Page 36 - Rozpoznaj swoje dziecko we mnie… Rzecz o poronieniu samoistnym dziecka i jego pogrzebie
P. 36

36     Rozdział 1



                zaliczane do grupy wczesnych niepowodzeń prokreacyjnych (early re-
                productive failure) i uznawane za jedno z najczęstszych powikłań ciąży .
                                                                                    5
                Co czwarta kobieta doświadcza bowiem w swoim życiu prokreacyjnym
                samoistnej utraty ciąży w I trymestrze jej trwania . Poronienie samoist-
                                                                6
                ne, zwane także spontanicznym, jest zdeterminowaną wieloczynnikową
                etiologią, dokonującą się naturalnie i samorzutnie patologią ciąży. Nie
                jest w żaden sposób intencjonalnie sprowokowanym ani przez personel
                medyczny, ani przez ciężarną kobietę lub osoby trzecie przedwczesnym
                zakończeniem ciąży . Jest bowiem przeciwieństwem poronienia sztucz-
                                    7
                nego (łac. abortus artificialis), będącego świadomą i celową terminacją
                (przerwaniem) ciąży, czyli aborcją, indukowaną klinicznie przez perso-
                nel medyczny, jak również samodzielnie przez kobietę, nierzadko przy
                współudziale osób trzecich, poprzez wykorzystanie środków farmakolo-
                gicznych o bezpośrednim lub pośrednim działaniu poronnym albo przez
                zastosowanie innych nieprofesjonalnych metod w środowisku pozame-
                dycznym . Poronienie spontaniczne skutkuje niemożnością donoszenia
                         8
                ciąży do okresu względnej fizjologicznej autonomii dziecka prenatalne-

                na możliwość podjęcia próby prowadzenia ciąży do ok. 32 tygodnia i wówczas rozwią-
                zania jej przez cesarskie cięcie, gdy diagnozę postawiono zbyt późno i nie stwierdza się
                u matki niepokojących objawów. 32-tygodniowe dziecko jest już zdolne do przeżycia poza
                organizmem matki. Por. J. Wróbel, Ciąża ektopowa z perspektywy bioetycznej, „Roczniki
                Teologii Moralnej” 61: 2014 nr 6, s. 117–133; M. S. Gabryś, Wybrane zagadnienia gine-
                kologiczno-położnicze w praktyce lekarskiej, „Życie i Płodność” 2008 nr 1, s. 39–41; K. L.
                Moore, T. V. N. Persaud, M. G. Torchia, Embriologia i wady wrodzone. Od zapłodnienia
                do urodzenia, dz. cyt., s. 306.
                    5  Por. B. Chazan, Lekarz wobec poronienia, w: Poronienie. Zrozumieć rodziców po
                stracie, red. C. Klahs, Poznań: Wydawnictwo W  drodze, 2010, s. 131; M. Michalak,
                D. Darmochwał-Kolarz, B. Leszczyńska-Gorzelak, J. Oleszczuk, Przyczyny, diagnostyka
                i leczenie poronień nawykowych – część I, „Ginekologia i Położnictwo” 19: 2011 nr 1, s. 16.
                    6  Por. M. S. Gabryś,  Poronienie  samoistne  i  sztuczne  – ujęcie  biologiczne, „Życie
                i Płodność” 1: 2011, s. 8; J. Skrzypczak, Badania diagnostyczne u kobiet z wczesnymi
                utratami ciąż, dz. cyt., s. 365.
                    7  Por. A. Stonehouse, B. Sutherland, Po poronieniu, dz. cyt., s. 12; G. C. L. Lache-
                lin, Poronienia, tłum. A. Kurczuk-Powolny, Warszawa: Wydawnictwo Prószyński i S-ka,
                1998, s. 9.
                    8  Por. tamże.
   31   32   33   34   35   36   37   38   39   40   41