Page 129 - Rozpoznaj swoje dziecko we mnie… Rzecz o poronieniu samoistnym dziecka i jego pogrzebie
P. 129

Niezawiniona utrata dziecka…   129



                  warunkowanych jest bowiem aberracjami chromosomowymi zarodka .
                                                                                     23
                  Geneza  zdefektowanego kariotypu  embrionu  może  sięgać  zaburzonej
                  oogenezy lub spermatogenezy, w wyniku których gamety jednego albo
                  obojga rodziców stają się nośnikami wadliwego garnituru chromoso-
                  mowego i determinują niepowodzenie koncepcji lub następujących po
                  zapłodnieniu podziałów mitotycznych zygoty . Prawdopodobieństwo
                                                               24
                  zaburzeń gametogenezy któregoś z rodziców wzrasta do 5% po dwóch
                  i większej liczbie poronień, przypadających bezpośrednio po sobie do
                  12. tygodnia ciąży . W znacznej mierze nieprawidłowości chromoso-
                                    25
                  mowe, prowadzące do poronienia pierwszej ciąży, nie zostają powielone
                  w następnej . Jeżeli jednak są one powodowane translokacjami chro-
                             26
                  mosomów jednego lub obojga rodziców, mogą wystąpić w  kolejnych
                  ciążach . Ryzyko wad rozwojowych dziecka w przypadku translokacji
                         27
                  w garniturze chromosomowym rodzica zależy od rodzaju determino-
                  wanych przez nie zaburzeń . Nawracające poronienia samoistne mogą
                                            28
                  stanowić istotny sygnał ryzyka genetycznego w rodzinie, stąd za nie-
                  zbędne uważa się badania nie tylko roniących rodziców, ale po wykry-
                  ciu obciążenia genetycznego także innych członków rodziny mających
                  plany prokreacyjne . Anomalie chromosomowe płodu mogą być rów-
                                    29

                     23  Por. G. Cozza, Przerwane oczekiwanie. Poradnik dla kobiet po poronieniu, dz. cyt.,
                  s. 21; M. Lewicka, M. Sulima, M. Pyć, B. Stawarz, Charakterystyka poronień i prawa
                  przysługujące kobiecie po stracie, dz. cyt., s. 124; M. Michalak, D. Darmochwał-Kolarz,
                  B. Leszczyńska-Gorzelak; J. Oleszczuk. Przyczyny, diagnostyka i leczenie poronień nawy-
                  kowych – część I, dz. cyt., s. 19; A. Malinowski, J. R. Wilczyński, Poronienia nawykowe,
                  w: Patologia wczesnej ciąży, red. T. Paszkowski. Lublin: IZT, 2004, s. 68.
                     24  Por. J. Skrzypczak (a), Poronienie, dz. cyt., s. 97; B. Kwinecka-Dmitriew, M. Za-
                  krzewska, A. Latos-Bieleńska, J. Skrzypczak, Częstość występowania aberracji chromoso-
                  mowych w materiale z poronień, dz. cyt., s. 897.
                     25  Por. J. Skrzypczak (a), Poronienie, dz. cyt., s. 98; M. Keirse, B. Spitz, A. Vander-
                  meulen, Jak sobie radzić z poronieniem, dz. cyt., s. 41.
                     26  Por. G. C. L. Lachelin, Poronienia, dz. cyt., s. 48.
                     27  Por. tamże, s. 75.
                     28  Por. tamże.
                     29  Por. M. Zając, J. Skołożdrzy, J. Kołowska, A. Materna-Kiryluk, T. Dmochowski,
                  A. Latos-Bieleńska. Poronienia samoistne jako sygnał wskazujący na rodzinę ryzyka ge-
                  netycznego-opis przypadku. „Ginekologia Praktyczna” 17: 2009 nr 3, s. 50.
   124   125   126   127   128   129   130   131   132   133   134