Page 27 - Rozpoznaj swoje dziecko we mnie… Rzecz o poronieniu samoistnym dziecka i jego pogrzebie
P. 27
Wstęp 27
zację roniących małżonków oraz postawy członków ich środowiska w nie-
powodzeniu prokreacyjnym. W ostatniej dekadzie nastąpiły wyraźnie do-
strzegalne pozytywne przemiany w społecznym podejściu do roniących
rodziców i poronionego dziecka. Zmiany te były możliwe dzięki wprowa-
dzonym na szczeblach samorządowym, parlamentarnym i ministerialnym
rekomendacjom i przepisom prawa, uwzględniającym psychospołeczne
aspekty śmierci dziecka przed narodzeniem. Duży wkład w stopniową
zmianę społecznej percepcji niepowodzenia położniczego i poszanowania
zwłok dzieci poronionych wniosły oddolne działania samych rodziców,
oddanych sprawie pracowników niektórych szpitali i urzędów, członków
fundacji i stowarzyszeń, które wyprawiały liczne pogrzeby dzieci poro-
nionych i przeprowadziły formalizację ich systematycznej organizacji na
poziomie poszczególnych gmin. Najważniejszą pracę formacyjną, która
pozwoli ukształtować odpowiedzialne postawy rodzicielskie małżonków,
należy jednak wykonać w samych rodzinach w trakcie wieloletniego wy-
chowania seksualno-prokreacyjnego przyszłych rodziców. Konieczne jest
podjęcie formacji moralnej małżonków, aby czuli się odpowiedzialni za
zmarłe w niepowodzeniu prokreacyjnym dziecko i uznali moralną po-
winność wyprawienia pogrzebu, nie pozostawiając jego ciała w szpitalu.
Należy kontynuować inicjatywy zbiorowych pochówków zwłok poronio-
nych dzieci przechowywanych w szpitalnych prosektoriach. Równocze-
śnie istotne jest upowszechnianie poglądu, iż za pogrzeb dziecka prena-
talnego w pierwszej kolejności odpowiedzialni są jego rodzice, którzy nie
mogą uchylać się od tego rodzicielskiego obowiązku, a zarazem uczynku
miłosierdzia co do ludzkiego ciała.
Przedstawiona w bibliografii literatura, zgrupowana w kolejno upo-
rządkowanych działach: dokumenty Kościoła katolickiego, akty norma-
tywne, rekomendacje, sprawozdania, literatura źródłowa, koresponden-
cja autora, źródła internetowe i literatura zalecana, oraz dokonywane
w tej pracy analizy mogą stać się pożyteczne dla prawidłowego formo-
wania dojrzałych postaw społecznych wobec poronienia samoistnego,
zmarłego przed narodzeniem dziecka i jego pogrzebu.

