Page 149 - Rozpoznaj swoje dziecko we mnie… Rzecz o poronieniu samoistnym dziecka i jego pogrzebie
P. 149

Niezawiniona utrata dziecka…   149



                  tropiny kosmówkowej (β-hCG), alfa-proteiny (AFP), estriolu) i oznacza-
                  nie płodowego DNA w surowicy ciężarnej. W ramach inwazyjnych metod
                  diagnostycznych wykonuje się biopsję kosmówki , amniopunkację gene-
                                                                *
                  tyczną , kordocentozę  i fetoskopię ****75 .
                        **
                                       ***
                     Jeżeli badania genetyczne lokują źródło zaburzeń chromosomowych
                  płodu po stronie kariotypu ojca lub matki, jako proponowany sposób
                  leczenia piśmiennictwo podaje najczęściej inseminację heterologiczną,
                  gdy obciążony jest genotyp mężczyzny, lub zapłodnienie oocyta daw-
                  czyni, gdy nosicielem nieprawidłowości jest kobieta . Trudno uznać
                                                                      76


                  *  Biopsja kosmówki (CVS) to inwazyjne pobranie komórek kosmówki metodą przezszyj-
                  kową (przez szyjkę macicy) lub przezbrzuszną bądź poprzez aspirację w celu określenia
                  kariotypu dziecka. Procedura ta wiąże się z możliwością powstania urazów kończyn
                  płodu (przed 10. tyg.) i wystąpienia poronienia (1–2%). Ryzyko utraty ciąży jest zatem
                  wysokie. Obecnie stosuje się ją najczęściej w diagnostyce chorób monogenowych dziec-
                  ka, chorób powiązanych z chromosomem X, aberracji chromosomowych i wrodzonych
                  zaburzeń metabolicznych. Przeprowadzana jest głównie metodą przezbrzuszną od 9.
                  do 12. tygodnia ciąży. Por. P. Kądziołka, Biopsja kosmówki, w: Położnictwo i ginekologia.
                  Podręcznik dla studentów, red. T. Pisarski, Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL,
                  1998, s. 192–194; P. Sieroszewski, E. Baś-Budecka, Diagnostyka prenatalna, dz. cyt., s.
                  489; F. Al-Azzawi, Atlas porodu i zabiegów położniczych, red. wyd. I R. Dębski, Wydaw-
                  nictwo Libramed, 1999, s. 10–14; K. L. Moore, T.V.N. Persaud, M. G. Torchia, Embriolo-
                  gia i wady wrodzone. Od zapłodnienia do urodzenia, dz. cyt., s. 62.
                  **  Amniopunkcja to uzyskanie płynu z worka owodniowego przez nakłucie go cienką
                  igłą metodą przezbrzuszną pod kontrolą ultrasonograficzną. Pobór płynu owodniowe-
                  go dokonuje się od 15. do 20. tygodnia ciąży, najczęściej jednak około 16. tygodnia. Por.
                  P. Sieroszewski, E. Baś-Budecka, Diagnostyka prenatalna, dz. cyt., s. 489; F. Al-Azzawi,
                  Atlas porodu i zabiegów położniczych, dz. cyt., s. 6–10.
                  ***  Kordocentoza to pobranie około 16. tygodnia ciąży krwi płodu z sznura pępowinowego
                  przez nakłucie go cienką igłą pod kontrolą ultrasonograficzną. Por. P. Sieroszewski, E.
                  Baś-Budecka, Diagnostyka prenatalna, dz. cyt., s. 489–490; F. Al-Azzawi, Atlas porodu
                  i zabiegów położniczych, dz. cyt., s. 14.
                  ****  Obecnie odstępuje się od stosowania fetoskopii z uwagi na wysokie ryzyko powikłań
                  powodowanych dużą inwazyjnością badania. Umożliwia ono endoskopową obserwację
                  płodu i pobranie jego tkanek dzięki przezbrzusznemu wprowadzeniu do wnętrza worka
                  owodniowego endoskopu i uwidocznienie jego wnętrza. Por. T. Urbaniak, T. Pisarski,
                  Fetoskopia, w: Położnictwo i ginekologia. Podręcznik dla studentów, dz. cyt., s. 195.
                     75  Por. P. Sieroszewski, E. Baś-Budecka, Diagnostyka prenatalna, dz. cyt., s. 485–490.
                     76  Por. A. Malinowski, J. R. Wilczyński, Poronienia nawykowe, dz. cyt., s. 73.
   144   145   146   147   148   149   150   151   152   153   154