Page 61 - Rozpoznaj swoje dziecko we mnie… Rzecz o poronieniu samoistnym dziecka i jego pogrzebie

Poronienie samoistne jako niepowodzenie prokreacyjne… 61

den z osobna, jak również sumarycznie wzięte nie wyrażają pełni życia
osobowego. Personalizm wskazuje, że sens zamkniętego zaledwie w kilku
dniach lub godzinach ludzkiego istnienia nie jest zależny od jego gatunko-
wej przydatności i biologicznej wydajności, ale wynika z autoteleologizmu
bytu osobowego, rozciągając się na płaszczyznę metafizyczną i duchową.
Zamiast pytać o marnotrawstwo natury w dziedzinie ludzkiej prokreacji,
szanując jej prawa, paradygmat ten wskaże, że jedność psychofizyczna
człowieka nie pozwala traktować utraconej w poronieniu subklinicznym
osoby ludzkiej jako li tylko niepełnowartościowej biologicznie jednostki,
a jej śmierci rozpatrywać wyłącznie w kategoriach przeprowadzanej przez
naturę czystki, koniecznej dla utrzymania potencjału genetycznego gatun-
ku ludzkiego. W każdym kolejnym poronieniu życie traci bowiem niepo-
wtarzalna i wyjątkowa, także pod względem biologicznym, osoba ludzka.
„Z naukowego punktu widzenia rozwijający się organizm staje się istotą
ludzką od momentu zapłodnienia, ponieważ wtedy zyskuje typowy dla
człowieka układ chromosomów. Zygota jest pierwszą komórką nowego
organizmu ludzkiego” .
47

3. Konceptualizacja i epidemiologia poronienia klinicznego

Poronienie kliniczne jest utratą ciąży zdiagnozowanej biochemicznie
i/lub ultrasonograficznie w okresie poimplantacyjnym, ale przed ukoń-
czeniem przez płód 22. tygodnia rozwoju prenatalnego . Toteż istotną
48
przesłanką graniczną wyodrębniającą poronienie kliniczne od poronie-
nia przedklinicznego jest kryterium rozpoznania ciąży, warunkowane
nie tylko specyficznym dla każdej kobiety momentem uświadomienia
sobie objawów ciąży (m.in. zatrzymanie miesiączki) i potwierdzenia jej
przez ginekologa położnika, ale samą kliniczną możliwością jego iden-
tyfikacji, związaną z tokiem rozwoju embrionalnego. Kwalifikacja poro-
nienia samoistnego jako poronienia klinicznego jest zatem obwarowana
47 K. L. Moore, T. V. N. Persaud, M. G. Torchia, Embriologia i wady wrodzone. Od
zapłodnienia do urodzenia, dz. cyt., s. 307.
48 Por. B. Chazan, Lekarz wobec poronienia, dz. cyt., s. 132; tenże, Nieudane rodziciel-
stwo – współczucie dla rodziców, szacunek dla dziecka, dz. cyt., s. 207–208.