Premiera filmu „Światło Jagody”

Po­znaj­cie Ja­go­dę – dziew­czyn­kę, któ­ra przy­szła na świat w 24. ty­go­dniu cią­ży, wa­żąc za­le­d­wie 600 gra­mów. Le­ka­rze mó­wi­li: „dziec­ko nie prze­ży­je”. Ro­dzi­ce sły­sze­li to zda­nie wie­le ra­zy. A jed­nak Ja­go­da ży­je. I jest światłem.

Ten film to opo­wieść o ro­dzi­nie Pań­stwa To­mic­kich, któ­ra od po­cząt­ku chcia­ła tyl­ko jed­ne­go – być ra­zem. O mał­żeń­stwie, któ­re ma­rzy­ło o pięk­nej ro­dzi­nie i dziś mo­że po­wie­dzieć, że mi­mo bó­lu i lę­ku, zro­bi­ło wszyst­ko naj­le­piej, jak po­tra­fi­ło. O mat­ce, któ­ra w chwi­li cał­ko­wi­tej bez­rad­no­ści od­da­ła swo­je ży­cie i ży­cie cór­ki Bo­gu. O oj­cu, któ­ry zro­zu­miał, że cza­sem je­dy­ne, co moż­na zro­bić, to po pro­stu być – i kochać.

To tak­że hi­sto­ria ro­dzeń­stwa, któ­re od pierw­szych dni uczy­ło się, że mi­łość nie dzie­li się na „wię­cej” i „mniej”. Że każ­dy w ro­dzi­nie jest tak sa­mo waż­ny. Że cho­ro­ba nie od­bie­ra god­no­ści, ra­do­ści ani pra­wa do by­cia kochanym.

To tak­że praw­dzi­we świa­dec­two wal­ki: o każ­dy od­dech, o każ­dy ko­lej­ny dzień, o ży­cie dziec­ka, któ­re dla świa­ta mo­gło­by wy­da­wać się „za sła­be”, „za cho­re”, „zbyt trudne”.

Ja­go­da prze­szła ope­ra­cje ser­ca, zma­ga się z cięż­ką nie­peł­no­spraw­no­ścią, ko­mu­ni­ku­je się wzro­kiem, nie mó­wi, nie sie­dzi sa­mo­dziel­nie. A mi­mo to uczy wszyst­kich wo­kół, czym jest ra­dość ży­cia. Jej uśmiech le­czy. Jej obec­ność prze­mie­nia. Jej ist­nie­nie da­je na­dzie­ję in­nym ro­dzi­nom sto­ją­cym przed dra­ma­tycz­ny­mi decyzjami.

Je­śli je­steś w trud­nym mo­men­cie. Je­śli bo­isz się dia­gno­zy. Je­śli szu­kasz sen­su, na­dziei al­bo od­po­wie­dzi, czy „war­to” – ta hi­sto­ria jest dla Ciebie.

Bo każ­de ży­cie ma war­tość. Bo mi­łość na­praw­dę ma moc. Bo na­wet naj­mniej­sze świa­tło po­tra­fi roz­świe­tlić naj­więk­szy mrok.