Page 68 - Rozpoznaj swoje dziecko we mnie… Rzecz o poronieniu samoistnym dziecka i jego pogrzebie

68 Rozdział 1

1994 46 970
1995 45 300
1996 45 054
1997 44 185
1998 43 959
1999 41 586
2000 41 007
2001 40 559
2002 41 707
2003 41 381
2004 42 183
2005 40 754
Źródło: Sprawozdanie Rady Ministrów z wykonywania Ustawy o planowaniu rodziny,
ochronie płodu ludzkiego i warunkach odpuszczalności przerywania ciąży, Warszawa
2001–2005. Cytuję za: Sytuacja demograficzna Polski. Raport 2005–2006, Warszawa:
Rządowa Rada Ludnościowa, 2006, s. 242.

Dostrzegalne jest systematyczne zmniejszenie się liczby poronień
klinicznych w analizowanym piętnastoleciu. Prawdopodobnie można
to wiązać z polepszeniem opieki prekoncepcyjnej kobiet i większą świa-
domością wśród małżonków, dotyczącą konieczności podjęcia działań
przygotowawczych do poczęcia dziecka. Zwiększa to bowiem szanse na
rozpoznanie i eliminację jeszcze w okresie prekoncepcyjnym potencjal-
nych czynników poronienia klinicznego warunkowanych środowisko-
wo, jak styl życia kobiety, charakter wykonywanej pracy, ekspozycja na
teratogeny itp. Ukazany zakres strat ciąż klinicznie rozpoznanych nie
odzwierciedla faktycznej liczby osób dotkniętych doświadczeniem poro-
nienia samoistnego. Już tylko w zawężonym wymiarze należy wziąć pod
uwagę, oprócz roniącej kobiety, także ojca dziecka, jego żyjące rodzeń-
stwo oraz dziadków. Szacunkowo grono utożsamiających się z trudną sy-
tuacją utraty dziecka może obejmować nawet 250 tysięcy osób rocznie .
90

90 Por. Konferencja Episkopatu Polski. List pasterski Otoczmy troską życie człowieka
na Niedzielę Świętej Rodziny (28.12.2008).