Page 116 - Rozpoznaj swoje dziecko we mnie… Rzecz o poronieniu samoistnym dziecka i jego pogrzebie

116 Rozdział 1

tunkowe, jak i indywidualne cechy osobnicze. Jego skórę pokrywa me-
szek płodowy (languo). Twarz uzyskuje proporcje twarzy dziecka. Oczy
znajdują się w części twarzowej głowy, a rączki po bokach tułowia. Po-
wieki pozostają zamknięte. Wykształcone małżowiny uszne wykazują
kształt oddziedziczony po przodkach. Proces powstawania ślimaka, na-
rządu słuchowego ucha, strun głosowych i przegród zewnętrznych nosa
dobiega końca. W jamie ustnej wyrostki podniebienia ulegają całkowite-
mu zarośnięciu; tworzą się kubki smakowe, gruczoły ślinowe i zawiązki
zębów mlecznych. Obserwowalne są spontaniczne ruchy górnej wargi,
próby nabierania, połykania i wypierania wód płodowych, a także niere-
gularne ruchy oddechowe klatki piersiowej. Kręgosłup i żebra podlegają
procesowi intensywnego kostnienia. Rozwijają się soczewka oka i zmysł
dotyku. Wrażliwość na dotyk wykazuje już nie tylko twarz, ale także ra-
miona, klatka piersiowa, boczne i dolne obszary ciała. Na uformowanych
palcach dłoni i stóp widoczne są zawiązki paznokci i zarysy linii papilar-
nych. Powstają nerw wzrokowy, liczne komórki i połączenia nerwowe.
Postępuje mielinizacja nerwu przedsionkowego oraz wykształcanie się
nerwu węchowego i receptorów powonienia. Jelita wyścielone są błoną
śluzową. Następuje dalszy rozwój ich błony mięśniowej i ruchów pery-
staltycznych. Formuje się otwór odbytowy. Pęcherzyk żółciowy wydzie-
la żółć, żołądek soki trawienne, trzustka insulinę, gruczoł przysadkowy
i kora nadnerczy właściwe im hormony. Budowa płuc jest ukończona.
Serce przetacza dziennie około 24 litrów krwi. Szpik kostny pełni funkcję
krwiotwórczą. Mózg specjalizuje się w swoich funkcjach, choć emituje
jeszcze nieregularne i wolne fale mózgowe. Generowane przez niego sy-
gnały nerwowe, przewodzone dalej przez rdzeń kręgowy, docierają do
kończyn, co pozwala dziecku poruszać każdą z nich osobno. Dziecko
wykazuje znaczącą i zróżnicowaną aktywność ruchową, począwszy od
bogatej mimiki twarzy, obrotu głowy, przez ruchy dłoni i stóp w przegu-
bie, ruchy bioder, a skończywszy na podciąganiu i prostowaniu kończyn
górnych i dolnych oraz podskokach i przyciąganiu kciuka przy zamy-
kaniu dłoni. Motoryka staje się coraz bardziej skoordynowana i celowa.
Stopniowo pobudzane są już tylko konieczne do wykonania określonego