Page 39 - Rozpoznaj swoje dziecko we mnie… Rzecz o poronieniu samoistnym dziecka i jego pogrzebie
P. 39

Poronienie samoistne jako niepowodzenie prokreacyjne…  39



                  (WHO) rekomendowała stosowanie dwóch kryteriów klinicznych, wieku
                  ciążowego i masy urodzeniowej, w procedurze uznawania utraty ciąży za
                  poronienie spontaniczne . Jako górny cenzus czasowy wskazano nieukoń-
                                         13
                  czony 22. tydzień ciąży oraz masę ciała dziecka poniżej 500 g . W ten sposób
                                                                        14
                  ustalono umowną granicę pomiędzy poronieniem samoistnym i porodem
                  przedwczesnym, biorąc pod uwagę okoliczność, iż stopień niedojrzałości
                  dzieci urodzonych przed 22. tygodniem ciąży daje niewielkie szanse na ich
                  przeżycie . Niemniej jednak rozwój medycyny perinatalnej, obowiązują-
                          15
                  ce regulacje prawne i zasady deontologii lekarskiej pozwalają na podjęcie
                  resuscytacji i wdrożenie intensywnej terapii leczniczej wcześniaków uro-
                  dzonych poniżej 23. tygodnia z masą ciała 401–500 g, określanych mianem
                  dzieci płodowych, jeżeli po wydaleniu lub wydobyciu z dróg rodnych mat-
                  ki wykazują one jakiekolwiek oznaki życia . Wówczas kwalifikuje się takie
                                                         16
                  urodzenia jako urodzenia żywe .
                                              17
                     Wskazane kryteria dokonały uporządkowania dotychczas przyjmo-
                  wanych w piśmiennictwie i praktyce klinicznej poszczególnych krajów
                  definicji, odnoszących się do poronienia samoistnego. W krajach eu-


                  nień samoistnych i sztucznych, w: Postępowanie w nagłych stanach w położnictwie i gine-
                  kologii, Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2002, s. 338.
                     13  Por. P. Szkodziak, T. Paszkowski, M. Paszkowski, T. Radomański, Poronienie, dz.
                  cyt., s. 1.
                     14  Por. M. Lewicka, M. Sulim, M. Pyć, B. Stawarz, Charakterystyka poronień i prawa
                  przysługujące kobiecie po stracie ciąży, „Annales Academiae Medicae Stetinensis” 59:
                  2013 nr 1, s. 124.
                     15  Por. M. S. Gabryś, Poronienie samoistne i sztuczne – ujęcie biologiczne, dz. cyt.,
                  s. 5–6; W. Kaźmierczak, P. Fiegler, P. Węgrzyn, J. Radzioch, K. Kamiński, Przyczyny, etio-
                  logia oraz współczesne metody diagnostykii leczenia poronień, „Ginekologia Praktyczna”
                  12: 2004 nr 4, s. 26.
                     16  Por. J. Rudnicki, Strata dziecka. Medyczne, prawne i bioetyczne aspekty leczenia
                  dzieci płodowych, w: Od bólu po stracie do nadziei życia. Pogrzeb dziecka poronionego,
                  dz. cyt., s. 215–217.
                     17  Por. pkt 3 Załącznika nr 1 Kryteria oceny stosowane przy dokonywaniu wpisów
                  w dokumentacji dotyczących czasu trwania ciąży, poronień, urodzeń żywych i zgonów
                  płodów do Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 21 grudnia 2010 r. w sprawie ro-
                  dzajów i zakresu dokumentacji medycznej oraz sposobu jej przetwarzania, Dz. U. 2010
                  nr 252 poz. 1697.
   34   35   36   37   38   39   40   41   42   43   44