Page 36 - Rozpoznaj swoje dziecko we mnie… Rzecz o poronieniu samoistnym dziecka i jego pogrzebie
P. 36
36 Rozdział 1
zaliczane do grupy wczesnych niepowodzeń prokreacyjnych (early re-
productive failure) i uznawane za jedno z najczęstszych powikłań ciąży .
5
Co czwarta kobieta doświadcza bowiem w swoim życiu prokreacyjnym
samoistnej utraty ciąży w I trymestrze jej trwania . Poronienie samoist-
6
ne, zwane także spontanicznym, jest zdeterminowaną wieloczynnikową
etiologią, dokonującą się naturalnie i samorzutnie patologią ciąży. Nie
jest w żaden sposób intencjonalnie sprowokowanym ani przez personel
medyczny, ani przez ciężarną kobietę lub osoby trzecie przedwczesnym
zakończeniem ciąży . Jest bowiem przeciwieństwem poronienia sztucz-
7
nego (łac. abortus artificialis), będącego świadomą i celową terminacją
(przerwaniem) ciąży, czyli aborcją, indukowaną klinicznie przez perso-
nel medyczny, jak również samodzielnie przez kobietę, nierzadko przy
współudziale osób trzecich, poprzez wykorzystanie środków farmakolo-
gicznych o bezpośrednim lub pośrednim działaniu poronnym albo przez
zastosowanie innych nieprofesjonalnych metod w środowisku pozame-
dycznym . Poronienie spontaniczne skutkuje niemożnością donoszenia
8
ciąży do okresu względnej fizjologicznej autonomii dziecka prenatalne-
na możliwość podjęcia próby prowadzenia ciąży do ok. 32 tygodnia i wówczas rozwią-
zania jej przez cesarskie cięcie, gdy diagnozę postawiono zbyt późno i nie stwierdza się
u matki niepokojących objawów. 32-tygodniowe dziecko jest już zdolne do przeżycia poza
organizmem matki. Por. J. Wróbel, Ciąża ektopowa z perspektywy bioetycznej, „Roczniki
Teologii Moralnej” 61: 2014 nr 6, s. 117–133; M. S. Gabryś, Wybrane zagadnienia gine-
kologiczno-położnicze w praktyce lekarskiej, „Życie i Płodność” 2008 nr 1, s. 39–41; K. L.
Moore, T. V. N. Persaud, M. G. Torchia, Embriologia i wady wrodzone. Od zapłodnienia
do urodzenia, dz. cyt., s. 306.
5 Por. B. Chazan, Lekarz wobec poronienia, w: Poronienie. Zrozumieć rodziców po
stracie, red. C. Klahs, Poznań: Wydawnictwo W drodze, 2010, s. 131; M. Michalak,
D. Darmochwał-Kolarz, B. Leszczyńska-Gorzelak, J. Oleszczuk, Przyczyny, diagnostyka
i leczenie poronień nawykowych – część I, „Ginekologia i Położnictwo” 19: 2011 nr 1, s. 16.
6 Por. M. S. Gabryś, Poronienie samoistne i sztuczne – ujęcie biologiczne, „Życie
i Płodność” 1: 2011, s. 8; J. Skrzypczak, Badania diagnostyczne u kobiet z wczesnymi
utratami ciąż, dz. cyt., s. 365.
7 Por. A. Stonehouse, B. Sutherland, Po poronieniu, dz. cyt., s. 12; G. C. L. Lache-
lin, Poronienia, tłum. A. Kurczuk-Powolny, Warszawa: Wydawnictwo Prószyński i S-ka,
1998, s. 9.
8 Por. tamże.

