Page 112 - Rozpoznaj swoje dziecko we mnie… Rzecz o poronieniu samoistnym dziecka i jego pogrzebie
P. 112

112    Rozdział 1



                    Po poronieniu klinicznym niepowikłanym kobieta stosunkowo szyb-
                ko powraca do zdrowia . Cykl miesiączkowy podlega sprawnej samo-
                                       345
                regulacji. Owulacja występuje po 2–3 tygodniach, a pierwsza menstru-
                acja po 4–6 tygodniach od poronienia . Mniej więcej w okresie dwóch
                                                     346
                tygodni macica uzyskuje naturalne rozmiary i regeneruje ciągłość wy-
                ścielającego ją endometrium . Ginekolog zwykle przeprowadza badanie
                                            347
                kontrolne po 6 tygodniach . Po upływie blisko 2 miesięcy układ rozrod-
                                          348
                czy kobiety osiąga optymalny stan fizjologiczny sprzed ciąży . Ryzyko
                                                                           349
                infekcji wewnątrzmacicznej powinno skłonić małżonków do abstynencji
                seksualnej przez około 2 tygodnie od straty, choć już samo doświadcze-
                nie prenatalnej śmierci dziecka u wielu rodziców obniża na pewien czas
                potrzebę zjednoczenia małżeńskiego . Położnicy wskazują na koniecz-
                                                    350
                ność odłożenia kolejnego poczęcia dziecka co najmniej na 2–3 miesiące,
                co pozwoli matce odzyskać równowagę fizyczną przed nową ciążą . Za
                                                                                351
                zasadne uznaje się podjęcie przez rodziców biomedycznych i psychospo-
                łecznych działań przygotowawczych do poczęcia następnego dziecka po
                poronieniu klinicznym. Z tego względu rozsądne jest odbycie konsultacji
                prekoncepcyjnej u zaufanego ginekologa, który wskaże skonkretyzowane
                kierunki działań profilaktycznych i leczniczych, szczególnie przy poro-
                nieniach nawykowych . W  przewlekłej chorobie matki zachodzi po-
                                      352
                trzeba weryfikacji z lekarzem prowadzącym dotychczasowego sposobu


                    345  Por. A. Stonehouse, B. Sutherland, Po poronieniu, dz. cyt., s. 24.
                    346  Por. tamże.
                    347  Por. tamże.
                    348  Por. M. Keirse, B. Spitz, A. Vandermeulen, Jak sobie radzić z poronieniem, dz.
                cyt., s. 58–59.
                    349  Por. A. Stonehouse, B. Sutherland, Po poronieniu, dz. cyt., s. 24.
                    350  Por. M. Keirse, B. Spitz, A. Vandermeulen, Jak sobie radzić z poronieniem, dz.
                cyt., s. 59; G. C. L. Lachelin, Poronienia, dz. cyt., s. 33; A. Stonehouse, B. Sutherland, Po
                poronieniu, dz. cyt., s. 24.
                    351  Por. G. C. L. Lachelin, Poronienia, dz. cyt., s. 83–84; Rekomendacje Polskiego Towa-
                rzystwa Ginekologicznego w zakresie wybranych patologii wczesnej ciąży oraz postępowa-
                nia w ciąży po zapłodnieniu in vitro, dz. cyt., s. 11.
                    352  Por. J. Skrzypczak (b), Poronienie, dz. cyt., s. 119; J. Skrzypczak, T. Pisarski, Poro-
                nienie, dz. cyt., s. 203–204.
   107   108   109   110   111   112   113   114   115   116   117