Page 17 - Rozpoznaj swoje dziecko we mnie… Rzecz o poronieniu samoistnym dziecka i jego pogrzebie
P. 17

Wstęp    17



                     Od soboru watykańskiego II Kościół katolicki, również w Polsce, uczy-
                  nił wiele, aby stworzyć osieroconym rodzicom prawne, liturgiczne i dusz-
                  pasterskie możliwości chrześcijańskiego pochówku ciał nieochrzczonych
                  dzieci samoistnie poronionych. Przychylne rodzicom stanowisko Urzędu
                  Nauczycielskiego, Konferencji Episkopatu Polski, synodów diecezjalnych
                  i biskupów ordynariuszy jest jednak mało znane wiernym, nierzadko rów-
                  nież duszpasterzom parafialnym. Z trudem dociera do świadomości laika-
                  tu i duchowieństwa. Bywa ignorowane, a nawet wprost odrzucane. Tematy
                  zbawienia dzieci nieochrzczonych oraz moralnej powinności wyprawienia
                  pogrzebu ich ciał są najczęściej nieobecne w nauczaniu homiletycznym
                  i katechezie parafialnej, a także podczas wspólnotowych rozmów w ro-
                  dzinach. Jeżeli uwzględni się liczbę dzieci rokrocznie umierających przed
                  narodzeniem w wyniku różnego rodzaju niepowodzeń położniczych, za
                  niepokojące należy uznać jedynie incydentalne celebrowanie w parafiach
                  liturgii pogrzebowej dziecka nieochrzczonego. O wiele częściej organizu-
                  je się zbiorowe pogrzeby dzieci poronionych, zwłaszcza w Dniu Dziecka
                  Utraconego, przypadającego 15. października. Symboliczne miejsca pa-
                  mięci i obchody Dnia Dziecka Utraconego są niezwykle istotne dla ro-
                  dziców, którzy zamierzali pochować swoje dziecko, lecz różne czynniki
                  uniemożliwiły im realizację tego pragnienia bądź odstąpili od pochowa-
                  nia zmarłego i noszą w sobie żal podjętej przed laty decyzji. Liczne ini-
                  cjatywy zbiorowych pochówków ciał dzieci prenatalnych, przechowy-
                  wanych w szpitalnych prosektoriach, zasługują na uznanie, kontynuację
                  i podjęcie w tych miastach w Polsce, w których nie zostały dotychczas
                  wprowadzone . Przy obecnie dominujących negatywnych postawach ro-
                               3
                  dzicielskich, wykluczających sprawianie pogrzebu dziecku prenatalnemu,
                  zbiorowe mogiły są jedynym sposobem okazania pietyzmu względem
                  ludzkich zwłok i poszanowania osobowej godności posiadanej za życia

                     3  W 2015 roku obchody Dnia Dziecka Utraconego, w większości połączone ze zbio-
                  rowymi pogrzebami dzieci martwo urodzonych, odbywały się m.in. w Poznaniu, Ko-
                  szęcinie, Sosnowcu, Radomiu, Szczecinie, Gietrzwałdzie, Ełku, Białymstoku, Rzeszowie,
                  Bydgoszczy, Przeworsku, Wrocławiu, Bielsku-Białej, na Górze Świętej Anny. Por. http://
                  www.dlaczego.org.pl/ddu-archiwum/dzien-dziecka-utraconego-2015/820-dzien-dziec-
                  ka-utraconego-15–10–2015. Dostęp: 28.07.2016.
   12   13   14   15   16   17   18   19   20   21   22