fbpx

Tylko życie ma przyszłość!

List otwarty do Przewodniczącego Klubu Parlamentarnego Prawa i Sprawiedliwości „O przestrzeganie prawa i godną opiekę dla dzieci niepełnosprawnych”

Kraków, 26 paź­dziernika 2020 r.

Sza­nowny Pan
prof. dr hab. Ryszard Ter­lecki
Wice­mar­szałek Sejmu
Prze­wod­ni­czący Klubu Par­la­men­tarnego Prawa i Spra­wie­dli­wości

List otwarty „O prze­strze­ganie prawa i godną opiekę dla dzieci nie­peł­no­sprawnych”

Sza­nowny Panie Mar­szałku,

z zasko­czeniem wysłu­cha­liśmy wypo­wiedzi Pana Bole­sława Piechy, posła Prawa i Spra­wie­dli­wości, zastępcy prze­wod­ni­czącego Sej­mowej Komisji Zdrowia, który 23 paź­dziernika br. w pro­gramie „Sprawdzam” na antenie TVN24 stwierdził, że będzie dążył do tego, aby ogra­niczyć prawo do życia dla nie­na­ro­dzonych dzieci podej­rze­wanych o nie­peł­no­sprawność. Pan Poseł Piecha powie­dział we wspo­mnianym pro­gramie, że „trzeba szukać jakiegoś wyjścia, żeby tę prze­słankę embrio­pa­to­lo­giczną w jakiś sposób może ogra­niczyć, może dode­fi­niować”. Słowa te są zapo­wiedzią łamania Kon­sty­tucji oraz pro­gramów par­tyjnych PiS z 2014 i 2019 r. Stoją one w sprzecz­ności z dekla­ra­cjami Pana Prezesa Jaro­sława Kaczyń­skiego oraz Pana Pre­zy­denta Andrzeja Dudy. Są także nie­zgodne z ocze­ki­waniem milionów Polaków.

Każda próba, także ze strony rzą­dzącej koalicji, wstrzy­mania publi­kacji wyroku Try­bunału Kon­sty­tu­cyjnego z 22 paź­dziernika br. czy próba nowe­li­zacji Ustawy z dnia 7 stycznia 1993 r. o pla­no­waniu rodziny, ochronie płodu ludz­kiego i warunkach dopusz­czal­ności prze­ry­wania ciąży w kie­runku zasy­gna­li­zo­wanym przez Pana Posła Piechę będzie nie­kon­sty­tu­cyjna i nie­zgodna z ocze­ki­wa­niami wyborców Prawa i Spra­wie­dli­wości. Natych­mia­stowa publi­kacja orze­czenia Try­bunału jest kwestią zacho­wania pra­wo­rząd­ności, w tym ochrony nie­za­wi­słości sędziow­skiej, i sku­tecznej egze­kucji prawa.

Coroczne marsze dla życia gro­ma­dzące dzie­siątki tysięcy pokojowo mani­fe­stu­jących Polaków, wysokie poparcie oby­wa­tel­skich pro­jektów wyklu­czenia prze­słanki euge­nicznej, które jest nie­współ­miernie wyższe od poparcia pro­jektów lewi­cowych, oraz wynik refe­rendum kon­sty­tu­cyjnego z 1997 r., w którym oby­watele bez­po­średnio opo­wie­dzieli się za obecnym kształtem prawnej ochrony życia każdego czło­wieka, sta­nowią wystar­czającą prze­ciwwagę dla postu­latów mniej­szości kwe­stio­nu­jącej w ostatnich dniach na ulicach wyrok Try­bunału Kon­sty­tu­cyjnego.

Wypo­wiedzi odno­szące się do tzw. kom­promisu abor­cyjnego, poja­wiające się ostatnio także ze strony poli­tyków prawicy, skła­niają do przy­po­mnienia, że już 14 grudnia 1995 r. grupa posłów lewicy wystąpiła z ini­cjatywą usta­wo­dawczą nowe­li­zacji ustawy z 7 stycznia 1993 r., dopro­wa­dzając do lega­li­zacji aborcji „na życzenie”. Nie­kon­sty­tu­cyjność tej nowe­li­zacji Try­bunał Kon­sty­tu­cyjny stwierdził 28 maja 1997 r. uza­sad­niając, w oparciu o zapisy Małej Kon­sty­tucji, że „wartość kon­sty­tu­cyjnie chro­nionego dobra prawnego jakim jest życie ludzkie, w tym życie roz­wi­jające się w fazie pre­na­talnej, nie może być róż­ni­cowana. (…) Od momentu powstania życie ludzkie staje się więc war­tością chro­nioną kon­sty­tu­cyjnie. Dotyczy to także fazy pre­na­talnej”.

25 paź­dziernika br. Poro­zu­mienie Pana Jaro­sława Gowina opu­bli­kowało oświad­czenie, w którym odwo­łując się do pojęcia kom­promisu, postuluje „wpro­wa­dzenie prze­pisów, które pre­cy­zyjnie i jed­no­znacznie chro­niłyby dzieci z zespołem Downa, a jed­no­cześnie uwzględ­niały prawo matki do decyzji w skrajnych i bardzo rzadkich przy­padkach nie­ule­czalnych wad dziecka, które ska­zy­wałyby je na śmierć w trakcie ciąży lub nie­długo po uro­dzeniu”. Mając w pamięci fiasko próby wypra­co­wania kom­pro­mi­sowej ustawy o pro­ce­durze „in vitro” zaini­cjo­wanej przez Pana Posła Gowina, prze­strzegamy przed szu­kaniem tego typu kom­promisu w sytuacji ostrego sporu poli­tycznego. Próba osią­gnięcia kon­sensu w zacy­to­wanym zakresie nie uzyska aprobaty żadnej ze stron, tym bar­dziej, że jest sprzeczna z wyrokiem Try­bunału Kon­sty­tu­cyjnego z 22 paź­dziernika br. Dys­kusja nad nią może także wywołać wewnętrzny kon­flikt w koalicji rzą­dzącej.

Należy także stwierdzić, że poja­wiające się pro­po­zycje pod­dania pod refe­rendum dopusz­czal­ności aborcji euge­nicznej pro­wadzić będą do zakwe­stio­no­wania refe­rendum kon­sty­tu­cyjnego z 1997 r., w którym przyjęto obecną ustawę zasad­niczą i wyni­kającą z niej ochronę prawną czło­wieka w pre­na­talnym stadium życia.

Jedyną drogą uspo­ko­jenia nie­po­kojów spo­łecznych jest realne zwięk­szenie pomocy państwa dla rodzin z dziećmi z nie­peł­no­spraw­nością tak, aby było ono ade­kwatne do pono­szonych kosztów leczenia i reha­bi­li­tacji.

Polskie Sto­wa­rzy­szenie Obrońców Życia Czło­wieka postuluje zwięk­szenie wsparcia dla takich rodzin poprzez pod­nie­sienie kwoty zasiłku pie­lę­gna­cyjnego o co naj­mniej 2 tys. zł mie­sięcznie (z obecnej kwoty 215,84 zł). Nie­zbędne jest również umoż­li­wienie opie­kunom pobie­ra­jącym świad­czenia pie­lę­gna­cyjne z uwagi na chore dziecko uzy­ski­wania dodat­kowych dochodów z tytułu np. umów cywil­no­prawnych czy umów o pracę w nie­pełnym wymiarze godzin.

Z badań prze­pro­wa­dzonych na zle­cenie Pol­skiego Sto­wa­rzy­szenia Obrońców Życia Czło­wieka w styczniu i lutym br. przez CBOS wynika, że 92,1 proc. Polaków popiera zwięk­szenie pomocy finan­sowej dla rodzin wycho­wu­jących dzieci z nie­peł­no­spraw­nością z budżetu państwa. Ocze­kujemy na ini­cjatywę usta­wo­dawczą Prawa i Spra­wie­dli­wości w tej sprawie.

Z wyrazami sza­cunku,
w imieniu Pol­skiego Sto­wa­rzy­szenia Obrońców Życia Czło­wieka

Woj­ciech Zięba
prezes zarządu

Do pobrania plik PDF: List otwarty „O prze­strze­ganie prawa i godną opiekę dla dzieci nie­peł­no­sprawnych” 
Do pobrania plik DOC: List otwarty „O prze­strze­ganie prawa i godną opiekę dla dzieci nie­peł­no­sprawnych”

%d bloggers like this: