Kraków: Pożegnano 43 dzieci martwo urodzonych. „Łączy nas miłość, która jest silniejsza niż śmierć”

W kra­kow­skich Pod­gór­kach Ty­niec­kich od­był się po­grzeb dzie­ci mar­two uro­dzo­nych. Ce­re­mo­nia, pod­czas któ­rej po­że­gna­no 43 dzie­ci, mia­ła miej­sce 3 mar­ca 2026 roku.

– Gdy sto­imy w ob­li­czu wiel­kie­go cier­pie­nia, czę­sto nie znaj­du­je­my słów, by ko­goś po­cie­szyć. A prze­cież stra­ta uko­cha­ne­go dziec­ka jest wła­śnie ta­kim cier­pie­niem, któ­re prze­kra­cza ludz­kie wy­obra­że­nia – mó­wił w ho­mi­lii ks. dr Ja­nusz Ko­ściel­niak, die­ce­zjal­ny dusz­pa­sterz ro­dzin dzie­ci utra­co­nych. – Sło­wa z Księ­gi La­men­ta­cji, któ­re dziś usły­sze­li­śmy, mo­gą być wska­zów­ką, jak prze­trwać ten czas: „Do­brze trwać w mil­cze­niu, szu­ka­jąc ra­tun­ku od Pa­na” – dodał.

– Czę­sto na­sze sło­wa mo­gą się wy­da­wać jak­by nie na miej­scu. Ale przy­cho­dzi­my dziś do Bo­ga i pro­si­my Go o to, by nas prze­pro­wa­dził przez ten trud­ny czas. Bóg Oj­ciec chce nas za­pew­nić przede wszyst­kim o tym, że wa­sze dzie­ci ży­ją w wiecz­no­ści. Oczy­wi­ście, po­ja­wia się py­ta­nie o to, dla­cze­go na tej zie­mi ży­ły tak krót­ko. Nie znaj­dzie­my na to od­po­wie­dzi. Ale wia­ra po­zwa­la nam trwać w na­dziei, że kie­dyś się z ty­mi dzieć­mi spo­tka­my. A dziś łą­czy nas mi­łość, któ­ra jest sil­niej­sza niż śmierć – mó­wił kaznodzieja.

Ka­płan wska­zał, że lu­dzie ży­ją­cy na zie­mi są czę­ścią Ko­ścio­ła piel­grzy­mu­ją­ce­go. – My je­ste­śmy jesz­cze w dro­dze. Ale jest też Ko­ściół cier­pią­cy, czy­li ci wszy­scy, któ­rzy w czyść­cu ocze­ku­ją na wej­ście do nie­ba. I jest wresz­cie Ko­ściół chwa­leb­ny, ten trium­fu­ją­cy. I czę­ścią te­go Ko­ścio­ła są już wa­sze dzie­ci – zwró­cił się do ro­dzin obec­nych pod­czas ce­re­mo­nii. – Wa­sze dzie­ci dziś spo­glą­da­ją na was i mo­dlą się ra­zem z wa­mi – dodał.

Ks. Ko­ściel­niak pod­kre­ślił, że ro­dzi­ciel­stwo nie koń­czy się z chwi­lą śmier­ci dziec­ka. – Dro­dzy ro­dzi­ce, je­ste­ście ro­dzi­ca­mi już na za­wsze. To się ni­gdy nie zmie­ni. Wa­sze dzie­ci ży­ją i są wa­szy­mi orę­dow­ni­ka­mi w nie­bie. A wa­sza tę­sk­no­ta i żal są na­tu­ral­ne – mó­wił ka­płan. – Dziś ży­je­my na­dzie­ją na to, że kie­dyś wa­sze dzie­ci wyj­dą wam na spo­tka­nie – dodał.

Die­ce­zjal­ny dusz­pa­sterz ro­dzin dzie­ci utra­co­nych ho­mi­lię za­koń­czył sło­wa­mi Psal­mu 25: „Strzeż me­go ży­cia i wy­baw mnie, bym się nie za­wiódł, gdy się ucie­kam do Cie­bie. Nie­chaj mnie chro­nią nie­win­ność i pra­wość, bo w To­bie, Pa­nie, po­kła­dam nadzieję”.

Po mszy świę­tej uczest­ni­cy ce­re­mo­nii od­mó­wi­li Akt za­wie­rze­nia zmar­łych dzie­ci Bo­że­mu mi­ło­sier­dziu. We wspól­nej mo­dli­twie uczest­ni­czy­ły ro­dzi­ny zmar­łych dzie­ci oraz pra­cow­ni­cy Pol­skie­go Sto­wa­rzy­sze­nia Obroń­ców Ży­cia Czło­wie­ka. Or­ga­ni­za­to­rem po­grze­bu był Miej­ski Ośro­dek Po­mo­cy Spo­łecz­nej w Krakowie.

Pro­chy dzie­ci zo­sta­ły prze­ka­za­ne przez Szpi­tal Spe­cja­li­stycz­ny im. S. Że­rom­skie­go w Kra­ko­wie, Szpi­tal Spe­cja­li­stycz­ny im. L. Ry­dy­gie­ra w Kra­ko­wie, Cen­trum Me­dycz­ne Uja­stek w Kra­ko­wie oraz Szpi­tal Uni­wer­sy­tec­ki w Kra­ko­wie. Po­cho­dzą z okre­su od 1 czerw­ca 2024 ro­ku do 31 grud­nia 2025 roku.