O życiu od początku – nauka, etyka i wiara na I Colloquium Edukacji Prenatalnej w Lublinie

Pod­czas se­sji wy­świe­tlo­ny zo­stał film au­tor­stwa red. Jo­an­ny Ba­na­sik, pt. „Nie mu­sisz się bać”, uka­zu­ją­cy ro­lę oj­co­stwa i war­tość wzię­cia od­po­wie­dzial­no­ści za po­czę­te ży­cie, tak­że w sy­tu­acji nie­po­myśl­nej dia­gno­zy pre­na­tal­nej. – Je­śli męż­czy­zna jest od­po­wie­dzial­ny, to po­dej­mu­je de­cy­zję o tym, że­by być przy ko­bie­cie, trosz­czyć się o nią ja­ko o żo­nę i mat­kę. Bie­rze też od­po­wie­dzial­ność za ży­cie, któ­re po­wo­ła­li wspól­nie na ten świat – mó­wił ks. Brze­ziń­ski. – Od­po­wie­dzial­ny męż­czy­zna nie mo­że zwol­nić się z ro­li oj­ca, nie mo­że po­wie­dzieć, że dziec­ko nie jest je­go spra­wą – dodał.

Prof. Kor­nas-Bie­la w swo­im wy­stą­pie­niu zwró­ci­ła uwa­gę na do­bro nie­na­ro­dzo­ne­go dziec­ka, któ­re jest obar­czo­ne dia­gno­zą cho­ro­by le­tal­nej. Pod­kre­śli­ła, że każ­de­mu dziec­ku na­le­ży się opie­ka i god­ność, nie­za­leż­nie od pro­gnoz me­dycz­nych. Ro­dzi­com z ko­lei na­le­ży się od­po­wied­nia po­moc, gdyż od­po­wied­nie wspar­cie sys­te­mo­we ma wpływ na de­cy­zję o kon­ty­nu­acji ciąży.

Pod­czas ko­lej­nych se­sji głos za­bie­ra­li stu­den­ci, ab­sol­wen­ci stu­diów, dok­to­ran­ci i ba­da­cze z róż­nych dzie­dzin na­uki. Wie­lu z nich pre­zen­to­wa­ło wy­ni­ki pro­wa­dzo­nych przez sie­bie ba­dań w ob­sza­rach obej­mu­ją­cych m.in. edu­ka­cję zdro­wot­ną, wy­cho­wa­nie do ży­cia w ro­dzi­nie, ro­lę ka­te­che­zy w kształ­to­wa­niu po­staw za życiem.

Agniesz­ka Wo­dzyń­ska z Fun­da­cji „Do­num vi­tae” ze Szcze­ci­na w wy­stą­pie­niu „Za­opie­kuj się swo­ją ża­ło­bą” po­ru­szy­ła te­mat to­wa­rzy­sze­nia ro­dzi­nom po stra­cie oko­ło­po­ro­do­wej. Zwró­ci­ła uwa­gę, że ko­bie­ty w ża­ło­bie czę­sto zo­sta­ją sa­me, a wspar­cie in­sty­tu­cjo­nal­ne i spo­łecz­ne jest wciąż niewystarczające.

Z ko­lei Ma­ria Ja­ku­bow­ska z Fun­da­cji Gu­ada­lu­pe z Lu­bli­na mó­wi­ła o sen­sie cier­pie­nia ro­dzi­ców dziec­ka nie­na­ro­dzo­ne­go. W swo­im wy­stą­pie­niu od­nio­sła się do na­ucza­nia Ja­na Paw­ła II, przy­wo­łu­jąc m.in. frag­men­ty en­cy­kli­ki „Evan­ge­lium vi­tae” czy „Sa­lvi­fi­ci do­lo­ris”. Jej re­flek­sja mia­ła głę­bo­ki wy­miar du­cho­wy i egzystencjalny.

Na­to­miast Prze­my­sław Ra­dzyń­ski z Pol­skiej Fe­de­ra­cji Ru­chów Obro­ny Ży­cia mó­wił o eto­sie dzien­ni­kar­stwa pro-li­fe. Zwró­cił uwa­gę na ko­niecz­ność od­po­wie­dzial­no­ści za sło­wo w me­diach. Pod­kre­ślił, że do­bry dzien­ni­karz nie mo­że kon­cen­tro­wać się na emo­cjach, lecz po­wi­nien rze­tel­nie re­la­cjo­no­wać kwe­stie do­ty­czą­ce ży­cia i je­go obrony.

– To col­lo­qu­ium zro­dzi­ło się z po­trze­by po­sia­da­nia rze­tel­nej wie­dzy, któ­ra jest nie­zbęd­na, by kształ­to­wać po­sta­wy spo­łecz­ne. Czło­wiek po­wi­nien umieć kry­tycz­nie oce­niać me­dial­ne prze­ka­zy, szcze­gól­nie w cza­sie tak burz­li­wych de­bat jak ta o ochro­nie ży­cia. Ten spór do­pie­ro się roz­po­czy­na, a my mu­si­my być na nie­go go­to­wi – mó­wił dr Piotr Guz­dek. Pod­kre­ślił rów­nież zna­cze­nie pro­fe­sjo­nal­nej ka­dry uni­wer­sy­tec­kiej w kon­tek­ście obro­ny życia.

– By­ły ta­kie mo­men­ty, wręcz wzru­sza­ją­ce, kie­dy to mło­dzi sto­ją­cy za pul­pi­tem cy­to­wa­li pro­fe­so­rów sie­dzą­cych w au­li. O to wła­śnie cho­dzi – o bu­do­wa­nie i kształ­to­wa­nie śro­do­wi­ska mło­dych na­ukow­ców, któ­re ma swo­ich mi­strzów – za­koń­czył dr Guzdek.

I Ogól­no­pol­skie Col­lo­qu­ium Edu­ka­cji Pre­na­tal­nej by­ło czę­ścią pro­gra­mu edu­ka­cyj­ne­go „Kuź­nia Li­de­rów Pro-Li­fe” i wpi­sa­ło się w ob­cho­dy Mię­dzy­na­ro­do­we­go Dnia Ro­dzi­ny oraz 30-le­cia en­cy­kli­ki „Evan­ge­lium Vi­tae”. To­wa­rzy­szy­ła mu tak­że wy­sta­wa pro-li­fe „Ko­cha­my każ­de ży­cie”, któ­ra uka­zu­je pięk­no ro­dzi­ciel­stwa i roz­wo­ju pre­na­tal­ne­go dziecka.