Page 127 - Rozpoznaj swoje dziecko we mnie… Rzecz o poronieniu samoistnym dziecka i jego pogrzebie

Niezawiniona utrata dziecka… 127

jodu, cytostatyki, antykoagulanty, szczepienia itp. . Niektórzy klinicyści
13
stoją na stanowisku, że wczesne poronienia wskazują na wadliwy rozwój
embrionu, natomiast późne poronienia znamionują wady anatomiczne
macicy . Dla określenia prawdopodobnych przyczyn strat ciąży na sku-
14
tek poronienia klinicznego konieczna jest szeroka diagnostyka rodziców
w zakresie anatomicznym, genetycznym, metabolicznym, endokrynolo-
gicznym i immunologicznym . Za obligatoryjne uznaje się również wy-
15
konanie badań patomorfologicznych, a w wybranych przypadkach badań
cytogenetycznych tkanek kosmówki lub łożyska wydalonych przy poro-
nieniu, jeżeli zostały one odpowiednio zabezpieczone przez kobietę lub
personel medyczny. Niemniej jednak identyfikacja wysoce prawdopodob-
nej przyczyny poronień nie oznacza, że medycyna będzie w stanie ją wy-
eliminować przed poczęciem kolejnego dziecka . Wystąpienia niektórych
16
czynników sprawczych nie da się przewidzieć ani im zapobiec. Ostroż-
ność przy wydawaniu ocen co do ewentualnej odpowiedzialności ściśle
określonej przyczyny za utratę dziecka w wyniku poronienia klinicznego
w każdym konkretnym przypadku jest zatem niezbędna. Etiologia więk-
szości poronień pozostaje bowiem nieustalona . W pewnym stopniu wy-
17
nika to z faktu, iż dopiero trzy bezpośrednio następujące po sobie poronie-
nia skłaniają lekarzy do zlecenia serii szczegółowych badań, mających na
celu określenie potencjalnego spektrum czynników mogących je wywoły-
wać . Niektóre badania wykonuje się po jednym lub dwóch poronieniach.
18
Zaledwie dla 6% par małżeńskich badania te stają się źródłem informacji

13 Por. tamże; D. Hofmann, Poronienie: zagrożenie i zaburzenia wczesnej ciąży, przy-
czyny, rozpoznanie i zapobieganie, dz. cyt., s. 13, 32.
14 Por. tamże, s. 167.
15 Por. J. Skrzypczak (a), Poronienie, dz. cyt., s. 97.
16 Por. M. Keirse, B. Spitz, A. Vandermeulen, Jak sobie radzić z poronieniem, dz. cyt.,
s. 35.
17 Por. A. Stonehouse, B. Sutherland, Po poronieniu, dz. cyt., s. 25.
18 Por. tamże. Polskie Towarzystwo Ginekologiczne oraz Royal College of Obstetri-
cians and Gynaecologists upowszechniają zalecenie przeprowadzenia badań genetycz-
nych zarodka począwszy od trzeciego poronienia. Por. B. Kwinecka-Dmitriew, M. Za-
krzewska, A. Latos-Bieleńska, J. Skrzypczak, Częstość występowania aberracji chromo-
somowych w materiale z poronień, dz. cyt., s. 900; Diagnostyka i terapia w przypadku