Page 177 - Rozpoznaj swoje dziecko we mnie… Rzecz o poronieniu samoistnym dziecka i jego pogrzebie
P. 177

Niezawiniona utrata dziecka…   177



                  rola w  patomechanizmie poronień samoistnych nie została dokładnie
                  rozpoznana . Ryzyko utraty ciąży w pierwszym trymestrze przez kobie-
                             245
                  ty będące nosicielami przeciwciał antyfosfolipidowych (aPL) klasy IgM,
                  IgG, IgA przyjmuje zakres od 50 do 70% . Obecność we krwi matki
                                                           246
                  znaczącej ilości tych przeciwciał, zwłaszcza antykoagulantu toczniowego
                  (LAC), przeciwciał przeciwko beta glikoproteninie (anty-β2-GPI) i anty-
                                                   2
                  kardiolipinowych (aCL), prowadzi do rozwoju zespołu antyfosfolipido-
                  wego (APS – Antiphospholipid Syndrome), będącego niezapalną chorobą
                  tkanki łącznej . Wymienione przeciwciała, stanowiące kryterium labora-
                               247
                  toryjne w diagnostyce APS, są wymierzone przeciwko fosfolipidom błon
                  komórkowych, wolnym fosfolipidom oraz białkom plazmy, które wiążą
                  fosfolipidy . W  określeniu kryterium klinicznego zespołu bierze się
                            248
                  pod uwagę zaburzenia krzepnięcia krwi (zakrzepica naczyniowa tętnicza
                  i żylna, małopłytkowość), dotychczasowe niepowodzenia prokreacyjne,
                  jak poronienia nawykowe, poronienia samoistne o nieznanej etiologii,
                  obumarcie płodu i porody przedwczesne, oraz przebyte nieprawidłowo-
                  ści ciąży, szczególnie preeklampsja  i zahamowanie wzrostu wewnątrz-
                                                   *
                  ników badań własnych, dz. cyt., s. 29; G. Jakiel, D. Robak-Chołubek, J. Tkaczuk-Włach,
                  Poronienia samoistne, dz. cyt., s. 192; A. Malinowski, J. R. Wilczyński, Poronienia nawy-
                  kowe, dz. cyt., s. 74.
                     245  Por. G. Jakiel, D. Robak-Chołubek, J. Tkaczuk-Włach, Poronienia samoistne, dz.
                  cyt., s. 192.
                     246  Por. P. Szkodziak, T. Paszkowski, M. Paszkowski, T. Radomański, Poronienie, dz.
                  cyt., s. 3.
                     247  Por. S. Sajdak, A. Paluch, M. Kampioni, K. Wójcicka, Zespół antyfosfolipidowy
                  w przebiegu ciąży. „Ginekologia Polska” 20: 2011 nr 2, s. 53; Rekomendacje Polskiego
                  Towarzystwa Ginekologicznego w zakresie wybranych patologii ciąży oraz postępowania
                  w ciąży po zapłodnieniu in vitro, dz. cyt., s. 9; M. Lewicka, M. Sulima, M. Pyć, B. Stawarz,
                  Charakterystyka poronień i prawa przysługujące kobiecie po stracie ciąży, dz. cyt., s. 125.
                     248  Por. M. Michalak, D. Dramochwał-Kolarz, B. Leszczyńska-Gorzelak, J. Olesz-
                  czuk, Przyczyny, diagnostyka i leczenie poronień nawykowych – część I, dz. cyt., s. 22;
                  A. Malinowski, J. R. Wilczyński, Poronienia nawykowe, dz. cyt., s. 75.
                  *  „Stan przedrzucawkowy (preeklampsja) to zespół objawów chorobowych pojawiają-
                  cy się po 20. tygodniu trwania ciąży, w okresie porodu lub połogu, charakteryzujący się
                  podwyższonym ciśnieniem tętniczym krwi (≥140/90 mm Hg), któremu towarzyszy zna-
                  mienny białkomocz (utrata ≥ 300 mg białka na dobę), a w przypadku braku białkomo-
                  czu nadciśnienie tętnicze współwystępujące z bólem głowy, nieostrym widzeniem, bólem
   172   173   174   175   176   177   178   179   180   181   182