Page 139 - Rozpoznaj swoje dziecko we mnie… Rzecz o poronieniu samoistnym dziecka i jego pogrzebie
P. 139

Niezawiniona utrata dziecka…   139



                  spontanicznego jeszcze w okresie prenatalnym. Częstotliwość występowa-
                  nia aberracji szacuje się w przedziale od 1:8000 do 1:12 000 urodzeń. No-
                  worodki obciążone zaburzeniem ujawniają specyficzne cechy dysmorficz-
                  ne, ciężkie wrodzone wady rozwojowe i anomalie anatomiczne, zwłaszcza
                  narządów wewnętrznych: nerek, mózgu, serca, męskiego i żeńskiego ukła-
                  du rozrodczego. W praktyce klinicznej odnotowano: nisko osadzone uszy,
                  hipotonię mięśniową, ubytki skóry na potylicy, ubytki siatkówki i  na-
                  czyniówki oka, deformacje stóp, wodogłowie, głuchotę, zaburzenia psy-
                  choruchowe, niedorozwój mowy, upośledzenie umysłowe czy anomalie
                  liczbowe palców. Do najbardziej charakterystycznych cech fenotypowych
                  należą rozszczep wargi i podniebienia oraz zbyt małe i wadliwie wykształ-
                  cone oczy. Poszczególne przypadki są zróżnicowane pod względem stopni
                  natężenia i rodzaju objawów charakterystycznych dla zespołu .
                                                                           61
                     Aneuploidie autosomalne wywołują cięższe konsekwencje dla ich no-
                  sicieli niż aneuploidie chromosomów płciowych X i Y. W większości bo-
                  wiem, poza przypadkami całkowitego braku chromosomu X, chorzy za-
                  chowują zdolność przeżycia przy aneuploidii chromosomów płciowych.
                  W tej grupie aberracji liczbowych chromosomów występują najczęściej
                  zespół Turnera u kobiet i zespół Klinefeltera u mężczyzn .
                                                                        62
                     Zespół Turnera może przyjąć postać monosomii chromosomu X (45,X)
                  lub kariotypu mozaikowego (np. 45,X/46,XX czy 45,X/46XX/47,XXX),
                  jak również stanowić rezultat aberracji strukturalnych chromosomu X
                  w formie chromosomu pierścieniowego, izochromosomu jego ramienia
                  długiego bądź delecji ramienia krótkiego. Około 60% osób obciążonych
                  zespołem Turnera wykazuje monosomię chromosomu X. Ta postać ze-
                  społu wiąże się z wysokim odsetkiem poronień samoistnych (99%), co


                     61   Por.  T.  Ferenc,  H.  Kozłowska,  W.  Bratkowska,  Zespoły aberracji chromosomo-
                  wych, dz. cyt., s. 368–369; L. B. Jorde, J. C. Carey, M. J. Bamshad, R. L. White, Genetyka
                  medyczna, dz. cyt., s. 137–139; T. Ferenc, W. Bratkowska, M. Pacholczyk, L. Jakubow-
                  ski, Zespoły aberracji chromosomowych, dz. cyt., s. 481–483; B. Siemińska-Piekarczyk,
                  E. Młynarska-Zduniak, Symptomatologia zespołu Patau – obserwacje własne, „Czasopi-
                  smo Stomatologiczne” 59: 2006 nr 8, s. 587–588.
                     62  Por. L. B. Jorde, J. C. Carey, M. J. Bamshad, R. L. White, Genetyka medyczna, dz.
                  cyt., s. 139.
   134   135   136   137   138   139   140   141   142   143   144