fbpx

Tylko życie ma przyszłość!

Pediatrzy za życiem

Lekarze pediatrzy odpo­wie­dzieli na sta­no­wisko Zarządu Głównego Pol­skiego Towa­rzystwa Pedia­trycznego: „Nie można być lekarzem dzieci, także tych z ciężkimi wadami roz­wo­jowymi, troszczyć się o ich mak­sy­malnie naj­lepszy stan zdrowia, wspierać ich rodziców a jed­no­cześnie popierać aborcję naj­ciężej chorych dzieci” – stwier­dzili w liście otwartym.

W odpo­wiedzi na orze­czenie Try­bunału Kon­sty­tu­cyjnego uzna­jącego prze­słankę euge­niczną do aborcji za nie­zgodną z Kon­sty­tucją RP, 26 paź­dziernika swoje sta­no­wisko opu­bli­kowało Polskie Towa­rzystwo Pedia­tryczne, które sprze­ciwiło się temu wyrokowi. Tym stanem rzeczy obu­rzyła się grupa wybitnych pediatrów, którzy w liście otwartym stwier­dzili, że aborcja nie jest formą leczenia, a zadaniem lekarza jest troska o życie i zdrowie pacjenta. Sprze­ciwili się sta­nowczo pomysłom PTP, pisząc, że nikt, nawet lekarz, nie ma prawa decy­dować o zabiciu dziecka, a prawo do życia nie podlega ocenie eks­pertów: „Decyzja o prze­rwaniu życia ciężko chorych dzieci w okresie ich rozwoju wewnątrz­ło­nowego nie może być uza­leż­niona, od jakich­kolwiek «kon­sul­tacji eks­perckich», na których brak skarżą się sygna­ta­riusze sta­no­wiska PTP. W zarządzie PTP nie­wąt­pliwie zasiadają wysokiej klasy eks­perci od leczenia dzieci, nato­miast prawo do życia nie podlega ocenie żadnych «eks­pertów». I to właśnie potwierdził Try­bunał Kon­sty­tu­cyjny. Żaden lekarz nie ma prawa być eks­pertem od zabi­jania pacjentów w naj­wcze­śniejszej fazie rozwoju”.

Zwrócili uwagę, że aborcja, nawet dostępna prawnie, jest prze­ciwna zasadom etyki lekar­skiej, a wyrok TK nie zmienia zasad doty­czących opieki pre­na­talnej: „Sugestia PTP, że po wyroku TK nastąpi brak dostępu do badań pre­na­talnych i opieki per­ina­to­lo­gicznej jest nie­zgodna z prawdą. W okresie wewnątrz­ło­nowym życia dziecka po opu­bli­ko­waniu wyroku Try­bunału Kon­sty­tu­cyjnego dia­gno­styka nie będzie sto­sowana w celu pod­jęcia decyzji o aborcji. Wyrok TK nie zmienia zasad opieki nad dzieckiem w okresie pre­na­talnym. Pod­stawowe badania pre­na­talne są dostępne i wyko­nywane stan­dardowo u każdej cię­żarnej, umoż­li­wiając wczesne roz­po­znanie i pod­jęcie leczenia chorego dziecka, zgodne naj­now­szymi osią­gnię­ciami medycyny”.

List został zakoń­czony ostrym stwier­dzeniem: „Sta­no­wisko PTP jest szo­ku­jącym zaprze­czeniem istoty zawodu lekarza i zadań pediatrów, jakimi są: zapo­bie­ganie, leczenie i ochrona naj­słab­szych. Sta­no­wisko to sprze­nie­wierza się sta­tu­towym celom PTP którymi są: «sze­rzenie zasad deon­to­logii i etyki zawo­dowej oraz dbałość o ich prze­strze­ganie». Polski kar­diolog Ryszard Fenigsen (1925−2016) pod­kreślał: «Dzia­łania lekarza i każdego rozumnego czło­wieka dobrej woli nie do tego powinny zmierzać, by wytępić ludzi cier­piących, ale do tego, by usuwać cier­pienie»”. Poniżej pre­zen­tujemy Państwu pełną treść listu otwartego pediatrów.

 

List otwarty pediatrów wobec sta­no­wiska Pol­skiego Towa­rzystwa Pedia­trycznego
doma­ga­jącego się legal­ności aborcji euge­nicznej

 

Jesteśmy wstrzą­śnięci sta­no­wi­skiem Zarządu Głównego Pol­skiego Towa­rzystwa Pedia­trycznego, które zakwe­stio­nowało wyrok TK z 22.X.2020, wyra­żając „sta­nowczy sprzeciw” wobec stwier­dzenia nie­le­gal­ności prze­słanki pozwa­la­jącej na zabicie dziecka w pre­na­talnej fazie jego rozwoju, w przy­padku, gdy badania pre­na­talne potwier­dzają ciężkie i nie­od­wra­calne upo­śle­dzenie płodu albo nie­ule­czalną chorobę zagra­żającą jego życiu.

1. Nie do przy­jęcia jest popie­ranie aborcji euge­nicznej przez Polskie Towa­rzystwo Pedia­tryczne. Nie można być lekarzem dzieci, także tych z ciężkimi wadami roz­wo­jowymi, troszczyć się o ich mak­sy­malnie naj­lepszy stan zdrowia, wspierać ich rodziców a jed­no­cześnie popierać aborcję naj­ciężej chorych dzieci. Naszą rolą jest leczenie i pro­fi­laktyka chorób, poszu­ki­wanie sku­tecznych terapii a nigdy wspie­ranie działań euge­nicznych i pre­na­talnej euta­nazji, sprzecznych z naszym powo­łaniem.

2. Śmierć dziecka obcią­żonego wadami letalnymi wywołana przed jego naro­dzeniem przez lekarza w żaden logiczny sposób nie stanowi terapii choroby roz­po­znanej pre­na­talnie. Pomoc medyczna poczętemu choremu dziecku nie polega na ode­braniu mu życia i nara­żeniu na dodatkowe cier­pienie podczas aborcji. Nie­rzadko dia­gnoza pre­na­talna nie pokrywa się z roz­po­znaniem jed­nostki cho­ro­bowej po uro­dzeniu. Obser­wacja wewnątrz­łonowa rozwoju, uro­dzenie dziecka, nawet ciężko chorego, pozwala badać, dia­gno­zować, leczyć, reha­bi­li­tować, wysnuwać wnioski, roze­znawać przy­czyny, wdrażać pro­fi­laktykę.

3. Decyzja o prze­rwaniu życia ciężko chorych dzieci w okresie ich rozwoju wewna­trz­ło­nowego nie może być uza­leż­niona, od jakich­kolwiek „kon­sul­tacji eks­perckich”, na których brak skarżą się sygna­ta­riusze sta­no­wiska PTP. W zarządzie PTP nie­wąt­pliwie zasiadają wysokiej klasy eks­perci od leczenia dzieci, nato­miast prawo do życia nie podlega ocenie żadnych „eks­pertów”. I to właśnie potwierdził Try­bunał Kon­sty­tu­cyjny. Żaden lekarz nie ma prawa być eks­pertem od zabi­jania pacjentów w naj­wcze­śniejszej fazie rozwoju.

4. Aborcja, także prawnie zale­ga­li­zowana, narusza Kodeks Etyki Lekar­skiej, anga­żując per­sonel medyczny do zabójczej pro­cedury, zamiast zgodnie z przy­sięgą lekarską do troski o życie i zdrowie dziecka oraz matki.

5. Absur­dalne jest stwier­dzenie zarządu PTP, że wyrok Try­bunału „nie spo­woduje ocze­ki­wanej ochrony życia dzieci”! Czy aborcja chorego dziecka chroni jego życie? Wyrok TK może ura­tować codziennie życie trojgu dzieciom w naszym kraju (ponad 1000 /rok)

6. Sugestia PTP, że po wyroku TK nastąpi brak dostępu do badań pre­na­talnych i opieki per­ina­to­lo­gicznej jest nie­zgodna z prawdą. W okresie wewnątrz­ło­nowym życia dziecka po opu­bli­ko­waniu wyroku Try­bunału Kon­sty­tu­cyjnego dia­gno­styka nie będzie sto­sowana w celu pod­jęcia decyzji o aborcji. Wyrok TK nie zmienia zasad opieki nad dzieckiem w okresie pre­na­talnym. Pod­stawowe badania pre­na­talne są dostępne i wyko­nywane stan­dardowo u każdej cię­żarnej, umoż­li­wiając wczesne roz­po­znanie i pod­jęcie leczenia chorego dziecka, zgodne naj­now­szymi osią­gnię­ciami medycyny.

7. Decyzje TK chro­niące życie dzieci z wadami roz­wo­jowymi nie są, jak głosi PTP: „szko­dliwe dla zdrowia publicznego” Prze­ciwnie, to „usu­wanie choroby” przez eli­mi­nację chorego szkodzi, bo zadaje śmierć dziecku, uszkadza zdrowie matki i hamuje rozwój medycyny. Naukowe poszu­ki­wanie różnych terapii, by przy­nieść choremu ulgę w cier­pieniu jest motorem postępu w medy­cynie. Dzięki wczesnej dia­gno­styce możliwe jest leczenie bardzo ciężkich wad roz­wo­jowych w okresie życia wewnątrzmacicznego–wad serca, prze­pu­kliny prze­po­nowej, wodo­głowia, wodo­nercza, choroby hemo­li­tycznej płodu i innych. Wdrażane są terapie genowe. Rdze­niowy zanik mięśni – SMA (efekt mutacji w genie SMN1), do czasu wpro­wa­dzenia sku­tecznej terapii far­ma­ko­lo­gicznej (Nusi­nersen), był naj­częstszą gene­tyczną przy­czyną śmierci dzieci do dru­giego roku życia.

8. Zdu­mie­wające jest, że Zarząd PTP obawia się, że prawny zakaz aborcji euge­nicznych „przy­czyni się do wzrostu liczby nie­le­galnie wyko­ny­wanych nie­me­dycznych aborcji”. Aborcja, legalna czy nie­le­galna, obecnie coraz czę­ściej far­ma­ko­lo­giczna jest śmier­telna dla dziecka. Jest również przy­czyną powikłań gine­ko­lo­gicznych i ogól­no­ustro­jowych u matki, wtórnej nie­płod­ności i zaburzeń psy­chicznych (zespół poabor­cyjny). Większa dostępność aborcji w popu­lacji to gorszy stan zdrowia kobiet. Aborcja niesie za sobą większe zagro­żenie dla zdrowia kobiety niż poród.

9. Nie­uza­sad­nione jest prze­wi­dy­wanie przez PTP „nie­kon­tro­lo­wanego wzrostu zgonów oraz nie­peł­no­spraw­ności wskutek powikłań oko­ło­po­ro­dowych matek”. Uro­dzenie chorego dziecka, nie oznacza bez­wa­runkowo powikłań u cię­żarnej. To nie matka jest zagrożona ryzykiem zgonu rodząc dziecko z wadą, ale jej dziecko i to ono powinno otrzymać opiekę medyczną.

10. Kurio­zalne twier­dzenie zarządu PTP, że zakaz skra­cania życia chorym dzieciom, potwier­dzony wyrokiem TK – „zaprzecza dorobkowi ostatnich 40 lat pol­skiej medycyny rozrodu, neo­na­to­logii i pediatrii” to pogarda dla pracy pediatrów, neo­na­to­logów oraz osią­gnięć kli­nicznych i naukowych w ramach Oddziałów Pato­logii Ciąży i Pato­logii i Inten­sywnej Terapii Nowo­rodka. Technika aborcji nawet naj­bar­dziej wyra­fi­nowana, nie może być zali­czana do dorobku tych dziedzin medycyny. Logika skra­cania życia śmier­telnie chorym pro­wadzi do usank­cjo­no­wania euta­nazji, nie tylko chorych doro­słych, ale także dzieci, jak ma to już miejsce w nie­których krajach, gdzie kwe­stio­nowane jest prawo do życia osób nie­peł­no­sprawnych.

Sta­no­wisko PTP jest szo­ku­jącym zaprze­czeniem istoty zawodu lekarza i zadań pediatrów, jakimi są: zapo­bie­ganie, leczenie i ochrona naj­słab­szych. Sta­no­wisko to sprze­nie­wierza się sta­tu­towym celom PTP którymi są: „sze­rzenie zasad deon­to­logii i etyki zawo­dowej oraz dbałość o ich prze­strze­ganie”. Polski kar­diolog Ryszard Fenigsen (1925−2016) pod­kreślał:

Dzia­łania lekarza i każdego rozumnego czło­wieka dobrej woli nie do tego powinny zmierzać, by wytępić ludzi cier­piących, ale do tego, by usuwać cier­pienie.

1. dr Grażyna Rybak, spe­cja­lista pediatrii

2. dr Marzenna Koszańska, spe­cja­lista pediatrii

3. dr Ewa Pie­siewicz-Grzon­kowska, pediatra, spe­cja­lista psy­chiatrii dzie­cięcej

4. dr n. med. Elż­bieta Kor­tyczko, spe­cja­lista pediatrii, spe­cja­lista neo­na­to­logii

5. dr n. med. Mał­go­rzata Kępińska, spe­cja­lista pediatrii i neo­na­to­logii

6. dr Iwona Daniluk, spe­cja­lista onko­logii dzie­cięcej

7. dr Iwona Krzy­żowska-Dąbrowska, spe­cja­lista pediatrii

8. dr Anna Żochowska, spe­cja­lista pediatrii i neo­na­to­logii

9. dr Teresa Piętka – Orga­nistko, spe­cja­lista pediatrii, spe­cja­lista chorób płuc

10. dr Grażyna Hofman, spe­cja­lista pediatrii

11. dr Maria Jakubiak, pediatra, spe­cja­lista medycyny rodzinnej

12. dr n.med. Irena Boł­truszko, spe­cja­lista pediatrii

13. dr Anna Rysz­kowska, spe­cja­lista pediatrii

14. dr Barbara Lesz­czyńska, spe­cja­lista pediatrii

15. dr Elż­bieta Jan­kowska, spe­cja­lista pediatrii

16. dr Kata­rzyna Jan­kowska ‑Dziadek, spe­cja­lista pediatrii

17. dr Bożena Wojtas, pediatra, spe­cja­lista neo­na­tolog

18. dr Kata­rzyna Boguta, w trakcie spe­cja­li­zacji z pediatrii

 

JB
Źródło: wpolityce.pl

%d bloggers like this: