Page 124 - Rozpoznaj swoje dziecko we mnie… Rzecz o poronieniu samoistnym dziecka i jego pogrzebie
P. 124

124    Rozdział 2



                go wymiernym przykładem jest obowiązujący w polskim prawodawstwie
                tzw. kompromis aborcyjny , ale także z braku rozeznania potencjalnych
                                          1
                przyczyn niesprowokowanej śmierci dziecka prenatalnego. Z tego powo-
                du poronienie wydaje się wydarzeniem wstydliwym tak dla samych ro-
                dziców, jak i dla otaczającej ich społeczności; wydarzeniem, które należy
                przemilczeć i szybko zapomnieć. Trudno bowiem wytłumaczyć środo-
                wisku, iż nie zna się powodów straty, a jeszcze trudniej, że sama medy-
                cyna często nie potrafi określić jej przyczyny. Szacunkowo w grupie od
                40 do 80% przypadków klinicznych bezpośrednia przyczyna poronienia
                pozostaje nierozpoznana . Najtrudniej jednak wyeliminować rodzicom
                                         2
                własne – nieuzasadnione, a jednak narzucające się – wyrzuty sumienia.
                Człowiek z natury dąży bowiem do zrozumienia rzeczywistości swojej
                osoby, także płodności i tkwiących w niej możliwości prokreacyjnych.
                Nastawiona na rozwój, doskonalenie i całkowitą kontrolę życia współ-
                czesna osoba ciężko przeżywa straty i niepowodzenia, dlatego usilnie po-
                szukuje przyczyn, tak w wymiarze indywidualnym, jak i społecznym. Py-
                tanie o przyczynę śmierci dziecka na skutek poronienia spontanicznego
                urasta więc do kwestii fundamentalnej, również w relacjach społecznych.
                Częstokroć już nie tylko ze względu na zmarłe dziecko, lecz na próbę
                oceny zdolności prokreacyjnych rodziców. Nie znajdując na to pytanie
                racjonalnych odpowiedzi, roniący kierują oskarżenia we własnym kie-
                runku lub w stronę prowadzącego ciążę lekarza. Będące celem tego roz-
                działu pogłębione studium prawdopodobnych i najczęstszych przyczyn
                poronienia samoistnego, wraz z pracą nad zmianą społecznych przeko-
                nań o  statusie ontyczno-antropologicznym człowieka w  prenatalnym
                okresie jego rozwoju, to nieodzowne zadania, których podjęcie warun-
                kuje włączenie poronienia w społecznie obowiązujące rytuały umierania
                i pogrzebu osoby ludzkiej .
                                         3
                    1  Por. Ustawa z dnia 7 stycznia 1993 r. o planowaniu rodziny, ochronie płodu ludz-
                kiego i warunkach dopuszczalności przerywania ciąży, Dz. U. 1993 nr 17 poz. 78.
                    2  Por. P. Szkodziak, T. Paszkowski, M. Paszkowski, T. Radomański, Poronienie, dz.
                cyt., s. 4.
                    3  Por. M. Keirse, B. Spitz, A. Vandermeulen, Jak sobie radzić z poronieniem, dz. cyt.,
                s. 33–35, 82–84; A. Doroszewska, Strata dziecka w wyniku poronienia lub porodu przed-
   119   120   121   122   123   124   125   126   127   128   129