Page 20 - Rozpoznaj swoje dziecko we mnie… Rzecz o poronieniu samoistnym dziecka i jego pogrzebie
P. 20

20     Rozpoznaj swoje dziecko we mnie…



                logicznego i teologicznego statusu ludzkich zwłok oraz pietyzmu wobec
                martwego ciała, także w odniesieniu do zwłok dzieci abortowanych i sa-
                moistnie poronionych .
                                      7
                    Należy się jednak wystrzegać przyjęcia przeciwstawnej i równie skraj-
                nej tendencji zmierzającej do sprowadzenia wydarzenia poronienia sa-
                moistnego wyłącznie do pogrzebu utraconego dziecka, z umniejszaniem
                znaczenia potrzeb psychicznych rodziców po stracie oraz przeżywanego
                przez nich kryzysu psychologicznego i duchowego. Konieczne jest wy-
                pracowanie nowego, zrównoważonego podejścia społecznego do poro-
                nienia samoistnego . Właściwe stanowisko pozwoli zarówno na okazanie
                                   8
                szacunku ciału utraconego dziecka, czego domagają się wymogi prawa
                objawionego i naturalnego, jak i na zapewnienie rodzicom adekwatnego
                do ich potrzeb wsparcia społecznego.
                    W niniejszym studium, zatytułowanym Rozpoznaj swoje dziecko we
                mnie... Rzecz o poronieniu samoistnym dziecka i jego pogrzebie, uwzględ-
                niono to założenie, co uwidacznia się szczególnie w dwóch jego wymia-
                rach. Po pierwsze, w tytule i układzie pracy odwołano się do poronienia
                samoistnego, a nie wyłącznie do pogrzebu dziecka poronionego. Umoż-
                liwiło to podjęcie próby całościowego spojrzenia na niepowodzenie
                prokreacyjne, począwszy od jego epidemiologii i fizjologii przez etiopa-
                togenezę po psychospołeczne następstwa poronienia samoistnego dla
                rodziców i wreszcie spojrzenie na pogrzeb dziecka z punktu widzenia
                relacji społecznych. Wymagało to ujęcia rozpatrywanego zagadnienia
                z perspektywy nauk: medycznych, prawnych, humanistycznych, społecz-
                nych i teologicznych. W przedkładanym studium starano się dokonać ta-
                kiej interdyscyplinarnej analizy podejmowanej problematyki. Po drugie,


                    7  Por. P. Morciniec, Bioetyka personalistyczna wobec zwłok ludzkich, Opole: Redak-
                cja Wydawnictw Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Opolskiego, 2009, s. 162–174.
                    8  Postulat upowszechnienia zrównoważonego podejścia społecznego do poronie-
                nia samoistnego nie ma jednak nic wspólnego z koncepcją zrównoważonego rozwoju,
                propagowaną przez agendy Organizacji Narodów Zjednoczonych, zwłaszcza Światową
                Organizację Zdrowia (WHO). Upowszechniana przez ONZ koncepcja zrównoważone-
                go rozwoju w odniesieniu do prokreacji przyjmuje bowiem założenia antynatalistyczne.
                Por. Agenda Zrównoważonego Rozwoju 2030.
   15   16   17   18   19   20   21   22   23   24   25