Mózg w szczy­towej formie

W 29. tygodniu mózg Twojego dziecka kończy ważny etap rozwoju – pro­dukcję komórek sub­stancji szarej.

Twoje dziecko ma około 39 cm dłu­gości. Dyna­micznie przy­biera na wadze. W 29. tygodniu waży około 1600 g. Skok wagi w sto­sunku do poprzed­niego tygodnia to 300 g. To dlatego, że dzie­ciątko gro­madzi coraz więcej tkanki tłusz­czowej.

Co się dzieje w 29. tygodniu ciąży?

Następuje przełom w budowie mózgu maluszka – dopełnia się liczba komórek zwo­jowych szarej sub­stancji mózgu. Od tej pory nie będą powstawały nowe. Nato­miast te, które z jakichś powodów ulegną znisz­czeniu, nie będą odtwo­rzone. Nie oznacza to jednak doj­rza­łości mózgu (wła­ściwie to nawet mózgu nasto­latka nie można określić jako doj­rzały). Poszcze­gólne części mózgu ciągle doskonalą swoje funkcje. Coraz doj­rzalsze są włókna nerwowe. Poprawia się komu­ni­kacja między mózgiem a bar­dziej odda­lonymi czę­ściami ciała. Swoje funkcje doskonali kora mózgowa. Może już być pod­łożem świa­do­mości. Dzia­łanie pamięci, nabie­ranie nawyków, uczenie się, prze­ży­wanie emocji – wszystko, co można zaob­ser­wować u dziecka na tym etapie, dzieje się dzięki roz­wi­ja­jącej się korze mózgowej. Coraz wyraźniej widać zdolność dziecka do reago­wania na różne bodźce. Zaczyna prze­jawiać nie tylko odruchy bez­wa­runkowe, ale też wyuczone. 29. tydzień życia to czas, kiedy roz­po­czyna się spe­cja­li­zacja półkul mózgowych. Zauważono np., że lewa półkula przyjmuje dźwięki mowy, a prawa muzykę. Zazwyczaj lewa półkula jest lepiej ukrwiona, a co za tym idzie – lepiej odży­wiona i dotle­niona.

Na tym etapie dziecko przeżywa cztery stany pobu­dzenia – sen: głęboki i aktywny oraz czu­wanie: spo­kojne i aktywne.

Dziecko mniej się rusza, bo mam coraz mniej miejsca. Za to jego aktywność może być bar­dziej dotkliwa. Choć płuca ciągle nie są doj­rzałe, mogłoby się przy­sto­sować do życia „na zewnątrz”.

Jeśli dziecko długo jest „cicho”, możesz spró­bować zmienić pozycję, zjeść coś słod­kiego albo postukać deli­katnie palcem w jego plecki. Ale nie nie­pokój się na zapas – dziecko może głęboko spać.

Jak się czujesz, mamo?

W 29. tygodniu ciąży wraz z dzieckiem możesz szybciej przy­bierać na wadze – nawet pół kg tygo­dniowo. Praw­do­po­dobnie ważysz około 10 kg więcej niż przed ciążą. Powiększa się dys­komfort spo­wo­dowany aktyw­nością dziecka, także ze względu na jego uło­żenie. Możesz czuć ucisk główki lub pleców dziecka w dole krę­go­słupa.

Być może odczułaś już skurcze prze­po­wia­dające – Bra­xtona-Hicksa. To deli­katne skurcze, które nie przy­po­minają jeszcze poro­dowych. Możesz je odczuwać jako napięcie, tward­nienie czy „sta­wianie się” brzucha. Rzadko bywają sil­niejsze – przy­po­minają wtedy ból brzucha w czasie mie­siączki. Pierwsze mogły się pojawić nawet w 20. tygodniu ciąży. Jeden skurcz trwa zazwyczaj od 30 s do dwóch minut. Ich zadaniem jest trening macicy przed porodem, a także roz­luź­nienie szyjki macicy. W bardzo nie­licznych przy­padkach powodują one skra­canie się szyjki macicy. Gdyby tak się działo, powie ci o tym lekarz. Skurcze Bra­xtona-Hicksa są nor­malnym zja­wi­skiem – nie mają wpływu na termin porodu. Nie bój się też, że pomylisz je ze skur­czami poro­dowymi: są o wiele mniej inten­sywne i nie­re­gu­larne.

Poro­zu­mienie

Być może zauwa­żyłaś, że stany emo­cjo­nalne dziecka i Twoje są wza­jemnie powiązane. Dziecko może nie­po­kojem reagować na Twój stres, a uspokaja się, gdy Ty się relak­sujesz. Możesz odczuwać napięcie, gdy zbyt długo nie czujesz ruchów dziecka, a odprężasz się, gdy ono daje o sobie znać. Jeśli dziecko długo jest „cicho”, możesz spró­bować zmienić pozycję, zjeść coś słod­kiego albo postukać deli­katnie palcem w jego plecki. Ale nie nie­pokój się na zapas – dziecko może głęboko spać. Może jest upał albo niskie ciśnienie? Jeśli Ty jesteś bar­dziej śpiąca w takie dni, nie dziw się maleństwu.

Dobre słowo dla mamy

W wyra­żeniu radości i pełni kobie­cości albo w prze­zwy­cię­żeniu lęków, których teraz doświad­czasz, mogą pomóc Ci afir­macje. To zdania, które mówisz sama do siebie, a dotykają jakiegoś ważnego aspektu. Np.: „Jestem piękna i pocią­gająca”, „Moje ciało jest silne, by donosić moje dziecko”, „Dam sobie radę”, „Poród jest bez­pieczny”. Wymyśl zdanie, które będzie naj­lepszą odpo­wiedzią na Twój obecny stan czy lęk, i powtarzaj je sobie sama. Poczuj, jak to zdanie pomaga Ci się zre­lak­sować, poczuć piękną i silną. Jak rodzi się w Tobie zaufanie we własne siły i mądrość natury.

Wiek Twojego dziecka może się nie­znacznie różnić od wyli­czonego w gabi­necie lekarskim. Lekarz liczy od daty Twojej ostatniej mie­siączki. My liczymy od poczęcia. Między tymi dwoma datami może być około dwóch tygodni różnicy.

 

Mag­dalena i Marek Urli­chowie

 

Biblio­grafia:

  1. Fijał­kowski, Jestem od poczęcia. Pamiętnik dziecka w pierwszej fazie życia, Czę­sto­chowa 2002
  2. Koń­czewska-Murdzek, M. Murdzek-Wierz­bicka, Kochane od poczęcia. Rozwój dziecka w łonie matki, Lublin 2018
  3. Kornas-Biela, Wokół początku życia ludz­kiego, wyd. 2 uzup., War­szawa 2002
  4. Karolczuk-Kędzierska i in., Matka i dziecko, wyd. Klusz­czyński, Kraków 2006

 

%d bloggers like this: