Pracę tę dedykuję mojemu siostrzeńcowi,
Szymonkowi Sparzyńskiemu († 12 tyg. ciąży,
2005 r.), w 12. rocznicę śmierci oraz jego
dzielnej mamie, Sylwii, dzięki której ciało
Szymona godnie oczekuje zmartwychwstania,
a także na świadectwo osobom, którym grób
tego dziecka przeszkadzał.
Autor