Page 218 - Rozpoznaj swoje dziecko we mnie… Rzecz o poronieniu samoistnym dziecka i jego pogrzebie

218 Rozdział 3

z mężem przygotowania do ich wypełniania . Do ojca należy: stworzenie
8
klimatu afirmacji ciężarnej żony i poczętego dziecka, zapewnienie im bez-
pieczeństwa i stabilizacji emocjonalnej, zorganizowanie życia rodzinnego
w taki sposób, który zagwarantuje matce właściwy komfort przeżywania
ciąży, pogłębianie relacji małżeńskiej z żoną, rozwijanie relacji ojcowskiej
z dzieckiem od poczęcia, uświadomienie sobie roli ojca w rodzinie i roz-
poczęcie jej pełnienia jeszcze w prenatalnym stadium życia dziecka . Wła-
9
ściwym dla obojga rodziców zadaniem okresu ciąży jest przygotowanie
rodzeństwa na przyjęcie nowego członka rodziny oraz wzmacnianie więzi
małżeńskich i rodzinnych. Oczekiwanie na narodziny dziecka jest związane
ze swoistym paradoksem. Z jednej strony jego poczęcie otwiera przed rodzi-
cami perspektywę przyszłości, układania na nowo relacji, weryfikacji celów
i priorytetów życiowych, zmianę stylu życia. Z drugiej jednak jest niemal
jednocześnie powrotem do przeszłości, w której nierozwiązane dotąd kon-
flikty i zranienia wyniesione z rodzin generacyjnych domagają się rozlicze-
nia, rozwiązania i uzdrowienia . Wychowanie dziecka, w tym wychowanie
10
prenatalne, ma bowiem swoje źródło w środowiskach i doświadczeniach
wychowawczych jego rodziców oraz w podejmowanych przez nich wysił-
kach samowychowania siebie.
W przebiegu ciąży kobieta przechodzi kolejno: 1. proces włączania
przypadający na pierwszy trymestr ciąży; 2. proces różnicowania wła-
ściwy dla drugiego trymestru; 3. proces separacji wyróżniający ostatni,

8 Por. E. Bielawska-Batorowicz, Strata ciąży i jej następstwa dla kobiety, stosunku do
macierzyństwa, relacji z partnerem i kolejnym dzieckiem, w: Przegrane narodziny. Stra-
ta ciąży w aspekcie psychologicznym, socjologicznym, medycznym i etycznym, dz. cyt.,
s. 24–25; E. Bielawska-Batorowicz, Psychologiczne aspekty prokreacji, Katowice: „Śląsk”
Wydawnictwo Naukowe, 2006, s. 129.
9 Por. E. Bielawska-Batorowicz, Strata ciąży i jej następstwa dla kobiety, stosunku do
macierzyństwa, relacji z partnerem i kolejnym dzieckiem, dz. cyt., s. 24–25.
10 Por. J. Łuczak-Wawrzyniak, M. Czarnecka, A. Bukowska, Strata dziecka. Różne per-
spektywy postrzegania tego doświadczenia, dz. cyt., s. 46–47; D. Kornas-Biela, Pedagogika
prenatalna. Nowy obszar nauk o wychowaniu, dz. cyt., s. 34–35, 100–106; I. Barton-Smo-
czyńska, Rozwój więzi psychologicznej między matką a dzieckiem w ciąży prawidłowej
i powikłanej, dz. cyt., s. 81–82; M. Keirse, B. Spitz, A. Vandermeulen, Jak sobie radzić
z poronieniem, dz. cyt., s. 12–14.