Page 38 - Rozpoznaj swoje dziecko we mnie… Rzecz o poronieniu samoistnym dziecka i jego pogrzebie
P. 38

38     Rozdział 1



                mu na przeżycie w środowisku pozamacicznym. Z tej racji winno być ana-
                lizowane zarówno w aspekcie klinicznym, jak i familiologicznym, a także
                socjologicznym . Doniesienia literaturowe wskazują na szereg dostępnych
                               9
                definicji poronienia samoistnego . Wspólnym ogniwem proponowanych
                                               10
                rozwiązań definicyjnych jest wzmiankowane uprzednio założenie utraty
                ciąży w okresie niezdolności poronionego zarodka lub płodu do przeżycia
                poza organizmem matki . Tym samym przez poronienie samoistne rozu-
                                       11
                mie się najczęściej wewnątrzmaciczną śmierć zarodka (płodu) i dokonujące
                się w jej następstwie wydalenie z macicy martwego dziecka z pozostałymi
                produktami zapłodnienia lub zatrzymanie i czasowe ich unieruchomienie
                w macicy bądź też przedwczesne wydalenie z ustroju matczynego jeszcze
                żywego, lecz niezdolnego do samodzielnego życia dziecka, które wkrótce
                po jego wydaleniu umiera . W 1972 roku Światowa Organizacja Zdrowia
                                         12
                ginekolog i położnik Włodzimierz Fijałkowski oraz Dorota Kornas-Biela, psycholog i peda-
                gog. Kornas-Biela oprócz wysuwania postulatów rozwoju pedagogiki prenatalnej, opowiada
                się także za interdyscyplinarnym ukierunkowaniem psychologii prenatalnej. Obecnie w jej
                ramach wyróżnia się następujące podejścia badawcze: psychobiologiczne, psychoanalitycz-
                ne, psychologicznodynamiczne, behawioralne, teorii uczenia się oraz szeroko kwestiono-
                wane koncepcje psychologii transpersonalnej. Kornas-Biela jest reprezentantem podejścia
                psychodynamicznego. Por. D. Kornas-Biela, Okres prenatalny, dz. cyt., s. 148; taż, Podejście
                psychodynamiczne w psychologii prenatalnej, „Czasopismo Psychologiczne” 9: 2003 nr 2,
                s. 179–191; taż, Pedagogika prenatalna, w: Pedagogika, t. 4 Subdyscypliny i dziedziny wie-
                dzy o edukacji, red. B. Śliwerski, Gdańsk: Wydawnictwo Psychologiczne, 2010, s. 149–173;
                taż, Dziecko prenatalne jako przedmiot zainteresowań psychologicznych organizacji i sto-
                warzyszeń naukowych, w: Oblicza dzieciństwa, red. taż, Lublin: Towarzystwo Naukowe
                KUL, 2001, s. 225–252; W. Fijałkowski, Ekologia rodziny. Ekologiczna Odnowa Prokreacji,
                Kraków: Wydawnictwo Rubikon, 2001, s. 45–49, 90–91.
                    9  Por. J. Skrzypczak, T. Pisarski, Poronienie, w: Położnictwo i ginekologia. Podręcznik
                dla studentów, red. T. Pisarski, Warszawa: Państwowy Zakład Wydawnictw Lekarskich,
                1991, s. 196.
                    10  Por. P. Szkodziak, T. Paszkowski, M. Paszkowski, T. Radomański, Poronienie, w:
                Położnictwo, t. 2 Medycyna matczyno-płodowa, red. G. H. Bręborowicz, T. Paszkowski,
                Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2012, s. 1; J. Skrzypczak, Badania diagno-
                styczne u kobiet z wczesnymi utratami ciąż, dz. cyt., s. 365.
                    11  Por. P. Szkodziak, T. Paszkowski, M. Paszkowski, T. Radomański, Poronienie, dz.
                cyt., s. 1.
                    12  Por. D. Hofmann, Poronienie: zagrożenie i zaburzenia wczesnej ciąży, przyczyny,
                rozpoznaniei zapobieganie, dz. cyt., s. 17; M. Jóźwiak, A. Śledziewski, Powikłania poro-
   33   34   35   36   37   38   39   40   41   42   43