina, adopcja.

Formy | Ołówek, pastele, akwarele, farby olejne, wydzieranki, wyklejanki, prace przestrzenne, strony internetowe, prezentacje multimedialne, filmy, teksty piosenek, teledyski, gry komputerowe… Wszystko pro-life!

Patron – bł. ks. Jerzy Popiełuszko | Nazywany „obrońcą kołyski”. Mówił, że „Zadaniem Kościoła jest nie tylko teoretyczne głoszenie świętości życia, prawa do życia nienarodzonych, lecz także praktyczna obrona tego prawa”. Pomagał finansowo i organizacyjnie samotnym matkom i młodym dziewczynom w ciąży. Przygotowywał paczki żywnościowe i wyprawki niemowlęce, rozdawał lekarstwa. Był duszpasterzem służby zdrowia.

TRZY GRUPY WIEKOWE:

SZKOŁA PODSTAWOWA KL. 4–6
SZKOŁA PODSTAWOWA KL. 7–8
SZKOŁA PONADPODSTAWOWA

TRZY KATEGORIE ARTYSTYCZNE:

LITERACKA:

wiersz, opowiadanie, nowela, reportaż, gazetka szkolna…

PLASTYCZNA:

plakat, grafika, malarstwo,
montaż, gablota szkolna
i parafialna…

MULTIMEDIALNA:

strona internetowa, film, program radiowy, program multimedialny…

DLA UCZNIÓW SZKÓŁ PODSTAWOWYCH NAGRODY RZECZOWE:
SPRZĘT ELEKTRONICZNY, GRY PLANSZOWE, KSIĄŻKI 

DLA UCZNIÓW SZKÓŁ PONADPODSTAWOWYCH NAGRODY PIENIĘŻNE:
I MIEJSCE – 2000 ZŁ, II MIEJSCE – 1500 ZŁ, III MIEJSCE – 1000 ZŁ
W KAŻDEJ KATEGORII

Chcesz wziąć udział w konkursie? Zapraszamy!

• Przeczytaj regulamin.
• Przygotuj pracę konkursową (literacką, plastyczną albo multimedialną).
• Zarejestruj pracę elektronicznie, używając formularza dostępnego poniżej.
• Wydrukuj potwierdzenie elektronicznej rejestracji, który otrzymasz mailem.
• Podpisz potwierdzenie i poproś o podpis rodziców (w przypadku uczestników niepełnoletnich). Następnie wyślij je pocztą lub kurierem do naszego biura.
• Jeśli przygotowałeś (-aś) pracę plastyczną, wyślij ją razem z wydrukowanym potwierdzeniem  na adres: Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka, ul. Krowoderska 24/6, 31–142 Kraków. Prace literackie i multimedialne wgraj na serwer podczas rejestracji elektronicznej.
• Ostateczny termin nadsyłania prac: 14 lutego 2025 r.
• Sprawdź, czy wygrałeś (-aś)! Ogłoszenie wyników na stronie internetowej Stowarzyszenia i na jego profilu FB 1 marca 2025 r.
• Przyjedź do Częstochowy na Galę Finałową 22 marca 2025 r. (sobota).

REGULAMIN XXI KONKURSU 2025 [ROZWIŃ ↓ ]

Regulamin XXI edycji Ogólnopolskiego Konkursu dla Młodzieży
im. bł. ks. Jerzego Popiełuszki
„Pomóż ocalić życie bezbronnemu”

§ 1. Cele konkursu

1. Rozwijanie wśród młodzieży wrażliwości na wartość życia człowieka poprzez promowanie tematyki pro-life.
2. Zachęcanie młodzieży do twórczego myślenia i ujawniania swoich talentów plastycznych, dziennikarskich, literackich, filmowych.
3. Kształtowanie wśród młodzieży wyobraźni i umiejętności prezentowania otaczającego świata.

§ 2. Organizator konkursu

1. Organizatorem Konkursu jest Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka z siedzibą w Krakowie, zwane dalej Organizatorem.
2. Adres Organizatora: ul. Krowoderska 24/6, 31–142 Kraków.
3. Do spraw związanych z Konkursem Organizator udostępnia numer telefonu 12 421 08 43 (biuro Organizatora) oraz adres e‑mail: konkurs@pro-life.pl.
4. Organizator zastrzega sobie prawo do zmiany treści Regulaminu i rozstrzygania spraw niezawartych w Regulaminie. Ewentualne zmiany będą publikowane pod adresem internetowym: konkurs.pro-life.pl

§ 3. Autor pracy/Uczestnik konkursu

1. Autorem pracy/Uczestnikiem konkursu jest osoba spełniająca kryteria wiekowe (dla poszczególnych kategorii), która zgłosiła i nadesłała pracę konkursową będącą wynikiem jej samodzielnej (lub zbiorowej w przypadku prac zbiorowych) pracy twórczej.

§ 4. Opiekun pracy

1. Opiekunem pracy może być nauczyciel, katecheta, wychowawca lub, w szczególnych przypadkach, inna osoba pełnoletnia (np. rodzic) sprawująca opiekę nad Uczestnikiem konkursu w trakcie tworzenia pracy i zbierania do niej wiadomości, materiałów.

§ 5. Opiekun prawny

1. Opiekunem prawnym jest osoba, która sprawuje opiekę i ochronę nad interesami osobistymi oraz majątkowymi dziecka; jest jego przedstawicielem ustawowym (podejmuje czynności prawne w jego imieniu).

§ 6. Założenia organizacyjne

1. Konkurs przeznaczony jest dla młodzieży z całej Polski i zostanie rozstrzygnięty w trzech przedziałach wiekowych:
   1. uczniowie klas IV – VI szkół podstawowych,
   2. uczniowie klas VII – VIII szkół podstawowych,
   3. uczniowie szkół ponadpodstawowych z wyłączeniem szkół policealnych.
2. Konkurs zostanie rozstrzygnięty w trzech kategoriach: literackiej, plastycznej i multimedialnej w każdym z trzech wymienionych przedziałów wiekowych. Każda praca może być przypisana tylko i wyłącznie do jednej z powyższych kategorii.
3. Aby wziąć udział w konkursie, należy wypełnić formularz on-line na stronie internetowej Organizatora Konkursu: konkurs.pro-life.pl. Po kliknięciu przycisku „Wyślij zgłoszenie na konkurs”, Uczestnik Konkursu (Autor Pracy) otrzyma na podany w formularzu adres e‑mail plik PDF z wypełnionym formularzem zgłoszenia. Otrzymany plik PDF (formularz zgłoszenia) należy wydrukować, a po podpisaniu przez Uczestnika Konkursu, Rodzica lub Opiekuna Prawnego (w przypadku osób niepełnoletnich) oraz Opiekuna Pracy, należy przesłać pocztą tradycyjną lub przesyłką kurierską na adres Organizatora. Dotyczy to także prac wysyłanych elektronicznie. W przypadku prac wysyłanych fizycznie, formularz zgłoszeniowy należy przesłać w przesyłce razem z pracą. Brak prawidłowo wypełnionego formularza uniemożliwi Organizatorowi zakwalifikowanie pracy do oceny oraz wysyłanie dyplomu.
4. Prace literackie i multimedialne o objętości do 512 MB przyjmowane są wyłącznie on-line za pośrednictwem formularza na stronie internetowej konkursu: konkurs.pro-life.pl w formie elektronicznej, w formatach: pdf, ppt, pptx, pps, ppsx, odp, jpg, gif, tif, mpg, mp4, mov, mp3, wav (prace mogą być skompresowane w formie zip lub rar). W przypadku plików o większej objętość niż 512 MB, np. dłuższych filmów, należy zapisać je na płycie DVD lub pendrivie, a następnie przesłać pocztą lub przesyłką kurierską na adres Organizatora wraz z wypełnionym i podpisanym formularzem zgłoszenia otrzymanym na podany przy rejestracji adres e‑mail.
5. Prace z kategorii literackiej muszą spełniać następujące kryteria:
   1. przykładowa forma pracy: wiersz, opowiadanie, nowela, reportaż i inne gatunki literackie i dziennikarskie
   2. prace literackie należy przesyłać do Organizatora wyłącznie on-line w formie elektronicznej, za pośrednictwem formularza na stronie internetowej konkursu: konkurs.pro-life.pl, w postaci pliku o objętości do 512 MB w formacie pdf (plik może byś skompresowany do formatu zip lub rar);
   3. praca musi być podpisana imieniem i nazwiskiem Autora Pracy oraz tytułem pracy wewnątrz pliku (lewy górny róg pierwszej strony pracy);
   4. wydrukowany formularz zgłoszenia po podpisaniu przez Uczestnika Konkursu, Rodzica lub Opiekuna Prawnego (w przypadku osób niepełnoletnich) oraz Opiekuna Pracy, należy przesłać pocztą tradycyjną lub przesyłką kurierską na adres Organizatora.
6. Prace z kategorii plastycznej muszą spełniać następujące kryteria:
   1. przykładowa forma pracy: plakat, grafika, obraz, fotografia, kolaż, rzeźba, gablota szkolna czy parafialna,
   2. technika prac dowolna,
   3. dopuszczalny maksymalny format prac – A0,
   4. prace plastyczne należy przesyłać na adres Organizatora Konkursu wyłącznie w postaci fizycznej pocztą tradycyjną lub przesyłką kurierską (Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka, ul. Krowoderska 24/6, 31–142 Kraków) z dopiskiem „Konkurs”,
   5. wydrukowany formularz zgłoszenia ze strony internetowej konkursu: konkurs.pro-life.pl po podpisaniu przez Uczestnika Konkursu, Rodzica lub Opiekuna Prawnego (w przypadku osób niepełnoletnich) oraz Opiekuna Pracy, należy przesłać pocztą tradycyjną lub przesyłką kurierską na adres Organizatora wraz z pracą.
7. Prace z kategorii multimedialnej muszą spełniać następujące kryteria:
   1. przykładowa forma pracy: strona internetowa, film, program radiowy, komputerowy program multimedialny, prezentacja, wideoklip,
   2. prace multimedialne w postaci pliku o objętości do 512 MB należy przesyłać do Organizatora on-line w formie elektronicznej, za pośrednictwem formularza na stronie internetowej konkursu: konkurs.pro-life.pl. Dopuszczalny format plików to: pdf, ppt, pptx, pps, ppsx, odp, jpg, gif, tif, mpg, mp4, mov, mp3 lub wav (prace mogą być skompresowane w formie zip lub rar). W przypadku plików o większej objętość niż 512 MB, np. dłuższych filmów, należy przesłać je pocztą na płycie DVD lub pendrivie wraz z wypełnionym formularzem zgłoszenia, którego drugą stronę wraz z imieniem i nazwiskiem Autora Pracy oraz tytułem pracy należy wyciąć i dołączyć do przesyłki z nośnikiem,
   3. praca musi być podpisana imieniem i nazwiskiem Autora Pracy oraz Tytułem Pracy w sposób jednoznacznie umożliwiającym jej identyfikację,
   4. wydrukowany formularz zgłoszenia po podpisaniu przez Uczestnika Konkursu, Rodzica lub Opiekuna Prawnego (w przypadku osób niepełnoletnich) oraz Opiekuna Pracy, należy przesłać pocztą tradycyjną lub przesyłką kurierską na adres Organizatora. Dotyczy to także prac wysyłanych elektronicznie.
8. Termin nadsyłania prac przesyłanych elektronicznie lub fizycznie mija 14 lutego 2025 r. Brana jest pod uwagę data nadania przesyłki. Prace nadesłane po wskazanym terminie nie będą poddane ocenie konkursowej.
9. Każdy Uczestnik Konkursu może przesłać na wszystkie trzy kategorie w swoim przedziale wiekowym dowolną liczbę prac z zastrzeżeniem, że w każdej kategorii może otrzymać tylko jedną nagrodę.
10. Do każdej pracy należy wygenerować i przesłać osobny formularz zgłoszeniowy.
11. Organizator dopuszcza do konkursu wyłącznie prace zawierające poprawnie wypełniony on-line formularz zgłoszeniowy oraz jego wydruk ze wszystkimi wymaganymi podpisami przesłany na adres Organizatora.
12. W przypadku prac zbiorowych, każdy Współautor jest zobowiązany do dołączenia do pracy osobnego formularza zgłoszeniowego.
13. W przypadku prac zbiorowych wszyscy autorzy powinni należeć do tej samej kategorii wiekowej. W innych przypadkach, gdy praca ma wielu autorów, którzy należą do różnych kategorii wiekowych, zgłoszona praca przypisywana jest do kategorii wiekowej najstarszego uczestnika.
14. W Konkursie mogą także brać udział prace już publikowane, lecz nie wcześniej niż przed 1 września 2022 roku.

§ 7. Laureaci i Wyróżnieni

1. Laureatem konkursu jest osoba, która decyzją Komisji konkursowej zajęła pierwsze, drugie bądź trzecie miejsce w jednej z kategorii, w odpowiednim przedziale wiekowym.
2. Wyróżnionym w konkursie jest osoba, która decyzją Komisji konkursowej otrzymała wyróżnienie w jednej z kategorii, w odpowiednim przedziale wiekowym.

§ 8. Ocena prac konkursowych

1. O wyłonieniu zwycięzców Konkursu decyduje powołana w tym celu Komisja Konkursowa.
2. Komisję powołuje Organizator.
3. Kryteria oceny ustalone zostają w następujący sposób:
   1. pozytywne podejście do tematu obrony życia człowieka,
   2. jakość wykonania,
   3. oryginalność,
   4. stopień trudności wykonania adekwatny do wieku autora,
   5. kompozycja,
   6. walory artystyczne.
4. Komisja oceniać będzie wyłącznie prace odnoszące się wyłącznie do ochrony życia człowieka.
5. Nadsyłane prace powinny mieć pozytywny przekaz i nie powinny zawierać żadnych drastycznych zdjęć, obrazów ani opisów. Prace zawierające drastyczne zdjęcia, obrazy czy opisy będą odrzucane przez Komisję Konkursową.
6. Decyzje Komisji Konkursowej są ostateczne.
7. Komisja nie będzie oceniać prac niespełniających wszystkich warunków zawartych w regulaminie np. niezawierających poprawnie wypełnionego i podpisanego formularza zgłoszeniowego.

§ 9. Ogłoszenie wyników konkursu

1. Alfabetyczna lista laureatów i wyróżnionych w konkursie zostanie opublikowana na stronie internetowej Organizatora konkurs.pro-life.pl i na fanpage’u Organizatora na Facebooku 1 marca 2025 r.
2. Ogłoszenie wyników Konkursu wraz z prezentacją prac i uroczyste rozdanie nagród nastąpi podczas Gali Finałowej Konkursu, która odbędzie się 22 marca 2025 r. na Jasnej Górze. W szczególnych przypadkach miejsce i termin Gali Finałowej mogę ulec zmianie. O ewentualnej zmianie Organizator poinformuje na stronie internetowej www.pro-life.pl oraz na swoim fanpage’u na Facebooku.
3. Laureaci mają obowiązek poinformować Organizatora o swoim udziale w gali wręczania nagród telefonicznie: 12 421–08-43 lub e‑mailem: biuro@pro-life.pl z tygodniowym wyprzedzeniem.

§ 10. Nagrody główne i dodatkowe

1. Organizator przyzna pierwsze, drugie i trzecie miejsce w każdej z trzech kategorii w każdym z trzech przedziałów wiekowych, chyba że nie będzie podstaw do przyznania któregoś z miejsc.
2. Organizator ma prawo przyznać dowolną liczbę wyróżnień.
3. W przypadku zgłaszania prac posiadających więcej niż jednego Autora (Prace zbiorowe) należy zaznaczyć w Formularzu konkursowym osobę, która w razie przyznania nagrody bądź wyróżnienia otrzyma nagrodę/wyróżnienie. Pozostali współautorzy otrzymają dyplomy.
4. Za zajęcie I, II, III miejsca w każdej z kategorii dla uczniów szkół podstawowych przewidziano nagrody rzeczowe m.in. sprzęt elektroniczny, gry planszowe i książki. Za zajęcie miejsc I, II i III w każdej z kategorii dla uczniów szkół ponadpodstawowych przewidziano nagrody pieniężne: miejsce I – 2000 zł, miejsce II – 1500 zł i miejsce III – 1000 zł. Ponadto laureaci otrzymają dyplomy.
5. Dodatkowymi wyróżnieniami dla autorów najciekawszych prac będą publikacje w wydawnictwach pro-life.
6. Do 30 maja 2024 r. Opiekunowie prac otrzymają listownie podziękowanie.

§ 11. Postanowienia końcowe

1. Biorąc udział w Konkursie, Uczestnik Konkursu akceptuje jego Regulamin.
2. Regulamin Konkursu jest dostępny na stronie internetowej konkurs.pro-life.pl i w siedzibie Organizatora.
3. Uczestnik Konkursu akceptując Regulamin, oświadcza, że praca konkursowa jest wynikiem jego samodzielnej pracy twórczej i przysługują mu do niej wszelkie autorskie prawa osobiste i majątkowe i nie są one w żaden sposób ograniczone lub obciążone prawami osób trzecich. Za wszelkie roszczenia osób trzecich, które wynikają z tytułu naruszenia ich praw, odpowiada Uczestnik Konkursu lub jego Rodzic/Opiekun Prawny.
4. W przypadku uzasadnionego wykorzystania w pracy przez Uczestnika Konkursu treści (tekstów, utworów muzycznych lub ich fragmentów, zdjęć, obrazów itd.) nie będących jego autorstwa, należy podać autora i źródło pochodzenia wykorzystanych treści.
5. Uczestnik Konkursu wyraża zgodę na bezpłatną publikację swojej pracy w publikacjach informacyjnych i edukacyjnych wydawanych przez Organizatora (drukiem, na nośnikach cyfrowych oraz w internecie) oraz wyświetlanie jej i emisję telewizyjną. W przypadku chęci wykorzystania prac przez inne organizacje i media (np. sponsorzy i patroni Konkursu) jest to możliwe za dodatkową zgodą Uczestnika Konkursu lub/i Rodzica/Opiekuna prawnego.
6. Uczestnik Konkursu akceptując Regulamin, wyraża zgodę na przetwarzanie jego danych osobowych zawartych w formularzu zgłoszeniowym w celu przeprowadzenia Konkursu, wyłonienia zwycięzców i przyznania nagród, wydania, odbioru i rozliczania nagród oraz w celach marketingowych, promocyjnych i reklamowych Organizatora, w tym na wprowadzenie danych do bazy danych, której administratorem jest Organizator, w tym w przyszłości, przy niezmienionych celach przetwarzania.
7. Opiekun Pracy wyraża zgodę na przetwarzanie jego danych osobowych zawartych w formularzu zgłoszeniowym w celu przeprowadzenia konkursu oraz w celach marketingowych, promocyjnych lub reklamowych Organizatora, w tym na wprowadzenie danych do bazy danych, której administratorem jest Organizator, w tym w przyszłości, przy niezmienionych celach przetwarzania.
8. Administratorem tak zebranych danych osobowych jest Organizator Konkursu – Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka z siedzibą w Krakowie. Zgodnie z unijnym rozporządzeniem ogólnym o ochronie danych osobowych (RODO) Organizator Konkursu informuje, że gromadzi i przetwarza dane osobowe zgodnie z klauzulą informacyjną dotyczącą przetwarzania danych osobowych, której treść dostępna jest pod adresem internetowym: pro-life.pl/klauzula.
9. Imię i nazwisko Uczestnika Konkursu mogą zostać podane publicznie oraz zostać opublikowane na stronie internetowej oraz na fanpage’u Organizatora na Facebooku w celu przedstawienia listy laureatów konkursu lub prezentacji prac konkursowych.
10. Uczestnikom Konkursu przysługuje prawo wglądu do treści podanych danych oraz ich poprawiania. Podanie danych w formularzu zgłoszeniowym jest dobrowolne, aczkolwiek odmowa ich podania jest równoznaczna z brakiem możliwości uczestnictwa w Konkursie.
11. Niepełnoletni Uczestnicy Konkursu zgłaszają swoje prace konkursowe za wiedzą i zgodą rodziców lub opiekunów prawnych, poświadczoną podpisem na formularzu zgłoszeniowym. Rodzice lub Opiekunowie prawni niepełnoletniego Uczestnika Konkursu oświadczają, że nadesłana praca konkursowa jest wynikiem jego samodzielnej pracy twórczej i przysługują mu do niej wszelkie autorskie prawa osobiste i majątkowe i nie są one w żaden sposób ograniczone lub obciążone prawami osób trzecich. Za wszelkie roszczenia osób trzecich, które wynikają z tytułu naruszenia ich praw odpowiadają rodzice lub opiekunowie prawni niepełnoletniego Uczestnika Konkursu.
12. Rodzice lub opiekunowie prawni niepełnoletniego Uczestnika Konkursu wyrażają zgodę na bezpłatną publikację jego pracy w publikacjach informacyjnych i edukacyjnych wydawanych przez Organizatora (drukiem, na nośnikach cyfrowych oraz w internecie) oraz wyświetlanie jej i emisję telewizyjną. W przypadku chęci wykorzystania prac przez inne organizacje i media (np. sponsorzy i patroni Konkursu) jest to możliwe za dodatkową zgodą Uczestnika Konkursu lub/i Rodzica/Opiekuna prawnego.
13. Rodzice lub Opiekunowie prawni niepełnoletniego Uczestnika Konkursu wyrażają zgodę na przetwarzanie jego danych osobowych zawartych w formularzu zgłoszeniowym w celu przeprowadzenia Konkursu, wyłaniania zwycięzców i przyznawania nagród, wydawania, odbioru i rozliczania nagród oraz w celach marketingowych, promocyjnych i reklamowych Organizatora, w tym na wprowadzenie danych do bazy danych, której administratorem jest Organizator, w tym w przyszłości, przy niezmienionych celach przetwarzania.
14. Rodzice lub opiekunowie prawni niepełnoletniego Uczestnika Konkursu wyrażają zgodę na nieodpłatne wykorzystanie nadesłanej pracy w działalności statutowej Organizatora oraz wyrażają zgodę na przetwarzanie i publikację danych osobowych własnych i autora oraz na podawanie do publicznej wiadomości imienia i nazwiska autora pracy we wszelkich ogłoszeniach, zapowiedziach i informacjach o tym Konkursie i jego wynikach osobowe zgodnie z klauzulą informacyjną dotyczącą przetwarzania danych osobowych, której treść dostępna jest pod adresem internetowym: pro-life.pl/klauzula.

Kraków, 14 sierpnia 2024 r.

Arkusz zgłoszeniowy na XXI konkurs
Pomóż ocalić życie bezbronnemu

Tytuł pracy

Kategoria pracy

literacka plastyczna multimedialna

Praca indywidualna / zbiorowa

praca indywidualna praca zbiorowa

Współautorzy

Uwaga! Prace literackie i multimedialne przyjmowane są wyłącznie on-line w formie elektronicznej o objętości do 512 MB, w formatach: pdf, doc, docx, odt, ppt, pptx, pps, ppsx, odp, jpg, gif, tif, mpg, mp4, mov, mp3, wav, także skompresowane w formie plików zip lub rar. W przypadku plików o większej objętości, przesyłanie może trwać odpowiednio dłużej.

Plik

W przypadku plików o większej objętość niż 512 MB, np. dłuższych filmów, należy przesłać jej na płycie DVD lub pendrivie.

Dane Uczestnika Konkursu (Autora Pracy):

Imię

Nazwisko

E‑mail

Ulica

Numer

Kod pocztowy

Miejscowość

Telefon

Rok urodzenia

Rok urodzenia: 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018

Kategoria wiekowa

Kategoria wiekowa: klasa 4-6 szkoły podstawowej klasa 7-8 szkoły podstawowej szkoła ponadpodstawowa

Dane opiekuna pracy (nauczyciela / katechety / rodzica):

Imię opiekuna

Nazwisko opiekuna

E‑mail opiekuna

Telefon opiekuna

Opiekun pracy

nauczyciel katecheta rodzic

Nazwa i adres szkoły:

Nazwa i numer szkoły

Ulica szkoły

Numer budynku szkoły

Kod pocztowy szkoły

Miejscowość szkoły

Opcjonalne uwagi na temat autora i pracy, mogące mieć wpływ na jej interpretację i ocenę Uwagi:

RODO

Zapoznałem (-am) się z klauzulą o przetwarzaniu danych osobowych (RODO) i akceptuję jej treść.

Regulamin

Zapoznałem (-am) się z regulaminem konkursu i akceptuję jego treść.

Po wysłaniu formularza, bardzo prosimy o sprawdzenie, czy e‑mail z odpowiedzią nie trafił do katalogu ze spamem.

Przesłany arkusz zgłoszeniowy należy wydrukować, podpisać i wysłać tradycyjną pocztą na adres Stowarzyszenia (także w przypadku prac przesłanych przez internet). Uwaga! Prosimy nie naklejać arkusza na pracę. Do tego przeznaczona jest naklejka znajdująca się na drugiej stronie.

Wyślij zgłoszenie na konkurs

Partnerzy:

Laureaci poprzednich edycji konkursu (rozwiń):

Artykuł XXI Ogólnopolski Konkurs dla Młodzieży „Pomóż ocalić życie bezbronnemu” im. bł. ks. Jerzego Popiełuszki pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

23 stycznia 2025 roku prezydent Donald Trump podpisał rozporządzenie wykonawcze ułaskawiające 23 działaczy pro-life, którzy zostali skazani lub byli w trakcie postępowań karnych w związku z pokojowymi protestami przeciwko aborcji.

Jak poinformowało Thomas More Society, lista ułaskawionych obejmuje 21 osób już skazanych oraz dwóch, wobec których toczyły się procesy. Wśród nich znalazły się m.in. starsze kobiety, które odsiadywały wyroki w ciężkich warunkach, oraz młoda matka. Uwolnione osoby mają opuścić więzienia w ciągu najbliższych dni.

Pokojowe działania pod lupą prawa

Większość działań, za które skazano obrońców życia, miała charakter pokojowy. Jak relacjonują świadkowie, oskarżeni śpiewali pieśni religijne, modlili się i rozdawali ulotki w pobliżu klinik aborcyjnych. To jednak wystarczyło, by administracja Joe Bidena wykorzystała przepisy ustawy FACE, chroniącej dostęp do klinik, przeciwko uczestnikom tych protestów.

„Nie powinny były być ścigane” – powiedział Trump podczas oficjalnej ceremonii podpisania aktu łaski. „Wiele z nich to starsze osoby. Nie powinni byli być ścigani. To wielki zaszczyt podpisać ten akt.” – dodał prezydent.

Radość i nadzieja w środowiskach pro-life

Ułaskawienia wywołały ogromną ulgę wśród rodzin uwięzionych. Mąż Joan Andrews Bell jednej z ułaskawionych kobiet poinformował, że jego żona nadal przebywa w federalnym więzieniu niedaleko Filadelfii. Podczas rozmowy z portalem LifeSiteNews nie był pewien, kiedy zostanie zwolniona. Bell podkreślał, jak ważne jest zachowanie jedności w ruchu pro-life, cytując słowa swojej żony: „Nie powinniśmy narzekać na siebie nawzajem i na nasze metody działania. Musimy działać razem, aby zakończyć holokaust niewinnych i bezbronnych”.

Chris Bell dodał również, że modli się o to, by naród zaprzestał promowania poczęcia poza łonem matki. „Zapłodnienie in vitro to wielki zabójca i niszczyciel ludzkiego życia” – zaznaczył.

Niesprawiedliwość procesów

Prawnik Heather Idoni, Robert Dunn, nazwał sprawy sądowe, które doprowadziły do skazania wielu aktywistów rażąco niesprawiedliwym: „Prowadziłem setki spraw w trakcie mojej kariery i ten proces w Waszyngtonie był najbardziej niesprawiedliwym, w jakim kiedykolwiek brałem udział – powiedział Dunn. Nie pozwolono nam wykonywać naszej pracy – tłumaczył. Zwrócił też uwagę na problemy zdrowotne starszych więźniarek, które mogły zostać narażone na poważne komplikacje w trakcie odbywania wyroków.

Symboliczny krok w obronie świętości życia

Decyzja prezydenta Donalda Trumpa, ogłoszona tuż przed Narodowym Marszem dla Życia, jest głębokim symbolem uznania fundamentalnej wartości życia ludzkiego. Wydarzenie to, będące największym świętem jedności w ruchu pro-life przypomina, że każde życie, od poczęcia aż po naturalną śmierć, jest darem, który należy chronić i szanować.

Ten gest prezydenta wykracza poza wymiar polityczny – to wyraz troski o najbardziej bezbronnych i przesłanie nadziei dla wszystkich, którzy wierzą w piękno życia. Jego decyzja może wzmocnić dialog społeczny i przypomnieć, że jedność i wspólne działanie są kluczem do budowania kultury życia w świecie, który często zapomina o swojej moralnej odpowiedzialności.

jb
Źródło: lifesitenews.com

Artykuł Donald Trump ułaskawia 23 działaczy pro-life pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Artykuł Nagroda „Przyjaciel Życia” 2025 pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

– Kiedy wykonuje się USG w czwartym, piątym tygodniu od poczęcia, to już można zauważyć bicie serduszka. Zawiązek serca zaczyna bić około osiemnastego, dwudziestego pierwszego dnia życia! – mówi tegoroczny laureat nagrody „Przyjaciel życia”, Tadeusz Wasilewski, lekarz specjalista ginekolog położnik i założyciel Kliniki leczenia niepłodności „NaProMedica”.

Karolina Krawczyk: Przez czternaście lat pracował Pan, wykonując procedury in vitro. Dlaczego w ogóle zaczął Pan stawiać sobie pytania o etyczną stronę tej metody? Co takiego się wydarzyło?

Lek. Tadeusz Wasilewski: Już na początku rozmowy chcę podziękować Panu Bogu, bo to On stoi za zmianą mojego postrzegania in vitro. To On wskazał, jak ważna jest prawda, że połączenie się komórki jajowej z plemnikiem jest poczęciem człowieka, jest początkiem ludzkiego życia. Zrozumiałem, że jako lekarz nie mogę być zagrożeniem dla rozpoczynającego się życia, nie mogę działać w tym kierunku, aby życie to przestało istnieć.

Procedura in vitro, w której komórki jajowe i plemniki są łączone poza organizmem matki i hodowane w warunkach laboratoryjnych, wiąże się z możliwością śmierci człowieka na tym wczesnym etapie rozwoju zarodkowego. Nawet jeśli ta procedura jest wykonywana z najbardziej szlachetnych pobudek, czyli aby pomóc małżonkom, którzy nie mogą posiadać potomstwa, nie daje stuprocentowej gwarancji, że każda osoba ludzka powołana poza organizmem mamy, przetrwa.

Ktoś może powiedzieć, że ani nie jest wierzący, ani też te dwie połączone z sobą komórki nie są jeszcze człowiekiem, więc nie ma etycznych i moralnych problemów z tym, żeby skorzystać z in vitro.

Nie trzeba być osobą wierzącą, wystarczy znać podręcznik do biologii dla uczniów szkoły podstawowej z definicją mówiącą, że nowe życie zaczyna się od połączenia się komórki jajowej z plemnikiem. W każdej książce medycznej do embriologii, pediatrii czy ginekologii już na pierwszych stronach znajdziemy tę definicję początków ludzkiego życia. Z tą definicją biologiczną nikt nie powinien dyskutować, bo każda próba ustalenia tego początku w jakimś innym momencie jest po prostu manipulacją.

Tymczasem w dzisiejszym świecie są próby zmiany definicji początków ludzkiego życia, na przykład przesunięcia go na okres po urodzeniu! Mówiąc inaczej – dopóki dziecko się nie urodzi, nie jest człowiekiem. W tym miejscu odwołajmy się do badań psychologii prenatalnej, które wskazują, że już w fazie embrionalnej, czyli w pierwszych tygodniach życia, człowiek czuje, słyszy i pamięta. Mamy też publikacje dotyczące in vitro (z 2023 roku) o stresie biochemicznym, na który są narażone embriony w fazie przedimplantacyjnej.

Zanim przejdziemy do rozmowy o różnicach między in vitro a naprotechnologią, proszę opowiedzieć o tym, w jaki sposób doszło do Pana przemiany. Czy to było nagłe wydarzenie, moment nawrócenia, czy może dłuższy proces?

Wszystko zaczęło się od słów, które usłyszałem pewnej nocy. Przebudziłem się, i wtedy trzy razy ktoś do mnie powiedział „ufaj Panu Jezusowi”. Szybko zorientowałem się, że to są słowa podobne do tych z Koronki do miłosierdzia Bożego. I później, przez kilka tygodni, niemal jak w filmie, Pan Bóg pokazywał mi, że mam szanować ludzkie życie, także to na etapie rozwoju zarodkowego. Moje serce zaczęło być wrażliwe na każdy, nawet najmniejszy przejaw życia. Dochodziło do tego, że nie mogłem stanąć na trawniku, bo bałem się, żeby nie zadeptać jakiegoś żyjątka. Byłem tym bardzo zaskoczony. I tak dzień za dniem Pan Bóg przemieniał moje serce. Krok po kroku pokazywał mi, że powinienem odejść od programu in vitro.

W dniu, a w zasadzie w nocy, kiedy usłyszał Pan słowa „ufaj Panu Jezusowi” w Kościele obchodzimy święto nawrócenia świętego Pawła.

Tak, to prawda. Wtedy o tym nie wiedziałem, ale po jakimś czasie się zorientowałem, co to za data. „Szawle, Szawle, dlaczego Mnie prześladujesz?” były skierowane także do mnie. Nie wierzę, że to był przypadek. Takich „przypadków” było za dużo w moim życiu. Podam pani inny przykład: w Polsce pierwsze dziecko urodzone z programu in vitro przyszło na świat w Białymstoku w 1987 roku. Pierwsza klinika naprotechnologii, czyli nasza NaProMedica, też jest w Białymstoku. Z tym miastem związany był ksiądz Michał Sopoćko, spowiednik świętej siostry Faustyny. To jej Pan Jezus nakazał, żeby na obrazie Jezusa Miłosiernego umieściła słowa „Jezu, ufam Tobie”. Właśnie te słowa usłyszałem.

Jakie to uczucie zostawić czternaście lat kariery zawodowej i wchodzić w nieznane?

Rzeczywiście trzeba przyznać, że w tamtym czasie byłem już bardzo wykwalifikowanym pracownikiem, a medycyna akademicka stała przede mną otworem. Lekarzy, którzy wykonywali procedurę in vitro, było w Polsce naprawdę niewielu. Doszedłem do momentu, w którym mogłem szkolić swoich następców. Po latach pracy w programie in vitro miałem wiele osiągnięć – pacjenci przesyłali listy, dzwonili z podziękowaniami za szczęście, które im się narodziło. A ja wtedy, w 2007 roku, podjąłem decyzję, że więcej do in vitro nie przyłożę ręki.

Natrafił Pan na naprotechnologię, która zmieniła całe Pana zawodowe życie.

Miałem możliwość kontaktu z dr. Thomasem Hilgersem ze Stanów Zjednoczonych, który jest twórcą naprotechnologii. Patrzył on na pacjentów cierpiących z powodu niepłodności holistycznie, poszukując przyczyn niepłodności zarówno w układzie rozrodczym kobiety, jak i poza nim. Zwracał też uwagę na operacyjne leczenie niepłodności. W Europie uczniem doktora Hilgersa jest doktor Phil Boyle z Irlandii, który wzbogacił metodę o własne doświadczenia. On także przyczynił się tego, że europejskie środowisko naprotechnologów stopniowo się powiększało, a moment, kiedy ja się z nimi zetknąłem, był tym samym, w którym Pan Bóg mi pokazał, że powinienem zostawić in vitro. Zaczynałem więc z wielką wiarą i ufnością Panu Bogu…

… i z kredytem hipotecznym. Niektórzy mówili, że straci Pan dom.

Tak, zaczynałem z kredytem powyżej uszu. Liczyłem się z tym, że mój dom nie będzie już moim domem… Jeśli chodzi o tę medyczną część, to przede wszystkim musiałem poszerzyć swoją wiedzę w zakresie diagnostyki całego człowieka, nie tylko układu rozrodczego. Uczyłem się więc tego, jaki wpływ na prokreację mają na przykład choroby przewodu pokarmowego. To zresztą niesamowite, jak układ pokarmowy czy chociażby żywienie wpływają na płodność. Wiele czasu poświęciłem na zgłębianie wiedzy medycznej, nie zatrzymując się tylko na ginekologii.

Pańską wiedzę weryfikowali pacjenci.

Szczęśliwie mogę powiedzieć, że jest ich coraz więcej i więcej. Do mojej kliniki przyjeżdżają ludzie z całego świata. Miałem już pacjentów nawet z Kanady, Nowej Zelandii czy Australii. To też jest wielki skarb, bo ci ludzie idą dalej w świat i opowiadają o tej metodzie, o innym, tak różnym od in vitro, sposobie leczenia niepłodności małżeńskiej. To rzecz nie do przecenienia, bo w ten sposób rozprzestrzenia się wiedza o medycynie prokreacyjnej, której częścią jest naprotechnologia.

Jakie są najważniejsze różnice pomiędzy in vitro a naprotechnologią?

Program in vitro widzi niepłodność jako przeszkodę w poczęciu dziecka, którą można ominąć dokonując zapłodnienia poza organizmem kobiety. Z kolei medycyna prokreacyjna skoncentrowana jest na odnalezieniu i usunięciu przyczyn tej przeszkody i przywróceniu naturalnej płodności kobiety i mężczyzny. Program in vitro jako element medycyny reprodukcyjnej oferuje zatem postępowanie objawowe, natomiast medycyna prokreacyjna leczenie przyczynowe – do poczęcia dochodzi w małżeńskiej sypialni, a nie w laboratorium. Po przywróceniu zdrowia małżonków następne poczęcia dzieci mogą zachodzić naturalnie, bez interwencji medycznych, natomiast procedury in vitro muszą być zwykle powtarzane, by doprowadzić do kolejnych ciąż.

W medycynie prokreacyjnej używamy też pojęcia obniżonej płodności (ang. hypofertility). Odnosi się ono do pacjentów, u których wykluczone zostały przeszkody anatomiczne, dla zwrócenia uwagi na fakt, że niepłodność może być stanem przejściowym, odwracalnym. Płodność jest niezwykle czułym wskaźnikiem ogólnego stanu zdrowia i podlega wpływom wielu bodźców ustrojowych i środowiskowych.

Co zatem może wpływać na obniżenie płodności?

Obniżenie płodności obserwujemy w sytuacjach, gdy choruje na przykład tarczyca, wątroba czy jelito – ich wyleczenie przywraca płodność. Podobnie hormon stresu, czyli kortyzol, czasowo ją obniża. Może do tego dojść zarówno w sytuacjach przewlekłego stresu, jak i pod wpływem nagłych, trudnych wydarzeń, jakim jest na przykład śmierć bliskiej osoby.

Wspomniał Pan, że in vitro jest leczeniem objawowym.

Program in vitro polega na hormonalnej stymulacji jajników kobiety w celu uzyskania optymalnej ilości komórek jajowych, które łączy się z plemnikami poza organizmem kobiety, w warunkach laboratoryjnych. Stąd w ogóle nazwa „in vitro”, czyli „w szkle”. Nasienie pozyskiwane jest na drodze masturbacji. Po okresie hodowli laboratoryjnej umieszcza się je w jamie macicy kobiety. Trzeba mieć świadomość, że żeby urodziło się jedno dzieciątko, musi obumrzeć kilka, nawet dziesięć innych zarodków ludzkich, czyli dzieci na najwcześniejszym etapie rozwoju. To jest cena skuteczności tego programu.

Po drugiej stronie mamy leczenie przyczynowe.

Medycyna prokreacyjna jest wielodyscyplinarnym obszarem, obejmującym – poza ginekologią i położnictwem – także endokrynologię, immunologię, medycynę metaboliczną, medycynę żywieniową, nutrigenetykę, alergologię, gastroenterologię, choroby infekcyjne, psychologię a także naprotechnologię.

Różnice między omawianymi metodami dotyczą też długofalowego stanu zdrowia dzieci. Dla przykładu diabetolodzy chińscy (badania z 2020 roku) zwrócili uwagę na zwiększone ryzyko metabolicznych zaburzeń sercowo-naczyniowych, czyli przedwczesnej miażdżycy, u dzieci w wieku sześciu-dziesięciu lat urodzonych z procedury in vitro, w porównaniu z dziećmi poczętymi naturalnie.

Trzeba jednak wyraźnie podkreślić, że zarówno naprotechnologia, jak i in vitro są obarczone ryzykiem utraty ciąży. Tego nie unikniemy, bo żadna metoda nie daje nam stu procent pewności powodzenia ciąży. Są błędy genetyczne, wady, poronienia samoistne. Dzieje się to zarówno przy poczęciu naturalnym, jak i przy in vitro. Każdy lekarz wie, że codzienność nie składa się tylko z radości z powodu dodatniego testu ciążowego i prawidłowego przebiegu ciąży.

Ktoś znowu może powiedzieć, że zarodek to nie człowiek, że jeszcze nie ma serduszka, nie czuje bólu… „Argumentów” jest sporo.

Wspominałem już o definicji początków życia. To jest rzecz, z którą nie da się dyskutować. Ale wiele mówią też sami pacjenci. Kiedy w programie in vitro po mechanicznym połączeniu komórek jajowych z plemnikami czekaliśmy na możliwość transferu zarodka do jamy macicy, pacjenci pytali między innymi: „Czy nasze dzieci się rozwijają?”, „Czy zarodki żyją?”, a ich obumarcie spotykało się ze łzami i rozpaczą. Rodzice tych dzieci doskonale zdawali sobie sprawę z tego, że to był po prostu człowiek. Nawet jeśli ktoś jest niewierzący, to jednak z biologią nie może dyskutować.

Czy naprotechnologia jest metodą opartą o EBM (Evidence Based Medicine)?

Medycyna prokreacyjna korzysta z najnowszych osiągnięć badawczych wielu wspomnianych wcześniej dziedzin medycyny. W publikacjach naukowych z naszej Kliniki, opublikowanych w recenzowanych czasopismach, przedstawiamy między innymi temat biochemii niepłodności (Clinica Chimica Acta, 2020, https://doi.org/10.1016/j.cca.2020.05.039) oraz biochemiczne endofenotypy niepłodności u naszych pacjentów (Journal of Clinical Medicine, 2023, https://doi.org/10.3390/jcm12186094). Zwracamy uwagę na funkcjonalne powiązania między narządami współdziałającymi w utrzymaniu płodności. Badania publikują także koledzy z innych ośrodków w Polsce. Dzisiaj w naszej Klinice wychodzimy daleko poza naprotechnologię, która powstała wiele lat temu i nie uwzględniała na przykład osiągnięć nauk żywieniowych, genetyki żywienia, medycyny mitochondrialnej czy roli jelita i mikrobiomu jelitowego.

Jak oceniłby Pan rozwój środowiska naprotechnologii w Polsce?

Kiedyś doktor Hilgers powiedział, nie ukrywając swojego zaskoczenia, że w Polsce naprotechnologia rozwija się nad wyraz dynamicznie, jak chyba w żadnym innym kraju na świecie. I rzeczywiście tak jest, że przez te ponad piętnaście lat, bo nasza NaProMedica została otwarta w 2009 roku, zebraliśmy w Polsce liczne środowisko specjalistów.

Może przytoczyć Pan jakieś konkretne liczby? Wiemy, ilu lekarzy zajmuje się dziś naprotechnologią?

Nie minę się z prawdą jeśli powiem, że w każdym mieście akademickim jest ośrodek leczenia metodą naprotechnologii. Myślę, że można mówić o około sześćdziesięciu, siedemdziesięciu lekarzach. To nie są tylko ginekolodzy, ale także endokrynolodzy, interniści, pediatrzy. Jest wielu młodych lekarzy, którzy interesują się tym tematem. Są też doświadczeni ginekolodzy, którzy do tej pory wykonywali inseminacje, ale zechcieli spojrzeć na ludzką płodność inaczej niż do tej pory. Oni z ciekawością sięgają po medycynę prokreacyjną i rezygnują z in vitro. Nie jestem odosobniony w tym, że porzuciłem in vitro.

Po tych ponad piętnastu latach pracy w NaProMedice widzę, jak bardzo można być efektywnym w swoim działaniu wykorzystując podejście wielodyscyplinarne. Ta metoda jest naprawdę skuteczna.

W jednym z wywiadów mówił Pan o tym, że na początku zmiany swojej ścieżki zawodowej zarówno w środowisku in vitro, jak i naprotechnologii czuł się Pan czarną owcą.

Kiedy zostawiłem in vitro, środowisko naprotechnologów patrzyło na mnie z nieufnością. Byłem tym kimś z drugiej strony barykady. Z kolei koledzy, których znałem z czasów mojej pracy przy in vitro, nie rozumieli mojej decyzji o odejściu do naprotechnologii. Więc i tu i tu spotkałem się z niedowierzaniem. Te początki nie były łatwe, choć muszę przyznać, że do dzisiaj mam kontakt z kolegami, którzy nadal wykonują in vitro. Uważam ich za świetnych fachowców, ludzi, którzy wybrali swój zawód z powołania. Kiedy mówię o programie in vitro, staram się pokazywać negatywne strony metody, a nie oskarżać ludzi, którzy się tym zajmują. To dla mnie bardzo ważne. Oczywiście są ludzie związani z in vitro, którym się nie podoba to, że mówię, iż nie jest możliwe zapłodnienie pozaustrojowe bez śmierci dzieci na tym etapie zarodkowym, ale wiem też, że nie cofnę się ani na krok. Po prostu wiem, że Pan Bóg ode mnie oczekuje tego, żebym mówił o Nim, o spotkaniu z Nim i o tym, że istnieje gałąź medycyny prokreacyjnej, która jest skuteczna, a która nie przyczynia się do śmierci.

Mówi Pan o zarodkach ludzkich jako o swoich najmniejszych pacjentach.

Bo nimi są. Zrozumiałem, że najmniejsze istnienia ludzkie, te na etapie rozwoju zarodkowego, nie mają głosu. One nie umieją uciekać, nie umieją głosować, mówić, nie mogą się bronić. Dziś wiem, że to są moi najmniejsi pacjenci. Warto więc, żebyśmy my, zwłaszcza personel w białych fartuchach, stanęli w ich obronie. Nie tylko to dziecko, które ma na przykład dwa lata, które mówi „mama” czy „tata”, które się rozpłacze, jest moim pacjentem. Także to najmniejsze istnienie ludzkie wymaga od nas dzisiaj i wiedzy, i opieki.

Kiedy wykonuje się USG w czwartym, piątym tygodniu od poczęcia, to już można zauważyć bicie serduszka. Zawiązek serca zaczyna bić około osiemnastego, dwudziestego pierwszego dnia życia! Nie mam żadnych wątpliwości, że zarodek to najmniejsze istnienie ludzkie, które już wymaga opieki, bo przecież jest bezbronne. Wiele razy modliłem się o to, żeby móc przepracować w naprotechnologii przynajmniej czternaście lat, żeby jakoś wyrównać te czternaście, które poświęciłem in vitro.

Udało się.

I powiem pani, że kiedy ten dzień nastał, odetchnąłem z ulgą. Mimo iż wiem, że nikt nie wróci życia tamtym dzieciom, to staram się nie patrzeć na to, co było, a skupiać się na tym, co przede mną. Mam świadomość, że wiedzę, którą mi dane było zdobyć przez te wszystkie lata powinienem wykorzystywać dla dobra innych i dzielić się nią dopóki mi starczy sił. A przez te wszystkie lata towarzyszył mi opiekun życia „od poczęcia do naturalnej śmierci” i mój osobisty opiekun, święty Polak, święty papież, Jan Paweł II.

Artykuł „Przyjaciel Życia” – Tadeusz Wasilewski pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Już 18 stycznia 2025 roku odbędzie się uroczysta gala, na której wręczymy statuetki „Przyjaciela życia”. To najwyższa nagroda przyznawana przez Zarząd naszego Stowarzyszenia.

„Przyjaciel życia” to najwyższa nagroda przyznawana przez Zarząd Polskiego Stowarzyszenia Obrońców Życia Człowieka. Wyróżniamy nią osoby, które w szczególny sposób przyczyniły się do budowania cywilizacji życia i miłości.

Gala będzie zwieńczeniem obchodów 25-lecia działalności naszego Stowarzyszenia. To dla nas szczególna okazja, aby podsumować dotychczasowe osiągnięcia i wspólnie z naszymi Przyjaciółmi i Darczyńcami świętować ten jubileusz.

W tym roku Laureatami zostali:

Lek. Tadeusz Wasilewski – lekarz specjalista ginekolog położnik. Po czternastu latach porzucił wykonywanie procedury in vitro i założył pierwszą w Polsce klinikę leczenia niepłodności metodą naprotechnologii. Oprócz leczenia pacjentów kształci także kolejnych specjalistów w tej dziedzinie. O dzieciach poczętych mówi jako o „najmłodszych pacjentach”, tym samym podkreślając ich osobową godność od chwili, kiedy pojawiły się pod sercem mamy. Lek. Wasilewski podkreśla, że swoją przemianę zawdzięcza Bogu, któremu każdego dnia stara się służyć z całych sił.

Magdalena i Łukasz Gniewkowscy – rodzice Dominiki, Emilii oraz Agnieszki. Dominika i Emilia, bliźniaczki, urodziły się jako wcześniaki, z masą urodzeniową odpowiednio 550 gramów oraz 1100 gramów. W wyniku wcześniactwa Dominika cierpi na obustronny niedosłuch, Emilia – na mózgowe porażenie dziecięce. Agnieszka z kolei cierpi na ultrarzadką chorobę, syndrom Jordana. Rodzina Gniewkowskich inspiruje do tego, aby cieszyć się każdą chwilą, nawet tą, która pozornie wydaje się nieważna. Magdalena i Łukasz podkreślają, że najważniejszą wartością, jaką mogą dać swoim córkom, jest uważna, czuła i wrażliwa obecność.

W tym roku, roku 25-lecia istnienia naszego Stowarzyszenia, podjęliśmy także decyzję o przyznaniu Nagród Specjalnych.

Pierwszą z nich, w kategorii „Działalność apostolska w obronie świętości życia człowieka”, przyznaliśmy o. dr. Tadeuszowi Rydzykowi CSsR, w dowód uznania za odważną, bezkompromisową obronę życia człowieka od poczęcia do naturalnej śmierci, oraz za skuteczność w tworzeniu i rozwijaniu działalności środków społecznego komunikowania jako centrum ewangelizacji pro-life.

Drugą z Nagród Specjalnych, w kategorii „Media w służbie cywilizacji życia” chcemy wyróżnić Radio Maryja, Telewizję TRWAM oraz redakcję „Naszego Dziennika”. Jest to podziękowanie za ciężką pracę tak wielu dziennikarzy, redaktorów i innych pracowników każdej z tych redakcji. Przez wiele lat naszej współpracy zawsze i niezmiennie stawali oni po stronie życia, niezależnie od bieżących okoliczności i sytuacji politycznej. Drugich mediów, tak życzliwych i otwartych na temat obrony życia, w Polsce po prostu nie ma.

Szanowni Państwo,

Za pośrednictwem naszej strony internetowej chcemy przekazać zaproszenie na galę każdemu i każdej z Was, którym bliskie są tematy obrony życia. Mamy nadzieję, że zobaczymy się z Państwem już 18 stycznia. Rozpoczniemy o godzinie 15.00 wspólną modlitwą w bazylice Bożego Miłosierdzia w Krakowie-Łagiewnikach, a później przejdziemy do pobliskiej auli świętego Jana Pawła II, by tam świętować razem z tegorocznymi laureatami.

By lepiej zorganizować wydarzenie, prosimy o potwierdzenie do piątku 10 stycznia przybycia telefonicznie – 12 421–08-43 lub mailowo – biuro@pro-life.pl.

Poniżej prezentujemy ramowy program uroczystości:

15.00 – Godzina miłosierdzia w Bazylice Bożego Miłosierdzia;

15.30 – Uroczysta gala w auli świętego Jana Pawła II przy Bazylice Bożego Miłosierdzia:

• Przemówienie Wojciecha Zięby, prezesa Polskiego Stowarzyszenia Obrońców Życia Człowieka – prezentacja 25-lecia działalności PSOŻC;
• Wręczenie nagrody „Przyjaciela Życia 2025” dla Tadeusza Wasilewskiego za wkład w dzieło ochrony życia i godności człowieka od poczęcia do naturalnej śmierci;
• Projekcja filmu „Mamy nadzieję” oraz wręczenie nagrody „Przyjaciela Życia 2025” w kategorii „Cichy Bohater” dla Magdaleny i Łukasza Gniewkowskich, za postawę pro-life w codzienności, wyrażającą się w miłości rodzicielskiej i zaangażowaniu w ochronę życia i godności dzieci nienarodzonych oraz z niepełnosprawnością;
• Wręczenie nagrody specjalnej „Przyjaciela Życia 2025” w kategorii „Działalność apostolska w obronie świętości życia człowieka” dla dr. Tadeusza Rydzyka CSsR za odważną obronę życia człowieka od poczęcia do naturalnej śmierci oraz za skuteczność w tworzeniu i rozwijaniu działalności środków społecznego komunikowania jako centrum ewangelizacji pro-life;
• Wręczenie nagrody specjalnej „Przyjaciela Życia 2025” w kategorii „Media w służbie cywilizacji życia” dla TV Trwam, Radia Maryja i Naszego Dziennika za budowanie cywilizacji medialnej afirmującej życie człowieka od poczęcia do naturalnej śmierci.

18.00 – Msza Święta w bazylice Bożego Miłosierdzia pod przewodnictwem JE abp. Marka Jędraszewskiego, metropolity krakowskiego;

19.30 – poczęstunek dla gości w dolnej części auli świętego Jana Pawła II.

Do tej pory statuetki otrzymali:

• dr n. med. Wanda Półtawska, lekarz psychiatra, więźniarka obozu w Ravensbrück, współpracowała ze św. Janem Pawłem II;
• n. med. Rafał Michalik, pediatra, współtwórca Fundacji „Pro Humana Vita” oraz Małopolskiego Oddziału Katolickiego Stowarzyszenia Lekarzy Polskich;
• dr hab. Alicja Grześkowiak, prawniczka i polityk, współautorka projektu ustawy o ochronie prawnej dziecka poczętego, inicjatorka odrzucenia przez Senat nowelizacji z 1996 r. Ustawy o planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania ciąży;
• Teresa Król, pedagog, metodyk, autorka serii podręczników do wychowania do życia w rodzinie; dzięki ministrowi Mirosławowi Handkemu i jej staraniom przedmiot ten został wprowadzony do polskich szkół;
• Katarzyna i Mateusz Kłoskowie, Fundacja Nasze Dzieci, inicjatorzy i fundatorzy kampanii billbordowej pro-life;
• Maria Chodkiewicz, prezes Stowarzyszenia Przyjaciół Szkół Katolickich;
• dr n. med. Ewa Ślizień-Kuczapska, specjalista położnik-ginekolog i NaProTECHNOLOGY, prezes Zarządu Polskiego Stowarzyszenia Nauczycieli Naturalnego Planowania Rodziny, instruktor i medyczny konsultant metod rozpoznawania płodności, wykładowca akademicki i współautorka wielu publikacji

Nagroda „Przyjaciel Życia” 2024

Nagroda „Przyjaciel Życia” 2022

Nagroda „Przyjaciel Życia” 2021

Nagroda „Przyjaciel Życia” 2019

Artykuł Nagroda „Przyjaciel Życia” 2025 pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Zapraszamy na Letnią Akademię Pro-Life – pięciodniowe warsztaty i konferencję popularnonaukową dla liderów pro-life, którzy chcą pogłębiać swoją wiedzę bioetyczną oraz uczyć się argumentacji pro-life. Nasze zaproszenie kierujemy szczególnie do liderów, nauczycieli, wychowawców, psychologów, doradców życia rodzinnego oraz katechetów. 

Zapisuję się na konferencję 5 lipca 2025 r. w ramach Letniej Akademii Pro-Life

Codziennie podczas Akademii odbywają się prelekcje, warsztaty i spotkania z ciekawymi gośćmi. Zwykle pracujemy metodami aktywizującymi, które rozwijają kreatywność i umiejętność krytycznego myślenia, poszerzają naszą perspektywę, a co najważniejsze angażują uczestników i ułatwiają przyswajać wiedzę i umiejętności.

Uczymy się aktywnie słuchać oraz rozmawiać z tymi, którzy mają inne poglądy – zawsze z szacunkiem do drugiego człowieka. Pragniemy budować pozytywny przekaz pro-life, by zachwycić pięknem życia. Warsztaty trwają cztery dni (wtorek – piątek), a w ostatnim dniu Akademii (sobota) odbywa się konferencja popularnonaukowa.

Doświadczenie poprzednich edycji pokazuje, że udział w Akademii może być świetną okazją do nawiązania znajomości z osobami o podobnych poglądach z całej Polski.

– Zapisałam się do Akademii, ponieważ bardzo bliskie mi są tematy, które są podejmowane, przede wszystkim temat osób nieheteronormatywnych i tego w jaki sposób z nimi pracować. W swojej pracy mam też rodziców dzieci, które chcą zmienić płeć, i ci rodzice są zagubieni, więc przyjechałam tu z pytaniem, jak możemy im towarzyszyć

– powiedziała Diana Paulińska, psycholog, seksuolog, logoterapeuta, uczestniczka ubiegłorocznej edycji Letniej Akademii Pro-Life.

Zapytana o to, czy poleciłaby innym osobom przyjazd na Akademię, odpowiedziała: – Warsztaty dają przede wszystkim taki czas bycia ze sobą razem. Dają poczucie, że nie jesteśmy sami na polu wartości, w których pracujemy. Warsztaty dają również trochę takiego, mówiąc biznesowo, networkingu. Pokazują, że jesteśmy tutaj razem i te wartości, o których jest tutaj mowa, czyli bycie pro-life, konkretne podejście do tych tematów, jest czymś, co jest bliskie nie tylko mi indywidualnie, ale także innym osobom, które tutaj przyjechały. Serdecznie polecam przyjazd tutaj po to, żeby jeszcze bardziej poznać argumenty, które są przeciwko aborcji i in vitro oraz by dowiedzieć się, w jaki sposób podchodzić do osób homoseksualnych.

Z innego powodu na ubiegłoroczną Akademię przyjechała Marika Mierzejewska. Zapytana o niego odpowiedziała:

– Przyjechałam przede wszystkim jako mama nastolatków, którzy wchodzą w trudny etap i mają dużo różnych pytań, na które nie potrafię odpowiedzieć. Szukałam mądrych głów, które w sposób atrakcyjny, rzeczowy i merytoryczny będą umiały poruszyć i porozmawiać o różnych problemach bioetycznych. Wyjeżdżam z taką wiedzą. Wyjeżdżam z pomysłami i inspiracjami od innych osób. Mam nadzieję tę wiedzę przekazywać nie tylko mojej młodzieży w domu, ale również tej, z którą współpracuję i z którą się uczę.

 

Podczas warsztatów i konferencji poruszymy tematy:

• pozytywna edukacja pro-life i budowanie trwałych postaw za życiem,
• aborcja – strategia pro aborcyjna vs pro-life, manipulacje i argumenty,
• antykoncepcja hormonalna i pigułka „dzień po”,
• in vitro vs leczenie niepłodności,
• edukacja seksualna,
• transgenderyzm i transpłciowość,
• przeciwdziałanie aborcji farmakologicznej,
• i inne.

 

Prelegenci i zaproszeni goście, m.in.:

• prowadzący warsztaty: Magdalena Guziak-Nowak i Marcin Nowak – członkowie Polskiego Stowarzyszenia Obrońców Życia Człowieka, pomysłodawcy Letniej Akademii Pro-Life, od wielu lat zaangażowani w działania na rzecz obrony życia człowieka,
• dr n. med. Dorota Jarczewska – specjalista medycyny rodzinnej, autorka opracowań naukowych nt. antykoncepcji hormonalnej i płodowych linii komórkowych
• dr Jolanta Próchniewicz – psycholog i teolog, prowadzi poradnictwo dla rodziców dzieci deklarujących skłonności homoseksualne,
• dr o. Krzysztof Niewiadomski OFMCap – opiekun duchowy Akademii, doktor teologii moralnej, od wielu lat zaangażowany w obronę życia człowieka,
• i inni.

 

Data i miejsce warsztaty odbędą się w Krakowie w dniach 1–5 lipca 2025 r. O dokładnym miejscu zostaną poinformowani zakwalifikowani uczestnicy. LAPL rozpocznie się obiadem we wtorek 1 lipca o godz. 13:30, a zakończy w sobotę 5 lipca ok. godziny 17:00.

Koszt: 650 zł (noclegi, wyżywienie, udział w warsztatach i konferencji). Warsztaty są dofinansowane przez PSOŻC, w związku z tym uczestnicy zobowiązani są do udziału we wszystkich spotkaniach.

Przebieg: warsztaty odbędą się w dniach 1–4 lipca, natomiast 5 lipca odbędzie się konferencja popularnonaukowa z udziałem uczestników LAPL.

Warunki naboru: Zapisy trwają do 18 maja 2025. Zapraszamy osoby w wieku 18–50 lat. Nabór uczestników do Letniej Akademii Pro-Life jest dwuetapowy. Najpierw należy wypełnić poniższy formularz. Następnie chętne osoby zaprosimy na krótką, 10-minutową rozmowę online (w pierwszej połowie maja), żebyśmy mogli poznać się jeszcze przed warsztatami. O zakwalifikowaniu decyduje organizator po rozmowie online.

Zapewniamy: noclegi, wyżywienie, fachową wiedzę, kompetentnych wykładowców, opiekę duchową, spotkania integracyjne. Choć Letnia Akademia Pro-Life to nie rekolekcje, uczestnicy będą mogli codziennie uczestniczyć we Mszy Św.

Uczestnicy powinni zabrać ze sobą: dokument tożsamości, przybory do notowania (długopis i notatnik), obuwie na zmianę lub kapcie, ubrania na zmienną pogodę w przypadku zwiedzania Krakowa (płaszcz przeciwdeszczowy lub parasol, czapkę z daszkiem lub kapelusz), klapki pod prysznic, przybory toaletowe, zażywane leki, różaniec, fakultatywnie instrument muzyczny (np. gitarę, o ile ktoś gra) oraz „kieszonkowe” na pokrycie kosztu dodatkowych atrakcji, np. wycieczki po Krakowie i biletów komunikacji miejskiej.18

Regulamin uczestnictwa w Letniej Akademii Pro-Life 2025 (rozwiń by przeczytać całość)

• Letnia Akademia Pro-Life (Akademia) organizowana jest przez Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka z siedzibą w Krakowie (pro-life.pl) oraz Polskie Stowarzyszenie Nauczycieli i Wychowawców z siedzibą w Krakowie.
• Uczestnik Akademii zobowiązany jest do przestrzegania niniejszego regulaminu i innych przepisów obowiązujących na terenie ośrodka zakwaterowania.
• Rekrutacja do Letniej Akademii Pro-Life jest dwuetapowa. Warunkiem zakwalifikowania jest wypełnienie do 18 maja 2025 r. elektronicznego formularza uczestnictwa oraz pozytywnie oceniona przez organizatora rozmowa online, będąca drugim etapem rekrutacji. Po zakwalifikowaniu uczestnika przez organizatora, zostanie on o tym poinformowany mailowo lub telefonicznie do końca maja 2025 r. Szczegóły dotyczące potwierdzenia udziału w warsztatach i dalszego postępowania zostaną przekazane zakwalifikowanym osobom przez organizatora w mailu z informacją o zakwalifikowaniu się do uczestnictwa w akademii. W przypadku braku potwierdzenia udziału i/lub braku wpłaty, do udziału zostanie zaproszona kolejna osoba z listy.
• Osoby, które znajdą się na liście rezerwowej lub nie zostaną przyjęte, otrzymają informację mailową do końca maja 2025 r. Osoby z listy rezerwowej będą na bieżąco informowane o ewentualnym zwolnieniu się miejsca na LAPL mailowo lub telefonicznie aż do momentu rozpoczęcia warsztatów. Kolejność kontaktu ustali organizator, nie ma znaczenia kolejność zgłoszeń.
• Uczestnik warsztatów zobowiązany jest do uczestnictwa we wszystkich punktach programu Letniej Akademii Pro-Life. Warsztaty zaczynają się 1 lipca obiadem o godz. 13.30, a kończą 5 lipca ok. godz. 17:00. Nie ma możliwości udziału tylko w części zajęć.
• Uczestnik zobowiązany jest zabrać ze sobą dokument tożsamości.
• Uczestnikowi Akademii zabrania się posiadania i spożywania narkotyków, alkoholu i środków odurzających.
• Organizator nie ponosi odpowiedzialności materialnej za szkody wyrządzone przez uczestnika.
• Uczestnik zobowiązuje się do uiszczenia opłaty za udział w Letniej Akademii Pro-Life tj. pobyt i wyżywienie w kwocie 650 zł. Jest to warunek zakwalifikowania na warsztaty.

Galeria zdjęć z poprzednich edycji Letniej Akademii Pro-Life:

Artykuł Letnia Akademia Pro-Life pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Z najnowszego badania opublikowanego w czasopiśmie „European Heart Journal” wynika, że dzieci poczęte przy pomocy technologii wspomaganej reprodukcji, takich jak zapłodnienie in vitro, mają o 36% wyższe ryzyko urodzenia się z poważnymi wadami serca. Naukowcy podkreślają, że niektóre z tych wad mogą być zagrażające życiu.

Badanie, które objęło ponad 7,7 miliona noworodków z czterech krajów nordyckich, wykazało, że wzrost ryzyka jest szczególnie zauważalny w przypadku ciąż mnogich – które często wynikają z metod wspomaganego rozrodu, jak in vitro czy docytoplazmatyczne wstrzykiwanie plemników (ICSI).

„Już wcześniej udowodniono, że wśród dzieci poczętych przy pomocy wspomaganej technologii rozrodu występuje większe ryzyko np. wcześniactwa i niskiej masy urodzeniowej. My chcieliśmy zbadać, czy dotyczy to także ryzyka wystąpienia wad serca”

– powiedziała prof. Ulla-Britt Wennerholm z Uniwersytetu w Göteborgu, główna autorka badania.

Analiza objęła dzieci urodzone w latach 1984–2015 w Danii, Finlandii, Norwegii i Szwecji. Naukowcy porównali noworodki poczęte naturalnie z tymi, które przyszły na świat dzięki wspomaganiu rozrodu. Oceniono liczbę przypadków wad serca, które zdiagnozowano zarówno po porodzie, jak i w trakcie ciąży.

Autorzy badania uwzględnili również szereg czynników, które mogły wpływać na wyniki, w tym wiek matki, jej stan zdrowia (takie jak cukrzyca) oraz styl życia, np. palenie w ciąży. Okazało się, że wady serca były ok. 36 proc. częstsze u dzieci poczętych dzięki wspomaganiu niż poczętych naturalnie. Ryzyko to było podobne niezależnie od tego, jakiej metody wspomagania rozrodu użyto.

Alternatywą jest naprotechnologia, czyli naturalna prokreacja, to metoda oparta na dokładnym monitorowaniu cyklu kobiety. W przeciwieństwie do in vitro, które wiąże się z większym ryzykiem powikłań, takich jak wady serca u noworodków (o 36% wyższe ryzyko według najnowszych badań), naprotechnologia stawia na naturalne metody wspierania płodności. Naprotechnologia nie ingeruje bezpośrednio w proces zapłodnienia, jak to ma miejsce w in vitro, ale wspiera organizm w jego naturalnych funkcjach.

Źródło: radiomaryja.pl

Artykuł Wyższe ryzyko wad serca u dzieci poczętych in vitro pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Sąd Rejonowy w Radomiu orzekł, że prawo zarodka dziecka do życia i urodzenia przez biologiczną matkę ma pierwszeństwo przed prawem do wychowania w pełnej rodzinie oraz przed autonomią ojca w kwestiach związanych z jego prokreacją.

W sporze pomiędzy małżonkami, który dotyczył kwestii związanych z procedurą zapłodnienia in vitro przeprowadzoną przed rozwodem, sąd stanął po stronie ochrony życia nienarodzonego jeszcze dziecka.

Para, która już przed rozwodem podjęła się zapłodnienia in vitro, stworzyła dwa zarodki – z jednego narodziło się dziecko, natomiast drugi pozostaje zamrożony. Później para doczekała się jeszcze dwójki dzieci, poczętych naturalnie. W ramach ugody rozwodowej mężczyzna zgodził się, aby jego była żona decydowała o losie zamrożonego zarodka dziecka, zastrzegając jednak, że nie będzie uczestniczył w kosztach jego przechowywania ani w ewentualnym późniejszym wychowaniu. Kiedy jednak kobieta postanowiła, że chce urodzić to dziecko, mężczyzna się sprzeciwił, sugerując, że zarodek dziecka powinien zostać utylizowany lub oddany do adopcji.

Sąd, rozpatrując sprawę, opowiedział się za świętością życia, uznając, że prawo zarodka dziecka do życia jest nadrzędne w stosunku do autonomii ojca w kwestiach związanych z prokreacją. W uzasadnieniu sąd podkreślił, że ochrona życia od poczęcia ma fundamentalne znaczenie, nawet w sytuacji, gdy rodzice się rozstali. Sąd uznał, że życie każdego dziecka, nawet tego, które jeszcze się nie narodziło, jest wartością najwyższą, której nie można podporządkować indywidualnym wyborom czy interesom rodziców.

Adwokat Paweł Szafraniec z Centrum Interwencji Procesowej Ordo Iuris, reprezentujący kobietę, podkreślił, że sąd swoją decyzją potwierdził prawo do życia jako wartość nadrzędną, chronioną od momentu poczęcia. Z kolei ekspert prawa rodzinnego, Piotr Sałagan, zaznaczył, że ochrona życia dziecka jest nadrzędna wobec innych praw, a decyzja sądu jest właściwa z punktu widzenia dobra dziecka, które ma prawo do narodzin, nawet jeśli oznacza to, że wychowywać je będzie tylko jeden rodzic.

jb

Fot.: pl.123rf.com

Artykuł Sąd Rejonowy w Radomiu: prawo zarodka dziecka do życia przeważa nad wolą ojca pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Program in vitro kosztował 4,8 mln zł. Blisko 1,7 tys. par zgłosiło się po dofinansowanie, a prawie 1 tys. z nich je otrzymało. W maju 2024 r. miasto przestało finansować zabiegi in vitro, ponieważ odpowiedzialność za to przejął Narodowy Fundusz Zdrowia.

Zapłodnienie in vitro budzi kontrowersje etyczne, m.in. z powodu niskiej przeżywalności poczętych dzieci. W programie realizowanym we Wrocławiu sytuacja wyglądała podobnie. Na 854 przeprowadzone procedury sztucznego zapłodnienia urodziło się 272 dzieci, co oznacza, że sukces odniosło mniej niż 1/3 par. Standardowo podczas jednej procedury zapładnia się kilka komórek jajowych, co sugeruje, że liczba zarodków, które nie przeżyły, jest znacznie większa niż liczba nieudanych prób.

Przyjmując – procedury medyczne: 854, dzieci urodzone: 272, średnia liczba zapłodnionych komórek jajowych na cykl: 6. Przyjmując średnią wartość 6 komórek na cykl, możemy oszacować, że zapłodnionych zostało około 5124 komórek. Z tej liczby narodziło się 272 dzieci, co oznacza, że 4852 zapłodnionych komórek jajowych nie przetrwało do narodzin.

Program we Wrocławiu działał od 2019 roku do maja 2024 roku. Spośród 1699 par, które zgłosiły chęć udziału, zakwalifikowano 997. Koszt całego programu wyniósł około 4,8 mln zł. Od maja 2024 roku, ze względu na nowe przepisy, finansowanie in vitro zostało przejęte przez Narodowy Fundusz Zdrowia, co wyklucza możliwość finansowania tych samych świadczeń przez samorządy.

Według urzędników, miejski program in vitro oferował dofinansowanie jednego cyklu zapłodnienia pozaustrojowego lub adopcji zarodka dla każdej zakwalifikowanej pary.

jb
Źródło: opoka.org.pl

Artykuł Bilans wrocławskiego in vitro pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

W niedzielę Polacy wystąpili w obronie życia. Marsze dla Życia i Rodziny miały miejsce w 16 różnych miejscowościach. Był to stanowczy protest przeciwko aborcji oraz wyraz wsparcia dla wartości rodzinnych i suwerenności kraju.

Od kwietnia do października, Marsze dla Życia i Rodziny odbywają się w ponad 50 miastach Polski, celem jest wyrażenie stanowczego sprzeciwu wobec działań ograniczających prawa do życia od poczęcia do naturalnej śmierci. Zachętę do udziału w marszach wyraża także Konferencja Episkopatu Polski.

W niedzielę 16 czerwca odbyły się marsze w Warszawie, Krakowie i Gdańsku, lecz także w mniejszych miastach, takich jak Łęczna, Gryfice czy Dzierżoniów.

„Mąż i żona – rodzina zjednoczona”, „Czas na rodzinę”, „Zjednoczeni dla życia, rodziny i ojczyzny” –takie hasła można było zobaczyć podczas XIX Marszu dla Życia i Rodziny, który miał miejsce w niedzielę po południu w Warszawie. Marsz wyruszył z Placu Trzech Krzyży, przemaszerował ulicą Wiejską i zakończył się przy Belwederze.

Trasa marszu została starannie wybrana. Uczestnicy rozpoczęli wydarzenie od Mszy św. w kościele św. Aleksandra, gdzie można jeszcze zobaczyć ślady po wydarzeniach sprzed lat, kiedy to miały miejsce „czarne” protesty, a kościół był celowo zanieczyszczany farbą. Marsz zainaugurowano na Placu Trzech Krzyży w Warszawie, co ma szczególne znaczenie z uwagi na aktualne kontrowersje dotyczące obecności krzyży w przestrzeni publicznej, z którymi związana jest decyzja prezydenta miasta. Paweł Kwaśniak działacz pro-life zaznaczył, że ich inicjatywa wyraża sprzeciw wobec rezygnacji z symboli głęboko zakorzenionych w polskiej tradycji.

Uczestnicy demonstrowali swoje poparcie dla ochrony życia od poczęcia do naturalnej śmierci, a także podkreślali znaczenie rodziny oraz małżeństwa kobiety i mężczyzny. Wśród ich postulatów znalazło się również odrzucenie ustaw proaborcyjnych i przywrócenie krzyży w warszawskich urzędach.

W okolicy Sejmu uczestnicy marszu modlili się dziesiątką różańca, wyrażając jednocześnie sprzeciw wobec finansowania procedury in vitro z budżetu państwa oraz planów legalizacji związków jednopłciowych. W manifestacji pojawił się także protest przeciwko decyzji prezydenta Warszawy, Rafała Trzaskowskiego, o usunięciu krzyży ze ścian urzędów miasta stołecznego. Na transparentach skandowano: „Żądamy powrotu krzyży na ściany warszawskich urzędów”.

„Chcemy apelować o odrzucenie przez Sejm wszystkich proaborcyjnych projektów, o odstąpienie od dalszego procedowania projektu ustawy o „mowie nienawiści” i od działań związanych z legalizacją związków partnerskich oraz o zatrzymanie szkodliwych zmian w edukacji.”

Przedstawiciele Centrum Życia i Rodziny rozdawali naklejki i łapki z logo organizacji oraz napisami „Stop aborcji” i „Wybieram życie”.

W przodzie pochodu jechała ciężarówka przyozdobiona balonami, obok niej mniejszy pojazd z dzwonem „Głos Nienarodzonych”, który regularnie dzwoniły osoby biorące udział w manifestacji. Podczas marszu zbierano również fundusze na wsparcie Domu Samotnej Matki w Chyliczkach koło Warszawy. W marszu wzięły udział liczne rodziny, małżeństwa prowadzące małe dzieci w wózkach, młodsi i starsi nastolatkowie, kobiety oczekujące dziecka. Nie zabrakło także harcerzy oraz przedstawicieli organizacji pro-life.

jb

Źródło: ekai.pl

Artykuł Ulicami polskich miast przeszły marsze dla życia i rodziny pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Zakończyły się warsztaty pro-life w Krakowie, organizowane w ramach Letniej Akademii Pro-Life, połączone z konferencją popularnonaukową. Trwały od 25 czerwca do 2 lipca 2024 r. Brali w nich udział lokalni liderzy pro-life chcący pogłębić swoją wiedzę bioetyczną oraz uczyć się argumentacji pro-life. W tym roku po raz pierwszy Akademia podzielona była na dwa stopnie. W pierwszym uczestniczyły osoby, które po raz pierwszy zapisały się na warsztaty pro-life, w drugim liderzy, którzy już byli na jednej z poprzednich Akademii.

– Życia trzeba bronić mądrze. Nie poprzestawać na emocjach, ale rozmawiać na argumenty. Te najlepiej sprawdzić w praktyce, dlatego Letnia Akademia Pro-Life ma charakter warsztatowy – mówi Marcin Nowak, koordynator Letniej Akademii Pro-Life zorganizowanej przez Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka i Polskie Stowarzyszenie Nauczycieli i Wychowawców.

Codziennie podczas Letniej Akademii Pro-Life odbywały się prelekcje, warsztaty i spotkania z ciekawymi gośćmi. – Podstawą Letniej Akademii Pro-Life są warsztaty. Pracujemy, korzystając z metod aktywizujących, które rozwijają kreatywność i umiejętność krytycznego myślenia, poszerzają naszą perspektywę i pogłębiają komunikację – opowiada Magdalena Guziak-Nowak, dyrektor ds. edukacji Polskiego Stowarzyszenia Obrońców Życia Człowieka. Lokalni liderzy pro-life uczyli się aktywnie słuchać oraz rozmawiać z tymi, którzy mają inne poglądy – zawsze z szacunkiem dla drugiego człowieka, by budować pozytywny przekaz pro-life i zachwycić innych pięknem życia. Uczestniczyli też w konferencji popularnonaukowej.

Zobacz relację z ubiegłorocznej edycji i wypowiedzi uczestników:

W tym roku uczestnicy rozmawiali z prowadzącymi warsztaty m.in. o budowaniu trwałych postaw „za życiem” poprzez pozytywną edukację oraz o in vitro i antykoncepcji hormonalnej. Zdobyli wiedzę na temat aborcji i tzw. antykoncepcji „awaryjnej” w kontekście zapowiadanych zmian prawnych. Przyjrzeli się problemowi manipulacji medialnych i zweryfikowali argumenty proaborcyjne.

Wśród zaproszonych gości, którzy spotkali się z uczestnikami, znaleźli się profesjonaliści w swoich dziedzinach m.in.: dr n. med. Dorota Łucja Jarczewska – specjalista medycyny rodzinnej, autorka opracowań naukowych nt. antykoncepcji hormonalnej i płodowych linii komórkowych; dr Jolanta Próchniewicz – psycholog i teolog, prowadzi poradnictwo dla rodziców dzieci deklarujących skłonności homoseksualne; dr o. Krzysztof Niewiadomski OFMCap – opiekun duchowy Akademii, doktor teologii moralnej, od wielu lat zaangażowany w obronę życia człowieka; dr Piotr Guzdek – familiolog, specjalista ds. pomocy rodzicom po stracie dziecka, autor kompendium o pochówkach dzieci utraconych.

Doświadczenie poprzednich edycji pokazuje, że udział w Akademii może być świetną okazją do nawiązania znajomości z osobami o podobnych poglądach z całej Polski. Tak swoje doświadczenia związane z Letnią Akademią Pro-Life opisała Sandra Wcisło, uczestniczka edycji, która odbyła się w 2022 r.: „Mimo wielkiej fascynacji tematem obrony życia człowieka i ogromnej radości ze stawiania pierwszych kroków na tej drodze, miałam wiele wątpliwości. Tematyka pro-life nie była pozytywnie odbierana w moim otoczeniu – zarówno domowym, jak i szkolnym. Jestem studentką V roku medycyny. W tym środowisku niestety często mówi się o tzw. «prawach kobiet», o «wolnym wyborze», natomiast niewiele osób jest w pełni świadomych tego, że wybór kończy się tam, gdzie zaczyna się krzywda drugiego człowieka. Byłam z tym wszystkim sama, potrzebowałam wspólnoty. Zobaczyłam ogłoszenie o Letniej Akademii Pro-Life na Facebooku i od razu się zapisałam. Zastanawiałam się, jak tam będzie, nikogo nie znałam. Mimo to odważyłam się i wyruszyłam w drogę”.

O ubiegłorocznej Akademii w trakcie jej trwania tak mówiła Aleksandra Morozowicz: „Letnia Akademia Pro-Life jest idealną propozycją dla kogoś, kto chce pomagać innym, dowiedzieć się, jak konkretnie może pomagać i kto chce przekroczyć siebie w jakimś stopniu. Zdobywamy wiedzę, ale myślę również, że zasieją w nas tutaj takie ziarenka, z którymi nie będziemy chcieli zostać, ale które będziemy chcieli zanieść dalej. Będziemy czuli misję, że to, co tutaj dostaliśmy, musimy dać komuś innemu”.

– Potrzebujemy spotkań, które dodają odwagi, jednoczą nasze środowisko i pomagają budować nowe kontakty i relacje. Potrzebujemy wiedzieć, jak możemy skutecznie działać tam, gdzie mieszkamy – w naszej miejscowości, środowisku pracy czy parafii – podkreśla Marcin Nowak, koordynator Akademii.

Warsztaty były dofinansowane przez Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka, które jest organizatorem wydarzenia. Współorganizatorem Akademii było Polskie Stowarzyszenie Nauczycieli i Wychowawców.

Artykuł Letnia Akademia Pro-Life 2024 – relacja pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Zakończył się XIX Ogólnopolski Konkurs dla Młodzieży pro-life „Pomóż ocalić życie bezbronnemu” o nagrodę bł. ks. Jerzego Popiełuszki

Najlepsze – zdaniem jury – prace XIX Ogólnopolskiego Konkursu dla Młodzieży pro-life „Pomóż ocalić życie bezbronnemu” o nagrodę bł. ks. Jerzego Popiełuszki zostały wybrane. Dziękujemy za tak duży odzew i wszystkie nadesłane prace. Otrzymaliśmy ponad 700 zgłoszeń. Jak zwykle uczestnicy zaskoczyli nie tylko talentem plastycznym, literackim czy multimedialnym, ale także spojrzeniem na konkursowy temat.

Jeszcze raz gratulujemy wszystkim nagrodzonym. Wkrótce publikacja prac multimedialnych i literackich. 

 

Kategoria literacka

klasa 4–6 szkoły podstawowej

I miejsce – „Dobrzy ludzie są wśród nas”, Maria Góra, Warszawa

II miejsce – „Małe szczęście”, Antonina Maśka, Czechowice-Dziedzice

III miejsce – „Życie cudem jest”, Natalia Suchomska, Wałbrzych

wyróżnienia:

• „Niemy krzyk”, Radosław Filipek, Rokitnia Nowa
• „Tylko mnie pokochaj”, Kacper Jurkowski, Gródek nad Dunajcem
• „Życie”, Wojciech Konopka, Podczerwone
• „Mamusiu, już jestem”, Emilia Wiśniewska, Rokitnia Nowa
• „Pamiętaj o starszych”, Antoni Zimny, Włocławek

klasa 7–8 szkoły podstawowej

I miejsce – „Z pamiętnika Marysi U. ”, Marysia Urbaniec, Świnna

II miejsce – „Dobranoc babciu”, Zuzanna Krawczyk, Gliwice

III miejsce – „Milion roztrzaskanych luster”, Zuzanna Lambrecht, Ząb

wyróżnienia:

• „Niebiański syn”, Magdalena Kapka, Majdan Stary
• „Seria dziwnych przypadków”, Zuzanna Krawczyk, Gliwice
  
• „Uzdrawiająca moc miłości”, Julia Mertas, Bytom
• „Za życiem… ”, Natalia Rugień, Kraków

szkoła ponadpodstawowa

I miejsce – „Kocham Cię”, Natalia Dybczak, Wadowice

II miejsce – „Nie Trać Nadziei”, Joanna Guła, Legnica

III miejsce – „Z pamiętnika nawróconej youtuberki”, Milena Pieniążek, Olkusz

wyróżnienia:

• „Prośba o błogosławieństwo…”, Victoria Derewońko, Laszki
• „Po prostu cię kocham”, Monika Drużyńska, Rożno-Parcele
• „Żyj”, Sebastian Adrian Insadowski, Lipno
• „Towarzysz z Antarktydy”, Karol Maria Jakubowski, Ząbki
• „Nadzieją rozświetlaj ciemność”, Dominik Majcher, Łąka
• [Miłość stworzyła świat…], Monika Pawłowska, Giby
• „Przebaczenie”, Anna Ćwik, Patryk Wałaszek, Laskówka Chorąska
• „Piekielne życie”, Anna Władyka, Oława
• „Do mego dziecięcia”, Nikola Ziętak, Nowy Targ

Kategoria plastyczna

klasa 4–6 szkoły podstawowej

I miejsce – „Życie nad Życie”, Maja Cendrowska, Piątnica

II miejsce – „Mały wielki człowiek”, Aurelia Klenczar, Bieruń

III miejsce – „Moja duchowa adopcja”, Małgorzata Matuszewska, Włocławek

wyróżnienia:

• „Życie to dar”, Weronika Kamińska, Ostrowiec Świętokrzyski
• „Życie to dar”, Maja Siubiak, Kolonia Dzietrzkowice
• „Za Życiem”, Jakub Talarczyk, Podegrodzie

klasa 7–8 szkoły podstawowej

I miejsce –„Życie jest cudem”, Natalia Rugień, Kraków

II miejsce –„Nie stracić żadnego Oczka”, Anna Lemańska, Bielany Wrocławskie

III miejsce –„W czułych rękach mamy i taty”, Milena Janus, Kłodne

wyróżnienia:

• „Pomóż”, Ewa Brońska, Kalisz
• „Iskierka w oku”, Emilia Brzęk, Staszkówka
• „Rodzę z miłości, nie z konieczności”, Zuzanna Górkiewicz, Śrem
• „Krąg życia”, Tymoteusz Wszół, Miechów

szkoła ponadpodstawowa

I miejsce –„Moneta życia”, Olivia Łabno, Tarnowiec II miejsce –„Hipokryzja”, Julia Żukowska, Suchowola III miejsce –„Ty odpowiadasz za życie”, Wiktoria Rydz, Bełchatów wyróżnienia:

• „Rodzina”, Weronika Filek, Mucharz
• „Ja słyszę życie!”, Alan Jagiełło, Lublin
• „W sanktuarium fiat”, Aniela Wojciechowska, Brańsk
• „Wojna – też niszczy bezbronne życie”, Wronika Urban, Żołynia

Kategoria multimedialna

klasa 4–6 szkoły podstawowej

I miejsce –„Marzenie Boga”, Agata Bałamucka, Martyna Wróbel, Czaniec

II miejsce –„Kasjan nie z brzuszka, ale z serduszka”, Marcin Turski, Podczerwone

III miejsce –„Joasia – miała być «roślinką» jest zdrową dziewczynką”, Andrzej Turski, Podczerwone

wyróżnienia:

• „Każde życie jest ważne”, Kornelia Forgiel, Porąbka Uszewska
• „Życie to dar”, Wojciech Konopka, Podczerwone
• „Chronimy życie”, Aleksandra Białota, Nina Baniecka, Maria Boncal, Wiktoria Krawczyk-Karwowska, Głogów
• „Misja ocalić życie”, Blanka Styrcz, Chmielnik

klasa 7–8 szkoły podstawowej

I miejsce – „Wiara. Nadzieja. Miłość”, Uczestnicy zajęć teatralnych: Hanna Ramult, Inka Malek, Julianna Zawacka, Nadia Princ , Aleksander Baran, Bartosz Krop, Zuzanna Majewska, Filip Tetłak, Łupawa

III miejsce – „Vita”, Amelia Klejster, Welgie

wyróżnienia:

„Wspaniałe życie”, Maciej Bonat, Lubartów

„Siła miłości”, Rafał Duraj, Podczerwone

„Historia nienarodzonego dziecka”, Nadia Kuźbik (praca zbiorowa – cztery osoby), Szczecin

„Promyk Światła”, Zuzanna Prządka, Nowa Rokitnica

szkoła ponadpodstawowa

I miejsce – „Ludzie potrzebują ludzi”, Mikołaj Maria Jakubowski, Ząbki

II miejsce – „Rodzina – tu wszystko się zaczyna”, Barbara Wachowiak, Poznań

wyróżnienia:

„Rodzina – to brzmi dumnie”, Miłosz Auguścik, Jangrot

„Adopcja – szansa na miłość”, Julia Król, Tłuczań

„Błogosławieństwo być matką”, Marcelina Łuszczew, Lublin

Kategoria multimedialna (rozwiń playlistę):

18 edycji, ponad 26 tysięcy prac, uratowane dziecko

Cel | Konkurs Pomóż ocalić życie bezbronnemu zachęca młodzież do refleksji nad wartością życia i godnością człowieka. Rodzicom i wychowawcom daje konkretną informację o tym, co młode pokolenie myśli na tematy pro-life i jakich argumentów używa w swoich dyskusjach.

Konkurs, który uratował dziecko | Nastolatki z Żelechowa nakręciły film konkursowy pt. Wzór. Jego bohaterami są skłóceni małżonkowie. Mąż jest żołnierzem i wyjeżdża na misję pokojową, zanim zdąży się dowiedzieć, ze jego żona jest w ciąży. Kilka tygodni później kobieta odkrywa, ze choruje na białaczkę i musi wybierać, która walka będzie priorytetowa – o nią czy o dziecko. Po tym jak film nastolatków trafił do internetu, odezwała się do nich pewna mama z Białegostoku. Powiedziała, ze dzięki niemu nie zdecydowała się na aborcje.

Tematyka | Wszystkie aktualne zagadnienia bioetyczne jak antykoncepcja, aborcja, „in vitro” czy eutanazja. Pro-life to także miłość, rodzina, adopcja.

Formy | Ołówek, pastele, akwarele, farby olejne, wydzieranki, wyklejanki, prace przestrzenne, strony internetowe, prezentacje multimedialne, filmy, teksty piosenek, teledyski, gry komputerowe… Wszystko pro-life!

Patron – bł. ks. Jerzy Popiełuszko | Nazywany „obrońcą kołyski”. Mówił, że „Zadaniem Kościoła jest nie tylko teoretyczne głoszenie świętości życia, prawa do życia nienarodzonych, lecz także praktyczna obrona tego prawa”. Pomagał finansowo i organizacyjnie samotnym matkom i młodym dziewczynom w ciąży. Przygotowywał paczki żywnościowe i wyprawki niemowlęce, rozdawał lekarstwa. Był duszpasterzem służby zdrowia.

Terminy | Na prace konkursowe czekamy do 17 lutego 2023 r. Laureatów i osoby wyróżnione zaprosimy na uroczystą galę, gdzie pod koniec marca ogłosimy zwycięzców i wręczymy nagrody. Zwycięzcy zaprezentują swoje prace, spotkają się z artystami i poznają z innymi młodymi obrońcami życia człowieka.

TRZY GRUPY WIEKOWE:

SZKOŁA PODSTAWOWA KL. 4–6
SZKOŁA PODSTAWOWA KL. 7–8
SZKOŁA PONADPODSTAWOWA

TRZY KATEGORIE ARTYSTYCZNE:

LITERACKA:

wiersz, opowiadanie, nowela, reportaż, gazetka szkolna…

PLASTYCZNA:

plakat, grafika, malarstwo,
montaż, gablota szkolna
i parafialna…

MULTIMEDIALNA:

strona internetowa, film, program radiowy, program multimedialny…

DLA UCZNIÓW SZKÓŁ PODSTAWOWYCH NAGRODY RZECZOWE:
SPRZĘT ELEKTRONICZNY, GRY PLANSZOWE, KSIĄŻKI 

DLA UCZNIÓW SZKÓŁ PONADPODSTAWOWYCH NAGRODY PIENIĘŻNE:
I MIEJSCE – 2000 ZŁ, II MIEJSCE – 1500 ZŁ, III MIEJSCE – 1000 ZŁ
W KAŻDEJ KATEGORII

Chcesz wziąć udział w konkursie? Zapraszamy!

• Przeczytaj regulamin.
• Przygotuj pracę konkursową (literacką, plastyczną albo multimedialną).
• Zarejestruj pracę elektronicznie, używając formularza dostępnego poniżej.
• Wydrukuj formularz będący potwierdzeniem elektronicznej rejestracji, który otrzymasz mailem.
• Podpisz formularz i poproś o podpis rodziców (w przypadku uczestników niepełnoletnich) następnie wyślij go pocztą lub kurierem do naszego biura.
• Jeśli przygotowałaś/eś pracę plastyczną, wyślij ją razem z formularzem na adres: Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka, ul. Krowoderska 24/6, 31–142 Kraków. Prace literackie i multimedialne wgraj na serwer podczas rejestracji elektronicznej.
• Ostateczny termin nadsyłania prac: 17 lutego 2023 r. 
• Sprawdź, czy wygrałaś/eś! Ogłoszenie wyników na www.pro-life.pl i Facebooku 28 lutego 2023 r.
• Przyjedź do Częstochowy na Galę Finałową 18 marca 2023 r.

REGULAMIN XIX KONKURSU 2023 [ROZWIŃ ↓ ]

Regulamin XIX edycji Ogólnopolskiego Konkursu dla Młodzieży
o Nagrodę im. bł. ks. Jerzego Popiełuszki
„Pomóż ocalić życie bezbronnemu”

§ 1. Cele konkursu

1. Rozwijanie wśród młodzieży wrażliwości na wartość życia człowieka poprzez promowanie tematyki pro-life.
2. Zachęcanie młodzieży do twórczego myślenia i ujawniania swoich talentów plastycznych, dziennikarskich, literackich, filmowych.
3. Kształtowanie wśród młodzieży wyobraźni i umiejętności prezentowania otaczającego świata.

§ 2. Organizator konkursu

1. Organizatorem Konkursu jest Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka z siedzibą w Krakowie, zwane dalej Organizatorem.
2. Adres Organizatora: ul. Krowoderska 24/6, 31–142 Kraków.
3. Do spraw związanych z Konkursem Organizator udostępnia numer telefonu 12 421 08 43 (biuro Organizatora) oraz adres e‑mail: konkurs@pro-life.pl.
4. Organizator zastrzega sobie prawo do zmiany treści Regulaminu i rozstrzygania spraw niezawartych w Regulaminie. Ewentualne zmiany będą publikowane pod adresem internetowym: konkurs.pro-life.pl

§ 3. Autor pracy/Uczestnik konkursu

1. Autorem pracy/Uczestnikiem konkursu jest osoba spełniająca kryteria wiekowe (dla poszczególnych kategorii), która zgłosiła i nadesłała pracę konkursową będącą wynikiem jej samodzielnej (lub zbiorowej w przypadku prac zbiorowych) pracy twórczej.

§ 4. Opiekun pracy

1. Opiekunem pracy może być nauczyciel, katecheta, wychowawca lub, w szczególnych przypadkach, inna osoba pełnoletnia (np. rodzic) sprawująca opiekę nad Uczestnikiem konkursu w trakcie tworzenia pracy i zbierania do niej wiadomości, materiałów.

§ 5. Opiekun prawny

1. Opiekunem prawnym jest osoba, która sprawuje opiekę i ochronę nad interesami osobistymi oraz majątkowymi dziecka; jest jego przedstawicielem ustawowym (podejmuje czynności prawne w jego imieniu).

§ 6. Założenia organizacyjne

1. Konkurs przeznaczony jest dla młodzieży z całej Polski i zostanie rozstrzygnięty w trzech przedziałach wiekowych:
   1. uczniowie klas IV – VI szkół podstawowych,
   2. uczniowie klas VII – VIII szkół podstawowych,
   3. uczniowie szkół ponadpodstawowych z wyłączeniem szkół policealnych.
2. Konkurs zostanie rozstrzygnięty w trzech kategoriach: literackiej, plastycznej i multimedialnej w każdym z trzech wymienionych przedziałów wiekowych. Każda praca może być przypisana tylko i wyłącznie do jednej z powyższych kategorii.
3. Aby wziąć udział w konkursie, należy wypełnić formularz on-line na stronie internetowej Organizatora Konkursu: konkurs.pro-life.pl. Po kliknięciu przycisku „Wyślij zgłoszenie na konkurs”, Uczestnik Konkursu (Autor Pracy) otrzyma na podany w formularzu adres e‑mail plik PDF z wypełnionym formularzem zgłoszenia. Otrzymany plik PDF (formularz zgłoszenia) należy wydrukować, a po podpisaniu przez Uczestnika Konkursu, Rodzica lub Opiekuna Prawnego (w przypadku osób niepełnoletnich) oraz Opiekuna Pracy, należy przesłać pocztą tradycyjną lub przesyłką kurierską na adres Organizatora. Dotyczy to także prac wysyłanych elektronicznie. W przypadku prac wysyłanych fizycznie, formularz zgłoszeniowy należy przesłać w przesyłce razem z pracą. Brak prawidłowo wypełnionego formularza uniemożliwi Organizatorowi zakwalifikowanie pracy do oceny oraz wysyłanie dyplomu.
4. Uczestnicy Konkursu, którzy chcieliby, aby ich udział w Konkursie był punktowany jako osiągnięcie w postępowaniu rekrutacyjnym do szkół średnich, powinni zgłosić pracę za pośrednictwem szkolnego opiekuna konkursu. Lista wojewódzkich kuratoriów oświaty, które uwzględniają udział w Konkursie „Pomóż ocalić życie bezbronnemu” przy rekrutacji do szkół średnich jest opublikowana na stronie Organizatora Konkursu: konkurs.pro-life.pl. Ze szczegółowymi zasadami punktacji należy zapoznać się na stronie internetowej danego kuratorium.
5. Prace literackie i multimedialne o objętości do 512 MB przyjmowane są wyłącznie on-line za pośrednictwem formularza na stronie internetowej konkursu: konkurs.pro-life.pl w formie elektronicznej, w formatach: pdf, ppt, pptx, pps, ppsx, odp, jpg, gif, tif, mpg, mp4, mov, mp3, wav (prace mogą być skompresowane w formie zip lub rar). W przypadku plików o większej objętość niż 512 MB, np. dłuższych filmów, należy zapisać je na płycie DVD lub pendrivie, a następnie przesłać pocztą lub przesyłką kurierską na adres Organizatora wraz z wypełnionym i podpisanym formularzem zgłoszenia otrzymanym na podany przy rejestracji adres e‑mail.
6. Prace z kategorii literackiej muszą spełniać następujące kryteria:
   1. przykładowa forma pracy: wiersz, opowiadanie, nowela, reportaż i inne gatunki literackie i dziennikarskie
   2. prace literackie należy przesyłać do Organizatora wyłącznie on-line w formie elektronicznej, za pośrednictwem formularza na stronie internetowej konkursu: konkurs.pro-life.pl, w postaci pliku o objętości do 512 MB w formacie pdf (plik może byś skompresowany do formatu zip lub rar);
   3. praca musi być podpisana imieniem i nazwiskiem Autora Pracy oraz tytułem pracy wewnątrz pliku (lewy górny róg pierwszej strony pracy);
   4. wydrukowany formularz zgłoszenia po podpisaniu przez Uczestnika Konkursu, Rodzica lub Opiekuna Prawnego (w przypadku osób niepełnoletnich) oraz Opiekuna Pracy, należy przesłać pocztą tradycyjną lub przesyłką kurierską na adres Organizatora.
7. Prace z kategorii plastycznej muszą spełniać następujące kryteria:
   1. przykładowa forma pracy: plakat, grafika, obraz, fotografia, kolaż, rzeźba, gablota szkolna czy parafialna,
   2. technika prac dowolna,
   3. dopuszczalny maksymalny format prac – A0,
   4. prace plastyczne należy przesyłać na adres Organizatora Konkursu wyłącznie w postaci fizycznej pocztą tradycyjną lub przesyłką kurierską (Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka, ul. Krowoderska 24/6, 31–142 Kraków) z dopiskiem „Konkurs”,
   5. wydrukowany formularz zgłoszenia ze strony internetowej konkursu: konkurs.pro-life.pl po podpisaniu przez Uczestnika Konkursu, Rodzica lub Opiekuna Prawnego (w przypadku osób niepełnoletnich) oraz Opiekuna Pracy, należy przesłać pocztą tradycyjną lub przesyłką kurierską na adres Organizatora wraz z pracą.
8. Prace z kategorii multimedialnej muszą spełniać następujące kryteria:
   1. przykładowa forma pracy: strona internetowa, film, program radiowy, komputerowy program multimedialny, prezentacja, wideoklip,
   2. prace multimedialne w postaci pliku o objętości do 512 MB należy przesyłać do Organizatora on-line w formie elektronicznej, za pośrednictwem formularza na stronie internetowej konkursu: konkurs.pro-life.pl. Dopuszczalny format plików to: pdf, ppt, pptx, pps, ppsx, odp, jpg, gif, tif, mpg, mp4, mov, mp3 lub wav (prace mogą być skompresowane w formie zip lub rar). W przypadku plików o większej objętość niż 512 MB, np. dłuższych filmów, należy przesłać je pocztą na płycie DVD lub pendrivie wraz z wypełnionym formularzem zgłoszenia, którego drugą stronę wraz z imieniem i nazwiskiem Autora Pracy oraz tytułem pracy należy wyciąć i dołączyć do przesyłki z nośnikiem,
   3. praca musi być podpisana imieniem i nazwiskiem Autora Pracy oraz Tytułem Pracy w sposób jednoznacznie umożliwiającym jej identyfikację,
   4. wydrukowany formularz zgłoszenia po podpisaniu przez Uczestnika Konkursu, Rodzica lub Opiekuna Prawnego (w przypadku osób niepełnoletnich) oraz Opiekuna Pracy, należy przesłać pocztą tradycyjną lub przesyłką kurierską na adres Organizatora. Dotyczy to także prac wysyłanych elektronicznie.
9. Termin nadsyłania prac przesyłanych elektronicznie lub fizycznie mija 10 lutego 2023 r. Brana jest pod uwagę data nadania przesyłki. Prace nadesłane po wskazanym terminie nie będą poddane ocenie konkursowej.
10. Każdy Uczestnik Konkursu może przesłać na wszystkie trzy kategorie w swoim przedziale wiekowym dowolną liczbę prac z zastrzeżeniem, że w każdej kategorii może otrzymać tylko jedną nagrodę.
11. Do każdej pracy należy wygenerować i przesłać osobny formularz zgłoszeniowy.
12. Organizator dopuszcza do konkursu wyłącznie prace zawierające poprawnie wypełniony on-line formularz zgłoszeniowy oraz jego wydruk ze wszystkimi wymaganymi podpisami przesłany na adres Organizatora.
13. W przypadku prac zbiorowych, każdy Współautor jest zobowiązany do dołączenia do pracy osobnego formularza zgłoszeniowego.
14. W przypadku prac zbiorowych wszyscy autorzy powinni należeć do tej samej kategorii wiekowej. W innych przypadkach, gdy praca ma wielu autorów, którzy należą do różnych kategorii wiekowych, zgłoszona praca przypisywana jest do kategorii wiekowej najstarszego uczestnika.
15. W Konkursie mogą także brać udział prace już publikowane, lecz nie wcześniej niż przed 1 września 2021 roku.

§ 7. Laureaci i Wyróżnieni

1. Laureatem konkursu jest osoba, która decyzją Komisji konkursowej zajęła pierwsze, drugie bądź trzecie miejsce w jednej z kategorii, w odpowiednim przedziale wiekowym.
2. Wyróżnionym w konkursie jest osoba, która decyzją Komisji konkursowej otrzymała wyróżnienie w jednej z kategorii, w odpowiednim przedziale wiekowym.

§ 8. Ocena prac konkursowych

1. O wyłonieniu zwycięzców Konkursu decyduje powołana w tym celu Komisja Konkursowa.
2. Komisję powołuje Organizator.
3. Kryteria oceny ustalone zostają w następujący sposób:
   1. pozytywne podejście do tematu obrony życia człowieka,
   2. jakość wykonania,
   3. oryginalność,
   4. stopień trudności wykonania adekwatny do wieku autora,
   5. kompozycja,
   6. walory artystyczne.
4. Komisja oceniać będzie wyłącznie prace odnoszące się wyłącznie do ochrony życia człowieka.
5. Nadsyłane prace powinny mieć pozytywny przekaz i nie powinny zawierać żadnych drastycznych zdjęć, obrazów ani opisów. Prace zawierające drastyczne zdjęcia, obrazy czy opisy będą odrzucane przez Komisję Konkursową.
6. Decyzje Komisji Konkursowej są ostateczne.
7. Komisja nie będzie oceniać prac niespełniających wszystkich warunków zawartych w regulaminie np. niezawierających poprawnie wypełnionego i podpisanego formularza zgłoszeniowego.

§ 9. Ogłoszenie wyników konkursu

1. Alfabetyczna lista laureatów i wyróżnionych w konkursie zostanie opublikowana na stronie internetowej Organizatora konkurs.pro-life.pl i na fanpage’u Organizatora na Facebooku 28 lutego 2023 r.
2. Ogłoszenie wyników Konkursu wraz z prezentacją prac i uroczyste rozdanie nagród nastąpi podczas Gali Finałowej Konkursu, która odbędzie się 18 marca 2023 r. na Jasnej Górze. W szczególnych przypadkach miejsce i termin Gali Finałowej mogę ulec zmianie. O ewentualnej zmianie Organizator poinformuje na stronie internetowej www.pro-life.pl oraz na swoim fanpage’u na Facebooku.
3. Laureaci mają obowiązek poinformować Organizatora o swoim udziale w gali wręczania nagród telefonicznie: 12 421–08-43 lub e‑mailem: biuro@pro-life.pl z tygodniowym wyprzedzeniem.

§ 10. Nagrody główne i dodatkowe

1. Organizator przyzna pierwsze, drugie i trzecie miejsce w każdej z trzech kategorii w każdym z trzech przedziałów wiekowych, chyba że nie będzie podstaw do przyznania któregoś z miejsc.
2. Organizator ma prawo przyznać dowolną liczbę wyróżnień.
3. W przypadku zgłaszania prac posiadających więcej niż jednego Autora (Prace zbiorowe) należy zaznaczyć w Formularzu konkursowym osobę, która w razie przyznania nagrody bądź wyróżnienia otrzyma nagrodę/wyróżnienie. Pozostali współautorzy otrzymają dyplomy.
4. Za zajęcie I, II, III miejsca w każdej z kategorii dla uczniów szkół podstawowych przewidziano nagrody rzeczowe m.in. sprzęt elektroniczny, gry planszowe i książki. Za zajęcie miejsc I, II i III w każdej z kategorii dla uczniów szkół ponadpodstawowych przewidziano nagrody pieniężne: miejsce I – 2000 zł, miejsce II – 1500 zł i miejsce III – 1000 zł. Ponadto laureaci otrzymają dyplomy.
5. Dodatkowymi wyróżnieniami dla autorów najciekawszych prac będą publikacje w wydawnictwach pro-life.
6. Do 30 maja 2023 r. Opiekunowie prac otrzymają listownie podziękowanie.

§ 11. Postanowienia końcowe

1. Biorąc udział w Konkursie, Uczestnik Konkursu akceptuje jego Regulamin.
2. Regulamin Konkursu jest dostępny na stronie internetowej konkurs.pro-life.pl i w siedzibie Organizatora.
3. Uczestnik Konkursu akceptując Regulamin, oświadcza, że praca konkursowa jest wynikiem jego samodzielnej pracy twórczej i przysługują mu do niej wszelkie autorskie prawa osobiste i majątkowe i nie są one w żaden sposób ograniczone lub obciążone prawami osób trzecich. Za wszelkie roszczenia osób trzecich, które wynikają z tytułu naruszenia ich praw, odpowiada Uczestnik Konkursu lub jego Rodzic/Opiekun Prawny.
4. W przypadku uzasadnionego wykorzystania w pracy przez Uczestnika Konkursu treści (tekstów, utworów muzycznych lub ich fragmentów, zdjęć, obrazów itd.) nie będących jego autorstwa, należy podać autora i źródło pochodzenia wykorzystanych treści.
5. Uczestnik Konkursu wyraża zgodę na bezpłatną publikację swojej pracy w publikacjach informacyjnych i edukacyjnych wydawanych przez Organizatora (drukiem, na nośnikach cyfrowych oraz w internecie) oraz wyświetlanie jej i emisję telewizyjną. W przypadku chęci wykorzystania prac przez inne organizacje i media (np. sponsorzy i patroni Konkursu) jest to możliwe za dodatkową zgodą Uczestnika Konkursu lub/i Rodzica/Opiekuna prawnego.
6. Uczestnik Konkursu akceptując Regulamin, wyraża zgodę na przetwarzanie jego danych osobowych zawartych w formularzu zgłoszeniowym w celu przeprowadzenia Konkursu, wyłonienia zwycięzców i przyznania nagród, wydania, odbioru i rozliczania nagród oraz w celach marketingowych, promocyjnych i reklamowych Organizatora, w tym na wprowadzenie danych do bazy danych, której administratorem jest Organizator, w tym w przyszłości, przy niezmienionych celach przetwarzania.
7. Opiekun Pracy wyraża zgodę na przetwarzanie jego danych osobowych zawartych w formularzu zgłoszeniowym w celu przeprowadzenia konkursu oraz w celach marketingowych, promocyjnych lub reklamowych Organizatora, w tym na wprowadzenie danych do bazy danych, której administratorem jest Organizator, w tym w przyszłości, przy niezmienionych celach przetwarzania.
8. Administratorem tak zebranych danych osobowych jest Organizator Konkursu – Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka z siedzibą w Krakowie. Zgodnie z unijnym rozporządzeniem ogólnym o ochronie danych osobowych (RODO) Organizator Konkursu informuje, że gromadzi i przetwarza dane osobowe zgodnie z klauzulą informacyjną dotyczącą przetwarzania danych osobowych, której treść dostępna jest pod adresem internetowym: pro-life.pl/klauzula.
9. Imię i nazwisko Uczestnika Konkursu mogą zostać podane publicznie oraz zostać opublikowane na stronie internetowej oraz na fanpage’u Organizatora na Facebooku w celu przedstawienia listy laureatów konkursu lub prezentacji prac konkursowych.
10. Uczestnikom Konkursu przysługuje prawo wglądu do treści podanych danych oraz ich poprawiania. Podanie danych w formularzu zgłoszeniowym jest dobrowolne, aczkolwiek odmowa ich podania jest równoznaczna z brakiem możliwości uczestnictwa w Konkursie.
11. Niepełnoletni Uczestnicy Konkursu zgłaszają swoje prace konkursowe za wiedzą i zgodą rodziców lub opiekunów prawnych, poświadczoną podpisem na formularzu zgłoszeniowym. Rodzice lub Opiekunowie prawni niepełnoletniego Uczestnika Konkursu oświadczają, że nadesłana praca konkursowa jest wynikiem jego samodzielnej pracy twórczej i przysługują mu do niej wszelkie autorskie prawa osobiste i majątkowe i nie są one w żaden sposób ograniczone lub obciążone prawami osób trzecich. Za wszelkie roszczenia osób trzecich, które wynikają z tytułu naruszenia ich praw odpowiadają rodzice lub opiekunowie prawni niepełnoletniego Uczestnika Konkursu.
12. Rodzice lub opiekunowie prawni niepełnoletniego Uczestnika Konkursu wyrażają zgodę na bezpłatną publikację jego pracy w publikacjach informacyjnych i edukacyjnych wydawanych przez Organizatora (drukiem, na nośnikach cyfrowych oraz w internecie) oraz wyświetlanie jej i emisję telewizyjną. W przypadku chęci wykorzystania prac przez inne organizacje i media (np. sponsorzy i patroni Konkursu) jest to możliwe za dodatkową zgodą Uczestnika Konkursu lub/i Rodzica/Opiekuna prawnego.
13. Rodzice lub Opiekunowie prawni niepełnoletniego Uczestnika Konkursu wyrażają zgodę na przetwarzanie jego danych osobowych zawartych w formularzu zgłoszeniowym w celu przeprowadzenia Konkursu, wyłaniania zwycięzców i przyznawania nagród, wydawania, odbioru i rozliczania nagród oraz w celach marketingowych, promocyjnych i reklamowych Organizatora, w tym na wprowadzenie danych do bazy danych, której administratorem jest Organizator, w tym w przyszłości, przy niezmienionych celach przetwarzania.
14. Rodzice lub opiekunowie prawni niepełnoletniego Uczestnika Konkursu wyrażają zgodę na nieodpłatne wykorzystanie nadesłanej pracy w działalności statutowej Organizatora oraz wyrażają zgodę na przetwarzanie i publikację danych osobowych własnych i autora oraz na podawanie do publicznej wiadomości imienia i nazwiska autora pracy we wszelkich ogłoszeniach, zapowiedziach i informacjach o tym Konkursie i jego wynikach osobowe zgodnie z klauzulą informacyjną dotyczącą przetwarzania danych osobowych, której treść dostępna jest pod adresem internetowym: pro-life.pl/klauzula.

Kraków, 5 października 2022 r.

Do pobrania plik PDF: Regulamin konkursu

Arkusz zgłoszeniowy na XIX konkurs Pomóż ocalić życie bezbronnemu

Tytuł pracy

Kategoria pracy

literacka plastyczna multimedialna

Praca indywidualna / zbiorowa

praca indywidualna praca zbiorowa

Współautorzy

Uwaga! Prace literackie i multimedialne przyjmowane są wyłącznie on-line w formie elektronicznej o objętości do 512 MB, w formatach: pdf, doc, docx, odt, ppt, pptx, pps, ppsx, odp, jpg, gif, tif, mpg, mp4, mov, mp3, wav, także skompresowane w formie plików zip lub rar. W przypadku plików o większej objętości, przesyłanie może trwać odpowiednio dłużej.

Plik

W przypadku plików o większej objętość niż 512 MB, np. dłuższych filmów, należy przesłać jej na płycie DVD lub pendrivie.

Dane Uczestnika Konkursu (Autora Pracy):

Imię

Nazwisko

E‑mail

Ulica

Numer

Kod pocztowy

Miejscowość

Telefon

Data urodzenia

Kategoria wiekowa

klasa 4-6 szkoły podstawowej klasa 7-8 szkoły podstawowej szkoła ponadpodstawowa

Dane opiekuna pracy (nauczyciela / katechety / rodzica):

Imię opiekuna

Nazwisko opiekuna

E‑mail opiekuna

Telefon opiekuna

Opiekun pracy

nauczyciel katecheta rodzic

Nazwa i adres szkoły:

Nazwa i numer szkoły

Ulica szkoły

Numer budynku szkoły

Kod pocztowy szkoły

Miejscowość szkoły

Opcjonalne uwagi na temat autora i pracy, mogące mieć wpływ na jej interpretację i ocenę Uwagi:

RODO

Zapoznałem (-am) się z klauzulą o przetwarzaniu danych osobowych (RODO) i akceptuję jej treść.

Regulamin

Zapoznałem (-am) się z regulaminem konkursu i akceptuję jego treść.

Po wysłaniu formularza, bardzo prosimy o sprawdzenie, czy e‑mail z odpowiedzią nie trafił do katalogu ze spamem.

Przesłany arkusz zgłoszeniowy należy wydrukować, podpisać i wysłać tradycyjną pocztą na adres Stowarzyszenia (także w przypadku prac przesłanych przez internet). Uwaga! Prosimy nie naklejać arkusza na pracę. Do tego przeznaczona jest naklejka znajdująca się na drugiej stronie.

Wyślij zgłoszenie na konkurs

Do pobrania [pliki PDF]:

• regulamin konkursu
• ulotka
• plakat

Patronat honorowy:

Lubuski Kurator Oświaty

Opolski Kurator Oświaty

Warmińsko-Mazurski
Kurator Oświaty

Wielkopolski Kurator Oświaty

Partnerzy:

Partnerzy medialni:

Wybrane, nagrodzone prace z poprzednich edycji konkursu:

Kategoria literacka (kliknij)

Kategoria plastyczna:

Uwaga! W związku z licznymi pytaniami dotyczącymi wpisów na świadectwach osiągnięć laureatów Ogólnopolskiego Konkursu dla młodzieży o nagrodę im. bł. ks. Jerzego Popiełuszki „Pomóż ocalić życie bezbronnemu” w kategorii szkół podstawowych informujemy, iż:

• wpis osiągnięcia dotyczy tylko laureata konkursu,
• laureatami w rozumieniu regulaminu są osoby, które zajęły miejsca pierwsze, drugie i trzecie w poszczególnych kategoriach artystycznych,
• na świadectwie ukończenia szkoły podstawowej wpisuje się osiągnięcia ucznia w okresie bycia w szkole. Przykładowo, jeśli uczeń zostanie laureatem konkursu w kl. 7 lub niższej, to to osiągnięcie powinno mu zostać wpisane także na świadectwie ukończenia szkoły,

• zgodnie z art. 148 ustawy Prawo oświatowe, wojewódzki kurator oświaty corocznie podaje do publicznej wiadomości wykaz zawodów wiedzy, artystycznych i sportowych organizowanych przez kuratora oświaty lub inne podmioty działające na terenie szkoły, które mogą być wymienione na świadectwie ukończenia szkoły podstawowej oraz określa miejsca uznane za zwycięskie w tych zawodach (przez zawody rozumie się: różnego rodzaju formy współzawodnictwa m.in.: konkursy, zawody sportowe, przeglądy, rozgrywki, turnieje, mistrzostwa).

Laureaci poprzednich edycji konkursu:

Artykuł XIX Ogólnopolski Konkurs dla Młodzieży „Pomóż ocalić życie bezbronnemu” o nagrodę im. bł. ks. Jerzego Popiełuszki pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

8 kwietnia 2024 r. zakończono zbieranie podpisów pod petycją do Minister Edukacji Barbary Nowackiej. 27725 osób sprzeciwiło się antyrodzinnej edukacji seksualnej (typu B i C) proponowanej w ramach nowego przedmiotu „wiedza o zdrowiu”. Petycja towarzyszy listowi otwartemu wystosowanemu 16 lutego 2024 r. przez organizacje prorodzinne w sprawie rządowego pakietu rozwiązań „Bezpieczna, świadoma Ja” do Prezydenta RP, Prezesa Rady Ministrów, Ministra Zdrowia, Ministra Edukacji, Rzecznika Praw Dziecka i parlamentarzystów. Osiemnaście organizacji sprzeciwia się w liście otwartym dekryminalizacji aborcji, finansowaniu procedur in vitro i bankowaniu nadliczbowych embrionów, wprowadzeniu permisywnej edukacji seksualnej, przeznaczeniu badań prenatalnych dla celów selekcji eugenicznej, dostępności bez recepty antykoncepcji „po stosunku”.

– Koncepcja wprowadzenia odrębnego przedmiotu „wiedza o zdrowiu” jest sama w sobie pozytywnym rozwiązaniem. Profilaktyka wielu chorób przewlekłych i onkologicznych zależy od wiedzy przekładającej się na styl życia, stąd każdą formę edukacji zdrowotnej należy ocenić pozytywnie. Niepokój budzą natomiast plany włączenia elementów nowego typu edukacji seksualnej do programu nauczania tego przedmiotu. W ten sposób ministerstwo chce obejść dyskusję na temat zmiany modelu edukacji seksualnej realizowanej w polskiej szkole –z dotychczas obowiązującego modelu afirmującego wstrzemięźliwość seksualną i wychowanie do czystości młodzieży na model biologistyczny promujący permisywne zachowania seksualne – wyjaśnia dr Piotr Guzdek, familiolog z Polskiego Stowarzyszenia Obrońców Życia Człowieka, i dodaje: – W rezultacie można spodziewać się przekazu treści, które będą kształtować pozytywne postawy wobec postulatów środowisk LGBTQ+. Jeśli tak się stanie, przedmiot „wiedza o zdrowiu” zostanie wykorzystany jako narzędzie ideologizacji dzieci i młodzieży, a zatem wychowania pokolenia przyjmującego permisywną etykę seksualną za normę społeczną.

Edukację seksualną w polskich szkołach trzeba realizować, ale zgodnie z modelem A (ang. abstinence-only education), który jest w nich obecny od 1998 r. w ramach zajęć z wychowania do życia w rodzinie. – Głównymi założeniami modelu A są wychowanie do wstrzemięźliwości seksualnej przed ślubem i wierności jednemu partnerowi przez całe życie. Uczy higieny okresu dojrzewania i, w oparciu o miłość i odpowiedzialność za drugą osobę, anatomii, fizjologii, antykoncepcji, metod rozpoznawania płodności – mówi Magdalena Guziak-Nowak, dyrektor ds. edukacji w Polskim Stowarzyszeniu Obrońców Życia Człowieka. – Lewica forsuje edukację seksualną typu B (ang. biological sex education). Model ten w pewnym sensie wyczerpuje się w technicznym instruktażu współżycia. Funkcjonuje np. w Szwecji, Niemczech czy Wielkiej Brytanii. W 2015 r. w Niemczech dzieci w zadaniach w podręcznikach były proszone m.in. o wymienienie pięciu miejsc, w których można kupić prezerwatywy lub zmodernizowanie domu publicznego tak, by przedstawiciele wszystkich orientacji seksualnych mogli w nim zostać obsłużeni.

– W tzw. standardach WHO, które zostały opublikowane w Polsce kilkanaście lat temu (za granicą wcześniej), jest mowa o masturbacji od 4 r.ż. Dzieci w wieku 15 lat powinny wiedzieć o tym, że mogą sobie odtworzyć błonę dziewiczą i mieć nieograniczoną wiedzę na temat antykoncepcji i aborcji bez wiedzy rodziców. Przerażające jest także ostatnie zdanie zawarte we wspomnianej przeze mnie publikacji. Otóż jej autorzy nie biorą odpowiedzialności za wprowadzenie tych standardów w krajach członkowskich – zauważa Magdalena Guziak-Nowak. – Nie możemy pozwolić na to, by nasze dzieci wyrastały w przekonaniu, że nie ma niczego złego we współżyciu nastolatków, o ile jest ono dobrowolne i z użyciem antykoncepcji. Trafnym spostrzeżeniem podzielił się kiedyś prof. Aleksander Nalaskowski, który powiedział: „Bezpieczny seks nastolatków to taki, którego nie ma, do którego nie dochodzi. Tylko takie stanowisko może zajmować normalny, dorosły człowiek”. Trzeba wychowywać młodych ludzi tak, by nawiązywali relacje z innymi na gruncie odpowiedzialności za drugiego człowieka. Z późniejszą inicjacją seksualną wiąże się mniej ciąż i powtórnych urodzeń wśród nastolatek, mniej aborcji wśród nastolatek i mniej zakażeń przenoszonych drogą płciową wśród nastolatków – kończy ekspertka.

Petycję do Ministra Edukacji można przeczytać na stronie: www.pro-life.pl/petycja Na stronie znajduje się również wspomniany list otwarty oraz lista organizacji prorodzinnych, która go podpisała.

Sygnatariuszami listu otwartego w sprawie rządowego pakietu rozwiązań „Bezpieczna, świadoma Ja” są: Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka, Polska Federacja Ruchów Obrony Życia, Polska Federacja Stowarzyszeń Rodzin Katolickich, Polskie Stowarzyszenie Nauczycieli i Wychowawców, Polskie Stowarzyszenie Nauczycieli Naturalnego Planowania Rodziny, Polskie Stowarzyszenie Familiologiczne, Katolickie Stowarzyszenie Lekarzy Polskich, Katolickie Stowarzyszenie Wychowawców, Stowarzyszenie Mężczyzn Świętego Józefa, Krajowy Ośrodek Duszpasterstwa Rodzin, Instytut Naturalnego Planowania Rodziny według metody prof. dr. med. J. Rötzera, Instytut Studiów nad Rodziną im. Arcybiskupa Kazimierza Majdańskiego, Akcja Katolicka w Polsce, Fundacja Małych Stópek, Fundacja „Głos dla Życia”, Fundacja „Jeden z Nas”, Klub Przyjaciół Ludzkiego Życia, Ruch Ochrony Szkoły – Hanna Dobrowolska ekspert oświatowy.

ag/PSOŻC

Artykuł Nie dla demoralizującej edukacji seksualnej. 27 tysięcy podpisów pod petycją do Minister Edukacji pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Ministerstwo Zdrowia wydało oświadczenie dotyczące postawy lekarzy w kwestii aborcji, zaznaczając, że ci, którzy odmawiają przeprowadzenia zabiegu, nie będą brani pod uwagę do objęcia stanowisk służbowych. Resort podkreślił, że taka postawa naraża zdrowie i życie kobiet, gdyż odmawia się im dostępu do legalnej procedury zgodnej z polskim prawem.

W sobotę, 24 lutego resort opublikował ważny komunikat. „Ministerstwo Zdrowia informuje, że lekarze, którzy narażali zdrowie i życie kobiet, odmawiając terminacji ciąży zgodnej z polskim prawem, nie zostaną powołani na konsultantów krajowych i wojewódzkich” – przekazał resort w krótkim komunikacie.

Konsultacji medyczni na szczeblu krajowym, nominowani przez ministra zdrowia spośród specjalistów w obszarach medycyny, farmacji oraz innych dziedzin związanych z opieką zdrowotną, odgrywają oni istotną rolę w kształtowaniu polityki zdrowotnej kraju. Jak donosi portal Medonet, ich zadania obejmują m.in. udzielanie fachowych porad dotyczących implementacji priorytetów Narodowego Programu Zdrowia oraz innych inicjatyw zdrowotnych, wydawanie opinii w sprawie skierowań pacjentów na leczenie lub badania poza granicami Polski oraz prognozowanie potrzeb zdrowotnych w swoich specjalizacjach.

Ministerstwo Zdrowia informuje, że lekarze, którzy narażali zdrowie i życie kobiet, odmawiając terminacji ciąży zgodnej z polskim prawem, nie zostaną powołani na konsultantów krajowych i wojewódzkich.

— Ministerstwo Zdrowia (@MZ_GOV_PL) February 24, 2024

Z kolei konsultanci wojewódzcy, mianowani przez wojewodę we współpracy z ministrem zdrowia, pełnią istotną rolę na szczeblu regionalnym. Ich obowiązki obejmują między innymi wnioskowanie do okręgowych rad samorządów zawodowych o przeprowadzenie kontroli sprawdzającej, czy osoby wykonujące zawód medyczny w danym regionie spełniają wymogi zawodowe oraz skutecznie realizują swoje obowiązki wobec pacjentów.

Według Szymona Hołowni, lidera ruchu Polska 2050, wszystkie zapowiadane projekty ustaw dotyczące kwestii aborcji zostały już złożone w Sejmie. Podczas briefingu w Ciechanowie, Hołownia poinformował, że po konsultacjach z różnymi ugrupowaniami politycznymi, w tym Konfederacją i Prawem i Sprawiedliwością, nie wpłynęły żadne nowe projekty od tych partii.

„Jestem gotowy, abyśmy w Sejmie te projekty procedowali, albo na pierwszym posiedzeniu po wyborach, albo na ostatnim posiedzeniu przed wyborami samorządowymi. Z mojej strony na pewno nie będzie żadnego blokowania niczego. Przeciwnie, uważam, że te projekty powinny być jak najszybciej w Sejmie czytane” – dodał.

Minister Zdrowia, Izabela Leszczyna, przedstawiła pakiet rozwiązań „Bezpieczna, świadoma Ja” na początku roku, który obejmuje szereg kwestii dotyczących zdrowia kobiet, takich jak in vitro, badania prenatalne, terminacja ciąży czy edukacja zdrowotna.

Warto zaznaczyć, że lekarze, którzy zdecydowali się odmówić przeprowadzenia aborcji, czynią to w oparciu o przysięgę hipokratesowską, w ramach której zobowiązują się do nieszkodzenia pacjentom oraz przestrzegania etycznych zasad praktyki medycznej. Jednakże, pomimo tego, ministerstwo zdrowia postanowiło wykluczyć ich z możliwości objęcia stanowisk konsultantów krajowych i wojewódzkich. Ta decyzja rzuca cień wątpliwości na profesjonalizm lekarzy oraz narusza ich prawo do kierowania się własnymi przekonaniami moralnymi w wykonywaniu zawodu. Podejmowanie decyzji o nominacjach na stanowiska konsultantów medycznych powinno być oparte na kompetencjach zawodowych, doświadczeniu oraz zdolnościach interpersonalnych.

JB
Źródło: medonet.pl

Artykuł Ministerstwo Zdrowia karze lekarzy odmawiających aborcji pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Niedawno minister zdrowia Izabela Leszczyna zapowiedziała wprowadzenie rządowego pakietu rozwiązań „Bezpieczna, świadoma ja”. Ogłoszony pakiet wyrasta z kalkulacji politycznych i ma charakter ideologiczny. Pomija racje konstytucyjne i przeczy zdrowemu rozsądkowi. Nie uwzględnia aktualnego stanu badań naukowych oraz ignoruje poważne ryzyko zdrowotne związane ze stosowaniem przez dziewczęta i kobiety oferowanych środków i procedur np. tzw. tabletki dzień po.

Więcej, proponowane rozwiązania upowszechniają aborcję – wyrafinowaną formę przemocy prenatalnej. Ponadto eksponują młodzież na ryzykowne zachowania seksualne, nie tylko pomijając decyzyjność rodziców w procesie wychowawczo-edukacyjnym, ale deprecjonując rolę mamy i taty w ochronie własnych dzieci. W pakiecie Izabeli Leszczyny nie ma mowy o respektowaniu naturalnych i konstytucyjnych praw rodziców do wychowywania dzieci zgodnie z własnymi przekonaniami, o czym stanowią art. 48 i 53 Konstytucji RP.

Największym absurdem i pomieszaniem porządków jest zestawienie w ramach jednego pakietu rozwiązań z totalnie różnych bajek. Obok poprawy jakości opieki okołoporodowej, co popieram w stu procentach, stoją aborcja czy tzw. antykoncepcja „awaryjna”. Co jest oczywistym manipulowaniem pojęciem „bezpieczeństwa zdrowotnego”. Pomieszanie aborcji z jakościową opieką okołoporodową wprowadza opinię publiczną w błąd co do faktycznych konsekwencji biomedycznych, psychologicznych i społecznych postulowanych rozwiązań. A jakie to rozwiązania? Między innymi eugeniczne ukierunkowanie badań prenatalnych prowadzące do selekcji dzieci ze względu na przewidywany stan ich zdrowia. Po drugie, dekryminalizacja aborcji. Po trzecie, nieograniczony dostęp bez recepty do tabletek „dzień po”. Po czwarte, finansowanie in vitro i bankowanie nadliczbowych embrionów. I po piąte, edukacja seksualna według modeli zachodnich w zakresie obowiązkowych lekcji o zdrowiu. I tu się zatrzymajmy.

Ponieważ projektowane działania stanowią poważne zagrożenie dla zdrowia publicznego, a ostatecznie doprowadzą do pogłębienia kryzysu demograficznego społeczeństwa, list otwarty w tej sprawie, zawierający kategoryczny sprzeciw wobec wspomnianych postulatów, podpisało wiele organizacji prorodzinnych m.in. Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka, Polska Federacja Ruchów Obrony Życia, Polskie Stowarzyszenie Nauczycieli i Wychowawców, Polskie Stowarzyszenie Familiologiczne, Katolickie Stowarzyszenie Lekarzy Polskich, Krajowy Ośrodek Duszpasterstwa Rodzin, Fundacja Małych Stópek czy Fundacja „Głos dla Życia”. Teraz czas na naszą petycję, na głos zwyczajnych rodziców, wychowawców, nauczycieli. Apelujemy do minister edukacji Barbary Nowackiej o niewdrażanie w polskich szkołach antyrodzinnej edukacji seksualnej (typu B i C) w ramach odrębnych lekcji o zdrowiu – ma powstać nowy przedmiot szkolny, o cym opowiadałam ostatnio. Dramatyczne skutki takiej edukacji obserwujemy w wielu krajach Zachodu np. w Szwecji, Niemczech czy Wielkiej Brytanii. To wczesny wiek inicjacji seksualnej, ciąże nieletnich, aborcje, choroby przenoszone drogą płciową oraz większa podatność na depresję. Konsekwencje wprowadzenia w Polsce fatalnej edukacji seksualnej będą ponosili uczniowie i rodzice. Tym bardziej, że aktualne rozwiązania są dobre. Problematyka rozwoju psychofizycznego okresu dorastania i zdrowia w sposób wystarczający jest prezentowana w ramach zajęć „Wychowanie do życia w rodzinie”.

Petycję można podpisać na naszej stronie internetowej. Adresowana do minister edukacji, trafi również do wiadomości prezydenta Andrzeja Dudy, premiera Donalda Tuska, Minister Zdrowia Izabeli Leszczyny oraz Rzecznika Praw Dziecka Moniki Horna-Cieślak. Nasz sprzeciw ma znaczenie! Proszę was o podpisanie się pod petycją i zachęcenie do włączenia się w tę akcję wasze rodziny, przyjaciół i znajomych. Nie mamy czasu na bierne przyglądanie się pomysłom, z których niektóre przypominają jeden wielki społeczny eksperyment. Na naszych dzieciach, na naszej młodzieży. Nie stać nas na to, aby nic nie zrobić. W przeciwnym razie propagandowy walec przejedzie przez wszystkie polskie szkoły.

Artykuł Proszę dziś państwa o podpisanie być może najważniejszej petycji w tym roku pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Lekarz służy życiu i zdrowiu, co podkreśla Kodeks Etyki Lekarskiej. Konstytucja RP również zapewnia każdemu człowiekowi prawną ochronę życia. My diagnozujemy i leczymy najciężej chore noworodki, wcześniaki, dzieci, które mają wady wrodzone lub zakażenia wrodzone – powiedziała portalowi Polskifr.fr dr nauk medycznych Elżbieta Kortyczko, specjalista pediatrii i neonatologii, prezes Katolickiego Stowarzyszenia Lekarzy Polskich. 11 lutego przypada XXXII Światowy Dzień Chorego.

„My jako lekarze katolicy szczególnie kładziemy nacisk na ochronę życia od poczęcia do naturalnej śmierci. Wobec szerzącego się relatywizmu etycznego i moralnego piszemy listy otwarte i apele do decydentów” – podkreśliła dr Elżbieta Kortyczko. „W Polsce, według obecnie obowiązującego prawa, lekarz postępuje zgodnie z sumieniem i nie można mu zarzucić, że np. nie wykonał aborcji, powołując się na swoje poglądy pro-life” – dodała w nawiązaniu do tzw. klauzuli sumienia w zawodzie lekarskim.

Dr Elżbieta Kortyczko na co dzień pracuje na Oddziale Neonatologii i Intensywnej Terapii Noworodka w Górnośląskim Centrum Zdrowia Dziecka w Katowicach. Posługuje też w pallotyńskim Centrum Animacji Misyjnej dla ducha i dla ciała w Konstancinie-Jeziornej. „Pod opieką mam tam ponad 100 dorosłych. Jest to inna specyfika pracy, aniżeli moja na co dzień zawodowa. Wymaga ogromnej atencji, ażeby ludziom usłużyć i nie spowodować żadnej krzywdy” – zaznaczyła Elżbieta Kortyczko.

Pigułka „dzień po”

Odnosząc się do głośnej kwestii tzw. pigułki „dzień po”, dr Kortyczko oceniła: „To całkowicie nieetyczne. Pozbawia rodziców odpowiedzialności za zdrowie i życie swoich nieletnich dzieci, niszczy relacje rodzinne, uczy przedmiotowego podejścia do poczętego dziecka. Pigułka, jeśli zostanie użyta po zapłodnieniu, zabija dziecko w pierwszych dniach jego istnienia”.

Katolickie Stowarzyszenie Lekarzy Polskich wystosowało list do Premiera RP Donalda Tuska, w którym m.in. tłumaczy destrukcyjne skutki większej dostępności tabletek „dzień po” dla kobiet, w tym nastolatek. „To wielka szkoda dla zdrowia tych kobiet, jeszcze dzieci 15, 16-letnich: dla zdrowia fizycznego, psychicznego, moralna deprawacja, zaburzenia relacyjne i to wszystko się dzieje w sytuacji ogromnego niżu demograficznego w naszym kraju” – zaznaczyła rozmówczyni Polskifr.fr, przypominając, że Polska znajduje się wśród europejskich państw o najniższym wskaźniku urodzeń. We Francji ten wskaźnik jest wyższy, choć również ma tendencję spadkową.

„Projekt ustawy umożliwiającej zakup bez recepty pigułki „dzień po” narusza podstawowe zasady konstytucyjne. Nie jest zgodny z obowiązkiem ochrony zdrowia obywateli małoletnich przed deprawacją, prawem rodziców do wychowania dzieci” – podkreśliła prezes Katolickiego Stowarzyszenia Lekarzy Polskich. „Jako lekarze stanowczo domagamy się zaprzestania działań niezgodnych z naczelną zasadą etyczną stosowaną w medycynie ‘Primum non nocere’ (łac. ‘po pierwsze nie szkodzić’)” – czytamy w liście Stowarzyszenia skierowanym do premiera z datą 31 stycznia br.

Naprotechnologia

Dr Elżbieta Kortyczko jest zwolenniczką naprotechnologii, wiedzy, która zajmuje się badaniem zdrowia prokreacyjnego kobiety i mężczyzny, leczeniem niepłodności, a także wielu innych problemów ginekologicznych.

Jeżeli jest niepłodność, to poszukuje się nieprawidłowości i je leczy, patrząc na człowieka całościowo. Musi być zachowana równowaga organizmu. „Ta metoda szanuje godność matki, ojca i poczętego dziecka, uczy rozeznania płodności, co jest podstawą” – wyjaśniła dr Kortyczko. Jak poinformowała, naprotechnologia osiąga wysoki procent poczęć, nawet po wielu nieudanych próbach zapłodnienia metodą in vitro.

Dr Kortyczko zaznaczyła, że „in vitro jest metodą całkowicie nieetyczną. Po pierwsze to jest produkcja człowieka. Czy można człowieka produkować na szkle? Nie wszystko co jest technicznie możliwe jest moralnie dopuszczalne. To odrzucenie zamysłu Boga w stosunku do człowieka i małżeństwa”.

Prezes Katolickiego Stowarzyszenia Lekarzy Polskich przypomniała, że in vitro pociąga za sobą wiele negatywnych skutków. „Gdy uzyskuje się więcej zarodków ludzkich, wówczas zarodki nadliczbowe są zamrażane w temperaturze prawie minus 200 stopni Celsjusza. To jest mrożenie ludzi. Po odmrożeniu te zarodki mogą być słabe, wiele z nich ginie. Jan Paweł II powiedział, że to ogromne zło nie do naprawienia” – podkreśliła dr Elżbieta Kortyczko.

„Tym, co najbardziej niszczy pokój we współczesnym świecie, jest aborcja, ponieważ jeżeli matka może zabić swoje własne dziecko, co może powstrzymać Ciebie i mnie od zabijania się nawzajem?” – powiedziała prezes katolickich lekarzy w odniesieniu do aborcji, ale także eutanazji, cytując słowa św. Matki Teresy z Kalkuty, na które często powołują się obrońcy życia.

Lourdes – miejsce nadziei dla chorych

Dr Elżbieta Kortyczko parokrotnie była we Francji, m.in. z duszpasterstwem służby zdrowia. Szczególnie wspomina wizyty w sanktuarium Matki Bożej w Lourdes. „Z archidiecezji katowickiej zorganizowano wyjazd na dziewięćdziesięciolecie jej istnienia. Jechaliśmy specjalnym pociągiem, łącznie czterysta osób. Jechali chorzy i niepełnosprawni, nawet na wózkach. W każdej grupie chorych (utworzono 8 grup 50-osobowych) był kapłan, lider, pielęgniarka i lekarz. Odczuwało się ogromną wspólnotę w tym pociągu” – opowiedziała rozmówczyni portalu Polskifr.fr. „Specjalnie zamówiony pociąg miał stację początkową w Katowicach, a końcową w Lourdes” – dodała. „Widać, że w Lourdes chorzy są w sercu Kościoła” – podsumowała.

Światowy Dzień Chorego ustanowił papież św. Jan Paweł II. Obchodzony jest on co roku 11 lutego, we wspomnienie Matki Bożej z Lourdes, która objawiła się św. Bernadecie Soubirous w 1858 r., w grocie, znajdującej się w tej miejscowości. Dziś, słynące cudami sanktuarium, odwiedzają setki tysięcy pielgrzymów z całego świata, w tym bardzo wielu chorych.

Źródło: KAI
Fot.: jb

Artykuł Kodeks Etyki Lekarskiej i Konstytucja RP są pro-life pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Sąd Najwyższy stanu Alabama orzekł, że zamrożone embriony powstałe podczas leczenia bezpłodności są dziećmi w świetle prawa stanowego. Decyzja została podjęta w dwóch sprawach dotyczących bezprawnej śmierci. Pozew złożyły trzy pary, których zamrożone zarodki zostały zniszczone w wyniku wypadku w klinice leczenia niepłodności. Sędziowie odnieśli się do antyaborcyjnego paragrafu w konstytucji Alabamy i prawa pochodzącego z 1872 roku.

„Nienarodzone dzieci są «dziećmi» niezależnie od ich etapu rozwoju, fizycznej lokalizacji lub innych dodatkowych cech” – napisał sędzia Jay Mitchell w przyjętej przez większość decyzji sądu. Sąd orzekł, że płody zabite podczas ciąży kobiety podlegają ustawie Alabamy o bezprawnej śmierci nieletniego.

Orzeczenie wywołało lawinę ostrzeżeń o możliwych konsekwencjach dla leczenia niepłodności i zamrażania zarodków, które wcześniej były klasyfikowane przez sądy jako „własność”. Paula Amato, prezes American Society for Reproductive Medicine, powiedziała, że decyzja o traktowaniu zamrożonych zapłodnionych komórek jajowych jako prawnego odpowiednika dziecka może ograniczyć dostępność do nowoczesnej opieki zdrowotnej.

Powodowie w sprawie z Alabamy zostali poddani zabiegowi zapłodnienia in vitro, w wyniku którego powstało wiele zarodków. Niektóre z nich zostały wszczepione i doprowadziły do zdrowych narodzin. Pary zapłaciły za zamrożenie pozostałych w magazynie w Mobile Infirmary Medical Centre. W 2020 r. jeden z pacjentów wszedł do magazynu upuścił pojemnik z embrionami na podłogę i „zabił”, głosi wyrok.

Działacze antyaborcyjni z zadowoleniem przyjęli decyzję sędziów. „Każda istota ludzka, od najmniejszego zarodka do osoby starszej, ma nieocenioną wartość, która zasługuje na ochronę prawną” – powiedziała w oświadczeniu Lila Rose, prezes i założycielka Live Action. Sędzia główny Tom Parker wydał opinię zbieżną, w której zacytował Biblię, aby wyjaśnić znaczenie wyrażenia „świętość życia nienarodzonego” w Konstytucji Alabamy. „Nawet przed narodzinami wszystkie istoty ludzkie są obrazem Boga, a ich życie nie może zostać zniszczone bez naruszenia Jego chwały” – powiedział Parker.

Sędzia Greg Cook, który złożył jako jedyny głos sprzeciwu wobec opinii większości sędziów, powiedział, że ustawa z 1872 r. nie definiuje terminu „małoletnie dziecko”. Orzeczenie „prawie na pewno położyłoby kres tworzeniu zamrożonych embrionów poprzez zapłodnienie in vitro (IVF) w Alabamie”.

Po decyzji Sądu Najwyższego w Waszyngtonie w 2022 r. stany uzyskały kontrolę nad decyzjami co do aborcji. Od tej pory władze federalne nie mogą nakazywać poszczególnym stanom liberalizacji prawa aborcyjnego. Sekretarz prasowa Białego Domu Karine Jean-Pierre powiedziała, że decyzja w Alabamie jest wynikiem obalenia przez Sąd Najwyższy wyroku w sprawie Roe przeciwko Wade z 1973 r., który zakładał, że amerykańska konstytucja gwarantuje prawo do aborcji na życzenie do momentu przeżywalności płodu poza ciałem matki. Jean-Pierre obwiniła republikańskich mandatariuszy za odmawianie kobietom dostępu do opieki reprodukcyjnej i ratowania w nagłych przypadkach.

Decyzja Sądu Najwyższego stanu Alabama stanowi krok w kierunku ochrony życia od poczęcia. Uznanie zamrożonych embrionów za dzieci potwierdza, że każde ludzkie życie zasługuje na pełną ochronę prawna i moralną. Sąd podkreśla fundamentalne prawo każdego nienarodzonego dziecka do życia i ochrony. Decyzja ta jest wyrazem troski o najmniej chronionych członków społeczeństwa, stanowiącą barierę przed ryzykiem ich niewłaściwego traktowania. Ta ochrona obejmuje zagrożenia wynikające z ewentualnego wykorzystania embrionów w sposób niezgodny z etyką medyczną, co mogłoby naruszać podstawowe zasady szacunku dla ludzkiego życia i integralności genetycznej.

jb
Źródło: KAI

Artykuł USA: zamrożone embriony są dziećmi pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Z dr n. med. Ewą Ślizień-Kuczapską, lekarzem specjalistą położnikiem-ginekologiem prezesem Polskiego Stowarzyszenia Nauczycieli Naturalnego Planowania Rodziny, instruktorem i medycznym konsultantem metod rozpoznawania płodności, wykładowcą akademickim, współautorką wielu publikacji oraz Laureatką nagrody „Przyjaciel Życia” przyznawanej przez Zarząd Polskiego Stowarzyszenia Obrońców Życia Człowieka osobom, które budują cywilizację życia i miłości, rozmawia Agata Gołda.

„Dziecko od początku życia jest osobą. Dlatego już w stanie zarodkowym przynależy mu zwrot: TY. Od swego zaistnienia jest to KTOŚ, a nie coś”. To słowa prof. Włodzimierza Fijałkowskiego. Od początku swojej kariery zawodowej wzięła sobie pani do serca naukowy fakt, że życie człowieka zaczyna się od poczęcia?
Zawsze było dla mnie oczywiste, że życie człowieka zaczyna się od momentu połączenia komórki jajowej z plemnikiem, czyli zapłodnienia prowadzącego do powstania zygoty, najwcześniejszej embrionalnej fazy naszego – ludzkiego życia. Dowiedziałam się tego na wykładach z embriologii i fizjologii w czasie studiów, które kończyłam na przełomie lat 80. i 90. XX wieku w Warszawie. Zaczynając pracę zawodową, nie myślałam o tym, że wybrana przeze mnie specjalność będzie wiązać się z różnymi definicjami dotyczącymi początku życia, a w toku mej pracy będę świadkiem podważania faktów biologicznych. Praca i kontakt z ludźmi (pacjentkami oraz kolegami) uświadomiły mi, że jeżeli chcę uczciwie wykonywać zawód, to warto być w tym wypadku bezkompromisowym i zgodnie z współczesną nauką wyjaśniać nawet najbardziej podstawowe zagadnienia. Przekonałam się, że nie wszyscy zdają sobie sprawę z tego, jak działa antykoncepcja i dlaczego jej stosowanie może narazić życie dziecka w fazie przed implantacją, w czasie jej trwania i postimplantacyjnie, czyli po zagnieżdżeniu, na śmierć.

Szybko zrozumiałam też, że w swojej pracy będę musiała przeciwstawiać się kolegom i pacjentkom, którzy inaczej myślą. Gdy po studiach i stażu w trakcie specjalizacji zaczęłam pracować w przychodni, kobiety prosiły mnie o wypisywanie tabletek antykoncepcyjnych. Odmawiałam. Zaczęły się wtedy tworzyć duże kolejki do mnie, bo wizyty trwały znacznie dłużej z powodu wyjaśniania mechanizmów działania antykoncepcji oraz jej szkodliwości. Czułam, że jako lekarz powinnam dbać o zdrowie kobiet i nie narażać ich na potencjalne powikłania łącznie z możliwością działań przeciwzagnieżdzeniowego i wczesnoporonnego tych środków. To wywoływało w przychodni sporą konsternację. Ostatecznie zostałam z niej zwolniona, bo nie spełniałam oczekiwań.

Od trzydziestu lat pracuje pani w szpitalu jako specjalista ginekologii i położnictwa. Kiedy postanowiła pani, że zrobi tę specjalizację i dlaczego wybrała pani właśnie ją spośród wielu innych?

Będąc na szóstym roku studiów na stażu w Stanach Zjednoczonych, uświadomiłam sobie, że to jest chyba najpiękniejszy zawodowy kierunek. Łączy opiekę nad dorosłymi ludźmi przyszłymi rodzicami – mężczyzną i kobietą, z opieką nad ich dzieckiem, które rozwija się pod sercem matki. To właśnie perinatologia, dopiero rodząca się wtedy w Polsce, nowa specjalizacja tak mnie zachwyciła i przyciągnęła. Ponadto idea wspólnych rodzinnych porodów, które obserwowałam podczas stażu w Stanach Zjednoczonych, bardzo mnie zainspirowała. W czasie kiedy kończyłam studia, sale porodowe w Warszawie i nie tylko wyglądały dramatycznie i poród miał niewiele wspólnego z godnością każdej ludzkiej istoty oraz wspólnym wraz z ojcem dziecka przeżyciem jednego z najważniejszych momentów w ludzkim życiu.

Po tym zagranicznym stażu wierzyłam, że również w Polsce będzie podobnie. Tak się stało. Gdy kończyłam studia rozpoczęła się dziś powszechnie znana społeczna akcja „Rodzić po Ludzku”. Zapoczątkowała ona ogromne zmiany, również w szpitalu, w którym pracuję aż do dzisiaj. Powstały szpitale przyjazne rodzicom i dziecku… Praktycznie na moich oczach dokonała się nieprawdopodobna przemiana, można by powiedzieć rewolucja, w położnictwie. I to było piękne. Zaczęłam uczestniczyć w różnych dodatkowych kursach dotyczących m.in. edukacji prenatalnej w zakresie przygotowania do dwurodzicielstwa od poczęcia oraz karmienia naturalnego w Instytucie Matki i Dziecka w Warszawie. Miałam przyjemność poznać osobiście prof. Włodzimierza Fijałkowskiego, twórcę polskiego modelu szkół rodzenia i naturalnych porodów, prof. Michała Troszyńskiego, byłego konsultanta krajowego ds. położnictwa i ginekologii oraz dr Hannę Cerańską-Goszczyńską, pediatrę, pierwszą prezes Polskiego Stowarzyszenia Nauczycieli Naturalnego Planowania Rodziny i świetnego wykładowcę akademickiego. To m.in. te osoby kształtowały moją postawę lekarza i człowieka wobec troski o życie każdego człowieka.

Na pewno jest jeszcze wciąż wiele rzeczy do zrobienia w ginekologii i położnictwie w naszym kraju.

Niewątpliwie. Zaczynając od reformy służby zdrowia i systemu opieki nad pacjentem, tak żeby lekarz był rzeczywiście w stanie pomagać pacjentkom i mógł je wspierać w różnych, czasem bardzo trudnych sytuacjach. Potrzeba tu różnych udoskonaleń. Przydałoby się utworzyć system opieki oraz zespoły wielospecjalistyczne wspierające kobiety i ich bliskich w trudnych sytuacjach np.: niepomyślnej diagnozy prenatalnej, ciężkiej patologii ciąży czy rozpoznania choroby nowotworowej w ciąży. Warto by było również wprowadzić systemowe rozwiązania prowadzące do poprawy stanu edukacji zarówno studentów, jaki i lekarzy w zakresie profilaktyki zaburzeń zdrowia prokreacyjnego, leczenia przyczynowego zaburzeń płodności, ochrony płodności ludzkiej a nade wszystko budowania społecznej świadomości, że rodzicielstwo winno stawać się pierwszą karierą dla wielu par, gdyż fizjologii nie da się oszukać i prawa biologii prokreacji są ściśle określone.

Co w pracy zawodowej sprawia pani największą radość? Jakie momenty bywają najtrudniejsze?

Kocham swoją pracę. Bardzo lubię kontakt z człowiekiem i to, że praca stawia przede mną wyzwania. Ciągle napotykam na różne wydarzenia pozornie podobne, ale jednak przeżywane odmiennie przez każdą rodzinę. Bardzo dużo uczę się od moich pacjentek. Wielką satysfakcją i przede wszystkim radością jest dla mnie to, że mogę pomagać im i je wspierać. To dla mnie zaszczyt i przywilej, że jestem dopuszczona do tak dużej intymności. Dzięki temu czujemy się jedną wielką rodziną.

Trudne jest to, że wiele rzeczy się nie udaje, wciąż się uczę a jednak są sytuacje bardzo skomplikowane, gdzie nie sposób na dziś pomóc, co wynika zarówno z niemocy systemowych, ale też z nieuleczalności, nieodwracalności pewnych schorzeń.

Jest pani również lekarzem po kursie NaProTECHNOLOGY, instruktorką metod rozpoznawania płodności i wykładowcą. Z której pracy czerpie pani najwięcej satysfakcji?

Jestem bardzo dumna z tego, że od wielu lat jestem prezesem Polskiego Stowarzyszenia Nauczycieli Naturalnego Planowania Rodziny. To jedna z najstarszych, bo ponad trzydziestoletnia, niedochodowa i pozarządowa organizacja, która zajmuje się promocją i edukacją społeczną w zakresie zdrowia prokreacyjnego. Jest tu ogrom pracy zwłaszcza, że nadal brak podstawowej wiedzy dotyczącej płodności… a rzesza dobrze wykształconych nauczycieli niestety pozostaje zupełnie niewykorzystana w przestrzeni służby zdrowia. Szkoda…

NaProTECHNOLOGY to nowatorska dziedzina wiedzy, która otworzyła nowe perspektywy tzw. przyczynowego leczenia zaburzeń płodności. Zajmuję się nią od 2011 r. Bardzo pomogły mi w pogłębieniu wiedzy na jej temat kursy w Stanach Zjednoczonych, Irlandii, Włoszech oraz w Polsce. Ta część mojej pracy stawia przede mną wiele wyzwań i daje mi ogromną satysfakcję. To dziedzina bardzo prężnie się rozwijająca, co sprawia, że należy wciąż doskonalić wiedzę i być na bieżąco, na co liczą nasi pacjenci… Części pacjentów udaje się pomóc i to jest fantastyczne, ale jakiejś części nie i to bywa frustrujące. Mimo to uważam, że warto to robić…

Wykładanie też bardzo lubię. Ludzie mówią mi, że dobrze się mnie słucha i że potrafię prostym językiem wyjaśniać skomplikowane sprawy. Staram się zatem i ten talent wykorzystywać.

Najważniejszą częścią mojego życia jest moja rodzina, mój mąż i dzieci. Bardzo ich kocham i jestem wdzięczna za ich pomoc, wsparcie i zrozumienie. Bez tego nie mogłabym łączyć tak wielu spraw i obowiązków. Żyją jeszcze moi rodzice, którym dziękuję za wychowanie, przekazanie wartości i ideałów oraz umożliwienie ukończenia studiów w niełatwych czasach.

Trudno jest być lekarzem pro-life w świecie, który dąży do legalizacji aborcji, wprowadza in vitro? Czy spotyka się pani z ostracyzmem zawodowym z powodu pani przekonań? Niestety, mam wrażenie, że większość ginekologów wspiera raczej opcję pro-choice niż pro-life.

Teraz już raczej nie spotykam się z ostracyzmem zawodowym. Jestem zadowolona z tego, że od początku swojej kariery zawodowej postępuję w zgodzie ze swoim sumieniem. Bardzo pomagają mi w tym moi pacjenci, którzy dziękują mi za wsparcie w trudnych dla nich chwilach. Oni też są dla mnie znakiem, że jestem na właściwej drodze.

Nigdy nie traktowałam i nie traktuję lekarzy mających inne poglądy w kwestii ochrony ludzkiego życia jako wrogów, tylko ludzi, którzy są w drodze. Część z nich jest przekonana, że np. dzięki antykoncepcji ludzie czują się wolni lub proponując techniki rozrodu wspomaganego (in vitro) realizują ich marzenia o dziecku. Chciałabym, żeby ci lekarze, którzy reprezentują opcję pro-choice, dostrzegli i zrozumieli, najlepiej jak najszybciej, dlaczego ich wybory pozornie tylko przynoszą rozwiązania określonych problemów. Dziś dostępne są badania wskazujące zarówno na szkodliwość, jak i niebezpieczeństwo określonych działań. Naczelną zasadą lekarską jest postępować zgodnie z wiedzą lekarską, z własnym sumieniem. Nie szkodzić pacjentom, ale chronić ich zdrowie i życie.

Zdaję sobie sprawę z tego, że nie jestem w stanie przekonać wszystkich do swojego punktu widzenia. Bywało, że spotykałam w szpitalu kobiety, które decydowały się na przerwanie ciąży i nie byłam w stanie skłonić ich do rezygnacji z zabiegu. One już tę decyzję przemyślały, „przerobiły” we własnych głowach, konsultowały. Wręcz miały mi za złe, że jeszcze z nimi na ten temat chcę rozmawiać. Musiałam uszanować ich decyzję, choć jestem przeciwniczką aborcji. Podobnie, wiele kobiet i mężczyzn marzy o tym, żeby zostać rodzicami i są gotowi na mnóstwo wyrzeczeń, łącznie z wyborem technik sztucznego rozrodu. Muszę zostawić im tę decyzję chociaż wiem, że efektywność postępowania przyczynowego opartego na żmudnej optymalizacji zdrowia obojga jest wysoka, chociaż nie dla wszystkich. Czasem pozostaje rodzicielstwo serca – adopcja, do której nie wszyscy są gotowi.

Czego potrzebuje współczesna medycyna, by zobaczyła człowieka w bezbronnym, nienarodzonym człowieku?

Humanizacji, czyli powrotu do korzeni. Tradycyjna przysięga Hipokratesa wskazuje, że najważniejszym zadaniem lekarza jest dobro chorego. Obecnie, jak już wspomniałam, powszechnie dostępne są dowody zarówno z dziedziny genetyki, jak i embriologii, że życie człowieka zaczyna się od momentu połączenia komórki jajowej z plemnikiem. Niestety temat ten, podobnie jak inne pokrewne zagadnienia, podlega upolitycznieniu i ideologizacji. Dążąc do prawdy w medycynie, powinniśmy opierać się na EBM (ang. evidence based medicine), czyli badaniach naukowych i faktach biologicznych. W życiu zaś poszukujemy źródła uniwersalnego, czyli dobra i piękna.

Człowiek zawsze stoi w centrum medycyny. Człowiek nie jest rzeczą, jak mówiła dr Wanda Półtawska. Jest istotą żywą, z duszą i ciałem. Nie możemy traktować go jak przedmiotu.

Medycyna to nauka o ciele ludzkim, o duszy ludzkiej, o tym, jak to ciało funkcjonuje od poczęcia do naturalnej śmierci. Naszym zadaniem jako lekarzy jest służyć i chronić życie, oraz pomagać, zwłaszcza gdy jest ONO bardzo kruche i słabe i nie może się samodzielnie bronić, co ma miejsce w obu skrajnych jego fazach. Życie ludzkie jest darem.

Artykuł Zadaniem lekarzy jest służyć i chronić życie pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Prezydent Andrzej Duda podpisał dziś ustawę o finansowaniu in vitro. Chodzi o ustawę z dnia 29 listopada 2023 r. o zmianie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych.

„Podejmując decyzję o podpisaniu ustawy (…) Prezydent brał pod rozwagę fakt, że metoda in vitro w ocenie części społeczeństwa budzi wątpliwości natury etycznej – poinformowano. –  Wobec wyzwań demograficznych, dążąc do zapewnienia równych szans wszystkim walczącym z problemem niepłodności, także tym chcącym korzystać z innych metod leczenia, Prezydent zapowiada złożenie projektu ustawy zapewniającego finansowanie ich ze środków publicznych” – czytamy na stronie internetowej głowy państwa.

Na początku stycznia 2024 r. planowane jest posiedzenie prezydenckiej Rady ds. Ochrony Zdrowia poświęcone przygotowaniu projektu.

Przypomnijmy, że w opublikowanym liście do Prezydenta abp Stanisław Gądecki zwrócił się do Andrzeja Dudy z prośbą o odmowę podpisania ustawy o finansowaniu in vitro ze środków publicznych i przekazanie jej do ponownego rozpoznania przez Sejm lub skierowanie jej do Trybunału Konstytucyjnego.

Przewodniczący KEP zwrócił uwagę, że Kościół w swoim nauczaniu odwołuje się zarówno do argumentów prawno-naturalnych jak i religijnych. „Ludzkie życie jest wartością podstawową i niezbywalnym dobrem. Domaga się zatem bezwzględnej ochrony, a więc niezależnie od okresu i jakości życia człowieka. Metoda in vitro tymczasem jest eksperymentowaniem na człowieku, jego swoistą  „produkcją” stanowiącą „formę zawładnięcia życiem ludzkim”  – ocenił abp Gądecki.

Przewodniczący KEP podkreślił jednocześnie, że każde z dzieci poczętych metodą in vitro „stworzone jest na «obraz i podobieństwo» Boga i obdarzone przyrodzoną ludzką godnością. Każde należy przyjąć z miłością i szacunkiem, na który zasługują tak samo jak dzieci poczęte naturalnie”.

W zakończeniu swojego listu do Prezydenta abp Gądecki napisał: „Pamiętam (…), że – z uwagi na konstytucyjną zasadę autonomii i wzajemnej niezależności Kościoła i państwa, a także z uwagi na to, że czyn, o który proszę wymaga odwagi – nie mogę wywierać na Pana Prezydenta jakiegokolwiek formalnego nacisku. Niemniej wolno mi apelować do Pańskiego sumienia, które to sumienie czyni różnicę między zwykłym politykiem, a mężem stanu”.

Episkopat Polski w ostatnich latach wielokrotnie wyrażał swoje stanowisko na temat in vitro. Krytycznie do tej procedury biskupi odnieśli się m.in. w dokumencie „O wyzwaniach bioetycznych, przed którymi stoi współczesny człowiek” z 2013 r.

Podpisana ustawa stanowi m.in., że minister właściwy do spraw zdrowia opracowuje, wdraża, realizuje i finansuje program polityki zdrowotnej leczenia niepłodności obejmujący procedury medycznie wspomaganej prokreacji, w tym zapłodnienie pozaustrojowe prowadzone w ośrodku medycznie wspomaganej prokreacji w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 18 ustawy z dnia 25 czerwca 2015 r. o leczeniu niepłodności. (…)

Podpisanie przez Prezydenta ustawy dotyczącej finansowania in vitro wywołało różnorodne reakcje społeczne. W ten sposób, decyzja Prezydenta podzieliła społeczeństwo i wywołała kontrowersje dotyczące wartości, etyki oraz roli państwa w finansowaniu kontrowersyjnych procedur medycznych. Wiele środowisk wyraża rozczarowanie decyzją Prezydenta, sugerując, że podpisanie ustawy oznacza lekceważenie wartości katolickich i naukowych argumentów, które są pomijane przez zlaicyzowaną modę. Prezydent podpisując ustawę, wsparł biznes związany z masową aborcją, pomimo deklaracji o uwzględnieniu wątpliwości natury etycznej metody in vitro.

JB
Źródło: KAI

Artykuł Prezydent podpisał ustawę o finansowaniu in vitro pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Rozmowa z Magdaleną Guziak-Nowak.

Szkoda, że sejmowa dyskusja na temat in vitro nie sprawiła, że nagłośnione zostały konkretne sytuacje przemawiające przeciwko tej metodzie. Argumenty, które nie są zaczerpnięte z religii, a oparte na merytorycznych danych, publikowanych w renomowanych czasopismach medycznych na całym świecie – podkreśliła Magdalena Guziak-Nowak, która w rozmowie z KAI wyliczyła główne z nich. Pro-liferka, członkini zarządu Polskiego Stowarzyszenia Obrońców Życia Człowieka opowiedziała m.in. o problemie aborcji selektywnej, diagnostyki preimplantacyjnej, kwestii nadliczbowych zarodków, powikłaniach po in vitro, a także wyjaśniła jaką alternatywę mają pary starające się o dziecko.

Anna Rasińska (KAI): Nie uważa Pani, że obserwując toczącą się w ostatnim czasie debatę medialną nad finansowaniem metody in vitro, wydaje się, że brakuje w niej merytorycznych argumentów dotyczących problemów etycznych z nią związanych

Magdalena Guziak-Nowak: W mojej opinii sejmowa dyskusja była jedną wielką reklamą sztucznego zapłodnienia i sprowadziła się wyłącznie do kwestii jego finansowania. Ubolewam nad tym, że posłowie właściwie nie zastanawiali się nad tym, czy w ogóle powinniśmy polecać in vitro, czy jest to dobre i jedyne rozwiązanie. Debata, która obecnie się toczy, objawiła słabość intelektualną naszych prawicowych polityków. Niestety wielu posłów, którzy deklarują przywiązanie do chrześcijańskich wartości, czy do katolickiej nauki społecznej, wykazało się ignorancją w tym temacie, brakiem przygotowania do merytorycznej dyskusji, opartej o racjonalne argumenty.

Kolejny raz mogliśmy zobaczyć, że dużo łatwiej reprezentować poglądy lewicowe, ponieważ na większość pytań można odpowiedzieć prosto: „bo mam takie prawo”, „bo mi się to należy”, „bo jestem wolnym człowiekiem”. Szkoda, że sejmowa dyskusja na temat in vitro nie sprawiła, że nagłośnione zostały konkretne sytuacje przemawiające przeciwko tej metodzie. Argumenty, które nie są zaczerpnięte z religii, a oparte na merytorycznych danych, publikowanych w renomowanych czasopismach medycznych na całym świecie. Chciałabym by dyskusje na tematy bioetyczne, były naprawdę dyskusjami pogłębionymi, gdzie nie przerzucamy się epitetami, bazując wyłącznie na emocjach, ale sięgamy trochę głębiej.

A jak ocenia Pani obecną ustawę dotyczącą in vitro, mam na myśli ustawę o leczeniu niepłodności z dnia 25 czerwca 2015 r. Czy można powiedzieć, że jest ona liberalna, czy wręcz przeciwnie?Trudno powiedzieć, by jakakolwiek ustawa dotycząca zapłodnienia pozaustrojowego była ustawą konserwatywną. W obecnym kształcie przepisy umożliwiają tę procedurę również osobom będącym w konkubinacie. Na gruncie obecnie obowiązujących w Polsce przepisów, w czasie jednej procedury można utworzyć maksymalnie sześć ludzkich zarodków. (Są dwa wyjątki: gdy kobieta ma za sobą dwie nieudane procedury in vitro oraz gdy ma więcej niż 35 lat, ludzkich zarodków można wytworzyć więcej.) Nawet jeśli nie mamy szerokiej wiedzy na temat in vitro, wiemy, że nie wszystkie kobiety, które poddały się tej procedurze, urodzą tyle dzieci. Co prawda polskie prawo zabrania niszczenia ludzkich embrionów, jednak czy wiemy, co się z nimi dzieje?

Jakie argumenty powinny paść podczas dyskusji na temat metody in vitro?Możemy zacząć chociażby od skutków ubocznych procedury in vitro, zarówno dla matki jak i dla dziecka. W „The British Medical Journal” w komentarzu do holenderskich badań na temat umieralności matek, które przeszły procedurę in vitro, czytamy: „Działanie przemysłu in vitro opiera się na założeniu, że daje ono gwarancję bezpieczniejszych ciąż, ale wysoki poziom wskaźnika umieralności matek sugeruje, iż jest odwrotnie”. W popularnym przekazie, procedurę sztucznego zapłodnienia promuje się jako bardzo bezpieczną, mało inwazyjną, tymczasem jest zupełnie odwrotnie. Procedura ta rozpoczyna się od hiperstymulacji jajników. Polega ona na tym, że kobieta przyjmuje bardzo wysokie dawki hormonów, by spowodować wzrost i rozwój wielu komórek jajowych. Już z tym pierwszym etapem mogą się wiązać liczne skutki uboczne np. zespół hiperstymulacji jajników, który w ciężkim przebiegu może doprowadzić nawet do śmierci. U kobiety, która poddała się zapłodnieniu in vitro wzrasta ryzyko wystąpienia ciąży pozamacicznej, bliźniaczej (która również uznawana jest za ciążę podwyższonego ryzyka), przedwczesnego porodu, zahamowania wzrostu wewnątrzmacicznego dziecka, depresji, poronienia, może dojść do skrętu jajnika, powikłań po punkcji. W długofalowej perspektywie wzrasta też ryzyko wystąpienia nowotworu jajnika, piersi, trzonu macicy.

A jakie są skutki uboczne wynikające z procedury in vitro dla samego dziecka?

Trzeba pamiętać, że mówimy o pewnych danych statystycznych. Oczywiście możemy spotkać parę, u której wszystko się powiodło. Dziecko urodziło się zdrowe, wszystko jest w porządku. Natomiast w statystyce pewne trendy są widoczne. Procedura in vitro zwiększa ryzyko wystąpienia różnych zaburzeń chromosomowych m.in. zespołu Turnera, zespołu Edwardsa i zespołu Downa oraz innych chorób genetycznych. Jeden ze znawców tematu powiedział, że to wielki paradoks, iż diagnostyka preimplantacyjna nastawiona jest na wykrywanie aberracji chromosomalnych, a z drugiej strony sama procedura in vitro generuje różne wady i o tym, niestety, głośno się nie mówi.Ponad 9% dzieci poczętych w ten sposób, rodzi się z ciężkimi wadami serca, zarośnięciem przełyku, odbytu, rozszczepieniem wargi lub podniebienia, defektami w rozwoju układu moczowo-płciowego. W wieku do pięciu lat, dzieci te są prawie dwukrotnie częściej poddawane różnym zabiegom chirurgicznym, są częściej hospitalizowane, in vitro zwiększa także ryzyko wcześniactwa, śmierci okołoporodowej, martwego urodzenia dziecka, niskiej masy urodzeniowej, mózgowego porażenia dziecięcego i naprawdę wielu innych chorób i powikłań. Dodatkowo, u tych dzieciaczków ryzyko zachorowania na raka wzrasta aż siedmiokrotnie.

Ze szczegółowymi analizami może zapoznać się każdy. Większość badań dostępnych jest w internecie. Ja korzystam z opracowań m.in. Fertilility & Sterility, Human Reproduction, The New England Journal of Medicine, British Medical Journal, Journal of the Formosan Medical Association, Pediatrics, Obstetrics & Gynecology, Internattional Journal of Gynecology and Obstetrics, Journal of Geneticic Psychology, Journal of Clinical & Diagnosticic Research, United European Gastroenterology Journal, The Lancet. Niewątpliwie problemem etycznym, związanym z procedurą in vitro, jest kwesta nadliczbowych zarodków. Co właściwie dzieję się z niewykorzystanymi embrionami?

Podczas procedury in vitro, szansę na przeżycie dostają najsilniejsze zarodki. Lekarz embriolog pracujący w laboratorium wybiera te „najlepiej rokujące”, przyjmując właściwie rolę sędziego. Na pewno poważnym wykroczeniem moralnym jest tworzenie tzw. nadliczbowych zarodków właśnie po to, by wybrać te najlepsze.

W książce pt. „Wobec in vitro” przeczytamy: „To pierwszy w historii człowieka przypadek, że umyślnie powołuje się do życia ludzi traktowanych jako niepotrzebnych, których w niektórych przypadkach trzeba gdzieś zmagazynować do późniejszego wykorzystania”.

Teoretycznie para może zdecydować się na zapłodnienie tylko tylu komórek jajowych, ile zarodków będzie chciała przyjąć. Zestawmy to jednak z wypowiedzią lekarza pracującego w klinice in vitro: „Najskuteczniej jest, gdy można zapłodnić od 10 do 15 komórek, bo z badań wynika, że trzeba mieć aż 24 komórki jajowe, by poprzez in vitro zapewnić człowiekowi dwoje dzieci”. Skutek jest taki, że na całym świecie zaczynają pojawiać się – przepraszam za określenie – całe składy zamrożonych embrionów, co pokazuje, że niestety trend jest zupełnie inny. Szacuje się, że w samych Stanach Zjednoczonych znajduje się ok. 2 miliony zamrożonych zarodków. Polskie kliniki nie podają takich danych, niektórzy zajmujący się tym tematem mówią, że może być ich ok. 200 tysięcy.Ponieważ zarodki składają się głównie z wody, pewien odsetek z nich nie przeżyje procedury odmrożenia. Inną kwestią wątpliwą moralnie jest fakt, że większość niewykorzystanych zarodków pozostanie sierotami. Jeśli rodzice chcą, by klinika zachowała ich embriony, muszą wnosić opłatę za ich utrzymanie. Prawo stanowi, że jeśli rodzice zrezygnują z opłacania tego abonamentu, embriony staną się własnością kliniki, która może nimi dowolnie dysponować (w granicach prawa) np. przekazać innej parze. To jest przerażające, bo zaczynamy traktować człowieka w kategorii przedmiotu.

Z mrożeniem zarodków wiąże się również wiele problemów technologicznych. Kilka lat teamu w Stanach Zjednoczonych, w klinice in vitro w Cleveland doszło do awarii termosów kriogenicznych, w których trzymane są zarodki. W termosach podniosła się temperatura, pracownicy kliniki tego nie zauważyli, wszystkie zarodki zginęły. Władze kliniki podały, że „utracono około 4 000 jajeczek i zarodków należących do około 950 rodzin”.Innym problemem, który się nasuwa, jest wiązany z diagnostyką preimplantacyjną.

Mogłaby Pani przybliżyć ten problem?

To genetyczna analiza komórek jajowych lub zarodków, czyli nowych osób ludzkich, przed ich transferem do macicy. Poczęte dzieci są poddane kontroli jakościowej i ilościowej. Diagnostyka preimplantacyjna nastawiona jest na wykrywanie wad genetycznych i mutacji genów. Polega ona na pobraniu komórek z zarodka na wczesnym etapie jego rozwoju. Diagnostyka umożliwia wykrycie m.in. hemofilii, choroby Huntingtona, mukowiscydozy, rdzeniowego zaniku mięśni, zespołu Downa, zespołu Edwardsa i wielu innych. Może jeszcze nie w Polsce, ale za granicą coraz częściej mówi się, że z in vitro korzystają osoby, które wcale nie mają problemu z płodnością, ale chcą dokonać genetycznej selekcji swoich dzieci. Z badań wynika, że „w przypadkach kiedy poddanej in vitro parze udało się uzyskać zdrowy embrion o płci odmiennej od pożądanej, 45,5 % par nie zdecydowało się na transfer embrionu”. Inne amerykańskie badania pokazały, że 49% par poddających się in vitro chciałoby wybrać płeć swojego dziecka, gdyby wiązało się to z dodatkowymi kosztami.

W 2002 r. para głuchych lesbijek poszukiwała kliniki, która zgodzi się wybrać dla nich embrion, który odziedziczy po nich głuchotę. I znalazły taki ośrodek. Choć moje przykłady pochodzą z zagranicy, oczywiste jest, że wszystkie zachodnie trendy wraz z „postępem” przyjdą i do nas.

Czasem w mediach można usłyszeć również o sytuacji, dotyczących nadużyć w klinikach in vitro, w wyniku których ktoś może chociażby poślubić swoją biologiczną siostrę nie wiedząc o tym…

Takie afery wybuchały już nie raz w Stanach Zjednoczonych, Kanadzie, Holandii, gdzie okazywało się, iż pracownicy klinik in vitro, zwykle lekarze, zapładniali swoim nasieniem dziesiątki i setki komórek jajowych. Na zachodzie coraz częściej mówi się o tym, że sposób poczęcia dziecka powinien być wpisany do dowodu osobistego, by zachować większą ostrożność i nie doprowadzić do związków kazirodczych, gdy spotka się genetyczne rodzeństwo, nie mające świadomości, że są bratem i siostrą.

Jeśli zaczyna się przesuwać pewne granice, to po prostu nie ma końca. Kiedy została opracowana metoda inseminacji, jej twórcy mówili, że ma ona być wykorzystywana wyłącznie w świecie zwierząt, że nikt nie będzie tego proponował ludziom. Zanim jeszcze Kościół zaczął wypowiadać się w tym temacie, wiele instytucji świeckich, takich jak chociażby sąd w w Bordeaux, Sąd Najwyższy w Kanadzie czy Kongres Lekarzy Niemieckich, uznawały inseminację za niemoralną, poniżającą ludzi, godzącą w dobre obyczaje. Później mieliśmy pierwsze narodziny żywych zwierząt z in vitro w 1959 roku i znów zapewniano, że nikt nie będzie tego proponował ludziom. Procedura in vitro jest dość młoda, warto postawić sobie pytanie, jakie skutki stosowania jej na szeroką skalę będziemy mogli zaobserwować w przyszłości.

Kolejnym wielkim dylematem związanym z in vitro jest aborcja selektywna. Na czym polega ta „procedura”?

Kiedy w macicy zagnieździ się wiele zarodków, a kobieta nie chce być w ciąży mnogiej, wówczas abortuje się jedno z dzieci, które już rozwijają się w organizmie tej matki. Obecnie w Polsce ta praktyka jest zabroniona, natomiast w innych krajach jest nieodłącznie związana z in vitro.

Kilka tygodni temu przez Polskie media przetoczyła się dyskusja o dwóch lesbijkach z Hiszpanii, które urodziły dziecko w procedurze in vitro. To nie pierwsza taka sytuacja, gdy najpierw umieszczono zarodek w macicy jednej z kobiet, a po krótkim czasie przeniesiono do łona drugiej, gdzie rozwijał się do narodzin. Po prostu i jedna, i druga chciały choć przez chwilę być w ciąży. Na świecie urodziło się już także dziecko, które posiada DNA trojga rodziców. Najstarszą znaną mi matką, która poczęła dzieci in vitro, była 74-letnia Hinduska. Takich przykładów jest coraz więcej.

Często pada argument, że in vitro nie jest metodą, która leczy niepłodność, może Pani to wyjaśnić?

W skrócie metoda in vitro polega na doprowadzeniu do zapłodnienia poza organizmem kobiety, natomiast nie koncertuje się na wyleczeniu przyczyny niepłodności. Znam historie par, które udały się do kliniki in vitro i nie zaproponowano im nawet na wstępie pogłębionej diagnostyki, czy postępowania terapeutycznego, które faktycznie mogłoby sprawić, że ta para stałaby się parą płodną i mogłaby doprowadzić do poczęcia dziecka w sposób naturalny. Od razu proponowano im procedurę in vitro.

Co w takim razie może stanowić alternatywę dla procedury in vitro?

Alternatywą dla in vitro jest ochronna medycyna prokreacyjna, zwana też medycyną naprawczą, której celem jest zdiagnozowanie i leczenie przyczyn niepłodności. Ochronna medycyna prokreacyjna wykorzystuje najnowsze osiągnięcia mikrochirurgii, endokrynologii, genetyki, alergologii i innych. Umożliwia powrót do naturalnej płodności i poczęcie dziecka bez zastosowania in vitro czy inseminacji. Jeśli wszystko się powiedzie – bo, uczciwie przyznajmy, nie wszystkim parom uda się pomóc – po przebyciu leczenia, można powiedzieć, że para jest zdrowa. Lekarze zajmują się czynnikami wywołującymi niepłodność zarówno u kobiety jak i u mężczyzny. Po samej procedurze in vitro niepłodna para nadal pozostanie parą niepłodną. In vitro samo w sobie nie leczy problemu, tylko omija go.

Czemu zatem pomimo dużej skuteczności medycyny naprawczej, metoda in vitro jest tak powszechnie rekomendowana?

Pozornie in vitro wydaje się być również rozwiązaniem prostszym, ponieważ droga medycyny prokreacyjnej zakłada wiele pracy również od pary, która musi z zaangażowanie współpracować z lekarzem, np. obserwując objawy płodności. Ponadto, leczenie niepłodności nie pomoże parom trwale bezpłodnym, u których poczęcie dziecka jest zupełnie niemożliwe, gdy np. kobieta nie ma jajników.

I po trzecie, na pewno za popularnością tej metody musi stać interes ekonomiczny, skoro władze planują przeznaczyć na refundację in vitro minimum 500 milionów złotych rocznie. Szacuje się, że in vitro jest trzy-cztery razy droższe niż medycyna naprawcza.

Rozmawiała Anna Rasińska.

Magdalena Guziak-Nowak: w dyskusji nt. in vitro brakuje konkretnych argumentów przeciw tej metodzie

Artykuł W dyskusji nt. in vitro brakuje konkretów przeciw tej metodzie pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Po przyjęciu przez parlament ustawy o refundacji in vitro, teraz dokument trafi na biurko prezydenta. Jeśli prezydent ustawy nie podpisze, odrzucenie prezydenckiego weta będzie bardzo trudne. Wszystko w jego rękach.

Obywatelski projekt ustawy nakłada na ministra zdrowia obowiązek stworzenia, wdrożenia, realizacji i sfinansowania programu polityki zdrowotnej dotyczącej leczenia niepłodności, obejmującej procedury medyczne wspomaganej prokreacji, w tym zapłodnienie pozaustrojowe. Corocznie na ten cel miałoby trafiać co najmniej 500 milionów złotych z budżetu państwa. Teraz dokument ten zostanie przekazany prezydentowi Andrzejowi Dudzie, który może go podpisać, zawetować lub skierować do Trybunału Konstytucyjnego w celu zbadania zgodności zapisów ustawy z ustawą zasadniczą.

W głosowaniu poparcia dla ustawy zagłosowało 59 senatorów, 23 było przeciwnych, a 3 wstrzymało się od głosu. Wcześniej izba nie poparła wniosku grupy senatorów PiS o odrzucenie projektu ustawy.

Jeśli Andrzej Duda zatwierdzi ustawę, będzie to oznaczać albo zmianę jego stanowiska w kwestii in vitro, albo podjęcie decyzji w sprzeczności z jego dotychczasowymi poglądami. Warto przypomnieć, że jeszcze jako poseł PiS, popierał koncepcję karania in vitro więzieniem. Prześledziliśmy, jak polityk przez lata wypowiadał się na temat tej metody.

Dwa lata więzienia

Andrzej Duda przez lata wyrażał skrajnie negatywne opinie na temat in vitro. W pewnym okresie swojej działalności politycznej, Andrzej Duda popierał pomysł nałożenia kary dwóch lat więzienia za praktykowanie in vitro.

W czerwcu 2012 roku, projekt ustawy o zakazie in vitro trafia do polskiego Sejmu. Inicjatywę podpisuje wielu posłów partii Prawo i Sprawiedliwość, w tym Andrzej Duda. Projekt zakazuje tworzenia embrionów ludzkich poza organizmem kobiety, a także rozporządzania embrionami, zarówno odpłatnie, jak i nieodpłatnie. Zakazuje również działań prowadzących do śmierci embrionów ludzkich. W skrócie, zakłada całkowite zniesienie procedury in vitro w Polsce. Elementem projektu jest wprowadzenie kary więzienia za wykonywanie in vitro. Zgodnie z art. 57 projektu, osoba tworząca embrion ludzki poza organizmem kobiety podlegałaby grzywnie, karze ograniczenia wolności, lub nawet pozbawienia wolności na okres do dwóch lat.

In vitro nie jest leczeniem

„Sam znam takich ludzi, którzy zapłacili dziesiątki tysięcy złotych za tę niby terapię, bo to żadna terapia nie jest, i nic z tego nie wynikło, poza tym, że stracili pieniądze i cały czas ich mamiono, by kolejny raz próbować. Skutek był zerowy i do dzisiaj niestety jest” — mówił Andrzej Duda na konferencji prasowej 15 marca 2015 r.

Argumentował, że jeśli Polska ma preferować jakąś metodę, to nade wszystko powinno to być leczenie niepłodności: „In vitro nie jest metodą leczenia. Jeżeli ktoś ma wątpliwości, proszę zapytać uczciwych lekarzy […]. Jest sztucznym zapłodnieniem” — przekonywał i oświadczył również, że „jako człowiek wierzący jest w ogóle przeciwny in vitro”— Uważam to za metodę nienaturalną, sprzeczną z nauką Kościoła — wyjaśnia.

Stanowisko Episkopatu: „Dopuszczenie sztucznego zapłodnienia nie może być zaakceptowane, czyni bowiem człowieka produktem działania ludzkiego, poddanego racjonalności technicznej, a nie etycznej. […] embrion ludzki musi być traktowany w równie podmiotowy sposób, jak każdy z nas”.

W trakcie kampanii wyborczej wielokrotnie padały pytania dotyczące planów Andrzeja Dudy w sprawie ustawy dotyczącej in vitro w przypadku jego wyboru na prezydenta.

„Mądra to taka, która chroni życie”

W kwietniu 2015 roku w wywiadzie dla Radia Kraków powiedział: „Jeżeli to będzie mądra ustawa, jeżeli będzie to ustawa, która rzeczywiście chroni życie, a nie daje ewentualnie jedno życie kosztem wielu innych, które zostają zniszczone. Jeżeli to będzie zatem ustawa rzeczywiście chroniąca życie, to nie będzie z tym żadnego problemu. (…) Mądra to taka, która chroni życie. Na pewno nie taka, która pozwala mrozić zarodki.

Oczywiste, że nie jest rozsądne popierać programu rządowego, który umożliwia selekcję eugeniczną. To decyzja nieprzemyślana i niemądra!

W lipcu 2015 roku w rozmowie z Polską Agencją Prasową Andrzej Duda podkreśla, że: „procedury in vitro są potrzebne, tylko one powinny być tak przygotowane i tak przeprowadzane, aby — po pierwsze — w sensie prawnym była zagwarantowana godność ludzka i życie ludzkie, zgodnie z naszą konstytucją, a z drugiej strony, by było w odpowiedni sposób nadzorowane to, czy prawo jest realizowane”.

Po objęciu urzędu prezydenta, Andrzej Duda rzadko porusza kwestię in vitro, a jego publiczne wypowiedzi na ten temat są trudne do odnalezienia.

Nie będzie blokował projektu

Jesienią 2023 roku Sejm przyjmuje ustawę o procedurze in vitro. 21 listopada szef gabinetu prezydenta RP Marcin Mastalerek w Polsat News oznajmił: „Prezydent nie będzie blokował projektu ustawy o refundacji in vitro, ale oczywiście musi zobaczyć ostateczną wersję na biurku”.

W dniu 26 listopada Piotr Ćwik, zastępca szefa Kancelarii Prezydenta, udzielił odpowiedzi na pytanie dotyczące decyzji Andrzeja Dudy w sprawie ustawy o in vitro podczas wywiadu w TVN24: „Nie będzie blokował decyzji, jeśli zapisane tam rozwiązania będą się zgadzały ze światopoglądem, spojrzeniem pana prezydenta i będą oczekiwane przez większość Polaków” — odpowiedział polityk. I dodał: „Pan prezydent o tym, czy jest za życiem, czy jest za in vitro, wypowiadał się zapewne wiele razy”.

29 listopada Sejm akceptuje ustawę. Zaledwie po dwóch dniach dla PAP, sam Andrzej Duda wypowiada się na ten temat: „Pochylę się nad tymi przepisami tak jak nad każdą ustawą. Podchodzę do tego bardzo spokojnie. Zapoznam się z tą ustawą”.

Co dalej z decyzją Prezydenta?

Po akceptacji ustawy przez parlament, Prezydent ma 21 dni na rozważenia decyzji. Ma możliwość podpisania, zawetowania lub skierowania sprawy do Trybunału Konstytucyjnego.

Odrzucenie weta prezydenta przez Sejm wymagałoby uzyskania tzw. większości kwalifikowanej. Zgodnie z tym wymogiem, za odrzuceniem weta musiałoby zagłosować co najmniej 3/5 posłanek i posłów, przy obecności co najmniej połowy ustawowej liczby deputowanych. W przypadku pełnego składu parlamentu (460), potrzebne byłoby poparcie 276 parlamentarzystów.

Podczas głosowania nad refundacją in vitro, ustawę poparło 268 posłów, 118 było przeciw, a 50 wstrzymało się od głosu.

JB
Źródło: businessinsider.com.pl, dorzeczy.pl

Artykuł Ustawa o in vitro na biurku Prezydenta pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Ustawa o finansowaniu in vitro zyskała jednogłośne poparcie senatorów z Komisji Zdrowia w Senacie. Przewodnicząca, senator Beata Małecka-Libera, postuluje wprowadzenie programu finansowania in vitro już w połowie 2024 roku.

Senatorowie z Komisji Zdrowia jednogłośnie poparli nowelizację ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. Ta zmiana została uchwalona przez Sejm na podstawie projektu obywatelskiego i ma na celu wprowadzenie refundacji dla procedury in vitro, finansowanej z budżetu państwa.

Zgodnie z nowymi przepisami, minister zdrowia jest zobowiązany do opracowania, wdrożenia, zrealizowania i sfinansowania programu polityki zdrowotnej dotyczącej leczenia niepłodności, obejmującej procedury medyczne wspomaganej prokreacji, w tym zapłodnienie pozaustrojowe. Nowa ustawa określa także minimalną kwotę środków finansowych z budżetu państwa, która rocznie ma być przeznaczana na ten program i wynosi nie mniej niż 500 mln zł.

Przewodnicząca komisji, senator Beata Małecka-Libera, zaznaczyła, że kwestia in vitro jest obecnie jednym z najbardziej palących i ważnych tematów. Walka o finansowanie tej metody leczenia niepłodności z budżetu państwa trwała przez wiele miesięcy. Senator Małecka-Libera argumentowała, że program jest kluczowy ze względu na trudną sytuację demograficzną Polski oraz wyzwania związane z dzietnością. W jej ocenie, program ten jest niezbędny dla wielu par, które z powodu znaczących kosztów nie mogą skorzystać z in vitro, a jego wdrożenie otworzy możliwość na uzyskanie szansy na urodzenie własnego dziecka.

Posłanka Agnieszka Pomaska, reprezentująca komitet obywatelski inicjatywy „Tak dla in vitro”, apelowała o przyjęcie ustawy bez wprowadzania poprawek. Podkreślała, że projekt ten zyskał poparcie blisko pół miliona obywateli, niezależnie od ich przynależności politycznej. Przypomina, że program in vitro, prowadzony w latach 2013–16, zakończył się sukcesem pod względem liczby urodzeń.

Zgodnie z nowelizacją finansowanie in vitro miałoby ruszyć od 1 czerwca 2024 roku

Dr. n. med. Aleksandra Anna Kicińska, wykładowca Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego oraz InVivo Medical Clinic w Gdańsku, wyraziła w TV Trwam obawy co do etycznych aspektów procedury in vitro. Zaznaczyła, że ta metoda pociąga za sobą utratę wielu zarodków, aby ostatecznie mogło dojść do jednej ciąży i narodzenia jednego dziecka.

Jest to etycznie kontrowersyjne, gdyż narodzenie jednego planowanego dziecka nie powinno odbywać się kosztem życia innych już poczętych dzieci.

JB
Źródło: www.senat.gov.pl

Artykuł Poparcie Senackiej Komisji Zdrowia dla in vitro pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Posłowie Sejmu X kadencji zdecydowali większością głosów, że zapłodnienie za pomocą metody in vitro będzie objęte wsparciem finansowym ze środków budżetowych. Ustawa zakłada, że co roku będzie przeznaczane co najmniej 500 milionów zł rocznie.

Ustawę przyjęto 268 głosami  przeciw 118. Wstrzymało się 50 posłów. Ustawę poparli posłowie klubów KO, Lewicy, Polski 2050 i PSL, 23 członków PiS oraz 2 posłów Kukiz’15. Wśród posłów, którzy wstrzymali się od głosu, było 49 posłów PiS oraz 1 Kukiz’15. Przeciw było 108 posłów PiS oraz klub Konfederacji. Wśród posłów, którzy wstrzymali się od głosu, było 49 posłów PiS oraz 1 Kukiz’15.

Zgodnie z uprzednimi deklaracjami, liderzy opozycji, tj. Donald Tusk, Włodzimierz Czarzasty, Szymon Hołownia i Władysław Kosiniak-Kamysz, udzielili swojego poparcia dla ustawy. Dodatkowo, „za” głosowali Marek Jakubiak i Paweł Kukiz. Ciekawym zagadnieniem pozostaje analiza rozkładu głosów w klubie parlamentarnym Prawa i Sprawiedliwości (PiS).

Obywatelski projekt w sprawie in vitro poparli m.in. premier Mateusz Morawiecki, wiceprezes PiS Mariusz Kamiński, a także znani posłowie, jak były rzecznik partii Radosław Fogiel, obecny rzecznik Rafał Bochenek czy posłanki Joanna Lichocka i Olga Semeniuk-Patkowska. Przeciw ustawie opowiedzieli się w klubie PiS posłowie Suwerennej Polski na czele z prezesem tej partii Zbigniewem Ziobro oraz m.in. minister rozwoju Marleną Maląg – łącznie 108 posłów.

Głosowanie imienne.

Posłowie PiS, którzy zagłosowali za przyjęciem ustawy „TAK dla in vitro”: Dorota Arciszewska-Mielewczyk, Rafał Bochenek, Waldemar Buda, Krzysztof Ciecióra, Janusz Cieszyński, Przemysław Drabek, Magdalena Filipek-Sobczak, Radosław Fogiel, Norbert Jakub Kaczmarczyk, Mariusz Kamiński, Joanna Lichocka, Daniel Milewski, Mateusz Morawiecki, Michał Moskal, Piotr Müller, Marcin Ociepa, Anna Pieczarka, Marcin Przydacz, Olga Ewa Semeniuk-Patkowska, Agnieszka Anna Soin, Katarzyna Sójka, Artur Szałabawka, Sylwester Tułajew.

Politycy z PiS, którzy wstrzymali się od głosu to m.in. prezes partii Jarosław Kaczyński, szef klubu PiS Mariusz Błaszczak, minister rolnictwa Anna Gembicka czy wicerzecznik partii Urszula Rusecka. Od głosu wstrzymali się także znani posłowie – jak Marek Suski, Jacek Sasin, Łukasz Schreiber czy Waldemar Andzel.

Dyskusja w sejmie nad ustawą była jedną wielką reklamą in vitro pod hasłem „pozwólmy ludziom na szczęście”. Warto przypomnieć, że ustawa nie wprowadza w Polsce nowego prawa o in vitro. Teraz nie chodzi o to czy jest legalna czy nie, dla kogo dozwolona – nic się nie zmieniło. Zmianie ulega finansowanie z budżetu państwa, a tym samym zasięg i dostępność.

Z jednej strony to dobrze, że w sejmie było miejsce na zaprezentowane wątpliwości o in vitro, ale jak widzimy, obecnie niewiele osób jest zainteresowanych merytoryczną debatą. Górę biorą emocje.

Na prezentowanie argumentów „przeciw” PiS miał 8 lat. Pytanie, czy rządzący zrobili wszystko by pomóc małżeństwom nie mogącym począć dziecka? Jaki program rządowy został zrealizowany by rozwijać ochronną medycynę prokreacyjną, która naprawdę leczy i daje szansę na powrót płodności? To gorzkie wnioski, które niestety muszą paść.

In vitro jest przedstawiane jako „dawanie szczęścia” tym, którzy mają tzw. „prawo” do dziecka. Na forach internetowych można jednak przeczytać dramatyczne historie nieszczęśliwych rodziców, którzy zastanawiają się co się będzie działo z ich zamrożonymi dziećmi.

Pojawia się refleksja, że to jednak nie jakaś tam tkanka, ale ich własne dziecko. Chcieli mieć jedno, ale co teraz będzie z drugim, trzecim, które czeka zamrożone w temperaturze prawie minus 200 st. C? To tylko jeden z licznych dylematów, przed którymi będą stawać rodzice. A problemów będzie jeszcze więcej, bo nie jesteśmy w stanie przewidzieć wszystkich skutków in vitro, które ujawnią się w późniejszych pokoleniach.

Wobec narracji, głoszącej „prawo do dziecka” dla każdego, przeciętnemu człowiekowi trudno zrozumieć, na czym polega niegodziwość zapłodnienia pozaustrojowego. Najkrócej można by odpowiedzieć, że godność człowieka, także nienarodzonego, nie może być poświęcona na rzecz chęci posiadania dziecka.

Mimo że w in vitro dzieci powstają poza organizmem matki, od pierwszych chwil ich życia na szalce Petriego posiadają niezbywalną i nienaruszalną godność osoby ludzkiej. Ich życie przecież już się rozpoczęło i jest tak samo pełnowartościowe jak życie dzieci poczętych naturalnie! Przysługują im wszelkie prawa człowieka, przede wszystkim najważniejsze z nich – prawo do życia i rozwoju. Niestety, jest ono naruszane na wielu etapach procedury in vitro, która nierozłącznie związana jest z segregacją embrionów i śmiercią wielu z nich.

Zaledwie 7,5% ludzkich embrionów powstałych w wyniku zastosowania metod sztucznego zapłodnienia rodzi się żywych. (American Society for Reproductive Medicine). U narodzonych dzieci zwiększa się ryzyko wystąpienia zaburzeń chromosowych, w tym zespołu Turnera, zespołu Edwardsa, zespołu Downa oraz innych chorób genetycznych. Co najmniej 9 proc. dzieci poczętych in vitro rodzi się z ciężkimi wadami serca, zarośnięciem przełyku, rozszczepieniem warg i podniebienia, defektami w rozwoju układu moczowo-płciowego u chłopców. U dzieci poczętych in vitro, w wieku do 5 lat, wykonuje się niemal dwukrotnie więcej zabiegów chirurgicznych niż u dzieci poczętych naturalnie. To tylko niektóre z zauważonych ryzyk chorobowych u dzieci poczętych in vitro.

In vitro nie jest także obojętne dla zdrowia matki. Wzrasta ryzyko wystąpienia ciąży pozamacicznej, bliźniaczej i wielopłodowej a także  poronienia. Inne powikłania to np. przedwczesny poród, zahamowanie wzrostu wewnątrzmacicznego. Wysoki odsetek ciąż̇ po in vitro kończy się cesarskim cięciem, a kobiety częściej miewają stany depresyjne. Po stymulacji hormonalnej, w ciągu kolejnych 15 lat występuje u kobiet zwiększone występowanie nowotworów jajników, piersi czy trzonu macicy.

Przytoczone fakty to nie są argumenty przeciwko osobom poczętym in vitro. To apel o przestrzeganie fundamentalnego prawa do życia i rozwoju każdego z nas. Także tych najmniejszych. To także apel o podjęcie na poważnie na poziomie rządowym programu leczenia niepłodności.

JB, MN

Artykuł Sejm zdecydował. In vitro z naszych podatków pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

W praktyce in vitro dokonuje się selekcji na szkle i te najlepiej wyglądające przeznacza się do transferu do macicy. Profesor Bogdan Chazan, ekspert w dziedzinie ginekologii ostro skrytykował tę metodę, nazywając ją „naganną selekcją istnień ludzkich”.

W Sejmie ruszyły prace nad finansowaniem metody in vitro z budżetu państwa. Do szybkiego przyjęcia przepisów dąży nowa sejmowa większość, a Prawo i Sprawiedliwość nie ma jednego stanowiska w tej sprawie. Prof. Bogdan Chazan, specjalista w dziedzinie ginekologii oraz położnictwa, podczas „Aktualności dnia” w Radiu Maryja zaznaczył: „W metodzie in vitro selekcjonuje się dawców pod względem ich wyglądu, cech osobowych; selekcjonuje się zarodki na szkle i te najlepiej wyglądające przeznacza się do transferu do macicy. Istnieje również metoda diagnostyki preimplantacyjnej, gdzie od zarodka będącego w najwcześniejszej fazie rozwoju pobiera się jedną komórkę, blastomer, wyjmuje z zarodka i poddaje badaniu genetycznemu. Jeżeli cechy potomka odpowiadają życzeniu rodziców, wtedy zarodki przenosi się do macicy matki, a te, które nie odpowiadają rodzicom – wyrzuca się. Mamy tu do czynienia z naganną selekcją istnień ludzkich.”

Prof. Bogdan Chazan wyjaśniał, że ta metoda nie leczy niepłodności a kobieta i mężczyzna, małżeństwo, dalej pozostają z tym problemem. Metoda jedynie umożliwia zapłodnienie i później ewentualnie doniesienie i urodzenie dziecka, natomiast problem w dalszym ciągu zostaje: „Metoda ta stwarza też moralne problemy dla rodziców, godzi w jej godność. Mechaniczne podejście do płodności charakterystyczne dla in vitro oddziela wymiar biologiczny prokreacji od osobowego, a przecież związek kobiety i mężczyzny nie ma tylko wymiaru prokreacyjnego. Sztuczna prokreacja, w tym in vitro, idzie tym samym tropem co antykoncepcja, oddzielając akt małżeński od zapłodnienia. Innym aspektem tej metody, która również budzi duże wątpliwości, jest fakt, że może łączyć się z zagrożeniem dla zdrowia kobiety. Indukcja mnogich owulacji, potem pobieranie komórek jajowych z jajników przyszłej matki za pomocą igły, w znieczuleniu – to wszystko wiąże się z możliwością poważnych powikłań – tłumaczył ginekolog.”

W  tej kontrowersyjnej metodzie używane są nie tylko komórki rozrodcze małżonków. W niektórych sytuacjach korzysta się także z dawstwa komórek jajowych i plemników od zupełnie obcych osób: „Korzystanie z (…) dawców plemników łączy się z niebezpieczeństwem tego, że dzieci poczęte w wyniku procedury in vitro w danym laboratorium, w danym mieście będą spokrewnione ze sobą, nie wiedząc o tym. W przypadku późniejszego małżeństwa między nimi powstaje duże ryzyko wad rozwojowych u ich potomstwa” – mówił prof. Bogdan Chazan.

In vitro oprócz moralnych obaw, nie rozwiązuje problemu niepłodności, jedynie umożliwia zapłodnienie, a związane z nią ryzyko zdrowotne oraz możliwość korzystania z komórek od obcych dawców stanowią dodatkowe kontrowersje wokół tej metody reprodukcji.

JB
Źródło: www.radiomaryja.pl

Artykuł Prof. B. Chazan: in vitro to selekcja istnień ludzkich pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Na 28 listopada br. zaplanowano w Sejmie głosowanie dotyczące finansowania in vitro z pieniędzy publicznych. Dlaczego jesteśmy przeciw? By odpowiedzieć na to pytanie, trzeba poznać etapy procedury. A wcześniej przypomnieć sobie, że zarodek jest człowiekiem – bo jeśli nie, to czym jest?

Etapy procedury in vitro

1. Stymulacja hormonalna – pierwszym etapem procedury in vitro jest kontrolowana terapia hormonalna, która prowadzi do hiperstymulacji jajników. Kobieta przyjmuje bardzo wysokie dawki hormonów, aby spowodować jednoczesny wzrost i rozwój wielu komórek jajowych. Z reguły w czasie takiej stymulacji dojrzewa od 5 do 20 oocytów, podczas gdy w naturalnym cyklu miesiączkowym dojrzałość osiąga zwykle tylko jedna komórka jajowa. (Według obecnie obowiązującego polskiego prawa można utworzyć 6 zarodków. Wyjątki: wiek kobiety 35+ albo dwie nieudane procedury in vitro).
2. Punkcja jajników – zabieg pobrania dojrzałych komórek jajowych. Igłą punkcyjną poprzez sklepienie pochwy wykonuje się nakłucia i pobiera komórki jajowe z jajnika. Punkcja trwa od 10 do 20 minut, wykonywana jest w znieczuleniu miejscowym lub krótkotrwałym znieczuleniu ogólnym. W tym samym czasie, gdy wykonywana jest punkcja, mężczyzna, masturbując się, oddaje w pomieszczeniu klinki nasienie do próbówki. W razie braku możliwości uzyskania nasienia w taki sposób, możliwe jest pobranie nasienia zabiegowo, a także użycie do zapłodnienia nasienia wcześniej zamrożonego.
3. Ocena komórek rozrodczych. Wybór w pełni dojrzałych komórek jajowych.
4. Zapłodnienie – pobrane komórki rozrodcze umieszcza się na szalkach laboratoryjnych w inkubatorze. Tam w ciągu doby dochodzi do zapłodnienia i powstania kilkorga, kilkanaściorga, a czasem nawet ponad dwadzieściorga dzieci w stadium embrionalnym.
5. Hodowla i selekcja zarodków – po udanym zapłodnieniu wszystkie powstałe embriony ludzkie pozbawia się warstwy komórek ziarnistych i obserwuje ich rozwój przez następne doby. Najlepsze, zdaniem lekarza, zostaną przeniesione do macicy. Pozostałe zostaną poddane kriokonserwacji (zamrożeniu w ciekłym azocie w temperaturze minus 196 st. C), aby zahamować ich rozwój.
6. Transfer zarodka – jedno, dwoje lub więcej dzieci zostaje przeniesionych do macicy przy użyciu cewnika. Po transferze kobieta nadal przyjmuje środki farmakologiczne, aby zwiększyć szansę na zagnieżdżenie się zarodków.
7. Test ciążowy – po około dwóch tygodniach wykonuje się test ciążowy. Jeśli jest pozytywny, potwierdza się prawidłowe zagnieżdżenie zarodka lub zarodków badaniem ultrasonograficznym. Jeśli procedura in vitro nie powiodła się, może zostać powtórzona.

Wobec nachalnej reklamy in vitro, głoszącej „prawo do dziecka” dla każdego, przeciętnemu człowiekowi trudno zrozumieć, na czym polega niegodziwość zapłodnienia pozaustrojowego. Najkrócej można by odpowiedzieć, że godność człowieka, także nienarodzonego, nie może być poświęcona na rzecz chęci posiadania dziecka. Mimo że w in vitro dzieci powstają poza organizmem matki, od pierwszych chwil ich życia na szalce Petriego posiadają niezbywalną i nienaruszalną godność osoby ludzkiej. Ich życie już się rozpoczęło i jest tak samo pełnowartościowe jak życie dzieci poczętych naturalnie! Przysługują im wszelkie prawa człowieka, przede wszystkim najważniejsze z nich – prawo do życia i rozwoju. Niestety, jest ono naruszane na wielu etapach procedury in vitro, która nierozłącznie związana jest z segregacją embrionów i śmiercią wielu z nich.

Zaledwie 7,5% ludzkich embrionów powstałych w wyniku zastosowania metod sztucznego zapłodnienia rodzi się żywych  (American Society for Reproductive Medicine). In vitro nie jest obojętne dla zdrowia matki i dziecka.

U matki m.in. wzrasta ryzyko wystąpienia ciąży ektopowej (pozamacicznej), ciąży bliźniaczej i wielopłodowej, poronienia. Inne powikłania: skręt jajnika, możliwe powikłania po punkcji po pobraniu oocytów, powikłania po transferze, przedwczesny poród, zahamowanie wzrostu wewnątrzmacicznego. Kobiety częściej miewają stany depresyjne. Wysoki odsetek ciąż po in vitro kończy się cesarskim cięciem.

W ciągu kolejnych 15 lat od poddania się in vitro u kobiet występuje zwiększone występowanie nowotworów po stymulacji hormonalnej. Blisko czterokrotnie wzrasta ryzyko zachorowania na raka jajnika, znacząco podwyższa się ryzyko wystąpienia raka piersi i raka trzonu macicy.

U dziecka procedura in vitro zwiększa ryzyko wystąpienia zaburzeń chromosowych, w tym zespołu Turnera, zespołu Edwardsa, zespołu Downa oraz innych chorób genetycznych.

Co najmniej 9 proc. dzieci poczętych in vitro rodzi się z ciężkimi wadami serca, zarośnięciem przełyku, zarośnięciem odbytu, rozszczepieniem warg i podniebienia, defektami w rozwoju układu moczowo-płciowego u chłopców. U dzieci poczętych in vitro, w wieku do 5 lat, wykonuje się niemal dwukrotnie więcej zabiegów chirurgicznych niż u dzieci poczętych naturalnie.

In vitro zwiększa ryzyko m.in. wcześniactwa, śmierci okołoporodowej, martwego urodzenia, niskiej masy urodzeniowej, gigantyzmu płodowego i mózgowego porażenia dziecięcego. Dzieci obarczone są zwiększonym ryzykiem zachorowania na nerwiaka płodowego, białaczkę i siatkówczaka. Ponadto w grupie dzieci, które urodziły się z inną poważną wadą wrodzoną, ryzyko wystąpienia nowotworów wzrasta siedmiokrotnie.

Artykuł In vitro. Za jaką cenę? pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

W Sejmie odbyło się pierwsze czytanie obywatelskiego projektu nowelizacji ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. W trakcie dyskusji pojawił się wniosek o odrzucenie go na etapie pierwszego czytania. Posłowie przystąpią do głosowania w tej sprawie 28 listopada.

22 listopada Sejm zajął się obywatelskim projektem przywracającym finansowanie metody zapłodnienia in vitro z budżetu państwa. Projekt ustawy o zmianie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, który wprowadza finansowanie in vitro, został przedstawiony Sejmowi w poprzedniej kadencji w marcu tego roku. Pierwsze czytanie projektu odbyło się w czerwcu. Wówczas inicjatywę wspierali posłowie Koalicji Obywatelskiej, a Komitet Inicjatywy Ustawodawczej reprezentowała Agnieszka Pomaska, z Małgorzatą Rozenek-Majdan jako osobą uprawnioną do jej zastępstwa.

Projekt zakłada, że Minister Zdrowia zobowiązany będzie do opracowania, realizacji i finansowania programu polityki zdrowotnej leczenia niepłodności, obejmującego procedury medycznej wspomaganej prokreacji, w tym zapłodnienie in vitro. Projektodawcy postulują, aby roczna kwota przeznaczana na ten cel wynosiła nie mniej niż 500 mln zł. Dodatkowo, zgodnie z propozycją, Minister Zdrowia miałby przedstawiać coroczne sprawozdanie z działań przed Sejmem RP.

Debata nad obywatelskim projektem ustawy dotyczącym finansowania in vitro trwała blisko pięć godzin. Oczekiwano, że sejmowa komisja zdrowia natychmiast przystąpi do prac nad projektem, ale poseł Grzegorz Braun z Konfederacji złożył wniosek o odrzucenie projektu ustawy już na etapie pierwszego czytania. Poseł argumentował: „Właściwie moglibyśmy powiedzieć: dajcie nam, katolikom, normalnym, uczciwym ludziom spokój i nie każcie nam płacić na to, co tam sobie robicie. Ale sprawa, jak widzicie ma konsekwencje potencjalnie społeczne, konsekwencje, z których problemy z ustalaniem linii dziedziczenia i majętności będą najmniejszym problemem. Są procedury godziwe i niegodziwe”.

Lewica popiera projekt o in vitro

Posłana Wanda Nowicka poinformowała, że Lewica popiera obywatelski projekt ustawy: „Refundacja in vitro i jest dla nas kwestią fundamentalną”. Posłanka zaznaczyła, że zwiększenie dostępności finansowej do tej metody dla osób borykających się z problemem niepłodności może wpłynąć korzystnie na dramatyczną sytuację demograficzną Polski. „Niepłodność stanowi wielki i rosnący problem społeczny i medyczny, szacuje się, że 20 proc. społeczeństwa, czyli blisko 3 mln osób w Polsce, choruje na niepłodność. Tymczasem leczenie niepłodności jest obowiązkiem państwa, ale z tego obowiązku państwo nie wywiązywało się do tej pory w sposób należyty” – dodała.

PSL o in vitro dostępnym dla wszystkich

Kosiniak-Kamysz podkreślił, że jest zdeterminowany do przeforsowania projektu: „To jest wielka chwila. Nie ma chyba lepszej, większej radości dla nowej większości parlamentarnej, gdy pierwszy projekt, który rozpatrujemy, jest projektem obywatelskim, a zarazem jest realizacją programu wyborczego czterech formacji politycznych tworzących dzisiejszą większość parlamentarną.(…) Jakim trzeba być okrutnym, jaką trzeba być okrutną władzą, żeby pozbawić największego szczęścia, jakie może być w życiu dla rodziny, dla rodziców, posiadania dzieci”.

Polska 2050 potwierdziła wsparcie

Posłanka Wioletta Barbara Tomczak z klubu Polska 2050 – Trzecia Droga potwierdziła, że wszyscy parlamentarzyści z tego ugrupowania udzielają pełnego poparcia dla projektu ustawy.

„Możliwość zajścia w ciąże nie powinna być traktowana w XXI w. jako przywilej, ale jako procedura medyczna, dostępna bez względu na poziom zamożności” ‑podkreśliła Wioletta Barbara Tomczak.

KO za obywatelskim projektem

Agnieszka Pomaska wyraziła przekonanie, że rząd PiS zrezygnował z rządowego programu in vitro, ponieważ chciał kontrolować przekonania Polek i Polaków: „Robiliście to przez ostatnie osiem lat. Odebraliście kobietom prawo do antykoncepcji awaryjnej bez recepty. Zabraliście prawo do poczucia bezpieczeństwa kobiet w ciąży. Utrudniliście dostęp do badań prenatalnych”- mówiła posłanka.

PiS o in vitro, adopcji i naprotechnologii

W trakcie debaty nad projektem dotyczącym in vitro, Józefa Szczurek-Żelazko podkreśliła, że jednym z możliwych sposobów rozwiązania problemu niepłodności są adopcje. Innym zaproponowanym rozwiązaniem jest naprotechnologia. Posłanka zauważyła również, że choć in vitro jest jedną z opcji, w trakcie tej procedury tworzy się wiele zarodków, z których tylko te najbardziej rozwinięte są implantowane w organizmie matki, podczas gdy losy pozostałych są różne: „Ten projekt ustawy wymaga w dużej mierze doprecyzowana, dookreślenia zasad przeprowadzania tych procedur, które mają być finansowane z budżetu państwa. Klub parlamentarny Prawo i Sprawiedliwość rekomenduje wysokiej izbie dalsze prace nad tą ustawą” – powiedziała.

Według ekspertów ds. leczenia niepłodności procesy zapłodnienia pozaustrojowego charakteryzują się niską skutecznością i nie przynoszą zadowalających rezultatów w rozwiązaniu problemu niskiej dzietności w polskich rodzinach. Dodatkowo, zastosowanie procedur zapłodnienia pozaustrojowego niesie za sobą liczne skutki uboczne, które potencjalnie mogą prowadzić do wzrostu kosztów leczenia powikłań związanych z tą formą postępowania, co obciąża budżet państwa. Odpowiedzialność za brak kontynuacji pokoleń w Polsce można przypisać skomplikowanej sytuacji ekonomiczno-gospodarczej, ewolucji trendów socjokulturowych. Dodatkowo, warto podkreślić, że takie procedury są nieakceptowalne zarówno z punktu widzenia prawa, jak i etyki.

JB
Źródło: gazetaprawna.pl, rp.pl

Artykuł Sejm: debata nad finansowaniem in vitro pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

„Pilnie potrzebna jest wielka modlitwa za życie, przenikająca cały świat”. Słowa świętego Jana Pawła II są dziś szczególnie aktualne. 

Demonstracje zwolenników zabijania nienarodzonych dzieci, finansowanie in vitro, agresywna promocja związków homoseksualnych, podważanie nierozerwalności małżeństwa, wyśmiewanie czystości i wierności żonie albo mężowi – to dla niektórych przejawy nowoczesności i postępu. Zwolennicy takiej wizji świata chcą ją narzucić całemu społeczeństwu, a sianie szkodliwych treści chcą rozpocząć tak szybko, jak to możliwe, rozpychając się z demoralizującymi programami w szkołach i przedszkolach. Nie musimy uczyć się na własnych błędach. Popatrzmy na społeczeństwa zachodnie. Nieszczęśliwe rodziny, brak autorytetów, coraz wyższe wskaźniki samobójstw dzieci i młodzieży,  eutanazja i wiele innych – to skutki życia bez Boga i bez poszanowania drugiego człowieka.

Święty Jan Paweł II przewidział te zagrożenia. W 1979 r. w Kalwarii Zebrzydowskiej wzywał do modlitwy za życie. Mówił: „Niech z tego miejsca do wszystkich, którzy mnie słuchają, tutaj albo gdziekolwiek, przemówi proste i zasadnicze papieskie wezwanie do modlitwy. A jest to wezwanie najważniejsze. Najistotniejsze orędzie!”. Te słowa nadal zobowiązują i mobilizują do działania. Zawsze w tej kolejności: najpierw modlitwa, potem działanie.

Dlatego gorąco zapraszamy do wzięcia udziału w IV Tygodniu Modlitw o Ochronę Życia. To nasza odpowiedź na apel św. Jana Pawła II. Wspólnie będziemy modlić się za wszystkie dzieci nienarodzone i ich rodziców, szczególnie gdy dowiadują się o chorobie dziecka. Będziemy się modlić za młodzież, by była wierna chrześcijańskim wartościom, za pielęgniarki, położne, lekarzy i farmaceutów, a także za polityków, dziennikarzy i o sprawiedliwość społeczną. 

Tydzień Modlitw o Ochronę Życia rozpocznie się 2 kwietnia i potrwa do Dnia Świętości Życia, który w tym roku przypada wyjątkowo 8 kwietnia. W kolejnych dniach będą nam towarzyszyły fragmenty Listu do rodzin Gratissimam sane św. Jana Pawła II. Wzorem ubiegłych lat  będziemy też czytać krótkie rozważania oraz odmawiać modlitwę zaczerpniętą z encykliki Evangelium vitae. 

Zachęcamy, aby zaprosić do wspólnej modlitwy członków Rodziny, Przyjaciół, Znajomych ze wspólnot. Świat potrzebuje na nowo usłyszeć Ewangelię Życia, dobrą nowinę o życiu, które jest darem – kruchym, ale bezcennym.

Magdalena Guziak-Nowak
dyrektor ds. edukacji, sekretarz zarządu PSOŻC

Wojciech Zięba
prezes zarządu PSOŻC

Szanowni Państwo! Nakład broszurki IV „Tydzień Modlitw o Ochronę Życia” (2024) wyczerpał się. Prosimy, pytać w parafiach lub skorzystać z wydań elektronicznych.

Do pobrania broszura PDF:
IV „Tydzień Modlitw o Ochronę Życia” (2024) – e‑wydanie
IV „Tydzień Modlitw o Ochronę Życia” (2024) – format A4 do samodzielnego wydruku

Dołącz do „Tygodnia Modlitw o Ochronę Życia!”

Przypomnimy Ci o modlitwie i prześlemy materiały na Twoją skrzynkę e‑mail!

Możesz także zamówić bezpłatne materiały drukowane – broszury. Wypełnij wówczas również drugi formularz poniżej:

Zamów bezpłatne broszury
na Tydzień Modlitw o Ochronę Życia!

 

Osoba

Pan Pani Ksiądz Brat Siostra

Imię

Nazwisko

E‑mail

Zamawiam bezpłatne broszury o „Tygodniu modlitw o ochronę życia”. W przypadku większej liczby egzemplarzy, prosimy o kontakt telefoniczny: 12 421–08-43.

Broszury

Ulica i numer

Kod pocztowy

Miejscowość

Uwagi

RODO

Zapoznałem (-am) się z Klauzulą o przetwarzaniu danych osobowych i akceptuję jej treść. *

Zamawiam bezpłatne materiały pro-life

Do pobrania materiały informacyjne i promocyjne:
II „Tydzień modlitw o ochronę życia” (2022)

 

Do pobrania pliki MP3 z intencjami, rozważaniami, modlitwami i komentarzami:
II Tydzień Modlitw o Ochronę Życia (2022) – Dzień 1.
II Tydzień Modlitw o Ochronę Życia (2022) – Dzień 2.
II Tydzień Modlitw o Ochronę Życia (2022) – Dzień 3.
II Tydzień Modlitw o Ochronę Życia (2022) – Dzień 4.
II Tydzień Modlitw o Ochronę Życia (2022) – Dzień 5.
II Tydzień Modlitw o Ochronę Życia (2022) – Dzień 6.
II Tydzień Modlitw o Ochronę Życia (2022) – Dzień 7.

Intencje Tygodnia Modlitw o Ochronę Życia”

Tydzień Modlitw o ochronę życia

Modlitwa na każdy dzień:

1. Rozważanie z Listu do rodzin, św. Jana Pawła II oraz modlitwa na dany dzień 
2. Modlitwa z encykliki Evangelium vitae 
3. Można odmówić litanię do Świętej Rodziny 

Dzień 1.

Za rodziców i wychowawców – o przyjęcie każdego dziecka z miłością, mądre naśladowanie Świętej Rodziny z Nazaretu: Maryi i Józefa oraz gotowość szukania u Nich rady w trudnościach wychowawczych.

Z Listu do rodzin Ojca Świętego Jana Pawła II:

Modlitwa służy ugruntowaniu duchowej spoistości rodziny, przyczyniając się do tego, że rodzina staje się silna Bogiem. W liturgii Sakramentu Małżeństwa celebrans modli się słowami: „Prosimy Cię, Boże, ześlij swoje błogosławieństwo na tych nowożeńców […] i wlej w ich serca moc Ducha Świętego”. Trzeba, aby z tego „nawiedzenia serc” płynęła wewnętrzna moc ludzkich rodzin – moc jednocząca je w miłości i prawdzie (nr 4).

Modlitwa:

Wszechmogący Boże, który przez Ducha Świętego nawiedzasz serca małżonków, udziel im mocy we wszelkich trudnościach i spraw, by w przykładzie Świętej Rodziny z Nazaretu odnajdywali wzór wychowania rodzinnego. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.

Modlitwa św. Jana Pawła II z encykliki Evangelium vitae:

O Maryjo, jutrzenko nowego świata, Matko żyjących, Tobie zawierzamy sprawę życia: spójrz, o Matko, na niezliczone rzesze dzieci, którym nie pozwala się przyjść na świat, ubogich, którzy zmagają się z trudnościami życia, mężczyzn i kobiet – ofiary nieludzkiej przemocy, starców i chorych zabitych przez obojętność albo fałszywą litość. Spraw, aby wszyscy wierzący w Twojego Syna potrafili otwarcie i z miłością głosić ludziom naszej epoki Ewangelię życia.

Wyjednaj im łaskę przyjęcia jej jako zawsze nowego daru, radość wysławiania jej z wdzięcznością w całym życiu oraz odwagę czynnego i wytrwałego świadczenia o niej, aby mogli budować, wraz z wszystkimi ludźmi dobrej woli, cywilizację prawdy i miłości na cześć i chwałę Boga Stwórcy, który miłuje życie. Amen.

 

Dzień 2.

Za dzieci i młodzież – o dobre życiowe decyzje, wierność chrześcijańskim wartościom i umiejętność odróżniania prawdy, dobra i piękna od tego, co jest ich zaprzeczeniem.  

Z Listu do rodzin Ojca Świętego Jana Pawła II: 

Proces wychowawczy prowadzi do fazy, do której się dochodzi wtedy, gdy po osiągnięciu pewnego stopnia dojrzałości psychofizycznej człowiek zaczyna „wychowywać się sam”. Z biegiem czasu owo samowychowanie przerośnie poniekąd dotychczasowy proces wychowawczy. Przerastając, nie przestaje jednak w dalszym ciągu z niego wyrastać (nr 16).

Modlitwa: Dobry Boże, prosimy Cię za dzieci i młodzież, aby uzyskały chrześcijańskie wychowanie. Niech wzrastają w łasce Chrystusa, którą otrzymały w sakramencie chrztu świętego. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.

Modlitwa św. Jana Pawła II z encykliki Evangelium vitae:

O Maryjo, jutrzenko nowego świata…

 

Dzień 3.

Za matki i ojców spodziewających się narodzin dziecka – o przyjęcie go z miłością także wtedy, gdy z ludzkiego punktu widzenia wydaje się, że pojawiło się nie w porę. 

Z Listu do rodzin Ojca Świętego Jana Pawła II:

„Czy chcecie z miłością przyjąć i po katolicku wychować potomstwo, którym Bóg was obdarzy?” – pyta nowożeńców celebrans w momencie ślubu. Potwierdzenie ze strony nowożeńców odpowiada wewnętrznej prawdzie miłości, jaka ich łączy. Jedność dwojga nie zamyka małżonków, nie jest dla nich samych. Jest otwarta w kierunku nowego życia i nowej osoby (nr 8). 

Modlitwa:

Wszechmogący Boże, prosimy Cię za rodziców spodziewających się narodzin dziecka, aby ich serce pozostało otwarte na dar życia od Pana Boga, bez względu na okoliczności. Niech sakrament małżeństwa będzie ich siłą, aby przyjąć nowego człowieka, który zostaje im powierzony, pokochać go i włączyć do tworzonej przez nich wspólnoty. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.

Modlitwa św. Jana Pawła II z encykliki Evangelium vitae:

O Maryjo, jutrzenko nowego świata…

 

Dzień 4.

Za lekarzy i farmaceutów – o wierność zasadom etyki chrześcijańskiej, by swoją wiedzę i doświadczenie zawsze wykorzystywali dla służby życiu.

Z Listu do rodzin Ojca Świętego Jana Pawła II:

Rozdział pomiędzy tym, co duchowe, a tym, co materialne w człowieku, przyniósł skłonność do tego, aby ludzkie ciało traktować nie w kategoriach specyficznego podobieństwa do Boga, lecz w kategoriach podobieństwa do wszystkich innych ciał w przyrodzie, które człowiek traktuje jako tworzywo dla produkcji dóbr konsumpcyjnych. Zastosowanie tych samych kryteriów do człowieka jest olbrzymim zagrożeniem. Kiedy ciało ludzkie, oderwane od ducha i myśli, staje się tworzywem, podobnie jak inne ciała zwierząt, kiedy dokonuje się manipulacji na embrionach i płodach, trzeba wówczas przyznać, że stajemy w obliczu straszliwej klęski etycznej (nr 19).

Modlitwa:

Wszechmogący Boże, prosimy Cię za lekarzy i farmaceutów, by kierowali się ewangelicznymi wartościami i w każdym człowieku odkrywali wielkość godności osoby stworzonej na Twój obraz i podobieństwo. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen. 

Modlitwa św. Jana Pawła II z encykliki Evangelium vitae:

O Maryjo, jutrzenko nowego świata…

 

Dzień 5.

Za polityków, aby stanowione przez nich prawo stało na straży małżeństwa i rodziny zgodnej z prawem naturalnym oraz szanowało nienaruszalność i świętość ludzkiego życia. 

Z Listu do rodzin Ojca Świętego Jana Pawła II: 

Żadne społeczeństwo ludzkie nie może ryzykować permisywizmu w sprawach tak podstawowych jak istota małżeństwa i rodziny! Tego typu permisywizm moralny w swych konsekwencjach musi szkodzić samemu społeczeństwu, jego autentycznej spoistości społecznej i humanistycznej. Jest więc rzeczą zrozumiałą, że Kościół stoi na straży autentyczności ludzkich rodzin i wzywa odnośne instytucje, zwłaszcza parlamenty i państwa, a także organizacje międzynarodowe, ażeby nie ulegały pokusie pozornej nowoczesności (nr 17).

Modlitwa:

Najwyższy Boże, chroń polityków przed pokusą ustanawiania praw, które godzą w godność rodziny i świętość życia. Niech przyświeca im jako cel prawdziwe dobro człowieka i społeczeństwa, a nie pozorna nowoczesność. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.

Modlitwa św. Jana Pawła II z encykliki Evangelium vitae:

O Maryjo, jutrzenko nowego świata…

 

Dzień 6.

O sprawiedliwość społeczną, która przejawia się m.in. w realnej pomocy państwa osobom z niepełnosprawnościami, a także o rozwój i promocję hospicjów perinatalnych.

Z Listu do rodzin Ojca Świętego Jana Pawła II: 

Oprócz dziedziny wychowania i oświaty na różnych poziomach, pomoc państwa wyraża się poprzez instytucje mające na celu ochronę życia i zdrowia obywateli, a zwłaszcza w podejmowaniu odpowiednich środków dotyczących świata pracy… Znalezienie właściwych rozwiązań jest w tej dziedzinie nieodzowne – rozwiązań, które wznosząc się nawet ponad granice własnego państwa, potrafią wyjść naprzeciw tak wielu rodzinom, dla których brak pracy oznacza dramatyczny stan skrajnej nędzy (nr 17).

Modlitwa:

Wszechmogący Boże,  prosimy Cię, aby w naszej Ojczyźnie zawsze panowała sprawiedliwość społeczna i solidarność z tymi, którzy potrzebują pomocy. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.

Modlitwa św. Jana Pawła II z encykliki Evangelium vitae:

O Maryjo, jutrzenko nowego świata…

 

Dzień 7.

 

Za dziennikarzy i ludzi mediów – o to, by dostępne im narzędzia wykorzystywali do odważnego głoszenia prawdy o życiu i godności człowieka.

Z Listu do rodzin Ojca Świętego Jana Pawła II: 

Środki masowego przekazu, nawet gdy starają się poprawnie informować, jeżeli nie kierują się zdrowymi zasadami etycznymi, nie służą prawdzie w jej wymiarze zasadniczym. Oto dramat: nowoczesne środki komunikacji społecznej są poddane pokusie manipulacji przekazem, zakłamując prawdę o człowieku. Człowiek nie jest tym, kim siebie ogląda w reklamie i propagandzie w nowoczesnych środkach masowego przekazu… Jest kimś więcej przez swoje powołanie do miłości, które wprowadza mężczyznę i kobietę w wymiar „wielkiej tajemnicy” (nr 20).

Modlitwa:

Wszechmogący Boże, prosimy Cię za ludzi mediów, aby w swojej pracy kierowali odpowiedzialnością za prawdę o człowieku, któremu powinni służyć. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.

Modlitwa św. Jana Pawła II z encykliki Evangelium vitae:

O Maryjo, jutrzenko nowego świata…

 

Rozważania: Krzysztof Niewiadomski OFMCap
Imprimatur: Za zezwoleniem Kurii Metropolitalnej w Krakowie z dnia 10 sierpnia 2023 r. Nr 2939/2023.

Listy nadesłane przez Księży Biskupów:

Patroni medialni:

Patronat honorowy:

Artykuł IV Tydzień Modlitw o Ochronę Życia (2024) pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Procedura in vitro pozwala na poczęcie ludzkiego życia poprzez medyczny eksperyment z selekcją embrionów i potencjalnym zniszczeniem. Nie leczy ona samej niepłodności. Niemniej jednak, dzieci poczęte w ten sposób zasługują na miłość i szacunek tak samo jak te poczęte naturalnie.

Moralnie nie do przyjęcia przez Kościół

Kościół od początku stał na stanowisku, że w Polsce potrzebne jest prawo bioetyczne a działalność jakichkolwiek ośrodków zajmujących się diagnostyką i leczeniem niepłodności nie może istnieć w legislacyjnej próżni. Samej procedury in vitro Kościół jednak nie akceptuje z kilku niezwykle istotnych powodów. Stoi na stanowisku, że jest to procedura z moralnego punktu widzenia nie do przyjęcia, gdyż zakłada poczęcie ludzkiego życia w probówce (łac. in vitro, czyli „w szkle”) w warunkach eksperymentu laboratoryjnego i przy udziale osób trzecich, a nie w wyniku naturalnego zbliżenia kobiety i mężczyzny.

W encyklice „Evangelium vitae” z 1995 r. Jan Paweł II wskazywał, że techniki sztucznej reprodukcji są „nie do przyjęcia z punktu widzenia moralnego, ponieważ oddzielają prokreację od prawdziwie ludzkiego kontekstu aktu małżeńskiego”. Papież tłumaczy zatem, że poczęcie dziecka nie może być zastąpione techniczną procedurą, gdyż w takiej optyce dziecko staje się niejako „produktem” stworzonym w laboratorium.

Ponadto zazwyczaj w procedurze in vitro nie wytwarza się jednego embrionu w celu przeniesienia do łona matki, ale większą ich liczbę, aby uniknąć sytuacji, gdyby ten jeden okazał się genetycznie wadliwy. Dokonuje się wówczas swoistej selekcji najlepszego embrionu, inne zdrowe mrozi, a tym niedoskonałym grozi zniszczenie.

W tym kontekście in vitro rodzi zatem pokusę tworzenia człowieka doskonałego, któremu umożliwia się narodziny i rozwój tylko po uprzednim oczyszczeniu z wad na etapie embrionalnym. Tymczasem, jak głosi Kościół, każde dziecko powinno być przyjęte jako dar miłości Boga do jego rodziców oraz ich wzajemnej miłości.

„Materiał biologiczny”

Jan Paweł II w „Evangelium vitae” przestrzegał, że tzw. embrionom nadliczbowym grozi zniszczenie lub wykorzystywanie w badaniach naukowych, które mają rzekomo służyć postępowi nauki i medycyny, a w rzeczywistości redukują życie ludzkie jedynie do roli „materiału biologicznego”, którym można swobodnie dysponować.

Ogłoszona kilka lat wcześniej (1987 r.) Instrukcja Kongregacji Nauki Wiary „Donum vitae” o szacunku dla rodzącego się życia ludzkiego i o godności jego przekazywania stwierdzała, że embriony uzyskane w probówce są istotami ludzkimi i podmiotami prawa a ich godność oraz prawo do życia powinny być uszanowane od pierwszej chwili ich istnienia. Niemoralne jest natomiast wytwarzanie embrionów ludzkich przeznaczonych jako dostępny „materiał biologiczny”.

Episkopat Polski w ostatnich latach wielokrotnie wyrażał swoje stanowisko na temat in vitro. Krytycznie do tej procedury biskupi odnoszą się m.in. w dokumencie „O wyzwaniach bioetycznych, przed którymi stoi współczesny człowiek” z 2013 r., czyli w tzw. dokumencie bioetycznym KEP. Został on opublikowany w trakcie debaty publicznej, która doprowadziła do ustanowienia programu dofinansowania in vitro z budżetu państwa na lata 2013–2016 oraz uchwalenia ustawy o leczeniu niepłodności w 2015 r.

Biskupi podkreślają w nim za encykliką „Evangelium Vitae” św. Jana Pawła II, że ludzkie życie jest wartością podstawową i niezbywalnym dobrem. Domaga się zatem bezwzględnej ochrony, a więc niezależnie od okresu i jakości życia człowieka. Kościół zobowiązany jest bronić ludzkiego życia od początku aż do naturalnej śmierci oraz respektować wymagania zarówno prawa Bożego, jak i prawa naturalnego.

Biskupi nawiązali w tym dokumencie do kwestii procedury mrożenia tzw. embrionów nadliczbowych. „Nadliczbowe embriony są mrożone w celu ich przechowywania i ewentualnego wykorzystania w dalszych próbach uzyskania ciąży, jeżeli wcześniejsze próby okażą się nieskuteczne. Już sam ten proces uwłacza ludzkiej godności. Zresztą większość zamrażanych i rozmrażanych embrionów obumiera w tym procesie lub staje się niezdolna do dalszego zdrowego rozwoju. A przecież embrion to człowiek i każdy z embrionów okazuje się bezradnym członkiem ludzkiej rodziny, którego godność i prawa bezwzględnie podeptano” – czytamy.

Zagrożenia zdrowotne

Dokument bioetyczny Episkopatu zwrócił uwagę na inną, rzadko poruszaną w debacie publicznej i drażliwą kwestię zagrożeń zdrowotnych wynikających ze stosowania procedury in vitro. W pierwszych dniach zarodkowego życia człowieka zachodzą procesy dostosowywania się nowo powstającego organizmu do potrzeb dalszego istnienia. Metody sztucznego zapłodnienia zaburzają ten proces – z uwagi na odmienne warunki środowiskowe, w jakich dokonuje się połączenie komórek rozrodczych w laboratorium, w porównaniu do naturalnych warunków organizmu matki.

Brak naturalnej bariery biologicznej, która zabezpiecza przed łączeniem się komórek niedojrzałych lub uszkodzonych genetycznie, sprzyjać może powstawaniu różnych zaburzeń u dziecka. Hormony aplikowane kobiecie do pozyskania kilku komórek jajowych i ich zapłodnienia in vitro wpływają na cechy genetyczne zarówno tych komórek, jak i na zdrowie samej kobiety.

Biskupi wskazują także m.in. na zwiększoną liczbę poronień samoistnych i zmian genetycznych oraz częstsze urodzenia dzieci z wadami rozwojowymi. Zagrożenia te wymagają stosowania diagnostyki przedimplantacyjnej, polegającej na wykrywaniu zmian genetycznych zarodka uzyskanego in vitro. Na tej podstawie dokonuje się selekcji ludzi w fazie zarodkowej: zauważone lub podejrzewane zmiany genetyczne stanowią podstawę do decyzji o niszczeniu życia dziecka – jako niechcianego właśnie z powodu zaburzeń genetycznych. Episkopat wskazuje zatem, że metoda in vitro jest eksperymentowaniem na człowieku, jego swoistą „produkcją” stanowiącą „formę zawładnięcia życiem ludzkim”.

Wątek zagrożeń zdrowotnych biskupi podjęli ponownie w „Komunikacie Zespołu Ekspertów ds. Bioetycznych KEP w sprawie manipulacjami naukowymi dotyczącym procedury in vitro” z 24 czerwca 2013 r. Załączyli do niego bogatą bibliografię światowych opracowań naukowych, w których szczegółowo opisano niebezpieczeństwa występowania niepożądanych skutków genetycznych i zdrowotnych po zastosowaniu procedury in vitro.

„Za niedopuszczalne uważamy podawanie oczywistej nieprawdy, jakoby nie istniały rzetelne i wiarygodne opracowania naukowe potwierdzające ten stan rzeczy” – poinformowano dodatkowo w komunikacie.

Nie wolno dyskryminować

Zespół ds. Bioetycznych KEP podkreślił jednocześnie, że żadne z powyższych stwierdzeń nie może być odczytywane jako przejaw dyskryminacji wobec dzieci urodzonych z in vitro, ani ich rodziców. „Podejmowane przez nas wysiłki w przekazywaniu prawdziwych informacji o zapłodnieniu pozaustrojowym wynikają z troski o dobro każdego z dzieci i ich matek oraz prawo do informacji” – brzmiał komunikat.

Biskupi ponownie zabrali głos w sprawie procedury in vitro m.in. po zakończeniu rządowych prac nad ustawą „o leczeniu niepłodności” wiosną 2015 r. Ustawa ta została uchwalona 25 czerwca 2015 r.

W „Głosie Prezydium Konferencji Episkopatu Polski w kontekście przygotowywanej ustawy o leczeniu niepłodności” z 4 marca tego roku zaznaczyli – nie po raz pierwszy – że rozumieją potrzebę ustawowego uregulowania kwestii zapłodnienia pozaustrojowego, gdyż ówczesny brak jakichkolwiek rozwiązań pozwalał na całkiem dowolne postępowanie z ludzkim materiałem genetycznym i powoływanymi do życia embrionami.

In vitro nie leczy

Uznali jednak za konieczne stworzenie przede wszystkim narodowego programu prawdziwego leczenia niepłodności. Współczesna medycyna wskazuje bowiem jasno, że usunięcie medycznych lub psychologicznych przyczyn niepłodności daje znacznie większe szanse na urodzenie zdrowego dziecka niż procedury sztucznie wspomaganego rozrodu, które – jak podkreślili – nie leczą niepłodności.

Dlatego biskupi przypominali wówczas, że potrzebny jest przede wszystkim rozwój klinik gwarantujących leczenie niepłodności, a nie koncentrowanie się na opcji sztucznie wspomaganej prokreacji. Apelowali również o gwarancję, aby dzieci – dla ich dobra – nie były powoływane w procedurze in vitro poza relacją małżeńską, w parach nieformalnych.

Ostatecznie ustawa z 2015 r. dopuściła stosowanie in vitro zarówno u par pozostających w związku małżeńskim, jak i „we wspólnym pożyciu”. W obu rozumieniach chodziło o parę kobiety i mężczyzny.

Także w tym stanowisku, mimo krytycznego stosunku do procedury in vitro m.in. ze względu na traktowanie w niej dzieci jako przedmiotów ludzkiego działania, Episkopat stanowczo podkreślił, że potomstwo powołane w ten sposób do życia „należy przyjąć z miłością i szacunkiem, na który zasługują tak samo jak dzieci poczęte naturalnie”.

Biskupi zachęcili jednocześnie do podejmowania drogi ku upragnionemu rodzicielstwu poprzez poszukiwanie naturalnego sposobu ich poczęcia, adopcji samotnego dziecka lub aktywności na rzecz dzieci potrzebujących opieki.

W stanowiskach publikowanych w trakcie prac nad ustawą o leczeniu niepłodności biskupi formułowali ponadto obawy przed innymi zjawiskami, które procedura in vitro technicznie umożliwia i dla których na gruncie legislacyjnym może stanowić niebezpieczną furtkę. Są to m.in. klonowanie człowieka, tworzenie hybryd ludzko-zwierzęcych w celu dalszych eksperymentów, tworzenie zarodków w celach innych niż pozaustrojowe zapłodnienie, poczynanie dzieci po śmierci dawcy komórek rozrodczych oraz handel komórkami rozrodczymi i zarodkami. Wszystkie te procedury zostały w polskiej ustawie z 2015 r. wyraźnie zakazane.

Polityk-katolik wobec in vitro

Warto przypomnieć, że polscy biskupi sformułowali też niezbędne minimum dla posła-katolika głosującego ws. in vitro. Zespół Ekspertów KEP ds. Bioetycznych wskazał w 2008 r., że na początku procesu legislacyjnego każdy polityk-katolik powinien zdecydowanie poprzeć rozwiązania zakazujące in vitro. To znaczy, gdy „podejmuje się inicjatywę pierwszego unormowania, wszyscy posłowie zatroskani o ochronę praw człowieka powinni podjąć działania zmierzające do całkowitego zakazu tej metody”. Gdyby natomiast rozwiązanie prawne zakazujące in vitro zostało odrzucone, „ich etycznym obowiązkiem jest aktywność w całym procesie legislacyjnym, tak aby maksymalnie ograniczyć szkodliwe aspekty regulacji”.

Dwa lata później Rada KEP ds. Rodziny przypomniała, że Kościół od zawsze broni całkowicie bezbronnych, jakimi są dzieci poczęte i podkreśliła, że „ci, którzy je zabijają i ci, którzy czynnie uczestniczą w zabijaniu, bądź ustanawiają prawa przeciwko życiu poczętemu, a takim jest życie dziecka w stanie embrionalnym, w ogromnym procencie niszczone w procedurze in vitro, stają w jawnej sprzeczności z nauczaniem Kościoła Katolickiego i nie mogą przystępować do Komunii świętej, dopóki nie zmienią swojej postawy”.

Należy podkreślić, że ogromne zagrożenia moralne i zdrowotne związane są z procedurą in vitro. Życie ludzkie nie może być redukowane do roli materiału biologicznego wykorzystywanego w eksperymentach naukowych. Każdy embrion, który powstaje w procesie in vitro, jest istotą ludzką i ma prawo do ochrony. W instrukcji Kongregacji Nauki Wiary „Donum vitae” jasno stwierdzono, że embriony są podmiotami prawa, których nie można traktować instrumentalnie. Nie możemy akceptować praktyk takich jak mrożenie nadliczbowych embrionów, selekcja zarodków ze względu na ich cechy genetyczne czy tworzenie hybryd ludzko-zwierzęcych. To narusza integralność i godność ludzkiej natury. Ponadto, istnieją poważne ryzyka zdrowotne związane z procedurą in vitro, takie jak większe prawdopodobieństwo poronień i wad rozwojowych u dzieci poczętych tą metodą. Naprotechnologia jest alternatywą dla procedur sztucznego wspomagania rozrodu, takich jak in vitro.

JB
Źródło: KAI

Artykuł Miłość i szacunek dla wszystkich dzieci pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

W Wielkiej Brytanii urodziło się pierwsze dziecko stworzone z DNA trzech osób. Lekarze przeprowadzili procedurę in vitro, która ma na celu zapobieganie dziedziczenia nieuleczalnych chorób. Zdaniem katolickich etyków jest to kolejny krok w stronę stworzenia nadczłowieka. Ta eksperymentalna technika legalna jest wyłącznie na Wyspach Brytyjskich.

Tzw. „mitochondrialną terapię zastępczą” kwestionuje Oksfordzkie Centrum Bioetyki Anscombe, m.in. z powodu „złamania biologicznego rodzicielstwa” i możliwości „poważnych niezamierzonych konsekwencji”, donosi Catholic News Agency. Metoda obejmuje zapłodnienie kilku zarodków i ich modyfikację, by wyeliminować genetyczne choroby, ukryte w mitochondriach. Ich obecność prowadzi do uszkodzenia mózgu, zaniku mięśni, niewydolności serca czy ślepoty. Eksperymentalna terapia oznacza niszczenie ludzkich embrionów, potrzebnych do stworzenia jednego, który będzie mógł się dalej rozwijać.

Do problemu odniósł się episkopat. Jak napisał bp John Sherrington, tworząc dziecko trojga rodziców „wkroczono w nieznany świat inżynierii genetycznej”. „Odebrano życie dwojgu innym ludziom, którzy posiadali wrodzoną godność i prawa”, podkreślił przewodniczący Zespołu ds. Życia. Przypomniał, że w jednym ze swoich ostatnich przemówień w Budapeszcie papież Franciszek odniósł się do myśli XX-wiecznego intelektualisty, ks. Romano Guardiniego: „Nie demonizował technologii, która poprawia życie i komunikację oraz przynosi wiele korzyści, ale ostrzegał przed ryzykiem, że może ona w końcu przejąć kontrolę, jeśli nie zdominować nasze życie… przewidział wielkie zagrożenie… Swobodnie ustalamy nasze cele i zmuszamy opanowane siły natury do ich spełnienia. Dar życia, który należy szanować i traktować z godnością od poczęcia do naturalnej śmierci, jest tajemnicą, której nie można sprowadzić do technicznej manipulacji”.

Z kolei prof. David Jones, dyrektor oksfordzkiego Centrum Bioetyki Anscombe mówi o „nowej technice, która nie zwiększa bezpieczeństwa zapłodnienia in vitro z udziałem dawcy komórki jajowej, ale zwiększa ryzyko”. Transfer jądrowego DNA nazywa „formą inżynierii genetycznej, która wpływa na ludzką linię zarodkową”, a zatem wszelkie zmiany zostaną odziedziczone przez przyszłe pokolenia. Centrum bioetyki ostrzega przed nieprzewidzianymi konsekwencjami w relacji między przeszczepionym jądrem komórkowym a mitochondriami. Oddziaływanie genomu mitochondrialnego i genomu jądrowego ma „wszechobecny wpływ na funkcjonowanie komórek i organizmu”, zauważa ośrodek.

Mówi o tym również Dagan Wells, profesor genetyki reprodukcyjnej na Uniwersytecie Oksfordzkim. Jak zauważa na łamach dziennika „The Guardian”, metoda eliminacji złych genów nie daje pewności, że choroby na pewno da się uniknąć. „Dzieje się tak, gdy niewielka liczba chorych lub nieprawidłowych mitochondriów zostaje przeniesiona z pierwotnego zarodka do ostatecznego zarodka. To nadal może prowadzić do chorób mitochondrialnych. Dlatego dzieci urodzone w ten sposób muszą podlegać długoterminowej obserwacji” – tłumaczy naukowiec.

Marie Hilliard z amerykańskiego Centrum Bioetyki Katolickiej mówi o traktowaniu ludzkiego życia w kategoriach towaru na sprzedaż. „Mogą żyć tylko ludzie «nieskazitelni» – zauważa badaczka. – Płodzi się wiele embrionów i tylko te, które są pożądane, karmione są przez łono matki, co odpowiada naszej ludzkiej godności i umożliwia rozkwit życia”. Znana bioetyk wskazuje na okrutny los dziecka dawczyni komórek jajowych. Jest ono „poczęte i zniszczone” w procesie, który określiła jako „znęcanie się”. Jak zauważa, dawstwo komórek jajowych stanowi zagrożenie dla zdrowia dawcy, zazwyczaj młodej kobiety. Możliwe działanie niepożądane leków stymulujących jajniki to m.in. bezpłodność.

Po raz pierwszy dziecko z trojga rodziców urodziło się w 2016 r. Próby podjął się prof. John Zhang z New Hope Fertility Center w Nowym Jorku. W USA tak głębokie eksperymenty są zakazane, dlatego Zhang udał się do Meksyku, gdzie jak stwierdził „nie ma żadnych zasad”. Klientami Zhanga była para pochodząca z Jordanii, która przez prawie 20 lat starała się o zdrowe dzieci. Matka było nosicielką genów śmiertelnej choroby Zespołu Leigha, którą przekazywała potomstwu. Kobieta cztery razy poroniła, a dwoje urodzonych dzieci zmarło. Zhang stworzył pięć ludzkich embrionów, z których tylko jeden rozwijał się normalnie, a więc dostał szanse na dalsze życie. Został wszczepiony matce, a 9 miesięcy później dziecko przyszło na świat.

Procedura in vitro, która została zastosowana przez lekarzy w celu zapobieżenia dziedziczeniu nieuleczalnych chorób jest eksperymentalną techniką naruszającą wrodzoną godność człowieka. Istnieje ryzyko technicznej manipulacji genetycznej. Katolicka etyka podkreśla potrzebę zachowania integralności i godności każdego człowieka, co stawia pod znakiem zapytania legalność i moralność takich procedur.

JB
Źródło: KAI

Artykuł Wielka Brytania: dziecko mające 3 biologicznych rodziców pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Wojciech Zięba do laureatów młodzieżowego konkursu pro-life: Niezmiernie się cieszę, że przesłaliście tak dojrzałe prace. Pokazują one, że długo zastanawialiście się nad problematyką życia ludzkiego, koniecznością jego obrony i jego godnością. Mam nadzieję, że te refleksje zostaną z wami do końca życia.

2 kwietnia 2022 r. o godz. 10.00 odbyła się w formie online gala finałowa XVIII Ogólnopolskiego Konkursu dla Młodzieży „Pomóż ocalić życie bezbronnemu” o nagrodę im. bł. ks. Jerzego Popiełuszki, w czasie której poznaliśmy laureatów I, II i III miejsc młodzieżowego konkursu pro-life oraz nazwiska wyróżnionych. Organizowany od osiemnastu lat konkurs daje młodzieży możliwość wypowiedzenia się na różne tematy związane z ochroną życia człowieka. Odbywa się w trzech kategoriach artystycznych: literackiej, plastycznej i multimedialnej oraz w trzech kategoriach wiekowych: klasy IV-VI i VII-VIII szkół podstawowych oraz wszystkie klasy szkół ponadpodstawowych. Uczniowie w swoich pracach opisują zagadnienia pro-life i bioetyczne, poruszają kwestie kresu życia, adopcji, in vitro czy antykoncepcji. Wielu uczestników nadsyła prawdziwe historie narodzin swojego rodzeństwa lub dziecka z najbliższej rodziny.

Galę finałową poprowadzili Marcin Nowak, członek zarządu Polskiego Stowarzyszenia Obrońców Życia Człowieka i członek komisji konkursowej oraz Maria Kowal, członek komisji konkursowej i redaktor naczelny Miesięcznika Nauczycieli i Wychowawców Katolickich „Wychowawca”.

Laureatów przywitał Wojciech Zięba, prezes Polskiego Stowarzyszenia Obrońców Życia Człowieka i organizator konkursu. – Drodzy laureaci, serdecznie gratuluję wspaniałych prac, które nadesłaliście na konkurs o nagrodę im. bł. ks. Jerzego Popiełuszki. Oglądając je, po raz kolejny przekonałem się, że piękno, dobro i wrażliwość są w każdym człowieku, trzeba tylko czasem na chwilę w spokoju usiąść, pomyśleć i rozkochać się w życiu – powiedział. – Niezmiernie cieszę się, że przesłaliście tak dojrzałe prace. Pokazują one, że długo zastanawialiście się nad problematyką życia ludzkiego, koniecznością jego obrony i jego godnością. Mam nadzieję, że te refleksje zostaną z wami do końca życia – dodał. Na końcu swojego przemówienia podkreślił, iż życie ludzkie jest największą wartością, którą zawsze należy chronić oraz zachęcił uczestników gali do pomagania potrzebującym. Podziękował też pedagogom, dyrektorom szkół, wychowawcom oraz kuratoriom za promocję konkursu i pomoc w zachęceniu młodzieży do wzięcia w nim udziału.

Następnie do uczestników gali zwróciła się Maria Kowal, mówiąc, że konkurs ten od lat cieszy się niesłabnącym zainteresowaniem oraz że jest on jednym z najważniejszych projektów edukacyjnych Polskiego Stowarzyszenia Obrońców Życia Człowieka. Przedstawione zostały statystyki dotyczące konkursu. Łączna liczba tegorocznych zgłoszeń do konkursu wyniosła 1114. Najwięcej napłynęło prac plastycznych. Zostały one wykonane różnymi technikami m.in. ołówkiem, pastelami, akwarelami i farbami olejnymi. Znalazły się wśród nich także prace przestrzenne, wydzieranki, wyklejanki, kolaże a nawet rzeźby. Do kategorii multimedialnej uczestnicy zgłosili m.in. prezentacje multimedialne, filmy, reportaże oraz własne wykonania piosenek z teledyskami. W kategorii literackiej powstały m.in. wiersze, opowiadania i reportaże.

Uczestnicy bardzo szeroko interpretowali konkursowe hasło. Wiele osób podejmowało w swoich pracach tematykę adopcji, ochrony życia nienarodzonych dzieci, troski o osoby z niepełnosprawnościami i osoby starsze. Maria Kowal: – Wielu z was zaprosiło nas do swoich rodzin. Pokazaliście poruszające serce historie oczekiwania na rodzeństwo, narodzin oraz trudnych chwil, gdy pojawia się w rodzinie śmierć najbliższych. Dziękujemy za waszą odwagę, mądrość, wrażliwość. Tam, gdzie chroni się życie od poczęcia do naturalnej śmierci, zawsze wprowadzany jest pokój. Dziś, gdy za naszą wschodnią granicą toczy się wojna, wprowadzanie pokoju jest wielkim zadaniem. Dziękujemy, że jesteście siewcami pokoju i radości! „Takie będą Rzeczpospolite, jakie ich młodzieży chowanie” – jesteście nadzieją waszych rodziców, nauczycieli i Polski. Broniąc najmniejszych i najsłabszych, którzy nie mogą sami tego zrobić, pokazujecie najpiękniejsze oblicze człowieczeństwa.

Po przedstawieniu listy laureatów i wyróżnionych prowadzący podziękowali partnertom i patronom medialnym za pomoc w propagowaniu idei konkursu. Zaprosili wszystkich uczestników do udziału w kolejnej edycji Ogólnopolskiego Konkursu dla Młodzieży „Pomóż ocalić życie bezbronnemu” o nagrodę im. bł. ks. Jerzego Popiełuszki. Zachęcili również dzieci z klas I‑III oraz przedszkolaki do nadesłania do 30 kwietnia 2022 r. prac plastycznych na IV Ogólnopolski Konkurs Plastyczny dla Dzieci „Na początku była miłość – moja rodzina”.

Tegoroczna edycja konkursu pro-life dla młodzieży odbyła się pod honorowym patronatem Ministra Edukacji i Nauki. Od kilku lat honorowy patronat nad konkursem sprawuje Kuratorium Oświaty w Krakowie. W tym roku do grona patronów honorowych dołączyli kuratorzy z innych województw: Kujawsko-Pomorski Kurator Oświaty, Mazowiecki Kurator Oświaty, Podkarpacki Kurator Oświaty, Podlaski Kurator Oświaty, Kuratorium Oświaty w Katowicach, Kuratorium Oświaty we Wrocławiu, Lubelski Kurator Oświaty i Kuratorium Oświaty w Łodzi.

Nagranie transmisji gali, lista laureatów i wyróżnionych w młodzieżowym konkursie pro-life oraz nagrodzone prace znajdują się na stronie https://konkurs.pro-life.pl/

Partnerami konkursu byli: Rada Szkół Katolickich, Stowarzyszenie Przyjaciół Szkół Katolickich, Krajowe Duszpasterstwo Nauczycieli, Fundacja Sternik-Kraków, Katolickie Stowarzyszenie Młodzieży, Ruch Światło-Życie oraz Miesięcznik Nauczycieli i Wychowawców Katolickich „Wychowawca”.

Patronat medialny nad konkursem objęli: TVP3 Kraków, TVP3 Warszawa, Tygodnik Katolicki „Niedziela”, „Gość Niedzielny”, „Przewodnik Katolicki”, Tygodnik „Idziemy”, „Miłujcie się!”, Radio Jasna Góra, portal Stajcja7.pl oraz Młodzieżowa Agencja Informacyjna MAIKA.

ag/PSOŻC/Kraków

Artykuł Gala finałowa XVIII Ogólnopolskiego Konkursu dla Młodzieży „Pomóż ocalić życie bezbronnemu” pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Już po raz trzeci zorganizowaliśmy Letnią Akademię Pro-Life. To pięciodniowe warsztaty i wykłady w Krakowie dla tych, którzy chcą pogłębić swoją wiedzę na tematy bioetyczne oraz obrony życia człowieka, a szczególne nauczycieli, wychowawców, katechetów i liderów wspólnot. 

Podstawą Letniej Akademii są warsztaty. Pracujemy, korzystając z metod aktywizujących, które rozwijają kreatywność i umiejętność krytycznego myślenia, poszerzają naszą perspektywę i pogłębiają komunikację – mówi Magdalena Guziak-Nowak, dyrektor ds. edukacji PSOŻC. Uczymy się rozmawiać z tymi, którzy mają inne poglądy. Tu kluczowe są dwie rzeczy: wrażliwość i otwartość na drugiego człowieka, chęć wysłuchania go z szacunkiem oraz budowanie pozytywnego przekazu, by zachwycić pięknem życia.

Czasem można odnieść wrażenie, że obrona życia człowieka jest ważna tylko dla garstki osób, aktywistów z fundacji i stowarzyszeń, a my, jako zwykli ludzie, nie możemy zbyt wiele zrobić. Stąd też inicjatywa Letniej Akademii Pro-life, czyli warsztatów dla obecnych liderów i tych, którzy chcą działać na rzecz ochrony ludzkiego życia – podkreśla Marcin Nowak, organizator Letniej Akademii.  – Życia trzeba bronić mądrze. Nie poprzestawać na emocjach, ale rozmawiać na argumenty. 

Udział w Letniej Akademii Pro-Life to okazja do nawiązywania relacji z innymi pro-liferami i budowy sieci ludzi wspólnie działających na rzecz obrony życia człowieka. Trzy lata doświadczeń w organizacji warsztatów pokazują, że uczestnicy wspierają się nawzajem, dzielą doświadczeniami czy proszą o pomoc. Konkretnym owocem ostatniej Letniej Akademii są dwa Kluby Pro-Life, które założyły uczestniczki wcześniejszej edycji.

Mimo wielkiej fascynacji tematem obrony życia człowieka i ogromnej radości ze stawiania pierwszych kroków na tej drodze, miałam wiele wątpliwości. Tematyka pro-life nie była pozytywnie odbierana w moim otoczeniu – zarówno domowym, jak i szkolnym. Jestem studentką V roku medycyny. W tym środowisku niestety często mówi się o tzw. „prawach kobiet”, o „wolnym wyborze”, natomiast niewiele osób jest w pełni świadomych tego, że wybór kończy się tam, gdzie zaczyna się krzywda drugiego człowieka – opisuje Sandra Wcisło, uczestniczka ubiegłorocznej edycji.

Wśród zaproszonych gości, którzy spotkali się z uczestnikami, byli profesjonaliści w swoich dziedzinach, m.in. dr n. med. Ewa Ślizień-Kuczapska – specjalista położnik-ginekolog, lek. med. Dorota Jarczewska – specjalista medycyny rodzinnej oraz dr Łukasz Cichocki – psychiatra i psychoterapeuta.

Tegoroczni uczestnicy przyjechali do Krakowa z Ełku, Koszalina, Zielonej Góry, Dąbrowy Górniczej, Warszawy, Mielca i tak dalej. Mamy jak dotąd największą grupę. Niestety, nie mogliśmy przyjąć wszystkich chętnych, bo Akademia to nie tylko wykłady, ale przede wszystkim warsztaty.

Zapisy na kolejną edycje będą możliwe tutaj.

Dzień pierwszy dotyczył m.in. rozwoju dziecka w łonie matki, psychologii prenatalnej i terapii płodu. 

Dzień drugi. Dobiegł końca kolejny dzień warsztatów. Z dr. Piotrem Guzdkiem, familiologiem, rozmawialiśmy o godnych pochówkach dzieci poronionych i martwo urodzonych, o prawach rodziców na oddziałach ginekologiczno-położniczych. Z kolei od rana rozprawialiśmy się z proaborcyjnymi „argumentami”, ucząc się merytorycznej debaty. Była też wycieczka po pięknym Krakowie.

Dzień trzeci. Dynamiczny, aktywny, pełen wrażeń – taki był kolejny dzień naszych warsztatów. Od rana dyskutowaliśmy o in vitro, poruszając ten temat z wielu perspektyw. było m.in. spotkanie z psychoterapeutką, pedagogiem i seksuologiem Magdaleną Poprawą.

Artykuł Letnia Akademia Pro-Life 2023 – relacja pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

O naprotechnologii, cierpieniu spowodowanym kłopotami z poczęciem i urodzeniem dziecka, a także o tym, dlaczego techniki sztucznej reprodukcji nie da się pogodzić z nauką KK, mówił w auli kurialnej w Bielski-Białej dr Adam Kuźnik – specjalista medycyny rodzinnej, naprotechnolog.

Dr Adam Kuźnik to wieloletni medyczny konsultant Natural Family Planning przy Fertility Care Centers of Poland, poruszył tematy związane ze skomplikowaną ludzką płodnością, istotą aktu małżeńskiego oraz zagrożeniami, jakie wiążą się z techniką in vitro.

Zwrócił uwagę na zbieżność logiki stojącej za antykoncepcją i metodami reprodukcyjnymi, gdy w obu podejściach ma decydować własna wola ludzka zamiast postawy traktowania dziecka jako daru Bożego. Przypomniał, że wizja integralności osoby-daru wyklucza zarówno antykoncepcję, jak i techniki wspomaganego rozrodu.

„Moim zdaniem, rozważanie na temat, czy in vitro jest dobre albo jakie in vitro jest dobre, to jest odwrócone rozważanie o antykoncepcji. Czy jest dobra antykoncepcja? Czy jest antykoncepcja taka, która jest dobra dla katolików. Otóż antykoncepcja z zamiarem antykoncepcji nie jest dla katolików” – zaznaczył, przywołując encyklikę „Humanae vitae”.

„Na podobnej zasadzie Jan Paweł II powiedział, że nie widzi moralnego zastosowania technik wspomaganego rozrodu” – dodał i zauważył za „Evangelium vitae”, że „techniki sztucznej reprodukcji, choć wydają się służyć życiu, w rzeczywistości stwarzają możliwość nowych na nie zamachów i są nie do przyjęcia z moralnego punktu widzenia”. Zaakcentował, że redukują one jedynie życie ludzkie „do roli materiału biologicznego, którym można swobodnie dysponować”.

„To, co napisał papież Jan Paweł II potwierdza się w naszych obserwacjach, jak to działa w praktyce. Miał rację. Kto jest w stanie przyjąć prawdę napisaną przez świętego, ją przyjmuje, kto nie, ciągle nie wie, co tu jest nie tak” – dodał.

Wskazał też na definicję czystości. Podkreślił, że nie oznacza to pogardy dla płciowości ludzkiej. „Przeciwnie – tu jest tak duże docenienie tej płciowości ludzkiej, że tylko to płciowe współżycie jest miejscem dla poczęcia nowej osoby” – stwierdził.

Prelekcji wysłuchali m.in. słuchacze Studium Teologii Rodziny i doradcy życia rodzinnego. Prelegenta przedstawił bielsko-żywiecki duszpasterz rodzin ks. dr Tomasz Gorczyński, który przypomniał, że kontekstem tego spotkania jest zapowiadane referendum w Bielsku-Białej na temat dofinansowania z podatków wszystkich bielszczan procedury in vitro.

„Chcemy pokazać, że jest możliwość przeżywania miłości małżeńskiej, miłości płodnej nawet wtedy, kiedy jest z różnych powodów bardzo trudno o płodność, ale też chcemy powiedzieć, dlaczego nie wszystkie rozwiązania, na przykład in vitro, są moralnie dozwolone w świetle filozofii personalistycznej, gdzie człowiek jest celem, a nie środkiem” – wyjaśnił.

Naprotechnologia jest metodą diagnostyki i leczenia niepłodności w pełni współpracującą z naturalnym cyklem miesięcznym kobiety. Umożliwia ona zdiagnozowanie i wyleczenie schorzeń, które są przyczyną zaburzeń płodności i braku poczęcia. Powstała w USA. Jej twórcą jest prof. Thomas Hilgers, lekarz ginekolog, mieszkający i pracujący na co dzień w Omaha w Stanach Zjednoczonych. W odpowiedzi na opublikowaną przez papieża Pawła VI encyklikę „Humanae vitae” stworzył model rozpoznawania płodności. Naprotechnologia opiera się na tzw. modelu Creightona. Metody stosowane w naprotechnologii odnoszą się nie tylko do kobiety, ale są ukierunkowane na małżeństwo.

Należy zaznaczyć, że główną przyczyną problemów z zajściem w ciążę jest źle zdiagnozowana i leczona przyczyna niepłodności. Naprotechnologia jest w stanie odkryć prawdziwą przyczynę i ją wyleczyć. Niestety w naszym społeczeństwie naprotechnologia jest słabo poznana i niedostatecznie propagowana. Metoda ta nie eksperymentuje na ludzkim życiu, ani nie dokonuje selekcji, lecz szanuje godność i wartość rodziców, dziecka i ludzkiego życia.

JB
Źródło: KAI

Artykuł Naprotechnolog: jak diagnozować i leczyć niepłodność? pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Wykazujecie się wspaniałym, zdroworozsądkowym, pełnym miłości bliźniego wyczuciem i poczuciem solidarności z przyszłymi pokoleniami – powiedział do laureatów młodzieżowego konkursu pro-life Minister Edukacji i Nauki prof. Przemysław Czarnek.

Organizowany od 17 lat Ogólnopolski Konkurs dla Młodzieży „Pomóż ocalić życie bezbronnemu” o nagrodę im. bł. ks. Jerzego Popiełuszki daje młodzieży możliwość wypowiedzenia się na różne tematy związane z ochroną życia człowieka. Nastolatki opowiadają w swoich pracach o starości, kresie życia i adopcji, a także o zagadnieniach bioetycznych takich jak aborcja, antykoncepcja, in vitro czy eutanazja. Wielu uczestników opisuje prawdziwe historie narodzin swojego rodzeństwa lub dziecka z najbliższej rodziny.

W tym roku konkurs organizowany przez Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka odbył się w trzech kategoriach artystycznych: literackiej, plastycznej i multimedialnej oraz w trzech kategoriach wiekowych: klasy IV-VI i VII-VIII szkół podstawowych oraz wszystkie klasy szkół ponadpodstawowych. Zgłoszono do niego 1479 prac. W kategorii literackiej powstały m.in. wiersze, opowiadania i dramaty. Organizatorzy otrzymali prace plastyczne w postaci wyklejanek, haftów, kolaży, rzeźb, plakatów oraz wykonane m.in. ołówkiem i farbami olejnymi. W kategorii multimedialnej oceniali m.in. strony internetowe, filmy i gry komputerowe pro-life. Wszystkie prace prezentowały wysoki poziom merytoryczny i artystyczny.

Gala Finałowa konkursu w związku z reżimem sanitarnym odbyła się online 15 maja br. o godz. 10.00. Szczególnymi gośćmi byli Minister Edukacji i Nauki Pan Prof. Przemysław Czarnek, Szef Gabinetu Politycznego Ministra Pan Radosław Brzózka oraz Małopolski Kurator Oświaty Pani Barbara Nowak. 

Minister Edukacji i Nauki prof. Przemysław Czarnek pogratulował wszystkim uczestnikom konkursu. – Półtora tysiąca prac oznacza, że półtora tysiąca młodych ludzi w wieku od IV klasy szkoły podstawowej do klas szkół ponadpodstawowych pochyliło się nad sensem życia, nad tym, co jest tak naprawdę fundamentem naszej cywilizacji, a przede wszystkim fundamentem naszej bytowości i naszego istnienia – zauważył. – Wykazujecie się wspaniałym, zdroworozsądkowym, pełnym miłości bliźniego wyczuciem i poczuciem solidarności z przyszłymi pokoleniami. Tylko w ten sposób Polska i naród polski może rozwijać się przez kolejne wieki tak, jak rozwija się od 1055 lat. Podkreślajmy to wszędzie. Polska jest wyspą w Europie i na świecie, wyspą życia, na której życie jest chronione na najwyższym poziomie, zwłaszcza od ostatniego orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego. A liczba uczestników, choćby tego konkursu, młodych uczestników, świadczy o tym, że także wśród młodzieży cywilizacja życia cieszy się ogromnym poparciem, szacunkiem i jest tym, nad czym refleksję wykazują również ludzie młodzi – zwrócił się do uczestników i laureatów konkursu Przemysław Czarnek.

– Jesteśmy w gronie tych, którzy są dobrzy i najlepsi w budowaniu domu, ale nie tego z cegieł lecz tego z miłości, z wzajemnej pomocy i z szacunku – zauważył Radosław Brzózka, Szef Gabinetu Politycznego Ministra. – Bardzo się cieszę, że dzięki konkursowi powstała taka społeczność. Bardzo dziękuję za wykonany wysiłek, gratuluję fantastycznych prac. Chcę wam życzyć, abyście w tym gronie, gronie obrońców życia człowieka, pozostali już na stałe, aby to był ważny element waszego życia, abyście się stali animatorami środowisk w swoich szkołach, miejscach, gdzie jesteście, środowisk, które szczególnie troszczą się o życie – pogratulował uczestnikom konkursu.

– Dziękuję za ten konkurs, który afirmuje życie, który nie różnicuje życia, który podkreśla godność każdej osoby ludzkiej od samego poczęcia – powiedziała Barbara Nowak, Małopolski Kurator Oświaty. Pogratulowała również uczestnikom konkursu odwagi. – Dzisiaj to niełatwe wyjść i powiedzieć „A ja cenię życie, a ja nie mówię, że aborcja jest ok”. Występując tak odważnie, jesteście wzorem dla innych – zauważyła.

Ogłoszenie laureatów Ogólnopolskiego Konkursu dla Młodzieży „Pomóż ocalić życie bezbronnemu” o nagrodę im. bł. ks. Jerzego Popiełuszki poprzedziło krótkie podsumowanie przygotowane przez Magdalenę Guziak-Nowak, przewodniczącą komisji konkursowej i dyrektor ds. edukacji Polskiego Stowarzyszenia Obrońców Życia Człowieka, organizatora konkursu. – Bardzo szeroko interpretowaliście konkursowe hasło, podejmując w swych pracach wszystkie aktualne zagadnienia bioetyczne. Wielu z was promowało szlachetną ideę adopcji, rodzicielstwa zastępczego czy po prostu – miłość w rodzinie, w której rodzi się życie. Podejmowaliście twórczą refleksję nad godnością umierania, zgłaszając prace traktujące o eutanazji – zwróciła się do uczestników konkursu Magdalena Guziak-Nowak. – Wielu z was, o wielu więcej niż w latach ubiegłych, poruszyło kwestię ochrony dziecka w łonie matki. Trudno się temu dziwić, skoro na wiele tygodni polską rzeczywistość zdominowały protesty środowisk proaborcyjnych po publikacji wyroku Trybunału Konstytucyjnego, dotyczącego tzw. aborcji eugenicznej. Wykazaliście się dużą znajomością wspomnianych tematów, wiele prac było dopracowanych w najdrobniejszych szczegółach – powiedziała, dodając, że uczestnicy konkursu są nadzieją swoich rodziców, nauczycieli i Polski, że obroni swoje najmniejsze dzieci.

Nagrodzone i wyróżnione prace uczniów klas IV-VI:

kategoria literacka:

I miejsce: Joanna Chorowska „Potęga miłości ocala kruche życie”, Zespół Szkół Stowarzyszenia Rodzin Katolickich w Wodzisławiu Śląskim

II miejsce: Grzegorz Sobkiewicz, „Babunia”, Publiczna Szkoła Podstawowa nr 12 im. Jana Pawła II w Stalowej Woli

III miejsce: Malwina Lenik, „Pomocne dłonie”, Zespół Szkół w Zembrzycach

wyróżnienia (14):

• Hanna Sikora, Szkoła Podstawowa w Gościeszowicach
• Antoni Zawiła, Zespół Szkół w Zembrzycach
• Julia Mertas, Szkoła Podstawowa nr 47 w Bytomiu
• Adam Ducher, Szkoła Podstawowa im. kard. Stefana Wyszyńskiego w Somoninie
• Zuzanna Lambrecht, Katolicka Szkoła Podstawowa z Oddziałami Integracyjnymi SPSK im. kard. Stefana Wyszyńskiego w Czerwiennem
• Julita Garlicka, Szkoła Podstawowa nr 2 im. Danuty Siedzikówny INKI w Ełku
• Patryk Kukla, Szkoła Podstawowa im. ks. Józefa Londzina w Zabrzegu
• Wiktoria Bartosz, Szkoła Podstawowa nr 4 w Augustowie
• Nikola Łagód, Szkoła Podstawowa nr 44 w ZSO nr 4 im. Orląt Lwowskich w Lublinie
• Mateusz Wieczorek, Szkoła Podstawowa im Polskich Olimpijczyków w Miłocinie
• Oliwier Łyczak, Zespół Szkół Stowarzyszenia Rodzin Katolickich w Barwałdzie Dolnym
• Antonina Balicka, Szkoła Podstawowa nr 43 im. Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie
• Jagna Głuszczak, Szkoła Podstawowa w Boleminie
• Katarzyna Grąz, Szkoła Podstawowa im. Mikołaja Kopernika w Kramarzówce

kategoria plastyczna:

I miejsce: Iga Tadra, „Nieskończoność życia”, Publiczna Szkoła Podstawowa nr 2 im. Papieża Jana Pawła II w Chorzelach

II miejsce: Emilia Marciniuk, „Bezdomny też człowiek”, Zespół Placówek Oświatowych w Łomazach

III miejsce: Bartosz Idec, „Skarb to dziecko”, Szkoła Podstawowa nr 3 im. Żołnierzy POW w Bełchatowie

wyróżnienia (9):

• Dominika Pawlik, Szkoła Podstawowa w Kraśnicy
• Szymon Struś, Szkoła Podstawowa im. Marii Konopnickiej w Dobrzyniu nad Wisłą
• Ania Sysik, Tawęcino
• Majka Grępka, Samorządowa Szkoła Podstawowa w Chwalibogowie
• Kacper Szczepanik, Publiczna Szkoła Podstawowa nr 1 im. bł. Bronisława Markiewicza w Trzebosi
• praca zbiorowa, Publiczna Szkoła Podstawowa SPSK im. bł. ks. Maksymiliana Binkiewicza w Wieluniu
  • Olga Bednarek
  • Agata Kukuczka
• Maria Staniek, Zespół Szkół im. kard. Stefana Wyszyńskiego w Lelisie
• Maja Pitala, Szkoła Podstawowa im. św. Stanisława Kostki w Krzyszkowicach
• Adam Pujanek, Zespół Szkół Katolickich w Bydgoszczy Pomnik Jana Pawła II

kategoria multimedialna:

I miejsce: Blanka Styrcz, „Studio życia”, Szkoła Podstawowa im Stefana Żeromskiego w Chmielniku

II miejsce: Laura Pawleta, „Miłość ponad wszystko. Misja rodziny zastępczej”, Salezjański Zespół Szkół Publicznych „Don Bosco” w Świętochłowicach

III miejsce: Natalia Baran, „Nie zabijaj!”, Publiczna Szkoła Podstawowa SPSK w Kurowie

wyróżnienia (5):

• Wiktoria Rosiek, Szkoła Podstawowa im. Stefana Pawlika w Rytrze
• praca grupowa Szkoła Podstawowa Przyjaciół Szkół Katolickich im. Błogosławionych Męczenników z Peru. Bł. Zbigniewa Strzałkowskiego i Bł. Michała Tomaszka w Rychwałdku
• Ewelina Urbaniec
• Natalia Łopatka
• Nikola Stępska, Szkoła Podstawowa nr 1 im. Tadeusza Kościuszki w Kutnie
• Franciszek Gordon, Zespół Szkół Katolickich w Bydgoszczy Pomnika Jana Pawła II
• praca zbiorowa Publiczna Szkoła Podstawowa SPSK w Kurowie
  • Nikola Bałos
  • Martyna Gibas
  • Weronika Marcak
  • Zofia Gąska

Nagrodzone i wyróżnione prace uczniów klas VII-VIII:

kategoria literacka:

I miejsce: Oliwia Szwajca oraz Julia Smolny, „Konflikt”, Zespół Szkolno-Przedszkolny Szkoła Podstawowa im.bł.Ks. Bronisława Markiewicza w Pewli Ślemieńskiej

II miejsce: Zuzanna Zglińska, „I nie opuszczę cię aż do śmierci…”, Szkoła Podstawowa nr 37 im. kpt. ż. w. Antoniego Ledóchowskiego w Szczecinie

III miejsce: Justyna Wiącek, „Ziemski – nieziemski anioł”, Szkoła Podstawowa im. Gustawa Morcinka w Krzyżanowicach

wyróżnienia (14):

• Ernest Jaksa, Szkoła Podstawowa nr 16 im. Jana Śniadeckiego w Krakowie
• Zofia Borowska, Publiczna Szkoła Podstawowa Sióstr Prezentek w Krakowie
• Monika Drużyńska, Szkoła Podstawowa nr 1 im. Polskich Podróżników w Aleksandrowie Kujawskim
• Kinga Szymusiak, Szkoła Podstawowa im. Jana Pawła II w Cichem
• Amelia Gacka, Szkoła Podstawowa im. Orląt Lwowskich w Żarkach Wielkich
• Pola Franczak, Niepubliczna Szkoła Podstawowa w Lubsku
• Wiktoria Ożóg, Szkoła Podstawowa im Armii Krajowej w Wielkich Drogachi
• Miron Szajek, Zespół Szkolno-Przedszkolny Szkoła Podstawowa im. Powstańców Wielkopolskich w Granowie
• Zuzanna Kasprzycka, Szkoła Podstawowa SPSK im. św. Jana Pawła II w Olsztynku
• Bartosz Bartczak, Szkoła Podstawowa im. Marii Konopnickiej w Jaworzynie Śląskiej
• Patryk Rychlik, Szkoła Podstawowa z Oddziałami Sportowymi im. Polskich Olimpijczyków w Dąbrowie Górniczej
• Wiktoria Frąś, Szkoła Podstawowa im. Janusza Korczaka w Brzozówce
• Jan Sikora, Willy-Brandt
• Alicja Janik, Szkoła Podstawowa nr 159 Sióstr Urszulanek Unii Rzymskiej w Krakowie

kategoria plastyczna:

I miejsce: Maria Staszków, „Tęskno mi Panie”, Szkoła Podstawowa nr 159 Sióstr Urszulanek Unii Rzymskiej w Krakowie

II miejsce: Piotr Chmielewsk, „Razem mamy moc”, Szkoła Podstawowa im. ks. Józefa Poniatowskiego w Ładach

III miejsce: Alicja Mijalska, „Mamo, spójrz mi w oczy”, Miejska Szkoła Podstawowa nr 5 im. W. Hajdy w Piekarach Śląskich

wyróżnienia (17):

• Agnieszka Flak, Publiczna Szkoła Podstawowa w Szpikołosach,
• Mikołaj Maziarek, Szkoła Podstawowa z Oddziałami Integracyjnymi nr 151 im. Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie,
• Katarzyna Poncyleusz, Zespół Placówek Oświatowych w Parysowie
• Michał Szwagierczak, Szkoła Podstawowa nr 20 im. kmdra ppor. Jana Grudzińskiego w Gdańsku
• Emilia Bednarska, Szkoła Podstawowa Sióstr Niepokalanek im. bł. Marceliny Darowskiej w Jarosławiu
• Dominika Hacia, Szkoła Podstawowa im. Batalionów Chłopskich w Krynicach
• Wiktor Kozdroń, Szkoła Podstawowa w Falejówce
• Maja Piotrak, Szkoła Podstawowa nr 76 im. 13 Dywizji Piechoty Strzelców Kresowych w Warszawie
• Adrian Bucki, Specjalny Ośrodek Szkolno-Wychowawczy w Sulęcinie
• Izabela Romanowska, Szkoła Podstawowa nr 2 im. Jarosława Dąbrowskiego w Olsztynie
• Bianka Stefanik, Szkoła Podstawowa w Czaplinku
• Aleksandra Kurek
• Michalina Klimkowicz, Katolicka Szkoła Podstawowa im. św. Urszuli Ledóchowskiej w Nowej Soli
• Nikodem Sorochman, Szkoła Podstawowa im. św. Jana Pawła II w Radomyślu Wielkim
• Klara Bielecka, Szkoła Podstawowa im. Stefana Żeromskiego w Chmielniku
• Julia Wrońska, Szkoła Podstawowa nr 1 im. Konstytucji 3 Maja w Nasielsku
• Amelia Kocyła, Młodzieżowy Ośrodek Wychowawczy im. św. Siostry Faustyny w Krakowie

kategoria multimedialna:

I miejsce: Klaudia Kostrzewa, „Pro-life, pro-love. Czy rzeczywiście trzeba zabijać?”, Zespół Szkół w Krzywiniu

II miejsce: Maria Sadowska, „Życiem darem Boga”, Szkoła Podstawowa im. Władysława Broniewskiego w Wielgiem

III miejsce: Kaja Wismont, „Życie za życie”, Szkoła Podstawowa nr 3 im. Janusza Korczaka w Słupsku

wyróżnienia (4):

• Magdalena Burek, Zespół Szkół nr 1 w Pińczowie
• Olga Bazelska, Szkoła Podstawowa nr 11 im. Stefana Batorego w Inowrocławiu
• Zuzanna Głąb, Publiczna Szkoła Podstawowa im. Tadeusza Kościuszki z oddziałami przedszkolnymi w Goczałkowie
• Katarzyna Kania, Szkoła Podstawowa im. Brata Witalisa – Wojciecha Lei w Podczerwonem

Nagrodzone i wyróżnione prace uczniów szkół ponadpodstawowych:

kategoria literacka:

I miejsce: Kinga Gawryś, „Chodź, zrobię ci herbatę”, I Liceum Ogólnokształcące im. Marszałka Józefa Piłsudskiego w Garwolinie

II miejsce: Luiza Lubowicka, „Dziękuję mateńko za dar życia”, Zespół Szkół Ogólnokształcących i Policealnych im. Króla Kazimierza Jagiellończyka w Wysokiem Mazowieckiem

III miejsce: Anna Wilkoń, „Wbrew wszystkiemu i wszystkim, zostałam”, II Liceum Ogólnokształcące im. Andrzeja Frycza Modrzewskiego w Rybniku

wyróżnienia (10):

• Dominika Głuch Technikum Zakładu Doskonalenia Zawodowego w Hrubieszowie
• Aleksandra Oleksiuk, Liceum Ogólnokształcące im. Komisji Edukacji Narodowej w Siemiatyczach
• Karol Janiga, I Liceum Ogólnokształcące im. Mikołaja Kopernika w Jarosławiu
• Katarzyna Wójtowicz, XXI Liceum Ogólnokształcące im. św. Stanisława Kostki w Lublinie
• Katarzyna Jaroszewska, II Liceum Ogólnokształcące im. Mikołaja Kopernika we Włocławku
• Mateusz Grych, Zespół Szkół im. E. Kwiatkowskiego w Dębicy
• Joanna Wyrzykowska, II Liceum Ogólnokształcące z Oddziałami Dwujęzycznymi im. Stefana Batorego w Warszawie
• Kacper Haraburda, II Liceum Ogólnokształcące w Augustowie im. Polonii Polaków na Świecie
• Gabriela Król, Liceum Ogólnokształcące im. Jana Matejki w Wieliczce,
• Łukasz Cieśliński, Zespół Szkół Ekonomicznych im. Stanisława Staszica w Wołominie

kategoria plastyczna:

I miejsce: Ewa Greczaniuk, „Jesteś moim dzieckiem”, Zespół Szkół Towarzystwa Salezjańskiego „Kolegium Kujawskie”

II miejsce: Magdalena Pośnik, „Problemy współczesnej matki”, XXI Liceum Ogólnokształcące im. św. Stanisława Kostki w Lublinie

III miejsce: Amelia Majewska, „Nie lękaj się, bo ja jestem z tobą”, Zespół Szkół Zawodowych w Nasielsku

wyróżnienia (19):

• Marcelina Sączawa, Zespół Szkół Mechanicznych w Rzeszowie
• Hanna Garbaciak, II Liceum Ogólnokształcące im. W. Wróblewskiego w Gliwicach
• Klaudia Kęska, Regionalne Centrum Edukacji Zawodowej w Lubartowie
• Dorota Rodzik, Państwowe Liceum Sztuk Plastycznych w Nałęczowie
• Justyna Piecuch, I Liceum Ogólnokształcące im. Komisji Edukacji Narodowej w Sanoku
• Hanna Madej, Liceum Ogólnokształcące im. Henryka Sienkiewicza w Nowej Rudzie
• Karolina Lipska, Liceum Ogólnokształcące im. M. Kopernika w Sokółce
• Magda Brzezińska, Liceum Ogólnokształcące im. M. Kopernika w Sokółce
• Julia Guzdek, Centrum Kształcenia Zawodowego i Ustawicznego nr 1 w Wadowicach
• Dominika Orawczak, Liceum Ogólnokształcące Córek Bożej Miłości im. F. Lechner w Bielsku-Białej
• Natalia Matuła, I Liceum Ogólnokształcące im. M. Wadowity w Wadowicach
• Jakub Flejmer, Zespół Szkół Technicznych im. M. Skłodowskiej-Curie w Puławach
• Wiktoria Weber, Zespół Szkół nr 2 im. Sybiraków w Nowym Sączu
• Zofia Muras Zespół Szkół nr 1 im. Kazimierza Wielkiego w Mińsku Mazowieckim
• Lidia Klin, VI Liceum Ogólnokształcące im. A. Towarnickego w Rzeszowie
• Lidia Leja, Liceum Ogólnokształcące im. Oswalda Balzera w Zakopanem
• Zuzanna Tyl, Zespół Szkół w Drezdenku
• Milena Kowalik, Liceum Ogólnokształcące Towarzystwa Salezjańskiego im. św. Józefa w Szczecinie
• Joanna Wojtas,

kategoria multimedialna:

I miejsce: Amelia Malina, „Spojrzenie miłości”, II Liceum Ogólnokształcące im. Emilii Plater w Sosnowcu

II miejsce: Joanna Wyrzykowska, „Monolog”, II Liceum Ogólnokształcące z Oddziałami Dwujęzycznymi im. Stefana Batorego w Warszawie

III miejsce: Zuzanna Kaczmarek, „Dziękuję, mamo”, Zespół Szkół Zakonu Pijarów im. św. Józefa Kalasancjusza w Poznaniu

wyróżnienia (10):

• praca zbiorowa, Liceum Ogólnokształcące im Komisji Edukacji Narodowej w Siemiatyczach
  • Aleksandra Oleksiuk
  • Daniela Zubrzycka
  • Klaudia Purta
  • Edyta Rusidova
  • Natalia Krajewska
• Mateusz Kułacz, Salezjański Ośrodek Szkolno-Wychowawczy w Tarnowskich Górach
• Emilia Gierlach, IV Liceum Ogólnokształcące im. K.K. Baczyńskiego w Olkuszu
• praca zbiorowa, Specjalny Ośrodek Szkolno-Wychowawczy im. Janusza Korczaka w Nowej Soli
  •     Marcin Szostak
  •     Gracjan Plas
  •     Karolina Borkowska
  •     Krystian Mazur
  •     Marcin Starzyński
  •     Szymon Kusiak
  •     Marcel Wirzman
  •     Sandra Began
  •     Hubert Drutowski
• praca zbiorowa, Parafia pw. św. Michała Archanioła w Polkowicach
  • Michał Hoffman
  • Dorota Pająk
  • Wiktor Ryszko
  • Weronika Heckert
  • Oliwier Gołuchowski
• praca zbiorowa, Parafia pw. św. Floriana Męczennika w Sosnowcu
• • Maja Chudziak
  • Aleksandra Rekiel
  • Piotr Kandulski
  • Julia Chudziak
  • Aleksandra Komasa
  • Cecylia Bajon
• Patrycja Kalisz, Zespół Szkół Plastycznych w Tarnowie
• Filip Kaczor

Nagrodzone i wyróżnione prace plastyczne uczniów klas IV-VI:

Nagrodzone i wyróżnione prace plastyczne uczniów klas VII-VIII:

Nagrodzone i wyróżnione prace plastyczne uczniów szkół ponadpodstawowych:

W czasie Gali Finałowej poznaliśmy nazwiska laureatów I, II i III miejsc we wszystkich kategoriach wiekowych i artystycznych oraz nazwiska osób wyróżnionych. Amelia Malina, zdobywczyni pierwszego miejsca w kategorii multimedialnej szkół ponadpodstawowych, nadesłała na konkurs film o Zosi, dziewczynce z zespołem Downa. – Jej mama jest dla mnie cichą bohaterką. Poruszyło mnie to, jak otwarcie mówi o niezwykłej roli swojego męża w przyjęciu daru życia Zosi, o walce taty o córkę. Myślę, że jest to piękny przykład ojcostwa – powiedziała. – Cieszę się, że mogłam przez ten film pokazać szerszej grupie odbiorców, że postawa za życiem bywa często wyzwaniem i trudem, ale, jak widać, można temu podołać. Byle z miłością – dodała. Joanna Chorowska, uczennica kl. VI, laureatka pierwszego miejsca w kategorii literackiej klas IV-VI, w swojej pracy opowiedziała historię walki o życie swojego brata, Ignasia. – Urodził się on z ciężką wadą serca. W tym roku skończy 5 lat. Temat ocalenia życia bezbronnemu jest dla mnie bardzo ważny, ponieważ twierdzę, że każdy zasługuje na to, żeby być kochanym i szanowanym, bez względu na to, czy jest zdrowy czy chory – wyjaśniła.

Nagranie z transmisji gali można obejrzeć poniżej:

Laureaci i wyróżnieni (prezentacja):

Uwaga! W związku z licznymi pytaniami dotyczącymi wpisów na świadectwach osiągnięć laureatów Ogólnopolskiego Konkursu dla młodzieży o nagrodę im. bł. ks. Jerzego Popiełuszki „Pomóż ocalić życie bezbronnemu” w kategorii szkół podstawowych informujemy, iż:

• wpis osiągnięcia dotyczy tylko laureata konkursu,
• laureatami w rozumieniu regulaminu są osoby, które zajęły miejsca pierwsze, drugie i trzecie w poszczególnych kategoriach artystycznych,
• na świadectwie ukończenia szkoły podstawowej wpisuje się osiągnięcia ucznia w okresie bycia w szkole. Przykładowo, jeśli uczeń zostanie laureatem konkursu w kl. 7 lub niższej, to to osiągnięcie powinno mu zostać wpisane także na świadectwie ukończenia szkoły,
• konkurs figuruje w wykazie zawodów wiedzy i artystycznych organizowanych przez Małopolskiego Kuratora Oświaty lub inne podmioty działające na terenie szkoły w latach 2016–2021, które mogą być wymienione na świadectwie ukończenia szkoły podstawowej.

nauczyciele laureatów spoza województwa małopolskiego mogą wpisać osiągnięcie na świadectwie swoim uczniom w przypadku, gdy konkurs znajduje się w wykazie zawodów wiedzy, artystycznych i sportowych dla danego województwa. Wykaz taki jest tworzony autonomicznie przez każdego kuratora oświaty dla terenu jego województwa.

Patronat honorowy:

Partnerzy:

Krajowe
Duszpasterstwo
Nauczycieli

Partnerzy medialni:

Sponsorzy:

Współpraca promocyjna:

Artykuł Ogłoszenie wyników XVII Ogólnopolskiego Konkursu dla Młodzieży „Pomóż ocalić życie bezbronnemu” pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Obraz przedstawiał kobietę w ciąży. Film opowiadał o tej nieplanowanej. Umieszczone w przestrzeni publicznej uratowały dwoje dzieci. I obraz, i film zostały nagrodzone w konkursie pro-life dla młodzieży. O jego kolejnej edycji z Magdaleną Guziak-Nowak rozmawia Agata Gołda.

Już po raz 17. Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka organizuje konkurs pro-life na prace plastyczne, literackie i multimedialne. Czy to aborcja, jako najbardziej oczywiste skojarzenie z tematami pro-life, dominuje w pracach konkursowych?

– Młodzież nie skupia się tylko i wyłącznie na ochronie życia człowieka na najwcześniejszym etapie jego rozwoju. Porusza różne bioetyczne zagadnienia. Do najczęstszych należą ochrona życia nienarodzonych dzieci, antykoncepcja, in vitro, starość, kres życia, eutanazja i aborcja. W wielu pracach przewijają się wątki patriotyczne.

Coś jeszcze jest Was w stanie zaskoczyć, skoro do tej pory obejrzeliście i przeczytaliście już blisko 25 tys. prac?

– Średnio co roku dostajemy około tysiąca prac plastycznych, literackich i multimedialnych, które młodzież wykonuje godzinami w wolnym czasie, choć mogłaby wtedy oglądać filmy lub oddawać się innym pasjom. Wszystkie dzieła są wyjątkowe i niepowtarzalne. W wielu ukryte są prawdziwe historie, które wydarzyły się w ich rodzinach. To poruszające, gdy nastolatka opisuje towarzyszenie swojej babci w umieraniu i własną przemianę, która zaszła w niej pod wpływem tego wydarzenia. Albo gdy czytam opowiadanie o kobiecie nachalnie namawianej do aborcji, która jednak rodzi dziecko, a pod koniec w post scriptum: „To prawdziwa historia o mojej babci i mojej mamie”. Ciągle mam też przed oczami namalowane na wielkim płótnie farbą olejną kontury Polski, w które były wpisane tablice Dekalogu z zaakcentowanym V przykazaniem. Poruszyła mnie praca plastyczna, w której uczennica szkoły podstawowej przedstawiła artystyczną wizję tkania nowego życia czy rysunek przedstawiający małą dziewczynkę, czekającą na schodach domu na swoich rodziców.

Zaskakuje mnie – ale też bardzo cieszy! – rosnąca popularność poezji. Wrażliwość na słowo, szczególnie w kontekście ochrony życia, jest bardzo ważna, bo słowa kształtują rzeczywistość. Trudno też nie być pozytywnie zaskoczonym, kiedy w kategorii multimedialnej dostajemy grę komputerową pro-life.

Bliska jest mi idea adopcji. Ciągle musimy przypominać, że powierzenie wychowania dziecka innej rodzinie jest ze strony rodziców biologicznych aktem miłości wobec dziecka. Nasi młodzi uczestnicy coraz częściej podejmują ten temat.

Jakie talenty mają nastolatkowie?

– Z pewnością rosną nam przyszli reżyserzy, pisarze, dziennikarze, scenografowie, scenarzyści, malarze, poeci. Przepięknie rysują ołówkiem, malują farbami olejnymi, pastelami czy akwarelami. Tworzą różne prace przestrzenne, prezentacje na tablicach korkowych, wyklejają, dziergają. Wiele z tych prac wymaga ogromnej cierpliwości i niebywałej dokładności. Młodzież pisze bardzo dobre wiersze, doskonale przemyślane opowiadania i teksty piosenek, do których komponuje melodie. Nadsyła nam filmy nakręcone w oparciu o autorskie scenariusze, tworzy strony internetowe, prezentacje multimedialne. Jak wspomniałam, zdarzyły się nawet zaprogramowane przez nastolatków gry komputerowe. Prace konkursowe są na bardzo wysokim poziomie. Od kilku lat wydajemy je w formie kalendarza ściennego.

Która kategoria cieszy się największą popularnością? Plastyczna, literacka czy multimedialna?

– Dostajemy najwięcej prac plastycznych, drugie w kolejności są literackie, na końcu multimedialne.

Wiecie, że konkurs uratował co najmniej dwa życia. Mogłabyś o tym opowiedzieć?

– Kilka lat temu pewna kobieta zrezygnowała z aborcji i zdecydowała się urodzić dziecko po obejrzeniu w internecie amatorskiego filmu nastolatków z Częstochowy. Potem poinformowała o tym młodych twórców. Ich film pt. „Wzór” opowiada o małżonkach, którzy kłócą się przed tym, gdy mąż, żołnierz, wyjeżdża na misję pokojową. Kilka tygodni później będąca w ciąży i chora na białaczkę żona, musi wybierać, czy ratować siebie czy dziecko.

Z kolei w zeszłym roku otrzymaliśmy na konkurs obraz nastolatków: Marii i Nataniela. Przedstawia kobietę w ciąży. Tata Marysi spotykał w czasie spacerów z psem dziewczynę, której ojciec jest alkoholikiem a matka jest współuzależniona od niego. Zaczął z nią rozmawiać. Okazało się, że związała się ona z chłopakiem podobnym do swojego ojca. Była w ciąży. Miała depresję i inne problemy. Rozważała aborcję. Nie chciała, żeby dziecko miało niezaangażowanego, nieczułego ojca. Nie chciała też, żeby było ono dowodem jej porażki życiowej. Tata Marysi wysłał dziewczynie esemesem rysunek swojej córki i jej kolegi. „Podaj mi choć jeden powód, dlaczego mam je urodzić” – powiedziała dziewczyna. „Nikt na ziemi nie będzie cię kochać tak jak to dziecko” – odpowiedział tata. Kilka miesięcy później mama powiadomiła tatę Marysi, że jest szczęśliwa, że jest już po porodzie. A o ilu uratowanych życiach nigdy się nie dowiemy?

Mówicie, że konkurs daje okazję młodzieży do zastanowienia się nad szeroko pojętą ochroną życia człowieka, ale także dorosłym dostarcza wiedzy o wartościach, jakimi żyją młodzi ludzie. Jaki obraz młodego pokolenia wyłania się z ich utworów?

– Są to ludzie wrażliwi na los dzieci nienarodzonych. Bywa, że dzielą się z nami prawdziwymi historiami z najbliższego otoczenia. Pamiętam jeszcze dziewczynę, która opisała historię swojego młodszego brata. Mógł się nie urodzić, ponieważ jej mama była namawiana do aborcji. Nastolatkom leży również na sercu los starszych ludzi. Część z nich w pracach literackich opisuje swoich zmarłych dziadków i sięga po tematy dotykające eutanazji. Młodzi ludzie nie podchodzą bezrefleksyjnie do toczących się debat społecznych o aborcji czy o wspomaganym samobójstwie. W swoich pracach przedstawiają świat pełen wartości, w którego centrum stoi człowiek, niezależnie od tego, czy jest jeszcze w łonie matki, czy jest dzieckiem, czekającym w domu dziecka na adopcyjnych rodziców, czy jest ciężko chorą, starszą osobą. Uczestnicy pokazują nam, jak dużo miłości, odpowiedzialności za siebie i za innych jest w ich sercach, choć oczywiście sami nie mają ochoty sięgać po tak patetyczne słowa. Mówią raczej, czasem jakby od niechcenia: „Przecież to oczywiste”.

Magdalena Guziak-Nowak – dyrektor projektów edukacyjnych Polskiego Stowarzyszenia Obrońców Życia Człowieka.

Artykuł Konkurs, który uratował dzieci pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.