Page 215 - Rozpoznaj swoje dziecko we mnie… Rzecz o poronieniu samoistnym dziecka i jego pogrzebie

Poronienie samoistne i pogrzeb dziecka poronionego… 215

cji uczyniły z ciąży przedmiot możliwego wyboru i wpisały ją w obszar
ludzkiej decyzyjności co do czasu i formy poczęcia, akceptacji bądź od-
rzucenia poczętego dziecka, oczekiwanej i chcianej liczby potomstwa.
Kultura konsumpcji i sukcesu, wymagająca od współczesnych mężczyzn
i kobiet aprobaty i podporządkowania się dominującym trendom estety-
ki i zachowania, odnoszenia sukcesów zawodowych, ścisłej kontroli i pa-
nowania nad swoim życiem, preferowania hedonistycznego stylu życia,
narzuciła obraz ciąży jako kolejnego wyzwania, które przy samodyscy-
plinie, ścisłej kontroli i odpowiednim zmotywowaniu musi zakończyć się
sukcesem. Dziecko, jak chce się twierdzić, nie stanowi już wartości samej
w sobie, ale jest środkiem zaspokajania potrzeb psychicznych rodziców:
samorealizacji, rozwoju osobistego, zabezpieczenia przed samotnością,
wzmocnienia więzi małżeńskiej. Mentalność ta wyklucza ze świadomo-
ści rodziców możliwość niepowodzenia prokreacji. Wtłaczana w umysły
młodych matek i ojców perspektywa panowania nad własną płodnością
i arbitralnego decydowania o okolicznościach inicjacji procesu prokre-
acyjnego pozostaje w kontradykcji do realnego wpływu rodziców na jego
niezaburzony przebieg i pomyślne zakończenie .
3
W literaturze psychologicznej okres ciąży jest przyrównywany do
swoistego kryzysu psychologicznego, dokonującego rekonstrukcji do-
tychczasowego układu relacji rodziców wzajemnie wobec siebie i wzglę-
dem otoczenia, przeobrażającego warunki i organizację ich życia intym-
nego, rodzinnego i zawodowego oraz niosącego ze sobą nieuchronną ko-
nieczność podjęcia przez mężczyznę i kobietę nowych ról społecznych:
ojca i matki. Od pojęcia kryzysu mającego pejoratywne konotacje bar-
dziej adekwatne wydaje się pojęcie rozwojowej destabilizacji, wiążącej
się z naturalną zmianą ról życiowych i stanem przejściowym, wynika-

3 Por. J. Łuczak-Wawrzyniak, Psychospołeczne aspekty ciąży, dz. cyt., s. 221, 223;
J. Łuczak-Wawrzyniak, M. Czarnecka, A. Bukowska, Strata dziecka. Różne perspektywy
postrzegania tego doświadczenia, w: Przegrane narodziny. Strata ciąży w aspekcie psycho-
logicznym, socjologicznym, medycznym i etycznym, dz. cyt., s. 44–46; D. Kornas-Biela,
Pedagogika prenatalna. Nowy obszar nauk o wychowaniu, dz. cyt., s. 36–38; taż, Afir-
macja życia w kontekście jego zagrożeń po niepomyślnej diagnozie prenatalnej, dz. cyt.,
s. 173–178.