Wakacyjne warsztaty w Krakowie dla lokalnych liderów pro-life z całej Polski. Wiedza, spotkanie, integracja, rozwój duchowy – wszystko, żeby życia bronić mądrze i skutecznie.
Pierwsze warsztaty pro-life odbyły się w zeszłym roku. Były to spotkania z młodymi obrońcami życia by przepracować najważniejsze zagadnienia bioetyczne. Pomysł okazał się strzałem w dziesiątkę, a jednym z owoców tamtego spotkania stały się Kluby Pro-life – wspólnota miłośników życia. Dlatego w tym roku również organizowane są 5‑dniowe warsztaty – Letnia Akademia Pro-Life w Krakowie w dniach 10–14 sierpnia.
Czego można się spodziewać? Ciekawych warsztatów i wykładów. Spotkań z ciekawymi gośćmi i sporej dawki wiedzy, którą od razu będzie można zastosować w praktyce. Będzie to okazja do integracji z liderami pro-life z całej Polski i wymiany doświadczeń. Codziennie będzie można uczestniczyć we Mszy świętej, więc wydarzenie to można także potraktować jak wakacyjne rekolekcje. Natomiast w czasie wolnym uczestnicy będą zachęcani do zwiedzania naszego pięknego Krakowa.
Letnia Akademia kierowana jest do wszystkich, którym bliska jest idea obrony życia człowieka. Stowarzyszenie zaprasza osoby już zaangażowane w różne działania pro-life, ale także tych, którzy chcieliby oddać tej sprawie trochę swojego czasu i talentów, ale jeszcze szukają, zastanawiają się, potrzebują pomysłu czy inspiracji. Stowarzyszenie zaprasza młodzież akademicką, osoby należące do przeróżnych wspólnot, siostry zakonne, kleryków i kapłanów, katechetów i nauczycieli, którzy potrzebują solidnych argumentów w rozmowach z uczniami czy młodzieżą przygotowującą się do bierzmowania. Zapisać się można z koleżanką, kolegą i przyjechać do Krakowa w 2–3‑osobowych zespołach. Wtedy łatwiej będzie zacząć działać już po powrocie.
Letnia Akademia Pro-Life, tak jak wszystkie inne organizowane przez stowarzyszenie wydarzenia, odbędzie się w duchu pozytywnego pro-life’u. Kiedy raz na jakiś czas wraca dyskusja o pokazywaniu w przestrzeni publicznej ciał dzieci poddanych aborcji, stowarzyszenie apeluje, by sięgać po przekaz afirmujący życie, pokazujący piękno rozwoju prenatalnego, piękno rodzicielstwa. To oczywiste, że drastyczne zdjęcia pokazujące ciała zabitych dzieci, to prawda o aborcji. Widzimy, że nie jest ona pozbyciem się z organizmu matki niezidentyfikowanej „tkanki” czy „galaretki”. Nie jest „zabiegiem”, bo celem wszelkich zabiegów medycznych jest polepszanie życia, a nie jego odbieranie. Aborcja nie jest też jedynie „przerwaniem ciąży”, czyli procesu zachodzącego w organizmie matki. Jest natomiast okrutnym przerwaniem życia dziecka. Małego, zależnego, często niezdolnego do samodzielnego życia poza organizmem matki, ale od początku od niej odrębnego.
Zdjęcia ciał abortowanych dzieci zmuszają do krytycznej refleksji nad popularnym przekazem – że dziecko nienarodzone nie czuje bólu, że ludzki wygląd przybiera na krótko przed porodem, że jest fragmentem organizmu matki. Czy widząc zakrwawione ciało dziecka, można ze spokojem przyjąć nawoływania do legalizacji aborcji na życzenie? Nie. Co więcej, znamy też historie osób, które z ruchu pro-choice przeszły do ruchu pro-life właśnie dzięki takiemu przekazowi – drastycznemu i dobitnemu. Jednak kiedy niemal ze wszystkich stron bombardują nas artykuły i zdjęcia, których tematem jest przemoc – tu wachlarz jest szeroki: wojna, przemoc domowa, pedofilia. Potrzebujemy dla równowagi nakarmić się pięknem życia.
Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka proponuje inną wrażliwość, inny przekaz. W publikacjach nie zamieszczają zdjęć ciał dzieci poddanych aborcji. Dlaczego? Po pierwsze, z powodu troski o najmłodszych odbiorców – dzieci. Istnieje obawa, że zgodnie z zasadą pierwszych połączeń dziecko wystawione na taki przekaz nie będzie kojarzyło dziecka w łonie matki z fenomenalnym rozwojem, o którym tak wiele już wiemy, ale z dzieckiem martwym, które zginęło z ręki dorosłych. Po drugie, z powodu troski o inne ofiary aborcji, w tym matki. Epatowanie drastycznymi treściami nie sprzyja procesowi przebaczenia i uzdrowienia ran po aborcji. Po trzecie, z powodu kobiet po poronieniu samoistnym, które jest niezależne od kobiety, a któremu czasami towarzyszy (z medycznego punktu widzenia nieuzasadnione) pytanie: „Co zrobiłam źle? Czy to moja wina?”.
Obrona życia człowieka to wielkie zadanie. Z jednej strony trzeba pokazać prawdę o początku życia i zdecydowanie mówić o zagrożeniach jak aborcja czy in vitro. Z drugiej strony dbanie o życie najmniejszych nie może być powodem do agresji na przeciwników życia. Orężem powinna być prawda, miłość i wiedza tak potrzebna do mądrego działania. Szczegóły i zapisy na Letnią Akademię Pro-Life są dostępne na stronie warsztaty.pro-life.pl.
MN