Krucjata
Modlitwy w Obronie Poczętych Dzieci
Duchowa
Adopcja Dziecka Poczętego
Polska
Federacja Ruchów Obrony Życia
Krucjata
Modlitwy w Obronie Poczętych Dzieci
Inicjatorami i organizatorami w 1980 roku Krucjaty Modlitwy
w Obronie Poczętych Dzieci są katolicy świeccy współpracujący z Instytutem
Rodziny przy Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie (kierowanym
przez dr Wandę Półtawską - członka Papieskiej Rady ds. Rodziny) oraz
Wydziałem Duszpasterstwa Rodzin Kurii Metropolitalnej w Krakowie. Ufając
w potęgę modlitwy, organizatorzy postanowili prowadzić i inicjować w
sposób systematyczny modlitwę w intencji obrony życia poczętych dzieci.
Cele Krucjaty Modlitwy: przebudzenie świadomości społecznej odnośnie
problemu zabijania nie narodzonych dzieci i uczulenie społeczeństwa
na wartość życia i odpowiedzialność za każde poczęte życie ludzkie,
modlitwa w intencji doprowadzenia do anulowania ustawy z 27 kwietnia
1956 roku o tzw. przerywaniu ciąży i uznania prawa do życia każdego
poczętego dziecka. Systematyczną modlitwę w intencji obrony życia w
ramach Krucjaty rozpoczęto 12 października 1980 r. (w Ogólnoświatowym
Dniu Modlitw w Intencji Rodzin, zarządzonym przez Ojca Świętego Jana
Pawła II). Zobowiązanie do intensywnej modlitwy (codzienne uczestnictwo
we Mszy św. z przyjęciem Komunii św. przez okres trzech miesięcy) podjęło
około tysiąc osób z całej Polski. Na przełomie lat 1980/81 opracowano
nowy modlitewny program Krucjaty, zgodnie z którym uczestnik Krucjaty
zobowiązuje się przez okres roku: codziennie modlić się w intencji obrony
życia, raz w miesiącu w dzień powszedni uczestniczyć we Mszy św., przyjmując
Komunię św. w tej intencji (chorzy, którzy nie mogą uczestniczyć we
Mszy św. winni ofiarować w tej intencji dzień swego cierpienia).
W listopadzie 1986 r. metropolita krakowski, kard. Franciszek
Macharski, mianował ks. Stanisława Maślankę, diecezjalnego duszpasterza
rodzin, asystentem kościelnym Krucjaty Modlitwy w Obronie Poczętych
Dzieci. Organizatorzy proszą o nadesłanie zgłoszeń uczestnictwa pod
adres Istytutu Rodziny przy Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie
(ul. Franciszkańska 3, 31-004 Kraków); zgłoszonym uczestnikom Krucjaty
wysyłają szczegółowe, miesięczne intencję, jak również, w miarę możliwości,
materiały pomocnicze do dzieła apostolstwa w obronie życia. Krucjata
Modlitwy w Obronie Poczętych Dzieci stanowi jedna z form realizacji
fundamentalnej, pilnej spawy Kościoła katolickiego w Polsce: modlitwy
w intencji ratowania nie narodzonych.
Wielcy przywódcy Kościoła w Polsce: śp. Stefan kard.
Wyszyński - Prymas Tysiąclecia, Karol kard. Wojtyła - Metropolita Krakowski,
Józef kard. Glemp - Prymas Polski jednoznacznie nauczali, że obrona
życia poczętych dzieci jest sprawą najważniejszą w naszej Ojczyźnie.
Ojciec Święty Jan Paweł II poucza zaś, że spośród wielu możliwych sposobów
zwalczania zła: "Modlitwa jest zawsze pierwszym i zasadniczym burzeniem
zapory, którą może stwarzać miedzy Bogiem a nami zło, grzech" (Rzym,
14 marca 1979). Uczestnicy Krucjaty Modlitwy w Obronie Poczętych Dzieci
realizują jednocześnie dwa najważniejsze wskazania wielkiej katechezy
Narodu, jaką stanowi dla nas - polskich katolików - nauczanie Ojca Świętego
Jana Pawła II w czasie pielgrzymek do Polski. Słowa Ojca Świętego Jana
Pawła II wypowiedziane w czasie I pielgrzymki:
"Jeśli mamy żyć Słowem Bożym, trzeba nie ustawać w modlitwie!
Może to być nawet modlitwa bez słów. Niech z tego miejsca do wszystkich,
którzy mnie słuchają tutaj albo gdziekolwiek, przemówi proste i zasadnicze
papieskie wezwanie do modlitwy. A jest to wezwanie najważniejsze. Najistotniejsze
orędzie" (Kalwaria Zebrzydowska, 7 czerwca 1979). Słowa wypowiedziane
przez Papieża w czasie II pielgrzymki do naszej Ojczyzny: "Stosunek
do daru życia jest wykładnikiem i podstawowym sprawdzianem autentycznej
religijności i moralności" (Jasna Góra, 19 czerwiec 1983). Do Krucjaty
Modlitwy w Obronie Poczętych Dzieci można włączyć się w każdym czasie,
chociaż ze względów organizacyjnych przyjęto, że kolejny rok modlitwy
będzie się rozpoczynał w święto (lub wigilię święta) Matki Bożej, królowej
Polski, na Jasnej Górze. Od 1987 r. pielgrzymka uczestników Krucjaty
na Jasna Górę i otwarcie kolejnego roku modlitwy odbywa się w Dzień
Świętości Życia (Święto Zwiastowania Pańskiego 25 marca), kiedy rozważamy
Tajemnicę Poczęcia Jezusa Chrystusa. Od 1980 r. napłynęło około 100
tysięcy zgłoszeń uczestnictwa z całego kraju. Programy Krucjaty i intencje
miesięczne drukowane są w prasie katolickiej, a Radio Watykańskie wielokrotnie
informowało o naszej Krucjacie, zachęcając do włączenia się w te modlitwę.
Przez Wydziały Duszpasterstwa Rodzin Kurii Biskupich na terenie kraju
zwracaliśmy się wielokrotnie do księży proboszczów z prośbą o propagowanie
i prowadzenie Krucjaty w swoich parafiach. Szczególnym umocnieniem w
tej modlitwie i prac na rzecz ratowania życia jest błogosławieństwo
Ojca Świętego Jana Pawła II (przekazane nam 12 stycznia 1984 roku za
pośrednictwem ks. bpa Stanisława Dziwisza), prymasowskie błogosławieństwo
kard. Józefa Glempa (7 maja 1986), a także słowa uznania i błogosławieństwa
biskupów polskich. Wielkim wyróżnieniem i radością dla organizatorów
tej modlitwy była specjalna audiencja, której udzielił nam Ojciec Święty
Jan Paweł II w Krakowie 13 sierpnia 1991 roku. Ufamy, że pokorną i wytrwałą
modlitwą wyprosimy u Wszechmogącego Boga łaskę pokuty, nawrócenia i
zadośćuczynienia za zło, które się stało i doczekamy czasów, w których
każde poczęte dziecko będzie przyjmowane z radością i miłością. Prosząc
Wszechmogącego Boga o dar pełnej realizacji celów Krucjaty Modlitwy
w Obronie Poczętych Dzieci nigdy nie zapominajmy o modlitwie dziękczynnej
za dobro, które już się wydarzyło: za ustawę chroniącą życie i za istotny
wzrost szacunku wobec życia poczętych dzieci, jaki nastąpił w naszej
Ojczyźnie w ostatnich latach.
Adam Kisiel, Maria Nieniewska, Antoni Zięba
Adres Krucjaty Modlitwy w Obronie Poczętych Dzieci:
ul. Franciszkańska 3, 31-004 Kraków

Duchowa
Adopcja Dziecka Poczętego
W każdej godzinie i minucie, gdzieś na świecie, umierają
najmniejsi i najbardziej bezbronni - nie narodzone dzieci. One wołają
o pomoc również do Ciebie.
Nie zwlekaj. Możesz się przyczynić do ich ocalenia, podejmując Duchową
Adopcję.

W 1987 r. ojcowie paulini w kościele Świętego Ducha
w Warszawie rozpoczęli dzieło Duchowej Adopcji, które miało być jedną
z form wypełniania Jasnogórskich Ślubów Narodu Polskiego. Ruch Duchowej
Adopcji pochodzi z Fatimy, gdzie został zainicjowany przez Błękitną
Armię Matki Bożej Fatimskiej jako odpowiedź na wezwanie Matki Bożej
do modlitwy, pokuty i zadośćuczynienia za grzechy, które najbardziej
ranią Jej Niepokalane Serce. Duchową Adopcję propagowaną w Polsce pobłogosławił
Ojciec Święty Jan Paweł II w liście skierowanym do ks. prałata Franciszka
Kołacza, Krajowego Moderatora Ruchu Domowego Kościoła.
Zasady Duchowej Adopcji są proste. Jest to modlitewne
zobowiązanie złożone najlepiej przy ołtarzu, podjęte przez konkretną
osobę w intencji jednego dziecka zagrożonego zabiciem w łonie matki.
Imię tego dziecka jest znane jedynie Bogu. Przez dziewięć miesięcy osoba
podejmująca Duchową Adopcję ogarnia modlitwą dziecko i jego rodziców,
prosząc Boga o szczęśliwe jego narodzenie. W ten sposób staje się duchowym
rodzicem tego dziecka. Na modlitwę Duchowej Adopcji składa się jeden
dziesiątek Różańca Świętego, codzienna modlitwa, której tekst podajemy,
oraz dodatkowa dowolna ofiara czy wyrzeczenie - jak post lub walka z
nałogiem.
Duchową Adopcję może podjąć każdy. Najpierw można objąć
modlitwą tylko jedno dziecko. Po jej zakończeniu można adoptować duchowo
kolejne, pod warunkiem dopełnienia poprzednich zobowiązań. Należy pamiętać
o codziennym wypełnianiu przyrzeczeń, w razie jednorazowego zapomnienia
trzeba wydłużyć okres modlitwy o jeden "zapomniany" dzień.
W przypadku dłuższej przerwy, modlitwę trzeba podjąć na nowo od początku.
Bliższych informacji udziela:
Centralny Ośrodek Krzewienia Duchowej Adopcji - Jasna
Góra,
ul. Kordeckiego 2 p. 108, 42-225 Częstochowa
tel. (034) 365 66 88, 365 67 28
Modlitwa codzienna
Panie Jezu - za wstawiennictwem Twojej Matki Maryi, która
urodziła Cię z miłością oraz za wstawiennictwem św. Józefa, człowieka
zawierzenia, który opiekował się Tobą po urodzeniu - proszę Cię w intencji
tego nie narodzonego dziecka, które duchowo adoptowałem, a które znajduje
się w niebezpieczeństwie zagłady. Proszę, daj rodzicom miłość i odwagę,
aby swoje dziecko pozostawili przy życiu, które Ty sam mu przeznaczyłeś.
Amen

Polska
Federacja Ruchów Obrony Życia
Rok utworzenia: 1992
61-362 Poznań, ul. Forteczna 3
tel. (061) 653 03 91
e-mail: glos@prolife.com.pl
Prezes: dr Paweł Wosicki

18 listopada 1998 r. Ojciec Święty Jan Paweł II przyjął
na audiencji prywatnej w Watykanie prezesa Federacji dr. Pawła Wosickiego
i wiceprezesa dr. inż. Antoniego Ziębę
Historia:
Polska Federacja Ruchów Obrony Życia powstała w 1992
roku dzięki inicjatywie prof. dr hab. Alicji Grześkowiak, która jako
Marszałek Senatu zaprosiła przedstawicieli poszczególnych ruchów obrony
życia do Senatu, stwarzając tym samym okazję do połączenia tak potrzebnych
w tamtym czasie wysiłków na rzecz prawnej ochrony dziecka poczętego.
Powołanie Federacji było odpowiedzią na zgłaszaną przez wiele ruchów
potrzebę wspólnej płaszczyzny porozumienia i działania.
Struktura:
Federacja w chwili obecnej skupia 136 ruchów i organizacji
działających na rzecz obrony życia i rodziny, a tym samym stających
w obronie godności macierzyństwa. Wśród nich jest 48 ruchów i grup nieformalnych
(tzn. niezarejestrowanych), jak np. Diakonia Życia Ruchu Światło-Życie,
Ruch Domowego Kościoła czy Krucjata Modlitwy w Obronie Dzieci Poczętych.
Ponadto do Federacji należą 43 stowarzyszenia, m.in. Stowarzyszenia
Rodzin Katolickich niektórych diecezji, oddziały Towarzystwa Odpowiedzialnego
Rodzicielstwa czy Stowarzyszenie Nauczycieli Naturalnego Planowania
Rodziny; 18 fundacji, w tym Fundacja SOS Obrony Poczętego Życia i Fundacja
"Głos dla Życia"; 10 instytucji jak np. Terenowe Komitety
Ochrony Praw Dziecka czy Instytut Studiów nad Rodziną.
Działalność:
PFROŻ od początku swego istnienia zaangażowała się bardzo
mocno najpierw w zniesienie haniebnej ustawy z roku 1956, dopuszczającej
pozbawianie życia dzieci poczętych, potem w obronę prawa chroniącego
życie. W swoich działaniach nigdy nie traciła z pola widzenia kobiety-matki.
Federacja występowała niejednokrotnie o obligatoryjną pomoc dla matek
brzemiennych znajdujących się w trudnej sytuacji. Proponowała także
rozwiązania systemowe, które zapewniłyby likwidację tzw. społecznych
przyczyn aborcji oraz zapewniłyby matce i rodzinie warunki do godnego
wychowania dzieci. Przykładem może tu być opracowany przez członka Zarządu
Federacji, a obecnie senatora RP, Dariusza Kłeczka, "Wojewódzki
Program dla Kobiet Oczekujących Dziecka", przyjęty do realizacji
na ziemii tarnobrzeskiej.
więcej: http://www.prolife.com.pl/federacja