Page 19 - Rozpoznaj swoje dziecko we mnie… Rzecz o poronieniu samoistnym dziecka i jego pogrzebie

Wstęp 19

wynikająca z faktu zbiorowej kremacji ich zwłok. Wielkość osoby ludz-
kiej domaga się szacunku dla jej indywidualnej tożsamości, symbolicznie
wyrażającej się w imieniu. Z tego względu coraz częściej organizatorzy po-
dejmują starania, aby podczas pochówku były odczytywane imiona dzieci.
Naturalne pragnienie nadania imienia zmarłemu dziecku przez samych
rodziców dostrzegalne jest w Dniu Dziecka Utraconego, kiedy wypisują
oni na karcie imię, którym chcieliby obdarzyć swe zmarłe przedwcześnie
dziecko. Składają ją na ołtarzu podczas Eucharystii i zapalają świecę, sym-
bolizującą zarazem obecność zmarłego oraz ich pamięć o nim.
Wyraźne skoncentrowanie społeczne wyłącznie na rodzicach w sytu-
acji śmierci dziecka prenatalnego dostrzegalne jest w coraz liczniejszych
publikacjach naukowych i popularnonaukowych traktujących o poronie-
niu samoistnym. Rzadko bądź w ogóle nie podnosi się w nich zasad-
niczej, spoczywającej na rodzicach powinności moralnej pochowania
ciała poronionego dziecka, i to nie ze względu na terapeutyczny charak-
ter pogrzebu dla osieroconych, lecz z uwagi na posiadaną przez zmarłe-
go za życia godność osobową i pietyzm wobec ludzkich zwłok. Autorzy
publikacji opisują uprawnienia socjalne rodziców po poronieniu dziec-
ka i ukazują znaczenie wyprawienia pogrzebu głównie z pozycji potrzeb
psychicznych roniących i właściwego przebiegu procesu żałoby, jednak
często z pominięciem rodzicielskiego zobowiązania oddania szacunku
ciału zmarłej osoby prenatalnej i przysługującej jej przed śmiercią osobo-
wej tożsamości ontycznej. W literaturze przedmiotu na powinnościowy
i godnościowy, a nie tylko terapeutyczny wymiar pogrzebu dziecka zmar-
łego przed narodzeniem wskazują głównie nieliczne rozprawy z zakresu
teologii moralnej i bioetyki personalistycznej, zwłaszcza prace Piotra Kie-
niewicza i Piotra Morcińca . Na szczególną uwagę zasługuje monografia
6
5
Bioetyka personalistyczna wobec zwłok ludzkich (Opole 2009), w której
Morciniec szeroko omawia problematykę moralnego, ontyczno-antropo-

5 Np. Moralny obowiązek pogrzebania ciała ludzkiego wobec śmierci dziecka przed
narodzinami, „Roczniki Teologii Moralnej” 59: 2012 nr 4, s. 195–212.
6 Np. Pogrzeb nienarodzonego – między bólem straty a zobowiązaniem, w: Od bólu
po stracie do nadziei życia. Pogrzeb dziecka poronionego, red. J. Dziedzic, P. Guzdek, Kra-
ków: Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II, 2013, s. 99–115.