fbpx

Tylko życie ma przyszłość!

Konkurs „Pomóż ocalić życie bezbronnemu” – komentarz jury

Kategoria literacka

XVI Ogól­no­polski Konkurs dla Mło­dzieży „Pomóż ocalić życie bez­bronnemu” o nagrodę im. bł. ks. Jerzego Popie­łuszki cieszył się rekordowo dużym powo­dzeniem. Nade­słano ponad 1100 prac z całej Polski. Wszystkie prace kon­kursowe z kate­gorii lite­rackiej cechowały się nie­zwykłą wraż­li­wością i wysokim poziomem języ­kowym. Nade­słanych zostało 316 utworów z całej Polski. Jury w kate­gorii lite­rackiej oceniło je w dwóch prze­działach wie­kowych: szkoła pod­stawowa kl. 4–8 i szkoła ponad­pod­stawowa. Byliśmy pod wielkim wra­żeniem talentów młodych kon­kur­so­wiczów, którzy wykazali się sta­ran­nością i bogactwem słow­nictwa. Prace nad­syłane do nas były w różnych formach: opo­wia­dania, dzienniki, relacje, pamiętniki, blogi czy wiersze. Mie­liśmy naprawdę duży problem z wyło­wieniem zwy­cięzców.

W prze­dziale wie­kowym szkoły ponad­pod­sta­wowej I miejsce jury przy­znało Zofii Kaśków za pracę pt.: „Maria”. Autorka z nie­zwykłą wraż­li­wością i wni­kli­wością przed­stawiła losy kilku kobiet, które z różnych powodów zasta­na­wiają się nad aborcją, a w których może odnaleźć się nie­jedna kobieta. Historie wymy­ślonych przez nią postaci czyta się z zapartym tchem. Doskonale oddała emocje boha­terów, w tym tytu­łowej Marii. Ory­gi­nalny pomysł na uczy­nienie zakonnicy z prze­szłością jedną z boha­terek opo­wieści. Jak sama autorka przy­znaje: „W swojej pracy sta­rałam się pokazać, że są inne wyjścia, usu­nięcie dziecka nie jest jedyną opcją dla kobiety, która tego dziecka wycho­wywać nie chce. Sta­rałam się również pokazać, że życie nie jest czarno- białe”. Praca na wysokim poziomie pod względem języ­kowym i sty­li­stycznym, dopra­cowana w każdym szczególe. Jej napi­sanie wymagało dużego nakładu pracy.

II miejsce w tej kate­gorii zostało przy­znane Kata­rzynie Wój­towicz za pracę pt.: „Modlitwa”. Autorka postawiła dia­gnozę obecnej sytuacji na świecie, jeśli chodzi o obronę dzieci nie­na­ro­dzonych. Bardzo trafne odwołała się przy tym do Pisma Świętego. Postawiła na pro­stotę przekazu i krótką formę wiersza. Utwór wzrusza i porusza. Jest głosem w obronie poczętych dzieci, które, jak trafnie ujęła to autorka, potrzebują kogoś, kto swoim powo­łaniem uczyni rato­wanie małych serc. Autorka zapytana o sta­no­wisko odnośnie obrony życia czło­wieka, przy­znała: „Postawa pro-life jest zgodna z moim sumieniem i to czyni ją nie­od­łącznym ele­mentem mojej oso­bo­wości. Opo­wia­danie się za życiem to wyzwanie warte pod­jęcia”.

III miejsce w tej kate­gorii zostało przy­znane Julii Azar­kiewicz za pracę pt.: „Mam życie w garści”. Autorka bardzo prze­ko­nująco opisała historię kobiety, która rozważa aborcję i na której dalsze losy ma wpływ przy­padkowe spo­tkanie z pewnym księdzem. Świetnie odma­lowała słowami jej emocje, uczucia. Nakre­ślony przez autorkę świat pojawia się jak na zawo­łanie przed oczami czy­telnika. Niemal nama­calnie możemy go dotknąć i przy okazji podejrzeć życie boha­terki. Każdym słowem czujemy się coraz bar­dziej związani z opo­wiadaną historią, która uczy, że nie można ustawać w walce o życie nie­na­ro­dzonych dzieci. Jak wyjaśnia autorka: „Poprzez to opo­wia­danie chciałam pod­kreślić, że Jezus żyje w każdym z nas, w małych, dużych, zdrowych, chorych, chcianych czy nie­chcianych. On jest w każdym czło­wieku, a my ciągle Go ranimy, krzyw­dzimy i odrzucamy w drugim czło­wieku”.

Komisja kon­kursowa I miejsce w prze­dziale wie­kowym szkoły pod­sta­wowej przy­znała Annie Schab za pracę pt.: „Umieram”. Autorka uczyniła boha­terami dwie postaci, ujmując w ich losach na pierwszy rzut oka trudne do połą­czenia wątki gwałtu, aborcji i euta­nazji. Stop­niowo buduje w swej pracy napięcie, pro­wadząc czy­telnika do zaska­ku­jącego i nie­moż­liwego do prze­wi­dzenia zakoń­czenia. Splata ze sobą śmierć i życie, strach i odwagę, odrzu­cenie i miłość, by uświa­domić czy­tel­nikom potęgę miłości matki do dziecka. Miłości, która jest zdolna do prze­miany nawet naj­bar­dziej zatwar­działego serca i skło­nienia go do zmiany decyzji i osta­tecznego zwró­cenia się ku życiu. Autorka zapytana o przekaz swojej pracy, przy­znała: „Młodzi ludzie są coraz czę­ściej kon­fron­towani z tak trudnymi tematami. Każde życie ludzkie jest cenne i zasługuje na sza­cunek nie­za­leżnie od wieku. Mimo zwąt­pienia nie wolno się pod­dawać bo zawsze jest nadzieja na lepsze jutro”.

II miejsce w tej kate­gorii zostało przy­znane Blance Krojec za pracę pt.: „Opo­wiedz mi mamo”. Autorka stwo­rzyła poetycką refleksję nad miłością łączącą matkę i dziecko, której nie są w stanie umniejszyć upływ czasu i różne życiowe wyda­rzenia sym­bo­li­zowane przez słońce, burzę, wiatr, lato i jesień. Jej doj­rzałość, umie­jętny dobór słów i nie­sły­chana wraż­liwość sprawiły, że utwór będący miłosnym wyznaniem poczy­nionym przez dziecko w sto­sunku do matki porusza serce już od pierw­szych wersów i na długo pozo­staje w pamięci czy­telnika.

III miejsce w tej kate­gorii zostało przy­znane Woj­cie­chowi Erne­sto­wi­czowi za pracę pt.:Nici losu”. Autor obrazowo i w sposób prze­ma­wiający do wyobraźni opisał urywek z życia chi­rurga pra­cu­jącego w klinice abor­cyjnej. Doce­niamy nie­tu­zinkowy pomysł doty­czący spo­tkania głównego bohatera z tajem­niczą postacią, która pokazuje mu, jak mogłoby potoczyć się życie czterech osób, które się nie naro­dziły. Dodając do tego intry­gujący początek oraz poprawność językową i sty­li­styczną mamy do czy­nienia z pracą na wysokim poziomie. Autor zapytany o oko­licz­ności w jakich dowie­dział się o kon­kursie, powie­dział: „Otrzy­małem infor­mację o jego ist­nieniu na lekcji religii. Lubię pisać, a sam temat wyglądał mi na ciekawe wyzwanie lite­rackie”.

Kategoria plastyczna

Z kate­gorii pla­stycznej przy­słano aż 712 prac z całej Polski. Jury w tej kate­gorii oce­niało w dwóch prze­działach wie­kowych: szkoła pod­stawowa kl. 4–8 i szkoła ponad­pod­stawowa. Prace były nie­zwykle ciekawe i twórcze, wyko­nywane różnymi tech­nikami. Kon­ku­rencja była bardzo wysoka. Jak przy­znali Lau­reaci, konkurs był dla nich wielkim wyzwaniem i skłonił do nie­małych refleksji.

Komisja kon­kursowa I miejsce w prze­dziale wie­kowym szkoły ponad­pod­sta­wowej przy­znała Alek­sandrze Kłoczko za pracę pt.: „Moje życie w Twoich rękach”. Autorka biegle posługuje się obraną techniką odbicia na płótnie. Bardzo dobra kom­po­zycja grafiki, której w centrum jest roz­wi­jające się dziecko. Wysokie walory este­tyczne, tzn. bardzo dobry dobór odcieni z palety dwóch barw, nie­ba­nalne malarskie ope­ro­wanie barwą tła oraz środkami gra­ficznymi: liniami, tek­sturami i wzorami do zobra­zo­wania dłoni.

II miejsce w tej kate­gorii zostało przy­znane Janowi Kałużnemu za pracę pt.: „Ratując życie, ratujesz świat”. Autor w bardzo poetycki sposób pod­szedł do tematu przed­sta­wiając roz­wi­jające się dziecko jako element kuli ziem­skiej. Prze­słanie obrazu ma bardzo pozy­tywny wydźwięk, nasu­wając ciepłe sko­ja­rzenia. Autor bardzo dobrze posługuje się wybraną techniką malarską. Bardzo dobre pro­porcje, kom­po­zycja i dobór barw. Laureat zapytany o prze­słanie swojej pracy, powie­dział: „Chciałem pokazać, że każde nowe życie to inwe­stycja w przy­szłość. Kobieta obejmuje rękoma dziecko w swym łonie, ota­czając je mat­czyną opieką. W ten sposób troszcząc się o życie tego dziecka ma wpływ na losy całego świata i wszech­świata. Każda decyzja jest ważna”.

III miejsce przy­znane zostało Pauli Jało­wieckiej za pracę pt.: „Nie odpuszczaj, przerwij pępowinę a nie życie”. Praca o cha­rak­terze pla­ka­towym. Autorka zapro­po­nowała intry­gujące hasło, które zobra­zowała w dosłowny sposób, dając tym samym do myślenia. Autorka bardzo dobrze posługuje się obraną techniką – dobór kolorów, przejść tonalnych czy kom­po­zycji skie­ro­wanej ku balo­nikowi z dzieckiem. Lau­reatka przy­pomina, że: „Od nas zależy los innych ludzi. Nikt z nas nie jest samotną jed­nostką, żyjemy we wspól­nocie, wza­jemnie na siebie oddzia­łujemy. Nasze decyzje niosą za sobą pasmo kolejnych zdarzeń. W tym wypadku roz­ważaną decyzją jest danie komuś życia. Wymaga to ogromnej odwagi i miłości wobec dru­giego czło­wieka”.

Komisja kon­kursowa I miejsce w prze­dziale wie­kowym szkoły pod­sta­wowej przy­znała Ana­stazji Sudoł za pracę pt.: „Nić życia”. Praca o bardzo wysokim walorze arty­stycznym. Na uwagę zasługuje przede wszystkim pomysł na zilu­stro­wanie tematu „nici życia” – arty­styczna wizja tkania nowego życia poprzez dzia­łanie innej osoby. Autorka bardzo sprawnie posługuje się techniką malarską, zacho­wując dobre pro­porcje i kolo­ry­stykę.

II miejsce w tej kate­gorii zostało przy­znane Zuzannie Sabat za pracę pt.: „Dziecko nie jest losem”. Praca wyróżnia się spośród innych przede wszystkim nie­ba­nalnym pomysłem na zilu­stro­wanie hasła. Rów­no­cześnie praca jest bardzo dobrze wykonana gra­ficznie, a dobór środków wyrazu jest odpo­wiedni.

III miejsce przy­znane zostało Gabrieli Kani za pracę pt.: „Życie daje życie”. Nastrojowa praca malarska odno­sząca się do szcze­gólnego czasu epi­demii i poten­cjału, który drzemie w nie­na­ro­dzonych dzie­ciach. Ory­gi­nalny pomysł, dobre wyko­nanie i sprawne posłu­gi­wanie się techniką malarską.

Kategoria multimedialna

Jesteśmy pod wielkim wra­żeniem wszystkich prac kon­kur­sowych z kate­gorii mul­ti­me­dialnej. Cechowały się one ory­gi­nalnym ujęciem tematu i cie­kawymi prze­my­śle­niami. Pro­jekty były nade­słane do nas w różnych formach: filmiki, ani­macje poklatkowe, reportaże, pio­senki, gry a także strony inter­netowe. Wszystkich prac z kate­gorii mul­ti­me­dialnej było aż 72 z całej Polski. Podej­mowane były różne tematy takie jak: trud i zma­gania ludzi nie­peł­no­sprawnych, walka o życie poczętych chorych dzieci, czy tematy poka­zujące wartość i godność czło­wieka. Wybranie spośród tylu wspa­niałych prac tych naj­lep­szych z kate­gorii mul­ti­me­dialnej, okazało się dla nas bardzo trudnym zadaniem.

Komisja kon­kursowa I miejsce w prze­dziale wie­kowym szkoły ponad­pod­sta­wowej przy­znała Gabrieli Nowak za pracę pod tytułem: „Nie zabijaj”. Autorka pracy podjęła bardzo ważny temat, walki o życie chorego bez­bronnego dziecka. Jest to piękne świa­dectwo zaufania i zawie­rzenia Bogu. Daje nadzieję rodzicom, którzy usły­szeli nie­po­myślną dia­gnozę pre­na­talną. Jak sama mówi, jej film to: „Świa­dectwo tego, że nic nie jest prze­są­dzone i że modlitwą, zawie­rzeniem, można wyprosić cuda.” Twór­czyni wpro­wa­dziła świeżość zarówno w formie jak i spo­sobie poka­zania przeżyć.

II miejsce w tej kate­gorii zostało przy­znane Jakubowi Bor­tlikowi za film pt.: „Oczami ojca”. Jest to opo­wieść o odpo­wie­dzial­ności i roli ojców. Gdy kobieta przy­chodzi i mówi męż­czyźnie, że jest w ciąży, to od niego w dużej mierze zależy często los życia poczętego dziecka. Współ­czesny świat próbuje prze­ko­nywać, że aborcja jest wyłącznie sprawą kobiety. Jak pokazuje autor filmu, to nie jest prawda, ponieważ ojciec ma także swoje prawa i zawsze powinien z odwagą bronić swojej rodziny, a zwłaszcza życia poczętego dziecka. W powstanie filmu zaan­ga­żowało się wiele osób. To atrak­cyjna forma montażu i bogactwo wyko­rzy­stania środków fil­mowych.

III miejsce przy­znane zostało Joachimowi Woź­niakowi za reportaż filmowy pt.: „Wojow­niczka”. Ta historia poru­szyła dogłębnie nasze serca. Jest to opo­wieść o prze­uroczej Karo­lince, która przez niemal 10 lat z prze­rwami zmagała się z ostrą bia­łaczką lim­fo­bla­styczną. Cały czas nie traciła nadziei na wyzdro­wienie. Karo­linka kochała i sza­nowała życie, dlatego wal­czyła z nowo­tworem o każdy dzień. Była praw­dziwą wojow­niczką. Jak zachęca autor: „Doce­niajmy życie i nie bądźmy obo­jętni! Życie jest piękne, mimo wielu prze­ciw­ności losu”. Film nagro­dzi­liśmy za doj­rzałość reży­serską i umie­jętność stwo­rzenia emo­cjo­nalnego obrazu miłości.

Komisja kon­kursowa I miejsce w prze­dziale wie­kowym szkoły pod­sta­wowej przy­znała Mar­tynie Lej­kow­skiej za pracę pt.: „Tajemnica życia”. Projekt oparty jest na tajem­nicach różań­cowych i pokazuje jak dużą rolę odgrywa wsparcie drugiej osoby oraz jak ważne jest poczucie odpo­wie­dzial­ności. Autorka przy­znaje: „Chciałam pokazać, że warto walczyć o każde życie, a przy wsparciu bli­skich osób możemy naprawdę wiele. Jeśli czujemy wsparcie, bli­skość, radość oraz słowa pocie­szenia i pomocy potrafimy zdziałać cuda. Nic nie jest krzyżem tylko wyzwaniem, które się podejmuje”. W tym pro­jekcie ujęła nas odwaga w się­ganiu po temat obrony życia i wzru­szająca opo­wieść z per­spektywy nie­na­ro­dzonego dziecka.

II miejsce w tej kate­gorii zostało przy­znane Ezrze Cansiz za film pt.: „Magia miłości”. Jest to wywiad prze­pro­wa­dzony z p. Basią, która wraz z mężem pro­wadzi pogo­towie rodzinne. Autorka wywiadu, jak sama przy­znaje, chciała zwrócić uwagę, że: „Ist­nieją ludzie na świecie, którzy poświęcają siebie, aby opie­kować się nie­winnymi samotnymi istotkami. Zapew­niając im wszystko, czego może potrze­bować maleństwo. Zależy mi na tym, aby każdy człowiek dbał o życie dru­giego czło­wieka a zwłaszcza o życie nie­winnych i bez­bronnych dzieci”. Autorka zadaje wni­kliwe i ciekawe pytania, które pokazują ogrom poświę­cenia i miłości dla dru­giego czło­wieka.

III miejsce przy­znane zostało Jakubowi Lechowi za film pt.: „Moc modlitwy”. Praca oparta jest na praw­dziwej historii, uka­zu­jącej siłę modlitwy różań­cowej. Jest to opo­wieść o małym Wik­torku, którego życie było zagrożone w łonie jego mamy. Lekarze nie dawali chłop­czykowi dużych szans na prze­życie. W momencie nie­bez­pie­czeństwa rodzice wraz z przy­ja­ciółmi zawie­rzyli i oddali go w obronę Naj­świętszej Maryi Panny. Wydarzył się cud! Wik­torek urodził się zdrowy w pla­no­wanym ter­minie porodu. Jak mówi autor filmu: „Modlitwa ma wielką moc, szcze­gólnie modlitwa różańcowa. Jeśli bardzo mocno modlimy się o coś i wie­rzymy w Pana Boga, to On na pewno nas wysłucha. Jestem również tego przy­kładem. O moje życie, moje zaist­nienie, też modlili się gorąco moi rodzice”. Ta praca to piękne prze­ło­żenie na obraz wzruszeń, emocji i uczuć, które wyłoniły siłę i moc modlitwy.

%d bloggers like this: