Page 47 - Rozpoznaj swoje dziecko we mnie… Rzecz o poronieniu samoistnym dziecka i jego pogrzebie
P. 47

Poronienie samoistne jako niepowodzenie prokreacyjne…  47



                  istnemu przekształceniu w pęcherzyki preantralne w sposób niezależny
                  od hormonów gonadotropowych. W pierwszej fazie cyklu miesiączkowe-
                  go, fazie folikularnej, z wyselekcjonowanej grupy pęcherzyków preantral-
                  nych wykształcają się pęcherzyki antralne. Tym razem już pod wpływem
                  gonadotropowych hormonów przysadkowych, zwłaszcza hormonu foli-
                  kulotropowego (FSH), pęcherzyki antralne są stymulowane do intensyw-
                  nego wzrostu i rozwoju. Zazwyczaj tylko jeden z nich dojrzewa najszyb-
                  ciej i staje się pęcherzykiem dominującym, zwanym także pęcherzykiem
                  przedowulacyjnym, pozostałe natomiast ulegają zanikowi. Niemniej jed-
                  nak wszystkie wzrastające pęcherzyki Graafa wydzielają duże ilości estro-
                  genów, odbudowujących endometrium macicy po jej złuszczeniu w ostat-
                  nim krwawieniu miesiączkowym. W dojrzewających pęcherzykach an-
                  tralnych oocyty I rzędu wchodzą w kolejne fazy wznowionego pierwszego
                  podziału mejotycznego, który zostaje ostatecznie ukończony. Diploidalny
                  oocyt dzieli się wówczas w procesie redukcyjnym na dwie haploidalne ko-
                  mórki potomne, mające zredukowany o połowę garnitur chromosomowy,
                  a więc zawierające 23 pary chromosomów, w tym 22 chromosomy auto-
                  somalne i chromosom płciowy X. Z jednej komórki potomnej wykształca
                  się pierwsze ciałko kierunkowe, z drugiej natomiast oocyt II rzędu, który
                  wchodzi w drugi podział mejotyczny. Zostanie on jednak zatrzymany na
                  etapie metafazy. Utrzymujący się na wysokim poziomie wydzielniczym
                  w fazie folikularnej hormon folikulotropowy sprzyja na drodze dodat-
                  niego sprzężenia zwrotnego powstawaniu i zwiększaniu ekspresji recep-
                  torów dla FSH i LH, zlokalizowanych na powierzchni komórek warstwy
                  ziarnistej pęcherzyka Graafa. Skutkuje to jego intensywnym rozwojem
                  i w późniejszym czasie prawidłową reakcją hormonalną dojrzałego już
                  pęcherzyka na okołoowulacyjny nagły przyrost ilości hormonu luteotro-
                  powego, a w konsekwencji pęknięciem jego ścian i wyrzutem oocytu. Doj-
                  rzały oocyt II rzędu z haploidalną liczbą chromosomów, otoczony osłonką
                  przejrzystą i wieńcem promienistym, jest zatem uwalniany z pęcherzyka
                  Graafa w procesie owulacji, następującym po szczycie wydzielania hor-
                  monu luteotropowego (LH) około 12–13. dnia prawidłowego cyklu mie-
                  siączkowego. Ze ścianek pękniętego pęcherzyka Graafa formuje się ciał-
   42   43   44   45   46   47   48   49   50   51   52