Ministerstwo Zdrowia, jak potwierdziła minister zdrowia Izabela Leszczyna, nie zamierza w najbliższym czasie wprowadzać zmian w polskim prawie aborcyjnym. „Minister powinien podejmować zadania, które mają szansę zakończyć się powodzeniem i przynieść pozytywny efekt. Na razie ani premier, ani ja, takiej możliwości nie widzimy” – oznajmiła Leszczyna.

Szefowa resortu zdrowia zadeklarowała jednak, że zamierza zwiększyć dostępność nowoczesnej antykoncepcji, szczególnie dla młodych kobiet. W planach jest częściowa refundacja środków antykoncepcyjnych, co według niej wymaga społecznego przyzwolenia. „To temat, który musimy wprowadzać do debaty publicznej” – wskazała.

Ministerstwo Zdrowia rozważa również zmiany w przepisach dotyczących zdrowia reprodukcyjnego niepełnoletnich. Planowane regulacje mają umożliwić młodzieży w wieku 15–17 lat dostęp do konsultacji ginekologicznych bez zgody rodzica lub opiekuna prawnego, przy jednoczesnym wyłączeniu świadczeń medycznych, które niosą ze sobą podwyższone ryzyko.

Leszczyna wskazała również na znaczenie rozwoju edukacji zdrowotnej, która obejmie także edukację seksualną w szkołach od września przyszłego roku. „To dla mnie zaszczyt i wielka radość, że mogłam uczestniczyć w przygotowaniu programu tego przedmiotu” – wyznała.

Zmiany w prawie aborcyjnym wprowadzone w 2020 roku przez Trybunał Konstytucyjny, które ograniczyły możliwość aborcji z powodów eugenicznych, miały na celu ochronę życia nienarodzonych dzieci i wzmocnienie ochrony prawnej najsłabszych. Minister zdrowia Izabela Leszczyna zasugerowała, że przepisy dotyczące aborcji są przestrzegane, ale według niej potrzeba dodatkowych wytycznych, które precyzowałyby zasady działania lekarzy w przypadkach, gdy życie lub zdrowie pacjentki mogą być zagrożone. Wyraziła nadzieję, że współpraca z Polskim Towarzystwem Psychiatrycznym i Towarzystwem Ginekologicznym pozwoli stworzyć szczegółowe zalecenia, aby lekarze mogli działać zgodnie z prawem.

Minister zaznaczyła również, że kluczowe jest, aby lekarze mogli działać sprawnie i profesjonalnie, bez konieczności przeprowadzania zbędnych konsultacji, które mogłyby powodować opóźnienia w sytuacjach wymagających szybkiego działania.

Jak widzimy w planach Ministerstwa Zdrowia, kierowanego przez Izabelę Leszczynę, planuje się zmiany mające na celu rozszerzenie dostępu do aborcji i stworzenie procedur, które zapewnią lekarzom jasne wytyczne. Minister zdrowia akcentuje potrzebę „odbudowy zaufania” pomiędzy lekarzami a pacjentkami, a także relacji społecznych, które – według niej – ucierpiały na skutek wcześniejszych decyzji politycznych wzmacniających ochronę życia nienarodzonych dzieci.

Proponowane przez Ministerstwo Zdrowia zmiany pod przewodnictwem Izabeli Leszczyny osłabiają ochronę życia nienarodzonych dzieci i kierują się ku liberalizacji aborcji. Wytyczne, choć dziś zaprezentowane jako drobne usprawnienia, to jedynie początek większych zmian, które mogą nadejść po wyborach prezydenckich. Leszczyna, oprócz częściowej refundacji antykoncepcji dla młodych kobiet, forsuje przepisy pozwalające niepełnoletnim pacjentkom na samodzielne wizyty u ginekologa bez zgody rodziców. Takie kroki nie tylko odsuwają się od wartości za życiem, lecz także podważają rolę rodziny, stwarzając ryzyko zwiększenia liczby aborcji i ograniczenia ochrony życia na jego najwcześniejszym etapie.

jb
źródło: PAP

Artykuł Minister Leszczyna za wsparciem dostępności antykoncepcji pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Od teraz kobiety w ciąży nie będą mogły uzyskać zaświadczenia umożliwiającego legalną aborcję jedynie na podstawie badania online. Taki zapis wynika z nowych wytycznych Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego oraz konsultanta krajowego ds. psychiatrii, o czym informuje „Dziennik Gazeta Prawna”. Wytyczne te dotyczą stwierdzania zagrożenia dla życia lub zdrowia ciężarnej i stanowią wyraźny sygnał dla lekarzy, aby zachowali szczególną ostrożność w tego typu przypadkach.

Chociaż wytyczne nie są prawnie wiążące, to lekarze powinni się do nich stosować, aby uniknąć ryzyka. Jak wyjaśnia prof. Piotr Gałecki, krajowy konsultant w dziedzinie psychiatrii, aborcja dokonana wbrew prawu jest przestępstwem ściganym z urzędu. „A po pięciu latach od teleporady rodzina kobiety może dojść do wniosku, że lekarz nie dochował należytej staranności podczas badania” – dodaje prof. Gałecki, ostrzegając przed możliwymi konsekwencjami prawnymi.

Przypomnijmy, że nowe wytyczne to odpowiedź na wcześniejsze zalecenia Ministerstwa Zdrowia, które dopuściły możliwość aborcji na podstawie zaświadczenia od jednego lekarza, w tym psychiatry, w przypadkach, gdy zagrożone jest zdrowie psychiczne kobiety. Wytyczne psychiatryczne zwracają jednak uwagę, że taki dokument powinien być wydany wyłącznie po osobistym zbadaniu pacjentki.

Teleporada nie jest wystarczająca do wystawienia zaświadczenia, a lekarz, który zdecyduje się na taki krok online, może narazić się na zarzuty dotyczące niewystarczającej staranności.

Polskie Towarzystwo Psychiatryczne podkreśla, że psychiatra nie jest od wydawania skierowania na aborcję, a jedynie występuje w roli konsultanta. Jego zadaniem jest rzetelne ocenienie stanu zdrowia pacjentki, jednak „nie oznacza to, że wydane orzeczenie będzie zgodne z jej oczekiwaniami”.

Nowe wytyczne mają za zadanie wzmocnić kontrolę nad procesem wydawania zaświadczeń i przeciwdziałać ewentualnym nadużyciom. Pojawia się także obawa, że w przyszłości może dojść do zmiany interpretacji prawa, a działania lekarzy wydających zaświadczenia mogą być oceniane jako nakłanianie do nielegalnej aborcji.

Decyzja Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego spotyka się z różnorodnymi reakcjami, jednak jej celem jest zapewnienie, aby wszystkie decyzje w kwestii zdrowia psychicznego i fizycznego kobiet były podejmowane z zachowaniem najwyższych standardów medycznych.

Wprowadzenie wytycznych, które wymagają osobistego badania pacjentki przed wydaniem zaświadczenia, ma na celu zwiększenie bezpieczeństwa zarówno matki, jak i dziecka. Niedorzeczne jest natomiast to, że nadal decyzja o aborcji może być podejmowana na podstawie tylko jednego zaświadczenia lekarskiego, bez wprowadzenia wymogu konsylium lekarskiego. Większa liczba specjalistów powinna uczestniczyć w ocenie sytuacji, aby podjęta decyzja była lepiej uzasadniona, bardziej obiektywna i oparta na wnikliwej analizie zarówno zdrowia matki, jak i życia nienarodzonego dziecka.

jb
Źródło: Dziennik Gazeta Prawna

Artykuł Legalna aborcja już nie po teleporadzie pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) usilnie zabiega o to, aby aborcja stała się „prawem reprodukcyjnym” w ramach podstawowej opieki zdrowotnej i ubezpieczeń zdrowotnych. To kontrowersyjne stanowisko, które wywołuje wiele debat na całym świecie.

Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) ogłosiła formalny protokół ustaleń (MoU) we współpracy z Europejskim Forum Parlamentarnym na rzecz Praw Seksualnych i Reprodukcyjnych (EPF) oraz Specjalnym Programem Badawczym ONZ HRP. Ten protokół ustaleń ma na celu mobilizację woli politycznej w zakresie zdrowia seksualnego i reprodukcyjnego oraz praw reprodukcyjnych.

Głównym celem sformalizowanego protokołu ustaleń jest promowanie dostępu do zdrowia seksualnego i reprodukcyjnego oraz praw reprodukcyjnych na całym świecie. Szczególny nacisk kładzie się na cele zrównoważonego rozwoju 3.7 i 5.6, które zakładają zapewnienie do 2030 roku „powszechnego dostępu do zdrowia seksualnego i reprodukcyjnego oraz praw reprodukcyjnych”.

Europejskie Forum Parlamentarne Praw Seksualnych i Reprodukcyjnych (EPF) ostro skrytykowało Maltę za jej politykę pro-life. W swoim stanowisku przedstawiciele EPF, reprezentujący zarówno Parlament Europejski, jak i parlamenty narodowe wyrazili przekonanie, że dostęp do bezpiecznej i legalnej aborcji stanowi prawo podstawowe, które powinno być zagwarantowane każdej osobie. Uważają również, że aborcja jest istotnym elementem opieki zdrowotnej.

Protokół ustaleń koncentruje się na trzech kluczowych obszarach:

• Zapewnienia wsparcia technicznego w celu promowania praw i polityk opartych na dowodach, zgodnych z wytycznymi normatywnymi WHO. Założenia te można znaleźć w Wytycznych WHO dotyczących opieki aborcyjnej, które stwierdzają: Wzmocnienie dostępu do kompleksowej opieki aborcyjnej w ramach systemu opieki zdrowotnej ma fundamentalne znaczenie dla osiągnięcia Celów Zrównoważonego Rozwoju (SDG) związanych z dobrym zdrowiem i dobrostanem (SDG3) oraz równością płci (SDG5).
• Zmobilizowania parlamentarzystów do podnoszenia świadomości na temat zdrowia seksualnego i reprodukcyjnego, ze szczególnym wsparciem dla krajów o niskich i średnich dochodach. Innymi słowy, celem są dzieci ubogich rodziców, żyjących w złych warunkach ekonomicznych.
• Dążenia do budowania potencjału, aby proaborcyjni parlamentarzyści i WHO mogli skuteczniej współpracować na rzecz poprawy dostępu do aborcji na całym świecie.

Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) znajduje się w ogniu kontrowersji ze względu na jej zaangażowanie w promowanie dostępu do aborcji. Organizacja ta, będąc czołowym światowym organem ds. zdrowia, wzbudza kontrowersje poprzez dążenie do uznania „kompleksowej opieki aborcyjnej” za nieodzowną część opieki zdrowotnej, co miało miejsce w 2020 roku w związku z pandemią COVID-19.

WHO opublikowała niedawno na swojej stronie na Facebooku następujący wpis: Usługi aborcyjne to opieka zdrowotna. Dostęp do bezpiecznej aborcji chroni zdrowie kobiet i dziewcząt.

„Kapitał polityczny i społeczny parlamentarzystów to potężne dźwignie służące obronie i postępowi postępu w kwestiach zdrowia i praw, o których wiemy, że mogą być drażliwe i upolitycznione” – powiedziała dr Pascale Allotey, dyrektor Departamentu Zdrowia Seksualnego i Reprodukcyjnego WHO i dodała: „Nasze partnerstwo z Europejskim Forum Parlamentarnym Praw Seksualnych i Reprodukcyjnych (EPF) oznacza silne zaangażowanie na rzecz zdrowia, praw seksualnych i reprodukcyjnych jako opartego na dowodach, odpowiedzialnego wyboru politycznego” – dodała.

Według WHO, istnieje potrzeba rewizji przepisów regulujących aborcję. Organizacja ta sugeruje, że należy zlikwidować prawa kryminalizujące tę procedurę oraz ograniczenia, takie jak okresy karencji, wymaganie zgody osób trzecich (np. rodziców), ograniczenia w dostępie do usług medycznych oraz sprzeciw sumienia personelu medycznego, ponieważ tworzą one przeszkody w dostępie do aborcji i mają negatywny wpływ na powszechne prawa człowieka.

Zalecenia WHO dotyczące praw i polityki aborcyjnej:

• Pełna dekryminalizacji aborcji.
• Wycofanie stosowania praw i innych zarządzeń, które ograniczają dokonywanie aborcji ze względu na przyczyny.
• Wprowadzenie legalnej aborcji w pełni dostępnej na życzenie kobiety, dziewczynki lub innej osoby w ciąży.
• Zablokowanie stosowania prawa i innych zarządzeń zabraniających aborcji ze względu na stan zaawansowania ciąży.
• Zakazanie obowiązkowych okresów oczekiwania na dokonanie aborcji.
• Wprowadzenie prawa, aby była aborcja w pełni dostępna na prośbę kobiety, dziewczynki lub innej osoby w ciąży, bez zgody jakiejkolwiek innej osoby, organu lub instytucji.
• Usunięcie stosowania wymogów określających, kto może przeprowadzać aborcje, również tych, które są niezgodne z wytycznymi WHO.
• Wprowadzenie ochrony dostępu i ciągłości kompleksowej opieki aborcyjnej przed barierami powstałymi na skutek sprzeciwu sumienia.

WHO dąży również do włączenia aborcji do zakresu powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego, czyli Universal Health Coverage (UHC).

Dyrektor Generalny WHO, dr Tedros Adhanom Ghebreyesus, wyraził swoje stanowisko na temat spraw aborcyjnych w trakcie konferencji, której współorganizatorem było Europejskie Forum Parlamentarne Praw Seksualnych i Reprodukcyjnych (EPF). Dr. Tedros podkreślił, że powszechny dostęp do aborcji z zakresu zdrowia seksualnego i reprodukcyjnego stanowi fundamentalne prawo człowieka. W jego ocenie, pełna opieka zdrowotna nie jest możliwa bez uwzględnienia opieki w dziedzinie zdrowia seksualnego i reprodukcyjnego. W związku z tym, apelował o włączenie programów Zdrowia Seksualnego i Reprodukcyjnego do podstawowej opieki zdrowotnej: „Zdrowie, prawa seksualne i reprodukcyjne są kamieniem węgielnym opieki zdrowotnej i muszą stanowić integralną część polityk, przepisów i budżetów regulujących powszechne ubezpieczenie zdrowotne. Wysokiej jakości planowanie rodziny oraz zdrowie i prawa reprodukcyjne są istotnymi elementami powszechnej i podstawowej opieki zdrowotnej.”

21 września 2023 roku w siedzibie Organizacji Narodów Zjednoczonych w Nowym Jorku zostanie zorganizowane prestiżowe spotkanie na temat powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego.

Inicjatywa dążenia WHO do uznania aborcji jako prawa reprodukcyjnego jest istotnym zagrożeniem dla życia nienarodzonych dzieci. Może skutkować liberalizacją przepisów aborcyjnych w wielu krajach. To z kolei może prowadzić do zwiększenia liczby przeprowadzanych aborcji. Każde życie ludzkie jest święte i nienaruszalne, a aborcja jest to akt moralnie nieakceptowalny.

JB
Źródło: www.lifenews.com

Artykuł WHO dąży do uznania aborcji jako prawa reprodukcyjnego pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Czym jest wcześniactwo i jaka jest jego skala? Jakie są postępy w neonatologii i gdzie jest granica przeżywalności najbardziej niedojrzałych noworodków urodzonych przedwcześnie? Na te i inne pytania z kręgu bioetyki początku życia odpowie pediatra i neonatolog dr n. med. Andrzej Grudzień w czasie kolejnego wykładu z cyklu Bioethics Lab organizowanego przez Interdyscyplinarną Akademię Bioetyki.

Dr Andrzej Grudzień przybliży zagadnienie wcześniactwa, pokaże jego skalę; opowie o postępach w neonatologii – gałęzi medycyny zajmującą się ochroną i leczeniem najmniejszych pacjentów oraz o granicy przeżywalności najbardziej niedojrzałych noworodków urodzonych przedwcześnie. Pediatra i neonatolog przedstawi aktualne zalecenia dotyczące postępowania z tymi noworodkami oraz dane rzucające nowe światło na ten problem z kręgu bioetyki początku życia.

Wykład „Ratowanie wcześniaków. O postępach w neonatologii i granicach medycyny” będzie dostępny od wtorku 22 lutego od godz. 17.30, a w czwartek 24 lutego o godz. 17.30 zaplanowana jest sesja Q&A, w czasie której ekspert będzie na żywo odpowiadał na nadesłane pytania. Oba wydarzenia zostaną udostępnione w serwisie YouTube na kanale Interdyscyplinarnej Akademii Bioetyki. Wystarczy się zapisać korzystając z formularza dostępnego na stronie www.akademiabioetyki.pl.

Dr n. med. Andrzej Grudzień jest specjalistą pediatrii i neonatologii. Absolwent Wydziału Lekarskiego Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego i studiów podyplomowych z bioetyki na Międzywydziałowym Instytucie Bioetyki Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie. Certyfikowany ultrasonografista dziecięcy, nauczyciel akademicki z wieloletnim doświadczeniem. Pracuje w Oddziale Patologii i Intensywnej Terapii Noworodka Uniwersyteckiego Szpitala Dziecięcego w Krakowie.

Bioethics Lab to nowatorski dwuletni cykl spotkań kierowany głównie do międzynarodowej społeczności bioetyków i naukowców z różnych dziedzin oparty o interdyscyplinarne wykłady wybitnych ekspertów. Dostęp do dyskusji i wykładów jest bezpłatny, otwarty dla wszystkich zainteresowanych, w tym studentów.

Bioethics Lab to jeden z projektów w ramach powstałej w Krakowie Interdyscyplinarnej Akademii Bioetyki, której celem jest popularyzacja nauki, rozwój bioetyki i edukacji bioetycznej w Polsce, a także promocja wiedzy i badań naukowych w zakresie nauk przyrodniczych i medycznych, które są nieodłącznie związane z licznymi, wciąż nowymi dylematami natury etycznej.

Interdyscyplinarna Akademia Bioetyki została objęta honorowym patronatem Ministra Edukacji i Nauki. Projekt jest dofinansowany ze środków budżetu państwa w ramach programu Społeczna Odpowiedzialność Nauki.

Szczegóły na www.akademiabioetyki.pl

Źródło: akademiabioetyki.pl

Artykuł Postępy w neonatologii i granice medycyny pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

Nie istnieje górna granica długości, ani dowody na szkodliwość w sferze psychiki lub rozwoju, przy karmieniu piersią do 3. roku życia lub dłużej – twierdzą eksperci.

Zalecenia, które poniżej przytaczam, zostały sformułowane przez uznane autorytety w dziedzinie karmienia piersią takie jak: Światowa Organizacja Zdrowia (WHO), Amerykańska Akademia Pediatrii (AAP), WHO, Europejskie Towarzystwo Gastrologii, Hepatologii i Żywienia Dzieci (ESPGHAN). Są także zawarte w dyrektywach opracowanych dla Unii Europejskiej.

„Niemowlęta powinny być karmione piersią przez pierwsze sześć miesięcy życia, aby ich wzrost, rozwój i zdrowie były optymalne.” (WHO)

„Czas wprowadzania posiłków uzupełniających zależy indywidualnie od gotowości dziecka do przyjmowania stałych pokarmów, nie należy go przyśpieszać, ani opóźniać.” (WHO)

„Rodzicom należy wyjaśnić, że karmienie piersią do końca 6. miesiąca życia zapewnia niemowlęciu optymalny wzrost i prawidłowy rozwój. Niektóre dzieci nie są gotowe do spożywania innych pokarmów nawet do 8. miesiąca życia, a inne mogą wymagać wprowadzenia pokarmów uzupełniających już w piątym miesiącu życia.” (AAP)

„Decyzję o rozpoczęciu żywienia uzupełniającego, w tym wszelkie wyjątki od wieku sześciu miesięcy, można podjąć wyłącznie po zasięgnięciu opinii niezależnych osób posiadających kwalifikacje w dziedzinie medycyny, żywienia lub farmacji albo innych specjalistów zajmujących się opieką nad matkami i dziećmi w oparciu o indywidualne, konkretne potrzeby niemowlęcia w zakresie wzrostu i rozwoju.” (Dyrektywa UE)

Jednak w moim gabinecie kobiety często opowiadają, że nie raz słyszały, że np. „Po czwartym miesiącu już można rozszerzać dietę dziecku” lub „Wiem, że po szóstym miesiącu rozszerza się dietę, ale im szybciej to nastąpi, tym szybciej dziecko będzie poznawać nowe smaki.” (Mleko matki ma smak i zapach spożywanych przez nią produktów, więc dziecko karmione piersią degustuje te smaki od pierwszego karmienia.) Choć przytoczone opinie odzwierciedlają jedynie indywidualne poglądy wygłaszających je osób, są często traktowane jak powszechnie obowiązujące prawdy. Nie są jednak zgodne z opiniami uznanych autorytetów.

ESPGHAN dopuszcza smakowanie lub ewentualne wprowadzenie pokarmów uzupełniających w 5. lub 6. miesiącu życia, jednak nie przed ukończeniem 17. tygodnia życia. Smakowanie to podawanie lub przyzwolenie na samodzielne próbowanie śladowych lub niewielkich ilości pokarmów. Nie zaburza ono rytmu karmienia piersią. Stosuje się je wtedy, gdy karmienie piersią pokrywa zapotrzebowanie kaloryczne i odżywcze dziecka. Wprowadzanie większych ilości pokarmu ma na celu uzupełnienie zapotrzebowania kalorycznego i odżywczego. Wydaje się, choć jest to jeszcze przedmiotem badań, że podawanie niektórych produktów w okresie obniżonej odpowiedzi immunologicznej, czyli między 5. a 7. miesiącem życia, w osłonie mleka matki, pozwala na wytworzenie tolerancji i chroni dzieci przed celiakią, alergią i cukrzycą typu I. Z kolei opóźnione podawanie pszenicy, owsa, żyta, ryb, jaj, mięsa, ziemniaków zwiększa prawdopodobieństwo wystąpienia alergii pokarmowej i wziewnej w 5. roku życia. Matkom alergiczkom zaleca się wyłączne karmienie piersią do 6. miesiąca życia ze względu na niższe ryzyko alergii wziewnej.

Czy istnieje górna granica karmienia?

Uznane autorytety nie stawiają górnej granicy karmienia:

• „do lat dwóch lub dłużej” (WHO),
• „tak długo, jak będzie to pożądane przez matkę i dziecko” (ESPGHAN),
• „przynajmniej przez 1 rok życia lub dłużej, zgodnie z życzeniem matki lub dziecka”, dodając, że: „nie istnieje górna granica długości, ani dowody na szkodliwość w sferze psychiki lub rozwoju, przy karmieniu piersią do 3. roku życia lub dłużej” (AAP).

A co słyszą czasami matki karmiące? „Wystarczy 6 miesięcy”; „Karmimy wyłącznie piersią 6 miesięcy, szybko rozszerzamy i kończymy. No, tak najwyżej do roku”; „Karmimy, rozszerzamy, kończymy i idziemy do pracy. Jak najszybciej, bo w domu gnuśniejemy, a tu życie przed Panią. Rozwijać się trzeba”; „Po pierwszym roku pokarm jest bez wartości” (to lżejsza wersja); „Po pierwszym roku pokarm jest szkodliwy” – to wersja dla mam, które podejrzewa się o intencje wychowania maminsynka.

Czy wypada karmić piersią publicznie?

Piersi laktacyjne, z przystawionym dzieckiem, są zjawiskiem trafiającym do serca każdego, kto przeżył i odkrył piękno i zalety tego sposobu karmienia.

Czy wypada jeść publicznie? Dorosłym czasami nie wypada, np. w teatrze, w kościele, na zebraniu, ale nawet tam widok dziecka z jabłkiem lub chlebem w ręku raczej nikogo nie gorszy. Z piersią może już być inaczej. Tylko dlaczego? Czy nie dlatego, że niektórym piersi inaczej się kojarzą? A przecież tak w czasie laktacji, jak i poza nią, są one ozdobą kobiety. Piersi laktacyjne, z przystawionym dzieckiem, są zjawiskiem trafiającym do serca każdego, kto przeżył i odkrył piękno i zalety tego sposobu karmienia.

Nie wszyscy jednak są równocześnie na tym samym etapie rozwoju, nie wszyscy mają dzieci, nie wszyscy karmili piersią, nie wszystkim karmienie się udało, i nie wszyscy akceptują to, że innym się udało. Najważniejsze jest to, aby sama matka karmiąca akceptowała to, że nie wszystkim będzie się podobało jej zachowanie i że niektórzy będą odczuwali potrzebę okazania swej dezaprobaty. Czasami wystarczy dać wyraz temu, że rozumie się ów brak akceptacji, a innym razem warto przerwać karmienie i zmienić miejsce.

Karmiłam publicznie na ławkach w parku, w markecie, w kościele i pamiętam obojętne lub udających obojętność twarze (może, żeby mnie nie krępować), twarze uśmiechające się do mnie, zaciekawione, rozczulone. Pamiętam pana, który bardzo chciał zaprotestować, że karmię publicznie w autobusie, ale gdy tylko zaczął protestować, uciszył go inny, młodszy, który stał obok niego. Pamiętam moją podróż pociągiem z miesięcznym dzieckiem w przedziale, w którym nie było żadnej kobiety, a jedynie sami obcy mężczyźni. Podróż mijała w ogólnym milczeniu. Kiedy przyszła pora karmienia, wszyscy panowie, pozostając w milczeniu, odwrócili głowy i trzymali je tak przez całe 20 minut. Kiedy odłożyłam syte niemowlę, wrócili do poprzednich pozycji. Zachowali się dyskretnie, dając mi przez to tyle akceptacji, że do dziś ta scena przyprawia mnie o wzruszenie.

Najbardziej jednak poruszyła mnie opowieść jednej z kobiet, której podczas rodzinnego spotkania w restauracji ktoś z krewnych zaproponował, aby poszła nakarmić dziecko w ustronne miejsce: „Może do toalety?”. Przytoczę odpowiedź męża tej kobiety, który na tę propozycję tak zareagował: „Może, wujku, weźmiesz swój talerz i sam tam pójdziesz. Do toalety to pójdziemy, jak będziemy chcieli dziecko przewinąć, a jeść będziemy wszyscy przy stole.” Niektóre kobiety nawet podczas domowych, rodzinnych, uroczystych obiadów wychodzą do innego pokoju, aby nakarmić dziecko. Rozumiem, że może to wynikać np. ze skrępowania lub z przekonania, że dziecko się rozprasza. Czasami jednak są wypraszane od stołu pod pretekstem, „żeby Cię nie krępować” lub „żeby dziecko się nie rozpraszało”. Bywa też, że same wolą nie karmić przy stole, jeśli mają już doświadczenie niestosownych uwag i komentarzy na ten temat. A gdzie najlepiej uczyć dziecko jeść, jeśli nie ze wszystkimi przy stole?

Iwona Koprowska

Artykuł Jak długo karmić piersią? pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.

„Co mogę zrobić dla mojego dziecka, zanim się jeszcze poczęło?” – zastanawiają się kobiety. Wiele! O przygotowaniach do zostania mamą z położną Anną Sochańską rozmawia Ewa Rejman.

Czy można przygotować się do przyjęcia dziecka jeszcze przed jego poczęciem?​

– Jeżeli chce się podejść do przyszłego rodzicielstwa świadomie, to jak najbardziej można, a nawet warto przygotować się do poczęcia.

Jak to wygląda w przypadku kobiety? Może zacznijmy od strony czysto medycznej.

– Rozważyłabym w pierwszej kolejności przeprowadzenie badań diagnostycznych. Ważne jest, żeby mieć aktualną cytologię, można też zrobić USG piersi w celu wykrycia ewentualnych zmian oraz USG narządu rodnego, czyli jajników i macicy, aby sprawdzić, czy prawidłowo funkcjonują. To, o czym mówię, dotyczy zdrowej kobiety. Jeżeli jednak kobieta ma stwierdzone konkretne choroby, na przykład cukrzycę czy nadciśnienie, to powinna zadbać o dobranie odpowiedniego leczenia przed ciążą. Wiele kobiet cierpi na niedoczynność tarczycy, dlatego polecałabym zbadanie też poziomu TSH i ewentualną konsultację u endokrynologa. Gdy chodzi o badanie krwi, to warto sprawdzić się pod kątem toksoplazmozy i cytomegalii, żółtaczki typu C i B, kiły oraz HIV.

Czy poza badaniami warto też zaszczepić się przeciwko konkretnym chorobom?

– Dobrze byłoby, aby kobieta sprawdziła w swoim kalendarzu szczepień, czy jest zaszczepiona na różyczkę i ewentualnie zaszczepiła się pół roku przed planowaną ciążą.

Powinno się odwiedzić jakichś lekarzy?

– Ważna jest wizyta u dentysty, bo próchnica albo stany zapalne mogą prowadzić do poronień.

A witaminy, suplementy diety?

– Dużo się mówi ostatnio o witaminie D3, ale zanim rozpocznie się suplementację, powinno się sprawdzić jej poziom. Poza tym zaleca się kwas foliowy, który należy zacząć brać pół roku przed zajściem w ciążę.

Zadbaj o swój organizm, zdrowo się odżywiaj, pamiętaj o aktywności fizycznej i zbadaj się – to najważniejsze zalecenia dla przyszłej mamy.

Co można zrobić poza zatroszczeniem się o sferę ściśle medyczną?

– Po prostu zadbać o swój organizm, zwrócić uwagę na zdrowe odżywianie, odpowiednią aktywność fizyczną. Planując zajście w ciążę, należy wykluczyć papierosy i alkohol. Gdy chodzi o aktywność fizyczną, to wcześniejsze jej podjęcie znacznie ułatwi przeżycie tych dziewięciu miesięcy. Osobom, które do tej pory nie ćwiczyły, poleciłabym pilates, nordic walking czy basen, natomiast te, które już wcześniej uprawiały jakiś sport mogą go kontynuować również w trakcie prawidłowo rozwijającej się ciąży, o ile nie byłoby to dla nich zbytnim obciążeniem fizycznym i o ile nie występują przeciwwskazania lekarskie. Dla kobiet ważne jest też przygotowanie mięśni dna miednicy. Można wybrać się w tym celu do fizjoterapeuty uroginekologicznego, który sprawdzi stan tych mięśni i pokaże, jak je ćwiczyć, rozluźniać, wzmacniać. Dzięki temu zwiększa się np. szanse uniknięcia w przyszłości problemów z nietrzymaniem moczu.

Wiadomo już, co robić. A czego unikać – poza, oczywiście, używkami?

– Z cała pewnością niektórych leków stosowanych na trądzik. Przed zajściem w ciążę należy je bezwzględnie odstawić i najlepiej zrobić to minimum trzy miesiące wcześniej.

Dużo tych wszystkich zaleceń.

– Przede wszystkim nie warto martwić się na zapas. Dla dziecka ogromne znaczenie ma pozytywne nastawienie mamy.

Artykuł Chcesz zostać mamą? Przygotuj się! pochodzi z serwisu Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka.